Basij & Nirouy-e Entezami (Ghatelin-e Mardom-e Iran)

[RedWine]

Chand ta pic alan mizaram inja ta beshnasin unhai keh mardom-e Iran ro koshtan va hanuz say mikonan Iran ro kharabtar konand.

Dast-e inha beh khuneh kheili az mardha va zanhayeh irani aludeh hast. bayad bedunid keh ruzi khahad resid keh inha javab pas bedahand beh mardomeh Iran !

Khoob beh ghiafeh inha negah konid va say konid keh faramoosh nakonid keh cheghdara az hamvatanhayeh maha ro in adamha koshtan va shekanjeh dadan.

Beh omid-e azadi-e Iran-e azizeman.

[RedWine]

فیلم سنگسار در ج ا

www****an-e-azad.org/stoning/stoning-t1.rm

[RedWine]

Marked for death Some of Assassinations 1979-96

[RedWine]

Afradi keh beh daste Akhundha beh ghatl residan.rah-e anha hamisheh dar del va dar fekre ma ha khahad bud.

[RedWine]

حكم دو نوجوان از اهالى يك از شهرهاى جنوبى كه به علت ارتكاب لواط به عنف به اعدام محكوم شده بودند، در مشهد اجرا شد.

براساس اعلام مسوولان دايره اجراى احكام شعبه 19 سابق دادگاه عمومى حكم درباره م . ع و ع . م كه به علت ارتكاب سرقت، اخلال در نظم عمومي، شرب خمر و لواط به حبس، شلاق و اعدام در ملاء عام محكوم شده بودند با حضور تعداد زيادى از مردم مشهد اجرا شد.

محكومان به اعدام لحظاتى قبل از اجراى حكم در گفت*وگو با خبرنگار ايسنا، منطقه خراسان با اظهار ندامت شديد از اعمالشان اظهار داشتند: چهارده ماه پيش دستگير شديم و از كار خود پشيمانيم و در حال حاضر توبه كرده ايم.

اين دو محكوم افزودند: به جوانان توصيه مي*كنيم كه به فكر خانواده*هاى خود به دنبال درس و زندگى باشند .

يكى از محكومان با اعلام اين مطلب كه در دادگاه به جرم خود اقرار كرده*اند اظهار داشت: نمي*دانستيم كه ارتكاب چنين عملى موجب مجازات اعدام است.

اين محكومان به اعدام اظهار داشتند : محيط زندگى ما نامناسب بود كه خلاف و خراب*كارى در آنجا رواج و گسترش دارد و اين امر باعث شد تا ما در اين وضعيت قرار بگيريم.

روح الله رزاز زاده وكيل يكى از محكومان با ادعاى اينكه موكلش كمتر از 18 سال داشته است، اظهار داشت: اين مطالب در دادگاه مورد اعتراض قرار گرفت اما سرانجام راى صادره در ديوان عالى كشور تأييد شد.

وى افزود: محكومان در دادگاه و در حضور قاضى به جرم خود اقرار كردند اما در حال حاضر سه نفر از متهمان اين پرونده متوارى هستند.

حكم شعبه 19 سابق دادگاه عمومى درباره اعدام اين دو متهم بعد از اعتراض وكلاى متهمان در ديوان عالى كشور بررسي، تاييد و در نهايت امروز اجرا شد.

[RedWine]

در ۲۴ بهمن ۶۲ ، نيروهای ويژه تهران به رهبری اسدالله لاجوردی [در حاليکه هوانيروز اصفهان نيز در خدمت بود] ، به همراه گروه ضربت سپاه پاسداران اصفهان و فارس ، الله قلی و ياران دليرش را محاصره کردند ، اما نتوانستند آنان را به تسليم وادارند . الله قلی و همراهانش که پس از يک مبارزه قهرمانانه بيست ساعته خوش و بی پروا سوختند ــ مرگ روی پاها را بر زندگی روی زانوها ترجيح دادند

[RedWine]

Basij (or Baseej, Persian: بسيج), is an Iranian paramilitary force that was founded by Ayatollah Ruhollah Khomeini in November of 1979 to provide volunteers for shock troop units in the Iran-Iraq War. The Basij are currently a branch of the Islamic Revolutionary Guard Corps.

Basij commander Brigadier General Mohammad Hejazi estimated the number of Basij personnel at 10.3 million in March 2004 and 11 million in March 2005. On 14 September 2005 he said that the Basij has more than 11 million members across the country. Russian news sources have claimed Iran has plans to make a third ground force consisting of one million basij members. However these plans have not been confirmed by Iran.[1]

Fars News Agency reported. "Among the most important tasks of the Basij are boosting everlasting security, strengthening development infrastructures, equipping resistance bases, [and] increasing employment," Hejazi added. He described the prohibition of vice and the promotion of virtue in society as the "divine policy" of the Basij.

According to the Jordan Institute of Diplomacy and GlobalSecurity.org they enforce Iran's Islamic codes together with other law enforcement entities and have a branch in almost every Iranian mosque

Member Profile and benefits
The typical member will be male and the average age can range from 12 on up. Members of Basiji usually get a couple of months slashed off their compulsory military service, which would last 21 months for every eligible man in Iran. It is easier for the Basijis to obtain University entry due to the fact that government universities have a quota reserved for the Basijis, regardles of merit. Numerous benefits and subsidies are provided for them and their families, as social support and activities.


Members of the Basij also have preferential treatment on national transportation. By proving their membership to airline, or train staff, they can jump queues and waiting lists and obtain seats before members of the general public.

