The Changing Pattern of the Web

[Rasputin]

[Rasputin]

در طی بيست سال اخير اقتصاد جهانی به دلیل کامپيوتر و افزايش دسترسی به اينترنت به عنوان يک شبکه ارتباطات عمومی شکل گرفته و متحول شده است.
به همان نسبت که فعاليت های بازرگانی در دهه ۱۹۵۰ به تلفن و در نيمه دوم قرن ۱۹ به خط آهن وابسته بود، امروزه اين فعاليت ها به طور مستمر برپايه توانايی های شبکه های اينترنتی صورت می گيرد.

اين تحولات در حالی رخ داده است که تکنولوژی و فرآيندهای توليد صنعتی نيز انقلاب خودشان را تجربه کرده اند.

توماس فريدمن که اقتصاددان است در The World Is Flat شرح می دهد که چگونه شرکت هايی مانند Dell توانسته اند خط توليد خود را رآسا اداره کنند. وی همچنين توضيح می دهد که چگونه روش های طراحی و ساختن محصولات تغيير کرده است. روشی که ساير کمپانی ها نيز آن را دنبال کرده اند.

به طور مثال انبارهای فروشگاه اينترنتی آمازون در بريتانيا در حال حاضر انباشته از ميليون ها بسته ای است که قرار است برای کريسمس به نقاط مختلف دنيا ارسال شود. اين موضوع نشان می دهد که اقتصاد اينترنتی امروزه چگونه کار می کند.

اينگونه تغييرات که در اقتصاد رخ داده دارای اهميت است زيرا نحوه انجام فعاليت های بازرگانی و توليدات از بسياری جهات در زندگی روزمره ما تاثير می گذارد ولی ما به ندرت به اين موضوع فکر می کنيم که اين تاثيرها تا چه حد زياد است.

دنياهای تازه

متجاوز از ۱۵۰ سال پيش، کارل مارکس و فريدريش انگلس درباره يک تئوری جديد اقتصادی صحبت کردند که بر اين اساس بود که زيرساخت اقتصادی هر جامعه ای، شکل ساير بخش های اجتماع را تعيين می کند.


فردریش انگلس و کارل مارکس معتقد بودند که سیاست، فرهنگ و ساختار خانواده به عملکرد اقتصادی بستگی دارد

آنها بر اين عقيده بودند که ساختار سياسی، فرهنگی و خانواده و رسانه های گروهی و هر چيز ديگری به نحوه عملکرد اقتصادی بستگی دارد و می گفتند چنانچه اقتصاد تغيير کند زندگی روزمره مردم نيز تغيير خواهد يافت.

البته برای اينکه به آنچه که در اطراف ما رخ می دهد واقف شويم مجبور نيستيم که تمام فلسفه سياسی را که مارکس در اطراف مدل اقتصادی خود به وجود آورده بود بپذيريم زيرا زندگی روزمره و ساختارهای فرهنگی هرروزه مانند تحولات اقتصادی تغيير می کنند.

شبکه ای که به منظور تبادل سريع اطلاعات بين کمپانی ها و تسهيل فعاليت های بازرگانی در مقياس کوچک و بزرگ طراحی شد اکنون به صورت وسيله ای برای بيان نظرات و عقايد افراد درآمده است.

در نتيجه حداقل در کشورهای توسعه يافته غرب، دسترسی به اينترنت به صورت جهانی درآمده و روندهای سياسی، مدل های رسانه ای و زندگی هرروزه مردم در حال تغيير است.


بیل تامپسون می گوید ما این قدرت را داریم که به توانیم جهان کامپیوتری را تحت کنترل خود درآوریم

در شکل گيری انتخابات آمريکا، سايت های اينترنتی تا حدودی نقش داشتند بخصوس در زمينه نظارت بر انتخابات و نشان دادن دورويی و رياکاری سياسی به مردم.

در انتخابات اخير در هلند نيز نيمی از رای دهندگان برای شناسايی بيشتر کانديداها به سايت های اينترنتی مراجعه کرده بودند که می تواند حمايت از احزاب اقليت را به دليل آشنا شدن با مواضع آنان افزايش داده باشد.

مشارکت رسانه ها، و فعاليت های اجتماعی اينترنتی نشان می دهد که چگونه ساختارهای اجتماعی در نيمه دوم قرن بيستم سرانجام متلاشی شده و از بين رفت و روابط جديدی برقرار شد.

تاريخ جهان پايان نمی يابد ولی دوره ها به پايان می رسند و بين سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ ما شاهد پايان دوره پس از جنگ و شکوفايی شبکه اينترنتی جهانی بوده ايم.

اما ما بايد بتوانيم با تاثيرهای سياسی، اجتماعی و اقتصادی غول اينترنت مقابله کنيم.

در اين راستا نبايد فراموش کرد که درروند تکامل شبکه اينترنت، سياست برتکنولوژی غلبه می کند و حرف آخر را سياست می زند.

اين واقعيت موجب محدود شدن توانايی های ما می شود و سياست، آرمان ها و برنامه های ما را تحت کنترل در می آورد.

به عبارت ديگر هنگامی که قرار باشد تصميمات مشکلی گرفته شود بايد اولويت با سياست باشد ولو اينکه کارآمد بودن تکنولوژی در اين راستا قربانی شود.
همه چيز از دست نرفته است چرا که دوره انقلاب کامپيوتری هنوز به پايان نرسيده است و اين فرصت هنوز وجود دارد که بتوان تکنولوژی و سياست را به نحوی در کنار هم قرار داد که ليبرال های پيشرو آن را تاييد کنند. هنوز فرصت برای اين که عدالت اجتماعی و آزادی بيان را در اينترنت گنجاند وجود دارد.

تمام انقلاب ها خشونت آميز نيستند و با حمله به زندان ها برای آزادی گروگانها پايان نمی يابند. تمام انقلاب ها با فاجعه و خيانت به آرمان هايی که مد نظر بوده اند به پايان نمی رسند.

ما هنوز اين قدرت را داريم که جهان اينترنتی را به شکلی که می خواهيم درآوريم مشروط بر اين که به اين توانايی خود واقف باشيم.

[Rasputin]

"WWW" is commonly found at the beginning of Web addresses because many organizations in the past followed a convention of naming hosts (servers) according to the services they provide. So for example, the host name for a Web server was often "www"; for an FTP server, "ftp"; and for a news server, "news" or "nntp" (after the news protocol NNTP). These host names then appeared as DNS subdomain names, as in "www.example.com".

This use of host or subdomain names and therefore such prefixes are not required by any technical standard; indeed, the first Web server was at "info.cern.ch"[citation needed] and even today many Web sites are available without a "www" prefix. The "www" prefix has no meaning in the way the main website is shown; locally or around the world. The "www" prefix is simply one choice for a Web site's subdomain name.

Some Web browsers will automatically try adding "www." to the beginning, and possibly ".com" to the end, of typed URLs if no host is found without them. Internet Explorer and Mozilla Firefox will also prefix "http://www." and append ".com" to the address bar contents if the Control and Enter keys are pressed simultaneously. For example, entering "example" in the address bar and then pressing either just Enter or Control+Enter will usually resolve to "http://www.example.com", depending on the exact browser version and its settings.