Lily Afshar

[RedWine]

Guitarist Lily Afshar, hailed by the Washington Post as "remarkable, impeccable," is the winner of the 2000 Orville H. Gibson Award for Best Female Classical Guitarist. Chosen as "Artistic Ambassador" for the United States Information Agency to Africa, she is the winner of the Tenth, Eleventh, and the Twelfth Annual "Premier Guitarist"awards respectively, awarded by the Memphis Chapter of the National Academy of Recording Arts & Sciences, Inc.
Lily is the Head of the Guitar Program at the University of Memphis where she was awarded the 2000 Eminent Faculty Award. Other awards include the Tennessee Arts Commission Individual Artist Fellowship Award in Music, the National Endowment for the Arts Recording Award, Top Prize in the Guitar Foundation of America Competition, Grand Prize in the Aspen Music Festival Guitar Competition, and First Prizes in both the Music Teachers' National Association and the American String Teachers' Association Guitar Competitions.

Lily Afshar was among the twelve international guitarists selected to play for Maestro Andres Segovia in his master classes held at the University of Southern California at which time Maestro Segovia predicted that "she will be a beautiful celebrity." She then appeared in an interview on the NBC Nightly News.

Her interest in contemporary music has led to premiers of new works by Loris Chobanian, Arne Mellnas, Kamran Ince, Barbara Kolb, Marilyn Ziffrin, Salvador Brotons, among others. She has given numerous concerts in the US, England, Canada, France, Iran, Italy, Africa, New Zealand, Australia, and South America. She has performed at the Aspen Music Festival, Banff School of Fine Arts, the Menton Music Festival in the South of France, and the American Academy in Rome.

Lily Afshar's articles on "Castelnuovo-Tedesco and Goya" are published multi-lingually by Gitarre & Laute, Guitar Review, and Il "Fronimo".

Born in Tehran, Dr. Afshar holds degrees in Guitar Performance from the Boston Conservatory of Music, the New England Conservatory of Music, and Florida State University. She has studied at the Banff Centre for Fine Arts and the Aspen Music Festival. She received the Diplomas of Merit from the Accademia Musicale Chigiana in Siena, Italy.

Lily Afshar's recordings of 24 Caprichos de Goya by Mario Castelnuovo-Tedesco and A Jug of Wine and Thou are available on Summit Records (CDs #167and #236). Her Five Popular Persian Ballads are published by Mel Bay Editions, INC. Her latest CD Possession, is available on Archer Records.

[RedWine]

A bouquet of music

Last Saturday night, May 20th 2006, we were witness to a wonderful evening of classical guitar music from around the world, performed by Lily Afshar (www.lilyafshar.com).

As maestro Andre Segovia had predicted, Lily Afshar is one of the top players in the world today. Not even considering her doctorate in guitar performance, Dr. Afshar’s credentials are seriously impressive: perfect technique and execution, beautiful tone, depth of feeling, and a genuinely graceful stage presentation. Her choice of material was exquisite, with familiar and exotic pieces - like flowers - creating a lovely bouquet of music.

The Devine School of Guitar Ensemble opened the program with several diverse arrangements played by the full ensemble (10 youngsters between the ages of 9 and 15), and also a couple of pieces showcasing the more mature players. Everyone in the audience loved them and their performance.

Ms. Afshar then played two sets separated by an intermission, including pieces written by Turkish, Italian, Iranian, American, Spanish, Argentinian, and Paraguayan composers. She introduced each piece from the stage, which gave the concert an intimate feeling. Standard guitar repertoire pieces (e.g. by Albeniz and Barrios) were augmented and contrasted by pieces written explicitly for Ms. Afshar (e.g. by Reza Vali and Garry Eister), arranged by Lily herself (“Three Popular Persian Ballads”), or selected from world guitar literature (“Kara Toprack” and “Koyunbaba”) to take listeners on a journey through time and place. The pieces ranged from quiet and meditative (e.g. my favorite “Una Limosna por el Amor de Dios” by Barrios) to fast and fiery (e.g. the Argentinian dance piece played as an encore). The audience was visibly entranced and gave Ms. Afshar a heartfelt standing ovation.

