Tehranto (Toronto)

[RedWine]

Baram chand ta pics va articles resideh bud az iranihayeh moghimeh Canada (Toronto) delam nayumad barayeh shomaha pics ro inja nazaram,omid varam keh khoshetun biad.

[Cop]

mercii redwine... in roo khiaboone younge st. hast :P markaze iraniha :)

[RedWine]

Cop to nazdikeh inja hasti ?

[Cop]

no 5saat driving hast... man ottawa hastam the capital :P
younge street deraz tarin khiaboone donyast :)

[RedWine]

Cop pas hesabi unvara shulugheh az iruniha,are ?

[Nazanin]

Are, Yonge Street deraztarin khiyaboone donyas ke mire ta tarafe North Pole nemidoonam ya koja, yadam rafte.
Be ounjaee ham ke aksa ro azash gereftan migan "Persian Plaza". Ye alame maghaze, restauramts, ghanaadiye irani hast toosh.
Merci Red

[RedWine]

Nazi jun,de nada ;) to ham pas rafti untarafa :D ?

[Nazanin]

Bale, kheili ham khosh gozasht, jaye shoma khali :)

[IQ]

chizi az tehranjeles nadaari.

[I.M.M]

or chizi az javadiehjeles nadarid?

[Cop]

or chizi az javadiehjeles nadarid?

LOOOOOOOOL good one dude

[IQ]

LOOOOOOOOOOL

[Nushabeh]

khali jalebeh man nadideh boodam hamchin chizi gablan!
coool mikham beram bebinam

[RedWine]

khali jalebeh man nadideh boodam hamchin chizi gablan!
coool mikham beram bebinamBoro az Cop bilitesho bekhar :D

[Nushabeh]

rafteh toh kareh billit foroshi

[Nushabeh]

nkoneh shoma sharik shodin, un billiteh havapeyma u mifrosheh toh khalebaneshi

[RedWine]

Nushi,man khalaban nisam,man jarukesh khiabun hastam :D .

[Nushabeh]

joloy khuney mano miss kardi pas :lol: :lol:

[RedWine]

joloy khuney mano miss kardi pas :lol: :lol:Jeloye khuneh to nemiam aslan,behem dureh :D :D

[Nushabeh]

u cant fidn a reliable jaro kesh in rooza! hamash bahooneh dar miyaran :P

[Nazanin]

looool Nushi & Red

[IQ]

Nushi,man khalaban nisam,man jarukesh khiabun hastam :D .

be la khare eteraaf kardi. i knew it. :lol: :lol: :lol: :lol:

[RedWine]

Nushi,man khalaban nisam,man jarukesh khiabun hastam :D .

be la khare eteraaf kardi. i knew it. :lol: :lol: :lol: :lol:boro bacheh joon beh ye kenari,ta bad biad :D

[Nazanin]

hihihi

[IQ]

chakere redwine zahmat kesh. :lol::lol:

[Nazanin]

:lol:

[Nushabeh]

:lol: :lol: @ IQ

[RedWine]

IQ hala yebar ba khodam mibaramet un bala, unja ba chatr mindazamet pain,bebinam baz mush mindazi tu karam ya nah...hehehe :D

[Nushabeh]

:lol:

[RedWine]

Canada has one of the largest and most successful Iranian immigrant communities in the world, with an estimated 85,000 living in the country, according to the nation's 2003 census.
In the first of a three-part series, BBCPersian.com examines their lives in Canada, asking members of the community how they have managed to strike the awkward balance between integrating in their new country and retaining their own traditions.

From a general viewpoint, the Iranian community in Canada seems relatively successful.

So much so, in fact, that an entire area in the Canadian city of Toronto, where many Iranian businesses are located, is often referred to affectionately as "Tehranto".

Iranians are a visible presence in the city, involved in all areas of commerce and selling everything from kebabs to nuts, books, handicrafts, music, films. They also run many restaurants.

There is even a 24-hour Persian radio station operating from the city, providing a vital outlet for a news-hungry expatriate community.

It is the political and economic hardships in Iran - and the difficulty of immigrating to the US and other Western European countries - that have led to Canada becoming a favourite destination of Iranian immigrants.

The country has consistently followed an open-door policy towards immigrants and political refugees, a policy which has permitted a steady stream of immigrants from Iran.
Steady stream

The first Iranians to enter Canada were students, who flocked to North American universities around 1965 when Iran's wealthy sent their children abroad for higher education.

The earliest immigrants worked mostly in highly professional jobs, as doctors, engineers, lawyers, nurses and dentists.

Those who came later chose entrepreneurship, creating construction companies, restaurants, bakeries, dry-cleaning shops, grocery stores, repair shops, and computer stores.

After Iran's 1979 Islamic revolution, Iranians seeking political refuge from the new Islamic Republic also started to arrive in Canada.

A brutal combination of the Iran-Iraq War and both religious and political persecution subsequently provided the impetus for more middle class Iranians to follow in their footsteps.

