History of Europe - tarikhe Europa

[donsaeid]

Greece (یونان


دستاوردهای فرهنگی دولت ـ شهرهای یونان در طول دوران قدیم (500 قبل از میلاد ـ 500 میلادی) برای مدت هزار سال جهان غرب را تحت تاثیر قرار داد. دانشمندان یونانی اکتشافاتی در امور طبیعی انجام دادند. فلاسفه نظریاتی در زمینه اداره جوامع را به جهان ارائه دادند و هنر و درام یونانی شکوفا شد.


550 قبل از میلاد

فیثاغورث، فیلسوف و ریاضی دان یونانی، رابطه بین ضلعهای مثلث قائم الزوایه را کشف کرد.

545 قبل از میلاد


او نتیجه می گیرد که هوا مهمترین ماده جهان است.

524 قبل از میلاد تا 456 قبل از میلاد



500 ـ 428 قبل از میلاد

ستاره شناس یونانی، آناکساغورس، متوجه می شود که نور ماه انعکاس نور خورشید است. پریکلس، سردار آتنی، واریپیدس (اریپید)، تراژدی نویس نامدار، در محضر وی تعلیم می یابند.

در حدود 496 تا 406 قبل از میلاد



در حدود 490 تا 430 قبل از میلاد



در حدود 486 تا 406 قبل از میلاد



در حدود 470 تا 399 قبل از میلاد

سقراط، فیلسوف یونانی و ملقب به پدر فلسفه، در آتن به تدریس می پردازد. مقامات آتن از عقاید او به خشم می آیند و او را به مرگ محکوم می کنند. او با نوشیدن سم، خودکشی می کند.

در حدود 450 تا 385 قبل از میلاد



در 427 تا 347 قبل از میلاد





نخستین فلاسفه

وجود دموکراسی در شهر آتن،به ساکنین آن این فرصت را می داد که به گونه ای روشن و واضح مقصود خود را بیان کنند. آتنی ها با استفاده از منطق (استدلال صحیح)، سعی در فهمیدن چگونگی رخدادها داشتند. چنین نگرشی به پدیده های دنیا منجر به پیدایش علم فلسفه گردید.

سوفسطائیان



سقراط

سقراط (حدود سالهای 399 ـ 470 ق . م)، پدر علم فلسفه، با نحوه تدریس سوفسطائیان مخالفت کرد. سوفسطائیان، به شاگردان خود می آموختند که چگونه در مباحثات، به سوالات مختلف جوابهای زیرکانه ای بدهند. سقراط شاگردانش را تشویق می کرد تا در دنیای اطراف خود، جستجو کرده و مطابق با ندای وجدان خود زندگی کنند، حتی اگر این کار، آنها را در جهت مخالف با حکام کشور قرار دهد.

مباحثات

سقراط هیچ اثر مکتوبی از خود بر جای نگذاشت، اما تعدادی از مباحثات وی با ساکنین آتن توسط شاگرد معروفش افلاطون (347 ـ 427 ق.م) بطور مکتوب ثبت شده اند.

نوشیدن شوکران

عقاید سقراط که در تضاد با عقاید نیروهای مذهبی و سیاسی آتن بود، باعث شد که وی را محاکمه کنند. او متهم به فساد کشاندن جوانان و خیانت به عقاید دینی شد. سقراط به مرگ محکوم شد، اما وی با نوشیدن جام شوکران (نوعی سم)، خودکشی نمود.


ارسطو



لیسیوم



در حدود 384 تا 322 قبل از میلاد



در حدود 335 تا 280 قبل از میلاد

در شهر اسکندریه، که بوسیله یونانیان در مصر بنا گردید، پزشکی به نام هیرو فیلوس به منظور بررسی دستگاه عصبی و اجزای بدن انسان، به تشریح اجساد می پردازد.

در حدود 330 تا 275 قبل از میلاد

اقلیدس، ریاضیدان یونانی، مقدمات هندسه را به وجود می آورد.

در حدود 310 تا 230 قبل از میلاد

آریستارخوس (ارسطرخوس)، ستاره شناس یونانی، خورشید را به جای زمین، مرکز علم می پندارد.

در حدود 287 ـ 212 قبل از میلاد

ارشمیدس در موطن خود، شهر سیراکوس (سوراقوسا)، به کشف این نکته که هر شیئی به اندازه حجم خود آب جابجا می کند، نائل می گردد. وی دستگاهی برای بالا کشیدن آب، پیچ ارشمیدس، اختراع می کند. و نام خود را بر آن می گذارد. سربازان رومی در جریان محاصره سیراکوس، ارشمیدس را به قتل می رسانند.

در حدود 2000 قبل از میلاد

تسبیوس اسکندرانی (اهل اسکندریه) ساعت آبی و تلمبه فشاری را اختراع می کند.

در حدود 144 تا 127 قبل از میلاد

هیپارخوس (ابرخس)، ستاره شناس یونانی، فهرستی از اسامی ستارگان، گردآوری می کند و زمان کسوفهای خورشیدی را محاسبه می کند.
در حدود 168 تا 90 قبل از میلاد بطلمیوس در شهر اسکندریه مصر، که به دست یونانیان بنا شده بود، با استفاده از طول و عرض جغرافیایی ، نقشه ای از جهان شناخته شده آن زمان، ارائه می دهد.

در حدود 1000 میلادی

هرون (اهرون) اسکندرانی، آیولیپایل، نخستین دستگاهی که با نیروی بخار کار می کرد، را اختراع می کند.

[donsaeid]

آیولیپایل


در سال 100 میلادی، یک مخترع یونانی به نام هرون (اهران)، کشف کرد که می توان از نیروی بخار برای چرخاندن یک توپ فلزی با سرعت زیاد استفاده کند. او نام این اختراع خود را ایولیپایل، گذاشت و به آن تنها به چشم یک اسباب بازی نگاه می کرد. اما هرون در واقع اولین موتور بخار را ساخته بود.

حقایق ثبت شده



دولت شهرهای یونان


یونان باستان از صدها دولت ـ شهر مستقل تشکیل می شد. از قرن هشتم قبل از میلاد، یونانی ها ساخت شهرهای جدید در سراسر مدیترانه، را آغاز کردند این مستعمره های یونانی با امپراتوری قدرتمند ایران در تماس بودند. در نتیجه تشنج بین یونان و ایرانی ها زیاد شده، و در سال 500 قبل از میلاد، یک جنگ بین آنها در گفت. در سال 479 قبل از میلاد ارتش متحد دولت ـ شهرهای یونان، ایران را شکست داد.