[RedWine]

Human rights issues
The Basij have been criticised as belonging to the paramilitary forces using child soldiers because of their underage recruitment practices and for having relied extensively on "human wave" attacks during the Iran-Iraq War, particularly around Basra.[1][2][3]
Following the UNHCR "tens of thousands of Basijis had been ordered to prowl about every factory, office and school to ensure that everyone adhered to the Islamic code. [...] After the summer 1992 riots Basij units were revived, rearmed and sent out into the streets to help enforce Islamic law. The Basijis are reportedly under the control of local mosques. It was further said that the Basijis set up checkpoints around the cities and stopped cars to sniff their occupant's breath for alcohol and check for women wearing make-up or travelling with a man not their close relative or husband. It was reported that the Law of Judicial Support for the Basijis, published in the Official Gazette No. 13946 of 8.10.1371 (December 1992), provided no redress against arbitrary detention by the Basijis." Iran's permanent representative to the U.N. denied these charges.[4]
Amnesty International tells that "investigations by Parliament and the National Security Council indicated that actions by Revolutionary Guard officials and Basij (Mobilization) forces, among others, precipitated the unrest and injuries following the July 1999 students demonstrations".[5]
In 2001, a member of the Basij, Saeed Asgar attempted to assasinate Saeed Hajjarian a leading reformist and political advisor to reformist Iranian President Mohammad Khatami. Asagar was arrested and sentenced to spend 15 years in jail, but was released after spending only a short term in prison.
Human Rights Watch informs that the Basij belong to the "Parallel institutions" (nahad-e movazi), "the quasi-official organs of repression that have become increasingly open in crushing student protests, detaining activists, writers, and journalists in secret prisons, and threatening pro-democracy speakers and audiences at public events." Under the control of the Office of the Supreme Leader these groups set up arbitrary checkpoints around Tehran, uniformed police often refraining from directly confronting these plainclothes agents. "Illegal prisons, which are outside of the oversight of the National Prisons Office, are sites where political prisoners are abused, intimidated, and tortured with impunity."
On March 8 2004 the Basij issued a violent crackdown on the activists celebrating the International Women's Day in Tehran

[RedWine]

The prevailing spin on Mahmoud Ahmadinejad's rise to Iran's presidency wrongly suggests that a win for his rivals could have ushered a dawn of enlightenment. The mainstream press has largely described Iran's competing factions as little more than vote-rigging theocrats arrayed against tolerant modernizers. In particular, strong support for Ahmadinejad among the Basij militia and Revolutionary Guard corps has earned him a reputation as a Muslim fanatic.

But there is a quite modern side to his grassroots popularity, too, that stresses non-dependent national development. Like the French and Dutch rejection of the proposed EU constitution earlier this summer, Ahmadinejad's landslide win was a vote for authenticity and against forced globalization.

At a time when rational science is trashed in America by fundamentalist evangelicals tied to the White House, Ahmadinejad won on a platform promising to double the already exploding public funding for advanced scientific research.

Those of us who chose to pay attention when last February millions of Iranians braved a snow blizzard to celebrate the anniversary of the Revolution of 1979 need not search for esoteric explanations for Ahmadinejad's overwhelming victory in the second and final round of voting.

The Basij and Guard forces are known to many among the younger half of Iran's population as breakers of student and worker protests. But a great many citizens 30 and older remember these forces for their defense of the motherland during the eight-year war with Iraq when all regional and world powers abandoned Iran and many supported Saddam Hussein.

The top vote-getter of the first round of elections, Ali Akbar Hashemi Rafsanjani, has in recent years used his appointed position as the head of the powerful Expediency Council to champion opening Iran's economy to massive foreign investment and "innovation."

Rafsanjani is a business tycoon and Iran's richest man who ran but failed to get enough votes for a seat in the Majlis (parliament) in 2000. Ever since his two terms as president from 1979 to 1987, Rafsanjani has been known as a defender of property rights and IMF-style "adjustments" in labor and banking laws.

The reform parties share Rafsanjani passion for privatization, deregulation, and an end to multibillion-dollar public subsidies. Eight years of reformist struggle to establish "the rule of law" showed results last December and February, when Iranian courts ruled in favor of US-based multinationals Proctor and Gamble and Time Warner in trademark infringement cases.

But the reform bloc distrusted Rafsanjani's late conversion from a social conservative insider to a Western-style candidate whose lavishly funded campaign featured fashionably dressed youth and pop music in affluent neighborhoods. Nevertheless, after Ahmadinejad's unexpected strong finish in the first round forced a runoff vote, reform parties and university-based constituencies rallied behind Rafsanjani as their default candidate.

Voting irregularities probably occurred, but not on a scale that could explain the vastly lopsided results. Liberal skeptics have forgotten that their favorite in 1997 -- the now-outgoing President Mohammad Khatami -- ran against an unyielding Islamist insider and won, even though he was barely known outside Tehran until the last days before the elections.

Few analysts based in Iran deny that a combination of the country's rising oil revenue and market reforms has in recent years widened disparities in wealth and opportunity. As in the pre-revolutionary years of the 1970s, citizens at the losing end blame the least pious players on the political stage for their misery.

That, and the Bush administration's veiled threats against Iran, have saved populist religious ideologues from losing considerable grassroots support. Significantly, the reform faction's all-out effort to use "religious intolerance" as a wedge issue did not prevent thousands of stylishly dressed young women from voting for Ahmadinejad.

To millions of voters of modest means, Ahmadinejad symbolizes resistance to the anti-democratic global free-trade elite with whom the relatively secular reform movement has aligned itself. Several leading reform figures who eulogized the Pope John Paul II as a beacon of enlightenment affirmed their appetite for the White House version of social progress. But theirs was not the kind of "tolerance" that most Iranians thirst for.

