Announcement

Collapse
No announcement yet.

Aravane Rezai

Collapse
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • #31
    She lost in the final but she did an awsome job in Turkey! Good job Aravane!

    Comment


    • #32
      تنيسور ايراني در دور نخست آزاد پاريس شكست خورد


      تنيسور زن ايراني در دور نخست رقابت*هاي آزاد پاريس مغلوب ماريون بارتلي شد.



      به نقل از وب سايت اختصاصي ارغوان رضايي، در حاليكه ارغوان رضايي، تنيسور ايراني براي فتح جايزه 3 ميليون دلاري پاريس خيز برداشته بود، مقابل ماريون بارتولي با نتايج 6 بر 2 و 6 بر 4 متحمل شكست شد.

      اين شكست باعث شد وي پس از انصراف تاكتيكي از آزاد استانبول و قناعت به نايب قهرماني، در آزاد پاريس نيز ناكام بماند.
      وي مي*كوشد براي حضوري پررنگ در جايزه بزرگ WTA در آينده آماده شود.

      ارغوان رضايي، تنيسور دو مليتي جهان اين روزها زير ذره بين مطبوعات و رسانه*هاي كشورهاي ايران و فرانسه قرار دارد.
      نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


      صادق هدايت؛ بوف کور

      Comment


      • #33
        مصاحبه اختصاصي فارس با رضايي

        قوانين تنيس اجازه نمي*دهد با حجاب اسلامي بازي كنم


        تنيسور ايراني*الاصل فرانسوي گفت: اگر قوانين بين*المللي اجازه مي*داد، با رعايت حجاب اسلامي بازي مي*كردم؛ اما اين اجازه را ندارم.


        پس از مصاحبه اختصاصي خبرگزاري فارس با ارغوان رضايي، تنيسور دومليتي از ايران و فرانسه و باتوجه به انتشار مطالب ضد و نقيض در روزنامه*ها و خبرگزاري*ها، در گفت و گويي اختصاصي با وي، از برخي ابهامات پرده برداشته شد. متن اين مصاحبه را در زير مي*خوانيد:

        فارس: شايعه شده به شدت از رسانه*هاي داخلي ناراضي هستيد؟
        هرگز اينگونه نيست؛ اتفاقا خيلي هم خوشحال مي*شوم. در اينجا به ما پول مي*دهند تا مصاحبه كنيم. با كمال ميل با خبرنگاران ايراني صحبت مي*كنم؛ اما برخي مسايل را ناديده مي*گيرند. مثلا وقتي مي*گويم تمرين دارم، توجه نكرده* و مدام تماس مي*گيرند. آنها در مقالات خوده مدام شايعه*پراكني مي كنند.

        فارس: از ماريون بارتولي شكست خورديد. چرا؟
        اصلا نمي*خواستم بازي كنم. از سوي فدراسيون تنيس فرانسه تحت فشار بودم. مجبور بودم بازي كنم. هدف خاصي نداشتم و نمي*خواستم اين حريف را شكست بدهم. شايد فكر كنيد بهانه مي*تراشم؛ ولي باور كنيد زمان اوج*گيري هنوز فرا نرسيده است.

        فارس: بيش از 850 دختر جوان ايراني درنظرسنجي يك وب*سايت، از شما به عنوان يك افتخار بزرگ ورزشي نام برده*اند. نظر شما چيست؟
        ممنونم. از همين طريق از آنها متشكرم. دعاي آنها برايم بسيار باارزش است. اگر قوانين بين المللي اجازه مي داد، با رعايت كامل حجاب اسلامي بازي مي*كردم؛ اما اين اجازه را ندارم. از همه هواداران و دوستانم متشكرم. اميدوارم پيروزي*هايم آنها را خوشحال كند.

        فارس: اگر فدراسيون ايران بخواهد در مراسمي از شما تشكر كند، به ايران مي*آييد؟
        برايم سخت است. نمي*دانم. فكرش را نكرده*ام؛ البته مگر مي*شود به خانه خودم نيايم. دنبال بهانه نيستم و منتظر چنين كاري هم از طرف فدراسيون نيستم. آنها وظيفه ندارند از من تقدير كنند. هر كاري كه كرده*ام، وظيفه*ام بوده است.

        فارس: رتبه شما در تنيس زنان جهان 43 است. اولين فرصت رسمي براي بهبودي اين رتبه چه هنگام است؟
        مسابقات آزاد بريتانيا فرصت خيلي خوبي است؛ البته تمامي بازي*ها برايم ارزشمند هستند. مسابقات ويمبلدون روي چمن است و در اين زمينه تخصص دارم. اميدواريم در جايزه بزرگ ويمبلدون *موفق عمل كنم.

        فارس: چرا اينقدر در بازي*هاي شما فراز و نشيب وجود دارد؟ از پتي اشنايدر در اوپن قطر 6 بر 2 شكست مي*خوريد و سپس او را 6 بر 2 شكست مي*دهيد. دوباره با همين نتيجه شكست مي*خوريد. يا اينكه مقابل يك حريف ضعيف شكست مي*خوريد؛ اما ونوس ويليامز آمريكايي* را شكست مي*دهيد؟
        اين اولين تجربه من بود. ميدان*هاي برون مرزي كمي را تجربه كرده*ام. در اولين دور بازي*ها به يانكوويچ خوردم و خيلي راحت از او باختم. اين در بازي*هاي قطر هم برايم اجرا شد. قبول دارم؛ اما همه چيز درست مي شود. خواهش مي*كنم به همكارانتان بگوييد در مورد مصاحبه*هاي من حقيقت را بنويسيد.
        انتهاي پيام/
        نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


        صادق هدايت؛ بوف کور

        Comment


        • #34

          شايان ذكر است ارغوان رضايي، نماينده ايراني فرانسه پس از ناكامي در فينال استامبول، به خبرنگاران ايراني قول درخشش در پاريس و سپس در ويمبلدون را داده بود كه در هر دو رقابت ناكام بود.
          نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


          صادق هدايت؛ بوف کور

          Comment


          • #35
            صعود ارغوان رضايي به دور دوم ويمبلدون

            در ادامه رقابت هاي تنيس ويمبلدون ارغوان رضايي، تنيس باز ايراني الاصل فرانسوي حريف آمريكايي خود را در دو ست پياپي شكست داد و به دور دوم راه يافت.