آتن ثروتمندترین و بزرگترین ناحیه شهری یونان بود. شهروندان این شهر از یک دمکراسی ابتدایی (دولت مردمی) برخوردار بودند.

مجلس یونان

همه شهروندان ذکور بالاتر از 18 سال آتن، حق رای و صحبت در مجالس که در حدود 30 بار در سال تشکیل می شد را، داشتند. زنها و بردگان حق رای نداشتند. مجلس در روی تپه پنیکس در نزدیکی آکروپولیس، شهری بلند که در بالای آتن قرار داشت، تشکیل می شد. این مجلس همه تصمیمات مهم در مورد نحوه اداره ناحیه شهری، را اتخاذ می کرد.

بحث های سیاسی

گاهی در حدود 6000 شهروند در مجلس گرد هم می آمدند و بحث های سیاسی پر شوری در می گرفت که روزها به طول می انجامید. گفته می شود که یک خطیب معروف یونانی به نام دموستن (383 ـ 322 قبل از میلاد)، در روی ساحل و در مقابل صدای شدید امواج، شیوه سخنرانی را با فریاد زدن تمرین می کرد. در صورتی که تعداد شرکت کنندگان در جلسات تشکیل شده مجلس، کم می بود، پلیس در خیابانها مردم را دعوت می کرد تا به جلسات بروند.

مسئولیت های غیر نظامی

شهروندان آتنی، همچنین مسئولیتهای غیر نظامی، به عهده می گرفتند. بیشتر مشاغل عمومی، از کارهای علمی گرفته تا مشاغل همگانی بوسیله قرعه کشی اشغال می شدند و باز هر ساله بیش از 1000 شغل جدید بدون مسئول بوجود می آمد.

تبعید کردن

یک مجلس هر سال یک بار تشکیل می شد تا در مورد اینکه آیا شهروندی برای کشور تهدیدی به حساب می آید یا نه، به بحث بپردازد. شهروندانی که در این مجلس، خطرناک تشخیص داده می شدند، تا 10 سال از آتن تبعید می شدند. شهروندان از طریق نوشتن اسامی متهمین بر روی قطعات شکسته سفالین، به نام استراکا، به این تنبیه رای موافق و یا مخالف می دادند. بسیاری از شهروندان برجسته، از قبیل سقراط فیلسوف ( 470 ـ 399 قبل از میلاد)، و تاریخ شناس معروف توسیدید (مرگ 401 قبل از میلاد) بوسیله این مجلس، تبعید شدند.

اسپارت



مردم یونانی زبان در سرزمین اصلی یونان ساکن شدند. این افراد اولین منطقه شهری را بنیانگذاری نمودند.

776 قبل از میلاد

اولین مسابقات المپیک، در شهر المپیا، در جنوب یونان برگزار می گردد.

750 قبل از میلاد

یو نانیها بوجود آوردن مستعمرات را در سرتاسر مدیترانه، آغاز کردند. آنها مستعمراتی روی جزیره سیسیلی و در جنوب ایتالیا، بوجود آورند.

594 قبل از میلاد

قانون گذار آتنی، سولون، بنیاد یک دمکراسی (دولت مردمی) را بنا می کند. او قوانین جدیدی از قبیل حق فرجام (استیناف) را به جامعه معرفی کرد.

507 قبل از میلاد

دمکراسی به شکل دولت در آتن تاسیس گردید.

500 قبل از میلاد

داریوش، پادشاه ایرانی، ترتیب یک حمله به سرزمین های اصلی یونان، را می دهد.

490 قبل از میلاد

آتنی ها در جنگ ماراتون، ارتش مهاجم ایرانی ها را شکست می دهند. سربازان پیاده داوطلب ارتش را به دلیل حمل هوپلون (سپرهای گرد)، به نام هوپلایت ها می خواندند.

480 قبل از میلاد

نیروهای ایرانی، در جنگ ترماپیلای، ارتش منطقه شهری یونانی، اسپارت، را در هم می کوبند. مدتی بعد همان سال، در جنگ سالامیز، یک ارتش متحد از مناطق شهری یونانی، ایرانیها را در دریا شکست می دهد. ناوگان پیروز یونانی، از بیش از 200 کشتی جنگی (کشتی های پارویی جنگی) تشکیل می شد.

479 قبل از میلاد



462 ـ 429 قبل از میلاد

آتن تحت حکومت پریکلس، ژنرال و سیاستمدار یونانی، شکوفا شد. او بعد از تخریب آکروپولیس در آتن در اثر حمله ایرانیان، دستور بازسازی آن را صادر کرد.

431 ـ 404 قبلاز میلاد



338 قبل از میلاد

فیلیپ اهل مقدونیه، پدر اسکندر کبیر و فرمانروای قویترین بلاد (منطقه شهری) یونان، در جنگ چایرونی، سراسر یونان را فتح می کند. پیروزی فیلیپ، عصر استقلال مناطق شهری یونان را پایان می دهد.

تریریم
در قرن پنجم قبل از میلاد، یونانیها از یک کشتی جنگی به نام تریریم استفاده می کردند. تعداد 170 مرد که در 3 ردیف پلکانی (مانند شکل) می نشستند، در این کشتی پارو می زدند.

حقایق ثبت شده

در جنگ ماراتون در سال 490 قبل از میلاد، ارتش آتن، نیروهای بسیار زیاد ارتش ایران را شکست داده و حمله آنها را متوقف نمودند. فایدیپید، قاصد، 40 کیلومتر (25 مایل) از صحنه جنگ تا آتن را دوید تا خبر پیروزی را برساند، و در اثر تلاش بیش از حد جان سپرد.مسابقه دو ماراتون امروزی تقریبا به همین فاصله (40 کیلومتر) انجام می گیرد.

[donsaeid]

شیوه زندگی رومیان


حکومت اولین امپراتور روم، آگوستوس در سال 27 قبل از میلاد آغاز شد. این حکومت شاهد آغاز پکس رومانا، با دوران ثبات سیاسی و شکوه و جلال فراوان که حدود 200 سال ادامه داشت، بود. در طول این دوره، امپراتور روم به مدیترانه و بخش اعظم اروپای غربی حکومت می کرد. امپراتوری به شکل کاملی سازماندهی شده بود و به خوبی اداره و کنترل می شد. یک شبکه از راهها سرزمین های امپراتوری را به پایتخت، رم، متصل می کرد. لژیون آموزش دیده روم از تمام نقاط بحرانی در طول مرزهایش دفاع می کرد. شهروندان رومی از یک قانون مشترک، فرهنگ مشترک و زبان مشترک، لاتین، بهره مند بودند.