Ahmadinejad's constituency apparently does not buy his rivals' argument that the best way to reduce unemployment is to stimulate economic growth -- now about five percent annually -- with enough concessions to Washington to have the US trade sanctions lifted.

Ahmadinejad insists on government loans to small businesses and better distribution of wealth as the primary engines of job creation. His emphasis on economic justice contrasts with the importance of social freedoms to the reformers. His proposed welfare state is an answer to their "civil society."

The reform faction's declaration of the "end of ideology" over a decade ago was apparently premature and its focus on elite political prisoners has not resonated among the working majority. Borrowing a page from American neocons, reformist intellectuals blame Iran's lagging development on people's cultural habits. According to this anti-populist school, public affairs are best left to the "rational" educated class, whose members are slowly daring to wear neckties again.

As in France (and the United States), Iran's movement against neo-liberalism includes tendencies that are regressive. But condemning the religious devotion of Ahmadinejad's grassroots constituency without acknowledging its legitimate demands would be the kind of short-sidedness that left Americans unprepared for the Iranian revolution a quarter century ago. After all, Islamist extremism did not gather momentum for over a millennium until the age of Western conquest got underway.

What's more, in Iran, the mandatory women's shrouds spread with urbanization and Westernization and were not a custom of the "backward" majority rural population. Instead of the tired routine of blaming voters' old-fashioned faith for restrictions on women's and journalists' rights, we should insist on de-coupling such urgent rights from the reformers' elitist, neoliberal agenda.

[donsaeid]

بَسیج به سازمان شبه*نظامی*ای گفته میشود که اولین بار توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در ایران و برای ارسال نیروهای داوطلب به صورت سازماندهی شده به جبهه*های جنگ ایران و عراق تشکیل شد. بسیج و نیروهای آن بارها به خاطر خدماتشان به نظام جمهوری اسلامی توسط روح الله خمینی و سید علی خامنه*ای مورد تشویق و مدح قرار گرفتند.

بعد از پایان جنگ ایران و عراق از نیروهای بسیجی برای مواقع ضروری مانند سرکوب جوانان و مخالفان داخلی, دانشجویان و به عنوان آلترناتیوی برای ارتش ایران استفاده شد.*

بسیج جدا از یک جایگاه دولتی بیشتر به قشر جوان مذهبی که تابع آیت*الله خامنه*ای می باشد اطلاق می*گردد. قابل ذکر است که سید علی خامنه*ای خود را یک بسیجی میخواند.

چفیه عرب*های خوزستان به عنوان یکی از سمبولهای نیروهای بسیجی وفادار به نظام جمهوری اسلامی مورد استفاده قرار میگیرد.




فهرست بسیجیان معروف

* سید علی خامنه*ای
* محمود احمدی نژاد
* حسین الله کرم
* حسن عباسی
* حسین فهمیده
* حسین شریعتمداری
* مسعود دهنمکی



زندگی با بسیج

* بسیج مستضعفان نام یک طرح حکومتی و سازمان است.
* بسیج دانشجویی نام یک طرح حکومتی است.
* بسیج مهندسی نام یک طرح حکومتی است.
* بسیج دانش*آموزی نام یک طرح حکومتی است.
* بسیج کارمندی نام یک طرح حکومتی است
* بسیج کارگری نام یک طرح حکومتی است
* بسیج مساجد نام یک طرح حکومتی است
* بسیج محلات نام یک طرح حکومتی است

[donsaeid]

What is Basij?
Basij is a voluntary force, which was founded by Late Imam Khomeini in 1980, one year after the Islamic Revolution.
The main purpose for it's foundation was to develop moral values, unity and self sufficiency in the Muslim Ummah specially among the young generation. Basij has played a vital role in revival of Islamic traditions and beliefs in the community.
With the beginning of the 8 year old Iraqi imposed war against Iran, need of organizing a nation wide civil defense force was aroused.
Now Basij is stretched out in all around the country in all ways of life.

THE BSO!
Basij Students Organization was founded by the founder of the Islamic Revolution Late Imam Khomeini in 1988. Basij Students Organization, exists in all Universities, colleges and Higher education institutes. BSO is part of the world Basij organization.

Who is Basiji?
Every Muslim who bears sympathy and love for the humankind and is definite to stand for their rights.

Our aim is to develop human skills and abilities in students in order to gain self sufficiency.

[donsaeid]

The other side of meanings about basij:



- هر کس که در دل برای سرنوشت خود، سرنوشت این ملت و آینده ایران اسلامی ارزش قائل است آن کسی که برای استقلال و هویت ملت خود ارزشی قائل است، آن کسی که از تسلط قدرتهای بیگانه بیزار است، آن کسی که برایش آینده این کشور و این ملت و آینده دنیای اسلام یک هدف بزرگ محسوب می شود، آن کسی که از رنج های ملت فلسطین دلش خون است ... آن کسی که مایل است بیش از یک میلیارد مسلمان دنیا قدرت عجیبی را تشکیل بدهند که بشریت را به سمت کمال هدایت کنند و خودشان در قله کمال قرار بگیرند، آن کسی که این احساسات و این درکها را دارد و حاضر است در این راه قدمی بردارد او بسیجی است.

وجود بسیج باید ما را وادار کند به شکر الهی، نشاط جوانان بسیجی باید ما را وادار کند به شکر الهی...

