Who Is Kafar ?

[Rasputin]

تعریف کلمه کافر چیست؟

خوب بستگی به این داره که شما کافر رو چی تعریف کنید، به نظر من کافر یعنی کسی که ......... بنابر این مسیحیان و یهودیان و .... کافر نیستند.



مسلمانان وقتی آیات زشت و غیر انسانی تازينامه را در مورد کشتار و رفتار زشت با مشرکان و کافران ميشنوند (برای خواندن قسمتی از اين آيات به بخش آيات جنايي تازينامه مراجعه کنيد) دوباره خود پیامبر ميشوند و منظور جدیدی برای خداوند قاسم الجبارین ميسازند! نظر شما برای ما محترم است اما ما با نظر شما و اسلامی که شما پيامبرش هستید مشکلی نداریم (به ايران حمله کنید با اسلام جدیدتان بعد اسلام شما را هم بررسی و نقد خواهیم کرد) بلکه ما با اسلام محمد و تازینامه اش اشکال داریم و محمد و تازینامه اش کافر را چنین تعریف میکنند.


--------------------------------------------------------------------------------


فصل اول : شناخت كافر،اهل كتاب و مشرك

1 - معناى لغوى كفر و مصاديق آن
2 - معانى نُهگانه كفر در تازينامه
1 - انكار اصول دين
2 - انكار توحيد و يگانگى خدا
3 - انكار رسالت حضرت محمد(ص)
4 - انكار طاغوت
5 - كفران نعمت
6 - ترك فرايض و وظايف دينى
7 - ارتكاب معصيت
8 - بيزارى و برائت
9 - كشاورزى
در پرتو كلام معصوم(ع)
3 - معانى پنجگانه كفر در احاديث
1 - انكار يگانگى خداوند يا برخى صفات او، يا شك در آنها
2 - انكار نبوت عامه يا خاصه
3 - انكار معاد يا برخى از خصوصيات آن
4 - انكار امامت
5 - ارتكاب معصيت
4 - معانى پنجگانه كفر و كافر در اصطلاح فقه

گفتار اوّل: معناى كفر

1 - معناى لغوى كفر و مصاديق آن

هرچند در اين كتاب خصوص ?اهل كتاب و مشركان? مطمح نظرند، اما از آنجا كه فقيهان شيعى در رسالههاى عمليه خويش از ?كافر? به عنوان يكى از نجاسات نامبرده و اهل كتاب و مشركان مشمول اين عنوان هستند، لذا آشنايى با مفهوم عنوان كفر و كافر، بهويژه در فرهنگ وقاموس تازينامه و حديث از بايستههاى آغازين تحقيق است تا حدود و مرزهاى موضوع واقعى كتاب مشخصتر گردد:
واژه ?كفر? از نظر لغتشناسان عرب يك معناى كلى دارد و آن ?پوشاندن? است. معانى ديگر اين واژه، مصداقهايى از همين معناى كلى مىباشند، از قبيل:
1 - كفر در برابر ايمان كه به معناى پوشاندن و انكار حقايقى، از قبيل خدا، قيامت، نبوت پيامبران، آيات نازل شده بر پيامبران و ... است .
2 - كفران نعمت دربرابر شكر نعمت، كه به معناى ناديده گرفتن نعمت است.
3 - كافر به معناى شب، كه پرده سياه وظلمت را برهمه اشيا مىافكند.
4 - كفر به معناى كشاورزى، و كافر؛ يعنى كشاورز، كه بذر را در زمين پنهان مىكند.
5 - كفر به معناى پوشيدن زره جنگى كه سربازان بدن خويش را با آن مىپوشانند.
بسيارى از لغت شناسان بزرگ عرب اين معانى را مصاديقى از همان معناى كلى دانستهاند، از قبيل راغب در ?مفردات?(1)، ابن فارسى در ?معجم مقاييس اللغة?،(2) ابنمنظور در ?لسانالعرب?،(3) جوهرى در صحاح اللغة،(4) زبيدى در ?تاج العروس?(5) و طريحى در ?مجمع البحرين?.(6)


2 - معانى نُهگانه كفر در تازينامه

اين واژه كه بيش از پانصد بار به شكلها و صيغه هاى گوناگون در تازينامه كريم به كار رفته، با توجه به اشتقاق از معناى كلى لغوى آن در نه معنا استعمال شده است؛ به تعبير ديگر مىتوان همه موارد استعمال آن را در تازينامه در نه معنا دستهبندى كرد:


