Prince Reza Pahlavi II

[Rasputin]

شاهزاده رضا پهلوی، وليعهد سابق ايران از دولتمردان جهان خواسته است تا به جای توسل به راه حل نظامی يا ديپلماسی، برای رويارويی با برنامه هسته ای جمهوری اسلامی، راه سومی را اختيار کنند
وی که به دعوت باشگاه ملی خبرنگاران آمريکا در واشنگتن صحبت می کرد، خواستار حمايت جهانی از حرکت های آزادی خواهانه ايرانيان در داخل و خارج از اين کشور شد

رضا پهلوی با هشدار درباره تهاجم نظامی به ايران گفت، اين حرکت به جای رفع خطر دستيابی جمهوری اسلامی ايران به سلاح هسته ای، با ايجاد فضای جنگی و تحريک احساسات ملی، روند گسترش مردم سالاری را در اين کشور چند سال به عقب خواهد انداخت

او همچنين با اشاره به گفتگوی سه ساله جمهوری اسلامی ايران با نمايندگان اتحاديه اروپايی، تلاش دولتمردان ايرانی برای ادامه گفتگوها با روسيه را حرکتی در جهت وقت کشی عنوان کرد

به گفته او، در حالی که جمهوری اسلامی ايران برای سرپوش گذاشتن بر نارسايی هايی اقتصادی داخل کشور از ادامه تنش های سياسی با غرب استقبال می کند، ادامه گفتگوها به آن کشور فرصت می دهد تا در عرض سه سال به سلاح هسته ای دسترسی پيدا کند

وليعهد سابق ايران اتحاد و هماهنگی نيروهای آزاديخواه داخل و خارج از کشور برای حاکم شدن دموکراسی در ايران را راه سومی دانست که احتمال موفقيت بيشتری از تلاش های ديپلماتيک يا حمله نظامی به ايران دارد

او پس از پايان جلسه باشگاه ملی خبرنگاران آمريکا به بی بی سی گفت: "تنها راهی که برای ايران وجود دارد، راه حل دموکراتيک و سرمايه گذاری برای استقرار دموکراسی در ايران است. در سال های قبل دنيا فکر می کرد از طريق يک حرکت اصلاح طلب می توان نظام را تغيير داد ولی امروز به نتيجه عکس رسيده است

رضا پهلوی هشدار داد که وقت تنگ است و بايد ديد که آيا دموکراسی زودتر بر ايران حاکم می شود و يا اين که جمهوری اسلامی موفق خواهد شد قبل از هر اقدامی به سلاح هسته ای دست پيدا کند

او گفت جمهوری اسلامی ايران خواهان دسترسی به سلاح هسته ای است تا با خنثی کردن خطر تهاجم نظامی، به تحرکات سياسی خود در منطقه ادامه دهد
به گفته وی جمهوری اسلامی ايران نهايت استفاده را از روند گسترش مردم سالاری در خاورميانه کرده است و امروز جهان شاهد پيروزی، به گفته او، متحدان اين دولت در انتخابات پارلمانی در سرزمين های فلسطينی و عراق است

او اضافه کرد که در اين موقعيت جهان بايد هرچه زودتر از حرکت های آزادی خواهانه ايرانيان در داخل و خارج کشور حمايت کند

رضا پهلوی از گروه های سياسی هم خواست تا با کنار گذاشتن اختلافات سياسی و سليقه ای در جهت گسترش حاکميت دموکراسی و حقوق بشر در کشورشان حرکت کنند

"طبيعی است که اگر اپوزيسيون و بخصوص نيروهای برون مرزی در جهت پاسخگويی به خواسته های مردم ايران اقدام کنند، از مقبوليت و اعتبار بيشتری برخوردار خواهند شد

رضا پهلوی همچنين با اشاره به تبعات تحريم اقتصادی احتمالی بر مردم ايران، از جامعه بين المللی خواست با اعمال تحريم های هوشمندانه سران جمهوری اسلامی ايران و وابستگان آنها را تحت فشار بگذارند

[sysconfig]

onam biron goud neshaste mige lengesh kon...aslan kasi in baba ro be rasmiat nemishnase....100 rahmat be akhonda ke orze hokomat kardan daran

[Rasputin]

[Rasputin]

[Rasputin]

You basically send a very strong message to the regime, you penalize their officials, you don’t necessarily declare war on Iran or economically put more pressure.

Then it’s also a challenge to Russia and China. You know Russia and China might be able to legitimately argue why they would veto any Security Council resolutions on sanctions. China, obviously, because it’s dependent on Iranian oil, and Russia because I think Putin and Peter the Great are not that far apart, in terms of their being the big boys in the region. But they will be hard pressed to object to any smart sanction, because failure to do so basically means they are in cahoots with the Islamic regime. I don’t know if they want to take that public position in the court of public opinion.

