News Dedicated to Muslims lesbian,gay,bisexual

[Rasputin]

http://www.al-fatiha.org/

Info :

Al-Fatiha Foundation is dedicated to Muslims who are lesbian, gay, bisexual, transgender, intersex, questioning, those exploring their sexual orientation or gender identity, and their allies, families and friends. Al-Fatiha promotes the progressive Islamic notions of peace, equality and justice. We envision a world that is free from prejudice, injustice and discrimination, where all people are fully embraced and accepted into their faith, their families and their communities. Founded in 1998, Al-Fatiha Foundation is a registered US-based non-profit, non-governmental organization.

[Rasputin]

Same-sex marriage ban upheld by court

Gays and lesbians have no constitutional right to marry in California, and any change giving them that right must come from state lawmakers or the voters rather than the legal system, a state appeals court declared Thursday.

The 2-1 decision reversed a lower-court ruling in favor of plaintiffs who were among the thousands of gays and lesbians who married at San Francisco City Hall in 2004. It cleared the way for both sides to argue their case before the state Supreme Court, which will have the final say on whether the courts can give same-sex couples the right to marry.

San Francisco Superior Court Judge Richard Kramer ruled last year that a 1977 state law defining marriage as a union between a man and a woman violated the state Constitution by denying gays and lesbians the right to marry the partners of their choice. Kramer also found that the law discriminated on the basis of sex.

By contrast, the ruling Thursday by the First District Court of Appeal in San Francisco focused on the law's roots in the traditional definition of marriage, the prerogatives of state legislators and voters to make social policy and the limits of judicial authority.

The central issue is "who gets to define marriage in our democratic society,'' Presiding Justice William McGuiness said in the majority opinion, which was joined by Justice Joanne Parrilli. "We believe this power rests in the people and their elected representatives.''

He said there were major differences between this case and the California Supreme Court's landmark 1948 ruling that struck down the state's ban on interracial marriage. That ruling did not purport to change the traditional definition of marriage, McGuiness said. Instead, it took aim at the law's perpetuation of racial discrimination, which -- unlike discrimination based on sexual orientation -- is condemned in the U.S. Constitution, McGuiness said.

"We believe it is rational for the Legislature to preserve the opposite-sex definition of marriage, which has existed throughout history and which continues to represent the common understanding of marriage in most other countries and states of our union," McGuinness said.

He also pointed to recent steps by the state, giving registered domestic partners the same rights as spouses under California law, as evidence that the state is not discriminating against same-sex couples. Those laws are not recognized by the federal government, however, and do not entitle same-sex partners to benefits in such areas as Social Security, income taxes and immigration.

McGuiness said the fundamental right to marry applied only to traditional opposite-sex unions.

"That such a right is irrelevant to a lesbian or gay person does not mean the definition of the fundamental right can be expanded by the judicial branch beyond its traditional moorings,'' he said.

Dissenting Justice J. Anthony Kline said the ruling condones the same kind of bias that the state's high court outlawed in 1948. He said the majority's conclusion that laws that discriminate against gays and lesbians are more tolerable than racist laws "requires us to deny as judges what we know as people.''

Kline also said the definition of marriage accepted by the appeals court -- excluding a class of people based on their sexual orientation -- "demeans the institution of marriage and diminishes the humanity of the gay men and lesbians who wish to marry a loved one of their choice.''

Advocates of same-sex marriage joined Kline's criticism, saying the court had offered no rationale for the law other than a discriminatory tradition.

"If other courts had followed this line of reasoning, we would still have segregation,'' said San Francisco City Attorney Dennis Herrera, whose office joined groups of same-sex couples in suits challenging the marriage law.

But the tone of Thursday's ruling, deferring to the judgments of elected officials and voters and prescribing a modest role for the courts, could appeal to the state Supreme Court. The court has issued several pro-gay-rights rulings, including decisions last year upholding parental status for lesbian partners, but seldom overturns state laws or executive decisions.

"What's significant is the level of review'' in McGuiness' ruling, said Mathew Staver, chairman of Liberty Counsel, a conservative organization that represented opponents of gay rights and same-sex marriage in the case.

In the appeals court's view, he noted, "it doesn't matter whether judges disagree with the policy. What matters is whether the Legislature has a rational and legitimate basis to restrict marriage to one man and one woman.''

Shannon Minter, legal director of the National Center for Lesbian Rights and a lawyer for 12 same-sex couples in the case, said he was confident that the state's high court would at least subject the law to closer scrutiny.

Under Thursday's ruling, the fact that lesbians and gays have never been allowed to marry "is a reason enough to exclude them from marriage,'' Minter said. "We may lose (at the Supreme Court), but if we do, they won't rely on reasoning like that. I think we'll win.''

The plaintiffs plan to file their appeals next month, and the Supreme Court would then have up to 90 days to decide whether to let Thursday's ruling stand or -- as generally expected -- accept the case for review. A hearing could take place in late 2007, with a ruling due 90 days later.

The high court already weighed in on an aspect of the case in August 2004, when it overturned nearly 4,000 same-sex marriages performed at San Francisco City Hall in February and March of that year on the authority of Mayor Gavin Newsom. The court said Newsom had exceeded his authority by defying the marriage law, but it did not rule on the validity of the law.

While the case was pending, the Legislature passed a bill that would have legalized same-sex marriage. But Gov. Arnold Schwarzenegger vetoed it, saying voter approval was needed because of a 2000 ballot initiative reaffirming the 1977 marriage statute and denying recognition of same-sex marriages performed in other states. Schwarzenegger said the issue should be decided in the courts.

