RedWine
07-26-2007, 03:36 AM
آيا ثروتمند شدن به بهره هوشي بالا نياز دارد؟
توضيح: هرچند مطلب زير نتيجه تحقيقاتي در آمريكا و در آن به مشكلات ورشكستگي ، كارت اعتباري و مالياتي كه از جمله مسائل معمول مالي و اقتصادي آمريكاييان است اشاراتي شده است، اما بدون در نظر گرفتن اين موارد و با توجه به اينكه اين شيوه زندگي در ايران نيز آغاز شده است، ميتوان از توصيه ها و نكته سنجيهاي موجود در آن بهره مند شد.
راستش را بخواهيد براي سرو سامان دادن به اوضاع مالي خود حتما نبايد نابغه باشيد. اين يكي از نتايج تحقيقات جديد در زمينه هوش و تمكن مالي است كه در طي آن با بررسي هزاران تن از اشخاص در دهه 50 عمر، نشان ميدهد كه افرادي كه داراي بهره هوشي يا IQ متوسط تا پايين هستند در پس انداز مالي به اندازه افرادي با IQ بالا موفق هستند. در عين حال، احتمال اينكه افراد باهوش درگير مشكلات مربوط به كارت اعتباري شوند بيشتر است.
به گفته جي زاگورسكي (Jay Zagorsky) نويسنده اين تحقيق و از دانشمندان محقق در زمينه منابع انساني در دانشگاه اوهايو :" اگر من شخصي با هوش اندك باشم، نبايد تصور كنم كه براي پس انداز مالي، در هيچ زمينه يا شكلي ناتوان هستم و بالعكس، اگر داراي بالاترين بهره هوشي هم باشم، نبايد تصور كنم كه داراي ويژگي يا مزيت خاصي هستم."
"من اهميتي به ميزان IQ شما نمي دهم- شما ميتوانيد موفق شويد."
توجه به اين نكته بسيار اهميت دارد كه اين تحقيق در ميان 7403 تن از افراد نسلي خاص- متولدين سالهاي 1957 تا 1964 و اطلاعات مالي/اقتصادي آنان از سال 2004 انجام گرفته است. اين احتمال وجود دارد كه يك گروه سني ديگر، عادات اقتصادي ديگري داشته باشد. از طرفي اين تحقيق منكر اين عقيده نيست كه هوش بالاتر با درامد بيشتر همراه است، نشده است. اين تحقيق از اين جهت متفاوت است كه در آن به بررسي ارتباط ميان هوش و دو عامل ديگر پرداخته شده است:
• ثروت يا ارزش خالص كه از تفاضل دارائيها و بدهيها حاصل ميشود. زاگورسكي براي رسيدن به اين رقم، سرمايه، حقوق ماهيانه، اموال نقد، سهام و هرگونه مال با ارزش را جمع بسته و سپس تمام ديون و بدهي ها را از آن كم ميكند.
• تنشهاي مالي كه با سه پرسش مشخص ميشوند: آيا داراي كارت اعتباري كه تا سقف آن استفاده شده باشد هستيد؟ آيا در پنج سال گذشته قسط پرداخت نشده يا قسطي كه دو ماه دير شده باشد داشته ايد؟ آيا تا كنون اعلام ورشكستگي كرده ايد؟
زاگورسكي عوامل خارجي موثر بر ثروت، از جمله تحصيلات، طلاق، ارثيه، سيگار كشيدن و سلامت رواني –اعتماد به نفس و توانايي كنترل خواسته هاي نا معقول- را نيز درنظر گرفته است و با شگفتي متوجه شده است كه:
• در حالي كه احتمال بالا بودن درآمد اشخاصي با IQ بالاتر از متوسط سه بار بيشتر از افراد داراي IQ زير متوسط است، اما احتمال اينكه ثروت خالص گروه اول بيشتر از گروه دوم باشد تنها 1.2 برابر است. به عبارت ديگر، تعداد اشخاصي كه با بهره هوشي كمتر از متوسط داراي درآمد بالا باشند اندك است، اما تعداد نسبتا زيادي از آنان "ثروتمند" هستند.
• ميزان بهره هوشي، كم يا زياد، نقش عمده اي در ثروت خالص ندارد. ثروت خالص گروه داراي بهره هوش متوسط در گروه مورد بررسي معادل 18.6 ماه از درآمد آنان است و ثروت خالص گروه باهوش –با IQ 125 و بالاتر تنها اندكي بيش از 2 سال حقوق آنان است.
• درآمد متوسط موارد مورد بررسي با بهره هوشي 105 با درآمد متوسط افراد داراي IQ 110 برابر است اما اين گروه ثروت خالص بيشتري دارند.
• اوج احتمال بروز مشكلات اقتصادي در گروهي است كه داراي بهره هوشي نزديك 100 هستند. زاگورسكي ميگويد :" من تصور ميكردم كه افراد باهوشتر داراي ثروت بيشتري باشند و خوب، فكر ميكردم چنن افرادي اشباهات كمتري مرتكب ميشوند...فكر كردم كه نكند دچار اشتباه شده باشم." اما هيچ اشتباهي صورت نگرفته بود.