Notable was that Ms. Afshar has had her guitar modified so as to be able to play “quartertones” used in Middle-Eastern music. This came in handy in a couple of pieces – especially Reza Vali’s piece which starts out in dastgah-e Nava (a mode of Persian classical music). Also interesting was that many of the pieces required different tunings, and fortunately Ms. Afshar was quite adept at changing tunings between pieces quickly and precisely.

As I left the acoustically-perfect Neurosciences Institute Auditorium, sparsely but elegantly decorated with beautiful bouquets of flowers, I felt I had also just listened to a lovely bouquet of music. Thanks to the Persian Cultural Center (www.pccsd.org) and the Devine School of Guitar (www.devineguitar.org) for making this wonderful concert possible.

[RedWine]

مرضیه رسولی: این ماجرا زمانی روی داد كه او ۱۰ سال داشت. دخترعمه در طبقه بالای خانه عمه جان در حال تعلیم گرفتن از معلم گیتارش بود و او با حسرت چشم به دست هایی دوخته بود كه روی دسته گیتار بالا و پایین می رفت و نت ها را اشتباه می زد. صدای سحرآمیز ساز در خانه می پیچید و در سر او می گشت. كاش می شد لحظه ای آن گیتار را به او می دادند تا به معلم نشان داد كه می تواند خیلی بهتر از دختر عمه بزند. به خانه آمد و به پدر گفت كه می خواهد گیتاری داشته باشد. كه عاشق این ساز و صدایش شده است. فردای آن روز گیتار دخترعمه با نت هایش به او تعلق داشت. اینكه آیا دخترعمه با گیتار دیگری به ساز زدن ادامه داد یا نه در این ماجرا گم و فراموش شد.
برای لی لی افشار معلم خصوصی گرفتند. او خود را با سازش در اتاق حبس می كرد و از این جعبه جادو كه به او داده بودند، صداهای تازه در می آورد. به هنرستان موسیقی رفت. به خود تكنیك فلامنكو یاد داد بی آنكه آن را از كسی یاد گرفته باشد. انگشت هایش را یكی بعد از دیگری بدون وقفه روی سیم های ساز فرود می آورد. «مثل گل انگشتانم باز می شد و برمی گشت. به این می گویند تكنیك رسكیادو.»
اولین كنسرتش را در نوجوانی در كلیسای آلمان ها اجرا كرد و بعد دو كنسرت در كاخ جوانان داشت. صفحه های «آندره سگوویا» گیتاریست اسپانیایی را گوش می كرد و می خواست روزی مثل او ساز بزند. سال ۱۹۷۷۱۳۵۶ زمانی كه ۱۷ ساله بود، برای ادامه تحصیل از ایران رفت و چند سال بعد یعنی در سال ۱۹۸۶۱۳۶۵ یكی از ۱۲ گیتاریستی بود كه برای نواختن در كلاس های پیشرفته سگوویا در دانشگاه كالیفرنیای جنوبی انتخاب شد. «عكس هایش روی وب سایتم هست. در كلاس های او راحت بودم. انگار دوست قدیمی ام را دیده باشم. به من گفت معلوم است كه روح فلامنكو داری. آن موقع ۹۴ سال داشت و یك سال بعد از دنیا رفت.»
لی لی افشار از كنسرواتوار بوستون لیسانس گرفت. از كنسرواتوار موسیقی نیوانگلند در درجه فوق لیسانس فارغ التحصیل شد و دوره دكترایش را در نوازندگی گیتار در دانشگاه ایالتی فلوریدا گذراند. مدارك فقط در ایران اهمیت آنچنانی دارند. در یك كشور اهل موسیقی مهم این نیست كه چه مدركی از چه دانشگاهی داشته باشید. مهم این است كه خوب ساز بزنید و نوازنده خلاقی باشید. اما ایران كشوری اهل موسیقی نیست و برای اینكه به بقیه ثابت كنید لی لی افشار نوازنده خوبی است باید بگویید كه او اولین زن در جهان است كه توانست دكترای گیتار بگیرد.