            ارغوان رضايي براي اولين بار است در ويمبلدون به پيروزي دست مي يابد
            رضايي كه ديدارش يك بار به دليل طولاني شدن مسابقه هاي ديگر به تعويق افتاده بود روز چهارشنبه بيست و هفتم ژوئن (ششم تير ماه) با نتايج شش بر دو و هفت بر شش بر شناي پري غلبه كرد.

            در ديگر ديدارهاي مهم دور اول رافائل نادال، نفر دوم جهان از اسپانيا، حريف آمريكايي خود را به راحتي در سه ست پياپي شكست داد و به دور دوم رسيد.

            تيم هنمن، ورزشكار سي و سه ساله بريتانيايي نيز كه در آستانه بازنشستگي قرار دارد در ديداري بسيار طولاني توانست سه بر دو كارلوس مويا، تنيس باز كهنه كار اسپانيايي، را از پيش رو بردارد.

            ست پنجم اين ديدار كه بيش از مجموع سه ست اول و دوم و چهارم به درازا كشيد با نتيجه كم سابقه 13 بر 11 خاتمه يافت تا تماشاگران مشتاق بريتانيايي در دور اول نا اميد نشوند.

            در مسابقه هاي گروه زنان، آملي مورسمو قهرمان پارسال ويمبلدون، با نتايج شش بر يك و شش بر سه و در ديداري كوتاه جكسن از آمريكا را شكست داد.

            پيش از وي ديگر نام هاي مطرح تنيس زنان نيز همگي با پيروزي به دور دوم رسيده بودند. ژوستين انين بلژيكي، تنيس باز شماره يك جهان، سرنا ويليمز آمريكايي، مارتينا هينگيس سوئيسي، شاراپير اسرائيلي و لوئيس سافاروا چك از جمله اين افراد بودند.

            Comment


            • #36
              ارغوان رضایی به دور سوم ویمبلدون رسید


              ارغوان رضایی در دور دوم به مصاف فرانچسکا شیاوونه سید بیست و نهم مسابقات از ایتالیا رفت
              ارغوان رضایی، تنیس باز ایرانی الاصل فرانسوی، با پیروزی برابر حریف ایتالیایی خود در دور دوم رقابت های تنیس ویمبلدون به جمع سی و دو نفر پایانی رسید.

              رضایی ظهر پنجشنبه بیست و هشتم ژوئن (هفتم تیر ماه) در زمین شماره شش به مصاف فرانچسکا شیاوونه (سید 29 مسابقات) رفت و در سه ست با نتایج شش بر چهار، دو بر شش، و شش بر چهار بر وی غلبه کرد.

              تنیس باز ایرانی الاصل که برای اولین بار به رقابت های ویمبلدون راه یافته، پیش از این در دور اول شنای پری از آمریکا را در دو ست پیاپی شکست داده بود.



              Comment


              • #37

                Comment


                • #38
                  رضايي: با غرور ايراني بودنم را فرياد زدم


                  تنيسور ايراني الاصل فرانسه كه به دور سوم مسابقات ويمبلدون راه يافته است، گفت: با غرور ايراني بودنم را فرياد زدم و هرگز مدال طلاي منقش به نام ايران را از گردنم دور نمي كنم.

                  ارغوان رضايي در مسابقات تنيس جايزه بزرگ ويبملدون انگليس كه با حضور ستارگاني چون شاراپوا و ويليامز در حال برگزاري است، با شكست رقبا موفق به حضور در دور سوم شده است. وي در گفت و گوي اختصاصي با خبرنگار فارس در مورد اين ديدار اظهار داشت: بازي خيلي سختي بود اما در پايان همه خوشحال شديم. خانواده من لحظه به لحظه اين رقابت را دنبال مي كردند. فوق العاده نفس گير و حساس بود و من كوهي از انگيزه بودم. رضايي ادامه داد: بي شك بازي اول خيلي سخت تر بود چراكه هميشه نخستين ديدار هيجان بيشتري دارد و تأثير زيادي در افزايش روحيه خواهد داشت. تنيس يكي از سخت ترين ورزش هاي انفرادي است و فوق العاده از لحاظ روحي اهميت دارد. حتي از بوكس نيز سخت تر است و يك تنيسور بايد در ايده آل ترين حالت هاي روحي وارد ميدان بشود. تنيسور ايراني درمورد فضاي رقابت هاي ويملدون و مقايسه آن بازي بازي هاي اوپن پاريس تاكيد كرد: فرانسوي ها اهل بزرگنمايي و تبليغات نيستند، اما اينجا شب ها در چادر زندگي مي كنند تا اول صبح بليط تهيه كنند. در واقع تنها تبليغات انگليسي ها را به اينجا رسانده است. به نظر من جايزه بزرگ آمريكا يا پاريس بسيار حرفه اي*تر و پرهيجان تر از ويمبلدون است. رضايي در خصوص مليت خود براي حضور در اين مسابقات تصريح كرد: اين سوال براي من آزار دهنده است. پيشتر نيز گفته ام دو مليتي هستم. در اين رقابتها نيز به عنوان ورزشكار فرانسه آمده ام؛ اما همه جا ايراني بودنم را با غرور و افتخار فرياد مي زنم و هرگز مدال طلاي منقش به نام ايران خود را از گردنم دور نمي كنم. تنها مي خواهم تنيس بازي كنم و از آن لذت ببرم. وي در پايان گفت: مي دانم كه خواهران و برادران ايراني هميشه دعايم مي كنند. همواره اين كوه انرژي پشت سر من حركت مي كند.

                  Comment


                  • #39
                    ارغوان رضائي: با ازخودگذشتگي خود و خانواده به اينجا رسيدم

                    مسابقات تنيس ويمبلدون، قديمي*ترين و شايد معتبرترين تورنمنت تنيس جهان زير باران شديد آغاز شد، باراني كه تعدادي از مسابقات را به تعويق انداخت و تعدادي ديگر را نيمه تمام باقي گذاشت. اما مدعيان اصلي قهرماني با وجود اين مشكلات مراحل اوليه را با موفقيت پشت سر گذاشتند، قهرماناني چون راجرفدرر، رافائل نادال و اندي راديك در قسمت مردان و ژوستين انان، سرينا ويليامز و ماريا شاراپووا در قسمت زنان.




