Zane Mosalman - Most Beautiful

[donsaeid]

[donsaeid]

مقام زن در اسلام و در آئينهاى ديگر





كتاب: ترجمه الميزان، ج 4، ص 140
نويسنده: علامه طباطبايى

مشاهده و تجربه اين معنا را ثابت كرده كه مرد و زن دو فرد، از يك نوع و از يك جوهرند، جوهرى كه نامش انسان است، چون تمامى آثارى كه از انسانيت در صنف مرد مشاهده شده، در صنف زن نيز مشاهده شده است، (اگر در مرد فضائلى از قبيل سخاوت، شجاعت، علم خويشتن دارى و امثال آن ديده شده در صنف زن نيز ديده شده است)آنهم بدون هيچ تفاوت، بطور مسلم ظهور آثار نوع، دليل بر تحقق خود نوع است، پس صنف زن نيز انسان است، بله اين دو صنف در بعضى از آثار مشتركه(نه آثار مختصه از قبيل حامله شدن و امثال آن)از نظر شدت و ضعف اختلاف دارند ولى صرف شدت و ضعف در بعضى از صفات انسانيت، باعث آن نمىشود كه بگوئيم نوعيت در صنف ضعيف باطل شده و او ديگر انسان نيست.و با اين بيان روشن مىشود كه رسيدن به هر درجه از كمال كه براى يك صنف ميسر و مقدور استبراى صنف ديگر نيز ميسور و ممكن است و يكى از مصاديق آن استكمالهاى معنوى، كمالاتى است كه از راه ايمان به خدا و اطاعت و تقرب به درگاه او حاصل مىشود، با اين بيان كاملا روشن مىشود كه در افاده اين بحث، بهترين كلام و جامعترين و در عين حال كوتاهترين كلام همين عبارت: "انى لا اضيع عمل عامل منكم من ذكر او انثى بعضكم من بعض"است و اگر خواننده محترم اين كلام را با كلامى كه در تورات در اين باره وارد شده مقايسه كند برايش روشن مىگردد كه قرآن كريم در چه سطحى است و تورات در چه افقى!.

در سفر جامعه تورات آمده: من و دلم بسيار گشتيم(من با كمال توجه بسيار گشتم) تا بدانم از نظر حكمت و عقل جرثومه شر يعنى جهالت و حماقت و جنون چيست، و كجا است؟

ديدم از مرگ بدتر و تلختر زن است كه خودش دام و قلبش طناب دام است و دستهايش قيد و زنجير است تا آنجا كه مىگويد من در ميان هزار نفر مرد يك انسان پيدا مىكنم، اما ميان هزار نفر زن يك انسان پيدا نمىكنم.

بيشتر امتهاى قديم نيز معتقد بودند كه عبادت و عمل صالح زن در درگاه خداى تعالى پذيرفته نيست، در يونان قديم زن را پليد و دستپرورده شيطان مىدانستند، و روميان و بعضى از يونانيان معتقد بودند كه زن داراى نفس مجرد انسانى نيست و مرد داراى آن هست و حتى در سال 586 ميلادى در فرانسه كنگرهاى تشكيل شد تا در مورد زن و اينكه آيا زن انسان استيا خير بحث كنند!، بعد از بگومگوها و جر و بحثهاى بسيار، به اين نتيجه رسيدند كه بله زن نيز انسان است اما نه چون مرد انسانى مستقل، بلكه انسانى است مخصوص خدمت كردن بر مردان، و نيز در انگلستان تا حدود صد سال قبل زن جزء مجتمع انسانى شمرده نمىشد، و خواننده عزيز اگر در اين باب به كتابهائى كه در باره آراء و عقايد و آداب ملتها نوشته شده مراجعه كند به عقايدى عجيب بر مىخورد.