در دنیای رومی ها خیلی مهم بود که افراد سایو (شهروند رومی) باشند. ابتدا، مقام شهروند فقط به افرادی که دردرون شهرها زندگی می کردند، داده شد. در سال 89 قبل از میلاد، مقام شهروند به تمام ایتالیایی ها اعطا شد. تا پیش از 212 قبل از میلاد، مقام شهروند رومی به همه مردان آزاد که در محدوده امپراتوری روم زندگی می کردند، اعطا شد. مقام شهروندی به بردگان و زنها داده نمی شد.

نظم اجتماعی روم


جامعه رومی بر اساس طبقات کاملا مجزا سازماندهی شده بود. این تقسیم بندی جامعه در ابتدایی تاریخ روم، در حدود قرن ششم قبل از میلاد آغاز گردید. صاحب امتیاز ترین و قدرتمندترین شهروندان رومی اشراف بودند. بسیاری از اشراف از نوادگان مالکین ثروتمند زمین و خانواده های سیاستمداران انتخاب می شدند. سناتورهایی که بر روم حکومت کردند، از خانواده های اشراف ثروتمند بودند. در طبقه اجتماعی بعدی، اسب سوارها (اعضاء گارد سلطنتی) قرار داشتند. این گروه غالبا تجار ثروتمند یا صرافان (بانکداران) بودند. بسیاری از افراد در ارتش روم با دوایر دولتی اجرایی آن خدمت کردند.

توده مردم


بخش اعظم شهروندان رومی، توده مردم بودند، که جزء فقیرترین شهروندان نیز محسوب می شدند مردم معمولی سرانجام توانستند تساوی سیاسی در مقابل اعضاء گارد و اشراف، را بدست آورده و حق رشد و ارتقاء تا مقام افسر ارشد نظامی و مشاغل دولتی، را بدست بیاورند.

بردگان


در پائین هرم نظام اجتماعی جامعه رومی، بردگان قرار داشتند، که سخت ترین و کم اهمیت ترین کارها را انجام می دادند. رومیها از اسیران جنگی به عنوان برده استفاده می کردند. بردگان هیچ گونه آزادی و حق انتخابی نداشتند. حتی در میان بردگان نیز طبقه های مختلفی وجود داشت. زندگی سخت روزانه یک برده که در معدنها کار می کرد، از زندگی روزانه یک برده تحصیلکرده یونانی که به عنوان یک معلم خصوصی محترم به کودکان رومی تدریس می کرد، بسیار فاصله داشت. به هر حال، از اولین قرن میلادی، شرایط زندگی بردگان بهبود پیدا کرد و بسیاری از آن مردان آزادی خود را بدست آوردند.

پامپی


کوه وسویوس، که یک آتشفشان بلند و خاموش در نزدیکی ناپل در جنوب ایتالیا، بود ناگهان در سال 79 میلادی، فعال شد.

خاکستر داغ بر روی دهکده نزدیک آن، بارید و مردم به دنبال پناهگاه به زیر زمین ها و درون خانه ها پناه بردند. این کوه در صبح روز بعد دوباره فوران کرد و ابرهایی از گاز تشکیل داد. شهر پمپی در زیر 9 متر (30 پا) گدازه آتشفشان مدفون گشت.

حقایق ثبت شده




خانه های رومی


رومیان ثروتمند در خانه های بزرگ و وسیع شهری زندگی می کردند. از بیرون جلوه این خانه ها زیاد چشمگیر نبود. زیرا تنها تعداد محدودی درب و پنجره کوچک نرده ای داشتند که مانع ورود دزدان می شد.

امپراتوری روم


از قرن سوم قبل از میلاد، رومیها شروع به تشکیل امپراتوری خود کردند. تا قبل از قرن دوم میلادی، رومی ها بیشتر نواحی غرب اروپا، شرق نزدیک، و شمال آفریقا را تحت کنترل داشتند. موفقیت امپراتوری روم نتیجه استفاده از اژبون های بسیار ورزیده و تعلیم دیده و مدیریت بسیار موثر آنها بود که از مرکز پایتخت رم، به خوبی کنترل می شد.

در سال 27 قبل از میلاد اکتاویان (63 قبل از میلاد ـ 24 میلادی)، اکتاویان یا همان اگوستوس سزار، اولین امپراتور روم می شود. اگوستوس، که به مدت 40 سال بر امپراتوری روم حکومت کرد، مسئولیت اداره آن را با مجلس سنا (گروهی از مسئولین اداره کننده روم)، تقسیم کرد. او از ارتش روم یک نیروی قوی و آموزش دیده ساخت. روم در طول حکومت او دورانی پر از صلح و شکوه را پشت سر نهاد. اگوستوس همچنین در مورد حفظ موقعیت خود بعنوان امپراتور خیلی دقت کرد. او یک گارد محافظ ایجاد کرد که به آنها دستمزد خوبی می داد و آنها را گارد پراتور می نامید.

کالیگولا


اولین امپراتورهای رومی اعضاء خانواده اگوستوس بودند. گایوس سزار (12 ـ 41 میلادی)، که به کالیگولا (به معنی پوتینهای کوچک) معروف بود، در سال 37 میلادی به امپراتوری رسید. سربازان ارتش، که پدرش فرماندهی آنان را به عهده داشت، نام مستعار کالیگولا را به او دادند، چرا که او پوتین های سربازی کوچکی به پا می کرد.

امپراتور دیوانه




نرون


آخرین امپراتوری که به خانواده اگوستوس تعلق داشت، نرون (37 ـ 68 میلادی) بود. در سال 54 میلادی، مادر جاه طلب او، آگویپینا (15 ـ 59 میلادی)، شوهر دون خود را مسموم کرد. شوهر امپراتور کلودیوس (10 قبل از میلاد تا 54 میلادی) بود. در نتیجه پسر 17 ساله او جانشین پدر شد. بعد از آغاز امیدوار کننده حکومت او، نرون بی نهایت بی رحم و فاسد شد. وقتی آگویپینا در زندگی خود سرانه فرزندش دخالت کرد، نرون او را کشت. او به خاطر ضیافت های وحشی خود و توهم او در مورد استعدادش در شعر و موسیقی، شهرت داشت.

