قاچاق زنان و کودکان در ایران
مترجم: رضا شوقی
اداره نظارت بر قاچاق انسان دولت آمریکا در گزارش سال 2007 خود وضعیت قاچاق زنان و کودکان در کشورهای مختلف جهان را مورد بررسی قرار داده است. مطلب زیر خلاصه ایست از گزارش این اداره در مورد قاچاق زنان و کودکان در ایران.
کشور ایران یکی از منابع قاچاق زنان به منظور استثمار جنسی تجاری و بیگاری ناخواسته است.ایران در عین حال مقصد وارد کردن قاچاقی زنان از برخی نقاط دیگر بوده و نیز محلی برای ترانزیت زنان به کشورهای دیگر نیز محسوب می*شود.
تجارت زنان در ایران دارای دو بعد داخلی و خارجی است. در داخل کشور زنان به منظور روسپی*گری اجباری خرید و فروش شده و یا در ازای بدهی*های پرداخت نشده اقوام خود مجبور به ازدواج تحمیلی با طلبکاران می*شوند.
بچه*ها نیز در داخل ایران به منظور ازدواج اجباری، استثمار جنسی تجاری و بیگاری ناخواسته به عنوان گدا یا کارگر خرید و فروش می*شوند که در این سرنوشت، بچه*های افغانی مقیم ایران نیز با آنان مشترکند.
بر اساس گزارش منابع غیردولتی، زنان و دختران ایرانی به خارج از کشور نیز قاچاق می*شوند. در این گزارشات آمده است که زنان و دختران ایرانی برای استثمار جنسی تجاری به کشورهای پاکستان، ترکیه، قطر، کویت، امارات متحده عربی، فرانسه، آلمان و انگلیس قاچاق می*شوند.
منابع رسانه*ای گزارش کرده*اند که روزانه 54 زن یا دختر ایرانیِ 16 تا 25 سال در پاکستان به فروش می*رسند. دولت ایران حتی حداقل*های استاندارد مبارزه با قاچاق انسان را هم رعایت نکرده و تلاش قابل توجهی در این راستا انجام نمی*دهد.
متقابلا منابع موثق به این مسئله اشاره دارند که مسئولان با ضرب و شتم، زندان و اعدام قربانیان قاچاق انسان، به تنبیه و مجازات آن*ها می*پردازند.اما تعقیب قانونی و مجازات قربانیان (که در واقع مبارزه با معلول مستقیم پدیده قاچاق انسان است و نه مبارزه با علت آن) موجب دست یافتن به هیچ*گونه موفقیتی در حفاظت از زنان و دختران نشده است.
تعقیب خاطیان
دولت ایران جهت مبارزه با تجارت زنان و کودکان، طی قانونی که در سال 2004 میلادی به تصویب رسانده هرگونه قاچاق انسان را ممنوع اعلام کرده است.
مجازات*هایی که در این قانون برای قاچاقچیان انسان در نظر گرفته شده است بسیار شدید بوده و حتی حکم اعدام را هم در بر دارد؛ گرچه دولت عملا پیشرفت قابل توجهی در تعقیب و مجازات مجرمان نداشته و در طول تکمیل این گزارش هیچ*گونه خبری در مورد تعقیب یا مجازات مجرمان اعلام نشده است.
ایران هم چنین هیچ گونه شاهدی در مورد تلاش برای اجرای قانون درباره مقامات دولتی که گمان می*رود در امر قاچاق انسان دست داشته و این فرایند را تسهیل می*کنند، ارائه نداده است.
حفاظت از قربانیان
طی سال گشته حکومت ایران روش محافظت از قربانیان قاچاق انسان را به هیچ*وجه بهبود نبخشیده است. حکومت نه تنها قربانیان را محافظت نمی*کند بلکه آنان را به خاطر تخطی از قواعد اخلاقی و به جرم ارتکاب عمل نامشروع زنا - ارتباط جنسی خارج از چارچوب ازدواج - دستگیر و مجازات می*کند.
گرچه آمار دقیقی در دست نیست که چه تعداد از زنان و دختران به خاطر کاری که در دوران بیگاری جنسی مجبور به انجام آن بوده، توسط دولت مجازات شده*اند اما گزارش*هایی مبنی بر اعدام بچه*هایی که قربانی تجارت سکس بوده*اند، به جرم روسپی*گری یا زنا، وجود دارد.