1 - انكار اصول دين
اين نوع كفر ويژه ملحدان، زنادقه و ماديون است كه به طور كلى منكرِ ماوراى مادهاند.
نمونه آياتى كه كفر در آنها بدين معناست، عبارت است از:
- ?كيف تكفرون باللَّه و كنتم امواتاً فاحياكم ...?؛(7)
- ?و مامنعهم ان تقبل منهم نفقاتهم الا انهم كفروا باللَّه...?؛(
- ?ان الذين يكفرون باللَّه و رسله...?؛(9)
- ?اولئك الذين كفروا بايات ربهم ولقائه ?؛(10)
- ?... و من يكفر باللَّه و ملائكته و كتبه و رسله واليوم الآخر فقد ضلّ ضلالا بعيداً?.(11)


2 - انكار توحيد و يگانگى خدا
كفر در اين معنا، معادل ?شرك? است و شامل همه مشركان، اعم از ثنويه، قائلان به تثليث، بتپرستان و نيز فرقههاى مشرك از بين اهل كتاب نيز مىباشد. نمونه آيات:
- ?لقد كفرالذين قالوا انّ اللَّه ثالث ثلثة...?؛(12)
- ?لقد كفر الذين قالوا انّ اللَّه هو المسيح ابن مريم ...?.(13)


3 - انكار رسالت حضرت محمد(ص)
اين نوع از كفر شامل همه مردم - غير از مسلمان - حتى پيروان ديگر اديان آسمانى نيز مىشود، كه در آياتى چند مطرح شده است، از جمله:
- ?ويقول الذين كفروا لست مرسلاً?؛(14)
?مايودّ الذين كفروا من اهل الكتاب و لاالمشركين ان ينزّل عليكم من خير من ربكم ...?.(15)


4 - انكار طاغوت
چنين كفرى پسنديده و بر هر مؤمنى بايسته است؛ زيرا لازمه اعتقاد به خداوند -تباركوتعالى- كفر ورزيدن به ديگر خدايان و شركاى ادعايى و طاغوتهاست؛ چنان كه ?لااله? ركن مقدم بر ?الّا اللَّه? است؛ به عنوان نمونه:
- ?فمن يكفر بالطاغوت و يؤمن باللَّه فقد استمسك بالعروة الوثقى...?.(16)


5 - كفران نعمت
كفر بدين معنا در برابر ?شكر? و به مفهوم ناسپاسى و به كارگيرى نعمت درمسير ناخشنودى خداوند و ولىّ نعمت است. نمونه آيات:
- ?و اذتأذّن ربكم لئن شكرتم لازيدنكم و لئن كفرتم انّ عذابى لشديد?؛(17)
- ?هذا من فضل ربّى ليبلونى ءَاشكر ام اكفر1
- ?فاذكرونى اذكركم واشكروا لى ولاتكفرون?؛(19)
- ?فكفرت بانعم اللَّه فأَذاقها اللَّه لباس الجوع?.(20)


6 - ترك فرايض و وظايف دينى
تازينامه كريم در برخى موارد، ترك واجب و دستورهاى دينى، از قبيل حجّ را كفر ناميدهاست، مانند:
- ?وللّه على الناس حج البيت من استطاع اليه سبيلاً و من كفر فان اللَّه غنى عن العالمين?.(21)


7 - ارتكاب معصيت
تازينامه كريم در چندين مورد، اقدام به محرمات و معاصى را كفر خوانده است، مانند جادوگرى شياطين در زمان حضرت سليمان كه منجر به جدايى زن و شوهر از يكديگر مىشد، هم چنين جنايات و جرايم بنى اسرائيل، مثل كشتار و آواره كردن مردم بىگناه، اخّاذى و امثال آن.
- ?واتّبعوا ما تتلوا الشياطين على ملك سليمان و ما كفر سليمان ولكن الشياطين كفروا يعلّمون الناس السحر...?؛(22)
- ?ثم انتم هؤلاء تقتلون انفسكم و تخرجون فريقاً منكم من ديارهم تظاهرون عليهم بالإثم والعدوان و ان يأتوكم أسارى تفادوهم و هو محرم عليكم اخراجهم افتؤمنون ببعض الكتاب و تكفرون ببعض ...?.(23)


8 - بيزارى و برائت
تازينامه كريم در چند مورد واژه كفر را به معناى بيزارى به كار برده است، از آن جمله:
- ?ثم يوم القيمة يكفر بعضكم ببعض ويلعن بعضكم بعضاً و مأويكم النار و مالكم من ناصرين?؛(24)
- ?قد كانت لكم اسوة حسنة فى ابراهيم و الذين معه اذ قالوا لقومهم انّا بُراؤا منكم ومماتعبدون من دون اللَّه كفرنا بكم و بدا بيننا و بينكم العداوة و البغضاء ابداً حتى تؤمنوا باللَّه وحده...?؛(25)
- ?و قال الشيطان لما قضى الامر ان اللَّه وعدكم وعد الحق و وعدتكم فاخلفتكم ... انى كفرتُ بما اشركتمون من قبل ...?.(26)