And in the last 10 years, there has been another wave of immigration applications to Canada by educated and skilled Iranians - especially those of the so-called "Revolution Generation".

Learning to adapt

Today, Iranian immigrants in Canada are concentrated mainly in the provinces of Ontario, British Columbia and Quebec.

But despite the size of these communities, some of those who arrived in the post-Revolution wave have struggled to adjust to life in the new country.

Mohsen, an Iranian who came to Montreal in 1998, told BBCPersian.com that arriving in Canada did not mean, for him, that he automatically became assimilated into society.

"It takes time and effort to understand this country and how to live here," he says.

"And for some the greatest challenge for immigrants is adapting to the culture, not necessarily the language."

Here or there?

For Leili, an Iranian student who arrived in Canada when she was 18, relations between young men and women in Canada have proved a slight culture shock.

In Canada, she says, young women and men can be friends without having a sexual relationship. She says that, for Iranian immigrants, understanding this will take some time.

"The problem for immigrants like me, who have came here as an adult, is that we feel we belong neither to this country, nor even to our own country," she says.

"The only people who would understand you are those are in the same situation as you."

Another young Iranian woman, also named Leili, says she is fascinated by the fact that, in countries like Canada, a woman can travel on her own. In Iran, this would lead to her being questioned by authorities or even punished by her family.

But this liberation, she feels, has had its adverse effects.

"As a woman, you do not get the support that you usually get in Iran from family members," she says.

"Here you have to stand on your own and be independent."

[Riaz]

Another young Iranian woman, also named Leili, says she is fascinated by the fact that, in countries like Canada, a woman can travel on her own. In Iran, this would lead to her being questioned by authorities or even punished by her family.

dehati.

[IQ]

vallaa cousine man ke hamash kishe baa doostaash hich kasam hichi behesh nemige. iran kheili behtar shode alan. albate injoor ke shenidam.

[RedWine]

با نزديک شدن به زمان برگزاری انتخابات رياست جمهوری ايران، کم و بيش مباحث مربوط به انتخابات در ميان ايرانيان مقيم خارج از اين کشور در حال مطرح شدن است
در شهر تورنتوی کانادا، يکی از شهرهای آمريکای شمالی که جامعه ايرانيان در آن از گستردگی و تنوع قابل ملاحظه ای برخوردار است، سه گروه اصلی قابل تشخيص است

گروهی معتقد به مشارکت در انتخابات، گروهی ديگر معتقد به تحريم انتخابات و دسته ديگر که اکثريت جمعيت را به خود اختصاص می دهند، گروه بی طرف يا جماعتی هستند که هنوز تصميم قطعی در مورد انتخابات يا نامزدهای موجود اتخاذ نکرده اند

[RedWine]

اخبار خوش برای متقاضیان ویزای تحصیلی و نیز متقاضیان مهاجرت والدین به کانادا

طبق طرحی که وزیر مهاجرت و امور شهروندی دولت لیبرال آماده بردن به پارلمان کرده است، تسهیلاتی جهت تسریع مهاجرت والدین و نیز پدربزرگ و مادربزرگ ها درنظر گرفته می شود. این قانون ضمنا امکان کار کردن دانشجویان خارجی را در زمان تحصیل، آسانتر می کند.

این طرح در ادامه در نظر دارد از طریق افزایش بودجه و نیروی انسانی، پروسه citizenship را از 24 ماه به 12 ماه کاهش دهد. ضمنا شرط سنی معافیت از امتحان متقاضیان مسن امتحان شهروندی از 60 سال به 55 سال کاهش خواهد یافت.

لازم به ذکر است که این طرح هیچ تسهیل یا تسریع ویژه ای برای مهاجران سایر انواع مهاجرت در نظر ندارد و حتی ممکن است کمبود نیروی انسانی اولیه بواسطه تسریع این طرح - بدون آمادگی وزارتخانه از بابت نیروی انسانی زبده - موجب کندتر شدن بقیه مهاجرتها شود.

هر چند دولت لیبرال هر گونه ارتباط بین این طرح را با خودشیرینی احتیاطی جهت انتخابات مجدد در بهار آینده را رد می کند، مطرح شدن این تسهیلات که برای اقتصاد کانادا نفع روشنی ندارد از سوی دولتی که سابقه طولانی در اهمال و کندی پروسه مهاجرت و "درآوردن پدر مهاجران" دارد بسیار مشکوک است.

البته باید توجه داشت که متقاضی مهاجرت بدلیل نداشتن حق رای به هیچ درد دولت بحران زده لیبرال نمی خورد در حالیکه بسیاری از تازه سیتیزن ها – که می توانند رای بدهند – در حال اقدام برای مهاجرت والدین خود هستند.

