Important Political News

[RedWine]

کانداليزا رايس وزير امور خارجه آمريکا فعاليت های هسته ای ايران را "غير موجه" و "نگران کننده" خواند و هشدار داد که ايران با تحريم های بين المللی روبرو خواهد شد.
خانم رايس که در مصاحبه ای با شبکه سی ان ان سخن می گفت، اظهار داشت: "من اطمينان دارم که تحريم هايی مقرر می شود که به ايران ثابت خواهد کرد نمی تواند مسير فعلی را ادامه دهد."

وی ادامه داد: "راه مذاکره باز است و گفتگوهای مقامات اروپايی با ايران ادامه دارد، اما دولت ايران بايد توجه داشته باشد که جامعه جهانی بر اساس قطعنامه ای که شش هفته پيش تصويب شد عمل خواهد کرد."

وزير امور خارجه آمريکا به قطعنامه ۱۶۹۶ شورای امنيت اشاره کرد که به ايران تا پايان ماه ات گذشته برای توقف فعاليت های غنی سازی اين کشور مهلت داده بود.

جمهوری اسلامی اين درخواست شورای امنيت را نپذيرفته ولی خواستار ادامه مذاکره درباره پيشنهادهای کشورهای بزرگ اروپايی شده است.

با اين همه خانم رايس احتمال مطرح بودن تحريم های نفتی عليه ايران را رد کرد و در عوض بر وضع تحريم های مالی عليه اين کشور تأکيد کرد.

"راه های مختلفی برای قطع جريان مالی برنامه های ايران وجود دارد که به ايران نشان می دهد نمی تواند از موسسات مالی بين المللی در حدی که نياز دارد برای استفاده از درآمد نفتی خود بهره برداری کند. ايالات متحده به همراه متحدانش فهرستی از تحريم های احتمالی را تهيه کرده است که آنها در زمان مقتضی و بر اساس رفتار ايران وضع خواهند کرد."

در اين رابطه، مارک براون معاون دبيرکل سازمان ملل متحد گفت: عدم توقف برنامه غنی سازی ايران شورای امنيت را وادار به اتخاذ تدابير تنبيهی عليه اين کشور خواهد کرد.

ولی معاون دبيرکل سازمان ملل تأکيد کرد که اعضای شورای امنيت هنوز درباره چگونگی وضع اين تحريم ها اتفاق نظر ندارند.

به گفته او: "برخی از اعضای شورا برآنند که ابتدا تحريم های محدودی وضع کنند و در صورت عدم همکاری ايران تدابير شديدتری در نظر بگيرند. ولی ساير اعضای شورای امنيت به ويژه آمريکا قصد دارند با تحريم های سخت تری آغاز کنند. اين دو گروه مجبور هستند راههای خود را به هم نزديک کنند."

[RedWine]

خبرنامه اميرکبير: اواخر ماه گذشته سردار طلايي، فرمانده نيروی انتظامی تهران، به همراه چند تن از کارشناسان نيروی انتظامی در آمفی تئاتر مرکزی دانشگاه صنعتی اميرکبير اقدام به برگزاری کارگاه آموزشی برای مامورين انتظامات اين دانشگاه کرده اند. اين جلسه که به دعوت و درخواست رئيس دانشگاه اميرکبير، دکتر رهايي، و در يک روز تعطيل به طور مخفيانه برگزار شده، به منظور آموزش مامورين انتظامات دانشگاه برای مقابله موثر با اعتراضات دانشجويان ترتيب داده شده است. گفته می شود اين جلسات ادامه دار بوده و قرار است برای مامورين انتظامات ديگر دانشگاه ها نيز برگزار شود.

قابل ذکر است در خردادماه گذشته که دانشگاه اميرکبير(پلی تکنيک تهران) شاهد اعتراضات چندهزار نفری دانشجويان طی مدت بيش از 10 روز پياپی بود، انتظامات دانشگاه سعی داشت با ايجاد جو رعب و وحشت از ادامه دار شدن اعتراضات جلوگيری نمايد که در مقابل اعتراضات گسترده دانشجويان عملا ناکام ماند. پيش بينی می شود با تخريب ساختمان انجمن اسلامی دانشجويان، توقيف فله ای 11 نشريه، احضارگسترده بيش از 30 نفر از فعالين دانشجويی پلی تکنيک به کميته انضباطی و ديگر فشارهايی که از ابتدای تابستان جاری همزمان با تعطيلی دانشگاه ها از سوی مديريت دانشگاه اميرکبير بر دانشجويان وارد شده است، از ابتدای سال تحصيلی شاهد از سرگيری اعتراضات دانشجويان باشيم و مسئولين دانشگاه اميرکبير با علم به اين قضيه در تدارک تقويت قوای خود برای مقابله با اين اعتراضات هستند.