رم در آتش


در سال 64 میلادی، آتش سوزی بزرگی شهر رم را نابود کرد. نرون تظاهر کرد که قصد داشته تا شهر رم را با طرح جدیدی بازسازی کند. بسیاری از مردم رم عقیده دارند که خود نرون عمدا آتش سوزی را آغاز کرده است. اما به هر حال، نرون گروه مذهبی جدید، یا مسیحیان را مقصر دانست و آنها را کشت. مخالفان حکومت نرون آنقدر قدرت گرفتند که او را مجبور کردند در سال 68 میلادی، خود کشی کند.

سال چهار امپراتور


در سال بعد از مرگ نرون، 4 امپراتور بر سر کار آمدند. یک فرمانده نظامی به نام گالبا (3 قبل از میلاد تا 69 میلادی)، ابتدا قدرت را در دست گرفت. گالبا بوسیله گارد پراتور، کشته شد. این گارد اتو (32 ـ 69 میلادی)، (حاکم استان رومی اسپانیا) را به عنوان امپراتور اعلام کرد. لژیون روم که در آلمان مستقر بود، با شنیدن این خبر، فرمانده خود وتیلیوس (15 ـ 69 میلادی)، را به عنوان امپراتور معرفی کردند. وسپاسیان (9 ـ 79 میلادی)، یک فرمانده رقیب، وارد رم شد. او وتیلیوس را کشت و خود امپراتور شد.

انتخابات جانشین


وسپاسیان سنتی را ایجاد کرد که بر اساس آن، یک امپراتور حاکم در طول حکومت خود جانشین خود را انتخاب می کرد. و سپاسیان نظم را به روم بازگرداند. او همچنین یک برنامه ساختمان سازی که شامل استادیوم ورزشی رم بود، آغاز کرد. ساخت این آمفی تئاتر بزرگ که سرگرمیهای عمومی در آن اجرا می شد، در طول حکومت فرزند وسپاسیان، تیتوس (39 ـ 81 میلادی)، که بعد از پدرش به امپراتوری رسید، پایان یافت.

امپراتوری استانی


در قرن دوم میلادی، خانواده های حاکم روم، صاحب نفوذ کمتری در امر انتخاب امپراتور بودند. شهروندان استانهای رومی شروع به اشغال پستهای عالی رتبه در دولت و ارتش، کردند. امپراتورهای بعدی روم از استانهای درون امپراتوری روم، انتخاب می شدند.

تراجان




هادریان


پسر خوانده تراجان، هادریان (76 ـ 138 میلادی) بعد از او به امپراتوری روم رسید. هادریان بیشتر دوران حکومتش را به مسافرت در استانهای مختلف امپراتوری روم گذراند. او موانع ثابتی در مقابل حمله بربرها که به این سرزمینها روم حمله می کردند، بنا کرد. نمونه چنین بناهای دفاعی، دیوار هادریان، هنوز در شمال غربی انگلیس باقی مانده اند. هادریان همچنین تغییرات زیادی ایجاد کرد که اداره امپراتوری روم را آسان تر می کرد.

لژیونر رومی

ارتش روم از سربازانی به نام لژیونر تشکیل می شد. یک لژیونر خیلی ورزیده بود. او می توانست در یک روز 32 کیلومتر (20 مایل) در حالیکه یک بسته به وزن 40 کیلو گرم حمل می کرد، راه برود. یونیفورم یک لژیوتر او را در نبردها محافظت می کرد، و در عین حال به او امکان می داد که به آسانی حرکت کند.


750 قبل از میلاد

بر اساس افسانه ها، شهر رم بوسیله یک جفت برادر دو قلو، رومولوس و رموس که توسط یک گرگ ماده پرورش یافته بودند، تاسیس شد.

709 قبل از میلاد

تارکوینیوس سوپر باس، که یک پادشاه ستمگر، بود، از رم بیرون رانده شد و حکومت آن کشور تبدیل به جمهوری گردید. (حکومت مردم بر سرنوشت خود)

275 قبل از میلاد

روم تمام ایتالیا را کنترل کرده و توسعه خود را به سمت مدیترانه را آغاز می کند.

[donsaeid]

264 قبل از میلاد

اولین مرحله از جنگهای کارتاژ آغاز می شود. رومیها وارد جنگ بر علیه کارتاژ، که یک مستعمره فنیقیه ای در شمال آفریقا بود، می شوند.

241 قبل از میلاد

اولین مرحله از جنگهای کارتاژ پایان می پذیرد. جزیره سیسیلی، که قبلا تحت سلطه کارتاژی ها بود، اولین استان رومی می شود.

218 قبل از میلاد

دومین مرحله از جنگهای کارتاژ آغاز می شود. هانیبال، سردار کارتاژی با فیلهای جنگی از کوههای آلپ می گذرد و حمله به ایتالیا را آغاز می کند.

216 قبل از میلاد

هانیبال در جنگ کانای شکست سنگینی به ارتش روم وارد می کند.

202 قبل از میلاد

نیروهای هانیبال در جنگ زاما، در شمال آفریقا، بوسیله ارتش روم به فرماندهی سیپیو افریکانوس شکست می خورد. فیلهای جنگی سپاه کارتاژ، که از صدای شیپورهای جنگی رومیها ترسیده بودند، فرار کردند.

201 قبل از میلاد

دومین مرحله از جنگهای کارتاژ پایان می پذیرد.

149 ـ 146 قبل از میلاد

رومیان طی سومین مرحله از جنگهای کارتاژ سپاهیان کارتاژی را کاملا نابود می کنند.

71 قبل از میلاد

شورش بردگان که توسط گلادیاتوری به نام اسپارتاکوس رهبری می شد. به طور شدیدی در هم کوبیده می شود.

58 قبل از میلاد



44 قبل از میلاد

ژولیوس سزار در رم به قتل می رسد. جنگ داخلی آغاز می شود.

31 قبل از میلاد

اکتاویان، پسر خوانده ژولیوس سزار، نیروهای ژنرال رومی مارک آنتونی را شکست می دهد همچنین وی ملکه مصر، کلئوپاترا را در نبرد دریایی اکتیوم ، در مصر شکست میدهد. اکتاویان فرمانروای روم می شود.