همچنین دادن اجازه کار- در خارج از محل تحصیل- به دانشجویان باعث افزایش متقاضیان تحصیل می شود و دانشگاهها را که – طبق پیش بینی های قبلی تهرانتویی - با شروع دوره توسعه اقتصادی جدید، کم کم وارد فاز مگس پرانی می شوند از این وضعیت خارج خواهد.

[RedWine]

http://cometonet.com/Picture/indexPicture.asp

Jalebeh :D

[RedWine]

كاردار سفارت ايران در اتاوا در توضيح علت برگزار نشدن دور دوم انتخابات در كانادا گفت: با توجه به فاصله كمي كه بين مرحله اول و دوم وجود داشت، ما نتوانستيم از امكانات جهت برگزاري مرحله دوم انتخابات استفاده كنيم.

عباس عاصمي، كاردار سفارت ايران در اتاوا در گفت*وگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) اظهار داشت: طبق قانون كانادا كشورهاي خارجي صرفا مي*توانند انتخابات خود را در اين كشور فقط در كنسولگري يا سفارت برگزار كند. به همين دليل نيز ما در مرحله اول انتخابات فقط در شهر اتاوا انتخابات را برگزار كرديم و با وجود حضور ايرانيان در شهرهاي تورنتو، ونكوور، و ديگر شهرهاي كانادا نتوانستيم انتخابات را در اين شهرها برگزار كنيم. البته ما از مدتها قبل از وزارت امور خارجه كانادا خواسته بوديم كه زمينه را براي برگزاري انتخابات در شهرهاي ديگر كانادا فراهم كند؛ ولي آنها در پاسخ به ما گفته بودند طبق مقررات ما تابحال به هيچ كشوري مجوز برگزاري انتخابات به جز در سفارت و كنسولگري نداده*ايم.

عاصمي افزود: معمولا در خارج از كشور راي*گيري جنبه سمبليك دارد و با توجه به تبليغات سويي كه عليه جمهوري اسلامي ايران وارد مي*شود ما در اينجا با برگزاري آزادانه انتخابات نشان داديم كه هركس مي*تواند در انتخابات به صورت آزادانه شركت كند و راي خود را به صندوق بريزد.

عاصمي در مورد علل عدم برگزاري مرحله دوم انتخابات در كانادا اظهار داشت: در دوره قبل يعني مرحله اول تمهيدات لازم براي برگزاري انتخابات از مدتها قبل فراهم شده بود؛ ولي در زمان كنوني با توجه به فاصله كمي كه بين مرحله اول و دوم وجود داشت، ما نتوانستيم از امكانات جهت برگزاري مرحله دوم انتخابات استفاده كنيم. البته در اين راستا تلاش خود را انجام داديم و از وزارت امور خارجه كانادا نيز درخواست كرديم كه امكانات لازم را براي ما فراهم كند؛ ولي متاسفانه اين امكانات به موقع براي ما فراهم نشد. و به همين دليل از ديروز بر خروجي سايت جمهوري اسلامي ايران در اتاوا اعلام كرديم كه ما قادر به برگزاري مرحله دوم انتخابات در كانادا نيستيم.

[RedWine]

شهر تورنتو هفته آینده طی سه روز میزبان بزرگترین گردهم آیی نوروزی ایرانیان خواهد بود.
در این جشنواره فرهنگی هنری که با نام " زیر گنبد کبود" از تاریخ 17 تا 19 ماه مارچ با همکاری مرکز " هاربر فرانت " تورنتو برپا می شود، شرکت کنندگان ایرانی و خارجی شاهد اجرای برنامه هایی چون: موسيقي، رقص، برنامه های نمايشي ( شامل تئاتر، نقالي و عروسک گرداني)، نمايش فيلم، نقد فيلم و کارگاه فيلمنامه نويسي، برگزاری نمايشگاهي متشکل از آثار سي هنرمند ايراني و کارگاه مخصوص کودکان خواهند بود.

در این جشنواره که به همت انجمن ایرانیان دانشگاه تورنتو برپا می شود، کنسرت "بوی بهار" به رهبری آقای مهدی جوانفر در شب های هفدهم و هجدهم مارس با هنر نمایی حدود 50 نفر ازهنرمندان موسیقی برگزار خواهد شد و طی ان چهار قطعه از آثار بزرگ موسیقی ایرانی را اجرا خواهند کرد.

آرش باطنی ، مدیر پروژه و مسوول هماهنگی جشنواره در گفت و گو با خبرنگار ما هدف از برگزاری جشنواره را معرفی فرهنگ و هنر ایرانی به جامعه چند فرهنگی کانادا و برقراری همدلی بیشتر در بین ایرانیان مهاجر ذکر کرد و گفت:"طرح اولیه برگزاری این جشنواره را دو سال پیش گروهی از اعضای انجمن به مرکز "هاربر فرانت" تورنتو دادند و شش ماه بعد، پس از تایید مسوولان مرکز کار را شروع کردند.