[donsaeid]

پشت ويترين بانوان





بررسي ابعاد تربيتيو روانشناختي دوران عقد
نويسنده: دكترمحسن ايماني، تهران، انتشارات انجمن اوليا و مربيان، چاپ اول، 1381، 5000نسخه، 274صفحه، 11000ريال.
يكي از موقعيتهاي بسيار حساس در زندگي هر شخص انتخاب همسر است؛ كسي كه بتواند همدوش او سالهاي متمادي با مشكلات زندگي مقابله كند. در اين انتخاب همفكري و داشتن علايق و اهداف مشترك از موارد مهمي است كه بايد مورد توجه قرار گيرد تا زمينههاي لازم براي زندگي مستحكم خانوادگي فراهم باشد. لازمهِ شكلگيري اين زندگي محكم و باثبات شناخت زوجين از يكديگر است.
در فرهنگ ميهن اسلامي ما براي دستيابي به اين شناخت، زماني به نام .دوران عقد. وجود دارد؛ بهراستي چگونه ميتوان از اين دوران براي شناخت بيشتر روحيات و خصوصيات شريك زندگي استفاده كرد؟ چه نكاتي بايد در اين دوران رعايت شود؟ و...
كتاب مذكور راهنماي خوبي در اين زمينه است. برخي از مباحث كتاب عبارتند از O :تلاش براي شناخت و بازنگري بيشترO ملاكهاي ارزيابي موفقيت ازدواج در دوران عقدO رعايت احترام خانوادههاي طرفينO ضرورت حفظ اسرار
پرهيز از مقايسهِ همسر با ديگران.

پيامدهاي طلاق براي كودكان و بزرگسالان
نويسنده: پل ر. آماتو، مترجم: مهناز محمديزادگان، تهران، انتشارات انجمن اوليا و مربيان، چاپ اول، 1380، 5000نسخه، 71صفحه، 3000ريال.
خانواده با وجود داشتن نقش و جايگاهي مهم، گاه با آسيبهايي روبهروست. وقتي كاركردهاي خانواده (از قبيل كاركردهاي زيستي، اجتماعي، شناختي و عاطفي) يكي پس از ديگري آسيب ببيند، اعضاي آن بهتدريج احساس رضامندي خود را از دست ميدهند. اين شرايط ابتدا موجب گسستگي رواني، سپس گسستگي اجتماعي و در نهايت گسستگي حقوقي ميشود كه به آن طلاق گويند. طلاق آخرين فريادي است كه از حلقوم جسم رنجور و ستمديدهِ خانواده به گوش ميرسد. طلاق اعلام ورشكستگي اجتماعي زن و مرد، در سازگاري عميق و صميمانه با يكديگر است.
اين كتاب با قطع پالتويي، مختصر و مفيد اطلاعات لازم را در زمينهِ اين پديده به خانوادهها ارائه ميكند.

زن در تاريخ ايران(خلاصهِ مقالات نشريات)
مؤلف: حوريه سعيدي، تهران، انتشارات برگ زيتون، چاپ اول، 1382، 3300نسخه، 72صفحه، 6000ريال.
طي دههِ اخير، موضوع زن از مباحث قابل توجه براي محققان كشورمان بوده است؛ بهخصوص پس از دوم خرداد 1376 كه توجه به مطالبات سرمايههاي اجتماعي و توسعه مشاركت زنان، به عنوان يكي از شعارهاي محوري سيدمحمد خاتمي، رئيسجمهور منتخب، مورد اعتناي مراجع فكري جامعه قرار گرفت و امروزه گفتمان زنان در مجامع دانشگاهي، مراكز تحقيقاتي، حوزهها و گروههاي تخصصي زنان اهميت يافته است.
انجمن زنان پژوهشگر تاريخ به مناسبت برگزاري سمينار بينالمللي .زن در ادوار مختلف تاريخ ايران. به مقالاتي پرداخته است كه تاكنون در نشريات مختلف درباره زن در تاريخ ايران نگاشته شدهاند. اينمجموعه شامل چكيدهِ 32مقاله در اين زمينه است. عنوان بعضي از مقالهها عبارت است ازO : استواري زنان .شاهنامه. در برابر مردانO نظام حقوق زن در جهان باستانO زن و مرد در .اوستا.O زنان تاجدارO رسوايي شاه قاجار.