While you’re doing this, how concerned are you about your own security here in the United States?

Look it’s beyond concern. I put faith in the Almighty and I said whatever it takes. You know, what can you do? You cannot live in a shell.

In your Iran, Mahmoud Abdullah, the Afghan who converted to Christianity, would have every right to do that and the state would protect him from retaliation by radical clerics?

God, I hope so. I hope so. Because if we are basing our constitution on the Universal Declaration of Human Rights that’s one of the most fundamental rights that any human being should have. I’m sick and tired of hypocrisy and all this dubious attitude that is so typical of our region. If you believe in something you say it, you don’t fool around. I mean, that’s where I’m coming from. I haven’t lived 45 years of my life to fool around with these things. If I’m willing to lose my life for it, hell I’m going to fight for these rights, otherwise it’s not worth it. Frankly it’s not worth it! I might as well forget about Iran and become a citizen and live my life in this country. No. I want to have the same rights you have over here over there. That’s what I’m fighting for! Otherwise why bother?

Do you think the Iranian population as a whole agrees with you today or do you feel you have to convert them to your point of view?

It doesn’t take a rocket scientist to find out that the minute you criticize any aspect of this regime you are going to be at the very least incarcerated, possibly tortured, and at the very worst, executed. Last week, there were six bodies of women found in South of Tehran, because of the new edict by Ahmadinejad—and I’m not saying “edict” as a cleric because he’s not, but the new law—to further strengthen the strict code of how you dress! People can be fined if they happen to have a dog on a leash because dogs are supposed to be bad in Islam. You cannot even walk your dog on the street and not be fined. Imagine if you were to criticize the regime! Don’t you think people get that? They do.

Would you rather participate in a democratic parliamentary election like Iraq or simply come back as a constitutional monarch?

I appreciate the question. I know what my function is today, and my function today is to be a catalyst that promotes unity as opposed to being an element that brings polarity. My role today is not institutional, it’s political. My role today is not someone who will be a symbolic leader under that institution, but a national leader that is fighting for freedom. ... My job today is to be a liberator, as opposed to representing an institution. However, as an option, certainly the Iranian people should consider that beyond the content of the future, which I described to you—secular, democratic, based on human rights—what should the ultimate form be? Do we want to have a parliamentary monarchy like we do Sweden, or Japan, or Holland, or Belgium? Or do we want to have a republican system like you have in this United States or France or elsewhere? That debate is not today’s debate. That is the debate that will be the responsibility of the next constitutional assembly that will have to bring in a new constitution and draft a new one.

At that time, there probably will be a lot of debates between those who are advocates of a monarchic system and those who are advocates of a republican system.

But you don’t rule it out?

I think it is, in my personal opinion, I think that that institution will better serve the purpose of the institutionalization of the democracy in Iran rather than the republican form. I can, case in point, use the example, of a post-Franco [Spain] with King Juan Carlos.

You’re not renouncing the throne, in other words? You’ll take it, if—

Look, it’s not a matter what I choose to do. I think that if monarchy has to be decided it should be based on people wanting it, not me arguing it. I have faith that this is an appropriate institution. It’s not a coincidence it survived more than 25 centuries. It is very much imbedded in Iranian culture and tradition and identity. In modern days, it can play just as effective a role. And I think that one of the things that I often find, thinking of the way Americans look at monarchy, which is immediately George III in your mind, is that you should at least liberate yourself from that aspect and see that the name “republic” doesn’t mean anything. Most of your enemies are republics. Saddam Hussein is one. Syria is one. “Republic” doesn’t automatically mean democratic. The Soviet Union was a republic. Most of your allies in Europe and NATO, half of them were monarchies. ... I think it’s not the form of the regime, it’s the content that matters. I think a monarchy is just as compatible to be committed to be democratic as a republic is. In some countries, a monarchy works better than a republic. Usually, history has shown us, in countries that are heterogeneous, in other words that have a lot of different groups, ethnicities and religion, the gelling factor, the unifying factor, has been the institutional mind, with the difference that this institution has to remain above the fray and not be engaged in the politics. That’s the big difference. Because the only time it can maintain neutrality and be for all is by not being engaged. Because the minute you become political then you have to take sides and that defeats the purpose, which is pretty much the problem we had under the previous regime, because the person of the king was directly involved in making policy, which is the last thing you want to do.

Having said that, yes, I’m fully committed to that. I’m ready to serve in that capacity. If the people so choose, it would be my greatest honor. But at the end of the day, what I tell them is, first and foremost, I’m an Iranian and I’d be just as happy to serve my country in whatever capacity. But if you give me that choice, that opportunity, I think I could do a good job for you.

[Rasputin]

بيانيه رضا پهلوی در مورد رويدادهای اخير آذربايجان و بلوچستان
هم ميهنان عزيزم،

وقايع اخير در آذربايجان و بلوچستان بار ديگر نشان می دهد که سراسر ايران در آتش شرارت رژيمی که خود را "جمهوری اسلامی" می نامد، می سوزد و می سازد.