وی گفت:" همه تلاش ما در طول این مدت جلب اعتماد مسوولان بوده، چرا که آنها با ظرفیت های جامعه ایرانی و کارهای انجام شده آشنایی چندانی نداشتند و همکاری با جشنواره را با محافظه کاری شروع کردند ولی ما توانستیم به آنها نشان بدهیم که حرفی برای گفتن داریم و می توانیم از پس کار به خوبی بر بیاییم

باطنی حمایت های مقامات رسمی کانادا از جشنواره را یکی از ویژگیهای آن دانست و گفت:" کل بودجه برگزاری جشنواره 120 هزار دلار برآورد می شود که ما توانستیم با رایزنی های لازم حدود 30 درصد آن را از دولت کانادا کمک بگیریم."

وی افزود :" از این رقم، کمک ناچیزی هم از خود مرکز هاربر فرانت گرفتیم و مابقی را به استثنای 10 درصد باقی مانده ( که هنوز تامین نشده) از بازار سنتی ، فروش بلیت، درآمد ناشی از آگهی ها و حمایت کنندگان ایرانی برنامه تامین کردیم."

وی کمبود فضای کالبدی را یکی از مشکلات برگزاری ذکر کرد و پیش بینی کرد که ده هزار نفر از جشنواره دیدن کنند.

جشنواره فراملیتی

سابقه برگزاری جشن های نوروزی در سال های گذشته، در شهر تورنتو و بسیاری دیگر از مراکز تجمع ایرانیان مقیم کانادا عمدتا به مراسم آتش بازی روز چهارشنبه سوری، موسیقی ، مراسم شام و رقص و هفت سین محدود می شده که به صورت متمرکز و یا پراکنده و در قالب گروههای کوچک و بزرگ شکل می گرفته است.

اما آنچه در روزهای آتی تحت نام " زیر گنبد کبود " اتفاق خواهد افتاد به زعم طراحان و دست اندرکاران آن کاری است بدیع و تازه .

در این زمینه بهمن کلباسی ،دانشجوی علوم سیاسی و بلاگر ایرانی مقیم تورنتو، فراملیتی بودن را از نکات برجسته جشنواره دانسته و گفت : "در این جشنواره برای بار اول طوری برنامه ریزی شده تا مخاطبان غیر ایرانی و سایر ملیت ها هم بتوانند مشارکت داشته باشند و از نزدیک با هنر ، سنت ها و فرهنگ ایرانیان آشنا شوند."

وی افزود: " تمام مواد تبلیغاتی و اطلاع رسانی جشنواره، از جمله سایت ، خبرنامه ها، بروشورها و...به زبان انگلیسی تهیه شده و سعی شده تا مجموعه برنامه ها در قالب یک بسته بندی فابل استفاده برای مخاطب خارجی عرضه شود."

کلباسی حمایت شهرداری و سازمان های رسمی کانادایی را از ویژگیهای دیگر جشنواره دانست و گفت: "آنها در اختصاص سالن جشنواره، اعتبارات مالی و پاره ای امور اجرایی جشنواره را مورد حمایت قرار دادند ، که ما در گذشته سابقه ای از آن نمی بینیم."

ماریا صبای مقدم ، از محققان دانشگاهی و یکی از اعضای انجمن ایرانیان دانشگاه تورنتو نیز، در گفت و گو با بخش فارسی بی.بی.سی گفت: "برگزاری چنین برنامه ای ، یکی از آرزوهای قدیمی من و خیلی دیگر از ایرانیان مهاجر بوده . کاری که بتواند چهره انسانی ایران و ایرانی را به سایر اقوام و قومیت ها نشان بدهد و نکات برجسته فرهنگ ما را به آنها عرضه کند."

وی افزود: "در طول سه دهه گذشته ما با مشکلات زیادی در سطح بین المللی مواجه بودیم که گاه به سرخوردگی و تحقیر ایرانیان منجر شده و حالا بعد از حدود یک چهارم قرن کم کم روپای خود می ایستیم، ظرفیت ها و پتانسیل های خود را می شناسیم و آن را عرضه می کنیم و می گوییم ما هم حرفی برای گفتن داریم."
چرا "زیر گنبد کبود" ؟

نامگذاری جشنواره ای با ابعاد فرا ملیتی ، شاید در نظر اول چندان دشوار به نظر نرسد ، اما آن چنان که آیدا مفتاحی ، از اعضای کمیته برگزاری می گوید، دست کم شش ماه طول کشید تا جشنواره صاحب نام شود.

وی در این خصوص توضیح داد: "برای پیدا کردن اسمی که همیشه قابل اشتفاده باشد و درعین حال قابلیت انتقال پیام به مخاطبان خارجی جشنواره را داشته باشد، حتی با استادان دانشگاهی و متخصصان زبان شناسی مشورت کردیم و در نهایت عنوان زیر گنبد کبود را از بین همه اسامی پیشنهادی انتخاب کردیم."
موسيقی:
اجرای موسيقي سنتي ايراني و کردي گروه حسن يوسف زماني ، برنامه گروه موسيقي جنوب، برنامه موسيقي تلفيقي پيروز يوسف زماني و اد هنلي که ترکيبي از موسيقي غرب و شرق است و همچنين کارگاه آواز مهين مهاجر از جمله برنامه های جشنواره هستند.

