RedWine
05-02-2007, 10:18 AM
در سال 2005، 360،000 زن و دختر خـواستـــار بـزرگ كردن
سينه هايشان از طريق ايمپلنت سيليكون يا سالــين بوده
انـد. متخــصصين اينـطور برآورد مي كنند كه 46،000 بيـــمار
مبتلا به سرطان سينه بعداز انجام عمل و برداشتن سينه،
جراحي ايمپلنت هم انجام داده اند.ميزان بزرگ كردن سينه
از سـال 1997 كـه فــقـط 101،000 از ايـن نــوع عـمـل انجام
گرفته بود، تقريباً سه برابر شده است.
بيش از 50،000 ايمپلنت براي جراحي هاي برداشتن سينه
در سـال 2004 انـجـام گـرفـــته است. باتـــوجه به اين آمار و
ارقـام، تـعـجـب آور نيست كـه عــليرغم بالا رفتن تعداد زنان
علاقه مند به انجام عمل ايـمپلنت ســـيـــنه، بــحث درمورد
ايمني و اطمينان اين عمل ادامه يابد. خانم ها از اطــلاعات
مختلفي كه در اين مورد به گوششان مي رسد معـــمــولاً
سردرگم مي شوند. به همين منظور تصميم گرفته ايم در اين مقاله به طور خلاصه كليه مسائل مربوط به اين نوع عمل و خطرات آن را بررسي كنيم.
پس از ارائه ي تاريخچه ي مختصري در مورد اين عمل در ايالات متحده امريكا، به سؤالات زير پاسخ مي دهيم:
خطرات معمول اين عمل چيست؟
وقتي ايمپلنت سينه شكسته شود، چه روي خواهد داد؟
آيا ايمپلنت سينه باعث بيماري خانم ها خواهد شد؟
چه نگراني هاي ديگري در اي رابطه وجود دارد؟
براي برداشتن ايمپلنت چه بايد كرد؟
آيا انواع جديدتر و مطمئن تري از ايمپلنت وجود دارد؟
تاريخچه ي ايمپلنت در امريكا
ايمپلنت هاي سينه كه با استفاده از پاكت هاي سيليكون كه از ژل هاي سيليكون پر شده است، يا سالين (آب نمك) براي اولين بار در دهه ي 60 در ايالات متحده انجام گرفت اما از آن تاريخ تا دهه ي 80، انجام اين عمل ها بسيار نادر بوده است. اما در دهه ي 90 بااينكه هنوز هيچگونه تحقيقاتي روي ايمني و اطمينان اين عمل جراحي انجام نگرفته بود، تقريباً يك ميليون زن اين عمل را انجام داده بودند. اكثر اين خانم ها ايمپلنت خود را با استفاده از ژل سيليكون انجام داده بودند، چون جراحان پلاستيك اين روش را بيشتر مي پسنديدند.
با اينكه كليه ي محصولات پزشكي بايد قبل از فروش در ايالات متحده از نظر ايمني و سلامت مورد تاييد قرار بگيرند، اما اين مسئله براي ابزارها و محصولات ايمپلنت كه تا قبل از 1976 به فروش مي رفت رعايت نشده بود. FDA تا قبل از 1991 از شركت ها و كمپاني هايي كه اين محصولات را توليد مي كردند درخواست اطمينان و سلامت محصولاتشان را نكرده بود و اين محصولات تقريباً براي سه دهه مورد استفاده قرار گرفت. براي اولين بار، رسانه ها شروع به نشان دادن خانم هايي كرد كه مشكلات ايمپلنت داشتند. تحقيقات اطمينان و سلامت ايمپلنت به دليل نقص و كاستي مورد تاييد FDA قرار نگرفت.
و تا سال 2000 FDA هنوز از كمپاني ها نمي خواست كه سلامت ايمپلنت هاي سالين را به اثبات برسانند و در آن سال بود كه عاقبت FDA براي اولين بار ايمپلنت هاي سينه با سالين را مورد تاييد قرار داد.