سردمداران اين رژيم با افسون فقاهت کاذب، از ملت سلب حاکميت کرده و اراده خود را به جای اراده مردم نشاندند، تکاليف شرعـی را در برابـر حقوق انسانی شهـروندان عَـلم کرده و بـه نقض کامل آن چشم دوختند، طاعـت و عبـادت را به تعبُد و عـدم آزادی تـام افراد تعبیـــر نمودنـد، به نام عَـدل و قسط اسلامی بـه ثـــروت انـدوزی هـای رهزنانـه و افسانـه ای روی آوردنـــد و به خاطــر اُمتی مجهول الهويه، در صدد زدودن هويت قومی و ملی افتخار آفرين يک يک ما بر آمدند.

من بيش از آن که از جور زمانه و بيدادی که بر فرد فرد ما رفته است، شِکوه سر کنم، سينه ای مالامال از غرور ملی دارم، غروری که برخاسته از خشم شما خواهــران و برادران آذری، کرد، بلوچ، ترکمن، عرب و فارس می باشد!

همين خشم بود که سرانجام بر اسکندر مقدونی فائق آمد.

همين خشم بود که در برابر تازيان ندا داد:

چو ايران نباشد، تن من مباد!

همين خشم بود که خشونت عالم سوز مغولان را خرامان خرامان به فرهنگ مِهر جهان آرای ايرانی مبدل ساخت.

همين خشم بود که در برابر تشبثات مکرر استعمار در سـده های اخير برای تسخير و تجـــزيه ايران جانانه ايستادگی و پايداری کرد.

خشم شما ناشی از فرهنگ والائيست که هر دشمن و مهاجمی را سرانجام يا جذب آئين انسانی خود می نمايد و يا مانند جسم بيگانه از خود دور می کند. راز غروری را که من در سينه خود بـا هر نفس حس می کنم بايد در همين فرهنگ مهر آفرين و آئين همبستگی فرازمند ملی شما جستجو کرد.

ما با همين فرهنگ و همبستگی بر بيدادها و شرارت های رژيم کنونی فائق خواهيم آمد.

ما با همين همبستگی که همگان را به کردار اعضائی از يک پيکر واحد به هم متصل می سازد، به يک زندگانی خوش و انسانی، فارغ از رنج و بيکاری، فقر و حِرمان نيل خواهيم يافت.

ما با همين همبستگی به هر گونه ستم و تبعيض قومی در ايرانی سر فراز, خوشبخت و فـرهنگ آفرين پايان خواهيم داد.

همای فرهنگ ملی ما دو بال دارد که با آن به پرواز شکوهمند خود تواناست: هويت قومی و هويت ملی! اين دو مکمـــل يکديگرنــد و تــوان يکی در غنـای ديگری ست . بدين سان هويت و فرهنگ ملــی ایـران بر خاسته از ترکيب بديع اين دو است که به همه ايرانيان تعلق داشته و بـا مفهوم ميهن زدا، بی نام و نشان و فرهنگ ستيز "اُمت" تفاوت ماهوی دارد.

هم ميهنان عزيزم،

لوای وحدت ملی را با طرد اُمت گرائی افسونگران دين بر افراشته تر نگه داريد که آزادی و استقلال ايران در گرو آن ست. من به اين پرچم سوگند وفاداری خورده ام و تا اهتزاز آن بر فراز خاک مقدس ميهن از پای نخواهـم نشست. من حاضرم بــرای پيروزی در اين نبرد، هر تیـر بــلا و اهانتی را که به سوی برادران و خواهران آذری، کرد، بلوچ و غيره رها می شود، به جان بخرم!

درد همه ما يکی ست: عدم آزادی! ايران که جايگاه شيران و آزادگان بوده است، ايرانی که حتی نامش حکايت از آن می کند که مردمانش نه بَرده می گيرند و نه بَرده می شوند، اکنون توسط مشتــی فرو مايگان ايران ستيز به زنجير کشيده شده و به زندانی بزرگ مبدل گشته است.

گذار در اين روزگار سرنوشت ساز، شانه به شانه و سنگــر به سنگر با هـم باشيم و ديوارهـای اين زندان را با نيروی جمعی خود فرود آوريم!

بدون کوچک ترين تزلزلی پا به پيش گذاريم تا بــه استعانت بصيرت سياسی و درايت تشکيلاتی زنــان و مردانی که قلبشان مالامال از مهر وطن است، حمله نهائی را به دژ منفور شعبده بازان دين که بساط حاکميت خونين و جنايت بار خود را بر ساحت کُهن ميهن ما گسترده اند، سازمان دهيم!