رقص:
ساشار ظريف و گروهش آغازگر برنامه هاي رقص جشنواره ( روز شنبه ) است. در اين برنامه نمونه هايي از رقص هاي آسياي ميانه و آذربايجان اجرا مي شود و پس از آن آيدا مفتاحي و گروهش ساعت شش برنامه شان را آغاز و نمونه هايي از رقص هاي محلي ايراني را عرضه مي کنند.

نمايشي:
در اين بخش سهيل پارسا هنرمند نام آشناي تئاتر کانادا بر صحنه خواهد رفت تا بخش هايي از نمايش شور حلاجش را بازخواني کند و ساسان قهرمان نقل شاهنامه مي گويد.

سينما:
در این بخش ،عارف محمدي درباره سينماي ايران صحبت مي کند و فيلم هاي کامبوزيا پرتوي نيز به نمايش در مي آيند. براي روز شنبه فيلم" ننه لالا" و براي يکشنبه " بازي بزرگان" در نظرگرفته شده است.

چايخانه و بازار کالاهاي ايراني نيز از اغذيه و اشربه گرفته تا کتاب و انواع کالاهاي فرهنگي به راه است.

رقص مدرن ايراني:
شاهرخ مشکين قلم و گروهش، در برنامه اي جداگانه سه قطعه رقص بر مبناي مضامين ايراني همچون نوروز و با بازسازي شخصيت افسانه اي شيرعلي مردان اجرا خواهند کرد.

[RedWine]

ساحل "سان ست بيچ" و پارک لزلی انگار جای سوزن انداختن نداشت. پارک سانی بروک ميعادگاه ايرانيان مقيم تورنتو که نزديک به ۷۰ هکتار از منطقه دره ای واقع در شرق تورنتو را پوشانده ، از پايين تا بالا به تصرف ايرانيان آمده بود.

دود ذغال وبوی کباب همه جا را برداشته بود. طرف های ظهر نيروهای پليس مدخل ورودی پارک را از خيابان لزلی بستند. اگر چه هنوز تا پر شدن ظرفيت پارکينگ ها خيلی مانده بود و معلوم نشد که چرا پليس تورنتو با نصب تابلوی ظرفيت تکميل عده زيادی را ازدم دربرگرداند و خيلی ها را به زحمت انداخت؟

به هر حال، آنها که دير جنبيده بودند نا چار بودند تا پای پياده با تلی از وسايل و اثاثيه وارد پارک شوند. راه بندان خيابان هم که توجه هر رهگذری را جلب می کرد، بويژه با وجود پرچم های سه رنگ ايران و سبزه های عيد روی سقف و در و پيکر اتومبيل ها.

از آنجا که پارک های تورنتو در اوقات سرد سال کم رونق اند و سرد، ديروز خيلی آمادگی پذيرايی از اين جمعيت عظيم را نداشتند. مشکل کمبود توالت ودستشويی و بسته بودن سرويس های بهداشتی در بعضی مناطق، صف های طويلی را ايجاد کرده بود. انگار مسوولان شهری پيش بينی اين همه آدم را در يک روز نکرده بودند.

گروههای کوچک و بزرگ تشکل های ايرانی هم سيزده را دسته جمعی با اعضايشان بدر کردند. گروه "ايرانيان تورنتو"، "جامعه کردهای مقيم تورنتو "، "خانه کرد" و...همه بودند.

بعضی هم خيلی سازمان دهی شده به دامان طبيعت پناه آورده بودند. با برنامه ريزی و تسهيلات لازم سيزده بدری. مثل گروه کردهای مقيم تورنتو که تا کباب و ميز و صندلی و نوشيدنی های لازم را همراه با آهنگ های شاد کردی در شمالی ترين منطقه پارک تدارک ديده بودند آنچنان که. در سواحل شمال شرقی تورنتو هم "ايرانيان تورنتو" با دعوت رسمی و فراخوان عمومی جشن پايانی نوروز ۸۵ را رونق داده بودند. رقص و شادی و جشن.

بانزديک شدن به غروب آفتاب، هوا رفته رفته رو به سردی می گذاشت، اما انگار کسی نمی خواست به خانه برگردد. بويژه بچه ها و جوان ترها. حالا که آفتابی در کار نبود، رقص و بازی و دستی بر روی آتش گرفتن بهترين راه گرم شدن بود

[RedWine]

تابستان که مي*رسد، روبروي سفارت کانادا در تهران هم شلوغ مي*شود. هر روز صبح روبروي سفارت صفي طولاني تشکيل مي*شود از افرادي که به هر دليلي تصميم گرفته*اند به کانادا بروند.

