Announcement

Collapse
No announcement yet.

Christianity

Collapse
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • Christianity

    Monotheism

    Christianity adopted from Judaism a belief in the existence of a single God (YHWH) who created the universe and has divine power over it.[1] The understanding of God is modified and expanded in the light of other Christian beliefs about the divinity of Christ and the nature of God as a Holy Trinity,[7] which in brief considers that the three persons of God (Father, Son, and Holy Spirit) together form a single substance of God. Due to this some consider the Christian definition of monotheism to be unique[8] and believe some attempts at understanding the nature of God and the interrelationship of his attributes have led Christians towards implicit polytheism.[9] Christians explicitly deny holding such a view of God and consider monotheism a central tenet of Christianity. [10] All Christian creeds affirm that there is only one God (e.g., Nicene Creed, Athanasian Creed, and Chalcedonian Creed).

    Messiah

    The title Messiah comes from the Hebrew word מָשִׁיחַ (mashiakh) meaning the anointed one, for which the Greek translation is Χριστός (Christos), the source of the English word Christ.

    Christians identify Jesus as the Messiah. This view holds that Jesus' coming was the fulfilment of Old Testament prophecy and the inauguration of God's Kingdom. Jesus was anointed as ruler and saviour not only of the Jewish people, but of all humankind.

    Jesus as God and Man

    Most Christians believe that Jesus is "true God and true man" (or fully divine and fully human). Jesus is believed to have become fully human in all respects, including mortality, and to have suffered the pains and temptations of mortal man, yet without having sinned. From being true God he was capable of breaking the bonds of death and rising up again through what is known as the resurrection. The Chalcedonian Creed (which is not accepted by the Oriental Orthodox Churches) defined this as Christ having "two natures in one person", a doctrine known to theologians as hypostatic union

    Holy Trinity

    Most Christians believe that God is one single eternal being who exists as three distinct, eternal, and indivisible persons: God the Father, God the Son (Jesus), and God the Holy Spirit (or Holy Ghost). Most Christians believe the three persons of the Trinity together form a single substance of God.
    نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


    صادق هدايت؛ بوف کور

  • #2
    Salvation

    Most Christians believe that salvation from "sin and death" is available through belief in the person and work of Jesus as savior (John 3:16; Romans 10:9). It is generally believed that Jesus made an atoning sacrifice, completed with his death on the cross, and thereby paid for the sins of mankind (Romans 5:15). Christians further believe that justification and sanctification are made possible through this sacrifice (Romans 3:23-24). Most Christians consider salvation through Jesus to be an unearned gift from God through his divine grace (Ephesians 2:8-9), though many Christians also see good works as important or even as necessary (Romans 2:6). Christian denominations have arrived at several explanations as to exactly how salvation is obtained, though most beliefs include a personal acceptance of Jesus as savior.

    Crucifixion and Resurrection

    Most Christians believe that Jesus died on the Cross, rose from the dead, and ascended into Heaven after appearing to his apostles, and about five hundred other people. This large group of witnesses has contributed to pro-resurrection arguments.

    Second Coming

    Most Christians believe in the General Resurrection, in which all people who have ever lived will rise from the dead at the end of time, to be judged by Christ when He returns to fulfill the rest of Messianic prophecy.

    The Afterlife

    Christian views of the afterlife generally involve heaven and hell. These realms are thought to be eternal. Catholicism includes with these the transitory realm of purgatory whose denizens, dying in a state of sin but nonetheless assured of salvation, reside for a period of time to undergo purification before entering into heaven. There is, however, some debate on this point within Eastern Christianity.[citation needed]

    Traditional Christian theology teaches there will be a General Resurrection, with the soul continuing consciousness after death until the resurrection of the physical body and the Last Judgement. [11] A minority believe that only the righteous will be resurrected, and that the unrighteous will be annihilated.