بی پـرده بگويم: ملت ایــران از دست نق زنان حرفــــه ای، حسابگــران بـازار سياست و مدعیـــان بی مايه ای که اتحاد را با "شايد"، مبارزه را با "اما" و آزادی ميهن را با "شرط و شروط" بـــه معامله نهاده اند، خسته شده اند! من برنامه مبارزاتی خود را بـا "الهام از منويات قلبی ملت ايران" تدوين کرده ام. حرف ما يکی ست و شعار ما روشن و بدون ابهام است:

اتحاد، پيروزی، آزادی!

سوگند که من با همه کسانی هستم که همين را می گويند و می خواهند و طبعا آن هايی که جز اين نمی گويند و نمی خواهند برای هميشه با من هم پيمان و همراه خواهند بود!

خداوند نگهدار ايران باد
رضا پهلوی

[Rasputin]

Dear Mr. Reza Pahlavi,

"What it lies in our power to do, it lies in our power not to do." Aristotle

384-322, BC, Greek Philosopher

I am not a very important man. I have had a simple life. I have not accumulated a great deal of wealth. I was not born with a silver spoon in my mouth. I have never held or occupied a position of grand authority. Yet, I have always hoped to be as effective as my pen allows me to be.

As has been said, a hundred years from now it will not matter what my bank account was, the kind of place I lived in, or what kind of vehicle I drove. But the world will be different, because of my inceasing passion for doing the right thing and making the right choice.

May Sarton wrote, "I would like to believe when I die I have given myself away like a tree that sows seed every spring and never counts the loss, because it is not loss, it is adding to future life. It is the tree's way of being. Strongly rooted perhaps, but spilling out its treasure on the wind."

A simple man like myself would be happy to know that his efforts have brought forth blooms of freedom for his noble country. I would like to think that I am one of the makers of history, the builders of tomorrow. If I can make my dream a reality, I will feel like one of the most important men who
ever lived.

Mr. Pahlavi, America was built on a dream. That dream is found in the Declaration of Independence, "We hold these truths to be self-evident, that all men are created equal, that they are endowed by God, Creator, with certain inalienable Rights, that among these are Life, Liberty, and the pursuit of Happiness." This was a great dream. It is now a reality.

One of the founding fathers of this great nation, George Washington, demonstrated that in order to make America secure and eternally prosperous, he must do what was right, regardless of what others asked of him or the temptations of wealth and royalty. George Washington was a strong believer in the office of the presidency. After the revolutionary war, George Washington was approached by many of his friends and officers who suggested that he should be crowned king. Needless to say, many men would have jumped at the idea of becoming the first American king, but not George Washington.

George Washington had spent decades ridding America of a monarchy and he was not about to replace the system he fought against for a long time with another monarchy. George Washington easily could have become a king. However, he chose to remain a man.

A president is elected to the office every 4 to 8 years. Another president will replace him. A president who derails from the mainstream can simply be thrown out of the office by the popular vote. A king remains in his position for life and reports to no one.

For more than 200 years, America has been building and growing because of that choice. I would like to recommend to you the same choice by refusing to become the future monarch in Iran. Even if the people in a free referendum vote to reinstate the monarchy, the ultimate choice is yours to make. I would like to recommend that you join forces with our republicans for a once in a lifetime chance to redeem Pahlavi's name and bring joy to the heart of Cyrus the Great, the founding father of Persia.

Mr. Pahlavi, I want to ask you to look around you. What do you see? Who do you think those phony people are who have allied themselves with you? I want to ask you to ally yourself in one of the great ongoing struggles of the Iranian experience - the struggle for the soul of democracy, for government " of, by, and for the people."

Do not let this opportunity pass you by. This is a battle we can win only if we work together. This alliance will bring shivers to the fabrics of the Islamic regime. This bombshell will be catastrophic and will, overnight, bring you allies from every corner of the world. You have a lifetime opportunity to become the second Cyrus by simply doing the right thing. You can become another George Washington, a man who refused to be a king.

Imagine if George Washington had declared himself a king. America might have fallen into an anarchy or been taken over by foreign powers. You would be living in a different America, but instead, she became the center of civilization and home to millions of freedom loving souls from all aspects of life, including yourself. George Washington had a strong vision. He could simply see beyond his time, something I am asking you to do.

Mr. Pahlavi, "History is the science of what never happens twice." Said, Paul Valery. The time and place is now. Lead the way as a true democrat and abandon any thought of reviving the old system of monarchy in Iran. "The Winds of Change," should be about changing Iran to an everlasting democracy, not reviving the system of monarchy.

Mr. Pahlavi, do the right thing and establish yourself forever as a man who refused to be a king.

[ProudPersian]

Democracy...

ok my views on democracy

A constant error of this Western ideology, bent on propogating itself and democracy. While democracy is can be an effective form of government, it is nothing special. It simply means that the people elect their leader, it does not certify that the leaders will be qualified (aka Bush). And it may not be a dictatorship, but really you only have two choices, A Republican or Democrat candidate in the USA.