9 - كشاورزى
تازينامه كريم در يك مورد كفر را به معناى كشت و پنهان كردن بذر در زير خاك به كار برده و بر كشاورزان نام ?كُفّار? اطلاق كردهاست:
- ?اعلموا انما الحيوة الدنيا لعب و لهو و زينة و تفاخر بينكم و تكاثر فى الاموال والاولاد كمثل غيث اعجب الكفار نباته ثم يهيج فتريه مصفرّاً?.(27)


در پرتو كلام معصوم(ع)
استعمال كلمه كفر در تازينامه كريم ممكن است براى عدهاى سبب اين ابهام شود كه چرا اين معانى يكسان و سازگار نيستند؟ امام صادق (ع) پاسخ اين سؤال را به صورت تحليلى و تقسيم انواع معانى متعدد كفر براى يكى از راويان بيان داشته و اين شيوه دستهبندى آيات و اطلاقات گوناگون را به مسلمانان تعليم داده است. حضرت در اين حديث شريف اكثر معانى ذكر شده را در پنج گروه دسته بندى كرده كه شايسته است آن را به عنوان سند و شاهدى بر تقسيمات معانى كفر و نيز درسى از آن پيشواى بزرگوار نقل كنيم:
زبيرى مىگويد به امام صادق (ع) عرض كردم: معانى كفر در تازينامه را بيان فرماييد!
حضرت فرمود: واژه كفر در كتاب خدا به پنج معنا استعمال شده است:
1 - كفر جحود به معناى انكار ربوبيت خداوند و گفته كسانى است كه مىگويند نه خدايى است و نه بهشتى و نه جهنمى. اين عقيده دو گروه از زنادقه است كه ادعا مىكنند هيچ عاملى جز روزگار، ما را فانى نمى كند. آنان اين دين را بدون تحقيق، با اندك خوشايندى براى خويش برگزيدهاند، چنان كه خداوند مىفرمايد: ?آنان فقط تابع گمان خويش هستند.? و درباره آنها مىفرمايد: ?آنان كه كافر شدند - چه آنان را انذار كنى يا نه - ايمان نخواهند آورد.?؛ يعنى يگانهپرست نخواهند شد.

[Rasputin]

فقيهان شيعه به پيروى از تازينامه و احاديث پيامبر اكرم(ص) و ائمه(ع)، واژه كفر را در پنج معنا به كار برده و در مجموع، پنج گروه - با توجه به اختلاف فتاوا - در اصطلاح فقه و كلمات فقها كافر شمرده شدهاند:
1 - منكران خداوند يا ماديون؛
2 - مشركان؛
3 - پيروان ديگر اديان آسمانى، مثل اهل كتاب (يهوديان، مسيحيان و زردشتيان)؛
4 - منكران ضروريات دين با آگاهى از ضرورى بودن آن، حتى خوارج ، ناصبيان و برخى از غلاة؛
5 - منكران امامت.
فقيهان شيعه در كافر بودن سه گروه اول اتفاق نظر دارند، اما نظر آنها درباره گروه چهارم مختلف است؛ زيرا برخى از فقيهان، همه دستههاى نامبرده درآن گروه را كافر و نجس مىدانند و برخى ديگر گرچه همه آنها را نجس مىدانند، برخى را كافر نمىدانند، هم چنان كه گروهى نجاست آنها را هم منكرند.
درباره گروه پنجم هم هر چند تقريباً همه فقهاى شيعه منكران امامت را كافر ندانستهاند، تعداد اندكى از آنها، دسته پنجم را كافر به معناى منكر حقيقت امامت شمردهاند.
لازم است بر اين نكته تاكيد شود كه گرچه شمار اندكى از علماى شيعه عنوان كافر به معناى خاص نوع پنجم را بر غير امامى اطلاق كردهاند، اين استعمال در اصطلاح علم فقه تأثيرى نگذاشته و واژه كافر در اصطلاح فقه و فقهاى شيعه در چهار معناى اوّل منحصر است، و هر جا سخن از كافر و احكام كافر است، مقصود همان گروههاى چهارگانه است.