حالا ۱۶ سال است كه در دانشگاه ممفیس از ایالت تنسی آمریكا گیتار تدریس می كند، علاوه بر اینكه در اركسترها و آنسامبل های مختلف به عنوان نوازنده میهمان حضور دارد و ۳۰ یا ۴۰ كنسرت در سال اجرا می كند. اركسترها در آنجا فعالیت زیادی دارند و برای همین مدت كوتاهی در سال را به استراحت می پردازند. با این حال نوازندگان آن در ایام تعطیلات با اركسترهای دیگر هم كار می كنند و به عنوان نوازندگان میهمان به ایالت های مختلف می روند تا اینكه تعطیلات تمام شود و دوباره تمریناتشان را با اركستری كه به صورت دائمی در آن می نوازند، از سر گیرند.
لی لی افشار از موقعی كه ایران را ترك كرده، این هفتمین سالی است كه برای برگزاری كنسرت و مستركلاس به ایران می آید. چند اجرای رسیتال گیتار كلاسیك و یك بار همراهی با اركستر لوریس چكناواریان به عنوان سولیست مجموعه اجراهای او را در این سال ها تشكیل می دهند. «اركستر آقای چكناواریان اركستر خوبی بود اما عجیب اینكه برای قطعاتی كه به سازهای بادی نیاز داشت، از سازهای دیگری مثل پیانو استفاده شده بود. قطعه مدام در حال تغییر بود و این بر نوازندگی من تاثیر می گذاشت.»
امسال روزهای پنج شنبه و جمعه گذشته در تالار وحدت در حالی كه نور گرد سن روی او تنظیم شده بود، قطعاتی از ایساك آلبتیث، فرناندو سور، گرارد دروژد، آگوستین باریوس مانگوره، انریكه گراناذوس، رضا والی، گری آیستر و عاشیق ویصل نواخت. در میان این آهنگسازان چند نفری هم بودند كه قطعاتشان را برای گیتار لی لی افشار نوشته اند.
گری آیستر آهنگساز اهل آمریكا یكی از آنها است. «از او خواستم قطعه ای بنویسد كه تم ایرانی داشته باشد و پیشنهاد كردم «مرغ سحر» را گوش كند و قطعه ای بر اساس آن بنویسد.» گری آیستر موسیقی مدرن می سازد و اگرچه روی موسیقی شرق و به خصوص چین كار كرده اما تا به حال موسیقی ایرانی به گوشش نخورده بود. او مرغ سحر مرتضی نی داوود را گوش كرد و بر اساس آن فانتزی در كوك دودیزمینور نوشت.
از بچگی ملودی مرغ سحر را به یاد داشتم و می خواستم دوباره زنده اش كنم.
خانم افشار در این روزهایی كه مشروطه صد ساله شده اجرای این قطعه مناسبت هم دارد.
این را نمی دانستم. پس خیلی خوب شد.
قطعه دیگری كه برای لی لی افشار نوشته شده «سه لت، اپوس ۱۰۲» متعلق به آهنگساز لهستانی «گرارد دروژد» است كه برای اولین بار در ایران اجرا شد. نوشتن چنین قطعاتی بستگی به میزان شناخت آهنگساز و نوازنده از یكدیگر دارد. برای ساخت چنین قطعه ای وقت زیادی صرف می شود. چون آهنگساز و نوازنده مدام با هم در تماس هستند. آهنگساز بخشی از قطعه را برای نوازنده می فرستد تا هم از اجرای آن روی ساز و هم حسی كه منتقل می كند باخبر شود. بعضی وقت ها آهنگساز قطعه ای می نویسد كه برای گیتار مناسب نیست و با این ساز نمی شود اجرایش كرد یا در انگشت گذاری ها مشكلاتی به وجود می آورد. افشار دوست دارد قطعاتی اجرا كند كه ملودی داشته باشند، به خصوص شرقی باشند. برای او كار كردن روی قطعه جدید كار پرهیجانی است، در حالی كه با یك بار زدن آن می فهمد كه قطعه به ساز او تعلق دارد یا نه. او را تكان می دهد یا نه.