The most important and immediate concern is the constitution of the nation. Case and Point: Afghanistan. The government is a democracy, yet because the constitution was weak and did not outline universal rights, the radical Islamic factions still wanted to sentence a man to death because he converted to Christianity, a right one would think is basic to a democracy. Yet in practice this right has more to do with a well-written constitution.

The other most important concern is the economy. The function and stability of a nation lies in its economic health. Case and Point: Iraq. Iraq has a functioning democratic government, a constitution, and ongoing insurgency and instability. Why? Because of inflation and economic instability. If the economic situation is unstable the people will be discontented. However if the economy is strong the system of government will naturally conform and develop to best suite the needs of the people. And the people will have a job, money, and security, meaning the have a vested interest in seeing the government grow and remain in power.

Whether through a Republic, Direct Democracy, or Constitutional Monarcy it does not matter, so long as the building blocks for the nations development are in place.

[Rasputin]

ده پرسش از رضا پهلوی، ترجمه مصاحبه رضا پهلوی با تایم لندن


به عنوان پسرارشد پادشاه ایران، دوران جوانی رضا پهلوی در کاخ های زیبای تهران و همچنین افق برتخت نشستن وی، با انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ و تبعید خانواده او از ایران، جملگی به پایان رسید. در بین ملاقات های خود با سیاسیون فرانسوی، پهلوی، چهل و پنج ساله، در اقامتگاه مادر خویش در درپاریس، با فرستاده مجله تایم، ویویان والت، به گفتگو نشست. وی در این دیدار، چگونگی بهترین راه کنار زدن نظام حاکم در تهران و بازگشت خویش به میهن را با ما درمیان گذاشت.

تایم: چگونه اپوزیسیون قادر خواهد بود نظام را از پای درآورد؟
پهلوی: تنها راه مجبور ساختن نظام به عقب نشینی، نافرمانی گسترده مدنی در ایران است. از قبیل، اعتصابات درسطح ملی، تظاهرات، سرپیچی از همکاری... آنچه بیش از هرچیزدیگری، از جمله تحریم های اقتصادی و حمله نظامی، خامنه ای رهبرنظام را به وحشت می اندازد حضور مردم در خیابان هاست.

تایم: با این حال، همین یک سال پیش تعداد بیشماری در ایران به محمود احمدی نژاد رای دادند.
پهلوی: با شعارهای رابین هوودی (قهرمان مستضعفان) می شود تا مدتی بخشی از مردم را گول زد ولی تا ابد نمی شود به این کار ادامه داد. فراموش نکنید که همین غربی ها تا مدت ها مبهوت و مسحور لبخند و به اصطلاح دیالوگ محمد خاتمی شده بودند و این درست در زمانی بود که در ایران روزنامه نگار و دانشجو را روانه زندان می ساختند و در رسانه ها را یکی پس از دیگری تخته می کردند.

تایم: نقش شما در اپوزیسیون چیست؟
پهلوی: فراجناحی اندیشیدن و فراجناحی عمل کردن. خیلی وقت ها شده که شاهد بوده ایم شخصیتی حاضر نبوده است با شخصیت دیگری یا جناح دیگری از اپوزیسیون حتی برسر یک میز بنشیند. من توانسته ام در اینگونه موارد اینها را به یکدیگر نزدیک کنم و باب گفتگو را میان آنها باز کنم. نقش مدرن من امروز نقشی است که درکارکرد ملی خود مفهوم می یابد.

تایم: شما از اروپا و آمریکا چه انتظاری دارید؟
پهلوی: اگرفهرستی می توانستم تهیه کنم، اولین درخواست من این می بود که ابزار مخابراتی لازم برای شکستن سد فیلترهای اینترنتی در اختیار مخالفان ایرانی قرار داده شود. یک چنین اقدامی می تواند به خودی خود دینامیک جدیدی را در داخل جامعه ایران پدید آورد. تا به امروز، تبادل اطلاعات و مخابرات بسیار محدود بوده است. به همین دلیل بوده که حرکاتی چون اعتصابات کارگری، جنبش دانشجویی و نافرمانی های مدنی در گوشه و کنار کشور تا به امروز محدود و فرقه ای مانده اند. اگر امکان ارتباط با بدنه جامعه برقرارشود، آنها خواهند توانست در سطح توده ای این گونه حرکات را سازماندهی کنند.

تایم: آیا آمریکا و متحدانش از گزینه نظامی خوبی برخوردارند؟
پهلوی: من گزینه نظامی شدنی ای را نمی بینم. حتی تصور اینکه روزی تانک های خارجی در خیابان های تهران در رفت و آمد باشند به مغزم خطور نمی کند. هیچ ایرانی ای تهاجم به ایران را برنخواهد تافت. چنین کاری تازش به سرزمین مادری ما محسوب خواهد بود. حتی ضربات هوایی محدود نتیجه ای معکوس خواهند داد. اگر می خواهید مردم را برعلیه خود برانگیزانید، به گزینه نظامی روی آورید.