ايمپلنت هاي سينه با سيليكون هم براي اولين بار در نوامبر 2006 مورد تاييد قرار گرفتند. بين سالهاي 1992 و 2006، ايمپلنت هاي سيليكون محدود به آزمايشات باليني بودند كه به طور عمده براي بيماران سرطان سينه و آنها كه ايمپلنتشان شكسته بود، انجام مي گرفت. بيماران بايد آگاه مي شدند كه ايمپلنت ها مورد تاييد FDA قرار نگرفته و آنها بايد به طور مداوم مورد بررسي و آزمايش جراح پلاستيك خود قرار گيرند تا تحقيقات مربوط به اين مسئله كامل شده و كمكي باشد براي همه ي خانم هايي كه ايمپلنت با ژل انجام داده اند. با اينكه دو نمونه از ژل هاي ايمپلنت توليد شده توسط دو سازنده در نوامبر 2006 مورد تاييد قرار گرفت، اما هنوز هم محدوديت هايي وجود دارد. به طور مثال، فقط براي خانم هاي بالاي 22 سال تاييد شده است چون خانم هاي زير اين سن هنوز در حال رشد فيزيكي و احساسي هستند.
خطرات معمول اين عمل چيست؟
گزارش عوارض و مشكلات خانم هايي كه عمل ايمپلنت را انجام داده اند در ژورنال هاي پزشكي به چاپ رسيده و در FDA مورد بحث و بررسي قرار گرفته اند. اين عمل خطرات كوتاه مدت و طولاني مدتي دارد كه همه ي خانم هايي كه درصدد انجام آن هستند بايد از آن آگاه شوند.
عوارض موضعي به مشكلاتي گفته مي شود كه دقيقاً مربوط به ناحيه ي سينه هستند و كاملاً مشخص است كه در نتيجه ي ايمپلنت سينه به وجود آمده اند. عوارض متداول آن شامل عفونت و ساير خطرات مربوط به جراحي، دردهاي موضعي سينه، تغيير در حساسيت، انقباض كپسول، شكستگي و تراوش، بافت مردگي (مرگ پوست)، نياز به عمل جراحي دوباره، و مشكلات آرايشي (مثل نارضايتي از شكل سينه بعد از ايمپلنت) مي باشد.
تحقيقات مربوط به عمل ايمپلنت با سالين و ژل سيليكون نشان مي دهد كه طي سه سال اول، تقريباً سه مورد از چهار مورد بيماران ترميمي (بيماران سرطاني كه ايمپلنت سينه را انجام داده اند)، و تقريباً نيمي از بيماراني كه براي اولين بار اين عمل را انجام داده اند، حداقل يكي از اين عوارض موضعي را داشته اند—مثل درد، عفونت، سخت شدگي، يا نياز به عمل دوباره.
براي مثال، بين بيماران ترميمي:
%46 از خانم هايي كه ايمپلنت با ژل سيليكون را انجام داده اند و %21 از آنهايي كه با سالين ايمپلنت كرده اند، طي سه سال اول نياز به عمل دوباره داشته اند.
%25 از بيماراني كه ايمپلنت سيليكون داشته اند و %8 از بيماراني كه ايمپلنت سالين داشته اند، ايمپلنت خود را برداشته اند.
%6 از بيماراني كه ايمپلنت سيليكون داشته اند و %16 از بيماراني كه ايمپلنت سالين داشته اند، دچار دردهاي موضعي سينه شده اند.
البته آمار اين عوارض براي خانم هايي كه فقط به قصد بزرگتر كردن سينه عمل را نجام داده اند، پايين تر بوده است.
علاوه بر خطرات بيهوشي، خطرات جراحي شامل، عفونت و ايجاد غده ي خوني (مايع خون يا بافتي كه دور ايمپلنت جمع مي شود) است، كه هر دو آنها از حد خفيف تا جدي مي تواند باشد. خطرات مربوط به جراحي مدت زمان كمي بعد از عمل بيشتر ديده مي شود، اما اين عوارض ممكن است بعد ها به عمل جراحي دوباره نياز پيدا كند كه باز ممكن است همان خطرات را به دنبال داشته باشد. و خانمي كه بخواهد ايمپلنت شكسته شده ي خود را ترميم كند بايد بارها و بارها با اين خطرات روبه رو شود.
ساير عوارض موضعي شامل از دست رفتن حساسيت نوك سينه يا درد در اين ناحيه مي باشد. برخي از خانم ها هم ممكن است از نظر آرايشي و ظاهري از نتيجه ي عمل خود راضي نباشند، به اين دليل كه سينه هايشان ممكن است غيرطبيعي و نامتقارن به نظر آيد.