[Rasputin]

[Rasputin]

the Iranian Gay, Lesbian, Bisexual & Transgender OrganizationNon-profit support organization for the Los Angeles Iranian lesbian, gay, and bisexual community. Articles, news, contact information and links.

https://www.homanla.org/

[Rasputin]

As a gay man with a psychological perspective on the gay liberation movement, I categorize our homophobic enemies in two different forms. One is the visible enemy and the other the invisible one. They both have the common goal of oppressing gay and lesbian people and are attacking us from different positions. Identifying them and planning strategies to deal with them should be an important part of our struggle for equal rights. Each enemy requires a totally different set of responses.

The visible homophobic enemy has an overt approach toward stripping us of our basic human rights. An example is homophobic politicians trying to amend the U.S. constitution to prevent gay and lesbian people from getting their relationships legally recognized. This is a direct and visible attack against gay and lesbian people. When the homophobic enemy comes at the gay community in such a visible form it makes it easier for gay activists to mobilize and fight back because it is clear what we are up against.

What happens when the enemy is not visible and yet manages to cause so much damage to the gay and lesbian liberation movement? In this case, the first step is to recognize the enemy and describe a strategy to deal with it. Our invisible enemy has penetrated the psyche of many gay and lesbian people in the form of internalized homophobia which is the shame gay and lesbian people experienced growing up in an anti-gay society and homophobic families. Having a psyche contaminated by internalized homophobia can cause self- hatred which can result in self-destructive behaviors. Common self-destructive behaviors among gay people who never have worked through their internalized homophobia include but are not limited to compulsive unprotected sex, substance abuse, and domestic violence. When a segment of the gay community is too busy reenacting their homophobic and abusive childhoods through acting out behaviors that leaves fewer people caring for equal rights. The invisible enemy has successfully created self-oppression among many gay and lesbian people through injecting them with a huge dose of internalized homophobia. This strategy is a cost effective tool for the suppression of gay people and does not become an easily noticed gay rights violation.

Political actions alone will not defeat an invisible enemy since politics are limited to challenging external situations. The only solution to the demon of our internalized homophobia is self-knowledge. Learning to know ourselves can add vitality and self-acceptance to our struggle for freedom. Every gay person can benefit from participating in a psychological process in which he or she can work on dealing with issues related to internalized homophobia. We need to open a new frontier and take our struggle for freedom to a new level. Our civil rights movement is like a bird that needs two wings to fly and not just one. So far, the political wing has been the main carrier of this movement. By adding psychological inner work as the other wing, our bird of liberty can fly higher in sky.

[Rasputin]

Dutch Immigration Minister Rita Verdonk will in future grant residence status to homosexual asylum seekers from Iran. Up until now, asylum cases had been evaluated on an individual basis to see whether the person concerned would be at risk of persecution in their country of origin. Those who couldn't prove that would be the case have been allowed to stay in the Netherlands temporarily until the authorities can send them back.
Earlier this year, Ms Verdonk announced that she was against extending the moratorium on deporting Iranian homosexuals whose asylum applications had been rejected. While it was so that - on paper - they could face the death sentence because of their sexuality, the minister considered that as long as they didn't shout their sexual 'preference' from the roof tops they would be alright in their home country.

Human rights organisations immediately criticised Ms Verdonk's decision, as did a large part of parliament's lower house. To demonstrate just how wrong the minister was, they showed shocking photos of two young Iranian homosexuals with hangman's nooses around their necks. The two youths had been executed in 2005. During a parliament debate on the issue in April the minister change course: the moratorium would be extended for six months.

Improved
However, Ms Verdonk's original standpoint was supported by reports from Iran itself. Thomas Erdbrink, a correspondent for the NRC Handelsblad newspaper and Radio Netherlands Worldwide, wrote from Tehran in the summer of 2005, "Life for Iranian homosexuals has improved considerably in recent years." He said the much-talked-of executions didn't change that situation, emphasizing that they were the result of a rape case, and had nothing to do with consenting sex. Even organisations such as Human Rights Watch (HRW) ultimately agreed that this much was true.

Ms Verdonk (photo) based her position on an official report on the situation in Iran from the ministry of foreign affairs. This report pointed out that there had not been any executions in Iran as a result of someone's sexuality for years. Moreover, the mere fact that homosexuality is a criminal offence on paper in a particular country is usually not a reason in the Netherlands for a specific policy to be implemented.

[Rasputin]

Gay Iranians Given Dutch Asylum

You may remember we previously reported that The Netherlands were considering deporting gay Iranians. Well, we're happy to inform you that they've changed their minds. Isn't that wonderful?

It seems that Rita Verdonk (pictured), the Immigration Minister who said gay Iranians could protect themselves by being "discrete," has granted them immunity from the Dutch boot. Reuters reports:


Verdonk, whose tough stance on immigration and asylum has been condemned by many on the left, based her decision on an unpublished report by Human Rights Watch, which refers to systematic abuse of homosexuals in Iran, her ministry said in a statement on Wednesday.

"Homosexual Iranian asylum seekers can now find a safe haven in the Netherlands from the persecution and inhuman treatment they face in Iran," Frank van Dalen, chairman of gay rights group COC Nederland, said.


Of course, with the news, one can expect to see an influx of gay Iranians into the country. So, ladies and gents, if you want a little Iranian action, you know where to go. (That is, unless Iran gets some nukes and go on a vengeful rampage. Then you'll just have radioactive ash. But, hey, some people are into that sort of thing.)