    Worship and practices Holidays

    Catholics, Eastern Christians, and about half of the Protestants follow a liturgical calendar with various holidays. These calendars include feast days (where special worship services are held, to mark a special anniversary) as well as days of fasting. Typically, a feast will be found preceded by a traditional fast. The best-known fasting period is Lent.

    Even Christians who do not follow a liturgical tradition can generally be found celebrating Christmas and Easter, despite some disagreement as to dates. A few churches object to the recognition of special holidays and may object to the apparent pagan origins of Christmas and Easter.


    Symbols

    The best-known Christian symbol is the cross, of which many varieties exist. Several denominations tend to favor distinctive crosses: the crucifix for Catholics, the crux orthodoxa for Orthodox, and the unadorned cross for Protestants. However, this is not a hard-and-fast rule. Other Christian symbols include the ichthys ("fish") symbol or, in ancient times, an anchor, as well as the chi-rho. In a modern Roman alphabet, the Chi-Rho appears like a large P with an X overlaid on the lower stem. They are the first two Greek letters of the word Christ - Chi (χ) and Rho (ρ), and the symbol is the one that is said to have appeared to Constantine prior to converting to Christianity.
    نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


    صادق هدايت؛ بوف کور

    Comment


    • #3
      1. از گل مجسمه مرغي ساخته و بر آن نفس قدسي بدمم، تا به امر خدا مرغي گردد. 2. و كور مادرزاد و مبتلا به پيسي را به امر خدا شفا دهم. 3. و به شما از غيب خبر دهم كه در خانه‌هايتان چه مي‌خوريد و چه ذخيره مي‌كنيد.
      نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


      صادق هدايت؛ بوف کور

      Comment


      • #4

        1 - پراكندگى اروپايى

        2 - روح اروپايى و جهان پست مدرن
        نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


        صادق هدايت؛ بوف کور

        Comment


        • #5
          نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


          صادق هدايت؛ بوف کور

          Comment


          • #6
            نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


            صادق هدايت؛ بوف کور

            Comment


            • #7
              سير مدرنيسم در مسيحيت
              نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


              صادق هدايت؛ بوف کور

              Comment


              • #8
                نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                صادق هدايت؛ بوف کور

                Comment


                • #9
                  نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                  صادق هدايت؛ بوف کور

                  Comment


                  • #10
                    نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                    صادق هدايت؛ بوف کور

                    Comment


                    • #11
                      پاپ "بنديكت شانزدهم" كه كمتر از ‪ ۱۸‬ماه پيش مسووليت كليساي پرجنجال اجتماعي، اخلاقي و سياسي كاتوليك يا واتيكان را برعهده گرفته، سه‌شنبه گذشته سخناني درباره اسلام بر زبان راند كه موج تنفر جهاني مسلمانان و همچنين حيرت در غرب را برانگيخت.

                      پاپ در سخنراني خود در آلمان، به بهانه نقل يك متن تاريخي از قول يكي از امپراتوران قسطنطنيه، خشونت را يكي ابزارهاي دين اسلام خواند.

                      سخنان پاپ تنفر جهان اسلام و حيرت غرب را برانگيخت زيرا با توجه به شرايط كنوني جهان، اين نگراني وجود دارد كه مسيحيت بويژه كليساي كاتوليك دوباره انديشه جنگ‌هاي صليبي عليه اسلام را پيشه كند با اين اميد كه از پشتوانه تهديدهاي "جرج بوش" عليه مسلمانان نيز بهره گيرد.

                      هرچند پاپ ادعاي خود را در كوچه بازار عنوان كرده، اما پاسخ وي بايد در محافل حرفه‌اي، تخصصي و علمي داده شود تا واتيكان بتواند براي نادانسته‌هاي خود پاسخي بيابد و متهم به فرصت‌طلبي و تلاش براي جنگ‌افروزي صليبي نشود.