همچنين ممكن است بافت هاي اثر زخم و شكاف دور ايمپلنت، سخت شود. اين مشكل انقباض كپسول نام دارد. بافت زخم داخل بدن است اما مي تواند باعث سخت شدگي و تغيير شكل سينه ها شود.
تحقيقات بسياري نشان داده است كه ممكن است در ايمپلنت نوع سالين، قارچ يا باكتري رشد كند. و درصورت شكسته شدن ايمپلنت اين باكتري ها به درون بدن تراوش خواهد كرد.
وقتي ايمپلنت سينه شكسته شود، چه روي خواهد داد؟
همه ي ايمپلنت هاي سينه بالاخره شكسته خواهند شد، اما مشخص نيست كه هر ايمپلنتي تا چند سال دوام خواهد داشت. تحقيقات مربوط به ايمپلنت هاي سيليكوني نشان داده است كه اين ايمپلنت ها تقريباً 7 تا 12 سال دوام آورده اما برخي از انها طي چند ماه يا سال اول شكسته مي شوند، با اين وجود احتمال دارد كه برخي از آنها حتي تا 15 سال هم باقي بمانند.
طبق تحقيقي كه توسط دانشمندان FDA انجام گرفت، نشان داده شد كه اكثر خانم ها طي 11 سال اول حداقل يكبار دچار شكسته شدن ايمپلنت شده اند. در %21 از خانم ها هم سيليكون به خارج از كپسول سينه تراوش كرده، در حاليكه اكثر اين خانم ها از اين اتفاق بي اطلاع بوده اند.
تحقيقات مربوط به عمل هاي جديد ايمپلنت سالين نشان مي دهد كه بين 3 تا %9 از موارد طي سه سال اول شكسته مي شوند. يك محقق دانماركي نيز همچنين دريافته است كه اكثر ايمپلنت هاي سيليكوني تا 10 سال دوام دارند، اما وقتي سن فرد بين 11 تا 20 سال باشد، اكثراً شكسته خواهند شد.
حركت سيليكون: تحقيقات نشان داده است كه ژل سيليكون در ايمپلنت ها مي تواند در دماي طبيعي بدن به مايع سيليكون شكسته شود و درمواردي به غدد لنفاوي و ساير اعضاء بدن تراوش مي كند.
آيا ايمپلنت سينه باعث بيماري خانم ها خواهد شد؟
سوال بحث انگيزتر مي تواند اين باشد كه آيا ايمپلنت سينه منجر به ايجاد بيماري هاي مختلف، نه فقط در ناحيه ي سينه، براي خانم ها مي شود؟
بيماري هاي سيستم دفاعي: گزارشات بسياري به اين نتيجه رسيده اند كه هيچگونه شواهد و مداركي وجود ندارد كه ايمپلنت باعث ايجاد بيماري هاي سيستميك مي شود. اما اين گزارشات برطبق تحقيقي ارائه شده اند كه متمركز بر بيماري هاي سيستم دفاعي و بافت هاي پيوندي در خانم هايي بوده كه به مدت زمان كمي ايمپلنت را انجام داده اند. از آنجا كه رشد و تشخيص بيماري هاي بافت هاي پيوندي و سيستم دفاعي ممكن است سالها به طول انجامد، نمي توان از خانم هايي كه مدت زمان كمي از ايمپلنت انها مي گذرد براي اين منظور استفاده كرد.
تحقيقاتي كه پس از اين تحقيق انجام گرفتند نشان داد كه ايمپلنت ممكن است با بيماري هاي مربوط به سيستم دفاعي مرتبط باشد. براي مثال دانشمندان FDA تحقيقي بر روي خانم هايي كه با ژل سيليكون ايمپلنت حداقل براي 7 سال كرده اند انجام داده و دريافته اند كه آنها كه دچار تراوش ايمپلنت شده اند بيشتر به بيماري هاي مربوط به سيستم دفاعي مبتلا گشته اند. همچنين دريافته اند كه اين خانم ها بيشتر به بيماري هايي نظير: درماتوميوزيت، پلي ميوزيت، تيروئيد هاشيموتو، بيماري بافت پيوند مختلط، فيبروز ريوي، التهاب نيام ائوزينوفيلي، و درد عضلاني، مبتلا مي شوند.