«گذار» اثر رضا والی تنها قطعه ایرانی بود كه در رسیتال لی لی افشار اجرا شد. این قطعه در دستگاه نوا نوشته شده و برای اجرای آن افشار به گیتارش ربع پرده اضافه كرده است. «این اولین بار است كه چنین كاری می كنم. قبلا یا باید سیم را خم می كردم یا آن را زیادی بالا می بردم كه بی اشكال نبود مثلا در یك گام تند وقت نیست كه سیم را سریع بالا ببریم یا گاهی روی نت درست قرار نمی گیرد. بنابراین تصمیم گرفتم كه ربع پرده به سازم اضافه كنم. حالا می توانم خیلی از آهنگ های ایرانی را اجرا كنم. به خصوص آهنگ هایی كه برای سازهای دیگر نوشته شده اند. خیلی دوست دارم با آهنگسازان دیگری كار كنم و آنها را به نوشتن قطعه برای گیتار تشویق كنم. یكی از كارهای نوازنده این است كه رپرتوار سازش را وسعت دهد.» رضا والی قرار است قطعه دیگری در شور برای او بنویسد در حالی كه افشار به قطعات حسین علیزاده هم علاقه مند است و دوست دارد روزی بتواند ساخته هایی از او را اجرا كند. اما در ایران نسل آهنگسازانی كه برای اركستر یا ساز خاصی قطعه می نویسند، در حال انقراض است. خیلی وقت ها آنها تصمیم می گیرند برای اجرای قطعاتشان اركستر و گروهی تشكیل دهند و وقتی اجرای قطعات ساخته شده به پایان رسید، گروه منحل می شود. سال های زیادی است كه دیگر نوشتن قطعه برای گروه ها و نوازنده های دیگر در ایران مرسوم نیست. در عوض آهنگسازان در ساخت قطعات مناسبتی مثل روز اسناد ملی، روز صادرات، روز حمل و نقل و روز جهاد كشاورزی مدام از هم پیشی می گیرند.
نواختن هر قطعه خلق دوباره آن است و بیچاره نوازندگانی كه قرار است این قطعات یك بار مصرف را مدام خلق كنند. لی لی افشار می گوید: «برای اینكه یك قطعه را خوب اجرا كنید باید عاشق آن باشید وگرنه شنونده حتما متوجه می شود كه با احساس نمی نوازید. قطعه باید شما را تكان دهد تا در شنونده تاثیر خود را بگذارد.»
اینها حرف هایی است كه او در مستركلاس های گیتار با شاگردانش در میان می گذارد. امسال در این مستركلاس های سه روزه ۶۰ نفر شركت كردند. كسانی كه علاقه و استعدادشان خیلی بهتر از نوازندگان گیتار در كشورهای دیگر است و فقط باید به درك و استنباط درستی از موسیقی برسند، باید روی تكنیك و موزیكالیته كار كنند. «من می گویم بروید به اپرای موتسارت و موسیقی بتهوون گوش دهید تا بتوانید سبك را بشناسید. نوازنده باید سبك را بشناسد و تفاوت دوره های مختلف را بداند. البته می دانم كه در كلاس های موسیقی این چیزها را به نوازنده یاد نمی دهند. اما آنها باید خودشان دنبالش بروند و مدام موسیقی گوش دهند تا اینكه احساس آزادی كنند و بتوانند در اجرای قطعات خلاقیت داشته باشند. مثلا وقتی قطعه فلوت سحرآمیز موتسارت را اجرا می كنند باید بدانند در آن زمان چه چیزهایی در موسیقی اهمیت داشته یا اینكه آن موقع در اپرا و باله چطور لباس می پوشیدند.»
لی لی افشار خود دوست دارد قطعات معاصر را اجرا كند البته به موسیقی موتسارت هم علاقه مند است. تا به حال چهار سی دی از اجراهای او در آمریكا منتشر شده كه قرار است به زودی موسسه ماهور آنها را در ایران منتشر كند. همچنین كتابی با عنوان «پنج آواز محلی ایرانی» از سوی نشر «مل بی» در آمریكا وارد بازار شده است. علاوه بر این افشار تصمیم دارد برای شاگردانش در ایران متد جدید گیتار بنویسد و مسائل و مشكلاتی را كه در مستركلاس ها دیده، در این كتاب توضیح دهد. مثلا در این مستركلاس ها او می شنود كه هنرجویان می گویند فلان نوازنده معروف، باخ را به این شیوه می نوازد پس ما هم باید مثل او انگشت گذاری كنیم و بزنیم: «كسی نمی تواند بگوید كه باخ را باید به چه شیوه ای زد بلكه نوازنده خود باید به درك درستی از اجرای هر قطعه برسد. این دلایلی است كه برای اجرای هر قطعه در ایران می شنوم در حالی كه در كشورهای دیگر چنین مسائلی حل شده است.