گفتنی است کارگاه آموزشی نيروی انتظامی برای مامورين انتظامات دانشگاه اميرکبير کاملا مخفيانه برگزار شد تا اين حد که چند تن از مامورين حفاظت اطلاعات نيروی انتظامی هنگام برگزاری اين کارگاه دورتادور محل برگزاری کشيک می دادند و غير از مدعوين به هيچ کس اجازه نزديک شدن به آن مکان را نمی دادند و در مقابل کنجکاوی بعضی از دانشجويانی که آن روز اتفاقا در دانشگاه حضور داشتند آن ها را تهديد کرده و از ايشان خواسته بودند هر چه سريعتر دانشگاه را ترک کنند. لازم به ذکر است تخريب ساختمان انجمن اسلامی نيز به صورتی مشابه، در نيمه های شب جمعه و با حضور مامورين حفاظت اطلاعات نيروی انتظامی انجام شد و دانشجويان مراجعه کننده به دانشگاه از سوی گشت ويژه اين نيرو تهديد به دستگيری شده بودند. ورود نيروهای نظامی و انتظامی به دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی از زمان 18 تير سال 78 توسط مجلس شورای اسلامی ممنوع شد.

[RedWine]

سنديكاى كارگران شركت واحد با انتشار بيانيه*اى، خواستار كمك مالى به كارگران اخراج شده و تحت فشار اقتصادى اين شركت شده است. در اين بيانيه تاكيد شده كه به دليل عدم پرداخت دستمزد طى ۸ ماه گذشته به ۵۰ كارگر، دفترچه*هاى بيمه آنها و خانواده*هايشان نيز از اعتبار ساقط شده است.

ابراهيم مددى ، عضو هيات مديره سنديكاى واحد در مصاحبه با دويچه وله، به تشريح موقعيت كاركنان اخراجى پرداخت.

مصاحبه: مهيندخت مصباح

آقاى مددى شرايط بيكارشدگان چگونه است؟ آيا هيچ حقوقى برايشان از سوى صندوق تامين اجتماعى در نظر گرفته نشده است؟

ابراهيم مددى: بر خلاف قانون كار كه وزارت كارموظف است ظرف سى الی چهل روز به شكايت كارگران مراجعه كننده به وزارت كار، پاسخگويی انجام بشود، بيش از ۵۰ نفر از كارگران شركت واحد كه پس از اعتصاب*هاى صنفى خود در نيمه اول بهمن سال ۸۴ دستگير شدند و بعد از زندان اوين آزاد شدند، وقتى به محل كار خود در شركت واحد مراجعه كردند، با عدم پذيرش از طرف كارفرما مواجه شدند. اين رفتار كاملا بر خلاف قوانين داخلى كشور است. بعد از پيگيرى*هاى مكرر، كارگران شكايت*هاى خود را به اداره كارشرق تهران تسليم كردند اما متاسفانه در مدت بيش از ۸ ماه گذشته حتى از ثبت شكايت و دادن شماره پرونده شكايتی در وزارت كار خوددارى شده است.

كارگران مكرر در مكرر با حضور و نامه*نگارى به مقامات مختلف از جمله به آقاى رييس جمهور، شهردار تهران، رياست قوه قضاييه، مقامات وزارت كار خواستار برگشت به كار خود شده*اند اما متاسفانه هر چه بيشتر ما تلاش مى*كنيم با درهاى بسته ترى مواجه مى*شويم. بر همين اساس هم در طول مدت بيكارى، هيچگونه دستمزد يا حقوق بيمه كارگرى دريافت نكرده*ايم و علاوه بر اين دفترچه*هاى تامين اجتماعى ما به علت عدم پرداخت پول از طرف كارفرما فاقد اعتبار است و مسئله دوا و درمان خانواده*هاى كارگران را تحت تاثير قرار داده است.