آيا بيماران ايمپلنتي با برداشتن ايمپلنت هايشان بهبود مي يابند؟ طبق تحقيقي كه روي 95 زن كه ايمپلنت سيليكون انجام داده و علائم روماتيسمي مثل درد مفاصل، داشته اند، نشان داده شد كه علائم بيماري در %97 از بيماراني كه ايمپلنتشان را برداشته اند، افزايش يافت. درعوض در %96 از بيماراني كه ايمپلنتشان را برنداشتند، اين علائم كمتر شد. تحقيقات ديگري نشان داده است كه سيليكون واكنش هاي دفاعي را تحريك مي كند و تجزيه ي سلولي نشان مي دهد كه اين واكنش ها با انواع غيرمعمولي از بيماري هاي بافت هاي پيوندي در ارتباط است.
سرطان ها: طبق تحقيقي كه توسط مؤسسه ملي سرطان انجام گرفت، دانشمندان دريافتند كه احتمال ابتلا به سرطان در خانم هايي كه حداقل به مدت 7 سال ايمپلنت داشته اند درمقايسه با خانم هايي كه نداشته اند تا %21 افزايش داشته است. اين افزايش به خاطر افزايش سرطان هاي مغزي، دستگاه تنفسي، گردن و فرج است. البته براي رسيدن به نتايج بهتر، نياز به تحقيقات بيشتري است.
مرگ و مير: تحقيق ديگري نشان داده است كه آمار مرگ از تومرهاي مغزي، سرطان ريه، و ساير بيماري هاي تنفسي و خودكشي در افرادي كه حداقل به مدت 12 سال ايمپلنت سينه داشته اند در مقايسه با خانم هايي كه ساير جراحي هاي پلاستيك را انجام داده اند بيشتر است. سه تحقيق اسكانديناويايي نشان داده است كه خانم هايي كه فقط براي بزرگ تر كردن سينه ايمپلنت كرده اند، سه برابر زنان عادي اقدام به خودكشي كرده اند.
سينه هايشان از طريق ايمپلنت سيليكون يا سالــين بوده
انـد. متخــصصين اينـطور برآورد مي كنند كه 46،000 بيـــمار
مبتلا به سرطان سينه بعداز انجام عمل و برداشتن سينه،
جراحي ايمپلنت هم انجام داده اند.ميزان بزرگ كردن سينه
از سـال 1997 كـه فــقـط 101،000 از ايـن نــوع عـمـل انجام
گرفته بود، تقريباً سه برابر شده است.
بيش از 50،000 ايمپلنت براي جراحي هاي برداشتن سينه
در سـال 2004 انـجـام گـرفـــته است. باتـــوجه به اين آمار و
ارقـام، تـعـجـب آور نيست كـه عــليرغم بالا رفتن تعداد زنان
علاقه مند به انجام عمل ايـمپلنت ســـيـــنه، بــحث درمورد
ايمني و اطمينان اين عمل ادامه يابد. خانم ها از اطــلاعات
مختلفي كه در اين مورد به گوششان مي رسد معـــمــولاً
سردرگم مي شوند. به همين منظور تصميم گرفته ايم در اين مقاله به طور خلاصه كليه مسائل مربوط به اين نوع عمل و خطرات آن را بررسي كنيم.
پس از ارائه ي تاريخچه ي مختصري در مورد اين عمل در ايالات متحده امريكا، به سؤالات زير پاسخ مي دهيم:
خطرات معمول اين عمل چيست؟
وقتي ايمپلنت سينه شكسته شود، چه روي خواهد داد؟
آيا ايمپلنت سينه باعث بيماري خانم ها خواهد شد؟
چه نگراني هاي ديگري در اي رابطه وجود دارد؟
براي برداشتن ايمپلنت چه بايد كرد؟
آيا انواع جديدتر و مطمئن تري از ايمپلنت وجود دارد؟
تاريخچه ي ايمپلنت در امريكا
ايمپلنت هاي سينه كه با استفاده از پاكت هاي سيليكون كه از ژل هاي سيليكون پر شده است، يا سالين (آب نمك) براي اولين بار در دهه ي 60 در ايالات متحده انجام گرفت اما از آن تاريخ تا دهه ي 80، انجام اين عمل ها بسيار نادر بوده است. اما در دهه ي 90 بااينكه هنوز هيچگونه تحقيقاتي روي ايمني و اطمينان اين عمل جراحي انجام نگرفته بود، تقريباً يك ميليون زن اين عمل را انجام داده بودند. اكثر اين خانم ها ايمپلنت خود را با استفاده از ژل سيليكون انجام داده بودند، چون جراحان پلاستيك اين روش را بيشتر مي پسنديدند.