27 قبل ار میلاد

مجلس سنای روم عنوان اگوستوس (با شکوه) را به اکتاویان می دهد. اکتاویان به عنوان آگوستوس سزار به عنوان اولین امپراتور روم، انتخاب می شود.

4 قبل از میلاد

عیسی مسیح در یک استان رومی از یهودیه (جنوب فلسطین) به دینا آمد.

43 میلادی

بریتانیا بوسیله رومیان فتح می گردد.

70 میلادی



212

یک حکم صادره بوسیله کارکالا حق تابعیت (تبعه شدن) را برای همه آزاده ها (مردان آزاد) که در محدوده امپراتوری روم زندگی می کردند، تضمین می نمود.

285

شورش بربرها امپراتوری روم را از شمال تهدید می کرد. امپراطوری بزرگ ایرانیها نیز از شرق امپراتوری روم را تهدید می کردند. امپراتور دیوکلتیانوس کشور را به دو نیم، عامل امپراتوری شرقی و غربی، تقسیم کرد.

313

امپراتور کنستانتین حکم میلان را که آزادی مسیحیت را در سرتاسر قلمرو حکومت تضمین می کرد، صادر کرد.

337

کنستانتین غسل تعمید داده می شود و به دین مسیحیت در می آید.

394
مسیحیت به صورت دین رسمی در می آید.

410

جنگجویان یکی از قبایل بربر به نام، ویزیگوت (گوتهای غربی) به رهبری آلاریک به شهر رم حمله کردند.

452

آتیلای هون به ایتالیا حمله می کند.

476

آخرین امپراتور روم غربی، رومولوس، بوسیله سربازهای بربر که بر ایتالیا غلبه کرده بودند، بیرون رانده شد.


حقایق ثبت شده

[donsaeid]

مسیحیت اولیه

تعدادی از مذاهب در طول قرون دوم و سوم میلادی در سراسر امپراتوری روم، پیروانی را برای خود جلی کرده اند. مراسم نیایش ایسوس و میتراها طرفداران زیادی داشت، اما مهارت سنت پل (پل مقدس) در تبلیغ کمک کرد تا مسیحیت به صورت مذهب اصلی مردم روم، در دوران او در آید. مسیحیان غالبا توسط امپراتوران رومی مورد شکنجه شدیدی قرار می گرفتند، اما سرانجام مسیحیت به عنوان دین رسمی این امپراتوری پذیرفته شد.

امپراتوری رم در مقابل ادیانی که با مذاهب رسمی و خدایان رومی در جنگ نبودند و یا تقدیس امپراتور را به زیر سوال نمی برند، با آزاد اندیشی و تحمل برخورد می کرد. مذهب ملی رومیها قدری سرد و بی روح بود و تعجبی ندارد که ادیان دارای جنبه های روحانی و احساسی بیشتر، محبوبیت بیشتری پیدا کردند.

ادیان دیگر


آیین میترا الهه ایرانی نور، روی عشق و برادری و اهمیت آن تکیه می کرد. این آیین خصوصا در بین سربازان رومی محبوبیت داشت. آیین لیموس، یک الهه مصری، بسیاری از زنان رومی را جلب نمود. مذهب مسیحیت در بین طبقه پایین جامعه بسیار طرفدار پیدا کرد، زیرا آنها عقیده داشتند خداوند همه انسانها را با هم برابر می داند، و حتی بردگان و آزاد شدگان و زنان نیز همگی از حقوق مساوی برخوردار هستند.

مخالفان




دوران آشوب


در دوران آشوب بزرگ، که امپراتوری مورد تهدید حمله بربرها و امپراطوری قدرتمند ایرانیان قرار داشت، همه امپراتور ها بدنبال یک خدای قدرتمند برای کمک به دفع بلا از روم، بودند امپراتور دیوکلتیانوس (245 ـ 313 میلادی). میترا به عنوان خدای خود اعلام کرد، که از امپراتوری حمایت و حفاظت کند. امپراتور کنستانتین (280 ـ 337)خدای مسیحیت را انتخاب نمود.

کنستانتین




30 میلادی



37

پل اهل تارسوس، با دیدن صحنه ای در جاده دمشق، به دین مسیحیت می گرود و ماموریت خود را برای تبلیغ و مسیحی کردن نصارا (غیر یهودیان)، آغاز می کند.

42

پیتر، که برای قرنهای متمادی به عنوان اولین پاپ، مقام او را جشن می گیرند، اولین جامعه مسیحی را در رم بنیانگذاری می کند.

64

مسیحیان به خاطر آتش سوزی شهر رم مورد اتهام قرار گرفتند. امپراتور نرون طی تلاشی برای بدست آوردن مجدد محبوبیت خود، آنها را مورد شکنجه و آزار قرار می دهد. پیتر مقدس در این زمان به شهادت می رسد.

70

رومیها اورشیلم بیت المقدس را بعد از شورش یهودیان بر علیه حکومت آنها، شدیدا تخریب می کنند. بسیاری از یهودیان از اورشلیم اخراج می شوند. مسیحیان در این شورش بر علیه رومیان شرکت نمی کنند. رم به مرکز حرکت های رو به رشد مسیحی تبدیل می شود.

304

جوامع مسیحی در اطراف مدیترانه به صورت گروههایی جمع شده و از آنجا تا بریتانیا و دره نیل در مصر، رفتند.

313

به سبب پشتیبانی امپراتور کنستانتین، مسیحیت خیلی سریع به قویترین مذهب در امپراتوری رم تبدیل شد.

325

اولین گردهم آیی رهبران کلیسای مسیحیت، برای تبیین عقاید مسیحیت و سازماندهی جامعه مسیحیت، در نیقیه، تشکیل شد. اعتقاد نامه حواریون با اعتقاد نامه نیسن، (مجموعه ای از جملات اعتقادی مسیحیان) نوشته می شود.

330

رم جدید در بیزانس توسط کنستانتین، تاسیس شده و دوباره به کنستانتینوبول (بعدا استانبول)، نامگذاری شده وبه عنوان پایتخت امپراتوری مسیحیت، ساخته می شود.

381 ـ 391

در طول حکومت امپراتور تئودوسیوس، مسیحیت به صورت دین رسمی امپراتوری روم در می آید. ادیان غیر مسیحی (کافر) و بدعت گذاری در میحیت (افکار مخالف دیدگاههای کلیسا) غیر قانونی اعلام می شود.