مسئله دیگر انگشت گذاری آنها است كه مربوط به متد قدیمی است در حالی كه من در این كتاب می خواهم انگشت گذاری به شیوه جدید را به آنها یاد بدهم.»لی لی افشار می گوید كه سال ها طول می كشد تا یك نوازنده تكنیك گیتار كلاسیك را یاد بگیرد. برای همین بیشتر نوازنده ها به دنبال گیتار پاپ می روند. مثلا آنها نمی توانند در مدت كوتاهی تكنیك «ترمولو» را اجرا كنند. یادگیری این چیزها صبر و حوصله می خواهد تا اینكه انگشت ها مرتب و بدون وقفه بر سیم های ساز فرود بیایند. لی لی افشار از ۱۶سال پیش در ممفیس زندگی می كند. جایی كه گیتاریست زیاد دارد و همه به این ساز علاقه مند هستند اما بیشتر بلوز و جاز می زنند و كمتر كسی به سراغ گیتار كلاسیك می رود. برای لی لی افشار با اجرای نزدیك ۴۰ كنسرت در سال، زندگی روی سن شكل می گیرد. «زمانی بود كه به من می گفتند چرا گیتار كلاسیك می زنی. ویولن بزن. اما من گوش نمی كردم چون عاشق سازم بودم. برای بعضی ها سه تار یا پیانو خوب است اما من گیتار را به هر ساز دیگری ترجیح می دهم. می دانید ساز خیلی گرمی است. آن را در آغوش می گیرید و بدون نیاز به واسطه ای مثل مضراب یا آرشه، با انگشت هایتان آن را می نوازید. برای همین در هر خانه ای كه بروید یك گیتار هم می بینید. همه صدایش را دوست دارند و دوست دارند برای خودشان ساز بزنند.»

