Tweet
تفاوت ها
آمريکا با ايجاد آزادي اخلاقي کاري کرده است که مردم به فساد و فحشا روي بياورند اما جمهوري اسلامي از طريق محدوديت اخلاقي کاري کرده است که مردم به فساد و فحشا روي مي آورند
دولت آمريکا از روشنفکران خودش بدش مي آيد، اجازه مي دهد آنها حرفشان را بزنند اما کاري مي کند که هيچکس حرف آنها را نشنود، جمهوري اسلامي هم از روشنفکران خودش بدش مي آيد، جلوي حرف زدن آنها را مي گيرد، اما همه حرف آنها را مي شنوند
در ايران اول قدرت سياسي پيدا مي کنند بعد پولدار مي شوند، در آمريکا اول پولدار مي شوند بعد قدرتسياسي پيدا مي کنند
رئيس جمهور آمريکا يک گاوچران بيسواد است، اما کشورش پيشرفت علمي مي کند، رئيس جمهور ما يک فيلسوف است اما پيشرفت علمي نمي کنيم
ما گذشته مان عظيم است، حال مان خراب است و آينده مان نامعلوم است. آنها گذشته شان نامعلوم است، حال شان بد نيست و آينده شان مشخص است
مردم ما در جريان ريز و درشت اخبار جهان هستند ولي نقشي در حکومت ندارند، اما آمريکاييها در جريان مسائل کشور خودشان هم نيستند ولي نقش تعيين کننده در سرنوشت شان دارند
در آمريکا گروهي عظيم با فکر کردن يک کشور بزرگ را اداره مي کنند. و در کشور ما گروهي عظيم با فکر کردن جلوي اداره يک کشور بزرگ را مي گيرند
در آمريکا هرکس کار جديدي بکند يا فکر تازه اي داشته باشد خوشبخت مي شود، در ايران هر کس کار جديدي بکند يا فکر تازهاي به سرش بزند بيچاره مي شود
آمريکا کشور فردگرايي است اما همه چيز با سيستم اداره مي شود، در کشور ما فردگرايي ممنوع است، هيچ سيستمي هم وجود ندارد
در آمريکا هر کسي هر غلطي بخواهد مي کند دولت هم کاري به کارش ندارد، در ايران حکومت هر غلطي خواست مي کند، کسي هم کاري به کارش ندارد
شباهتها
در هر دو کشور رئيس جمهور هيچ کاره است
هر دو کشور براي بقاي خود به يک يا چند دشمن احتياج دارن
هر دو کشور دوست دارند در مسائل کشورهاي ديگر دخالت کنند، يکي زورش مي رسد، يکي نمي رسد
درهر دو کشور مردم در حال خوشگذراني اند، در يکي دولت از اين موضوع ناراحت است، در يکي خوشحال است
در هر دو کشور رسانه ها در شکل دادن به افکار عمومي نقش دارند. در آمريکا اين رسانه ها وجود دارند اما در ايران اين رسانه ها مدتهاست نابود شده اند
مردم ايران و مردم آمريکا از خارجي ها خوششان مي آيد، با اين تفاوت که ايراني ها خارجي ها را در خارج از کشورشان مي بينند، اما آمريکايي ها خارجي ها را در کشور خودشان مي بينند
در هر دو کشور رسوايي اخلاقي يک اسلحه سياسي عليه مخالف است، با اين تفاوت که در آمريکا رسوايي اخلاقي باعث محبوبيت در کوتاه مدت مي شود، در ايران در دراز مدت
هر دو حکومت با تبليغات اداره مي شوند، اما يکي شان تبليغات را بلد است، ديگري بلد نيست
هر دو کشور متکي به تلويزيون هستند، در يکي تلويزيون هيجان انگيز است و در ديگري نفرت انگيز
در هر دو کشور مردم اعتقادات ديني دارند، در يکي مردم مي خواهند بروند بهشت، اما در ديگري حکومت به زور قصد دارد همه را به بهشت بفرستد