- بسیج یعنی حضور بهترین و بانشاط ترین و باایمان ترین نیروهای عظیم ملت در میدان هایی که برای منافع ملی، برای اهداف بالا، کشورشان به آنها نیاز دارد، همیشه بهترین و خالص ترین و شرافتمندترین و پرافتخارترین انسانها این خصوصیات را دارند. بسیج در یک کشور، معنایش آن زمره*ای است که حاضرند این پرچم افتخار را بر دوش بکشند و برایش سرمایه گذاری کنند

- چرا در تبلیغات جهانی و رادیوها به بسیج اهانت می شود؟ بسیج را که در خور تشویق و تعظیم و تحسین است مورد اهانت و بی مهری قرار می*دهند؟ چون نقش بسیج را در حفظ استقلال ملی، در حفظ غرور ملی در حفظ افتخارات ملی، در تأمین منافع ملی، و بالاخره از همه در اعلاء پرچم اسلام و نظام جمهوری اسلامی می*دانند به جد با بسیج دشمنند، امّا دشمنی آنها فایده*ای ندارد

- انکار بسیج و بی احترامی به آن، یا نابخردانه است، یا خائنانه است. تا وقتی برای این کشور امنیت لازم است تا وقتی که این کشور و این ملت به امنیت احتیاج دارد. یعنی همیشه، چون همیشه احتیاج به امنیت هست، به نیروی بسیج به انگیزه بسیجی، به سازماندهی بسیجی و به عشق و ایمان بسیجی احتیاج است.

- بسیج یعنی نیروی کارآمد کشور برای همه میدانها.

ملتهایی که مردم در آن از نظر مسئولان آن کشور نقشی دارند، همه جا چیزی شبیه بسیج هست منتهی به این درخشندگی، به این فراگیری، به این زیبایی، به این فداکاری، من در جایی سراغ ندارم...

- علت اینکه در کشور ما بسیج این طور درخشان شد و شکفت چه بود؟ ایمان عاشقانه، ایمان عمیق، ایمان توام با عواطف که از خصوصیات ملت ایران است، مثل بعضی از ملتهای دیگر، عواطف در این ملت جوشان است کلید بسیاری از مشکلات است. این ایمان با آن عواطف همراه شد و این رودخانه عظیم خودشان را به این دریای پهناور تبدیل کرد و مشکلات را در هر جایی که لازم بود از بین برد.

- بسیج عبارت است از مجموعه*ای که در آنها پاک ترین انسانها، فداکارترین و آماده به کارترین جوانان کشور، در راه اهداف عالی این ملت و برای کمال رساندن و به خوشبختی رساندن این کشور جمع شده اند. ... مجموعه*ای که دشمن را بیمناک و دوستان را امیدوار و خاطرجمع می کند

- بسیج یک حرکت بی ریشه و سطحی و صرفاً ازروی احساسات نیست، بسیج یک حرکت منطقی و عمیق و اسلامی و منطبق بر نیازهای دنیای اسلام – و به طریق اولی – جامعه اسلامی است. قرآن کریم می فرماید:

[ هو الذی ایدک بنصره و بالمؤمنین] ای پیامبر، خدای متعال تو را، هم به وسیله نصرت خودش و هم از طریق مؤمنین مؤید قرار داد و کمک کرد. این خیل عظیم مؤمنینی که در اینجا مورد اشاره آیه قران قرار گرفته اند، عبارت دیگری است از آنچه که امروز به نام بسیج در جامعه ما قرار دارد.

شما بسیجی ها باید به گونه ای رفتار کنید که احترام و محبت مردم جلب شود. شما باید نمونه اخلاق و تواضع و مهربانی و رعایت مقررات باشید. آن کسی بسیجی تر است که مقررات را بیشتر رعایت می کند، به خاطر آنکه این فرد بیشتر از همه برای نظام دل می سوزاند و مقررات، لوازم قطعی اداره درست نظام است.

سالگرد تشکیل بسیج مستضعفان، یادآور خاطره پرشکوه مجاهداتی است که در دوران هشت ساله جنگ تحمیلی، زیباترین تابلوهای ایثار و فداکاری همراه با نجابت و فروتنی و توأم با شجاعت و رشادت را ترسیم کرده است. خاطره جوانمردان پاکدامن و غیوری که شیران روز و زاهدان شب بودند و صحنه نبرد با شیطان زر و زور را با عرصه جهاد با نفس اماره به هم آمیختند و جبهه جنگ را محراب عبادت ساختند. جوانانی که از لذات و هوسهای جوانی برای خدا گذشتند و پیرانی که محنت میدان جنگ را بر راحت پیرانه سر ترجیح دادند و مردانی که محبت زن و فرزند و یار و دیار را در قربانگاه عشق الهی فدا کردند؛ خاطره انسانهای بزرگ و کم ادعایی که کمر به دفاع از ارزشهای الهی بستند و از هیبت دروغین قدرتهایی که برای حفظ فرهنگ و ارزشهای جاهلی غرب به مصاف ارزشهای الهی آمده بودند، نهراسیدند.