تایم: ابعاد نارضایتی در بدنه نیروهای مسلح ایران را چگونه و تا چه حد ارزیابی می کنید؟
پهلوی: بسیارند آنهایی که در درون این دستگاه گرفتار شده اند و از خدا می خواهند راه خروجی برایشان دست و پا شود. تردیدی نیست که نظام توانسته است از اوباش برای خود ارتشی فراهم کند که قادرخواهد بود به خیابانها رفته و به روی مردم آتش بگشاید. ولی آیا خواهند توانست دربرابر میلیون ها نفر در خیابان ها قرارگیرند؟ مسلما خیر!

تایم: نظرتان در مورد آخرین بسته پیشنهادی اروپا و آمریکا در چهارچوب مذاکرات هسته ای چیست؟

پهلوی: اینها آنقدر فکرشان برروی مسئله هسته ای متمرکز مانده است که دیگر اصل مطلب را از یاد برده اند. حتی اگر معجزه ای هم صورت بگیرد و شما بتوانید مشکل هسته ای را حل و فصل کنید و به یک بده بستان امنیتی با رژیم دست یابید، آنوقت چه خواهد شد؟ تکلیف تروریزم در قالب متعارف و غیرهسته ای اش چه می شود؟ آیا معنی یک چنین بده بستانی این نخواهد بود که ازاین پس، در زمینه غیرهسته ای، دست رژیم را کاملا باز خواهید گذاشت؟

تایم: شما خیلی جوان بودید وقتی مجبور به تبعید شدید، اینطور نیست؟
پهلوی: آری، همینطوراست. من هفده سال و نیم بیشتر نداشتم. تبعید برای من همواره بیشترجنبه مادی داشته است تا معنوی، چرا که در ذهن و درخیال خود هیچگاه میهنم را در طی این سالها ترک نکرده ام. قوی ترین محرک من همین حضور ذهن و تداوم پیوند با درون ایران است.

تایم: آیا براستی فکرمی کنید هرگز به کشور خود باز خواهید گشت؟
پهلوی: این برای من، نه یک رویا، که یک یقین است.

تایم: تا چه حد به بازسازی پادشاهی در ایران اعتقاد دارید؟
پهلوی: این برعهده ایرانیان است تا در این مورد تصمیم بگیرند. تا زمانی که محتوای نظام آینده بردموکراسی و حقوق بشراستوارباشد، شکل آن اهمیتی ندارد. اعتقاد راسخ شخص من این است که نظام پادشاهی پارلمانی اگراز نظام جمهوری تواناترنباشد، هیچ از قابلیت های آن درنهادینه کردن یک دموکراسی پایدار کم ندارد. نود و پنج درصد از محتوای قانون اساسی آینده، در هردو صورت، یکی خواهد بود: سامانی دموکراتیک استوار برساختاری متشکل از تمامی اهرم های توازن و کنترل. تمام تفاوت در این خواهد بود که شما شخص اول مملکت را اعلیحضرت خطاب خواهید کرد و یا جناب رئیس جمهور!

[Rasputin]

While a mass petition drive may have been effective in persuading the National Geographic Society to change its position with respect to the Persian Gulf’s historic name, it will not move the Supreme Court of the United States toward a successful outcome in the case of Persian archeological pieces loaned to the University of Chicago. This by no means is intended to be a rain on the petition organizers’ parade; but if the objective is the preservation of the pieces, then a more effective strategy has to be formulated.

The instant case is based upon a triple suicide bombing that was allegedly carried out by Hamas in a Jerusalem mall on September 4, 1997. The plaintiffs who are American citizens and were injured there, brought a number of civil actions in 2000 and 2001against Hamas, Islamic Republic of Iran, the Revolutionary Guards, Ministry of Information, the supreme leader, Rafsanjani and Falahian. The legal actions that were later consolidated into one case, were filed in the United States District Court for the District of Columbia.

A glance at the records of the said Court shows that the Islamic Republic of Iran and Hamas have jointly been named in a number of cases involving alleged injuries to individual plaintiffs; and from the filing dates of the most recent cases, it appears that creative attorneys continue to file this type of cases. Regardless of the merits of these actions, the Iranians who were properly served through the State Department either failed and/or refused to file any responsive pleadings in these cases.

Therefore, as the rules of practice provide, plaintiffs obtained default judgment against the defendants. Uncontroverted expert testimonies on the record show how millions of dollars of Iranian funds have allegedly been funneled to Hamas to support its activities. Following is the Findings of Fact and Conclusions of Law by the presiding judge who awarded punitive damages of $300,000,000 to eight plaintiffs that is equal to three times the alleged annual expenditure of Iran on terrorism which based on expert’s testimony was about $100,000,000 a year.