حقایق ثبت شده


مسیحیان اولیه نیز مانند یهودیان و رومی ها، مردگان خود را در دخمه های زیر زمینی دفن می کردند. در این دخصه ها یک کلیسای کوچک برای اجرای مراسم تدفین وجود داشت. مسیحیان شکنجه شده در این قبرهای تاریک زیر زمینی پنهان می شدند و حتی در آنجا زندگی می کردند. به دلیل آنکه تعداد زیادی از مقدسین در این محلها دفن شده بودند، بسیاری از آنها بعدا تبدیل به مرقد و زیارتگاه شدند.

[donsaeid]

[donsaeid]

[donsaeid]

حوزهى سيسيل (صقليه)
سيسيل كه در منابع اسلامى از آن به نام صقليه ياد شده، جزيرهاى در جنوب ايتاليا و در درياى مديترانه است. اين جزيره از جنبهى سياسى و نظامى، به جهت تحت فشار قرار دادن امپراطورى بيزانس و از جنبهى اقتصادى به دليل قرار داشتن در مسير تجارتى و بازرگانى شر ق به غرب، براى مسلمانان اهميّت فوقالعادهاى داشت؛ به همين جهت از آغاز فتوحات مسلمانان، مورد توجه آنها قرار گرفت. تا اين كه در سال 290 قمرى/902 ميلادى اين جزيره به طور كامل، به تصرف ابراهيم دوم اغلبى، فرمانرواى افريقيه در آمد. پس از اغالبه فاطميان بر سيس يل حكم راندند هم چنين در سال 340 قمرى حكومت نيمه مستقل كلبيان در اين جزيره تشكيل گرديد و سرانجام با ضعف حكومت كلبيان و حملات مكرر نورماندىها، حاكميت مسلمانان بر جزيرهى سيسيل، در سال 483 قمرى/1091 ميلادى به پايان رسيد.
سيسيل در طول حاكميت حدوداً دويست سالهى مسلمانان، تبديل به يكى از مراكز مهم فرهنگى و تمدنى جهان اسلام گرديد. تصرف اين جزيره به وسيلهى نور ماندىها نه تنها باعث از ميان رفتن فرهنگ و تمدن اسلامى در اين جزيره نشد، بلكه به دليل حمايت و پشتيبانى فرمانروايان نورماند از مسلمانان و فرهنگ و علوم اسلامى، به گسترش و شكوفايى فرهنگ و تمدن اسلامى در اين جزيره انجاميد.
طى ساليان متمادى كه فرهنگ اسلامى در جزيرهى سيسيل رواج داشت، اين جزيره نقش برجستهاى در انتقال علوم و فرهنگ اسلامى به اروپا ايفاء كرد. در اين ميان فرمانروايان نورماندى به واسطهى حمايت از دانشمندان و عالمان و دوستدارى علم، نقش بارزى در حفظ و انتقال فره نگ و علوم اسلامى به اروپا داشتند؛ از جملهى اين فرمانروايان مىتوان به راجر دوم (1130 م تا 1154 م) كه ادريسى، جغرافى دانِ مسلمان، كتاب نزهة المشتاق خود را براى او تهيه كرد و فردريك دوم (1194 م تا 1250 م) اشاره نمود.34
در خصوص ترجمهى متون اسلامى به لاتين، بايد توجه داشت كه، نخستين فعاليت منظم و گسترده در اين حوزه صورت گرفته است. البته حوزهى سيسيل، در اين نوشتار قلمرو جغرافيايى جنوب ايتاليا را نيز در بر مىگيرد؛ چرا كه فرهنگ و تمدن اسلامى به واسطهى حضور مسلمانان و ح اكميت نورماندىها در اين منطقه، به اندازهى جزيرهى سيسيل تأثيرگذار بود. در اين حوزه از مراكز ترجمهى فعال مىتوان سالرنو، پالرمو، ناپل و پادوا را نام برد.

مترجمان حوزهى سيسيل
در اين بخش، به معرفى چند تن از مترجمان حوزهى سيسيل كه در دورهى نهضتِ ترجمهى متونِ مسلمان، در اروپا به ترجمهى متونِ عربى به زبان لاتين پرداختند، مىپردازيم:

كنستانتين آفريقايى (conctantin of africa)
كنستانتين در تونس به دنيا آمد و تحصيلاتش را در شمال آفريقا آغاز نمود. او پس از مسافرتهاى طولانى به ممالك شرقى، همچون عراق و سوريه، براى كسب علوم اسلامى در آن مناطق، به ايتاليا رفت و در سالرنو سكنى گزيد. كنستانتين كه به خاطر اصالتِ شمال آفريقايىاش ، به زبان عربى مسلط بود در اين زمان به ترجمهى كتب مسلمانان پرداخت.
ترجمههاى كنستانتين بيشتر در زمينهى طب مىباشد و اين به دليل ارتباط او با مدرسهى طبِ سالرنو بود. او در ترجمهى آثار عربى به لاتين، از كمك دو تن از شاگردانش به نامهاى يحيى بن افلح (يوحناى عرب) و اوتو(oto) بهره مىگرفت. سرانجام او در سال 1087 ميلادى د رگذشت.35
كنستانتين در بسيارى از آثارش كه ترجمهى كتب عربى بود، با حذف نام نويسندگان و قرار دادن نام خود به جاى آن سعى مىكرد تا اين آثار را نوشتهى خويش معرفى كند؛ چنان كه اين كار را در مورد كتاب شفاءالعيونِ حنين بن اسحاق و زادالمسافرِ ابن جزار و برخى از كتب كيم يايى محمد بن زكرياى رازى انجام داد، اما با پيدايش اصلِ عربىِ كتابهاى مذكور، اين اقدامِ نادرستِ وى آشكار گرديد.36 سارتون او را نخستين مترجم بزرگ كتب عربى به لاتين مىداند.37

آدلارد باثى (adelard of bath)
آدلارد، انگليسى بود، او در حدود سال 1070 ميلادى به دنبا آمد. وى در اوايل قرن دوازدهم ميلادى، مدتى اقدام به سير و سفر در ممالك اسلامى همچون سوريه، فلسطين، سيسيل و انطاكيه نمود. او در طى اين سفرها با علوم اسلامى و آثار دانشمندان مسلمان آشنايى يافت و برخى از اين آثار را جمعآورى نمود و در بازگشت به اروپا، به ترجمهى آنها پرداخت از جملهى نخستين ترجمههاى لاتينىِ آدلارد، اصولِ اقليدس، زيجِ خوارزمى، تصحيح مسلمة بن احمد مجريطى و مقدمات حساب خوارزمى مىباشند.38