                    مجله ورزشي اين هفته راديو زمانه از ويمبلدون به شما عرضه مي*شود و اختصاص دارد به ارغوان رضائي، بازيكن بيست ساله ايراني - فرانسوي كه آينده بسيار درخشاني در تنيس جهان برايش پيش*بيني مي شود.

                    ارغوان پس از اين كه اولين مسابقه*اش به سبب باران يك روز ديرتر انجام شد حريف آمريكائي خود، شيناي پري را با قدرت شكست داد. او در دوم هم از سد فرانچسكا شياووني بازيكن قدرتمند ايتاليائي گذشت و به مرحله سوم رسيد. حريف او در اين مرحله آنا ايوانوويچ نفر ششم جهان و يكي از بخت*هاي قهرماني ويمبلدون است.

                    ارغوان كه از 8 سالگي تنيس بازي مي كند، و اولين بار است كه پا به ويمبلدون مي*گذارد مثل اكثر تنيس بازان بزرگ جهان با مشكلات زياد روبرو بوده و فداكاري و از خودگذشتگي خود و پدر و مادرش او را به اينجا رسانده است. او با اينكه متولد فرانسه است و به عنوان يك فرانسوي در مسابقات شركت مي كند، هميشه گردن بندي به شكل نقشه ايران بر گردن دارد كه نشانه علاقه اش به ايران است.




                    فرنگيس محبي پس از اولين پيروزي ارغوان، با او در سالن استراحت بازيكنان به گفتگو نشست و از اولين تجربه*اش در ويمبلدون پرسيد:

                    اين اولين مسابقه*اي بود كه توي ويمبلدون و روي چمن بازي مي*كردم و خوب براي من خيلي سخت بودكه اين مسابقه را ببرم و اين يك فشار اضافي بود. وقتي روي چمن بازي مي*كني نبايد حريفت شماراBreak بكند و سرويس شمارا بگيرد. به*همين جهت بازي*اي را كه 5 بر 3 به نفع من بود 6 بر 5 عقب افتادم و به همين خاطر كمي عصبي شدم. اما توانستم در Tie Break خودم را سفت بكنم و بهتر بازي كنم.

                    اين اولين بار است كه در مسابقات ويمبلدون بازي مي*كني. چطور شده بود كه قبلا شركت نكرده بودي و محيط اينجا به*نظرت چطور است؟

                    چطور بگويم، اينجا محيطي است كه همه بايد سفيد بپوشند و من اين قانون را دوست ندارم كه مجبورت مي*كنند با سفيد بازي كني. هركس بايد اين آزادي خودش را داشته باشد كه بتواند با هر لباسي كه دلش مي*خواهد بازي كند. اما خوشحالم كه روي چمن بازي مي*كنم چون چمن يك زميني است كه فرق مي*كند با مسابقات ديگر. اما من اينجا مشكلي ندارم و محيطش خيلي خوب است.

                    اخيرا در جام استانبول توانستي قهرماناني چون ونوس ويليامز و ماريا شاراپووا را شكست بدهي و به فينال آن مسابقات هم رسيدي.

                    خوب، من شاراپووا و ونوس را زدم كه فكر مي كنم نتيجه كار خودم بوده چون خيلي كار كردم كه به اين نتيجه برسم. اما هنوز با شكست دادن آن دو بازيكن بين 10 نفر اول جهان هنوز به هدفم نرسيده*ام. فقط پيروزي بيشتر توي تنيس جهان خيلي كمكم مي*كند و از نظر فكري تشويقم مي*كند كه بتوانم مسابقه*ها و تورنمنت*هاي بعدي را ببرم. بردن از اين بازيكناني كه ازشان بردم براي من غروري ندارد. اين ميوه كارم است يعني اين همه كار كردم و براي همين است كه بردم.

                    ارغوان جان، يك مقدار از خودت بگو. تنيس را از 8 سالگي شروع كردي. چطور شد كه به تنيس رو آوردي؟ علاقه خودت بود يا فشار خانواده*ات؟

                    قبل از اين*كه من شروع كنم برادرم شروع كرد و قبل از من با پدرم تمرين مي*كرد. انوش برادرم 5 سال از من بزرگ*تر است و وقتي او شروع كرد من توي زمين توپ*ها را جمع مي*كردم. به*خاطر همين علاقه زيادي داشتم كه تنيس را شروع كنم و خيلي خوشم مي*آمد كه كه تنيس بازي كنم. اما وقتي شروع كردم پدرم خيلي به من فشار آورد كه تنيس را ادامه بدهم چون بچه 7 ساله نمي*تواند در باره زندگي خودش تصميم بگيرد. به خاطر همين كه كمك پدر و مادرم را داشتم كه هولم بدهند و رويم فشار بياورند توانستم تنيس را ادامه بدهم و الان خيلي خوشحالم كه ادامه دادم و فكر مي*كنم دخترهاي ديگر خيلي دلشان مي*خواهد كه جاي من باشند و من سعي مي*كنم اين شانسي را كه دارم از دست ندهم.

                    مثل اين**كه پدرت نقش زيادي در تنيس حرفه*اي تو دارد. برايت چه*كار مي*كند كه توانستي به اين*جا برسي؟ آيا مربي*ات است؟

                    خوب از بچگي مربي من بوده و هر روز تمرينم مي*دهد. مواظب است كه كي مسابقه*هايم شروع مي*شود، كي بايد تمرين كنم. از نظر فكري مواظبم است كه قبل از مسابقه با چه فكري توي زمين مي*روم، آيا مجروح نيستم. يعني در خيلي چيزها مواظب است كه آيا درست جلو مي*روم و اين براي خودش خيلي است.




                    هدفت در تنيس حرفه*اي چيست؟

                    من*هم مثل همه بازيكناني كه اين*جا دور و بر من نشسته*اند همه*شان دلشان مي*خواهد كه شماره يك بشوند. اين هدف اصلي همه بازيكنان است و من هم همينطور. من هم مي*خواهم كه شماره يك جهان بشوم اما چون همه دلشان مي*خواهد مثل هم شماره يك جهان بشوند، من مي*خواهم يك كاري بكنم كه فرق بكند و يك نتيجه بهتري داشته باشم.

                    من هدفم اين است كه هر چهار گرن اسلم (چهار تورنمنت معتبر جهان، ويمبلدون و جام*هاي آزاد استراليا، فرانسه و آمريكا) را پشت سرهم ببرم توي 5 سال. اين هدف خيلي خيلي سختي است اما اين هدف را در سرم دارم و فكر مي*كنم شايد يك روزي بشود.

