Tweet
پس از نبرد دليرانه و رزم پهلواني قادسيه وكشته شدن سپهسالار ايران رستم فرخزاد به دست تازيان، (اعراب) نه توفان شن بر سپاهيان ايران فرو ريخت و مايه شكستشان شد، نيروهاي رزمنده ايران پراكنده شدند
يزدگردسوم شاهنشاه دلاور و بيباك ايران، به اميد فراهم كردن نيروهاي كار آمد و پيكارجوي تازه، تلاشي همه سويه را آغاز كرد. ميان نبرد قادسيه تا نهاوند، چهار ماه به درازا كشيد. عمرابن خطاب در اين ميانه نامه يي به شاهنشاه ايران مي فرستد كه پاسخي دندان شكن دريافت مي كند. او در اين نامه يزدگرد را به خدا پرستي و دست كشيدن از آتش پرستي و روي آوردن به خداي تازيان به نام الله و اكبر و پذيرفتن دين اسلام فرا مي خواند !!!
يزدگرد سوم شاهنشاه ايران به او چنين پاسخ ميدهد:
*** به نام اهورا مزدا، آفريننده خرد و جان. ***
از سوي شاهنشاه ايران، يزدگرد به عمرابن خطاب خليفه تازيان : تو در اين نامه ما ايرانيان را به سوي خداي خود كه "الله اكبر" نام داده ايد، مي خوانيد و از روي ناداني و بيابان نشيني، خود بي آنكه بدانيد ما كيستيم و چه مي پرستيم، مي خواهيد كه به سوي خداي شما بياييم و "الله اكبر" پرست شويم.
شگفتا كه تو در پايه خليفه عرب نشسته يي ولي آگاهيهاي تو از يك عرب بيابان نشين فراتر نمي رود. به من پيشنهاد مي كني كه خدا پرست شوم. اي مردك، هزاران سالست كه آرياييان در اين سرزمين فرهنگ و هنر، يكتا پرست مي باشند و روزانه پنج بار به درگاهش نيايش مي كنند. هنگامي كه ما پايه هاي مردمي و نيكو ورزي و مهرباني را در سراسر جهان مي ريختيم و پرچم "پندار نيك، گفتار نيك و كردار نيك" را در دست داشتيم، تو و نياكانت در بيابانها مي گشتيد و مار و سوسمار مي خورديد و دختران بيگناهتان را زنده به گور مي كرديد.
تازيان كه براي آفريده هاي خدا ارزشي نمي شناسند و سنگدلانه آنها را از دم تيغ مي گذرانند و زنان را آزار مي دهند و دختران را زنده به گور مي كنند و به كاروانها مي تازند و به راهزني و كشتار و ربودن زن و همسر مردم دست مي زنند، چگونه مارا كه از همه اين زشتيها بيزاريم، مي خواهند آموزش خدا پرستي بدهند؟
به من مي گويي كه از آتش پرستي دست بردارم و خدا پرست شوم ما مردم ايران، خدا را در روشنايي مي بينيم. فروغ و روشنايي تابناك و گرماي خورشيدي آتش در دل و روان ما، جان مي بخشند و گرمي دلپذير آنها، دلها و روانهاي ما را به يكديگر نزديك مي كنند تا مردم دوست، مهربان، مردم دار، نيكخواه باشيم و رادي و گذشت را پيشه سازيم و پرتو يزداني را در دلهاي خود هماره زنده نگهداريم.
خداي ما "اهورا مزداي" بزرگ است و شگفت انگيز است كه تازه شما هم او را خواسته ايد نام بدهيد و "الله و اكبر" را براي او بر گزيده ايد و او را به اين نام صدا مي كنيد. ولي ما با شما يكسان نيستيم، زيرا ما به نام "اهورا مزدا" مهرورزي و نيكي و خوبي و گذشت مي كنيم و به درماندگان و سيه روزان، ياري مي رسانيم و شما به نام "الله اكبر" خداي آفريده خودتان دست به كشتار و بدبختي آفريني و سيه روزي ديگران مي زنيد.