                      جدا از اين موضوع، بايد به پيشينه جهان مسيحيت بويژه كليساي كاتوليك در توسل به خشونت در دوران استعمارگري اروپا، حضور فعالانه مردان كليسا در كشورهاي استعمار شده به‌عنوان تطهيركننده قتل‌عام مردم و گسترش مسيحيت، شكنجه و اعدام بسياري از روشنفكران و دانشمندان جهان غرب در قرون وسطي معروف به دوره سياه تفتيش عقايد اشاره كرد.

                      عملكرد خشن كليسا در دوران تفتيش عقايد بگونه‌اي گسترده بود كه پاپ سابق (ژان پل دوم) در سال ‪ ۸۳‬آنرا رسواكننده خواند.

                      در چارچوب تلاش كليسا براي حفظ و گسترش قدرت مسيحيت، هزاران نفر اعدام يا در زندان‌هاي كليسا زنده بگور شدند.

                      "برونو جوردانو" يكي از مشهورترين فيلسوفان در شهر رم نيز به علت برخي نظريه‌هاي خود متهم به كفر شد و پس از آنكه حاضر نشد مقابل كليسا تسليم شود در سال ‪ ۱۶۰۰‬زنده زنده در آتش سوزانده شد.

                      براساس اسناد و مدارك تاريخي تازه‌انتشار يافته، كليسا و كشيشان در دوران تفتيش عقايد (قرن ‪ ۱۰‬تا ‪ ۱۶‬ميلادي) با راه‌اندازي دادگاه‌ها و زندان‌هايي كه در تاريخ بسيار مخوف توصيف شده، ضمن سركوبي تمامي مخالفان مذهبي و غيرمذهبي خود در كشورهاي مختلف اروپايي، با پژوهش‌هاي علمي مخالف نظريه‌هاي سران كليسا برخورد كرده و متخلفان را به جرم جادوگري و ارتداد در آتش مي‌سوزاندند.

                      براساس بخشي از آمارها، افراد بسياري در كشورهاي مختلف اروپايي زنده زنده در آتش سوزانده شدند.

                      شمار محكومان به مرگ به جرم جادوگري در دوران تفتيش عقايد در آلمان ‪۲۵‬ هزار نفر، فرانسه چهار هزار تن و ايتاليا هزار نفر اعلام شده است.

                      افزون بر اين مساله، هنوز كليساي كاتوليك بويژه واتيكان، چند پاپ و مقام برجسته اين كليسا در دوران آلمان نازي، متهم رديف نخست همكاري با "آدولف هيتلر" و "موسوليني" رهبر فاشيست‌هاي ايتاليا براي تصفيه حساب مذهبي با يهوديان هستند.

                      پاپ "پيوي يازدهم" متهم اصلي سكوت مقابل سياست‌هاي آلمان نازي و سپس همكاري با حكومت هيتلر در زمان مسووليت خود در واتيكان است.

                      همچنين "اوجينيو باسيلي" كه از سال ‪ ۱۹۲۲‬تا ‪ ۱۹۲۵‬به‌عنوان سفير پاپ وقت در مونيخ و سپس چهار سال در برلين فعاليت داشت و در سال ‪ ۱۹۳۹‬به‌عنوان پاپ دوازدهم انتخاب شد ديگر متهم در اين زمينه است.

                      طرح مداوم همين مسائل عليه واتيكان، حتي سبب شده اين كليسا با سكوت كامل در مقابل جنايت‌هاي رژيم نژادپرست صهيونيستي، به‌عنوان حامي اسراييل شناخته شود.
                      نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                      صادق هدايت؛ بوف کور

                      Comment


                      • #12
                        كتاب مقدس در نگاه انديشمندان غربي



                        در برابر اعتقادات و باورهاى قرآنى مسلمانان, گروهى از انديشه وران غربى نگاهى انتقادى به كتاب مقدس دارند. اين نگاه كه از اهميت و ارزش بسيارى براى ساير دينداران به خصوص مسلمانان برخوردار است دريچه اى نو فراروى آنها مى گشايد و ايشان را با كاوش هاى جديد انجيل شناسانه آشنا مى سازد و حقانيت قرآن و دين اسلام را هرچه بيشتر روشن مى نمايد.