                    فكر نمي*كني براي رسيدن به اين هدف به يك مربي درجه يك احتياج داشته باشي؟

                    نه. فكر مي*كنم يك مربي درجه يك وجود ندارد. هركي به نسبت خودش مربي*اي را كه دلش مي*خواهد انتخاب مي*كند. هر بازيكني فرق مي*كند. شايد يكي بيشتر مربي لازم داشته باشد كه با او آرام صحبت كند و كمتر تمرين كند. شايد مربي ديگري باشد كه به بازيكنش بيشتر فشار بياورد. يعني هر بازيكني براي خودش عقيده خاصي دارد. نمي*توانيم بگوئيم يك مربي مي*تواند بهتر از مربي ديگر باشد.

                    پدرم تا كنون من را تمرين داده و بايد هم ادامه بدهد چون كه فكر مي*كنم كه تنها راهي كه مي*توانم به شماره يك جهان برسم همين راه است و فكر نمي*كنم مربي ديگري بتواند كمكم كند.

                    در ايران هم مثل اين*كه در بازي*هاي ورزشي بانوان كشورهاي اسلامي شركت داشتي؟

                    در آنجا مدال طلا بردم. يك تجربه جديدي بود كه داشتم چون فكر مي كنم سال قبل بود كه بازي كردم و چهار سال پيشش هم شركت داشتم كه 12 سالم بود و دو مدال طلا آوردم. اين فكر مي*كنم چيزي جدا از چيزهاي ديگر است. من هر چيزي را مي خواهم ببرم اما المپيك بانوان چيز ديگري است و خيلي خوشحالم كه اين دو مدال طلا را بردم.

                    ارغوان جان از زندگي هر روزت بگو. روزي چند ساعت تمرين مي*كني؟

                    من قبل از اين كه مسابقات را پشت سر هم ادامه بدهم روزي شش ساعت تمرين مي*كردم اما حالا كه مسابقه*هايم بيشتر و بيشتر شده كمتر و كمتر تمرين مي*كنم چون بايد بيشتر بدنم براي مسابقه آماده باشد. يعني بيشتر مسابقه مي*دهم تا تمرين مي*كنم.

                    از تفريحاتت بگو. چه چيزهائي را دوست داري؟ موقعي كه تنيس بازي نمي*كني چه تفريحي مي كني؟

                    من وقتي وقت تفريح دارم دوست دارم فيلم*هاي ايراني ببينم، فيلم هاي هندي ببينم، كتاب بخوانم، كتاب ستاره شناسي بخوانم، بازي كامپيوتري مي*كنم، دوست دارم سنتور بازي كنم، سنتور هم خوشم مي*آيد بازي كنم. من كارهائي مي*كنم مثل ديگر دختران معمولي. دوست دارم خريد كنم، طلا خيلي دوست دارم، مي*بيني كه يك عالمه طلا دارم، همه جايم طلا است.

                    سنتور مي*زني؟

                    بله ياد گرفتم سنتور بزنم، با يك پروفسور در ايران.

                    خودت و خانواده*ات چه مشكلاتي را پشت سر گذاشتيد تا جزو بازيكنان حرفه*اي تنيس شدي؟

                    رسيدن به اين سطح خيلي سخت است. خانواده*ام، پدر و مادرم و خواهر و برادرم همه توانستند من را كمك كنند تا به اينجا برسم. مطمئنم كه اگر تنها بازي مي*كردم و كارهايم را تنها مي*كردم به اين جائي كه هستم نمي*رسيدم. بعد خيلي از خودگذشتگي كرديم. مثلا وقتي مي*رفتيم به مسابقات توي وانت مي*خوابيديم. خوب اين فرق بزرگي بود با بازيكنان ديگر كه توي هتل مي*خوابيدند. ما توي ماشين مي*خوابيديم چون هتل خيلي گران بود و مسابقه*هائي كه مي*رفتيم دور بودند و چون در جاهاي توريستي بودند نمي*توانستيم پول هتل بدهيم. اين زحمت*ها كه كشيدم و اين كارها كه انجام دادم الان من را خيلي كمك مي*كند كه به اين سطح رسيدم. توي زمين كه مي*روم ياد آن موقع*ها مي*افتم و به خودم مي*گويم من نبايد به بازيكناني ببازم كه اينقدر مثل من زحمت نكشيده*اند. به خاطر همين است كه زور بيشتري مي*زنم و از نظر فكري از بازيكن*هاي ديگر قوي*تر هستم.

                    آخرين سوالي كه مي*كنم اين است كه آيا دوست داري با اسم ايران بازي كني؟ چه چيزي باعت شده كه نتواني با نام ايران بازي كني و زير اسم فرانسه بازي مي*كني؟

                    من خيلي دلم مي*خواهد كه براي ايران بازي كنم اما لباس*هايم اجازه نمي*دهند. چون مجبورم با دامن بازي كنم و بايد ايران اجازه بدهد كه با دامن بازي كنم كه چنين چيزي نمي*شود. اگر قوانين بازي*هاي تور حرفه*اي زنان اجازه بدهد كه من بتوانم با لباس*هاي بلند اسلامي بازي كنم، همين فردا براي ايران بازي مي*كنم. من در فرانسه به دنيا آمدم و به همين خاطر به*نام فرانسه بازي مي*كنم. اما سعي مي*كنم فرانسه دومين كشور در قلب من باشد. يعني خون من ايراني است و با اين مدال طلائي كه توي گردنم است نشان مي*دهم كه ايراني هستم.

                    Comment


                    • #40
                      چند روز پیش که در اینجا نوشتم به پیروزی ارغوان رضائی بر آنا ایوانوویچ امیدوار هستم، دوستان در بی بی سی می گفتند که شاید زیادی محکم آمده ای. اما من گفتم که بشر به امید زنده است و خداوند متعال در مقابل همه چیز که از من گرفته، گنجینه ای از امید به من داده است. این گنجینه به قدری عظیم است که من می توانم مقداری از آن را برای دیگران خرج کنم. این بار برای ارغوان که این چند روزه، با اینکه بار اولی است که او و بازیش را می بینم، به او علاقمند شده ام.
                      از آن گذشته من در این ولخرجی از گنجینه ام، شرطی هم گذاشته بودم. نوشته بودم "من مطمئن هستم که اگر ارغوان اعتماد به نفس دو روز گذشته اش را در مقابل ایوانوویچ هم حفظ کند، حریف صرب او روز مشکلی در پیش خواهد داشت."