در اين ميان دانشجويان زيادي را هم مي*توان ديد که به قصد ادامه تحصيل در يکي از دانشگاه*هاي کانادا براي گرفتن ويزا آمده*اند. اما به نظر مي*رسد امسال با سال*هاي گذشته تفاوت زيادي دارد. امسال، سفارت کانادا بسيار سخت*گيرانه عمل مي*کند و بر خلاف سال*هاي گذشته به تقاضاي ويزاي بسياري از افراد جواب منفي مي دهد.

اين روزها سومين سالگرد مرگ زهرا کاظمي، خبرنگار ايراني- کانادايي است. و شايد بتوان گفت اين روزها سومين سالگرد تيره* شدن روابط ايران و کانادا نيز هست. اگر تا قبل از آن اين دو کشور روابط نسبتا دوستانه*اي با همديگر داشتند و در سطح وزيران کابينه ديدار مي*کردند، اکنون روابط به پايين*ترين سطح ممکن رسيده است. ايران مدتي طولاني است که ديگر در اتاوا به جاي سفير، کاردار اول دارد. لحن گفت* و گوي مسوولان سياست خارجي دو طرف نيز بسيار تند و تيز شده، تا جايي که به تازگي مک*کي وزير امور خارجه* کانادا خواستار بازداشت سعيد مرتضوي، دادستان تهران، در آلمان شده است. متکي وزير امور خارجه* ايران هم به کنايه کانادا را کشوري که گويا هنوز تحت استعمار انگلستان است، خطاب کرد.

براي عده*اي از مردم دو کشور تنزل روابط ايران و کانادا بسيار بيش از آن چيزي است که اين روزها در رسانه*ها مي*بينيم و مي*شنويم. بر خلاف اين ادعاي هميشگي که روابط دولت*ها جدا از روابط ملت*هاست، آسيب*پذير اصلي هميشه مردم هستند. در دو سال گذشته، سفارت کانادا سياست خود را در زمينه* صدور ويزا تغيير داده است. براي نمونه ديگر به همسران کساني که از دانشگاه*هاي کانادا پذيرش تحصيلي دارند ويزا داده نمي شود. امري که در گذشته هرگز سابقه نداشته است. بدين ترتيب يک زوج که تنها يکي از آنها پذيرش دانشگاه*هاي کانادا را دارد يا بايد به کلي از سفر به کانادا منصرف شوند يا سال*ها دوري از همديگر را تحمل کنند. مورد ديگري که به تازگي فراوان اتفاق مي*افتد، رد تقاضاي ويزاي والدين دانشجويان ايراني ساکن کاناداست. در حالي که سال*هاي گذشته سفارت کانادا به مادران و پدران دانشجويان براي ديدار فرزندانشان در کانادا ويزاي توريتي ۶ ماهه مي*داد، مدتي است که به همه* اين تقاضاها جواب رد مي*دهد. گفته مي شود که در سطح سياسي نيز به هيچ*يک از مقامات ايراني که سمت مديرکل يا بالاتر داشته باشند، ويزاي کانادا داده نمي*شود.

آن سوي ماجرا نيز اوضاع بهتر نيت. گويا سفارت ايران در اتاوا نيز چند ماهي است براي کانادايي ها ويزاي ايران صادر نمي کند. دولت ايران حتي از سفر يک استاد کانادايي براي سخنراني در دانشگاه*هاي ايران نيز استقبال چنداني نکرد. اين چنين است که ادعاي دولت کانادا در اين باره که دولت ايران حتي براي صدور ويزاي کارمندان سفارت کانادا در ايران نيز سخت گيري مي کند، چندان غيرقابل باور نيست. موضوعي که به نوبه خود، بهانه* دولت کانادا براي کاهش صدور ويزا به ايرانيان شده است.

در حالي که هر روز دانشجويان ايراني بيشتري با مشکلات ادامه تحصيل در کانادا روبرو مي*شوند، عده*اي از آنها به فکر افتاده*اند به صورتي منسجم و گروهي در صدد حل اين مساله برآيند. بسياري از دانشجويان ايراني ساکن کانادا که اکنون از همسرانشان به دور افتاده*اند، به دنبال ديدار با نمايندگان پارلمان کانادا هستند. همچنين، گروهي در ديدار با مسوولين دانشگاه*هايشان از آنها مي*خواهند تا تاثير منفي چنين سياستي را به دولت خود انعکاس دهند. انجمن*هاي دانشجويان ايراني در دانشگاه*هاي کانادا نيز براي کمک به اعضاي خود به نامه*نگاري به مسوولان دولت کانادا روي آورده اند. آن هم در شرايطي که مشارکت ايرانيان در جامعه* علمي کانادا آن اندازه است که چندي پيش در تورنتو برنامه*اي با حضور ده*ها استاد ايراني*تبار دانشگاه*هاي کانادا و مقامات مسوول دولت کانادا از جمله شهردار تورنتو و چند تن از نمايندگان پارلمان انتاريو برگزار شد. بنا به تحقيقي که از سوي انجمن دانشجويان ايراني دانشگاه رايرسون شده است، هم اکنون بيش از ۲۵۰ استاد رسمي ايراني*تبار در دانشگاه*هاي کانادا به تدريس مشغولند. شايد از همين روست که معاون پارلماني نخست*وزير کانادا در گفت *و گو با روزنامه* الکترونيکي روز خبر رد تقاضاي ويزاي بسياري از ايرانيان توسط سفارت کانادا را خبر ناراحت*کننده*اي مي*خواند و قول بررسي موضوع را مي*دهد.