Over the years there have been many default judgments entered against Iran in the courts of the United States. To satisfy their claims, plaintiffs have often tried to enforce their judgments by attaching the Iranian assets in the U.S. that have been frozen since 1979 with no avail. The State Department that is the foreign affairs arm of the Executive Branch has consistently and successfully intervened in these cases and has resisted any temptation by the Judiciary Branch to step in the jurisdiction of the President.

However, it is a matter of time before the constitutional Doctrine of Separation of Powers is invoked by either branch. In the instant case, in an attempt to enforce their default judgment by attaching the Persian Archeological pieces that are on loan to and stored at the University of Chicago, plaintiffs registered their default judgment in the U.S. District Court in Chicago.

The testimony of the custodian of the pieces states on the record that those items, some of which are as small as the tip of human finger, have been on loan from Iran since 1930s and 1960. The U.C. intervened in the legal proceedings and tried to assert Iran’s rights under the Foreign Sovereign Immunity Act. However, Judge Blanche M. Manning, based on the applicable law, rejected that argument and stated that Iran is the only party that has standing to assert and invoke its rights under the Act.

The Jurisdiction of the Supreme Court of the United States has yet to be invoked, therefore, it has no say in the case. The Executive Branch is on the side of the U.C. and is challenging the process and is doing all it can with no avail. Assuming that any issue(s) has been preserved for appeal, the next step in the process is an appeal to the U.S. Court of Appeals for the Seventh Circuit by the defendants (Named Iranians or Iran itself) where the interested groups (petitioners) with permission of the Court could file an Amicus Brief (petition by people with strong interest in the issues, as friends of court). However, that is a long shot and not promising at all because the Iranians have consistently failed to file any responsive pleadings in the D.C. Court or in the Chicago Court.

The simplest way to untangle this problem is through Congress that could pass a private legislation with retroactive effect. However, considering the post 9/11 climate and the current atmosphere in the mid-term election year, no one in the Congress would touch this issue with a ten-foot pole. Although U.C. is in possession of the items, it does not have title that belongs to Iran and not the named defendants. At this juncture, a motion for an injunction against enforcement of the judgment would buy some time, however the movant must be a legitimate organization representing the interest of Iran itself with sufficient nexus to the land to be able to overcome issues raised by the various decisions.

His Majesty, Reza Pahlavi who is the legitimate heir to the throne and crown, would perhaps be the best candidate with adequate resources to take a break from issuing weekly messages and move for an injunction against enforcement of the judgment and attachments of the items; additionally, he could ask the Court to hold the case in abeyance pending the proper resolution of transfer of power which as predicated by his office should not be long.

Alternatively, the organizers of the petition could be more effective by focusing their efforts on the Executive Branch including the Department of Justice and State, and the International Community that have much greater stakes in the outcome of this case than the Islamic Republic of Iran.

[Rasputin]

پیام رضا پهلوی به مناسبت سالگرد جنبش ۱۸ تیر
پنجشنبه ۱۵ تیرماه ۱۳۸۵

هم میهنان عزیزم،

جنبش دانشجویی با همه فراز و نشیب های خود، با همه بگیر و ببندها و سرکوبها، بخشی پیشتاز از جنبش ضد استبدادی عمومی مردم ایران بوده و هست.

این جنبش بـا حساسیت زلزله سنجانه ای حاکی از تکانهـای شدیـد اجتماعـی و سیاسی است که از تصادم قهری منافع مافیای قدرت و ثروت با مصالح توده عظیم محکومین یعنی ملت دربند، ناشی میگردد.

دانشجویان آگاه ما بدرستی به مناسباتی کـه بین آزادیهای آکادمیک با آزادیهای سیاسی و اجتماعی وجود دارد، پی برده اند. لذا لبـه تیز جنبش دانشجویی متوجه زدودن نهادهـای استبدادی در کشور و جایگزینی آن با نظام مردم سالاری یعنی دموکراسی میباشد.

از این رو دانشجــــویـان مبـارزبدرستــی درک کرده انـد کــه تنهــا با پیـــروی از راهکـردهــای زیرمی توانند نقش تاریخی خود را به نیکی ایفا کنند:

۱ - تلاش اعتمـاد برانگیز درجهت «ائتـلاف بــزرگ ملـی» همــه طیف های سیاسی و اجتماعی آزادیخـواه برای فروپاشـی تمـام و کمــال نظام استبــدادی و رسوای کنونــی و برپایی دموکراسی شکوهمند که شایستۀ ملت ماست.

۲ - پیونــد هرچــه مستحکــم تررشته هـای بــرادری و همیــاری بین جنبــش دانشجویــی و جنبش دامن گستـرکارگــری که بنوبــه خود ستون فقــرات اتحادهای فراگیـر ملی برای بزانــو درآوردن هیولای جمهوری اسلامی خواهد بود.