[RedWine]

مجموعه ای غریب

لی لی افشار متولد تهران از ۱۰سالگی فراگیری گیتار را آغاز كرد. با درجه های لیسانس و فوق لیسانس موسیقی در رشته نوازندگی گیتار از كنسرواتوار بوستون و كنسرواتوار موسیقی نیوانگلند فارغ التحصیل شد و نخستین زنی در جهان بود كه موفق به اخذ درجه دكترا در نوازندگی گیتار در دانشگاه ایالتی فلوریدا شد.لی لی افشار یكی از ۱۲ گیتاریست بین المللی بود كه برای نواختن در حضور مائسترو سگوویا دركلاس های پیشرفته او در دانشگاه كالیفرنیای جنوبی انتخاب شد. آن موقع بود كه مائسترو سگوویا پیش بینی كرد كه او نوازنده برجسته ای خواهد شد.علاقه او به موسیقی معاصر باعث شد كه از نخستین اجراكنندگان آثار جدید رضا والی، گری آبستر، جرارد دروژد، لوریس چوبانیان، آرن ملنس، كامران اینجه، باربارا كلب، مرلین زیفرین و سالوادور براتونز از میان دیگران باشد. او كنسرت های متعددی در كشورهای آمریكا، انگلستان، ایرلند، كانادا، فرانسه، ایران، اردن، دانمارك، ایتالیا، آفریقا، نیوزیلند، استرالیا و آمریكای جنوبی برگزار كرده است. همچنین در ویگمور هال Wigmore Hall لندن، مركز هنرهای اجرایی كندی، فستیوال بزرگ موسیقی گرند تتان
Grand Teton، فستیوال موسیقی اسپن، مدرسه هنرهای تجسمی بنف، فستیوال موسیقی مانتون Menton در جنوب فرانسه و آكادمی آمریكایی در رم نواخته است. واشینگتن پست لی لی افشار را «بی نقص و حیرت انگیز» توصیف كرده است. او به عنوان بهترین گیتاریست كلاسیك زن برنده جایزه ارویل ایچ گیبسن شده است. ضبط های لی لی افشار از ۲۴ كاپریچوی گویا اثر كاستل نونوو تنسكو و تنگی می لعل
Jug of Wine and Thou A توسط سامیت ریكوردز و نیز مسخ Possession و آخرین آنها Hemispheres توسط آرچر ریكوردز منتشر شده اند. همچنین كتابی با عنوان «پنج آواز محلی ایرانی» با نشر مل بی منتشر كرده است. لی لی افشار در حال حاضر رئیس برنامه گیتار Guitar Program دانشگاه ممفیس است كه در آنجا جایزه استاد برجسته دانشگاه در سال ۲۰۰۰ Eminent Faculty2000 به او تعلق گرفته است. Helispheres چهارمین و تا به حال بهترین ضبط لی لی افشار بوده است. او هنگام جست وجویش به دنبال موسیقی نو مجموعه ای شگفت انگیز از آهنگسازانی كه برخی از آنها قطعاتی مخصوص خود وی نوشته اند را كشف كرده است. نتیجه Helispheres است، یعنی مجموعه ای غریب از آثار آهنگسازان بین المللی از جمله رضا والی، ریكاردو مویانو، جرارد دروژد، كارلو دومنیكونی، جان شنایدر، لئو بروور، گری آبستر و مرتضی نی داوود با اجرای افشار.

[RedWine]

«سنه د گلمز»، قطعه سنتی آذربایجانی که «رشید بهبودف» آن را اجرا کرد و پنجشنبه ۱۷ مرداد «لی* لی* افشار» در سالن «بتهوون» خانه هنرمندان ایران آن را با گیتارش نواخت، داستان مردی است که از دختری تقاضای ازدواج می* کند و دختر مدام پیشنهاد او را رد می* کند و در نهایت مرد به او می* گوید هیچ چیز برایت نمی ماند،* حتی خوشگلی *ات.

این داستان یکی از چند داستان آهنگسازان مختلفی بود که لی* لی افشار آن را با سازش بازگو کرد. بیشتر این داستان* ها، حکایت دخترانی بود که سحر می *کردند، سحر می* شدند و دست نیافتنی بودند. مثلاً در دومین قطعه این کنسرت زنی را به جرم جادوگری و رواج خرافات و عقاید دینی به سمت محل اعدام می* برند و این قطعه با یک تم و هفت واریاسیون ماجرای سفر به سوی مرگ را شرح می داد. این قطعه و دوقطعه دیگری که افشار بدون فاصله اجرا کرد، متعلق به آهنگساز ایتالیایی «ماریو کاستل نوو- تدسکو» است و یکی از ۲۴ قطعه* ای است که آهنگساز آن را با الهام از نقاشی*های «فرانسیسکو گویا» نوشته است.