                      ارغوان روز شنبه که این مسابقه شروع شد این اعتماد به نفس را از خود نشان داد و با این که ست اول را باخت، به قدری خوب و مطمئن بازی کرد که خبرنگاران صرب هوادار ایوانوویچ به من گفتند که هیچ اطمینانی ندارند که ایوانوویچ بتواند به سلامت از سد ارغوان بگذرد.

                      شاید از بخت خوب ایوانوویچ و شاید از بخت بد ارغوان، در آغاز ست دوم باران گرفت و چون بند نیامد ادامه بازی به امروز، دوشنبه، افتاد. امروز از آن اعتماد به نفس ارغوان خبری نبود و با چنان بی تفاوتی به بازی ادامه داد که حریف صربش با سرعت و سهولت ست دوم را هم برد و ارغوان را از جدول مسابقات حذف کرد.

                      در هرحال آنچه که ارغوان در ویمبلدون از خود نشان داد برای کسی که برای اولین بار روی چمن بازی می کرد، دستاورد کمی نیست. او دو بازیکنی را شکست داد که هر دو تجربه بازیشان در ویمبلدون و بر روی چمن از او بیشتر بود و از کسی شکست خورد که در رده بندی جهانی زنان 54 ردیف از او بالاتر است. آنچه که ارغوان به آن نیاز دارد تمرین بیشتر بر روی چمن است تا سال آینده حضور باثمرتری در ویمبلدون داشته باشد.

                      ارغوان سخت کوش

                      در رابطه با همین ارغوان خانم دو مطلب در اینترنت خواندم که مقایسه اش جالب است. یکی مصاحبه خودش با رادیو زمانه بود که در آن گفته بود موفقیتش در تنیس را مدیون از خود گذشتگیهای خودش و پدر و مادرش است.

                      شرح داده بود که چگونه وقتی در مسابقات شرکت می کرده چون به علت مشکلات مالی نمی توانسته با هواپیما سفر کند یا در هتل بماند، به همراه پدر و مادرش با یک وانت سرپوشیده سر می کردند که در همان هم می خوابیدند. اتفاقا سایت یوتیوپ هم ویدیویی از ارغوان دارد که این داستان در آن نشان داده می شود.


                      اکثر بازیکنان مشهور تنیس، مثل ارغوان، سختی کشیده اند تا به جایی رسیده اند

                      حالا یک وبلاگ فارسی همین ویدیو را برداشته و تفسیری در کنار آن نوشته که این زندگی سخت به سبب استبداد و خودخواهی پدر ارغوان است وگرنه چرا دیگران این کار را نمی کنند. نویسنده این وبلاگ به گمان من کوچکترین اطلاعی از وضع بازیکنان تنیس ندارد و فکر می کند که تمام این کسانی که الان میلیونر شده اند از روز اول پدر و مادر پولدار داشته اند و لای زرورق بزرگ شده اند.

                      نخیر، اینطور نیست. اکثر این بازیکنان، بغیر از معدودی مثل بوریس بکر یا گابریلا ساباتینی که از خانواده های مرفه بودند، زندگیهائی مثل زندگی ارغوان داشته اند، در ماشین خوابیده اند و سختی کشیده اند تا به اینجا رسیده اند.

                      مثلا مارتینا هینگیس که وقتی بچه بود مادرش، ملانی مولیتور، که استعداد او را درک کرده بود دستش را گرفت و از چکسلواکی آن زمان گریخت تا در محیط آزاد سوئیس او را پرورش دهد. سالهای سال ملانی با کارهای پست زندگی خود و دخترش را تامین کرد تا او را قهرمان جهان کرد.

                      نمونه دیگر ریچارد ویلیامز، پدر ونوس و سرینا، است که کاسب معمولی و کم پولی بود که در یکی از محلات فقیرنشین لس آنجلس، که مرکز فحشا و موادمخدر و گروههای تبهکار بود، زندگی می کرد. او کسب و کار خود را رها کرد، خانه اش را گرو گذاشت و تمام وقتش را صرف این دو دختر کرد که هر دو هم قهرمان جهان شدند.

                      پدر ارغوان هم کاری را می کند که ریچارد ویلیامز و ملانی و هزاران پدر و مادر دیگر کردند. کار و زندگی خود را رها کرده و تمام وقت و سرمایه خود را وقف موفقیت فرزندش کرده است. درست است که در صورت موفقیت، پول فراوانی بسوی خانواده سرازیر خواهد شد. اما بالاخره هرکاری اگر با موفقیت به انتها برسد همین است.

                      حالا من انتظار ندارم که همه وبلاگ نویسان و کسانی که وب سایت دارند، از صبح تا شب از ارغوان و پدرش تعریف کنند. اما ایراد بیخودی گرفتن به قصد خراب کردن آنها هم کار جوانمردانه ای نیست. خداوند همه ما را به راه راست هدایت فرماید.

                      Comment


                      • #41
                        The French Iranian rising star Aravane Rezai ranked 60th in the world was knocked out of Wimbledon 2007 Tennis Championship in the third round on July 2nd. On her Wimbledon debut Rezai saw off the American Shenay Perry in the first round 6-2, 7-6 before beating the 29th seed Italian Francesca Schiavone 6-4, 2-6, 6-4 to earn a third round encounter with the 6th seed Ana Ivanovic of Serbia.


                        Ivanovic 1.83 m tall had height advantage over Rezai 1.65 m tall. Rezai’s third round match started on Saturday June 30th with Ivanovic winning the first set 6-3 before rain stopped play, Rezai got off to a good start in the first set but her double faults on game point proved costly in the second game, this was followed by a double fault at break point which handed the advantage to Ivanovic.



                        The match resumed on Monday July 2nd but despite Rezai’s brave efforts breaking Ivanovic’s serve once her opponent won the second set 6-2, Ivanovic broke Rezai’s serve 3 times in the second set to secure the match 6-3, 6-2. Rezai won 59% of her first serves in this match compared with 72% won by Ivanovic, Rezai had 7 double faults compared with one double fault by Ivanovic.