[Rasputin]

وزير مهاجرت هلند از موضع قبلی خود در مورد اخراج مهاجران غيرقانونی عقب نشينی کرده و اعلام کرده که مهاجران غيرقانونی ايرانی که همجسنگرا باشند از هلند اخراج نخواهند شد و زمان اخراج مهاجران غيرقانونی ايرانی که به مسيحيت تغيير مذهب داده اند نيز تا اواسط بهار سال آينده به تعويق می افتد.
همجنسگرايی يا تغيير مذهب از جمله دلائلی است که برخی از ايرانيان برای درخواست پناهندگی در کشورهای عضو اتحاديه اروپا همچون هلند مطرح می کنند اما اين دلائل هنگامی پذيرفته می شود که فرد متقاضی شواهد و مدارکی ارائه کند که نشان دهد او به دليل همجنسگرا بودن يا تغيير مذهب در ايران تحت پيگرد يا آزار قرار گرفته است.

همجسنگرايی در ايران جرم محسوب می شود و در صورت اثبات در دادگاه می تواند برای مردان مجازات اعدام و برای زنان مجازات شلاق را به همراه داشته باشد اما طی سالهای اخير که رسانه ها و گروههای مدافع حقوق بشر موارد اعدام در ايران را با دقت دنبال و گزارش می کنند، موردی که دادگاه فردی را به جرم همجنسگرا بودن به اعدام محکوم کرده باشد گزارش نشده است.

ريتا وردونک وزير مهاجرت هلند تابستان سال گذشته نامه ای به مجلس اين کشور نوشت و اعلام کرد که تحقيقات وزارت خارجه هلند نشان می دهد زندگی و فعاليت در جامعه ايرانی برای مردان و زنان همجنسگرا تا زمانی که همجنسگرايی خود را آشکار نکرده باشند ناممکن نيست و بنابر اين، آن دسته از مهاجران غيرقانونی ايرانی که همجنسگرايی را دليل درخواست پناهندگی خود عنوان کرده باشند اگر دليلی برای تحت پيگرد يا آزار قرار گرفتن در ايران عرضه نکنند از هلند اخراج خواهند شد.

نامه وزير مهاجرت هلند مخالفتهايی در مجلس هلند برانگيخت، بويژه اينکه اين نامه با اعدام دو جوان ايرانی در شهر مشهد همزمان شد که به جرم تجاوز به پسربچه ای سيزده ساله در ملأ عام به دار آويخته شدند.

برخی گروههای مدافع حقوق بشر در خارج از ايران دليل اعدام اين دو جوان را همجنسگرا بودن آنان عنوان کردند اما وزير مهاجرت هلند اعلام کرد که دولت ايران مشخص کرده که دليل اعدام دو جوان مشهدی، تجاوز به عنف بوده نه صرفاً همجنسگرايی.

[Rasputin]

دادگاهی در آلمان درخواست پناهندگی يک زن همجنسگرای ايرانی را که استدلال می کند در صورت بازگشت به ايران مورد آزار و اذيت قرار خواهد گرفت پذيرفته است.
دادگاه تصميم گرفت اين خانم بايد اجازه داشته باشد در آلمان بماند و گفت که اين حکم بدعتی الزام آور برای موارد مشابه است.

پيشتر دولت آلمان ارقامی را منتشر کرد که نشان می داد شمار کسانی که در آلمان درخواست پناهندگی می کنند اکنون در مقايسه با 20 سال گذشته به کمترين ميزان کاهش يافته است.

وزارت کشور آلمان گفت بيشترين موارد درخواست های پناهندگی به اهالی صربستان و مونته نگرو مربوط می شود و در عين حال شمار درخواست ها از لبنان به شدت افزايش يافته است.

زن 27 ساله ايرانی که نام او فاش نشد در سپتامبر سال 2003 به آلمان سفر کرده و در آنجا درخواست پناهندگی کرده بود.

وی گفت اگر به ايران، که براساس قوانين آن همجنسگرايی جرم به حساب می آيد، بازگردانده شود با مجازات اعدام مواجه خواهد شد.

وی همچنين در دادگاه اشتوتگارت گفت که به خاطر امتناع از به سر کردن روسری در ايران مجازات خواهد شد.

[Rasputin]

پيروز مهرآيين که در ايران برای همجنسگرايان فعاليت می کند تجربه خود از زندگی به عنوان فردی همجنسگرا در اين کشور را برای ما بيان کرده است که متن گفتار او را در اينجا می خوانيد:


--------------------------------------------------------------------------------


من در خانواده ای مذهبی بزرگ شده، با عقايد مذهبی رشد کرده ام و مطالعات مذهبی ام هم فراتر از دروس دينی مدرسه است.

پس از آنکه همجنسگرايی را در خودم کشف کردم مدتها از خداوند طلب شفا می کردم و همچون بسياری از نوجوانان ايرانی دوران بلوغ را با اضطراب طی کردم.

به روحانيون که مراجعه می کردم می گفتند همجنسگرايی گناه کبيره و عملی غيرعادی و حرام است.

می توان گفت همه همجنسگرايانی که در ايران زندگی می کنند احساس شرم و گناه درونی دارند.

من با مراجعه به اينترنت و سايتهايی که سبکهای جديد زندگی را معرفی می کردند بود که متوجه شدم بيمار نيستم و اين شيوه از زندگی را برای خودم برگزيدم.