به گفته شرمن دي. هانا (Sherman D. Hanna) اقتصادداني كه در دانشگاه اوهايو تدريس ميكند و گزارش زاگورسكي را مطالعه كرده است، اين تحقيق به بررسي فاكتورهايي كه ميتوانند تاثير فراواني بر تمايل فرد به پس انداز داشته باشند، نپرداخته است. افراد داراي بهره هوشي بالا مشاغلي با درآمد و مزاياي خوبي دارند و به دلايل متعدد در زمينه مالي احساس امنيت ميكنند. يا اينكه اين افراد هم مانند ديگران دوست دارند تمام درآمد خود را خرج كنند.
هانا ميگويد : از نظر يك اقتصاددان، هدف بالا بردن ثروت خالص نيست بلكه هدف بايد بالا بردن ميزان رضايت فرد از پول و ديگر منابع مالي خويش باشد. پس اين تفاوت ميتواند دليل موجهي داشته باشد." همكاران دانشگاهي زاگورسكي هم چنين نظري دارند. آنها ميگويند :" ما بسيار "ثروتمنديم". چون مجبور نيستيم ساعات متمادي كار كنيم و ميتوانيم بر روي هر پروژه اي كه بخواهيم كار كنيم."
هانا درباره قسطهاي پرداخت نشده يا معوق نيز چنين توضيح داد كه افراد داراي بهره هوشي پايين و درآمد پايين به احتمال فراوان كارت اعتباري نداشته و يا كارتهايي با سقف خريد پايين دارند و به همين دليل از نظر اقتصادي محتاط ترند. از طرف ديگر دانشجويان بسيار باهوش اين استاد با اطمينان از درآمد بالاي آينده خود، دست به ريسكهاي بزرگ مالي زده اند يا به اميد شغل پردرآمد آينده، در يك سفر خارجي تا نهايت سقف كارت اعتباري خود را خرج كرده اند.
هانا يادآوري ميكند كه نمونه هاي مورد بررسي در اين تحقيق بسيار اندك بوده است زيرا در كل 2.3% از كل جمعيت داراي بهره هوشي 130 و بيشتر هستند كه در اين تحقيق در حدود 170 نفر بوده اند. بهره هوشي 140 و بيشتر نيز تنها در 1% كل جمعيت ديده ميشود.
با اين وجود، اين تحقيق در اثبات اينكه اصول ابتدايي مديريت مالي بسيار ساده بوده و براي اشخاص داراي حداقل هوش نيز قابل اجرا هستند، كار خوب و موثري انجام داده است.
توضيح: هرچند مطلب زير نتيجه تحقيقاتي در آمريكا و در آن به مشكلات ورشكستگي ، كارت اعتباري و مالياتي كه از جمله مسائل معمول مالي و اقتصادي آمريكاييان است اشاراتي شده است، اما بدون در نظر گرفتن اين موارد و با توجه به اينكه اين شيوه زندگي در ايران نيز آغاز شده است، ميتوان از توصيه ها و نكته سنجيهاي موجود در آن بهره مند شد.
راستش را بخواهيد براي سرو سامان دادن به اوضاع مالي خود حتما نبايد نابغه باشيد. اين يكي از نتايج تحقيقات جديد در زمينه هوش و تمكن مالي است كه در طي آن با بررسي هزاران تن از اشخاص در دهه 50 عمر، نشان ميدهد كه افرادي كه داراي بهره هوشي يا IQ متوسط تا پايين هستند در پس انداز مالي به اندازه افرادي با IQ بالا موفق هستند. در عين حال، احتمال اينكه افراد باهوش درگير مشكلات مربوط به كارت اعتباري شوند بيشتر است.
به گفته جي زاگورسكي (Jay Zagorsky) نويسنده اين تحقيق و از دانشمندان محقق در زمينه منابع انساني در دانشگاه اوهايو :" اگر من شخصي با هوش اندك باشم، نبايد تصور كنم كه براي پس انداز مالي، در هيچ زمينه يا شكلي ناتوان هستم و بالعكس، اگر داراي بالاترين بهره هوشي هم باشم، نبايد تصور كنم كه داراي ويژگي يا مزيت خاصي هستم."
"من اهميتي به ميزان IQ شما نمي دهم- شما ميتوانيد موفق شويد."
توجه به اين نكته بسيار اهميت دارد كه اين تحقيق در ميان 7403 تن از افراد نسلي خاص- متولدين سالهاي 1957 تا 1964 و اطلاعات مالي/اقتصادي آنان از سال 2004 انجام گرفته است. اين احتمال وجود دارد كه يك گروه سني ديگر، عادات اقتصادي ديگري داشته باشد. از طرفي اين تحقيق منكر اين عقيده نيست كه هوش بالاتر با درامد بيشتر همراه است، نشده است. اين تحقيق از اين جهت متفاوت است كه در آن به بررسي ارتباط ميان هوش و دو عامل ديگر پرداخته شده است:
• ثروت يا ارزش خالص كه از تفاضل دارائيها و بدهيها حاصل ميشود. زاگورسكي براي رسيدن به اين رقم، سرمايه، حقوق ماهيانه، اموال نقد، سهام و هرگونه مال با ارزش را جمع بسته و سپس تمام ديون و بدهي ها را از آن كم ميكند.