                        Rezai has a remarkably good Grand Slam record for a player who has won just 18 career matches on the WTA Tour. In 2006 she reached the third round at Roland Garros and the fourth round of US Open. But she has won just five matches this year, which surely played a part in this match, her first senior outing at the All England Club.

                        This was a good run by Rezai on her Wimbledon debut which is famous for it’s grass courts and known to be one of the toughest if not the toughest tennis tournament in the world. The Lawn Tennis Championships at Wimbledon have developed from the garden party atmosphere of the first meeting in 1877, witnessed by a few hundred spectators, to a highly professional tournament attracting an attendance of almost half a million people.



                        Throughout the tournament Aravane Rezai was wearing her famous Iran map necklace; the map of Iran caught my eyes from the outset, for Aravane to wear this necklace during her matches made me even more proud of her as a fellow Iranian. Aravane was born in Saint-Étienne, France to Iranian parents Arsalan and Nouchine, she has ensured her Iranian background is known by all. Aravane started to play Tennis at the age of 7; she is coached by her father Mr Arsalan Rezaï, Aravane turned pro in 2005. Aravane won 2 medals in tennis at Muslim Women Olympic Games in Iran; she can speak French, Persian and English. Needless to say she is a fan of fellow Iranian player and former Wimbledon champion Andre Agassi.



                        We wish Aravane well in her tennis career and look forward to seeing her back at Wimbledon next year.

                        Comment


                        • #42
                          مسابقات تنیس ویمبلدون که یکی از چهارمسابقه مهم تنیس جهان بشمار می آید، امسال برای ایرانی ها ازاهمیت ویژه ای برخوردار بود و اکثر رسانه های داخل و خارج از ایران این مسابقات را پوشش دادند.
                          هر چند خیلی از این رسانه ها ازدور سوم به بعد مسابقات، با حذف ارغوان رضایی، تنیس باز ایرانی مقیم فرانسه، آنها هم از دور خارج شدند و دیگر رغبتی برای پوشش خبری مسابقات از خود نشان ندادند.

                          ارغوان رضایی امسال در حالی برای اولین بار پا به مسابقات ویمبلدون گذاشت که یک ماه قبل یکی از شگفتی سازهای دنیای تنیس شده بود.

                          پیروزی مقابل دو چهره نامدار تنیس زنان جهان یعنی سرنا ویلیامز و ماریا شاراپوا در مسابقات بین المللی ترکیه باعث شد همه نگاه ها متوجه او گردد و بار دیگر جامعه تنیس شاهد درخشش یک ایرانی دیگر در دنیای تنیس باشد.

                          ارغوان رضایی درفرانسه بدنیا آمده و ازهفت سالگی زیر نظر پدرش ارسلان، تنیس را شروع کرده و برای رسیدن به این مرحله زحمات فراوانی کشیده و سختی های زیادی را پشت سر گذاشته است.

                          این روزها به غیر از توانایی ها و ضربه های سنگین دستان ارغوان در تنیس، زندگی شخصی او و خانواده اش هم از سوژه های جالب خبرنگاران شده است.

                          ارغوان با اینکه در فرانسه بدنیا آمده، ولی فارسی را به خوبی صحبت می کند، ایرانی رفتارمی کند و عاشق ایران هست و گردنبند نقشه ایران او مورد توجه همه قرار گرفته است.

                          چلوکباب کوبیده و بستنی ( به قول خودش اکبر مشتی) را خیلی دوست دارد، در خانه فیلم های ایرانی می بیند و موسیقی ایرانی گوش می دهد. آخرین فیلم ایرانی که دیده، "اخراجی ها" و "میهمان" بوده و از صدای محمد اصفهانی و بنیامین خوشش می آید.




                          بی بی سی فارسی با ارغوان و خانواده او یک روز قبل ازترک لندن گفتگویی انجام داده است.

                          ارغوان با لهجه شیرینش ازشروع فعالیتش و اینکه چرا تنیس رو انتخاب کرده می گوید: "وقتی هفت ساله بودم، به همراه پدرم و برادرم به زمین تنیس می رفتم، آن زمان پدرم به برادرم تنیس یاد می داد و من هم توپ جمع کن آنها بودم، تا اینکه یک روزپدرم همینطوری تنیس دستم داد و وقتی چند ضربه زدم بسیار متعجب شد و از همان لحظه برای من نقشه کشید وبا من تمرین کرد."

                          "الان نزدیک به سیزده سال هست که روزی شش هفت ساعت من با پدرم تمرین می کنم وهمین تمرینات و زحمات پدرم باعث شد پیشرفت کنم و به این مرحله برسم."

                          روزی هفت ساعت تمرین کردن در طول ۱۳ سال برایت خسته کننده نبوده؟

                          خوب وقتی هدف داشته باشی و علاقمند هم باشی، هیچ وقت خسته نمی شوی، هر چند دراین سیزده سال مشکلات زیادی را پشت سر گذاشتم و با امکانات کم و فقط با کمک خانواده ام تمرین کردم.

                          چه نوع مشکلاتی؟

                          من در مسابقات زیادی شرکت کردم و مقامهای زیادی در فرانسه بدست آوردم، اما فدراسیون تنیس فرانسه با مربی گری پدرم مخالف بود و آنها می خواستند که من زیر نظر مربی آنها تمرین کنم اما پدرم مخالفت می کرد که این اختلافات باعث شد که من از امکانات تنیس فرانسه زیاد نتوانم استفاده کنم.

                          چرا آنها با مربی گری پدرت مخالف بودند؟

                          آنها می گفتند باید زیر نظریک مربی حرفه ای باشم و نباید روزی هفت ساعت روی زمین های سفت تمرین کنم و باید در اختیار آنها باشم، اما من دوست داشتم با پدرم کارم را ادامه بدهم.

                          فکر نمی کردی اگر زیر نظر یک مربی درجه یک تمرین می کردی، موفق تر می شدی؟

                          نه، به نظرم بهترین مربی درجه یک برای من پدرم هست، من با او موفق شدم و به اینجا رسیدم، مربی درجه یک از دید هر ورزشکاری فرق می کند، در ضمن برادرم هم که الان یک مربی هست، در کنار پدرم به من کمک می کند و قرار است در مسابقات اوپن آمریکا، مربی من باشد.