آمريکا با ايجاد آزادي اخلاقي کاري کرده است که مردم به فساد و فحشا روي بياورند اما جمهوري اسلامي از طريق محدوديت اخلاقي کاري کرده است که مردم به فساد و فحشا روي مي آورند
دولت آمريکا از روشنفکران خودش بدش مي آيد، اجازه مي دهد آنها حرفشان را بزنند اما کاري مي کند که هيچکس حرف آنها را نشنود، جمهوري اسلامي هم از روشنفکران خودش بدش مي آيد، جلوي حرف زدن آنها را مي گيرد، اما همه حرف آنها را مي شنوند
در ايران اول قدرت سياسي پيدا مي کنند بعد پولدار مي شوند، در آمريکا اول پولدار مي شوند بعد قدرتسياسي پيدا مي کنند
رئيس جمهور آمريکا يک گاوچران بيسواد است، اما کشورش پيشرفت علمي مي کند، رئيس جمهور ما يک فيلسوف است اما پيشرفت علمي نمي کنيم
ما گذشته مان عظيم است، حال مان خراب است و آينده مان نامعلوم است. آنها گذشته شان نامعلوم است، حال شان بد نيست و آينده شان مشخص است
مردم ما در جريان ريز و درشت اخبار جهان هستند ولي نقشي در حکومت ندارند، اما آمريکاييها در جريان مسائل کشور خودشان هم نيستند ولي نقش تعيين کننده در سرنوشت شان دارند
در آمريکا گروهي عظيم با فکر کردن يک کشور بزرگ را اداره مي کنند. و در کشور ما گروهي عظيم با فکر کردن جلوي اداره يک کشور بزرگ را مي گيرند
در آمريکا هرکس کار جديدي بکند يا فکر تازه اي داشته باشد خوشبخت مي شود، در ايران هر کس کار جديدي بکند يا فکر تازهاي به سرش بزند بيچاره مي شود
آمريکا کشور فردگرايي است اما همه چيز با سيستم اداره مي شود، در کشور ما فردگرايي ممنوع است، هيچ سيستمي هم وجود ندارد
در آمريکا هر کسي هر غلطي بخواهد مي کند دولت هم کاري به کارش ندارد، در ايران حکومت هر غلطي خواست مي کند، کسي هم کاري به کارش ندارد
شباهتها
در هر دو کشور رئيس جمهور هيچ کاره است
هر دو کشور براي بقاي خود به يک يا چند دشمن احتياج دارن
هر دو کشور دوست دارند در مسائل کشورهاي ديگر دخالت کنند، يکي زورش مي رسد، يکي نمي رسد
درهر دو کشور مردم در حال خوشگذراني اند، در يکي دولت از اين موضوع ناراحت است، در يکي خوشحال است
در هر دو کشور رسانه ها در شکل دادن به افکار عمومي نقش دارند. در آمريکا اين رسانه ها وجود دارند اما در ايران اين رسانه ها مدتهاست نابود شده اند
مردم ايران و مردم آمريکا از خارجي ها خوششان مي آيد، با اين تفاوت که ايراني ها خارجي ها را در خارج از کشورشان مي بينند، اما آمريکايي ها خارجي ها را در کشور خودشان مي بينند
در هر دو کشور رسوايي اخلاقي يک اسلحه سياسي عليه مخالف است، با اين تفاوت که در آمريکا رسوايي اخلاقي باعث محبوبيت در کوتاه مدت مي شود، در ايران در دراز مدت
هر دو حکومت با تبليغات اداره مي شوند، اما يکي شان تبليغات را بلد است، ديگري بلد نيست
هر دو کشور متکي به تلويزيون هستند، در يکي تلويزيون هيجان انگيز است و در ديگري نفرت انگيز
در هر دو کشور مردم اعتقادات ديني دارند، در يکي مردم مي خواهند بروند بهشت، اما در ديگري حکومت به زور قصد دارد همه را به بهشت بفرستد
Comment