در دومین شب اجرای کنسرت در خانه هنرمندان،* لی *لی افشار روی سن کوچک تالار بتهوون روی صندلی چوبی* نشست،* شالش را با چند سنجاق کوچک روی سرش سفت کرد تا وقتی ساز می *زند،* از سرش نیفتد. سازش را در آغوش گرفت و دستانش روی دسته ساز رقصیدند. بعد از نواختن هر قطعه خانم نوازنده برمی* خاست و رو به جمعیتی که در خاموشی فرورفته بودند تعظیم می* کرد و لبخند می زد. بعد دوباره می نشست، سازش را کوک می کرد و انگشتانش به حرکت درمی آمدند. «برای این که یک قطعه را خوب اجرا کنید باید عاشق آن باشید وگرنه شنونده حتما متوجه می شود که با احساس نمی نوازید. قطعه باید شما را تکان دهد تا در شنونده تاثیر خود را بگذارد.»

او درباره هر قطعه توضیح می* داد و داستان آن و تکنیک هایی را که به کار گرفته بازگو می کرد. انگار که روبروی هنرجویان خود نشسته باشد و بخواهد چیزی هرچند کوچک به آن ها بیاموزد. سنتی که در ایران مرسوم نیست و مجری موسیقی معمولاً توضیحاتی درباره قطعات نمی دهد.

از بین قطعاتی که اجرا شد،* سه قطعه تم شرقی و ایرانی داشتند. یکی همین قطعه آذربایجانی،* «باله ایرانی» و «لالایی»، همگی تنظیم لی لی افشار.

او از وقتی که ایران را ترک کرده، این نهمین سالی است که برای برگزاری کنسرت و «مستر کلاس» به ایران می آید. چند اجرای رسیتال گیتار کلاسیک و یک بار همراهی با ارکستر «لوریس چکناواریان» به عنوان سولیست مجموعه اجراهای او را در این سال ها تشکیل می دهند.

محکوم به تهران

صندلی*های سالن کوچک بتهوون در خانه هنرمندان همه اشغال شده بود. از وقتی که دو کنسرت لی*لی افشار در تالار وحدت و کرمان لغو شده، نام او بیشتر بر سر زبان افتاده و شوق علاقه* مندان به کنسرت برای دیدن اجرای زنده او بیشتر شده. در این چند سالی که از محل سکونت خود در آمریکا هر سال به ایران می *آید، کنسرت و مسترکلاسی برگزار می* کند و برمی* گردد این اولین باری است که با مشکل مواجه می *شود.

او امسال قرار بود در ایران حضور و اجراهای بیشتری داشته باشد، امسال اولین کنسرتش را در فرهنگسرای نیاوران برگزار کرد و قرار بود ۱۳ و ۱۴ مردادماه در تالار وحدت، رسیتال گیتار کلاسیک برگزار کند که مجوز این اجرا لغو شد. وزارت ارشاد دلیل جلوگیری از برگزاری کنسرت افشار در تالار وحدت را عدم تقاضای مجوز اعلام کرد اما افشار گفت که مجوز این کنسرت دریافت شده بود.

او قرار بود کنسرتی را هم در روزهای ۱۹ و ۲۰ مرداد در کرمان برگزار کند که با انتشار مطالبی در چند روزنامه صبح مجوز این کنسرت هم لغو شد. در این روزنامه ها نسبت به برگزار کنسرت لی*لی افشار در کرمان هشدار داده شده بود. این رسانه ها بدون بردن نام لی لی افشار، از او به عنوان نخستین نوازنده زنی که قراراست در کرمان به اجرای برنامه بپردازند نام بردند و نوشتند: «این نوازنده سابقه طولانی در نواختن گیتار درخارج از کشور دارد».