همين موضوع نامعتبر بودن دفترچه*هاى بيمه تنها بخاطر عدم پرداخت چند ماهه است، يا اساسا موضوعى است تنبيهى و ايذايى؟

ابراهيم مددى: برابر قانون كارفرمايان موظف*اند هر ماهه سهميه مبلغى را به عنوان حق بيمه به صندوق تامين اجتماعى بپردازند. اگر به هر دليل اين پرداخت قطع شود، كارگران اخراجى نمى*توانند از شرايط درمانى استفاده كند. همين شرايط براى كارگران ما پيش آمده و ما هر چه در ملاقات*هاى حضورى مراجعه مى*كنيم همه مى*گويند باشد انجام مى*دهيم درخواست شما را. حتى ظرف پانزده شانزده روز گذشته از طرف معاون وزارت كار و مشاور وزير كار نامه*هايى براى اداره كل استان كار تهران فرستاده شده كه متاسفانه تا امروز رييس اداره كار استان تهران به كار ما رسيدگى نكرده است و ما بسيارى اوقات از صبح تا آخر وقت ادارى در اداره*هاى مختلف حضور داريم ولى آخر وقت مى*بينيم مقامات يا پليس امنيتى قصد دستگيرى يا بيرون كردن ما را از اداره كار دارند.

قبلا تلاش شده بود تفرقه*افكنى شود ميان كارگران اعتصابى و سايرين. الان اوضاع چگونه است؟ آيا همبستگى با شما و كسانى كه هنوز در شركت واحد شاغلند، وجود دارد؟

ابراهيم مددى: متاسفانه در يك رفتار كاملا غير قانونى و غير انسانى مسئولان حراست شركت واحد در صورت قصد كمك يا ديدار كارگران با ما، آنها را به سرعت فرامى*خوانند و مورد بازجويى و تهديد قرار مى*دهند و كارگران را از نزديك شدن به ما مى*ترسانند.

با اين تفاصيل چه اميدى وجود دارد كه همكاران شما نگران نباشند از مجازات*هايى كه در انتظارشان است؟

ابراهيم مددى: بهر جهت ما نااميد نيستيم و فكر مي*كنيم با پيگيرى و ايستادگى روزى مواضع قانونى و موجه، حق اجرا خواهد شد. هستند همكاران و دوستانى كه با پذيرش اين خطر دست يارى به سوى ما دراز كرده*اند و در همين مدت هم با ما تماس*هايى داشته باشند و اگر شرايط عادى غيرپليسى به وجود آيد، ۹۵ درصد اين كارگران طرفدار سنديكا و خواهان حمايت از ما هستند.

حال آقاى اسانلو چطور است؟

ابراهيم مددى: حال ايشان خوب است و روند معالجه بيماري*هايشان را دارند طى مي*كنند و اميدواريم هر چه زودتر سلامتى خود را بازيابند.

خود شما آيا تمام روز را مشغول پيگيرى مسائل صنفى*تان هستيد يا كارى ولو در حاشيه براى گذران زندگى پيدا كرده*ايد؟

ابراهيم مددى: ما در طول روز در حال نوشتن نامه*ها، پيگيرى مسائل جامعه كارگرى شركت واحد و مراجعه به اداره كار هستيم. خوشبختانه من با كمك همسرم كه شاغل است، توانسته*ام اين دوره بيكارى را تا حدودى سپرى كنم اما اميدوارم هر چه زودتر مسئولان به اين فشارهاى اقتصادى پايان دهند و كارگران اخراجى واحد به سركار خود برگردند.

[RedWine]

وزير امور خارجه فرانسه گفت: ايران از ترس تحريكات داخلى در اثر تحريم، موضع خود در قبال برنامه هسته*‏اى را احتمالاً تغيير مي*‏دهد.
به گزارش سرويس ديپلماتيك خبرگزارى كار ايران(ايلنا)، ,فيليپ دوست بلازى, در ابوظبى گفت: نارضايتى مردم ايران بر سر دورنماى تحريم*‏ها، مي*‏تواند منجر به تغيير موضع اين كشور شود.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، دوست بلازى در كنفرانس خبرى مشترك با شيخ عبدالله بن زايد آل نهيان، وزير خارجه امارات گفت: احتمال دارد ايران از كاهش حمايت افكار عمومى هراسان شود. اگر تهران خطر انزوا را بپذيرد، آماده پرداختن هزينه آن نخواهد بود.
وى با بيان اينكه مذاكره*‏كنندگان آماده گفت*‏وگو هستند، گفت: تهران بايد اهميت حل مسأله هسته*‏اى از طريق مذاكره را درك كند. ايراني**‏ها بايد اين فرصت استثنايى را غنيمت بشمارند زيرا اگر اين كار را انجام ندهند، انزواى ايران افزايش مي*‏يابد.
دوست بلازى از ايران خواست همكارى و مسؤوليت*‏پذيرى را بپذيرد و افزود: اگر مقامات ايران موضع خود را تغيير ندهند با تحريم*‏هاى بين*‏المللى روبرو مي*‏شوند.
وى تأكيد كرد: دورنماى تحريم لازم است تا ايراني*‏ها را از قاطعيت ما در مخالفت با ادامه برنامه غني*‏سازى مطمئن كند.