با اينكه كليه ي محصولات پزشكي بايد قبل از فروش در ايالات متحده از نظر ايمني و سلامت مورد تاييد قرار بگيرند، اما اين مسئله براي ابزارها و محصولات ايمپلنت كه تا قبل از 1976 به فروش مي رفت رعايت نشده بود. FDA تا قبل از 1991 از شركت ها و كمپاني هايي كه اين محصولات را توليد مي كردند درخواست اطمينان و سلامت محصولاتشان را نكرده بود و اين محصولات تقريباً براي سه دهه مورد استفاده قرار گرفت. براي اولين بار، رسانه ها شروع به نشان دادن خانم هايي كرد كه مشكلات ايمپلنت داشتند. تحقيقات اطمينان و سلامت ايمپلنت به دليل نقص و كاستي مورد تاييد FDA قرار نگرفت.
و تا سال 2000 FDA هنوز از كمپاني ها نمي خواست كه سلامت ايمپلنت هاي سالين را به اثبات برسانند و در آن سال بود كه عاقبت FDA براي اولين بار ايمپلنت هاي سينه با سالين را مورد تاييد قرار داد.
ايمپلنت هاي سينه با سيليكون هم براي اولين بار در نوامبر 2006 مورد تاييد قرار گرفتند. بين سالهاي 1992 و 2006، ايمپلنت هاي سيليكون محدود به آزمايشات باليني بودند كه به طور عمده براي بيماران سرطان سينه و آنها كه ايمپلنتشان شكسته بود، انجام مي گرفت. بيماران بايد آگاه مي شدند كه ايمپلنت ها مورد تاييد FDA قرار نگرفته و آنها بايد به طور مداوم مورد بررسي و آزمايش جراح پلاستيك خود قرار گيرند تا تحقيقات مربوط به اين مسئله كامل شده و كمكي باشد براي همه ي خانم هايي كه ايمپلنت با ژل انجام داده اند. با اينكه دو نمونه از ژل هاي ايمپلنت توليد شده توسط دو سازنده در نوامبر 2006 مورد تاييد قرار گرفت، اما هنوز هم محدوديت هايي وجود دارد. به طور مثال، فقط براي خانم هاي بالاي 22 سال تاييد شده است چون خانم هاي زير اين سن هنوز در حال رشد فيزيكي و احساسي هستند.
خطرات معمول اين عمل چيست؟
گزارش عوارض و مشكلات خانم هايي كه عمل ايمپلنت را انجام داده اند در ژورنال هاي پزشكي به چاپ رسيده و در FDA مورد بحث و بررسي قرار گرفته اند. اين عمل خطرات كوتاه مدت و طولاني مدتي دارد كه همه ي خانم هايي كه درصدد انجام آن هستند بايد از آن آگاه شوند.
عوارض موضعي به مشكلاتي گفته مي شود كه دقيقاً مربوط به ناحيه ي سينه هستند و كاملاً مشخص است كه در نتيجه ي ايمپلنت سينه به وجود آمده اند. عوارض متداول آن شامل عفونت و ساير خطرات مربوط به جراحي، دردهاي موضعي سينه، تغيير در حساسيت، انقباض كپسول، شكستگي و تراوش، بافت مردگي (مرگ پوست)، نياز به عمل جراحي دوباره، و مشكلات آرايشي (مثل نارضايتي از شكل سينه بعد از ايمپلنت) مي باشد.