در جوانان امروز ايران به علت کاربرد اينترنت و تماشای شبکه های تلويزيونی ماهواره ای و آشنايی آنها با زبانهای خارجی می بينيم که نسبت به موضوع همجنسگرايی منعطفترند اما با بالا رفتن سن معمولاً افراد اصولگراتر می شوند و همين جوانها به روالی که پدران خود در برخورد با اين مسئله داشته اند بازخواهند گشت.

من افرادی را ديده ام که تا چند سال پيش نسبت به مسئله همجنسگرايی آزادانديشانه برخورد می کردند اما پس از ازدواج به همان باورهای مذهبی در اين زمينه بازگشته اند.

خانواده من نمی دانند که من همجنسگرا هستم و اينکه روزی به اين موضوع پی ببرند برای من مانند کابوس است، اگر بفهمند نمی گويم مرا از خانه بيرون می کنند اما از غصه دق می کنند.

در ميان دوستان نزديکم هم همجنسگرا بودن من تا حدی پذيرفته شده اما همانها هم به من می گويند بايد خودم را درمان کنم.

با يک روانپزشک صحبت کردم که قصد داشت مرا درمان کند اما وقتی با روانشناسان خارجی صحبت کردم، به اينکه او (روانشناس ايرانی) به من روشهايی برای درمان توصيه کرده است می خنديدند.

با روانپزشک ديگری که سن بالاتری داشت و تحصيلکرده اروپا بود که صحبت کردم، نصيحتهای خوبی به من کرد که اينکه من امروز می توانم روی پای خودم بايستم و روحيه ام را حفظ کرده ام مديون او می بينم.

شيوه دوستيابی همجنسگرايانه

از گذشته ها جاهايی بوده که همجنسگراهای مرد با ظاهری متفاوت از ديگر مردها در آن ظاهر می شده اند و اين قبيل جاها پاتوق همجنسگراها می شده، مثلاً در تهران، پارک دانشجو از قديم به اين موضوع شهرت داشته است.

اما با ظهور اينترنت اتاقهای گفتگوی اينترنتی پيدا شد که محل آشنايی و دوستيابی همجنسگرايان گرديد.

کسانی که از اين طريق با هم آشنا می شوند با هم قرار می گذارند و تيمهايی تشکيل می دهند و ترجيح می دهند که حالا که با هم آشنا شده و به يکديگر اعتماد پيدا کرده اند ديگر به اتاقهای گفتگوی اينترنتی مراجعه نکنند.

از اينجا به بعد معمولاً ديدارهای اينترنتی به مهمانيها يا همان پارتی خانگی تبديل می شود.

افراد زيادی از اين طريق با هم به صورت زوج در می آيند و با هم زندگی می کنند اما اغلب اين زندگيها به دليل نداشتن کسی که اين افراد را هدايت کند و به آنها مشاوره بدهد ناپايدارند.

خيليها هم هستند که دوجنسگرا هستند و زندگی با جنس مخالف را هم تجربه کرده اند.

کسانی هم هستند که در ازای پرداخت پول خواهان رابطه با افراد کمسالترند البته نمی توان گفت همه کسانی که با افراد بزرگسالتر از خودشان رابطه همجنسگرايانه دارند در ازای پرداخت پول است.

خيلی از جوانهای همجنسگرا به علت آسيبهای روحی که از روابط همجنسگرايانه می بينند ترجيح می دهند با افراد بزرگسالتر رابطه داشته باشند.

يکی از دوستان همجنسگرای من را به دليل ظاهری که داشت و کمی آرايش کرده بود، ربودند و آن گونه که خودش می گفت پنج نفری به او تجاوز کردند و سپس رهايش کردند و رفتند.

می گفت به من می گفتند اگر نمی خواستی به تو تجاوز کنيم که ظاهر خودت را اين طور درست نمی کردی.

[Rasputin]

گروهی از افراد و تشکلهای ايرانی که در زمينه حمايت از حقوق همجنسگرايان فعاليت می کنند، روز نوزدهم ژوئيه (28 تير) را به عنوان روزی برای اعلام اعتراض به وضعيت همجنسگرايان در ايران اعلام کرده اند.
انتخاب اين روز بر اساس سالگرد اعدام دو جوان مشهدی صورت گرفته که به جرم تجاوز به پسری سيزده ساله اعدام شدند، اما گروههايی که اين روز را برای اعتراض به وضعيت همجنسگريان در ايران برگزيده اند معتقدند که اين دو جوان مشهدی تنها به دليل همجنسگرا بودن اعدام شده اند.

به هر حال، اين نخستين بار است که روزی در ارتباط با همجنسگرايان ايرانی تعيين شده، هرچند گروههای ايرانی فعال در زمينه حقوق بشر تاکنون حمايتی از حرکتی جمعی در ارتباط با مسئله همجنسگرايان در ايران به عمل نياورده اند.

همجنسگرايی در ايران جرم است و برای مردان مجازات اعدام و برای زنان مجازات شلاق را در پی دارد، اما طی سالهای اخير که گروههای متعدد فعال حقوق بشر موارد مجازات اعدام را در ايران دنبال و گزارش می کنند تا به حال موردی که افراد صرفاً به دليل عمل همجنسگرايانه اعدام شده باشند گزارش نشده و مورد دو جوان مشهدی، تنها موردی است که برخی از اين گروهها، دليل اجرای آن را همجنسگرايی می دانند.
همجنسگرايی همچنين از ديد بيشتر مردم ايران، چه مذهبی و چه غيرمذهبی عادت و عملی ناپسند به شمار می رود و در جامعه پذيرفته شده نيست.