                        به باور مسلمانان, انجيل كتاب آسمانى حضرت عيسى(ع) و تورات كتاب آسمانى حضرت موسى(ع) وحى الهى مى باشد و پس از حضرت ابراهيم از سوى خداوند نازل شده است.
                        (وقفّينا على آثارهم بعيسى بن مريم مصدقا لما بين يديه من التوراة و هدى وموعظة للمتقين) مائده / 46
                        (وانزل التوراة والانجيل من قبل هدى للناس) آل عمران / 3 - 4
                        (وقفّينا بعيسى بن مريم و آتيناه الانجيل) حديد / 27
                        (وما انزلت التوراة والانجيل الا من بعده) آل عمران / 65
                        در برابر اعتقادات و باورهاى قرآنى مسلمانان, گروهى از انديشه وران غربى نگاهى انتقادى به كتاب مقدس دارند. اين نگاه كه از اهميت و ارزش بسيارى براى ساير دينداران به خصوص مسلمانان برخوردار است دريچه اى نو فراروى آنها مى گشايد و ايشان را با كاوش هاى جديد انجيل شناسانه آشنا مى سازد و حقانيت قرآن و دين اسلام را هرچه بيشتر روشن مى نمايد.
                        نوشتار پيش رو كه با اين هدف سامان يافته و شكل گرفته است, در پى آن است كه خوانندگان محترم را با بخشى از مباحث كتاب مقدس آشنا سازد.