تحقيقات مربوط به عمل ايمپلنت با سالين و ژل سيليكون نشان مي دهد كه طي سه سال اول، تقريباً سه مورد از چهار مورد بيماران ترميمي (بيماران سرطاني كه ايمپلنت سينه را انجام داده اند)، و تقريباً نيمي از بيماراني كه براي اولين بار اين عمل را انجام داده اند، حداقل يكي از اين عوارض موضعي را داشته اند—مثل درد، عفونت، سخت شدگي، يا نياز به عمل دوباره.
براي مثال، بين بيماران ترميمي:
%46 از خانم هايي كه ايمپلنت با ژل سيليكون را انجام داده اند و %21 از آنهايي كه با سالين ايمپلنت كرده اند، طي سه سال اول نياز به عمل دوباره داشته اند.
%25 از بيماراني كه ايمپلنت سيليكون داشته اند و %8 از بيماراني كه ايمپلنت سالين داشته اند، ايمپلنت خود را برداشته اند.
%6 از بيماراني كه ايمپلنت سيليكون داشته اند و %16 از بيماراني كه ايمپلنت سالين داشته اند، دچار دردهاي موضعي سينه شده اند.
البته آمار اين عوارض براي خانم هايي كه فقط به قصد بزرگتر كردن سينه عمل را نجام داده اند، پايين تر بوده است.
علاوه بر خطرات بيهوشي، خطرات جراحي شامل، عفونت و ايجاد غده ي خوني (مايع خون يا بافتي كه دور ايمپلنت جمع مي شود) است، كه هر دو آنها از حد خفيف تا جدي مي تواند باشد. خطرات مربوط به جراحي مدت زمان كمي بعد از عمل بيشتر ديده مي شود، اما اين عوارض ممكن است بعد ها به عمل جراحي دوباره نياز پيدا كند كه باز ممكن است همان خطرات را به دنبال داشته باشد. و خانمي كه بخواهد ايمپلنت شكسته شده ي خود را ترميم كند بايد بارها و بارها با اين خطرات روبه رو شود.
ساير عوارض موضعي شامل از دست رفتن حساسيت نوك سينه يا درد در اين ناحيه مي باشد. برخي از خانم ها هم ممكن است از نظر آرايشي و ظاهري از نتيجه ي عمل خود راضي نباشند، به اين دليل كه سينه هايشان ممكن است غيرطبيعي و نامتقارن به نظر آيد.
همچنين ممكن است بافت هاي اثر زخم و شكاف دور ايمپلنت، سخت شود. اين مشكل انقباض كپسول نام دارد. بافت زخم داخل بدن است اما مي تواند باعث سخت شدگي و تغيير شكل سينه ها شود.
تحقيقات بسياري نشان داده است كه ممكن است در ايمپلنت نوع سالين، قارچ يا باكتري رشد كند. و درصورت شكسته شدن ايمپلنت اين باكتري ها به درون بدن تراوش خواهد كرد.
وقتي ايمپلنت سينه شكسته شود، چه روي خواهد داد؟
همه ي ايمپلنت هاي سينه بالاخره شكسته خواهند شد، اما مشخص نيست كه هر ايمپلنتي تا چند سال دوام خواهد داشت. تحقيقات مربوط به ايمپلنت هاي سيليكوني نشان داده است كه اين ايمپلنت ها تقريباً 7 تا 12 سال دوام آورده اما برخي از انها طي چند ماه يا سال اول شكسته مي شوند، با اين وجود احتمال دارد كه برخي از آنها حتي تا 15 سال هم باقي بمانند.
طبق تحقيقي كه توسط دانشمندان FDA انجام گرفت، نشان داده شد كه اكثر خانم ها طي 11 سال اول حداقل يكبار دچار شكسته شدن ايمپلنت شده اند. در %21 از خانم ها هم سيليكون به خارج از كپسول سينه تراوش كرده، در حاليكه اكثر اين خانم ها از اين اتفاق بي اطلاع بوده اند.
تحقيقات مربوط به عمل هاي جديد ايمپلنت سالين نشان مي دهد كه بين 3 تا %9 از موارد طي سه سال اول شكسته مي شوند. يك محقق دانماركي نيز همچنين دريافته است كه اكثر ايمپلنت هاي سيليكوني تا 10 سال دوام دارند، اما وقتي سن فرد بين 11 تا 20 سال باشد، اكثراً شكسته خواهند شد.