مايكل اسكات (michel scot)
مايكل اسكات، دانشمند، منجم و مترجم اسكاتلندى (متوفى 1236 م) بود. او در آغاز در طليطله فعاليت مىنمود، ولى از حدود سال 1227 ميلادى در سيسيل به عنوان مترجم و منجم، در خدمت فردريكِ دوم درآمد و مورد توجه او قرار گرفت. اغلب آثار ترجمهاىِ معروفترين متر جم سيسيل در قرن سيزدهم ميلادى و به قول ويل دورانت عالم همه فن حريف آن عصر، در زمينه فلسفه بود.39 و شايد به دليل ترجمههاى اوست كه هونكه، سيسيل را دروازهى فلسفهى اسلام به اروپا مىداند.40 از ديگر مترجمان حوزهى سيسيل، مىتوان به افراد ذيل اشاره نمود:
- ساليوى پادوايى؛ او رييس كليساى پادوا و مترجم بود وى در نيمهى نخست قرن سيزدهم ميلادى مىزيسته است.
- استفان انطاكى؛ وى در شهر پيزاى ايتاليا به دنيا آمد و مشهورترين اثرش، ترجمهى كتاب الطب الملكى يا كامل الصناعة، نوشتهى على بن عباس اهوازى مىباشد؛ او در پايان اين كتاب يك واژه نامهى يونانى - عربى - لاتينى تدوين كرده است. (1127م)
- فرج بن سليم، وى پزشك و مترجم يهودىِ قرن سيزدهم، و از اهالى سيسيل بود. او به فرمان شارل اول پادشاه ناپل، به ترجمهى كتاب الحاوى نوشتهى زكرياى رازى پرداخت و سرانجام ترجمهى آن را در سال 1279 ميلادى به پايان رساند.
- بوناكوزا، او مترجمِ يهودىِ ايتاليايى بود، و در سال 1255 ميلادى كتاب كليات فىالطبِ ابن رشد را در پادوا ترجمه كرد.
ناگفته نگذاريم كه در اين نوشتار، ما تنها به معرفى برخى از چهرههاى برجستهى مترجمان دو حوزهى اندلس و سيسيل، در محدودهى زمانىِ اواخر قرن يازدهم تا اواخر قرن سيزدهم ميلادى پرداختهايم، حال آن كه اولاً تعدد افرادى كه به ترجمهى كتب مسلمانان در اروپا پردا ختهاند بسيار بيشتر از افرادى است كه نام آنها ذكر گرديد؛ ثانياً ترجمهى كتابهاى مسلمانان، كمابيش تا قرن شانزدهم ميلادى ادامه يافته است؛ ثالثاً ترجمهى متون اسلامى، تنها محدود به ترجمه از عربى به لاتين نبود، بلكه اين متون به زبانهاى ديگرِ اروپايى نيز ت رجمه مىشدند.

كيفيت ترجمهها
ترجمهى كتب اسلامى توسط اروپاييان به زبانهاى گوناگونى انجام مىشد. مهمترين اين زبانها از نظر تعداد ترجمه به ترتيب: لاتين، اسپانيايى، عبرى و ايتاليايى بود.
علاوه بر ترجمههايى كه به صورت انفرادى انجام مىشد در اين دوره شاهد فعاليت گروهىِ مترجمان نيز هستيم. نمونهى جالب كار گروهى مترجمان را در گروهى كه پىير ونرابل(venerable) براى تهيهى نخستين ترجمه از قرآن به وجود آورد مىبينيم.41
از آن جا كه برخى از مترجمان تسلطى به زبان عربى نداشتند، ترجمهها در دو مرحله انجام مىگرفت؛ يعنى ابتدا مترجمين، آثار علمى دانشمندان اسلامى را اكثراً به صورت شفاهى از عربى به يكى از زبانهاى عبرى يا كاستيلى ترجمه مىكردند و سپس مترجمين مسيحى آنها را به ز بان لاتين برمىگرداندند. نمونهى مشهور اين نوع ترجمه را در ترجمههاى دومنيگو گونديسالوو و يوحناى اشبيلى مىبينيم كه يوحنا از عربى به كاستيلى و دومنيگو از كاستيلى به لاتين ترجمه مىنمود. اما ايراد اساسى اين شيوه، اين بود كه ممكن بود مطالب و مفاهيم در طى م راحل ترجمه، معانى خود را از دست داده و يا تغيير يابند.
يكى از مشكلاتى كه در اين دوره همهى مترجمان با آن روبهرو بودند، عدم وجود معادلهاى مناسب در زبان لاتين براى برخى از اصطلاحات عربى بود؛ در نتيجه نواقص فراوانى در ترجمههاى اين دوره ديده مىشود. چرا كه مترجمان ناگزير مىشدند يا اصطلاحى كه كاملاً معادل اص طلاح عربى نيست را به كار ببرند و به اصطلاح تحت اللفظى ترجمه نمايند و يا عين كلمهى عربى را با حروف لاتينى يادداشت نمايند، كه در هر دو مورد در فهم درست مطالب خلل ايجاد مىشد. يك نمونهى جالب در اين مورد ترجمهى گونديسالوو از كتاب مابعدالطبيعه يا الهياتِ ا بن سينا مىباشد. در اين ترجمه او از كلمهى لاتينى (being/ هستى) براى ترجمهى سى و چهار تعبير متفاوتِ عربى، استفاده كرده است كه در ميان آنها طيف وسيعى از معانى باريك و متفاوتِ هستى وجود داشت.42
در كل مىتوان گفت، ترجمههاى عربى به لاتين در اين دوره، با وجود تأثير شديد و مثبت در اروپا، به استثناى برخى موارد، به صورت معيوب انجام شده و از كيفيت مناسبى برخوردار نبوده است. شايد به همين دليل است كه ما در اين دوره شاهد ترجمههاى مكرر از يك اثر، توسط افراد مختلف مىباشيم.