اما در ميان ايرانيان مهاجر، گروهی از همجنسگرايان تشکلهايی راه انداخته و نشرياتی منتشر می کنند و حتی يک ايستگاه راديويی اينترنتی دارند.

دامنه فعاليت اين تشکلها اخيراً به داخل ايران نيز گسترش يافته و هم اکنون افرادی در ايران به صورت مخفيانه فعاليتهايی در ميان همجنسگرايان ايرانی انجام می دهند.

پيروز مهرآيين، عضو سازمان همجنسگرايان ايرانی است که در نروژ به ثبت رسيده، اما او در داخل ايران، فعاليتهايی برای همجنسگرايان انجام می دهد.

آقای مهرآيين می گويد که او و ديگر اعضای اين سازمان در تهران و شهرهای بزرگ ايران ميان همجنسگرايان لوح های فشرده رايانه ای توزيع می کنند که حاوی مطالب آموزشی و بهداشتی در زمينه همجنسگرايی و همچنين مطالب نشرياتی است که در خارج از ايران به زبان فارسی در زمينه همجنسگرايی منتشر می شود.


آن دسته از فعالان حقوق بشر که شخصاً حقوق همجنسگرايان را به رسميت می شناسند از آن بيم دارند که اگر اين موضوع را در فعاليت خود بگنجانند هم مورد تخطئه مراجع مذهبی قرار بگيرند و هم با واکنش مردم ايران مواجه شوند


حسين باقرزاده، فعال حقوق بشر

او می گويد با اينکه اين فعاليتها در نهايت پنهانکاری انجام می گيرد، اعضای سازمان همجنسگرايان ايران پيامهای تلفنی و اينترنتی دريافت می کنند که آنها را به افشای هويت اصلی شان تهديد می کنند.

مانی زانيار، فعاليتهای سازمان همجنسگرايان ايرانی را در زمينه مسائل بهداشتی در ايران اداره می کند و می گويد بخش عمده ای از فعاليت اعضای اين سازمان در ايران افکارسنجی و دستيابی به آمار و سپس برقراری تماس با همجنسگرايان برای آموزش بهداشتی آنان است.

او می گويد نخستين فعاليت اين سازمان در ايران شناسايی همجنسگرايان مبتلا به ايدز بوده و همچنين، اين سازمان در مورد بيماريهای مقاربتی و کاربرد وسائل بهداشتی در مسائل جنسی آموزشهايی از طريق لوح های فشرده رايانه ای و تماسهای اينترنتی در اختيار همجنسگرايان قرار می دهد.

بخش ديگری از فعاليت سازمان همجنسگرايان ايرانی در ايران، آن گونه که پيروز مهرآيين می گويد، شناسايی مشکلاتی که برای همجنسگرايان پيش می آيد و گزارش کردن آن به سازمانها و گروههای فعال حقوق بشر در خارج از ايران است.

اگرچه گروههای بين المللی فعال حقوق بشر همچون ديده بان حقوق بشر تاکنون موضعگيريهايی در دفاع از حقوق همجنسگرايان ايرانی کرده اند اما تاکنون در موضعگيريها و برنامه های افراد و تشکلهای ايرانی مدافع حقوق بشر، چه در داخل و چه در خارج از اين کشور، ديده نشده که به موضوع همجنسگرايی در ايران پرداخته شده باشد و اساساً فعالان حقوق بشر از موضعگيری در اين زمينه پرهيز می کنند.

سازمان همجنسگرايان ايرانی نامه سرگشاده ای به اکبر گنجی، روزنامه نگار منتقد ايرانی نوشته که هم اکنون در سفر خارج از ايران به سر می برد و از او خواسته تا صريحاً موضع خود را در قبال حقوق همجنسگرايان اعلام کند اما تاکنون پاسخی از آقای گنجی در اين زمينه انتشار نيافته است.


گذری بر ابيات شاعران بزرگ فارسی زبان اشارات متعددی به همجنسگرايی به دست می دهد، اشاراتی که گاه، نگاه شاعر به آنها چندان منفی هم نبوده است



به رسميت شناخته شدن همجنسگرايی در اغلب جوامع غربی به گونه ای درآمده است که با در اين جوامع کسی نمی تواند خود را مدافع حقوق بشر بداند اما همجنسگرايی را به عنوان رفتار جنسی پذيرفته شده به رسميت نشناسد.

حسين باقرزاده، فعال حقوق بشر که در انگلستان اقامت دارد می گويد دليل پرهيز اغلب فعالان ايرانی حقوق بشر از پرداختن به مسئله حقوق همجنسگرايان به حساسيت جامعه ايرانی نسبت به اين موضوع باز می گردد.

او می گويد آن دسته از فعالان حقوق بشر که شخصاً حقوق همجنسگرايان را به رسميت می شناسند از آن بيم دارند که اگر اين موضوع را در فعاليت خود بگنجانند هم مورد تخطئه مراجع مذهبی قرار بگيرند و هم با واکنش مردم ايران مواجه شوند.

دليل ديگری که او برای پرهيز فعالان ايرانی حقوق بشر از مسئله همجنسگرايی بر می شمرد اين است که بخشی از آنان اعتقاد دارند ايران هم اکنون با مسائل جدی تری در زمينه حقوق بشر مواجه است و حقوق همجنسگرايان از اين لحاظ در اولويت قرار ندارد.

نتايج برخی پژوهشها نشان می دهد که چهار تا هفت درصد افراد جامعه بشری تمايلات همجنسگرايانه يا دوجنسگرايانه دارند.