زن در تاريخ ايران(چكيدهِ پاياننامههاي دانشگاهي)
مؤلف: مريم معيني، تهران، انتشارات برگ زيتون، چاپ اول، 1381، 3300نسخه، 64صفحه، 5000ريال.
انجمن زنان پژوهشگر تاريخ به مناسبت برگزاري سمينار بينالمللي .زن در ادوار مختلف تاريخ ايران. چكيدهِ 22پاياننامه با موضوعاتي در اين زمينه را در مجموعهاي گرد آورده است. عنوان بعضي از اين پاياننامهها عبارت است ازO : آناهيتا در باورهاي ايران باستانO زن در ايران باستانO مبارزات سياسي زنان در عصر قاجارO نماد زن در ايران باستانO وضعيت زنان در عصر صفويه.
منبعشناسي زنان، جلد دوم
گردآورندگان: منيژه نجمعراقي، مرسده صالحپور، نسترن موسوي، تهران، انتشارات ديگر، چاپ اول، 1382، 1500نسخه، 391صفحه، 30000ريال.
براي انجام هر پژوهش، محقق نياز دارد كه به پيشينهِ تحقيقاتي آن موضوع مراجعه كند و از آن بهرهمند شود. بر همين اساس، گردآورندگان اين مجموعه تلاش كردهاند تقريباً تمام مقالهها و كتابهايي كه طي سالهاي 1380 و 1381 در موضوع زنان به چاپ رسيده است در قالب يك كتاب عرضه كنند؛ كه كوششي درخور توجه براي پژوهشگران جامعه است.
اين كتاب به صورت موضوعي فهرست شده است و به سادگي ميتوان در زمينه موردنظر منابع را به دست آورد.

[donsaeid]

زن و پوشش اسلامى

رعايت حجاب و فرهنگ آن باعث مى شود كه عواطف جنسى و محبت خانوادگى زن و شوهر به يكديگر اختصاص يابد و بيگانگان به هيچ وجه در آن مشاركت نداشته باشند.در اين مقاله به فلسفه و دلايل پوشش از نظر عرف شرعى مى پردازيم.


لزوم حجاب از ديدگاه عرف متشرعين

1 ـ پايه و اساس زوجيت در اسلام, بر وحدت و الفت طبيعى و مكتبى استوار است. رعايت حجاب و فرهنگ آن باعث مى شود كه عواطف جنسى و محبت خانوادگى زن و شوهر به يكديگر اختصاص يابد و بيگانگان به هيچ وجه در آن مشاركت نداشته باشند. دين مقدس اسلام در مقام چاره انديشى, از يك طرف پوشيدن مواضع زينت و مراكز جذاب اندام را بر زن واجب كرده و از جانب ديگر, نگاه هاى آلوده به صورت و دست هاى او را حرام دانسته است. تا چه رسد به مواضع زينت و مراكزى كه اگر انسان با نيت پاك هم نگاه كند, جايز نخواهد بود. از اين رو پوشش همواره با حرمت نگاه به مواضع زينت زن توأم مى باشد, زيرا اين مسئله, مقدمه استحكام بنيان خانواده و باعث پيدايش نسل پاك و مطمئن مى گردد.
شايد مرد و زنى نتوانند حداكثر بهره بردارى جنسى را از يكديگر بنمايند, ولى بسيار با هم دوست و مهربان باشند. طبعاً محبت متقابل چنين مرد و زنى باعث صميميت بچه ها با والدين و ساير بستگان خواهد شد.