۳ - رویکــرد به یک فرهنگ ملــی، مردمی و علمــی بجــای فرهنــگ ضــد ملی، ضد انسـانی و ضد علمی حاکمین.

هم میهنان عزیزم،

آری، شعار همه ما یکی است: اتحاد، پیروزی، آزادی

تنها در راستای یک ائتلاف بزرگ ملی است که پیروزی بردشمنان حاصل میشود و نهایتا آزادی به دست می آید!

آنچه که من درآستانــه ۱۸تیــر، یعنی سالروز پرافتخار جنبش دانشجویی ایـران از شما خواهران و برادران عزیـز دانشجو خواستـارم و خود نیــز با تمام وجــود و امکاناتم وقف آن هستم، جزاین نیست!

به شما اطمینان خاطـرمی دهم کـه من بطرزی خستگی ناپذیرنــدای حق طلبانه و صلای عادلانه شما را به گوش جهانیـان و مردمـان آزاده گیتی خواهم رساند و از تلاش بـرای احقاق حقوق فرد فرد شما عزیزان تا پیـروزی کامل ملت و تحقـق چشم اندازهای رهایـی بخش و شادی آفرین شما جوانان برای ایرانی آباد، سربلند و آزاد از پای نخواهم نشست.

خداوند نگهدار ایران باد
رضا پهلوی

[Sepideh_UK]

Zende baad shaho shahanshai

[Rasputin]

با درود به همرزمان گرامی وايرانيان آزادانديش

در جنبش ايران فردا

ایران یاران گرامی

با توجه به فصل تازه ای که در مبارزات ملت ایران در مقابل رژیم دین ستیز ملایان گشوده شده است و همچنین صداقت و روشنی و گامهای استواری که جنبش ایران فردا به همراه یاران صدیق خود بسوی رهائی کشور برمیدارد، ما را برآن داشت که در این راه دشوار عاشقانه و صادقانه دست در دست پرمهر شما جانبازان وطن گذاشته، در فردای نزديک و زوددس، سرود آزادگی را در خاک مقدس سردهيم.

ما یقین داریم در کنار یکدیگر و دست در دست همديگر، میتوانیم مبارزات خود را هرچه قدرتمند تر تا سرنگونی قطعی رژیم دستاربندان و باز سازی وطن عزیزمان ایران به انجام رسانیم.

بدیهی است که آرزوی ما برای فردای نزديک ایران رأی اکثریت ملت ايران خواهد بود. رأی ملت ملاک عمل، راهگشا و تعيين کننده ی سرنوشت آينده ايران عزيز باشد.


همچون دماوند راست قامت باشيد

[Rasputin]

FAIRFAX, Va., Aug. 3 /U.S. Newswire/ -- In a tribute to Akbar Mohamadi, the Iranian dissident who died this week, while in custody of the Islamic Republic, Reza Pahlavi of Iran issued a statement eulogizing the selfless courage and commitment of the student leader to freedom and democracy. Praising Akbar Mohamadi's valor, in spearheading the struggle against the evil and autocratic regime of Iran, Reza Pahlavi said, "seven long and terrible years of torture and abuse, tragically ended for our courageous compatriot; Akbar Mohamadi was murdered, in effect, executed by the criminal jailers who carried out orders issued at the highest levels of the regime."

Akbar Mohamadi was among the first of thousands arrested in 1999 when students rioted, in demonstration against the tyranny of the clerical regime. He was sentenced to death, which, under intense international pressure, was commuted to 15 years in prison. Recently he had been released, on medical furlough, but was rearrested leading to his death.

Expressing outrage over the regime's continued irreverence for human rights, justice, transparency and civility; Reza Pahlavi issued three demands and called on the world community to lend its support for it:

1) The immediate, independent and internationally supervised, investigation into the circumstances of Akbar Mohamadi's death, and the speedy bringing of justice to all responsible parties;

2) The unconditional and immediate inspection of prisons throughout Iran, by appropriate International NGOs for the purpose of identifying and registering thousands of undocumented prisoners;

3) The unconditional and immediate release of all political prisoners held by the regime, estimated to number in the several thousands -- according to the clerical regime itself.

Reza Pahlavi, who has been leading a campaign of political defiance against the theocracy of Iran, called on all relevant international organizations, advocates of human rights, the international news media and democratic governments to lend their support for these demands and asked that they join in the growing calls for justice against the progressively brutal atrocities of the clerical regime of Iran.

Reza Pahlavi is the former Crown Prince of Iran, author of Winds of Change, the Future of Democracy in Iran, an accomplished jet-fighter pilot, and father to three daughters.

Contact Kamran Beigi, 202-498-4375

[Sepideh_UK]

oh god bless , shah!!
Vaghean zende bad shah