[donsaeid]

هویّت بسیج / بسیجِ هویّت

چه در زمان دانش*آموزی و دانشجویی و چه وقتی که درس دادم، موضوعِ جذب بچّه*ها و دوستان به بسیج برایم جالب بوده. خیلی وقتها هم دوستان نزدیکِ بسیحی داشته*ام. چند وقتی هم هست که مقولة هویّت و به تَبَعش، سبک زندگی و خرده فرهنگ و ضدّ فرهنگ و از ایندست مفاهیم وابسته، برایم جالب شده*اند.
همین اوّل بگویم که هیچ تحقیق دقیقی انجام نداده*ام و هرچه هست تخمین*های اوّلیّه و مشاهده*های پراکنده*ست. بر پایة همین مشاهده*های نخستین، این را حس کرده*ام که اعضایی که علایقشان را از طریق عضویّت در بسیج پی میگیرند، یکدست نیستند. از بین انواعی که حس میکنم وجود دارند، پژوهش دربارة یک دسته باز برایم جالبترست: کسانی که بسیج برایشان به نوعی کارکردهای گروههای ضدفرهنگ را دارد. یعنی برای اینها، بسیج همان عملکردی را دارد که بعضاً گروههای ضدفرهنگ افراطی دارند. اینجا به دنبال برخی گزاره*های نه الزاماً درست هستم؛ که حاصل تطبیق مدل هانداید هستند – که تا جاییکه میدانم، پژوهش*های خوبی در خصوص ضدفرهنگ دارد – و پنداشته*هایم دربارة آن*دسته از اعضای بسیج که ذکرشان رفت.


(۱) بسیج، براحتی میتواند جانشین خانواده شود و خانه*ای جایگزین برای اعضا بسازد؛ بی*آنکه از درگیریها و مسایلی که نوجوانان و جوانان در خانوادة واقعیشان تجربه میکنند، خبری باشد.
برای بعضی، بسیج، خانوادة جدیدی*ست که حس عاطفی حاصل از مذهب (برادری)، در آن بسیار قدرتمند میباشد و دشمن بالقوّه، همبستگی بین اعضا را پدید میآورد. آنها که از خانوادة خود بهر دلیلی بریده*اند – یا کمتر به آن اعتنا میکنند – مشوّقی قوی*تر برای عدم ترکِ گروه دارند.

(۲) در گروههای ضدفرهنگ، رهبر مقتدر کاریزماتیک، بمثابة نمونة عینی و عملیِ هویّت بزرگسال، راهنمای ورود به واقعیّت جدید را فراهم میسازد.
برای بعضی، «فرمانده»ی بسیجی، نقش رهبر کاریزماتیکِ هویّت*بخش را بعنوان پدرِ جدید بازی میکند. نوجوانان عضو، از این طریق، راهی برای بزرگ*شدن و آزادی از وابستگی کودکانه میجویند. آن*ها در خانة جدیدشان، بزرگ میشوند.

(۳) چنین گروههایی میتوانند برای اعضا، هویّتی نو و تصوّری از خود فراهم آورَند که عزّت نفس و امید را در عوضِ خود-خوارپنداری وعده میدهد و موجب میشود تک*تکِ اعضا بخواهند خود را به اهداف و فعّالیّت*های گروه، متعهّد بدانند. به اعضا جایگاهی در نظم جدید و نیز واقعیّتی جدید، ارائه میگردد که از سوی دیگر شرکت*کنندگان پذیرفته است. در یک کلام برای کسانیکه چنین خلاء هویّتی از تصوّرشان نسبت بخود وجود دارد، «بهتر است بسیجی بود تا این*که هیچ*چیز نبود.» علاقه به در اختیار داشتن کارتِ بسیج و نمایش آن، نشان*دهندة وابستگی به هویّت جدید و ابراز آن به کسانی*ست که فرد را تا پیش از این «هیچ» تلقّی میکردند.

(۴) هویّت نو، بصورت ابرازی خودش را در نمادها و زبان نشان میدهد. احساساتِ عمیق اعضا، از طریقِ نمادها بیان میشوند. در بعضی موارد این احساسات شامل بغض و بیزاری است و با پرخاش و انتقام و تخطّی همراه میگردد. دایرة واژگان خاص بسیج، لباس کم و بیش همسان و چفیه، دشمن مشترک و گاهی برخوردهای پرخاش*جویانة انتقامی – انتقام از دشمن مشترک – بیان*کنندة هویّت، بصورت ابرازی*ست.

(۵) ایدئولوژی جدیدی جایگزین ایدئولوژی قبلی میشود. ایدئولوژی جدید معنای جدیدی به هستی عضو میبخشد. اهداف و ارزش*های جدید به تعهّد و بازتعریف گذشته و زندگی پشیین دعوت میکنند. از چنین افرادی، بسیار از ایندست جمله*ها شنیده*ام که «پیشتر گمان میکردم... حالا میدانم...»
بازتعریفِ واقعیّتی که ارائه می*شود به اعادة عزّت نفس و شأن و مقام کمک میکند. به*جای بخشیدن و ارزانی داشتن بیهودگی و بیگانگی، ایدئولوژی جدید می*تواند «چیزی که بیرزد برایش زندگی کرد» عرضه کنَد که ایده*آلیسم و هیجان و شور و ذوق را تجهیز میکند. این «چیز» ممکن است تصوّری از دنیایی جدید یا نظمی جدید باشد که به مشارکت جمعی برای چیزی بزرگ*تر و مهم*تر نیازمند است: هدفی انقلابی.

(۶) این تصوّر، همچنین امکان سرسپردگی و تعهّد عمیق، فداکاری*ها و اجرای اعمالی را که ممکن است شجاعت اعضا را به چالش بکشاند و نیازشان به خطر و هیجان را اقناع کند، ارائه میدهد. بنظر میآید، بعضی اعضای فعّال*تر گروه بیشتر طالب خطر و تنش باشند. در بعضی موارد، سطح سرسپردگی در شکلهای مناسکی ابراز می*شود. به*عبارت دیگر، مناسک ورود به فعّالیّت سیاسی: شرکت در عملیّات، شرکت در رزمایش، اردو و فعّالیّتهای سیاسی.