                          ارغوان یک ماه پیش موفق شدی دو تنیس باز نامدار جهان رو در ترکیه شکست بدهی ، بعد از این مسابقات چه احساسی داشتی؟


                          ارغوان الگوی خاصی در تنیس ندارد

                          احساس خیلی خوبی داشتم و از اینکه موفق شدم نتیجه تمرینات و زحماتم را بگیرم، خیلی خوشحال بودم، البته به نظر من ویلیامز و شاراپوا آنقدرهم بزرگ نیستند و شکست آنها در هر زمان قابل پیش بینی هست، یکی از جذابیت های تنیس همین است.

                          مسابقات ویمبلدون رو چطور دیدی؟

                          برای اولین بار بود که من هم برروی زمین چمن وهم درویمبلدون بازی می کردم و این اولین تجربه من بود، با این حال توانستم در دور اول و دوم شینای پری آمریکایی و فرانچسکا شیاوونی بازیکن قدرتمند ایتالیائی را شکست دهم ولی در دور سوم مقابل آنا ایوانوویچ نفر ششم جهان شکست خوردم. ولی همین که تا دور سوم آمدم خوب بود.

                          فکر کنم اولین تجربه بازی در لندن وزیر باران بازی کردن هم بود؟

                          بله. متاسفانه بارندگی های شدید برنامه مسابقات رو به هم زد، بیخود نیست که میگویند هوای لندن همیشه بارونی است.

                          فکر می کنی در مسابقات ویمبلدون چه کسی قهرمان شود؟

                          راستش نمی دانم، واقعا سخته، بازی تنیس قابل پیش بینی نیست.

                          نظرت در مورد حذف مورسمو چی است؟

                          باورم نمی شد کسی که قهرمان سال گذشته است، در دور سوم حذف بشه، به همین دلیل هست که نمی توانم بگویم چه کسی اول می شود.

                          با کدام یک از تنیس بازان نامدار درارتباط هستی؟

                          ما مثل یک خانواده هستیم و هر ماه یکی دو هفته در مسابقات مختلف همدیگر را می بینیم و با هم تمرین می کنیم واغلب با هم در ارتباط هستیم.


                          آندره آغاسی واقعا یکی ازبهترین های تنیس دنیا بود، ولی حیف که دوست نداشت بگوید ایرانی است.



                          کدام یک از تنیس بازان مشهورالگوی تو بوده؟

                          من الگوی خاصی نداشتم، ولی از بازیهای اشتفی گراف، همسر آندره آغاسی خیلی خوشم می آمد.

                          نظرت در مورد آندره آغاسی چیه؟

                          واقعا یکی ازبهترین های تنیس دنیا بود، ولی حیف که دوست نداشت بگوید ایرانی است.

                          تو با اینکه در فرانسه بدنیا آمدی ولی خیلی ایرانی هستی، دلیلش چیه؟

                          چون پدرم، مادرم و همه فامیل های من ایرانی هستند، با فرهنگ ایرانی زندگی می کنیم و ایران رو هم خیلی دوست دارم و خیلی هم افتخار می کنم که ایرانی هستم .

                          به ایران هم سفر می کنی؟

                          بله من تقریبا هر سال به ایران سفر می کنم و خیلی هم خوش می گذرد.

                          در ایران تمرین هم می کنی؟

                          بله من هر جا باشم، تمریناتم قطع نمی شود، در ایران هم در یک باشگاه در کرج تمرین می کردم.


                          ارغوان قرار است در اوپن آمریکا هم شرکت کند

                          فکر کنم یکی دو بار هم برای ایران در مسابقات زنان کشورهای اسلامی در تهران شرکت کردی؟

                          بله من چند سال پیش و سال گذشته در آن مسابقات شرکت کردم و طلا هم گرفتم، اما بعدا فدراسیون فرانسه ایراد گرفت، به همین دلیل دیگه نمی توانم شرکت کنم.

                          ارغوان می دانی این گردنبند نقشه ایرانی که همیشه به گردنت می اندازی، مورد توجه خیلی ها قرار گرفته؟

                          بله، این گردنبند رو هفت سال پیش وقتی به ایران رفتم داییم هدیه داد و همیشه همراهم هست .اتفاقا خیلی از خبرنگارهای خارجی هم در مورد این سوال می کنند که من هم می گویم نقشه ایران است.

                          حالا واقعا خودت را ایرانی می دانی یا فرانسوی؟

                          من خودم را ایرانی، فرانسوی میدانم و هرکسی می پرسد کجایی هستی می گویم دو ملیتی ایرانی ، فرانسوی.

                          ارغوان درس هم می خوانی؟

                          من تا دوم دبیرستان درس خواندم، اما بدلیل اینکه تمریناتم زیاد بود و وقت نمی کردم به مدرسه بروم بهمین دلیل از طریق مکاتبه ای درس می خوانم.


                          شرکت های آدیداس و نایک چندین بار بهم پیشنهاد داده اند، ولی چون قیمت ها پایین بوده پدرم قبول نکرد، درهمین مسابقات ویمبلدون هم چند پیشنهاد شد ولی قبول نکردیم، چون تصمیم دارم با پیروزی های بیشتر، سید خودم را پایین تر بیارم تا با قیمت های بالا با این شرکت ها وارد مذاکره شوم



                          به چه رشته ای علاقه داری؟

                          به ستاره شناسی خیلی علاقمندم و بعد از تنیس حتما در این رشته درس می خوانم.

                          مادرت می گفت خیلی لجباز هستی؟

                          بله، وقتی یک کاری را باید بکنم، هرطوری که شده انجامش می دهم .

                          دراوغات فراغت چه کار می کنی؟

                          البته من که وقت برای هیچ کار دیگری ندارم و بیشتر تمرین می کنم ، ولی گاهی اوقات فیلم می بینم وموسیقی گوش میدهم ، کامپیوتر بازی می کنم و سنتور هم می زنم.

                          برنامه و هدفت برای آینده چی است؟

                          من هفته دیگه در مسابقات ایتالیا شرکت می کنم، بعد به مسابقات اتریش می روم و ماه آینده هم در مسابقات اوپن آمریکا که خیلی برام مهم هست، شرکت می کنم، خیلی تمرین کرده ام که بتوانم در این مسابقات موفق بشم . قصد دارم حسابی تمرین کنم و بزودی نفر اول تنیس جهان بشم.




                          الان دارای چه سیدی هستی؟

                          من با شکست در دور سوم مسابقات ویمبلدون فکر کنم سید ۳۵ باشم.