بسياری از ناظران خارجی، جامعه ايرانی را جامعه ای پرتضاد می شمارند، تضادهايی که به باور آنها به اين جامعه جذابيت می بخشد، هرچند مشکلاتی نيز ايجاد می کند.

نحوه برخورد با همجنسگرايی را نيز می توان يکی ديگر از تضادهای جامعه ايرانی بر شمرد؛ در حالی که اغلب ايرانيان ديد مثبتی به همجنسگرايی ندارند، شايد کمتر ملتی در جهان به اندازه ايرانيان همجنسگرايی را در ادبيات خود انعکاس داده باشند.

گذری بر ابيات برخی شاعران بزرگ فارسی زبان اشارات متعددی به همجنسگرايی به دست می دهد، اشاراتی که گاه، نگاه شاعر به آنها چندان منفی هم نبوده است.

[Rasputin]

مهيار می گويد: "خيلی ها می گويند که ممکن است با از دست دادن يکی از کليه هايم به بيماری ديگری دچار شوم، اما من با يک کليه هم می توانم زنده باشم، اما نمی توانم بين زمين و آسمان زندگی کنم."

جراحان پيشتر بيضه های مهيار را در آورده اند. بعد از عمل، برادر بزرگترش مدت يک هفته او را در خانه حبس کرد و به او اجازه نداد که از تلفن استفاده کند. برادر مهيار می گويد که او را طلسم کرده اند.


دکتر ميرجلالی می گويد ظرف 12 سال گذشته 320 عمل جراحی تغيير جنسيت انجام داده است.
مهيار برای اينکه حس زندگی عادی را پيدا کند به کلينيک دکتر ميرجلالی، از جراحان اصلی تغيير جنسيت، می رود. در آنجا زنانی هستند که مرد شده و مردانی هستند که زن شده اند و کسانی هم مانند مهيار منتظر عمل جراحی هستند که به عقيده خودشان تولد ديگری برايشان است.

دکتر ميرجلالی در خصوص عمل مهيار با او صحبت می کند. دکتر ميرجلالی می گويد در اروپا هر جراح متخصص تغيير جنسيت در يک دهه، حدود 40 عمل انجام می دهد در صورتيکه او ظرف 12 سال گذشته 320 نفر را در ايران عمل کرده است.

آقای ميرجلالی می گويد:" اگر شما يکی از کسانی را که من عمل کرده ام، در خيابان ببينيد متوجه نخواهيد شد که او روزی در قالب جنس مخالف بوده است."

دکتر ميرجلالی قرار است از بخشی از روده کوچک مهيار، آلت تناسلی زنانه برای او درست کند. او می گويد که اين عمل سخت پنج - شش ساعت به طول می انجامد و پس از شش هفته دوره نقاهت دردناکی در انتظار بيمار خواهد بود.

مهيار عاشق آن است که به فروشگاه های لوازم آرايشی برود و لاک ناخن جديدی را امتحان کند و درباره کرم پودری که بتواند با آن ريشهای چانه اش را بپوشاند، از فروشنده مبهوت بپرسد.

منظره مردی که آرايش کرده است نگاه ها را در خيابان به خود جلب می کند. در اسلام مجاز نيست که کسی لباس جنس مخالف را بپوشد، يک مرد فقط بايد لباس مردانه بپوشد. اما اين دليل بر اين نيست که علمای مذهبی با تغيير جنسيت مخالف باشند.

حجة الاسلام مهدی کريمی نيا پايان نامه دکترای خود را در زمينه شرايط عمل جراحی تغيير جنسيت بر اساس قانون شرع اسلام نوشته است.

او به عنوان متخصص در اين زمينه در مقابل سئوالهايی از قبيل مواجه می شود؛ آيا کسی که ازدواج کرده پيش از عمل تغيير جنسيت نياز به کسب اجازه از همسرش دارد؟ آيا ازدواج ميان دو نفر که يکی از آنها تغيير جنسيت می دهد خود به خود باطل می شود و چه اتفاقی برای مهريه و يا ارثيه زنی می افتد که تبديل به يک مرد شده است؟


آلن که ترجيح می دهد گذشته اش را فراموش کند، می گويد:" من يادم نمی آيد که اليم کی بوده، چه کار می کرده و يا چه شخصيتی داشته است؟
آقای کريمی نيا کتابی نشانم می دهد که 41 سال پيش آيت الله خمينی درباره مسائل جديد پزشکی از نظر اسلام، از جمله تغيير جنسيت نوشته است.

آقای کريمی نيا می گويد:" من معتقدم او [ آيت الله خمينی ] نخستين عالم جهان اسلام بود که مسئله تغيير جنسيت را مطرح کرد."

فتوای آيت الله خمينی در خصوص آزادی تغيير جنسيت در اسلام از سوی رهبر مذهبی فعلی ايران هم تائيد شده است.

اين بدان معناست که روحانيونی مانند آقای کريمی نيا مجازند برخلاف همجنس گرايی که مطلقا در اسلام ممنوع و در ايران جرم محسوب می شود، درباره تغيير جنسيت مطالعه کنند.

آقای کريمی نيا می گويد:"من عقيده دارم که اجازه تغيير جنسيت برای ترانس سکشوال ها حق طبيعی آنهاست. من قصد دارم که افراد ترانس سکشوال را از طريق کارم به مردم معرفی کنم و در واقع اين ننگ و اتهامی که برخی اوقات به اين افراد می چسباننند، از بين ببرم."