2 ـ از نظر اسلام پيوند و ايثار متقابل در زندگى خانوادگى بر اساس اتحاد و محبت است, نه قانون و عدالت كه بر محور بيگانگى مردم تنظيم و فرض مى شود; ولى محبت و عواطف متقابل نيز همواره يگانگى را مى طلبد, چرا كه محبت شريكان با مختصر اختلافى از بين مى رود, ولى محبت زوجين حتى بعد از دعوا و مرافعه نيز برقرار است.
انسان به هنگام غضب ديوانه مى شود و عقلش مغلوب و عواطفش مسلوب مى گردد. از اين رو دست به اعمال و گفتار جنون آميزى مى زند. ولى پس از اين كه آتش خشمش فرو نشست, عقل و عواطف مجدداً به صحنه مى آيند و وجدان اخلاقى و دينى, او را سخت مورد ملامت قرار مى دهند. صحيح است كه در جوامع بزرگ, قانون و عدالت اساس سعادت است, اما در اجتماع كوچك خانواده, وحدت و صميميت ركن خوش بختى مى باشد.
عواطف زن و شوهر در كشورهاى غربى غالباً همانند عواطف دو شريك در يك شركت است. به همين دليل با مختصر اختلافى از ميان مى رود, ولى در اسلام پيوند و پيمان زناشويى بر پايه عشق و ايمان استوار است.
خـلـل پذيـر بـود هـر بـنـا كـه مـى بينـى به جز بناى محبت كه خالى از خلل است
پروفسور فيروز در آلمان در ميان جمعى از ايرانى ها مى گفت: بسيارى از آلمانى ها از جنگ دوم جهانى تاكنون آرزو دارند مثل گذشته ها با خانواده و بچه هاى خود سر يك سفره غذا بخورند, اما هنوز موفق نشده اند, چرا كه شالوده خانوادگى شركتى اين گونه ايجاب مى كند. اين يكى از ارمغان هاى فرهنگ غرب است كه متأسفانه شرقى ها سعى مى كنند از آن تقليد كرده, به تمدن غرب نزديك شوند. به جاى آن كه در بعد علمى و صنعتى خود را به آنان برسانند, مى كوشند در بعد فرهنگى و اخلاقى مقلد آنان باشند و اين بسيار فاجعه بار است.
گلوى غرب برون دار چون صداى تمدن
به گوش شرق رسانيد چون نداى تمدن
وفا و عاطفه و رحم و مهر و صدق و صفا
شدند جمله به قربان خاك پاى تمدن
مكن سؤال زتقوا كه او شتاب كنان
وداع كرد و روان گشت در صفاى تمدن
شراب و رقص و ملاقات هاى نامشروع
وفور يافته از پرتو لقاى تمدن
هزار گونه خيانت, هزار فسق و فجور
به هر دقيقه برآيد زلابه لاى تمدن
منطقه عقل و قانون, غير از حوزه عشق و مودّت است; از اين رو اسلام براى استحكام بناى زوجيت و بقاى دوستى متقابل, چاره جويى هايى را اعلام داشته است:
1 ـ اگر مرد بترسد از اين كه نتواند ميان زنان عدالت برقرار كند حق ندارد يك زن بيشتر بگيرد.
2 ـ ارتباط نامشروع, از گناهان كبيره است.
3 ـ معاشرت با زنان اجنبى, قلب را از نور ايمان تهى مى سازد و عاطفه و رقت قلب را تضعيف مى نمايد.
4 ـ اگر معاشرت با اجنبى به روابط نامشروع كشيده شود, گفت و گو و معاشرت مقدماتى آن حرام خواهد بود.
5 ـ گفت و گوهاى غير ضرورى با زن هاى نامحرم, جايز نيست.
6 ـ بر اساس آيه قرآن كه مى فرمايد: (اگر از زنان پيامبر چيزى خواستيد, از پشت پرده بخواهيد)1, بهتر است اين موضوع از سوى همه بانوان اسلامى رعايت گردد, چرا كه تجربه نشان داده اختلاط و معاشرت با زنان اجنبى غالباً به فساد و انحلال خانواده ها منجر گرديده است. به ويژه اگر حجاب ظاهرى و فرهنگ آن مراعات نگردد, مفسده آن بيشتر خواهد بود.
7 ـ چشم چرانى و نگاه هاى مكرر زنان و مردان به يكديگر جايز نيست. البته اگر مردى بخواهد با زنى ازدواج كند, هر كدام مى توانند به مواضع زينت ديگرى نگاه كند تا طرف مقابل را دقيق تر بشناسد.
ويل دورانت مى نويسد: (در رفتار انسان امرى پايدارتر و ثابت تر از نگاه مردان به زنان نيست. ببين اين جانور مكّار چگونه مراقب شكار خويشتن است, در حالى كه خود را به خواندن روزنامه مشغول داشته است. گوش به گفتارش فرا دار, ببين چگونه در باره صيد جاودانى سخن مى گويد. خيال و تصورش را در نظر آر كه چگونه پروانه وار به دور شمع مى چرخد, چرا؟ اين امر چگونه صورت مى گيرد؟ ريشه هاى اين ميل عميق در چيست؟ و چه مراحلى را مى پيمايد تا به مرحله شكوه و جنون خود مى رسد. )2
آرى, هر نگاه آلوده تيرى از تيرهاى نافذ شيطان است كه دل را سياه مى كند و به عشق و جنون منتهى مى شود و محبت خانوادگى را تضعيف و عشق اجنبى را جايگزين مى سازد. قرآن مى فرمايد: (و قل للمؤمنين يَغُضُّوا من ابصارِهِم;3 به مؤمنان بگو: از چشم چرانى و نگاه هاى آلوده برحذر باشند و عفت خويش را پاس دارند, چرا كه اين امر براى تزكيه آنها بهتر است. )
8 ـ به بانوان دستور داده شده است كه زيبايى هاى زنان ديگر را براى شوهرانشان تعريف نكنند. نگويند زن فلانى صداى خوب و اندام متناسبى دارد, چون اگر شوهر بد سگالى داشته باشند, تحريك خواهد شد و چه بسا ممكن است به فروپاشى كانون خانواده شان بينجامد.