لی لی افشار
براساس گزارش این رسانه ها، چنین اتفاقی تا کنون در کرمان بی سابقه بوده و موجب بروز واکنشهایی در مجامع فرهنگی و مذهبی شهر کرمان شده است.

خبرگزاری فارس ۱۶ مرداد گزارش داد: «لغو مجوز برگزاری این کنسرت در حالی صورت گرفت که صبح امروز یکی از مسئولان اداره ارشاد شهرستان کرمان مدّعی شد که این کنسرت هنوز در نوبت دریافت مجوّز بوده و تبلیغات آن در سطح شهر زودتر از موعد پخش شده است.

البته با پیگیری* های خبرنگار فارس در کرمان مشخص شد که کنسرت مذکور مجوز خود را دریافت کرده بوده و دستور لغو آن نیز صبح امروز از طریق مدیرکل اداره ارشاد استان کرمان صادر شده است.

نمایندگی خبرگزاری فارس در کرمان روز گذشته به محض اطلاع از اینکه ورود آقایان نیز به این کنسرت مجاز است خبر برگزاری آن را بر روی خروجی خود قرار داد.»

شاید اگر خبر لغو کنسرت*های موسیقی در شهرستان*های مختلف ایران را کنار هم بگذارید پی می برید که چرا هنرمندان از برگزاری کنسرت در شهرهای دیگر واهمه دارند و به روی صحنه رفتن در تهران را ترجیح می *دهند.

دلیل خیلی از موسیقی *دان* های ایرانی برای عدم اجرای کنسرت در جایی غیر از تهران، امکانات محدود دیگر شهرها ست. کمبود سالن و نبود تجهیزات صوتی جوابی است که موسیقی دان ها در پاسخ به این سوال منتقدان می دهند که «چرا فقط در تهران به اجرای برنامه می* پردازید؟» در حالی که دلیل لغو اغلب کنسرت ها در شهرهای مختلف،* شرعی و مذهبی است.

جایزه ها و افتخارات

لی لی افشار در سال ۱۳۳۸ در تهران متولد شده و از سن ۱۰ سالگی شروع به فراگیری گیتار کرده است. او سال ۱۳۵۶ ایران را ترک کرده،* لیسانس خود را در رشته موسیقی و فوق لیسانسش را در نوازندگی گیتار از کنسرواتور موسیقی «بوستون» و کنسرواتوار موسیقی «نیو انگلند» گرفته. اولین نوازنده گیتار زن است که موفق به دریافت دکترا در رشته موسیقی و گیتار شده است.

افشار ۱۸ سال است که در ایالت «ممفیس» امریکا تدریس می کند و در دانشگاه ممفیس گیتار درس می*دهد.

او موفق به دریافت جایزه «اورویل گیبسون ۲۰۰۰» برای بهترین نوازنده گیتار کلاسیک در لوس آنجلس شد. جایزه عالی مسابقات بنیاد گیتار کلاسیک آمریکا را از آن خود کرد و دریافت جایزه ممتاز جشنواره مسابقات گیتار موسیقی «اسپن»، جایزه اول مسابقات گیتار انجمن ملی استادان موسیقی و انجمن استادان سازهای زهی آمریکا، جایزه کمیته انجمن هنرمندان تکنواز موسیقی و جایزه ضبط هنری استعدادهای ملی از دیگر افتخارات اوست.

دو سال پیش انتشارات «ماهور» چهار آلبوم از تکنوازی های گیتار لی لی افشار را وارد بازار کرد که این آلبوم ها پیش تر در امریکا ضبط و منتشر شده بودند. «مسخ»، «گذار در نوا»، « ۲۴ کاپریچوی گویا» و «ساغر» نام این آلبوم ها است.