[RedWine]

برخی ارزيابی ها درمحافل سياسی ايران
نشانه های چرخش سياسی
در برابر امريکا و اسرائيل




در برخی محافل سياسی ايران، از چرخش های بزرگ در سياست خارجی جمهوری اسلامی صحبت می شود. از جمله نتايج و علائم اين چرخش ها بخشنامه ايست که اخيرا از سوی ستاد مشترک برای کليه ارگان های نظامی ارسال شده و در آنها تاکيد شده که حق هيچگونه کمک به لبنان را بدون همآهنگی با بيت رهبری و سپس وزارت خارجه ندارند. همين محافل، بخشنامه مورد بحث را نشانه تغيير سياست در برابر امريکا و اسرائيل نيز ارزيابی کرده اند. ضمن اينکه از اين بخشنامه جدا شدن حساب ها از حزب الله لبنان نيز برداشت شده است. در همين محافل از ميان مجموعه مسائلی که خاتمی در مصاحبه های خود درامريکا مطرح کرده، روی جمله بسيار مهم او در ارتباط با توجيه تعبير "شيطان بزرگ" و قبول حضور امريکا درعراق تا حفظ امنيت در اين کشور مکث می کنند که ترديد ندارند، با توجه به شناختی که از روحيه ومنش همه جانبه نگری او دارند، او اين جملات را بدون همآهنگی با بيت رهبری مطرح نکرده است.

از سوی ديگر، آخرين اظهار نظر "نصرالله" رهبر حزب الله لبنان و اين جمله او که «کسی نمی تواند در مورد خلع سلاح حزب الله تصميم گيری کند.» نيز پاسخی غير مستقيم به رهبر جمهوری اسلامی، فرماندهان سپاه و روحانيونی نظير احمد جنتی تلقی شده است که مرتب از تهران برای حزب الله تعيين تکليف می کنند و با خلع سلاح آن مخالفت. نصرالله به اين ترتيب و برای جلب رضايت و تفاهم با دولت لبنان، تا حدودی حساب خود را از جمهوری اسلامی نيز جدا کرد.

[RedWine]