علاوه بر این حکومت ایران هیچ*گونه جایگزین قانونی در اختیار قربانیان تجارت انسان قرار نداده است تا به این وسیله آنان را از رفتن به کشورهایی که در آن*جا با مشکلات فراوان یا خطر مجازات روبرو هستند، باز دارد.
حکومت هم چنین نمی*کوشد تا با تشویق و تهییج قربانیان به همکاری با مسئولان، به تحقیق و بررسی در فرایند قاچاق پرداخته و قاچاقچیان انسان را مورد تعقیب قانونی قرار دهد.
دولت از طریق سازمان تامین اجتماعی مسئولیت اداره 28 خانه سلامت را بر عهده دارد. وظیفه این خانه*های سلامت ایجاد سرپناه و حمایت از دخترانی است که از خانه فرار کرده و در معرض خطر خرید و فروش قرار دارند. اما گزارشات حاکی از آن است که دختران در این خانه*های امن، به وسیله کارکنان این خانه*ها و نیز سایر مقامات حکومتی مورد تعدی و تجاوز قرار می*گیرند.
پیش*گیری از خرید و فروش انسان
در خلال سال گذشته ایران هیچ*گونه پیشرفتی را در پیش*گیری از پدیده تجارت انسان گزارش نکرده است. در این راستا اقدامات پیش*گیرانه*ای مانند ایمن*سازی مرزهای مشترک ایران با پاکستان و سایر کشورهای هم*جوار که زنان و کودکان از آن طریق به خارج از کشور قاچاق می*شوند، ضروری به نظر می*رسد.
ایران هم*چنین باید سیر مسافرت زنان و دختران ایرانی به کشورهای خاورمیانه که بازار استثمار جنسی زنان ایرانی است را مورد نظارت قرار بدهد. در نهایت حکومت ایران باید با ایجاد برنامه*های آموزشی و اطلاع رسانی، سطح آگاهی*های زنان و کودکان در مورد خطر قاچاق انسان را افزایش دهد.
مترجم: رضا شوقی
اداره نظارت بر قاچاق انسان دولت آمریکا در گزارش سال 2007 خود وضعیت قاچاق زنان و کودکان در کشورهای مختلف جهان را مورد بررسی قرار داده است. مطلب زیر خلاصه ایست از گزارش این اداره در مورد قاچاق زنان و کودکان در ایران.
کشور ایران یکی از منابع قاچاق زنان به منظور استثمار جنسی تجاری و بیگاری ناخواسته است.ایران در عین حال مقصد وارد کردن قاچاقی زنان از برخی نقاط دیگر بوده و نیز محلی برای ترانزیت زنان به کشورهای دیگر نیز محسوب می*شود.
تجارت زنان در ایران دارای دو بعد داخلی و خارجی است. در داخل کشور زنان به منظور روسپی*گری اجباری خرید و فروش شده و یا در ازای بدهی*های پرداخت نشده اقوام خود مجبور به ازدواج تحمیلی با طلبکاران می*شوند.
بچه*ها نیز در داخل ایران به منظور ازدواج اجباری، استثمار جنسی تجاری و بیگاری ناخواسته به عنوان گدا یا کارگر خرید و فروش می*شوند که در این سرنوشت، بچه*های افغانی مقیم ایران نیز با آنان مشترکند.
بر اساس گزارش منابع غیردولتی، زنان و دختران ایرانی به خارج از کشور نیز قاچاق می*شوند. در این گزارشات آمده است که زنان و دختران ایرانی برای استثمار جنسی تجاری به کشورهای پاکستان، ترکیه، قطر، کویت، امارات متحده عربی، فرانسه، آلمان و انگلیس قاچاق می*شوند.
منابع رسانه*ای گزارش کرده*اند که روزانه 54 زن یا دختر ایرانیِ 16 تا 25 سال در پاکستان به فروش می*رسند. دولت ایران حتی حداقل*های استاندارد مبارزه با قاچاق انسان را هم رعایت نکرده و تلاش قابل توجهی در این راستا انجام نمی*دهد.