                        كتاب مقدس

                        مجموعه اى از كتاب ها, نامه ها و رساله هاى دينى كه از قداست و ارزش بسيارى برخوردارند, كتاب مقدس ناميده مى شوند.
                        كرى ولف مى گويد: به باور كليساى مسيحى كتاب ها و نوشته هايى كه مقدس خوانده مى شوند كتاب مقدس نام دارند.1
                        اين كتاب 1189 باب و در حدود 31000 آيه دارد.2
                        آفرينش عالم, عمل خدا, تقديس و رفتار خدا نسبت به انسان, نيازمندى هاى دينداران چون خبرهاى آينده و راهنمايى ها و نصايح دينى و ادبى از جمله موضوعات و مسائل مطرح شده در اين كتاب است.3
                        انديشمندان مسيحى كتاب مقدس را به دو بخش تقسيم مى كنند:
                        1. عهد قديم ancin tament
                        2. عهد جديد mouveau testament
                        عهد قديم يا عتيق مجموعه كتاب هاى دينى يهوديان است. اين كتاب ها كه حجم هاى متفاوت و انواع گوناگون دارند در مدت نُه قرن براساس سنن شفاهى به زبان هاى گوناگون نوشته شده اند. بسيارى از اين كتاب ها در رابطه با حوادث خاص و در زمان هاى مشخصى كه گاه بسيار از يكديگر فاصله دارند, تصحيح و تكميل شده اند.
                        نوشته هاى عهد قديم را به سه دسته مى توان تقسيم نمود:
                        الف. تورات, كتاب آسمانى حضرت موسى(ع) است. اين كتاب از پنج نوشته زير شكل گرفته است:
                        1. سفر آفرينش 2. سفر خروج 3. سفر لاويان 4. سفر اعداد 5. سفر تثنيه.
                        ب. كتوبيم, آثار نويسندگان يهود در زمينه تاريخ, تحولات اجتماعى و عقيدتى يهوديان پس از وفات موسى(ع) است.
                        ج. نبوئيم, مجموعه كتاب هاى انبياء بنى اسرائيل است. پيامبران بنى اسرائيل با در نظرگرفتن حضرت موسى(ع) چهل و هشت نفر هستند كه از اين تعداد شانزده نفر صاحب كتاب اند.
                        در تعداد نوشته ها و كتاب هاى عهد عتيق, ميان پروتستان ها و كليساى يونان اختلاف است; پروتستان ها عهد عتيق را دربردارنده سى و نه كتاب مى دانند, اما كليساى يونان پنجاه و سه كتاب را در شمار كتاب هاى عهد عتيق ذكر مى نمايد.4
                        دومين قسمت كتاب مقدس عهد جديد نام دارد. علت نام گذارى اين قسمت به عهد جديد آن است كه شريعت نو يعنى شريعت حضرت عيسى(ع) در برابر ديانت يهود قرار گرفت. اين واژه در لغت يونانى به معناى آخرين وصيت يا عهد و پيمان به كار مى رود.5
                        عهد جديد بيست و هفت كتاب, نامه و رساله را در خود جاى داده است. نويسندگان عهد جديد در صورتى كه (رساله به عبرانيان) را از آثار پولس رسول بدانيم هشت نفر مى باشند, و اگر اين رساله را از نوشته هاى پولس به شمار نياوريم تعداد نويسندگان عهد جديد نُه نفر مى باشند .
                        عهد جديد از دو قسمت تشكيل شده است:
                        قسمت اول: اسفار تاريخى است. در اين بخش زندگى و سرگذشت حضرت عيسى, ياران و حواريون او بيان شده است. انجيل متى, مرقس, لوقاو يوحنا در شمار نوشته هاى تاريخى قرار مى گيرند; چنان كه كتاب (اعمال رسولان) كه شرح حال پيروان عيسى را پس از جدا شدن وى از آنها بيان مى نمايد و بر خدمات پولس رسول تأكيد فراوان دارد از سرى كتاب هاى تاريخى خوانده مى شود. بنابراين از بيست و هفت نوشته عهد جديد, پنج نوشته در شمار كتاب هاى تاريخى قرار مى گيرند.
                        قسمت دوم: نوشته هايى هستند درباره اصول عقايد, باورها و انديشه هاى مسيحيت كه در اصطلاح به اين گونه از نوشته ها (تعليمى) مى گويند. مانند: رساله هاى پولس رسول به روميان, قرنتيان اول, قرنتيان دوم, غلاطيان, افسسيان, فيلپيان, كولسيان, تسالونيكيان اول, تسالونيك يان دوم, رساله به عبرانيان, رساله به يعقوب, رساله اول پطرس, رساله دوم پطرس, رساله يهودا, رساله اول يوحنا.6
                        بيشتر نوشته هاى فوق به صورت نامه به كليساها نوشته شده و هدف نويسندگان, آموزش كليساها در اصول ايمان, عقايد و اخلاق مسيحى مى باشد و از آن ميان تنها (روميان) به جهت بحث و استدلال رسمى نوشته شده است.7
                        تعداد ديگرى از نوشته هاى عهد جديد, شخصى هستند, مانند تيموتاؤس اول و دوم, تيطس, فليمون, رساله دوم و سوم يوحنا, اين نامه ها معمولاً براى افراد نوشته شده است نه گروه ها, ولى چون دريافت كنندگان نامه از بزرگان كليسا بودند اين نامه ها كه جنبه تربيتى و نصيحت دا شتند جزء كتاب مقدس آورده شدند. تقسيم نوشته هاى عهد جديد به تاريخى و عقيدتى به آن معنى نيست كه در لابه لاى كتاب هاى تاريخى از مسائل عقيدتى ياد نشده باشد. براى نمونه در برخى نوشته هاى تاريخى مطالبى درباره نبوت ذكر شده است.