دو پندار غلط، درباره ماهیت طبقاتی دولت احمدی نژاد و سیاست خارجی جمهوری اسلامی، اغلب موجب طرح سئوالاتی می شود که نشان دهنده وجود ابهام در شناخت این ماهیت و آن سیاست است. این ابهام گاه بر بحث های محافل توده ای نیز سایه می افکند. از جمله حرف ها و یا طرح های عوامفریبانه ای که احمدی نژاد می زند و یا دولت او آنها را تصویب می کند. و یا ارزیابی درست از خطر تهاجم امپریالیستی به ایران، اما فراموش کردن ماهیت سیاست های حاکمیت و حتی زمزمه ضرورت دفاع از حاکمیت کنونی در برابر تهاجم امریکا!
حرف و سخن ما روشن و صریح است:
آن طرح هائی که ایجاد توهم کرده و یا می کند و عمدتا نیز تاکنون از سطح حرف فراتر نرفته، عموما اقتصادی و پولی است، چرا که سمت گیری سیاسی – فرهنگی دولت فاجعه بار تر از آنست که جای کوچکترین تردیدی باقی بگذارد. بحث ما هم اتفاقا در همان عرصه اقتصادی است.
ما اعتقاد داریم، هیچ تحول مثبت اقتصادی بسود توده مردم، در جمهوری اسلامی، بدون دگرگونی اساسی در ساختار طبقاتی حاکم ممکن نخواهد شد. این ساختار ضد تولیدی، وابسته به واردات، متکی به فروش نفت و آلوده به فساد و رشوه و زدوبند مافیائی است. هر اندازه فضای سیاسی کشور بسته تر می شود، دگرگونی این ساختار دشوارتر می شود. تا جائی که می توان انفجارهای کور سیاسی – اقتصادی را پیش بینی کرد. مانورها و طرح هائی از قبیل ایجاد صندوق مهرالرضا، وام اشتغال زا، توزیع سماور و قوری و کاسه و بشقاب بین تازه عروس ها و یا کوتاه کردن دست یک گروه از غارتگرانی که 27 سال بر صادرات و واردات و توزیع سلطه داشته اند، و سپردن سکان این کشتی به دست دزدان دریائی تازه نفس، تحت عنوان "بسیج سازندگی" و یا دعوت از دانشجویان بسیجی که علیه لیبرالیسم اقتصادی فریاد بکشید، (سخنرانی هفته گذشته احمدی نژاد) اما در عمل چهار نعل در جاده خصوصی سازی حرکت کردن و انواع این سخنان و طرح ها، کوچکترین تغییری در ماهیت سمت گیری اقتصادی و ساختار طبقاتی حاکمیت نداده و نمی دهد. دولتی که در کارنامه یکسال و نیمه اش 400 هزار کارگر بیکار شده ثبت است، دولتی که حتی تحمل تشکل های نیمه حکومتی کارگری را ندارد و قانون کار نیمه جان کنونی را طبق نسخه فرمایشی بانک جهانی و صندوق بین المللی پول می خواهد تغییر بدهد و با نیروی انتظامی به مقابله کارگران معترض و بیکار شده می رود و به بهانه ذخیره سازی و پیش بینی محاصره اقتصادی بر میزان واردات محصولات کشاورزی افزوده و خواب ویرانی کامل روستاها را می بیند و... هر شعار عوامفریبانه ای هم که بدهد، نباید بتواند نیروهای مترقی و خواهان تحولات اساسی در ایران را بفریبد. مقابله با تشکل های دانشجوئی و سازمان های غیر دولتی و سندیکاها و ... همگی ادامه همین ارزیابی است.
همین دولت، با ترکیب نیمه نظامی خود، از شعار "به ما حمله کنید" پیروی می کند، که باصطلاح سیاست کلان خارجی جمهوری اسلامی است و رهبر، به تائید همگان، بر آن اشراف کامل دارد.
سیاست جنگی و در واقع سیاست "به ما حمله کنید"، با سنگر گرفتن پشت تولید انرژی اتمی، عملا خطرخیزترین و ضد ملی ترین سیاستی است که حاکمیت یکدست پیش می برد. ریشه های این سیاست که افزایش جهشی قیمت نفت و افزوده شدن بر توان مالی جمهوری اسلامی عمیقا بدان دامن زده، پیش از آنکه سیاستی ضد امپریالیستی باشد (تصور غلطی که عده ای نسبت به آن دچار توهم شده اند)، سیاستی رقابتی در خاورمیانه و خواب و خیال رهبری جهان اسلام و حتی جهان سوم است. یعنی صدور جمهوری اسلامی. این خواب و خیال در آخرین سخنرانی فرمانده کل سپاه پاسداران، در سخنان نماینده جدید رهبر در سپاه پاسداران و پیش از این هر دو، در مصاحبه حسین شریعتمداری نماینده رهبر در موسسه انتشاراتی کیهان با مجله نیوزویک منعکس شد. از جمله این سخن صریح فرمانده کل سپاه که رهبر جمهوری اسلامی را شایسته رهبری جهان سوم و جهان اسلام اعلام کرد.(سخنرانی هفته گذشته رحیم صفوی در برابر فرماندهان سپاه).
ما چنین سیاست و چنین توهماتی را، که همراه است با باز گذاشتن دست بزرگ ترین شرکت های نفتی در ایران و یا قبول خصوصی سازی تا حد نفی قانون اساسی ( فرمان اخیر رهبر) که برنامه مستقیم بانک جهانی است، نمی توانیم سمت گیری ضد امپریالیستی تلقی کنیم. به همین دلیل در دوران اخیر، هرگاه که صحبت از فعالیت اتمی در ایران شده، ما قبل از آنکه منتقد تولید بمب اتم در ایران باشیم، منتقد سیاست جنگی حاکم بوده ایم و در آینده نیز خواهیم بود. شعار و پیشنهاد "جبهه صلح- علیه جنگ طلبی" را نیز که از ابتدای روی کار آمدن دولت احمدی نژاد اعلام داشتیم برخاسته از همین ارزیابی است. عکس یادگاری در کنار رهبر ونزوئلا "چاوز" گرفتن و یا سفر به کوبا و یا ونزوئلا معیار ما برای شناخت ماهیت دولت و حاکمیت باصطلاح یکدست کنونی نیست. همچنان که گسترش دامنه فعالیت صندوق ها و کمیته های مالی- معیشتی (ماننده صندوق مهرالرضا، که کپی برداری از همین نهاد توسط اخوان المسلمین در کشورهای عربی است) هرگز نمی تواند مانع دیدن هدف دولت از عقب راندن سازمان تامین اجتماعی و بردن مردم غارت شده و فقیر زیر پوشش این گداخانه ها و وابسته کردن آنها به خویش بشود.
بدین ترتیب، بحث نه بر سر باورها و یا عوامفریبی های احمدی نژاد و دولت او و یا حامیان وی، بلکه بر سر ماهیت سمت گیری های اقتصادی و سیاسی و فرهنگی چنین دولتی است و حمایت و یا مقابله با آن به این ماهیت باز می گردد نه به شکل و شمایل خوب و یا بد احمدی نژاد و یا فلان وزیر و یا روحانی. همچنان که مخالفت با سیاست جنگی حاکم پیش از آنکه مخالفت با این فرمانده و یا آن فرمانده و یا به تمسخر گرفتن این و یا آن سخنان این فرماندهان و یا روحانیون و از جمله رهبر و امام جمعه ها باشد، مخالفت با یک سیاست خانمان برانداز است. این مشی و این سیاست، برای توده ای ها باید از روز روشن تر باشد. مخالفت رهبری وقت حزب توده ایران با ادامه جنگ با عراق، پس از بازپس گیری خرمشهر از ارتش صدام حسین نیز همین ماهیت را داشت. ما هرگز نمی توانیم با جنگ طلبی موافقت کنیم و از آن تاسف بارتر آنکه، آن را سیاستی ضد امپریالیستی ارزیابی کنیم. اتفاقا این سیاست نیز مانند سیاست های اقتصادی و فرهنگی و سیاسی دولت در خدمت امپریالیسم و در راس آن امریکاست.