[Armageddon]

Sharayete kasayee ke ba student visa miyan inja aslaan tarifi nadare! :( dar bareye irani haye inja: bishtareshoon too kare real estate hastan :D you know how good we are in business! ;) and yeah a shit load of iraninas reside here! :D there are even several farsi weekly magazines distributed free all around toronto! isn't that great?:D

[golgol85]

we have persian super markets that are the size of ralphs and albertsons, we have lots of persian restaurants, anything you have we have more of it in Cali! :D

[Armageddon]

If you don't know how crazy the weather can get up here in toronto,this clip may give you a clue :D Crazy weather + Plane crash Toronto I distincly remember the day cuz we got stuck in our plane for 4 hours due to some security reasons! thanks god no one was hurt in the crash!

[RedWine]

یکی از خوبی های تورنتو این است که در طول تابستان، هر آخر هفته فستيوالی در یکی از خیابان های شهر برگزار می شود و عده زیادی از اهالی محل، رهگذران و توریست ها را دور خود جمع می کند. در این فستیوال ها همه چیز پيدا می شود. از غذای هندی، آفریقایی، مکزیکی، چینی و ایرانی تا رقص و موسیقی و هنرهای دستی و تزئینی و گاه لباس و زینت آلات اقوام و ملل مختلف.

این بخشی از برنامه چند فرهنگی معروف تورنتو است و تلاشی که شهرداری تورنتو می کند تا این چندفرهنگی بودن را تبلیغ کند و در سطح شهر نمایش دهد.

در یک روز آفتابی و نسبتا گرم اما کم رطوبت به دیدن این فستیوال رفتیم. مردم زیادی در اطراف غرفه ها جمع شده اند. در این غرفه ها همه چیز پیدا میشه از جوجه تندوری به سبک هندی و پد تای (رشته تایلندی مخلوط شده با مرغ یا میگو و سبزیجات) تا پخش موسیقی زنده پخش

اما جالب ترین غرفه از نظر ما، غرفه رقص تانگو است. تانگو یک جور رقص دونفره شبیه والس است که با ضربات موسیقی آفریقایی و آمریکای لاتین ترکیب شده است. یک زن بلندقد موبور ( تاتیانا) با یک مرد سیاهپوست دو سه اینچ کوتاهتر از خودش رقص دونفره قشنگی را اجرا می کردند.

اجرای بعدی بین یک مرد میانسال و زن مو بور لاغراندامی است که روی صندلی چرخدار می رقصد! در حال رقص مرد سیاهپوست مداخله کرده و کار به چاقوکشی (البته در رقص) می کشد.

بانیان اصلی این گروه رقص، تاتیانا و لیساندرو هستند. لیساندرو گفت که ایده این کار گروهی از رقص تانگو در آرژانتین گرفته شده است. در آغاز قرن بیستم مردم زیادی با فرهنگ های مختلف به آرژانتین مهاجرت کردند. قسمتی ازآآنها اروپایی ها بودند، قسمتی آفریقایی و کلا این مهاجران مردمانی بودند از رنگ و نژادهای مختلف. این مهاجران که خصوصیت مشترک همه شان فقر بود رقص خیابانی را آغاز کردند. رقص آنها پر از نماد های سکس وخشونت و فقر بود که نماینده اجتماع آن دوران به حساب می آمد.

تاتیانا معتقد است که جامعه کانادا به گونه ای یادآور آرژانتین آن دوران است و همانطور که آمیختگی فرهنگ های مختلف در آرژانین آغاز قرن بیستم منجر به خلاقیت شد، در کانادای امروز نیز چنین شرایطی مهیا شده است.

تاتیانا خود اوکراینی الاصل است و چهار سال است که هم رقص لیساندروی آرژانتینی است. تاتیانا میگوید ستمی که اوکراین تحت رژیم کمونیستی کشیده است بسیار شبیه به ستمی است که آرژانتین از جامعه سرمایه داری تحمل کرده است و این نقطه ای است که تاتیانا و لیساندرو را به رقص تانگو پیوند می زند. همان طور که موسیقیدان معروف یو یو ما گفته است: تانگو در اصل ترکیبی از فرهنگهای مختلف است، هر چند که دست آخر به موسیقی ملی آرژانتین بدل شده است.