حد و مرز حجاب از نظر اسلام

عالمان شيعه و سنى در ضرورت اصل پوشش و حجاب زن, اختلافى ندارند, اما در حد و مرز آن اقوال مختلفى مطرح كرده اند. براى رفع اين اختلافات, مى توان تعريف جامعى ارائه نمود كه با همه نظرات سازگار باشد و آن اين كه: حجاب زن عبارت است از پوشش كامل اندام از سر تا پا به استثناى صورت و دست ها تا مچ. 4
بسيارى از فقها و عالمان دينى, به همين دليل, نگاه به صورت و دست هاى بانوان را جايز شمرده اند. مرحوم آية الله حكيم (قدس سره) مى نويسد: تمام فقيهانى كه به جواز نگاه كردن به صورت و دست هاى بانوان فتوا داده اند بر اين باورند كه پوشيدن كف و وجهين, واجب نيست.
حضرت امام (قدس سره) در تحرير الوسيله مى فرمايد: (در اين كه بر مردها حرام است به موها و ساير قسمت هاى بدن و اندام زن ها غير از صورت و دست ها بنگرند, ترديدى نيست, خواه به قصد لذت باشد و يا بدون آن.) 5
شهيد مطهرى (ره) نيز مى نويسد: (در ميان فقهاى پيشين حتى يك نفر ديده نشده كه به وجوب پوشيدن دست و صورت فتوا داده باشد. )6
البته هر فقيهى كه به وجوب پوشش سر و گردن فتوا داده, به حرمت نگاه نيز نظر داده است. مرحوم آية الله سيد محمد كاظم طباطبائى يزدى صاحب عروة الوثقى مى نويسد: واجب است زن تمام بدن خود را از نامحرمان بپوشاند, مگر دست ها و صورت را.
مرحوم حكيم مى فرمايد: شيخ طوسى در كتاب هاى خود به اين امر تصريح نموده و گروهى از متأخران مانند شيخ انصارى بدان فتوا داده اند. 7
از محتواى كلام علاّمه حلّى در (تذكره) چنين مفهوم مى شود كه ايشان نيز پوشيدن وجه و كفين را واجب نمى داند, بلكه واجب نبودن آن را اجماعى مى شمارد. وى همچنين در كتاب (الصلوة) بحث (ملابس) مى فرمايد: (به اجماع علماى اسلام, تمام بدن زن به جز چهره وى عورت مى باشد و پوشيدن آن واجب است. تنها كسى كه اشكال كرده, ابا بكر بن عبد الرحمن بن هشام, از علماى اهل سنت است كه اجماع عالمان سنى و شيعى, نظريه او را طرد مى كند.
از نظر عالمان دينى, دست ها از اين حكم مستثنا مى باشند. مالكى, شافعى و اوزاعى نيز با اين رأى موافق اند, چرا كه مطابق با تفسير ابن عباس است. وى در باره آيه (لا يُبديَن زينَتَهُن ّ اِلاّ ما ظَهَرَ مِنها)8 گفته است: مقصود از زينت ظاهرى, همان دست و صورت است.
برخى از علماى سنى معتقدند تنها صورت زن جزء زينت ظاهر مى باشد, ولى دست ها بايد پوشانده شود.
پوشاندن پاهاى بانوان فقط در نماز واجب است, اما ابو حنيفه, ثورى و مزنى به عدم وجوب پوشيدن آن, رأى داده اند, چرا كه پاها معمولاً پوششى نداشته است. ولى امام شافعى و مالكى و اوزاعى و ابو ثور, آن را جزو عورت دانسته و پوشيدنشان را واجب مى دانند. 9
از آن جايى كه عالمان اسلامى مسئله ستر و پوشش زن را در بحث نماز مطرح كرده اند ناگزير به آن اشاره مى كنيم. البته ملازمه اى بين پوشش در نماز و خارج از نماز وجود ندارد.
حنفى ها معتقدند كه بانوان در حال نماز و غير آن بايد روى دست ها و زير پاها را از نگاه نامحرمان مخفى نگه دارند, ولى شافعى و مالكى عكس آن نظر داده اند. بر بانوان واجب نمى دانند كه در نماز صورت و دست ها را بپوشانند. حنفى ها تنها صورت را جايز مى دانند كه در حال نماز پوشيده نباشد, چنانچه در برابر نامحرم نيز واجب نمى دانند پوشيده باشد, ولى شيعه معتقد است: هر قسمتى كه پوشاندن آن در نماز, واجب باشد, پوشاندن آن در برابر نامحرمان نيز واجب است; ولى اگر در نماز پوشاندن آن واجب نباشد, در مقابل نامحرمان نيز واجب نيست.10

[donsaeid]

[Dariush]

in cherto perta chiye minvisi
mikhay postat ziad shan

[donsaeid]

YES EXACTLY WHAT IM DOING!!!

[Dariush]

YES EXACTLY WHAT IM DOING!!!

i know....keep up the good work

[Parinaz_M]

thanx for the info saeid joon

heyf ke baziya navafahman................

[Dariush]

thanx for the info saeid joon

heyf ke baziya navafahman................

yekari nakone zang bezanam tamame daytime mins eto waste konam

[Parinaz_M]

yekari nakone zang bezanam tamame daytime mins eto waste konam

IQ khob man telamo javab nemidam ke day time mins waste nashe

[Dariush]

IQ khob man telamo javab nemidam ke day time mins waste nashe

barikala dokhtar ke khodet tanahayee be in natije rasidi

[donsaeid]

Na man be to komak kardam ke to in javabo behesh bedi mashineto panchar mikonama bad miam tolombe zani

dont change subject Zane mosalman is our subject

[Dariush]

looooooooooooooooooooool
zane mosalman ham del dashte bid
gonah dare

[donsaeid]