[RedWine]

اگر رهبر، بار ديگر تحت تاثير تلقين های فرماندهان سپاه
و چهره های پنهان پشت صحنه قرار نگيرد
تفاهم روزگذشته در وين
مذاكره و توقف غنی سازی
همزمان آغاز خواهد شد




ديدار و مذاكرات هفت ساعته "سولانا" همآهنگ كننده سياست خارجی اتحاديه اروپا و علی لاريجانی دبير شورای عالی امنيت ملی جمهوری اسلامی در دفتر صدراعظم اطريش عصر ديروز پايان يافت و دو طرف برای گزارش جزئيات اين مذاكرات به پايگاه های خود بازگشتند. سولانا بايد به رهبران اتحاديه اروپا و سران كشورهای بزرگ اروپائی گزارش اين مذاكرات را بدهد و علی لاريجانی بايد در تهران جزئيات اين مذاكرات و پيش تفاهم ها را به رهبر گزارش كند.

با آنكه هيچ خبر رسمی درباره جزئيات اين مذاكرات انتشارنيافته، برخی اشارات ديپلمات های تدارك بيننده اين مذاكرات نشان ميدهد، تفاهمی تا اين حد بدست آمده است: « مذاكرات رسمی بر سر مسائل اتمی ايران آغاز شود و همزمان با آغاز اين گفتگوها، غنی سازی اورانيوم درايران متوقف شود.»

بقيه مسائل كه عمدتا بر محور بازگرداندن پرونده اتمی ايران از شورای امنيت سازمان ملل به آژانس اتمی دور می زند و يا تفاهم بر سر طرح روسيه برای غنی سازی اورانيوم ايران در خاك آن كشور و ديگر طرح های جايگزين، پس از باز شدن آن گره اصلی مطرح خواهد بود. يعنی پس از تائيد متوقف شدن غنی سازی در ايران و سپس تفاهم بر سر آغاز مجدد آن با در صدی معين و تحت نظارت سازمان انرژی اتمی.

