Salman Rushdie

[RedWine]

Salman Rushdie (born Ahmed Salman Rushdie, Urdu: أحمد سلمان رشدی, Hindi: अहमद सलमान रश्*दी on June 19, 1947, in Bombay, India) is an Indian-born, ethnically Kashmiri, British essayist and author of fiction, most of which is set on the Indian subcontinent. He lives in London and New York City. Rushdie grew up in Bombay (now Mumbai) attended the Cathedral and John Connon School in Mumbai, Rugby School in Warwickshire, then King's College, Cambridge in England. Following an advertising career with Ayer Barker, he became a full-time writer. His narrative style, blending myth and fantasy with real life, has been described as magic realism. In 2004, Rushdie married his fourth wife, the prominent Indian model and actress Padma Lakshmi. He is best known for the violent criticism his book The Satanic Verses (1988 provoked in the Muslim community. After death threats and a fatwa by Ruhollah Khomeini, calling for his assassination, he spent years underground, appearing in public only sporadically. Between 2004 and 2006 he served as president of the PEN American Center.


http://sf.emse.fr/AUTHORS/SRUSHDIE/SR-B.GIF


His writing career began with Grimus, a fantastic tale, part-science fiction, which was generally ignored by the book-buying public and literary critics. His next novel, Midnight's Children, however, catapulted him to literary fame and is often considered his best work to date. It also significantly shaped the course that Indian writing in English was to follow over the next decade. This work was later awarded the 'Booker of Bookers' prize in 1983 — after being selected as the best novel to be awarded the Booker Prize in its first 25 years. After the success of Midnight's Children, Rushdie wrote a short novel, Shame, where he depicts the political turmoil in Pakistan by basing his characters on Zulfikar Ali Bhutto and General Muhammad Zia-ul-Haq. Both these works are characterised by, apart from the style of magic realism, the immigrant outlook of which Rushdie is so very conscious.

Rushdie is also highly influenced by modern literature. Midnight's Children borrows themes from Günter Grass's novel The Tin Drum, which Rushdie claims inspired him to begin writing. The Satanic Verses is also clearly influenced by Mikhail Bulgakov's classic Russian novel The Master and Margarita.

India and Pakistan were the themes, respectively, of Midnight's Children and Shame. In his later works, Rushdie turned towards the Western world with The Moor's Last Sigh, exploring commercial and cultural links between India and the Iberian peninsula, and The Ground Beneath Her Feet, which presents an alternate history of modern rock music. Midnight's Children receives accolades for being Rushdie's best, most flowing and inspiring work, and many of Rushdie's post-1989 works have been critically acclaimed and commercially successful.

Rushdie has also long mentored - though quietly - younger Indian (and ethnic-Indian) writers, and can be said to have an influenced an entire generation of 'Indo-Anglian' writers; it would not be an exaggeration to say that he has had a hand in shaping (and re-shaping) post-colonial literature in general. He has received many plaudits for his writings including the European Union's Aristeion Prize for Literature. He is also a fellow of the Royal Society of Literature and Commandeur des Arts et des Lettres. Rushdie was the President of PEN American Center from 2003-2005.

His newest book, Shalimar the Clown, released in September 2005, was a finalist for the Whitbread Book Awards.

He opposes the British government's introduction of the Racial and Religious Hatred Act, something he writes about in his contribution to Free Expression Is No Offence, a collection of essays published by Penguin in November 2005. Avowedly secular, Rushdie is a self-described atheist.

Rushdie frequently speaks at the Cheltenham Festival of Literature, held annually in the United Kingdom. His last appearance was in 2005 to publicise Shalimar the Clown. During the Satanic Verses controversy his appearance caused the entire room to be "locked down" by his security team.

[RedWine]

List of published works
Grimus (1975)
Midnight's Children (1981)
Shame (1983)
The Jaguar Smile: A Nicaraguan Journey (1987)
The Satanic Verses (1988
Haroun and the Sea of Stories (1990)
Imaginary Homelands: Essays and Criticism, 1981–1991 (1992)
East, West (1994)
The Moor's Last Sigh (1995)
The Ground Beneath Her Feet (1999)
Fury (2001)
Step Across This Line: Collected Nonfiction 1992–2002 (2002)
The East is Blue (essay, 2004)
Shalimar the Clown (2005)

[RedWine]

Awards
Awards that Rushdie has won include the following:

Booker Prize for Fiction
James Tait Black Memorial Prize (Fiction)
Arts Council Writers' Award
English-Speaking Union Award
"Booker of Bookers" or the best novel among the Booker Prize winners for Fiction
Prix du Meilleur Livre Etranger
Whitbread Novel Award
Writers' Guild Award (Children's Book)

[RedWine]

The Satanic Verses controversy
The publication of The Satanic Verses in September 1988 caused immediate controversy in the Islamic world due to what was perceived as an irreverent depiction of the prophet Muhammad. The title refers to a Muslim tradition that is related in the book. According to it, Muhammad (Mahound in the book) added verses to the Qur'an accepting three goddesses that used to be worshipped in Mecca as divine beings. According to the legend Muhammad later revoked the verses, saying the devil tempted him to utter these lines to appease the Meccans (hence the Satanic Verses). The book was banned in many Islamic countries.