(۷) دستِ آخر، بعضی گروه*ها، برای اعضا، امکانِ مشارکت در روش جدید نظم، انضباط درونی و مسؤولیّت در عملکردِ روزانه را در جهتِ هدفی مشترک – به*جای باری به هر جهت بودنِ بی*هدف و جستجوی لذّات و هیجان*های آنی – فراهم می*آورند. دیده*ام کسانی را که گمان میکنند در موقعیّت جدیدشان، آدمهای مهمّی هستند. برای آنها نظم درونی و تعهّد به ایدئولوژی جدید بازنمایی چنین چیزی*ست

[RedWine]

Global Politician – ترجمه و تدوين افسانه نگاهی
همزمان با آغاز مذاكرات كوفی عنان درتهران پيرامون
اتم، لبنان، عراق، حقوق بشر و تروريسم
افشای آدرس و فعاليت های
20 پايگاه تروريستی درايران

درحاليكه مقامات امنيتی جمهوری اسلامی دنبال ردپای انقلاب مخملی و جاسوسان فرهنگی*اند، يك فرمانده سپاه، به شرط محفوظ ماندن مشخصات و موقعيت خود، اطلاعات مربوط به فعاليت های سپاه قدس را دراختيار سايت Global Politician قرار داده است.







درآستانه سفر كوفی عنان دبيركل سازمان ملل متحد به تهران، كه از جمله انگيزه های آن تاكيد بر ضرورت رعايت حقوق بشر درايران و مسائل عراق و لبنان است سايت اينترنتی Global Politician ليستی شامل 20 پايگاه تروريستی درايران را كه توسط سپاه پاسداران و نيروی قدس اداره ميشود منتشر كرد. اين سايت مدعی شد كه اين ليست توسط يكی از فرماندهان سپاه پاسداران برای انتشار دراختيار آن قرار گرفته است. حزئيات فعاليت هائی كه دراين 20 پايگاه انجام می شود نيز انتشار يافته است. سايت GlobalPoliticianدر مقدمه كه بر اين افشاگری نوشته تاكيد كرده است: ما پذيرفته ايم كه مشخصات فرد افشا كننده اين اطلاعات را محفوظ نگه داريم .

GlobalPolitician از قول منبع سپاهی خود می نويسد:

نيروی قدس شبكه وسيعی دارد كه از امكانات سفارتخانه و يا ماموريت های فرهنگی و اقتصادی و يا بعضی انسيتوهای اسلامی همچون سازمان ارتباطات و فرهنگ اسلامی برای عضو گيری جوانان كشورهای مسلمان كه در غرب تحصيل و يا كار می كنند استفاده می كند. آنان بعد از ديدن يك دوره اوليه آموزشی و پس از بررسی پيشينه ای كه در كشورهای غربی دارند ، پذيرفته شده و از طريق يك كشور ثالث به تهران اعزام می شوند و پس از مدتی اقامت در قرنطينه به واحدهای نيروی قدس سپرده می شوند. پايگاه "امام علی” مهم ترين مركز تعليماتی برای كارهای تروريستی در خارج از ايران است. درحال حاضر، در اين پايگاه 50 نفر دوره فرماندهی را می گذرانند. آنها همگی از كشورهای همسايه و عرب ايران اند. درحال حاضر عمده ترين وظيفه سپاه قدس تربيت كادر عمليات نظامی- تروريستی برای عراق و لبنان است. مليت همه آنها كه سرگرم ديدن دوره فرماندهی هستند عراقی و يا لبنانی نيست، بلكه از كشورهای خليج فارس، شمال افريفا، آسيای جنوب شرقی نيز در ميان آنها قرار دارند.

فعاليت ها و كمك های خيريه و امداد رسانی، مهم ترين پوشش برای انتقال نيروها به مقصد، پس از ديدن دوره آموزشی در تهران است. حتی برخی از اين فرماندهان آموزش ديده بنام مشاور كمپانی های ساختمانی وارد عراق می شوند و در راس شبكه های عملياتی قرار می گيرند. از آن جمله اند كمپانی "كواتر" كه در شهر نجف از سال گذشته كارهای ساختمانی دراطراف حرم امام علی سرگرم فعاليت است و بخشی از اين فعاليت نيز تامين آب شيرين است. اين شركت از جمله شركت هائی است كه بنيانگذار آن سپاه قدس است. فرماندهان سپاه قدس تحت پوشش كارگران و كارمندان اين كمپانی از ميان عراقی ها برای عمليات نظامی و انفجاری عضو گيری می كنند. نيروی زمينی سپاه پاسداران كه پشت مرزهای عراق در جنوب اين كشور مستقر است، نقش ستاد پشتيبانی را برعهده دارد.

برخی فرماندهان سپاه قدس بعنوان كارمندان هلال احمر، پايگاه های تلويزيونی و راديويی درعراق فعاليت می كنند.

در وزارت خارجه ايران نيز يك تشكيلات ويژه و محرمانه داير است كه هيچيك از ارگان ها و مسئولين وزارت خارجه حق دخالت در كار آن را ندارد. اين تشكيلات نيز مستقيما به سپاه قدس وصل است و تنها از امكانات رسمی وزارتخارجه برای كارهای برون مرزی خود استفاده می كند. تهيه گذرنامه با نام ها و هويت های مختلف، تسهيلات سفر به كشورهای ثالث، انتقال به ايران و سپس بازگرداندن افراد به محل ماموريت از جمله وظائف اين تشكيلات ويژه در وزارتخارجه جمهوری اسلامی است.