                          یک سال پیش سید ۲۴۰ بودی و الان ۳۵، پیشرفت خوبی داشتی؟

                          بله با تمرینات فشرده و کمک و حمایت خانواده ام به این موفقیت دست یافتم و قصد دارم بزودی به سید یک برسم.

                          ارغوان چرا با شرکت های بزرگ برای تبلیغات و حمایت مالی قراردادی نمی بندی؟

                          شرکت های آدیداس و نایک چندین بار بهم پیشنهاد داده اند، ولی چون قیمت ها پایین بوده پدرم قبول نکرد، درهمین مسابقات ویمبلدون هم چند پیشنهاد شد ولی قبول نکردیم، چون تصمیم دارم با پیروزی های بیشتر، سید خودم را پایین تر بیارم تا با قیمت های بالا با این شرکت ها وارد مذاکره شوم.

                          از پدرت چقدر حساب می بری؟

                          پدرم در داخل زمین خیلی سختگیر و جدی است و خیلی ازش حساب می برم، اما در بیرون از زمین تنیس خیلی با هم دوستیم .

                          در ادامه با ارسلان رضایی پدر ارغوان هم گفتگوی کوتاهی کردم تا ببینیم آقای ارسلان درمورد دخترش چه میگوید.

                          "اولش قرار نبود ارغوان تنیس باز بشود، من دوسال با پسرم انوشیروان تمرین می کردم، اما یک بار که راکت تنیس رو به دست ارغوان دادم دیدم که دختر کوچولوی من دو سال بدون اینکه متوجه باشم در کلاس من بوده و تمام تمرین هایی که من به انوشیروان یاد داده ام را به حافظه اش سپرده و حتی از انوشیروان هم بهتر یاد گرفته."


                          ارغوان رضایی درفرانسه بدنیا آمده و ازهفت سالگی زیر نظر پدرش ارسلان، تنیس را شروع کرده است

                          "به همین دلیل ارغوان جایگزین انوشیروان شد و در این ۱۳ سال روزی هفت ساعت با او تمرین کردم تا به این مرحله رسید. البته انوشیروان هم به تمریناتش ادامه داد اما بدلیل شکستگی دستش مدتی از تمرین دور شد."

                          پدر ارغوان در ادامه می گوید: "فدراسیون تنیس فرانسه با تمرینات چند ساعت در روز دخترم مخالف بودند. ما روی زمین سفت، روزی ۷ ساعت هم تمرین تکنیکی وهم بدنسازی می کردیم و خیلی هم خوب جواب گرفتیم."

                          آقای رضایی آیا شما قبلا تنیس بازی می کردید، یا سابقه مربی گری در این رشته را داشتید؟

                          نه، من هیچ وقت تنیس بازی نکردم ولی همیشه مسابقات تنیس بازان دنیا را پیگیری می کردم و اطلاعات زیادی در این مورد کسب کردم. من قبل از اینکه به فرانسه بیایم، فوتبالیست بودم و در تیم های ژاندارمری و بانک ملی بازی می کردم.



                          Comment


                          • #43
                            چرا فوتبال رو به بچه ها یاد ندادید؟

                            یک روز در یک برنامه تلویزیونی قهرمان تنیس فرانسه را دیدم و تحت تاثیر قرار گرفتم، بعد از مسابقه با خودم گفتم که بچه های من هم باید قهرمان تنیس شوند و همین شد که تنیس در خانواده ما متولد شد.


                            هزینه یک تنیس باز حرفه ای خیلی بالاست، البته ارغوان تمام قرض های من را داد و الان از لحاظ مالی مشکلی نداریم ولی فعلا این برنامه را ادامه می دهیم


                            ارسلان رضایی، پدر ارغوان

                            به عنوان یک پدر و یک مربی در طی این سالها چه مشکلاتی را پشت سر گذاشتی؟

                            من و همسرم برای اینکه دخترم را به اینجا برسانیم خیلی سختی کشیدیم ، بخاطر مشکلات مالی بارها مجبور شدم قرض کنم، برای شرکت در مسابقات برای اینکه هزینه رفت وآمد و هتل نداشته باشیم، از ماشینم که مثل یک اطاق کوچکه، استفاده کردیم و روزها و شبها را در کنار هم گذراندیم.

                            ما همیشه مثل یک تیم بودیم و هستیم ، من هم مربی هستم، هم راننده و هم مدیر برنامه ، همسرم ماساژور و آشپز و مشاور ، پسرم مربی و یار تمرینی ارغوان.

                            فکر نمی کنید این سفرهای طولانی و فشرده روی بازی ارغوان تاثیر منفی بگذارد؟

                            نه، ما اینطوری عادت کرده ایم، اگر من این کارها را نمی کردم الان به اینجا نمی رسیدیم، هزینه یک تنیس باز حرفه ای خیلی بالاست، البته ارغوان تمام قرض های من را داد و الان از لحاظ مالی مشکلی نداریم ولی فعلا این برنامه را ادامه می دهیم.

                            آقای ارسلان خیلی ها فکر می کنند شما آدم بداخلاق و خشکی هستید ، ولی من که با شما آشنا شدم می بینم برعکس خیلی هم بگو بخند هستید؟

                            بله، خیلی ها که اینطوری فکر می کنند، البته این خصوصیات را در داخل زمین و در زمان تمرین دارم اما در بیرون اینطوری نیستم.


                            ارغوان چلوکباب کوبیده و بستنی دوست دارد

                            به نظر می رسد که شما خیلی اصرار دارید که خانواده تان فرهنگ و آداب ایرانی را حفظ کنند؟

                            بله، ما در مرحله اول یک ایرانی هستیم بعد فرانسوی. البته ایرانی بودن لیاقت می خواهد. در خانواده ما فرهنگ کشور مادریمان فراموش نشده و نخواهد شد، ما به ایرانی بودنمان افتخار می کنیم .

                            بعد از این گفتگو با ارغوان و خانواده اش به یک رستوران ایرانی در غرب لندن رفتیم و ارغوان که آن شب اجازه داشت، هر چیزی را که دوست دارد بخورد، غذای خودش را با کشک بادمجان و نان و پنیر و سبزی شروع کرد و با چلوکباب مخصوص، دوغ ، بستنی و فالوده تمام کرد .

                            Comment


                            • #44
                              www.usopen.org.

                              Comment


                              • #45

                                Comment

                                Working...
                                X