On February 14, 1989, a fatwa requiring Rushdie's execution was proclaimed on Radio Tehran by Ayatollah Ruhollah Khomeini, the leader of Iran, calling the book "blasphemous against Islam," and a bounty was offered for the death of Rushdie, who was forced to live in hiding for years to come.

Meanwhile, further violence occurred around the world, with the firebombing of bookstores. Muslim communities throughout the world held public rallies in which copies of the book were burned. Several people associated with translating or publishing the book were attacked and seriously injured or killed.

In early 2005, Khomeini's fatwa against Rushdie was reaffirmed by Iran's spiritual leader, Ayatollah Ali Khamenei, in a message to Muslim pilgrims making the annual pilgrimage to Mecca. Iran has rejected requests to withdraw the fatwa on the basis that only the person who issued it may withdraw it.

[RedWine]

Film appearances
The Rutles 2 (2005): Rushdie appears several times throughout the film as one of the celebrity commentators on the career and musical output of The Rutles.
Bridget Jones's Diary (2001): A cameo as himself, particularly memorable as both Hugh Grant and Renee Zellweger ask him for directions to the lavatory.
Peter's Friends (1992), in which he signs a copy of his own controversial novel, The Satanic Verses in archive footage over the opening credits. Very brief, it could easily go unnoticed.

[RedWine]

Salman Rushdie in popular culture
In the episode "The Implant" of the U.S. television sitcom Seinfeld (1989–1998 Kramer claims to have seen Salman Rushdie in a health club. When questioned by Kramer in a sauna, the man says that he is a writer and his name is Sal Bass.
When The Late Show with David Letterman was staged in London for a week in 1995, Rushdie appeared briefly on the show, handed the Top Ten list to Dave, stated that he was staying in the 'Plaza Hotel' and left.
Salman Rushdie walked onstage during a U2 concert at Wembley Stadium on August 11, 1993. Rushdie and Bono co-wrote the song "The Ground Beneath Her Feet" for the book of the same name; the song was later recorded by U2 for the soundtrack to the film The Million Dollar Hotel.
Rushdie appeared as a guest panelist on the British news quiz Have I Got News For You. To prevent foreknowledge of his appearance, Paul Merton's guest was listed as the celebrated Tub of Lard.
In the British comedy Coupling, the character Jane claims to have stalked Rushdie, claiming "He's a real tricky one to track down," and that she, "had to use her full range of techniques."
In the British TV series Spooks, a character based on Salman Rushdie is assassinated in the episode "Who Guards the Guards", airing first on the 25th of October 2004
In October 2005, Rushdie appeared on Real Time with Bill Maher as part of a guest panel.
In May 2006, it was alleged that student author Kaavya Viswanathan lifted portions of Rushdie's Haroun and the Sea of Stories for her book How Opal Mehta Got Kissed, Got Wild and Got a Life.
On May 12, 2006, Rushdie was a guest host on The Charlie Rose Show, where he interviewed filmmaker Deepa Mehta about her 2005 film, Water.
June, 2006 - Rushdie was interviewed for Bill Moyers PBS special Faith & Reason, video clips are available on the Website.

[RedWine]

LONDON -- His next project, Hanif Kureishi is saying, will be a fat, juicy novel about a shrink, chockablock with "all the stuff that I'm interested in -- you know, race, sex, politics, psychoanalysis, literature, TV."

The time frame? The 1970s through July 7, 2005, the date of the suicide bombing attacks that rocked Britain. Got a title yet? Yes, Kureishi replies while crunching his way through a salad at a favorite haunt in his funky Shepherds Bush neighborhood. It's going to be called "Something to Tell You."

Maybe he should make that "I Told Ya So." Because the England that Kureishi evoked in his prophetic screenplays for the mid-'80s art-house smashes "My Beautiful Laundrette" and "Sammy and Rosie Get Laid," and more recently in the under-seen "My Son the Fanatic" -- a country of ugly ethnic tensions, dreary politics, and deep cultural angst -- bears an uncanny resemblance to the actual England of today.

But those films, like Kureishi's novels and short stories, somehow balance their seriousness with a tone that's light, playful, and shot through with carnal heat. For Kureishi, the political is always passionately personal, and intemperate sexuality inevitably spews over every form of social prophylaxis.

An assiduous observer of cross-cultural give-and-take, Kureishi has a knack for diagnosing what's ailing his fellow Brits, individually and collectively, at any given moment. His writerly signature of spot-on social witness and gritty poetics is again on display in his latest script, "Venus," a Pygmalion-themed drama starring Peter O'Toole in bravura form as an aging wreck of an actor playing Svengali to a young would-be model. The film opens Friday.