                        خاستگاه كتاب مقدس
                        ديدگاه هاى گوناگونى درباره خاستگاه كتاب مقدس وجود دارد. گروهى از مسيحيان, كتاب مقدس را وحى الهى نمى دانند و عده ديگرى آن را وحى الهى مى خوانند. كسانى كه معتقد به وحى الهى اند به دو گروه تقسيم مى شوند:
                        1 ـ گروه اول معتقد به وحى ميكانيكى مى باشند آنها مى گويند كلمه كلمه و حرف حرف كتاب مقدس املاء روح القدس است. در سفر خروج مى خوانيم: (پس موسى تمام سخنان پروردگار را نوشت)8 و در كتاب ارميا آمده است: (كلام و سخنى كه از سوى پروردگار به ارميا رسيد درحالى كه ا رميا مى گفت: چنين سخن گفت پروردگار)9
                        ريچارد بوش مى نويسد:
                        (الفاظ و واژه هايى كه در كتاب مقدس به كار رفته است عين همان كلماتى است كه از جانب خداوند فرود آمده و بر نويسندگان كتاب مقدس الهام شده است. اين ديدگاه كه نظريه الهام تمام و كمال نام دارد, كتاب مقدس را نوشته اى مى داند كه تمام واژگان آن سخنان خداوند است و لفظ لفظ آن از طريق افرادى كه مأمور رساندن پيام خداوند بودند و خود هيچ گونه نقشى و تأثيرى در آن نداشتند به ما رسيده است.)
                        كولز يكى از نويسندگان (جهان بيبل) مى گويد:
                        (كتاب مقدس را بايد كتابى الهى دانست كه هرچه در آن است كلمات و سخنان خداست و از بيان و قلم نويسنده اى كه به او اين كلمات و آيات الهام شده هيچ اثرى در كتاب وجود ندارد.)
                        به باور او نويسندگان كتاب مقدس از عقل خويش براى درك آيات و كلام خدا استفاده كرده و در ساير زمينه ها مانند ابزارى بى اراده به نوشتن آيات الهى پرداخته و آيات را روى كاغذ مى نوشتند; بنابراين كلمه كلمه كتاب مقدس كلام الهى است و در آن سخن و تفكر بشرى نمى توان يافت.10
                        برابر ديدگاه اين گروه آيات كتاب مقدس با وجود ناسازگارى هايى كه با يكديگر دارند قداست و ارزش خود را حفظ كرده اند و موجب سلب آرامش كسانى كه به آن كتاب ايمان دارند, نمى شوند.
                        2ـ گروه دوم معتقد به وحى ديناميكى يا فكرى مى باشند. براساس اين نظريه واژگان آيات كتاب مقدس واژگانى بشرى هستند, اما حقيقت و واقعيت كتاب مقدس الهام الهى است, يعنى معانى از سوى خداوند بر نويسندگان كتاب مقدس الهام شد و ايشان آن معانى را در قالب كلمات و جملات بشرى در آوردند.
                        نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                        صادق هدايت؛ بوف کور

                        Comment


                        • #13
                          نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                          صادق هدايت؛ بوف کور

                          Comment


                          • #14

                            اسپينوزا پس از ذكر اين دليل ها مى گويد:
                            (از آنچه گفتم به روشنى پى مى بريم اسفار خمسه نوشته موسى(ع) نيست, بلكه اين كتاب ها را فردى ديگر به نام ابن عزرا چند قرن پس از وفات موسى(ع) نوشته است.)32
                            ساير كتاب هاى عهد قديم نيز از سوى اسپينوزا و ديگران مورد نقد و بررسى قرار گرفت كه براى نمونه تنها سخن اسپينوزا را درباره اسفار پنج گانه بيان كرديم.