متقابلا منابع موثق به این مسئله اشاره دارند که مسئولان با ضرب و شتم، زندان و اعدام قربانیان قاچاق انسان، به تنبیه و مجازات آن*ها می*پردازند.اما تعقیب قانونی و مجازات قربانیان (که در واقع مبارزه با معلول مستقیم پدیده قاچاق انسان است و نه مبارزه با علت آن) موجب دست یافتن به هیچ*گونه موفقیتی در حفاظت از زنان و دختران نشده است.
تعقیب خاطیان
دولت ایران جهت مبارزه با تجارت زنان و کودکان، طی قانونی که در سال 2004 میلادی به تصویب رسانده هرگونه قاچاق انسان را ممنوع اعلام کرده است.
مجازات*هایی که در این قانون برای قاچاقچیان انسان در نظر گرفته شده است بسیار شدید بوده و حتی حکم اعدام را هم در بر دارد؛ گرچه دولت عملا پیشرفت قابل توجهی در تعقیب و مجازات مجرمان نداشته و در طول تکمیل این گزارش هیچ*گونه خبری در مورد تعقیب یا مجازات مجرمان اعلام نشده است.
ایران هم چنین هیچ گونه شاهدی در مورد تلاش برای اجرای قانون درباره مقامات دولتی که گمان می*رود در امر قاچاق انسان دست داشته و این فرایند را تسهیل می*کنند، ارائه نداده است.
حفاظت از قربانیان
طی سال گشته حکومت ایران روش محافظت از قربانیان قاچاق انسان را به هیچ*وجه بهبود نبخشیده است. حکومت نه تنها قربانیان را محافظت نمی*کند بلکه آنان را به خاطر تخطی از قواعد اخلاقی و به جرم ارتکاب عمل نامشروع زنا - ارتباط جنسی خارج از چارچوب ازدواج - دستگیر و مجازات می*کند.
گرچه آمار دقیقی در دست نیست که چه تعداد از زنان و دختران به خاطر کاری که در دوران بیگاری جنسی مجبور به انجام آن بوده، توسط دولت مجازات شده*اند اما گزارش*هایی مبنی بر اعدام بچه*هایی که قربانی تجارت سکس بوده*اند، به جرم روسپی*گری یا زنا، وجود دارد.
علاوه بر این حکومت ایران هیچ*گونه جایگزین قانونی در اختیار قربانیان تجارت انسان قرار نداده است تا به این وسیله آنان را از رفتن به کشورهایی که در آن*جا با مشکلات فراوان یا خطر مجازات روبرو هستند، باز دارد.
حکومت هم چنین نمی*کوشد تا با تشویق و تهییج قربانیان به همکاری با مسئولان، به تحقیق و بررسی در فرایند قاچاق پرداخته و قاچاقچیان انسان را مورد تعقیب قانونی قرار دهد.
دولت از طریق سازمان تامین اجتماعی مسئولیت اداره 28 خانه سلامت را بر عهده دارد. وظیفه این خانه*های سلامت ایجاد سرپناه و حمایت از دخترانی است که از خانه فرار کرده و در معرض خطر خرید و فروش قرار دارند. اما گزارشات حاکی از آن است که دختران در این خانه*های امن، به وسیله کارکنان این خانه*ها و نیز سایر مقامات حکومتی مورد تعدی و تجاوز قرار می*گیرند.
پیش*گیری از خرید و فروش انسان
در خلال سال گذشته ایران هیچ*گونه پیشرفتی را در پیش*گیری از پدیده تجارت انسان گزارش نکرده است. در این راستا اقدامات پیش*گیرانه*ای مانند ایمن*سازی مرزهای مشترک ایران با پاکستان و سایر کشورهای هم*جوار که زنان و کودکان از آن طریق به خارج از کشور قاچاق می*شوند، ضروری به نظر می*رسد.
ایران هم*چنین باید سیر مسافرت زنان و دختران ایرانی به کشورهای خاورمیانه که بازار استثمار جنسی زنان ایرانی است را مورد نظارت قرار بدهد. در نهایت حکومت ایران باید با ایجاد برنامه*های آموزشی و اطلاع رسانی، سطح آگاهی*های زنان و کودکان در مورد خطر قاچاق انسان را افزایش دهد.