آلن شکل يک مرد است ولی او با بدن يک زن به دنيا آمده است و پس از تولد اليم نام گرفت. سه سال پيش او با عمل جراحی، جنسيتش را تغيير داد.

آلن که ترجيح می دهد گذشته اش را فراموش کند، می گويد:" من يادم نمی آيد که اليم کی بوده، چه کار می کرده و يا چه شخصيتی داشته است؟"

آلن در شرف ازدواج بود که پدر و مادر عروس پی می برند که او در قالب يک زن به دنيا آمده است. آنها ترسيدند و اجازه ندادند که دخترشان با کسی ازدواج کند که در نظر آنها يک زن محسوب می شود.

البته جامعه ايران برای رسيدن به نظريات رهبران دينی کشور که می گويند ترانس سکشوال بودن يک بيماری مانند ديگر بيماری هاست و راه حل و دانش درمان آن در اسلام آمده است، هنوز عقبتر است.

آلن شناسنامه و گذرنامه جديدش را که قانونی تعويض شده است به من نشان می دهد و می گويد:" اکنون من يک مرد هستم."

او متعجب می شود وقتی که می فهمد يک فرد ترانس سکشوال در بريتانيا حتی پس از عمل جراحی نمی تواند جنسيت گذشته اش را در شناسنامه اش تغيير دهد.

آلن می گويد:" من فکر می کنم در ايران مسئله آسان تر است. اينجا می گويند تو در هر حال بايد هويتت را بشناسی چه مجبور باشی دختر باشی و يا پسر."

[Rasputin]

Benefit held for gay Islam film

Halal Films raised $17,000 Monday, October 16 for In the Name of Allah, the working title of a groundbreaking film that's been four years of work by director Parvez Sharma and producer Sandi DuBowski. Donors and supporters gathered at the SupperClub in downtown San Francisco to celebrate Sharma's film as he enters the final stages of production.

The film addresses the hidden lives and daily struggles of gay Muslims all over the world. Sharma filmed his subjects in Saudi Arabia, Iran, Iraq, Pakistan, Egypt, Bangladesh, Turkey, France, India, South Africa, the United States, and the United Kingdom. A 12-minute clip was shown to supporters Monday.

In many Islamic countries throughout the world, religious leaders still condone beating and executing gay people. There have been confirmed reports of gay people being executed in Iran and Saudi Arabia by hanging, stoning, and beheading, and gay people can be jailed in India.

According to Sodomy Laws, being a gay male is punishable by death in Mauritania, Nigeria, Sudan, Afghanistan, Pakistan, Iran, Saudi Arabia, United Arab Emirates, and Yemen. In addition, being a gay male is illegal in 78 countries around the world. Being a lesbian is illegal in 50 countries around the world.

Sharma said Monday that he is trying to send a message to President Bush and Osama bin Laden, both of whom he said present the wrong image of Islam to the world.

"What I'm really trying to do is present the vast middle in what is the fastest growing religion in the world. Islam's most unlikely storytellers are stepping out and they're stepping proud to tell Mr. George Bush and Mr. Osama bin Laden that the Islam that both of them talk about is not the Islam that the prophet, peace be upon him, had revealed to him 1,400 years ago," said Sharma. "I think this film is very important because it gives an opportunity for the most unlikely voices from this religion to come out and to talk.

"The Islam that this film is seeking to reclaim is rich, it is pulsating, it's welcoming, condemning sometimes, it's loving, it's erotic, it's sensual, it's poetic and it's musical," said Sharma.

It is clear that both producer and director want to bring a message of tolerance and acceptance to gay and straight people of all religions.

DuBowski's 2001 film Trembling Before G-d , portrays gay and lesbian Hasidic and Orthodox Jews. "Trembling has gone on to have an impact that has gone way beyond what we ever dreamed or imagined," said DuBowski. "It has been seen now by an estimated 8 million people worldwide. The most important thing is that it has truly changed the lives of individuals, of families, of religious leaders around the globe, but we are all here tonight because we too want In the Name of Allah to be a profound catalyst for change."

Sharma and DuBowski's goal is to launch the film in 2007 in a world premiere and screen it at festivals around the globe. "We want to seek the widest distribution possible and also to create an international healthy dialogue project with the film over the next years. If there is anything that characterizes our work, it is [that] finishing the film is only the beginning," said DuBowski.

"We truly have a lot to do. We have to edit, pay salaries, move this film into completion, and launch it in the world. So this is where I invite you to become partners in this process. Your active involvement in this is critical," DuBowski added.

According to Halal Films' Web site, "The international chorus of gay, lesbian, and transgender Muslims brought together by In the Name of Allah doesn't seek to vilify or reject Islam, but rather negotiate a new relationship to it. In doing so, the film's extraordinary characters point the way for all Muslims to move beyond the hostile, war-torn present, toward a more hopeful future."

A gala benefit is planned for Los Angeles next month, in addition to fundraising house parties in Portland, Oregon and New York City.

[Rasputin]

There is at best a mistaken belief and at worst a deliberate attempt to mislead when one claims that homosexuality is morally wrong because it is against the nature. I have even heard once someone saying that homosexuality was an unnatural animalistic behavior. A

nimals are parts of the nature. If a kind of behavior is unnatural, it means that no animals do that. If it is animalistic, it means that at least some animals do that. Thus nothing can be at the same time both animalistic and unnatural, and I suspect there was homophobia behind that person's statement than any logic.

Though the above example only represents an extremist view, homophobic attitudes based on the view that homosexuality is unnatural and wrong are unfortunately still commonplace. This view is often backed by religious groups, who otherwise are very sensible and respectable.