[RedWine]

رئيس پيشين كنگره امريكا:
مشكل اتمی ايران
با تغيير حاكميت آن حل می شود!





در آستانه مذاكرات جديد اتمی ايران و نرمش هائی كه ظاهرا قراراست جمهوری اسلامی در ارتباط با منطقه خاورميانه، لبنان، عراق، اسرائيل و مسائل اتمی از خود نشان بدهد، روزنامه گاردين (9 سپتامبر) مقاله جديد و تحريك آميز از رئيس پيشين كنگره امريكا "گينگريچ" منتشر كرد.

گينگريچ در اين مقاله و درحالی كه حمله نظامی به ايران را چندان سود مند نمی داند، روی پيشنهاد تغيير حاكميت درايران تاكيد می كند! يعنی همان تزی كه عملا تحريك كننده و برانگيزاننده حاكميت برای آماده شدن جهت تقابل و تقويت سياست جنگی درايران است.

گينگريچ می نويسد: «تلاش حكومت ايران برای دستيابی به فن آوری هسته ای كه با سرپيچی از سازمان ملل متحد صورت می گيرد، باعث شده كه بعضی ها خواستار حمله نظامی به تاسيسات هسته ای ايران شوند تا از دستيابی اين حكومت "حامی تروريسم" به سلاح هسته ای جلوگيری شود. اما تا زمانی كه حكومت ايران با حكومتی كه از تروريسم حمايت نكند و به دنبال برنامه هسته ای نباشد، تعويض نشود، اين خطر نه تنها باقی می ماند، بلكه گسترش هم پيدا خواهد كرد. اگر تنها راه تغيير حكومت ايران حمله نظامی باشد، من از آن حمايت می كنم، اما حمله نظامی بايد آخرين گزينه باشد چرا كه 'بهترين گزينه' نيست. تنها استراتژی مناسب در درازمدت برای ايجاد امنيت در مقابل تهديد ايران، تغيير حكومت اين كشور است كه اگر لازم باشد می تواند با زور صورت بگيرد، اما بايد در حد امكان بدون استفاده از زور انجام شود.

[RedWine]

شايد برود ميخ آهنين بر سنگ
كوچ كردهای منطقه
به ساحل امن كردستان عراق




مسعود بارزانی رهبر كردستان عراق بر افراشتن پرچم كردستان عراق بجای پرچم عراق، در اماكن عمومی را به همه كردها توصيه كرده است.

كردستان عراق آرامش برقرار است و انفجار و ترور، آنگونه كه در مركز عراق و جنوب اين كشور رايج است خبری نيست. به همين دليل خيلی از عراقی ها برای بهره گيری از همين امنيت راهی كردستان شده و در آنجا ساكن شده اند. دو فرودگاه بين المللی در منطقه كردستان عراق تاسيس شده است. شركت های بين المللی بدون هيچ مشكلی در منطقه فعاليت می كنند.

از كردستان ايران و كردستان تركيه مهاجرت گسترده ای به كردستان عراق صورت گرفته و ادامه دارد. آنها نيزجذب امنيت و آرامش و از آن مهم تر احترام به هويت ملی كردها می شوند و از زير بار فشار حكومت های خود می گريزند. دركردستان عراق كسب و كاری برای خود پيدا می كنند و اگر دانش و هنری داشته باشند به خدمت گرفته شده و امكانات قابل توجهی در اختيارشان گذاشته می شود.

شايد دولت تركيه زودتر از حاكميت جمهوری اسلامی متوجه اوضاع شده و بجای توطئه عليه كردستان عراق كه حداقل در شرايط كنونی و با توجه به حمايت های بين المللی از دولت كردستان عراق و شرايط داخلی عراق ناممكن بنظر می رسد، فضای مناسبی را در كردستان تركيه باز كند. در جمهوری اسلامی هنوز بر همان طبل های گذشته كوبيده می شود كه نتيجه اش كوچ و مهاجرت سالهای اخير به كردستان عراق است.( در تنظيم اين گزارش، نوشته منتشر شده در وبلاگ مسافری در كوير نيز استفاده شده است.)

