Tweet
بلوغ
ميدوني دوره بلوغ چرا سخته و آدم چرا اينهمه در اين دوره اشتباه ميكنه؟ به نظر من دليلش اينه كه آدم در اين دوره از يك مرحله عبور ميكنه و به يك مرحله جديد وارد ميشه. در حاليكه هنوز وارد مرحله جديد نشده و مهارت نداره از ابزارها و ويژگيهاي جديد اين مرحله استفاده كنه و از نظر فيزيكي توانايي استفاده از اون ابزارها رو نداره و از جهت روحي و احساسي پختگي لازم رو كسب نكرده صرفا به خاطر ظهور يك سري علائم ظاهري و يا حرف مردم و يا دلايل سطحي ديگه شروع ميكنه به استفاده از اون ويژگيها و خوب ايني ميشه كه ميدونيم.
در بعضي مراحل زندگي ما همون اتفاقات دوباره رخ ميدند، خيلي وقتها آدمهايي رو ميبينيم كه به علت عدم بلوغ كامل روحي با استفاده نا بجا از ابزارها و روشهاي به ظاهر بيضرر باعث ضربه زدن به خودشون و اطرافيانشون ميشن.
براي مثال توي يك مرحله اي ما به اين نتيجه ميرسيم كه بايد بدون خجالت حرف دلمون و بزنيم و تابوهاي اجتماعي رو بشكنيم. بقول معروف رك باشيم و از گفتن حقيقتها خجالت نكشيم. در حاليكه توانايي تشخيص اين رو نداريم كه اين رك بودن با بيشرمي فرق بايد داشته باشه. رك بودن نبايد باعث رنجوندن ديگران بشه و رك بودن به معناي بزرگتر جلوه دادن نيست.
از اين مثالها خيلي زياد ميشه پيدا كرد. يكي از ويژگيهاي مهاجرت و شروع يك زندگي جديد اينه كه آدم تو سن بيست و چند سالگي بايد بشه يك بچه نوزاد و كلي چيز جديد ياد بگيره و كلي فرهنگ جديد و هضم كنه. يك بار ديگه بالغ بشه، ياد بگيره خريد كنه، سوار اتوبوس بشه، با تلفن صحبت كنه، ورزشها و تفريحات تازه ياد بگيريم و ياد بگيريم مست كنيم و الي آخر.
به همين دليل ما مهاجرها تو سن سي و چند سالگي باز بالغ ميشيم، بعضيهامون تو سربالايي بالغ شدن ميمونيم و سالها فقط پشت لبمون سياه ميمونه و آخرش هم ريش در نمياريم!
بعضي هنوز هيچي نشده شروع ميكنيم تيغ انداختن صورتمون و آخرش هم كسي نميفهمه اين صورت با تيغ صاف شده يا كوسه هستيم!
بگذريم، چيزي كه ميخوام بگم اينه كه آدمها توي هر سني ممكنه دوباره و چند باره بالغ بشن. بلوغ در هر چيزي دردآور و سخت هست. فقط ميشه اميدوار بود هرچقدر ما تجربه دار تر ميشيم و انسانتر ميشيم اين بلوغ براي خودمون و ديگران كمتر دردآور و سخت بشه.
نميدونم، شايد هم اشتباه كنم..
ميدوني دوره بلوغ چرا سخته و آدم چرا اينهمه در اين دوره اشتباه ميكنه؟ به نظر من دليلش اينه كه آدم در اين دوره از يك مرحله عبور ميكنه و به يك مرحله جديد وارد ميشه. در حاليكه هنوز وارد مرحله جديد نشده و مهارت نداره از ابزارها و ويژگيهاي جديد اين مرحله استفاده كنه و از نظر فيزيكي توانايي استفاده از اون ابزارها رو نداره و از جهت روحي و احساسي پختگي لازم رو كسب نكرده صرفا به خاطر ظهور يك سري علائم ظاهري و يا حرف مردم و يا دلايل سطحي ديگه شروع ميكنه به استفاده از اون ويژگيها و خوب ايني ميشه كه ميدونيم.
در بعضي مراحل زندگي ما همون اتفاقات دوباره رخ ميدند، خيلي وقتها آدمهايي رو ميبينيم كه به علت عدم بلوغ كامل روحي با استفاده نا بجا از ابزارها و روشهاي به ظاهر بيضرر باعث ضربه زدن به خودشون و اطرافيانشون ميشن.
براي مثال توي يك مرحله اي ما به اين نتيجه ميرسيم كه بايد بدون خجالت حرف دلمون و بزنيم و تابوهاي اجتماعي رو بشكنيم. بقول معروف رك باشيم و از گفتن حقيقتها خجالت نكشيم. در حاليكه توانايي تشخيص اين رو نداريم كه اين رك بودن با بيشرمي فرق بايد داشته باشه. رك بودن نبايد باعث رنجوندن ديگران بشه و رك بودن به معناي بزرگتر جلوه دادن نيست.
از اين مثالها خيلي زياد ميشه پيدا كرد. يكي از ويژگيهاي مهاجرت و شروع يك زندگي جديد اينه كه آدم تو سن بيست و چند سالگي بايد بشه يك بچه نوزاد و كلي چيز جديد ياد بگيره و كلي فرهنگ جديد و هضم كنه. يك بار ديگه بالغ بشه، ياد بگيره خريد كنه، سوار اتوبوس بشه، با تلفن صحبت كنه، ورزشها و تفريحات تازه ياد بگيريم و ياد بگيريم مست كنيم و الي آخر.
به همين دليل ما مهاجرها تو سن سي و چند سالگي باز بالغ ميشيم، بعضيهامون تو سربالايي بالغ شدن ميمونيم و سالها فقط پشت لبمون سياه ميمونه و آخرش هم ريش در نمياريم!
بعضي هنوز هيچي نشده شروع ميكنيم تيغ انداختن صورتمون و آخرش هم كسي نميفهمه اين صورت با تيغ صاف شده يا كوسه هستيم!
بگذريم، چيزي كه ميخوام بگم اينه كه آدمها توي هر سني ممكنه دوباره و چند باره بالغ بشن. بلوغ در هر چيزي دردآور و سخت هست. فقط ميشه اميدوار بود هرچقدر ما تجربه دار تر ميشيم و انسانتر ميشيم اين بلوغ براي خودمون و ديگران كمتر دردآور و سخت بشه.
نميدونم، شايد هم اشتباه كنم..