چه كسي در اين ميان تبهكار است، خداي شما كه فرمان كشتار و تاراج و نابودي را مي دهدي يا شما كه به نام او چنين مي كنيد يا هردو؟
شما از دل بيابانهاي تفته و سوخته كه همه روزگارتان را به ددمنشي و بيابان گردي گذرانده ايد، برخاسته ايد و با شمشير و لشكر كشي مي خواهيد آموزش خدا پرستي به مردماني بدهيد كه هزاران سالست شهريگرند و فرهنگ و دانش و هنر را همچون پشتوانه نيرو مندي در دست دارند؟ شما به نام "الله اكبر" به اين لشكريان اسلام جز ويراني و تاراج و كشتار چه آموخته ايد كه مي خواهيد ديگران را هم به سوي اين خداي خودتان بكشيد؟
امروز تنها نا يكساني كه مردم ايران با گذشته دارند آن است كه ارتش آنها كه فرمانبردار "اهورا مزدا" بوده، از ارتش تازيان، كه تازه پيرو"الله اكبر"شده اند، شكست خورده اند و مردم ايران به زور شمشير شما تازيان بايد همان خدا را ولي با نام تازه اي بپذيرند و بپرستند و در روز پنج بار به زبان عربي برايش نماز بگذارند. زيرا "الله اكبر" شما تنها زبان عربي مي داند.
به تو سفارش مي كنم به دل همان بيابانهاي سوزان پر سوسمار خويش برگرد و مشتي تازي بيابان گرد و سنگدل را به سوي شهرهاي آباد همچون جانوران هار، رها مكن و از كشتار مردم و تاراج دارايي آنان و ربودن همسران و دخترانشان به نام "الله اكبر" خود داري نما و دست از اين زشتكاري ها و تبهكاريها بكش.
آرياييان، مردمي با گذشت، مهربان و نيك انديشند. هر جا رفته اند تخم نيكي و دوستي و درستي پاشيده اند. از اين رو از كيفر دادن شما براي نابكاريهاي تو و تازيان، چشم خواهند پوشيد.
شما با همان الله اكبرتان درهمان بيابان بمانيد و به شهرها نزديك نشويد كه باورتان بسيار هراسناك و رفتارتان ددمنشانه است
يزدگردسوم شاهنشاه دلاور و بيباك ايران، به اميد فراهم كردن نيروهاي كار آمد و پيكارجوي تازه، تلاشي همه سويه را آغاز كرد. ميان نبرد قادسيه تا نهاوند، چهار ماه به درازا كشيد. عمرابن خطاب در اين ميانه نامه يي به شاهنشاه ايران مي فرستد كه پاسخي دندان شكن دريافت مي كند. او در اين نامه يزدگرد را به خدا پرستي و دست كشيدن از آتش پرستي و روي آوردن به خداي تازيان به نام الله و اكبر و پذيرفتن دين اسلام فرا مي خواند !!!
يزدگرد سوم شاهنشاه ايران به او چنين پاسخ ميدهد:
*** به نام اهورا مزدا، آفريننده خرد و جان. ***
از سوي شاهنشاه ايران، يزدگرد به عمرابن خطاب خليفه تازيان : تو در اين نامه ما ايرانيان را به سوي خداي خود كه "الله اكبر" نام داده ايد، مي خوانيد و از روي ناداني و بيابان نشيني، خود بي آنكه بدانيد ما كيستيم و چه مي پرستيم، مي خواهيد كه به سوي خداي شما بياييم و "الله اكبر" پرست شويم.
شگفتا كه تو در پايه خليفه عرب نشسته يي ولي آگاهيهاي تو از يك عرب بيابان نشين فراتر نمي رود. به من پيشنهاد مي كني كه خدا پرست شوم. اي مردك، هزاران سالست كه آرياييان در اين سرزمين فرهنگ و هنر، يكتا پرست مي باشند و روزانه پنج بار به درگاهش نيايش مي كنند. هنگامي كه ما پايه هاي مردمي و نيكو ورزي و مهرباني را در سراسر جهان مي ريختيم و پرچم "پندار نيك، گفتار نيك و كردار نيك" را در دست داشتيم، تو و نياكانت در بيابانها مي گشتيد و مار و سوسمار مي خورديد و دختران بيگناهتان را زنده به گور مي كرديد.