                            نويسندگان عهد جديد
                            به اعتقاد مسيحيان هيچ يك از كتاب ها, نامه ها و حتى انجيل هاى چهارگانه در عهد جديد به صورت نوشته شده از سوى خداوند فرود نيامده است, چنان كه هيچ يك از نوشته هاى عهد جديد, تأليف عيسى(ع) نيست.33
                            لاون تولستو از بزرگان مسيحيت مى گويد:
                            (كسى كه انجيل را مى خواند بايد بداند كه عيسى مسيح در تمام مدت عمر خويش كتابى ننوشت, عيسى را نمى توان مانند بلاتون, فيلون و بامارك فريلى دانست; حتى او مانند سقراط كه تعاليم خود را به شاگردان روشنفكر و مستقل القاء مى كرد نيز نبود, زيرا شاگردان مسيح عده اى افراد ساده و در عين حال نادان بودند كه با مسيح(ع) زندگى مى كردند. آنها در زمان عيسى(ع) آنچه را از او آموخته بودند ثبت نكردند, اما پس از گذشت زمانى نسبتاً طولانى كه تقريباً در حدود صد سال طول كشيد, آنها به فكر ثبت و ضبط آموخته هاى خود برآمدند و اقدام به نگارش سخنان مسيح(ع) نمودند.)34
                            وليم ادى يكى از مفسران انجيل, هيچ يك از كتاب ها و نامه هاى عهد جديد را اثر عيسى(ع) نمى داند او مى گويد:
                            (به يقين عيسى(ع) هيچ يك از اين كتاب ها و نامه ها را ننوشته است در روزهاى نخست و اوايل ظهور مسيحيت, عهد جديد, زبان به زبان فرا گرفته مى شد و تا بيست سال پس از صعود عيسى هيچ يك از اين نوشته ها وجود نداشت.)35
                            جان ناس نويسنده كتاب (تاريخ جامع اديان) مى نويسد:
                            (روشن است كه عيسى(ع) تعاليم و درس هاى خود را تحرير نكرد, بلكه به شاگردان خاص خويش اعتماد نمود و آنها را به اطراف جهان فرستاد تا انديشه ها و باورهاى او را براى ديگران بيان كنند.)
                            همو در ادامه اين بحث از سخن تاريخ نويسان سود مى برد و مى گويد:
                            (تمام مورخان بر اين باورند كه تعدادى از نوشته هاى عهد جديد از سوى شاگردان مسيح(ع) و پس از ارتحال وى تهيه شده است.)36
                            چنان كه گفته شد, هيچ يك از مسيحيان, عيسى(ع) را نگارنده انجيل ها و نوشته هاى عهد جديد نمى دانند, اما با اين وجود درباره كسانى كه كتاب هاى عهد جديد را نوشته اند اختلاف دارند كه براى نمونه به بيان ديدگاه هاى برخى از انديشمندان درباره انجيل ها مى پردازيم, چه اينكه انجيل ها در ميان كتاب هاى مقدس در بالاترين مقام قرار دارند و سند اصلى مسيحيت به شمار مى آيند, و همه سازمان ها و نهادهاى مسيحيت به چهار انجيل معروف به عنوان منبع اصلى دين خويش استناد مى كنند, تا آنجا كه تعدادى از مسيحيان جز انجيل هاى چهارگانه به قد است هيچ كتاب و نوشته ديگرى معتقد نيستند.37
                            براساس تعاليم كليسا انجيل ها وحى الهى خوانده مى شوند و نويسندگان آنها كه از شاهدان و ناظران اعمال مسيح(ع) بودند, هنگام نگارش انجيل ها با روح القدس ارتباط داشتند و با الهام از او به ثبت آيات مى پرداختند.
                            در برابر تعاليم كليسايى و اعتقاداتى كه كليسا تبليغ مى كند, كرى ولف تعاليم كليسايى را نمى پذيرد. او مى گويد:
                            (اگر انجيل ها با الهام از روح القدس نوشته شده اند, هيچ ضرورتى ندارد كه نويسندگان انجيل ها را از شاهدان و ناظران اعمال مسيح بخوانيم, زيرا آنچه آنها نوشته اند با الهام از روح القدس بوده; بنابراين نيازى نيست كه آنها ناظر و شاهد اعمال مسيح باشند.)38