GlobalPolitician سپس نام پايگاه های عمليات تروريستی و تربيت كادر فرماندهی برای اعزام به كشورهای ديگر را اينگونه بر می شمارد:

1- پايگاه امام علي– ميدان تجريش تهران

2- پايگاه باهنر– خيابان چالوس – درنزديكی سد كرج

3- پايگاه علی آباد قم – تهران – بزرگراه قم

4- پايگاه مصطفی خمينی- عشرت آباد – تهران

5- پايگاه كرات كمپ– 40 كيلومتری بزرگراه ماهشهر اهواز

6- پايگاه فتح حسين قائنی- بين قم و تهران

7- پايگاه غيوراصل - 30 كيلومتری بزرگرا اهواز - خرمشهر

8- پايگاه ابوذر – منطقه قلعه شاهين – اهواز – خوزستان

9- پايگاه حزب الله – ورامين شرق تهران

10 – پايكاه ايزه

11- پايگاه اميرالله معين – بن روشن – استان ايلام

12- پايگاه كهتر- خيابان دزفول – شوشتر – ايالت خوزستان

13- پايگاه قدس – قم

14- پايگاه لويزان – شمال شرق تهران

15- مركز آبيك – غرب تهران

16- مركز درويش – 18 كيلومتری بزرگراه اهواز – ماه شهر

17- مركز قوزانچی – روانسر- كرمانشاه – كامياران

18- بيت مقدس – دانشگاه قم

19- مدرسه نواب صفوی – اهواز

20 - مركز نواب صفوی – 45 كيلومتری نواب – غرب ايران

[donsaeid]

ye chizo be hameye iran forosha begam... doroste shayad chiza ontor ke gharar bod beshe nashod...

AMA age bekhatere Basiji va sepahi dar aghaze salhaye enghelab nabod iran to daste Iraq oftade bod. age on javanane shakiba jone khodeshono to kafe dasteshon nazashte bodan va be az tak take cm az iran ba jon va khone khodeshon defa nakarde bodan alan keshvari be esme iran nabod.

Bas Dorood Bar Basiji ;)

[RedWine]

ye chizo be hameye iran forosha begam... doroste shayad chiza ontor ke gharar bod beshe nashod...

AMA age bekhatere Basiji va sepahi dar aghaze salhaye enghelab nabod iran to daste Iraq oftade bod. age on javanane shakiba jone khodeshono to kafe dasteshon nazashte bodan va be az tak take cm az iran ba jon va khone khodeshon defa nakarde bodan alan keshvari be esme iran nabod.

Bas Dorood Bar Basiji ;)

Hala keh shoma goftid ,bezarid man ham chand kalameh ezafeh konam keh ''un adam forush ha'' bahanei nadashteh bashan !

- Dar zaman-e Jang ba Iraq, tanha 14% az talafati keh Iran dad, shamel-e nirouhayeh basiji va sepahi boud,baghieh shaml-e niruhayeh Arteshi boud ( nirouyeh zamini,havaei,daryaei) .(For more information,read Biography of Rafsanjani!)

-Ba'ad az tamam shodan-e jang,akhoundha bayad rahi peida mikardan keh betounan beh un vasileh amniat va aramesh dashteh bashan ! 2 ta kar anjam dadan:
1- Artesh va Sepah ro ta hadd-e 80% edgham kardan ta betounan beh toreh kamel hich nirouyeh nezami az zire control vahshatnakeh anha kharej nasheh ! (dar in rasta Nezamiane ziadi ro koshtan,az jomleh,Sayyad-e shirazi, Malakouti Ghaemian va ..)

2- Beh basijian ekhtiareh tam dadeh shod ta amniate unha ro dar zamineh hayeh shahri va mardomi tazmin konad .

-Shoma faramoush kardin keh Sepah-e gilan beh hamrahie basij anja, nazdik beh 116 nafar az vatanparastayeh ma ro dar jangal hayeh Talesh vahshianeh beh ghatl resandan ?

-Az khateremoun nemireh keh dar zamani keh (1998-2002) hokumateh akhoundi,peivasteh ba Kord ha dar jang boud, cheghadar az in basijiha ,dehghanane Kord va Tork ra faghat beh jorm-e nadashtan va nadadan-e info az cherikha beh ghatl resandan .

-Hich vaght faramoush nemikonim keh zamanikeh dar jang boudan bar zeddeh ghachaghchian-e balouch, hamin Sepahi ha baray-e ijad-e tars va vahshat ba ghasd va barnameh rizi, 57 sarbazeh vazifeyeh irani ro koshtan ta injuri zakhmi bezanan va an ra mobadal konan beh bahanei barayeh ahdafeh shoum anha va dar dast dashtaneh ghachagh-e taryak .

-Digeh az dozdiha va maleh mardom khoriha, ziad neveshtam dar threadhayeh mokhtalef va info dadeh shodeh beh baghieh keh jayeh goftan nist va keh Khoda bar hagh ast va bar hagh ghezavat khahad kard .

[RedWine]

ولی *‏الله فيض مهدوی که به جرم ارتباط با سازمان مجاهدين خلق و حمل موادمنفجره در انتظار اعدام به سر می برد، در بيمارستان شريعتی تهران درگذشته است.
به گفته مسئولان قضائی ايران، ولی الله فيض مهدوی که در زندان گوهردشت (رجايی شهر) کرج زندانی بود روز يکشنبه در حمام زندان خود را حلق آويز کرد اما در خودکشی ناکام ماند و مأموران زندان او را به بيمارستان شريعتی در تهران انتقال دادند که وی سرانجام پيش از ظهر چهارشنبه پانزدهم شهريور (ششم سپتامبر) فوت کرده است.