[RedWine]

جنايات پينوشه
افشای جزئيات شكنجه و قتل
دبيركل حزب كمونيست شيلی




دادگاه عالی شيلی، راه را برای محاكمه ژنرال آگوستو پينوشه، ديكتاتور سابق شيلی به اتهام قتل، شكنجه و نقض حقوق بشر در ويلای گريمالدی در شرق سانتياگو(پايتخت شيلي)، يكی از زندان های مشهور تحت كنترل سرويس پليس مخفی او در دهه های ۷۰ و ۸۰ ميلادی، هموار كرد. دراين زندان، اعضا و هواداران احزاب و سازمان های چپ گرا(بويژه كمونيست ها) تحت حيوانی ترين شكنجه ها قرار می گرفتند. از جمله قربانيان، ويكتور دياز دبير كل حزب كمونيست شيلی بود، كه پس از شكنجه های طولانی در آن مكان، بدون محاكمه اعدام شد و تاكنون پيكر او پيدا نشده است.

به گزارش خبرگزاری ها، اين موضوع پس از لغو مصونيت قضايی ديكتاتور سابق شيلی طرح شده و قرار است درهفته جاری به طور رسمی اعلام شود.

ژنرال پينوشه متهم است كه پس از سرنگونی دولت چپ گرا و قانونی سالوادور آلنده در شيلی در دهه ۷۰ ميلادی، جنايات بيشماری عليه مردم شيلی مرتكب شده است.

خانم ميشل باشله، رئيس جمهوری فعلی سوسياليست شيلی و مادرش از جمله كسانی هستند كه در بازداشتگاه های سانتياگو(پايتخت شيلي) توسط ماموران ژنرال پينوشه شكنجه شدند.

[RedWine]

مقابله 9 رئيس جمهور امريكا
با يك رئيس جمهور درامريكای لاتين


دولت های بيل كلينتون و جورج بوش در آمريكا، از طريق دفتر امور انتشار اطلاعات كوبا در واشنگتن به ‪10 روزنامه*نگار رشوه*های هنگفتی پرداخت كردند تا مطالبی عليه انقلاب كوبا و "فيدل كاسترو" رئيس جمهوری اين كشور منتشر كنند.
روزنامه نيويورك تايمز در اين مورد نوشت:3 روزنامه*نگار، كه در روزنامه اسپانيايی زبان "ميامی هرالد" در آمريكا، مطالبی عليه فيدل كاسترو منتشر مي*كردند، پس از افشای اين موضوع ، از آن روزنامه اخراج شدند.
نيويورك تايمز افزود: همچنين يك گزارشگر امور كوبا در روزنامه "ال نوو هرالد" از سال ‪ ۲۰۰۱ ميلادی تاكنون مبلغ ‪ ۱۷۵هزار دلار از آمريكا دريافت كرده است.
اين روزنامه نوشت: اين گزارش مستند و حاوی مداركی ،در تاييد گفته*های دولت كوبا منتشر شده، كه بارها تاكيد كرده است آمريكا به شماری از نويسندگان و روزنامه*نگاران كوبايی -- آمريكايی مستقر در ميامی پول پرداخت مي*كند تا عليه فيدل كاسترو مطلب بنويسند.
بر اساس اين گزارش، سردبير روزنامه ميامی هرالد با دفاع از تصميم خود برای اخراج ۳ روزنامه*نگاری كه به سفارش دولت آمريكا كار می كردند، گفت: "دريافت دلارها از دولت، خلاف دو اصل "استقلال" و "اعتبار" روزنامه*نگاران است كه مفاهيم اساسی اخلاقيات روزنامه*نگاری را تشكيل مي*دهند.
براندازی نظام سوسياليستی كوبا، حتی از طريق دخالت نظامی و حمايت از ضد انقلابيون، مهمترين اولويت منطقه*ای آمريكا در ۵ دهه گذشته و در دوره حكومت ۹رئيس جمهوری آمريكا بوده است.

[RedWine]

وداع سخنگوی وزارت خارجه
با تلخ و شيرين ها سياست خارجی ج.ا




حميدرضا آصفی سخنگوی قديمی وزارت خارجه، سرانجام كنار رفتن و استعفای خود از اين سمت را تحت عنوان " نامه خداحافظی» اعلام كرد. او در نامه پر تعارفی كه خطاب به خبرنگاران نوشت، تنها در يك جمله كوتاه دست از روی زخمی كه در پهلو دارد برداشت و نوشت: در خاتمه 8 سال سخنگويی وزارت امور خارجه، لازم مي*‏دانم از توجه وهمكاری و همدلی آن عز