تأثيرات ترجمهى كتب مسلمانان در اروپا
با توجه به حجم گستردهى كتابهايى كه در سدههاى پايانى قرون ميانه، از عربى به لاتين ترجمه شده است نبايد تأثيرات اين كتب را در فرهنگ و تمدن مغرب زمين ناديده گرفت. اين تأثيرات به قدرى عميق و شديد مىباشد كه كارل بكر(beker) مىنويسد:
آن چه را قرون وسطى مىخوانيم از بسيارى جهات اگر نه از همه حيث... چيز ديگرى نيست جز شرقى مآب شدن غرب.43
تأثيرات ترجمهى كتب علمىِ مسلمانان در اروپا، بنا به قول ويل دورانت اثرى انقلابى44 داشت و مىتوان از ديدگاههاى گوناگون آن را مورد توجه قرار داد؛ اما آن چه در اين مبحث مورد نظر مىباشد تأثيرات علمى اين ترجمهها است.
جلوههاى تأثير ترجمهى كتب مسلمانان در اروپا متعدد و گوناگون مىباشد، از جمله:
1 - دستيابى به علوم و معارف يونان باستان به واسطهى ترجمههاى مسلمانان از اين آثار.
2 - آشنايى و دستيابى به منابع و معارف تمدنهاى كهن مشرق زمين، مثل: تمدنهاى هندى، ايرانى، عبرى و... از طريق آثار مسلمانان.
3 - آشنايى و دستيابى به دستاوردهاى علمى و تحقيقاتى مسلمانان در رشتههاى گوناگون علمى هم چون: رياضيات، نجوم، مكانيك، فيزيك و نورشناسى، كيميا، طب و فلسفه.
4 - ايجاد تحرك در تفكر و انديشهى اروپاييان و متوجه ساختن آنان به علم و فلسفه.
5 - انتقال اعداد هندى به اروپا.
نظام اعداد هندى به واسطهى ترجمهى آثار رياضىِ مسلمانان، به اروپا انتقال يافت و به همين دليل به ارقام عربى شهرت يافت. پذيرش اين نظام در جهان مسيحيت، يكى از پيشرفتهاى بزرگ در علم اروپايى محسوب مىشود. جاىگزينى اين اعداد با اعداد رومى، به جهت تسهيل نمود ن عمل محاسبات، زمينهساز بسيارى از پيشرفتهاى اروپاييان گرديد.45
6 - رشد مراكز دانشگاهى در اروپا.
در كنار عواملى چون: آشنايى اروپاييان با مراكز علمى مسلمانان، رشد اقتصادى، رونق شهرنشينى و زمينهسازى مدارسِ موجود در كليساها و ديرها، آن چنان كه ويل دورانت اشاره مىكند، ترجمهى كتابهاى عربى به زبان لاتين نيز از عوامل مهم رشد شگفتانگيز دانشگاههاى ارو پايى، در قرن سيزدهم ميلادى بود. در واقع نخستين دانشگاههاى اروپايى (هم چون پاريس، آكسفورد، مونت پليه، ناپل و...) زمانى شكل مىگيرند كه بر اثر نهضت ترجمهى كتب مسلمانان، منابع لازم علمى براى ارائه در اين دانشگاهها تأمين گرديده بود.46
7 - رواج روشهاى علمى جديد هم چون: تجربه، آزمايش و مشاهده در مغرب زمين.
راجرز بيكن، داوينچى و گاليله هيچ كدام پايهگذار روش تجربى نبودهاند، بلكه پيش از آنها روش علمىِ تجربه و آزمايش، توسط دانشمندان اسلامى پايهگذارى شده و به كار رفته است. چنان كه گوستاولوبون مىنويسد:
اعراب در كارها از روى آزمايش و تجربه پيش مىرفتند، و نخستين ملتى بودند كه پى به اهميّت آن بردند.47

[donsaeid]

شايد آوردن سخنان بعضى از دانشمندان مسلمان، در خصوص اهميّت مشاهده، تجربه و آزمايش، جهت اثبات پيشتازى مسلمانان در روشهاى علمى جديد، به ما كمك نمايد:
عبداللطيف بغدادى (1231 - 1162 م) چنين مىگويد:
بنابراين آن چه ما ملاحظه و درك مىكنيم دلايل ما هستند و قانع كنندهتراند تا آن چه فقط بر اساس نوشتهى نامداران است.48
ابن الخطيب وزير، پزشك و شاعر معروف غرناطه مىگويد:
اين بايد براى ما، اصل باشد اگر از گذشتگان نقل قولى به عنوان دليل اقامه مىكنيم، هرگاه آن دليل با عينيات ما در تضاد باشد، بايد عينيات خود را اصل گرفته، نقل قول يا دليل را تغيير دهيم.49
هم چنين ابن البيطار (1197 - 1248م) در مورد خصوصياتِ كتابى كه، در باب گياهان دارويى تأليف كرده، مىنويسد:
هر آن چه من در اين جا از نويسندگان قديم و جديد ارائه دادم، خودم شخصاً مورد آزمايش و مشاهده قرار دادم كه يا صحت آن را تصديق كرده و مجاز دانستم و يا اين كه در آزمايش مشاهدات، معلوم كردم كه غير واقعى و مردود است.50
8 - زمينهسازى، جهت نهضت علمى و رنسانس اروپا.
با توجه به حجم بسيار زياد آثارى كه پيش از رنسانس از عربى به لاتين ترجمه شد، به طور طبيعى تأثير آنها را در ايجاد نهضت علمى اروپا نمىتوان ناديده گرفت. دكتر زرين كوب رنسانس قرن پانزدهم اروپا را، عكسالعمل اروپايىها
در برابر غلبهى فلسفهى اسلامى در طى قرون دوازده و سيزده ميلادى، بر فرهنگ غربى مىداند؛ كه آنان را واداشت تا براى فرار از فرهنگ اسلامى، به يونانى مآبى روى آورند.51
البته ما ورود آثار ترجمه شدهى مسلمانان به اروپا را تنها به عنوان يكى از عوامل زمينهساز رنسانس مىدانيم و در كنار عواملى چون: اختراع چاپ، تصرف قسطنطنيه به دست تركان عثمانى و مهاجرت دانشمندان بيزانس به ايتاليا، اكتشافات جغرافيايى، كشف آمريكا و ظهور فرقه ى پروتستان و در هم شكستن حاكميت كليسا كه همواره در شمار علل وقوع رنسانس در اروپا ذكر مىشود، با توجه به نفوذ و تأثيرات گسترده و متنوعى كه فرهنگ و علوم اسلامى بر جنبههاى گوناگون زندگى و فكر اروپايى تا پيش از رنسانس داشته است، از عامل ديگرى كه در پيدايش رنسانس مؤثر بوده است بايد نام برد، و آن عامل، نهضت ترجمهى متون مسلمانان در اروپا مىباشد