• تنشهاي مالي كه با سه پرسش مشخص ميشوند: آيا داراي كارت اعتباري كه تا سقف آن استفاده شده باشد هستيد؟ آيا در پنج سال گذشته قسط پرداخت نشده يا قسطي كه دو ماه دير شده باشد داشته ايد؟ آيا تا كنون اعلام ورشكستگي كرده ايد؟
زاگورسكي عوامل خارجي موثر بر ثروت، از جمله تحصيلات، طلاق، ارثيه، سيگار كشيدن و سلامت رواني –اعتماد به نفس و توانايي كنترل خواسته هاي نا معقول- را نيز درنظر گرفته است و با شگفتي متوجه شده است كه:
• در حالي كه احتمال بالا بودن درآمد اشخاصي با IQ بالاتر از متوسط سه بار بيشتر از افراد داراي IQ زير متوسط است، اما احتمال اينكه ثروت خالص گروه اول بيشتر از گروه دوم باشد تنها 1.2 برابر است. به عبارت ديگر، تعداد اشخاصي كه با بهره هوشي كمتر از متوسط داراي درآمد بالا باشند اندك است، اما تعداد نسبتا زيادي از آنان "ثروتمند" هستند.
• ميزان بهره هوشي، كم يا زياد، نقش عمده اي در ثروت خالص ندارد. ثروت خالص گروه داراي بهره هوش متوسط در گروه مورد بررسي معادل 18.6 ماه از درآمد آنان است و ثروت خالص گروه باهوش –با IQ 125 و بالاتر تنها اندكي بيش از 2 سال حقوق آنان است.
• درآمد متوسط موارد مورد بررسي با بهره هوشي 105 با درآمد متوسط افراد داراي IQ 110 برابر است اما اين گروه ثروت خالص بيشتري دارند.
• اوج احتمال بروز مشكلات اقتصادي در گروهي است كه داراي بهره هوشي نزديك 100 هستند. زاگورسكي ميگويد :" من تصور ميكردم كه افراد باهوشتر داراي ثروت بيشتري باشند و خوب، فكر ميكردم چنن افرادي اشباهات كمتري مرتكب ميشوند...فكر كردم كه نكند دچار اشتباه شده باشم." اما هيچ اشتباهي صورت نگرفته بود.
به گفته شرمن دي. هانا (Sherman D. Hanna) اقتصادداني كه در دانشگاه اوهايو تدريس ميكند و گزارش زاگورسكي را مطالعه كرده است، اين تحقيق به بررسي فاكتورهايي كه ميتوانند تاثير فراواني بر تمايل فرد به پس انداز داشته باشند، نپرداخته است. افراد داراي بهره هوشي بالا مشاغلي با درآمد و مزاياي خوبي دارند و به دلايل متعدد در زمينه مالي احساس امنيت ميكنند. يا اينكه اين افراد هم مانند ديگران دوست دارند تمام درآمد خود را خرج كنند.
هانا ميگويد : از نظر يك اقتصاددان، هدف بالا بردن ثروت خالص نيست بلكه هدف بايد بالا بردن ميزان رضايت فرد از پول و ديگر منابع مالي خويش باشد. پس اين تفاوت ميتواند دليل موجهي داشته باشد." همكاران دانشگاهي زاگورسكي هم چنين نظري دارند. آنها ميگويند :" ما بسيار "ثروتمنديم". چون مجبور نيستيم ساعات متمادي كار كنيم و ميتوانيم بر روي هر پروژه اي كه بخواهيم كار كنيم."
هانا درباره قسطهاي پرداخت نشده يا معوق نيز چنين توضيح داد كه افراد داراي بهره هوشي پايين و درآمد پايين به احتمال فراوان كارت اعتباري نداشته و يا كارتهايي با سقف خريد پايين دارند و به همين دليل از نظر اقتصادي محتاط ترند. از طرف ديگر دانشجويان بسيار باهوش اين استاد با اطمينان از درآمد بالاي آينده خود، دست به ريسكهاي بزرگ مالي زده اند يا به اميد شغل پردرآمد آينده، در يك سفر خارجي تا نهايت سقف كارت اعتباري خود را خرج كرده اند.
هانا يادآوري ميكند كه نمونه هاي مورد بررسي در اين تحقيق بسيار اندك بوده است زيرا در كل 2.3% از كل جمعيت داراي بهره هوشي 130 و بيشتر هستند كه در اين تحقيق در حدود 170 نفر بوده اند. بهره هوشي 140 و بيشتر نيز تنها در 1% كل جمعيت ديده ميشود.
با اين وجود، اين تحقيق در اثبات اينكه اصول ابتدايي مديريت مالي بسيار ساده بوده و براي اشخاص داراي حداقل هوش نيز قابل اجرا هستند، كار خوب و موثري انجام داده است.