آن گونه که مقامات قضائی ايران اعلام کرده اند، ولی الله فيض مهدوی از سوی سازمان مجاهدين خلق مأموريت بمبگذاری در ايران داشته و هنگامی که همراه با موادمنفجره از عراق وارد خاک ايران شده بود، دستگير شده است.

دادگاه انقلاب او را به اعدام محکوم کرد و تلاش برای تبديل اين حکم به مجازات زندان به نتيجه ای نرسيد.

محمد شريف، وکيل مدافع ولی الله فيض مهدوی به خبرگزاری کار ايران گفته که روز يکشنبه، يعنی همان روزی که به گفته مقامات قضائی، موکلش دست به خودکشی زده، به بخش اجرای احکام دادگاه انقلاب تهران مراجعه کرده بوده و در آنجا به او اطلاع داده شده که تبديل حکم اعدام موکلش به زندان مورد موافقت قرار نگرفته است.

از سوی ديگر، فردای همان روزی که گفته می شود ولی الله فيض مهدوی دست به خودکشی زد، سازمان مجاهدين خلق ايران طی اطلاعيه ای اعلام کرد که وی يازده روز است دست به اعتصاب غذا زده و وضعيت جسمی اش بشدت وخيم شده است.

در اين اطلاعيه آمده که ولی الله فيض مهدوی شنبه شب در حالی که از شدت اعتصاب غذا نيمه جان بوده از بند محل حبس خود در زندان گوهردشت به محل ديگری انتقال داده شده بود.

زندان گوهردشت، در هفتم فوريه (هيجدهم بهمن) گذشته شاهد به دارآويخته شدن حجت زمانی، يکی ديگر از اعضای سازمان مجاهدين خلق ايران بود.

حجت زمانی به جرم بمبگذاری در ساختمان دادگاه انقلاب استان تهران اعدام شد که در سال 1998 (1377) رخ داد و به کشته شدن سه نفر و زخمی شدن 22 نفر انجاميد.

ولی الله فيض مهدوی دومين زندانی سياسی است که طی کمتر از شش هفته، جان خود را در زندان از دست داده است.

اکبر محمدی، يکی از فعالان سرشناس دانشجويی که در ارتباط با تظاهرات دانشجويی سال 78 در زندان به سر می برد، به گفته وکيل مدافعش، سی ام ژوئيه (هشتم مرداد) گذشته در پی اعتصاب غذا در زندان اوين تهران درگذشت.

[RedWine]

از همان ابتدای سرقت انقلاب مردم ايران توسط روحانيت تا امروز در همه سياست ها و عملکردهای اين رژيم آنچه جنبه محوری و قطعی و تعيين کننده داشته حفظ نظام به هر قيمت بوده است. کشتارهای اول انقلاب در کردستان, ترکمن صحرا, پاکسازی دانشگاه و سازماندهی انقلاب فرهنگی, قتل عام سال 60 و بعدا کشتار زندانيان سياسی, قتل های زنجيره ای دگرانديشان, حمله به کوی دانشگاه و حالا گروگان گيری از ملت ايران در پرونده هسته ای, همه و همه در اساس به خاطر حفظ نظام جمهوری اسلامی صورت گرفته است. در اين سال ها جامعه ايران از فاجعه ای به فاجعه ای و از بحرانی به بحرانی عبور کرده است, و اين روند همچنان ادامه دارد.
جمهوری اسلامی با پرونده سنگين جنايت عليه بشريت که قتل عام زندانيان سياسی ايران در تابستان 67 يکی از خونين ترين فرازهای آن است تا لحظه ای که به موجوديت خود ادامه می دهد, يک ماشين کشتار و سرکوب و آدمکشی و بحران سازی بيش نيست.

در حقيقت آن رشته اصلی که همه جنايت های رژيم اسلامی در همه سال های حيات آن را با هم گره می زند حفظ موجوديت آن است. پس از جنگ خمينی فرمان قتل عام زندانيان سياسی را صادر کرد, چرا که می دانست که دوران فروپاشی مشروعيت رژيم آغاز شده است و می خواست در صورت سر باز کردن بحران و جراحت های عميق ناشی از جنگ جايی و امکانی برای سازماندهی اعتراضات باقی نماند. روحانيون در تجربه انقلاب بهمن ديده بودند که وقتی بحران اوج گرفت چطور درهای زندان ها باز شدند و زندانيان به عنوان قهرمانان ملی سوار بر دوش مردم به کارزار اعتراض پيوستند و سازمانده مبارزه مردم عليه استبداد شدند. پس به سرعت هيات مرگ را راهی زندان های کشور کردند تا همه مبارزين ضد استبداد و زندانيان جسور, آزاديخواه و عدالت جو را از دم قتل عام کنند.
بی هيچ ترديد ضربه ای که جنبش آزاديخواهی مردم ايران از اين جنايت شوم و عظيم روحانيون حاکم خورد در تاريخ معاصر ايران معادل ندارد.
همان وحشت از آينده خويش, همان وحشت از عاقبت طغيان مردم که زمينه ساز کشتار زندانيان سياسی ايران شد و قتل های مخوف زنجيره ای را سبب گرديد, حالا رژيم را واداشته است تا ملت ايران را به يک سپر انسانی برای مقابله با سلطه طلبی آمريکا و ايستادگی در برابر طرح خاورميانه بزرگ آن تبديل کند و گردن اين ملت را به زير تيغ تحريم ها بدهد. رژيم زمانی که خطر را در اعتراضات داخل ديد, گروگان های ملت را در سياهچال های خود از دم تيغ گذراند, حالا که خطر اصلی را از خارج م