حركت سيليكون: تحقيقات نشان داده است كه ژل سيليكون در ايمپلنت ها مي تواند در دماي طبيعي بدن به مايع سيليكون شكسته شود و درمواردي به غدد لنفاوي و ساير اعضاء بدن تراوش مي كند.
آيا ايمپلنت سينه باعث بيماري خانم ها خواهد شد؟
سوال بحث انگيزتر مي تواند اين باشد كه آيا ايمپلنت سينه منجر به ايجاد بيماري هاي مختلف، نه فقط در ناحيه ي سينه، براي خانم ها مي شود؟
بيماري هاي سيستم دفاعي: گزارشات بسياري به اين نتيجه رسيده اند كه هيچگونه شواهد و مداركي وجود ندارد كه ايمپلنت باعث ايجاد بيماري هاي سيستميك مي شود. اما اين گزارشات برطبق تحقيقي ارائه شده اند كه متمركز بر بيماري هاي سيستم دفاعي و بافت هاي پيوندي در خانم هايي بوده كه به مدت زمان كمي ايمپلنت را انجام داده اند. از آنجا كه رشد و تشخيص بيماري هاي بافت هاي پيوندي و سيستم دفاعي ممكن است سالها به طول انجامد، نمي توان از خانم هايي كه مدت زمان كمي از ايمپلنت انها مي گذرد براي اين منظور استفاده كرد.
تحقيقاتي كه پس از اين تحقيق انجام گرفتند نشان داد كه ايمپلنت ممكن است با بيماري هاي مربوط به سيستم دفاعي مرتبط باشد. براي مثال دانشمندان FDA تحقيقي بر روي خانم هايي كه با ژل سيليكون ايمپلنت حداقل براي 7 سال كرده اند انجام داده و دريافته اند كه آنها كه دچار تراوش ايمپلنت شده اند بيشتر به بيماري هاي مربوط به سيستم دفاعي مبتلا گشته اند. همچنين دريافته اند كه اين خانم ها بيشتر به بيماري هايي نظير: درماتوميوزيت، پلي ميوزيت، تيروئيد هاشيموتو، بيماري بافت پيوند مختلط، فيبروز ريوي، التهاب نيام ائوزينوفيلي، و درد عضلاني، مبتلا مي شوند.
آيا بيماران ايمپلنتي با برداشتن ايمپلنت هايشان بهبود مي يابند؟ طبق تحقيقي كه روي 95 زن كه ايمپلنت سيليكون انجام داده و علائم روماتيسمي مثل درد مفاصل، داشته اند، نشان داده شد كه علائم بيماري در %97 از بيماراني كه ايمپلنتشان را برداشته اند، افزايش يافت. درعوض در %96 از بيماراني كه ايمپلنتشان را برنداشتند، اين علائم كمتر شد. تحقيقات ديگري نشان داده است كه سيليكون واكنش هاي دفاعي را تحريك مي كند و تجزيه ي سلولي نشان مي دهد كه اين واكنش ها با انواع غيرمعمولي از بيماري هاي بافت هاي پيوندي در ارتباط است.
سرطان ها: طبق تحقيقي كه توسط مؤسسه ملي سرطان انجام گرفت، دانشمندان دريافتند كه احتمال ابتلا به سرطان در خانم هايي كه حداقل به مدت 7 سال ايمپلنت داشته اند درمقايسه با خانم هايي كه نداشته اند تا %21 افزايش داشته است. اين افزايش به خاطر افزايش سرطان هاي مغزي، دستگاه تنفسي، گردن و فرج است. البته براي رسيدن به نتايج بهتر، نياز به تحقيقات بيشتري است.
مرگ و مير: تحقيق ديگري نشان داده است كه آمار مرگ از تومرهاي مغزي، سرطان ريه، و ساير بيماري هاي تنفسي و خودكشي در افرادي كه حداقل به مدت 12 سال ايمپلنت سينه داشته اند در مقايسه با خانم هايي كه ساير جراحي هاي پلاستيك را انجام داده اند بيشتر است. سه تحقيق اسكانديناويايي نشان داده است كه خانم هايي كه فقط براي بزرگ تر كردن سينه ايمپلنت كرده اند، سه برابر زنان عادي اقدام به خودكشي كرده اند.