                            به نظر مى رسد ولف تأكيد و اصرار كليسا را براى اثبات آن كه نويسندگان انجيل ها شاهد و ناظر اعمال مسيح بودند, تنها در صورتى صحيح و درخور توجه مى داند كه انجيل ها را نوشته بشرى بدانيم و به آنها به چشم نوشته آدميان بنگريم.
                            انديشه هاى كليسايى از سوى عده ديگرى از انديشمندان غربى مورد نقد و بررسى قرار گرفته است.
                            ديبلوس, ايزلروكارناك با بررسى اختلافات و بى نظمى هاى كتاب مقدس به اين نتيجه مى رسند كه اين نوشته ها به وسيله روحانيون كليسا تنظيم شده و نزديكان و حواريون عيسى(ع) هيچ نقشى در تهيه و تنظيم آن نداشته اند.39
                            كارل كائوتسكى انجيل نويسان را افرادى سخت نادان مى خواند كه نظريات آنها درباره بسيارى از مسائل غلط از آب درآمد.40
                            همو مى نويسد:
                            (امروزه ثابت شده است كه انجيل ها و هيچ يك از آثار مسيحيت از سوى معاصران عيسى(ع) نوشته نشده است.)41
                            به اعتقاد اسپينوزا عهد جديد و بخصوص انجيل ها وحى الهى نمى باشند. او مى گويد: پولس در نامه اى كه به اهالى كورنثه نوشت ميان دو نوع و دو صورت از تبشير فرق نهاد: 1. تبشيرى كه برخاسته و برگرفته از وحى است. 2. تبشيرى كه برگرفته از معرفت انسانى است. بنابراين, ا ين سؤال در مورد نوشته هاى عهد جديد پيش مى آيد كه حواريون به چه اعتبار سخن مى گفتند؟ آيا به اعتبار آن كه بر ايشان وحى مى شود, يا به اين اعتبار كه در شمار فقها قرار داشتند.
                            در باور اسپينوزا نويسندگان عهد جديد صاحب وحى نبودند. چه اينكه انبيا و يا صاحبان وحى هنگامى كه سخن مى گويند گفته هاى خود را سخن خداوند معرفى مى كنند. مثلاً مى گويند: اين كلام پروردگار است. اما حواريون چنين روشى ندارند و سخن خود را كلام خداوند معرفى نمى كن ند; براى نمونه پولس در نامه اول خود به قرنتيان كه از نوشته هاى عهد جديد است بارها به مخاطب خود يادآور مى شود كه آنچه من مى گويم نظر شخصى من است نه خدا. (زن تا زمانى كه شوهر او زنده است حق ندارد با مرد ديگرى ازدواج كند, اما زمانى كه همسر او فوت كرد مى توا ند با ديگرى ازدواج كند. البته اين حكم خداوند است اما نظر شخصى من آن است كه در صورتى هم كه همسر او مرد به عقد او باقى باشد و با مرد ديگرى ازدواج نكند.)42 و از سوى خداوند در اين مسئله نزد من چيزى نيست.43
                            هرگاه يكى از حواريون بگويد: (نزد ما از سوى خداوند حكمى است) مقصود او از اين جمله آن نيست كه خداوند به من وحى كرده است بلكه او مى خواهد مطلب خويش را مستند به مسيح كند و آن را از تعاليم مسيح به شمار آورد.44
                            افزون بر اين, صاحبان وحى به هنگام بيان آيات الهى استدلال نمى كنند, اما حواريون هميشه با استدلال, گفته هاى خويش را زينت مى بخشند.45
                            به باور اسپينوزا انجيل ها وحى الهى به شمار نمى آيند. او به صورت استفهام انكارى مى گويد:
                            (كدام يك از ما مى توانيم باور كنيم خداوند اراده كرده داستان و قصه عيسى(ع) را بيان كند و آن را چهار بار براى بشر تكرار نمايد؟!)46
                            نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                            صادق هدايت؛ بوف کور

                            Comment


                            • #15
                              نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                              صادق هدايت؛ بوف کور

                              Comment

                              Working...
                              X