[Rasputin]

[Rasputin]

آقای قابل یک سؤال برایم پیش آمده. آیا در مورد افرادی که خودشان با عنوان این که شخصاً تشخیص می*دهند کسی مهدورالدم است و حکم را جاری می*کنند، اسلام مجازاتی را در نظر می*گیرد؟
من یک توضیح مختصری راجع به مهدورالدم بدهم. ما در متن روایات معتبرمان داریم که حتی آن کسی که حقیقتاً عندالله حکمش اعدام است، مثلاً یک کسی مطمئن هست که این فرد عزیزش را کشته و حق قصاص دارد؛ فقط خودش دیده و مدرک دیگری هم ندارد برای این که اثبات کند. این فرد از نظر خدا اگر برود و قصاص بکند، پیش خدا بخشیده است. چرا؟ به خاطر این*که خدا که می*داند این اتفاق افتاده و این هم از حق قانونی خودش استفاده کرده است. یعنی قانونی که حالا در شریعت ما هست، استفاده کرده. درست!
اما همین آدم را اگر دستگاه قضایی دستش برسد، باید اعدام بکند. چرا؟ چون بدون این که بتواند اثبات بکند، رفته یک نفر را کشته است. این در متن روایات ما هست. مثلاً در روایتی نقل شده در یک قضیه*ای فردی از پیامبر سؤال می*کند که فردی با ایمانی که من دارم یکی از نزدیکانم را کشته است، آن فرد باید کشته بشود. حضرت می**گوید تو این کار را می*توانی بکنی، اما به شرط این که بتوانی بعد جواب دیگران را بدهی و اگر نمی*توانی جواب دیگران را بدهی، این کار را نکن.
یعنی اگر مدرک داری که اثبات کنی که این حقش اعدام بوده، خب این کار را می*توانی بکنی، چون جان خودت در خطر نمی*افتاد وگرنه معقول نیست. او یک عزیز تو را کشته، بعد به خاطر کشته شدن او، تو هم کشته بشوی. یعنی دو به یک می*شود و در عمل اینجا منفعتی نبرده*ای.
اسلام راهش را این گذاشته است که اگر این فرد می*خواهد قصاص کند، به اندازه*ای که از نظر قانونی توانست اثبات بکند، باید بتواند قصاص کند، آن هم با حکم قاضی. یعنی در محکمه ثابت بکند و بعد از این که ثابت شد، حق قصاص دارد. ولی اگر کسی می*گوید که می*داند نمی*تواند اثبات کند، حداکثر این است که بین خود و خدا برای قیامت*اش فقط مسأله حل است، اما برای دنیایش اگر رفت و این کار را کرد و نتوانست اثبات بکند، حکمش اعدام است، بدون شک! هیچ تردیدی در این نکنید.
در مجازات اسلامی متأسفانه آقایان آمده*اند این قسمت اخروی*اش را به قانون تبدیل کرده*اند و قسمت دنیوی*اش که در متن روایت هم آمده که اگر این فرد نتوانست اثبات بکند، باید کشته بشود، را در قانون نیاورده*اند. انصافاً خیلی چیز عجیبی شده است. من این جوری بگویم در اسلام به هیچ عنوان اجازه داده نشده است بدون اثبات قانونی، کسی، کسی را از پا در بیاورد.
تنها جایی این مسأله صدق می*کرده که حکومت*های ملوک*الطوایفی و قرون وسطایی بوده که هرکسی خودش باید حکم را اجرا می*کرده. نه در این زمانی که همه چیز در همه جای دنیا حداقل یک نظم مختصری دارد و می*شود از راه*های مشخصی رفت و این حق را احقاق کرد.
در این زمان، من براساس متون روایی خودمان معتقدم که هیچ کس مهدورالدم به این معنا که هر کسی دستش رسید او را از پا دربیاورد نیست و ما چنین حکمی در اسلام برای این زمان نداریم.

[Rasputin]

برادر کوچکتر بنیانگذار اخوان المسلمین مصر مدعی شد تغییر دین مسلمانان به ادیان یهودی ومسیحی کفر وخروج ازدین محسوب نمیشود.
به گزارش شبكه خبر مسیحیان فارسی زبان به نقل از البرز، البرجمال البناء ازاندیشمندان دینی مصر بااین اظهارنظرموجب بروز جنجالی تازه دراین کشورشد.

وی گفته است :افرادی که ازاسلام خارج و به دیگرادیان گرایش پیدامیکنند ، اگراسلام را بعنوان یک دین آسمانی قبول داشته باشند کافرمحسوب نمیشوند .

خبرگزاري كردزبان "پي يو كي مديا" وابسته به اتحاديه ميهني كردستان عراق به نقل از"البناء" گزارش داد: شخصي كه تغيير دين مي دهد از اين رو كه تنها از يك آئين آسماني به آئين آسماني ديگري مي گرود،كافر نمي باشد.



جمال البناء چندين كتاب مشهور منتشرکرده که محتویات برخی ازاین کتب مورد اعتراض علمای بزرگ جهان اسلام شده است .

وی براین باور است که فقه اسلامی باید نوسازي شود و گفته های ﭖیامبر مسلمانان نيز بر اساس دو كتاب " صحيح البخاري" و "صحيح المسلم" انتخاب شوند.