تازيان كه براي آفريده هاي خدا ارزشي نمي شناسند و سنگدلانه آنها را از دم تيغ مي گذرانند و زنان را آزار مي دهند و دختران را زنده به گور مي كنند و به كاروانها مي تازند و به راهزني و كشتار و ربودن زن و همسر مردم دست مي زنند، چگونه مارا كه از همه اين زشتيها بيزاريم، مي خواهند آموزش خدا پرستي بدهند؟
به من مي گويي كه از آتش پرستي دست بردارم و خدا پرست شوم ما مردم ايران، خدا را در روشنايي مي بينيم. فروغ و روشنايي تابناك و گرماي خورشيدي آتش در دل و روان ما، جان مي بخشند و گرمي دلپذير آنها، دلها و روانهاي ما را به يكديگر نزديك مي كنند تا مردم دوست، مهربان، مردم دار، نيكخواه باشيم و رادي و گذشت را پيشه سازيم و پرتو يزداني را در دلهاي خود هماره زنده نگهداريم.
خداي ما "اهورا مزداي" بزرگ است و شگفت انگيز است كه تازه شما هم او را خواسته ايد نام بدهيد و "الله و اكبر" را براي او بر گزيده ايد و او را به اين نام صدا مي كنيد. ولي ما با شما يكسان نيستيم، زيرا ما به نام "اهورا مزدا" مهرورزي و نيكي و خوبي و گذشت مي كنيم و به درماندگان و سيه روزان، ياري مي رسانيم و شما به نام "الله اكبر" خداي آفريده خودتان دست به كشتار و بدبختي آفريني و سيه روزي ديگران مي زنيد.
چه كسي در اين ميان تبهكار است، خداي شما كه فرمان كشتار و تاراج و نابودي را مي دهدي يا شما كه به نام او چنين مي كنيد يا هردو؟
شما از دل بيابانهاي تفته و سوخته كه همه روزگارتان را به ددمنشي و بيابان گردي گذرانده ايد، برخاسته ايد و با شمشير و لشكر كشي مي خواهيد آموزش خدا پرستي به مردماني بدهيد كه هزاران سالست شهريگرند و فرهنگ و دانش و هنر را همچون پشتوانه نيرو مندي در دست دارند؟ شما به نام "الله اكبر" به اين لشكريان اسلام جز ويراني و تاراج و كشتار چه آموخته ايد كه مي خواهيد ديگران را هم به سوي اين خداي خودتان بكشيد؟
امروز تنها نا يكساني كه مردم ايران با گذشته دارند آن است كه ارتش آنها كه فرمانبردار "اهورا مزدا" بوده، از ارتش تازيان، كه تازه پيرو"الله اكبر"شده اند، شكست خورده اند و مردم ايران به زور شمشير شما تازيان بايد همان خدا را ولي با نام تازه اي بپذيرند و بپرستند و در روز پنج بار به زبان عربي برايش نماز بگذارند. زيرا "الله اكبر" شما تنها زبان عربي مي داند.
به تو سفارش مي كنم به دل همان بيابانهاي سوزان پر سوسمار خويش برگرد و مشتي تازي بيابان گرد و سنگدل را به سوي شهرهاي آباد همچون جانوران هار، رها مكن و از كشتار مردم و تاراج دارايي آنان و ربودن همسران و دخترانشان به نام "الله اكبر" خود داري نما و دست از اين زشتكاري ها و تبهكاريها بكش.
آرياييان، مردمي با گذشت، مهربان و نيك انديشند. هر جا رفته اند تخم نيكي و دوستي و درستي پاشيده اند. از اين رو از كيفر دادن شما براي نابكاريهاي تو و تازيان، چشم خواهند پوشيد.
شما با همان الله اكبرتان درهمان بيابان بمانيد و به شهرها نزديك نشويد كه باورتان بسيار هراسناك و رفتارتان ددمنشانه است
Comment