In "Meet Arguments with Arguments", I tried to argue why I believe the question of what is natural or unnatural is totally irrelevant for the discussion of the moral status of homosexuality. I pointed out that as humans sometimes we follow animals' footsteps and other times we choose to distinguish ourselves. What makes our behavior morally right or wrong depends on other criteria than the idea that everything we do necessarily has to preserve the natural way.

However, if the reader still maintains that homosexuality is morally wrong because it is against the nature, it is worth mentioning that recent zoological research shows that animal behavior could be so much more varied and complex than many have previously assumed. Homosexuality has been discovered among a variety of species as diverse as many types of birds and chimpanzees.

The Oslo Natural History Museum in Norway recently organized a well-received exhibition of homosexuality and bisexuality among animals. The exhibition was the world's first show of its kind and has been commented worldwide. According to the exhibition's Project Leader, Geir Søli, "homosexuality has been observed for more than 1,500 animal species and is well documented for 500 of them."

An exhibition statement said, "We may have opinions on a lot of things, but one thing is clear -- homosexuality is found throughout the animal kingdom, it is not against nature." The exhibition showed that sex between animals was not only for procreation, but could also often be seen as a matter of enjoyment.

According to the BBC, a commentator complained that the exhibition was an example of "propaganda invading scientific world". The question is whether telling the truth about the nature is a propaganda invading scientific world, or concealing the truth in order to maintain the religious and political myth that homosexuality is a crime against the nature?

I personally like to stress once again that for me the moral status of homosexuality among humans can and shall be established regardless of whatever science tells us about animal behavior, but the exhibition certainly means a hard slap in the face to those who claim that homosexuality is a crime done to nature.

[Rasputin]

West Bank disco one of few places where Palestinians can let loose

BEIT JALA, West Bank - It's well past midnight and the dance floor is packed. Waiters weave through the crowd with loaded trays of beer and blue-tinted margaritas that glow under the black lights. The music blends effortlessly from Western favorites Sha***a and the Gypsy Kings to Lebanese pop stars Nancy Ajram and Haifa Wehbe.


This is Cosmos, the West Bank's only real disco - and one of the few places in the Hamas-led territories where Palestinians can let loose, amid a tilt toward more conservative Muslim values and a deepening economic depression.


Inside the third-floor octagon-shaped club in this village outside Bethlehem, gay Palestinians feel free enough to take to the dance floor. Young, unmarried couples who've told their parents they're staying with friends sneak away to Cosmos for a night on the town. And the club is one of the few in the Muslim-dominated region to feature a full bar.


"There's no place like this in the West Bank," Ghassan Bannoura, 26, who works for a center dedicated to peace issues, said one night as he took a break from dancing. "This is the place that keeps Bethlehem running."


Cosmos is run by Peter Hosh, a skinny, reserved 32-year-old former DJ and college dropout who decided to make his passion for music his profession.


"I like to party," Hosh said recently as a dozen waiters and bartenders prepared for the night ahead. "I like to dance."


The disco opened its doors under different owners six years ago as an anchor in The Olive Tree Village, an ambitious $5 million mini-mall on the outs***ts of Bethlehem, the West Bank's largest Christian enclave. The mall included a restaurant, summer swimming pool, trinket shops with a photogenic camel for tourists to sit on, and the dance club.


Four months after the mall opened, the West Bank was engulfed by the second Palestinian uprising, and the business venture collapsed. "Very bad timing," said Wael Zeidan, whose family owns the mall.


To make matters worse, Israel walled off Bethlehem behind its 25-foot-tall security wall, effectively isolating the biblical birthplace of Jesus from nearby Jerusalem and further crippling its anemic tourist-based economy.


Last year, after Palestinian Authority President Mahmoud Abbas declared an official end to the uprising, Hosh saw his chance to put a little rhythm back into Bethlehem. He took over the darkened club, painted the walls with astrological signs, installed a full bar, hired his younger brother as DJ, and renamed it Cosmos.


Then, just as things started to pick up, Palestinian voters installed the religiously conservative Hamas to replace the secular Fatah as the country's ruling party. In the Gaza Strip, Islamic militants had burned and bombed places that served alcohol, so there were concerns that the new government would impose fundamentalist Islam in the West Bank, forcing headscarves on women and shuttering places that served alcohol.


So far, the fears have proved unfounded. Since it took power in March, Hamas has been struggling just to keep the government running in the face of an international economic boycott. It's had little time to even think about places like Cosmos.


Hosh tries to keep politics outside the club and hopes that the government will leave him alone.


"We don't like a government that says do this, do this, do this," he said. "People want to do what they want."


The club also benefits from the fact that it has few neighbors - and therefore draws few complaints. But there are still some, and Hosh said militant groups sometimes try to shake him down for "protection" money. Each time, he said, he refuses to pay.


Things don't really get going until after midnight. That's when the DJ shifts to the more popular tunes from America, Europe and the Middle East, couples have had a few drinks, and the dance floor begins to fill.




One recent night just before dawn, Khader Abu Khader, a 29-year-old supermarket owner, stood outside Cosmos smoking a final cigarette before heading home with his wife.


The disco is one place he and his wife can come to escape the daily pressures of trying to raise three children and running a supermarket in a struggling Palestinian economy.


Khader grew up in Ramallah at a time when there were more bars and nightlife and even some underground dance parties. But now that he's in Bethlehem, Cosmos is the place he goes for a break.


"We come to have some fun," Khader said, before tossing his cigarette to the curb and heading home. "There's no other place to go."