[Armageddon]

yeah true...there was a street festival on 7,8,9th of july! there was also a huge car race on downtown toronto!..nice info sia!

[RedWine]

دو رعنا در کانادا
چند روز پیش برای دیدن دو جوان رعنا به کانادا رفته بودم. دو سه روزی آن جا بودم که خیلی خوش گذشت. بچه که بودند بیرون زده بودم و از دور می شنیدم چه شده اند و چه می کنند. فرصت خوبی بود که از نزدیک ببینمشان و سر و کله بزنیم. Tim Hortons و Second Cup و Yonge و Jazz Festival و Church و McGill و Ryerson هم بودند و حظ وافی و کافی بردیم.


یک سالی نمی شود که کانادا نشین شده اند اما به قدر کافی جا افتاده اند که هم ننه من غریبم بازی در نیاورند و هم این طرف و آن طرف سرک بکشند که بفهمند دنیا دست کی است و چه می گذرد آن سوها. خوشحالی من از این است که می دانند چه می خواهند و چه می کنند. تیر در تاریکی نمی زنند. آن یکی که هنوز نرسیده سر از کنفرانس بین المللی در آورده است. این یکی هم که نور چشمی رییس دپارتمانشان شده است، البته به لطف هوش و سخت کوشی و دانایی اش.


بچه های بعد از انقلاب هستند و محصولات همین نظام و انقلاب. به شدت سکولار. در عرصه شخصی معتقد و مقید. در عرصه عمومی قایل به احترام به همه گونه تفاوت های فردی و گروهی و جدایی دین از قدرت و نشاندن آن در کنج قلب ها، یعنی آن جا که باید باشد.


علاقه مند به سعادت بشر، صرف نظر از رنگ و نژاد و مذهب و ملیت. ایران دوست، اما نه چنان شیفته و مسحور که زشتی هایش را نبینند. بزرگ منش و جهان نگر، ولی نه آن گونه که ریشه هایشان را فراموش کنند. واقع بین و حقیقت طلب. نه دچار وهم هستند از خود و جهان اطراف شان. نه خود را بالاتر از همه انسان های روی زمین می دانند و نه پست تر از هیچ تنابنده ای. همانی می بینند که هستند و قدر و قیمت خودشان را خوب می دانند. خدا حفظ شان کند که مایه افتخار هستند.




By http://enameh.persianblog.com/ (Nice Wblog)

[RedWine]

از جمله اتفاقات هنری شهر تورنتو، جمع شدن شاعران و نويسندگان در جلسات ادبی است. شعرخوانی، داستان خوانی و نقد از جمله فعاليت های معمول در اين جلسات است.
شاعران و نويسندگانی که در اين جلسات گرد هم می آيند، با هم طرز فکر و نگاه و سبک متفاوتی دارند اما همه آنها در يک چيز مشترکند: زندگی در شهر چند زبانی و چند فرهنگی تورنتو. در يکی از اين جلسات شعر خوانی با دوتن از شاعران جوان ايرانی در تورنتو گفتگويی انجام دادم.

ماه گل ايزدی شاعر جوان ۲۳ ساله است. با وجود سن کم ماه گل شعرهای قوی و تاثيرگذاری به زبان انگليسی می سرايد که به فارسی نيز ترجمه شده است. او که در خانواده ای هنرمند رشد کرده است، ۵ سال و نيم پيش به همراه پدر و مادرش وارد تورنتو شد. ماه گل در کانادا دانش انگليسی خود را بسط داده است و هم اکنون در رشته روزنامه نگاری دانشگاه يورگ تحصيل می کند. در ميان شاعران انگليسی، او بيش از همه از اميکی ديکنسون تاثير گرفته است. شعر "دشت های آفتاب سوخته" او درباره همسران مردانی است که در مزرعه کار می کنند.

چطور به فکر گفتن شعر درباره افرادی که به آنها نزديکی چندانی ندارد، افتاديد؟

قبلا هم شنيده ام که گفته اند چطور توانستی حس زنان از خودت بزرگتر را تجربه و بيان کنی. فکر می کنم که کارم حس شرقی دارد. در آن دارم از محدوديت های زنان حرف می زنم. يک تصوير نرودايی داشتم از مزرعه و انگور و لذت های زندگی. لذت هايی که حتی در محدوديت هم می توانند وجود داشته باشند. و اين که حس لذت از زندگی تا کجاها می تواند برود اما نمی شود.

ترجمه فارسی شعر "دشت های آفتاب سوخته" (Sun burnt fields)

خرمن
مردان دشت
با وهم ــ بانگ های فرخوان قوت ظهر
گذرنده از پنجره ها
چون گلوله های نور
فرو رونده در دل شوره ی زنانه
از بيم &