Kureishi says the idea for the film, which partly centers on the relationship between O'Toole's character and another hoary thespian played by Leslie Phillips, was inspired by an offhand remark by Kureishi's friend Stephen Frears, who directed "Beautiful Laundrette" and "Sammy and Rosie."

"On Fridays I have breakfast with Stephen Frears and various other mates of mine, and we all sit around and just gossip, read the paper, shoot the breeze," Kureishi explains. "And I remember Stephen Frears saying to me, he said, 'I'd like to spend my retirement like this, like sitting in a Cairo cafe, sitting around with my friends, smoking the hookah, talking, reading the paper. It's a very comfortable way to live.' And I thought, yeah, why don't I write a film about that?"

Getting an actor of O'Toole's stature to play one of the leads was an unexpected bonus. "Very brave actor," Kureishi says of O'Toole. "He's not afraid to show himself being . . . derelict, old, despair. He just looked at the camera, shows himself."

Though Kureishi's screenplays and novels tend to be very character-driven, they always keep a close eye trained on the story's social context. In Britain, that backdrop has changed radically and rapidly over the past quarter-century, and Kureishi has been one of only a handful of writers to keep pace with it.

His 1995 novel "The Black Album" deals with a young Pakistani British man from the provinces struggling to reconcile the different sides of his divided cultural heritage. Tellingly, it's set in 1989, after a fatwa was issued against Kureishi's friend Salman Rushdie for writing "The Satanic Verses."

In the short story "My Son the Fanatic" (1999), the title character, the son of an immigrant, assimilated Pakistani cab driver, voices his revulsion toward his family's adopted England, which he sees as decadent and two-faced. "They say 'integrate,' but they live in pornography and filth and tell us how backward we are," the son bitterly tells his bemused father.

Even before the 9/ 11 attacks, Britain was becoming obsessed with the cultural stare-down between its white, secular majority and its estimated 1.5 million Muslim immigrants from Bangladesh, India, Pakistan, and the Middle East. This past fall, a dispute erupted when Prime Minister Tony Blair and other politicians criticized the wearing of veils by Muslim women as a slap in the face to mainstream British society. "It's an important debate about the relation between Islam and liberalism and the kind of society we want to make," says Kureishi, born in southern England in 1954 to a Pakistani immigrant father and an English mother.

For a guy who always seems to be writing from the eye of a cultural whirlwind, Kureishi in person seems improbably even-keeled. A compact man of medium height, with tightly cropped gray hair and a stare as focused as a peregrine falcon's, he chats with amiable forthrightness about an array of booby-trapped subjects: Slavish materialism in the post-Thatcher era. Inter-religious strife. The nasty, as well as euphoric, things that can happen between a man and a woman in bed. (His 1998 novel "Intimacy," which he wrote around the time he and his wife were splitting up, was both reviled and praised for its wince-inducing honesty.)

As a writer, Kureishi draws on a rich tradition of British postwar kitchen-sink realism, particularly in theater and film, that endures in the work of movie directors like Frears, Ken Loach, and Mike Leigh. But like an earlier generation of writers including E.M. Forster and Joseph Conrad, Kureishi also sees British culture and society from a global perspective.

That allows him to turn his hard gaze on both Eastern extremism and what he calls Western "moral imperialism." He points, for example, to the way Westerners lecture Muslims about tolerating gays or treating women as equals, even though most Western democracies outlawed homosexuality and denied women the vote until relatively recently. "It takes a long time for these values to emerge," he says, "and they usually emerge by people pushing from within rather than from without."

But he also criticizes Islamic fundamentalists for cliched, knee-jerk condemnations of Western values, a practice he refers to as "Occidentalism" (a play on Edward Said's famous concept of "Orientalism," the myopic stereotyping of the East by Westerners blinkered by Arabian Nights fantasies).

He has visited Pakistan several times and spent months investigating London mosques while researching the short story that would become "My Son the Fanatic." He describes radical Islam as "a very dangerous ideology" and "very close to fascism."

And he believes that Muslim threats against "Satanic Verses" and a recent Berlin Opera production that depicted the prophet Mohammed decapitated threaten free expression with a growing climate of censorship and self-censorship that has had a chilling effect on artists.

"When Rushdie wrote 'The Satanic Verses,' we'd never heard the word 'fatwa.' But now you know that if you [curse] the prophet, these guys are going to come round and shoot you. So in a way it's almost a matter of personal pride and conscience and all that you're prepared to sacrifice for your muse."

Yet Kureishi believes that Western values also are under threat -- by the West itself. In his 2005 essay collection "The Word and the Bomb," he notes that the Western culture of the 1960s, "with its whimsy and drugged credulity . . . helped finish off the Enlightenment." If Islam is undergoing a worldwide resurgence, he suggests, it's been triggered by the failure of Western countries to offer their citizens more in the way of spiritual sustenance than Wal-Mart specials and "Girls Gone Wild" videos .

"I think there's a lot of disgust, self-disgust, in the West, justified or not -- I don't think it is, actually -- about what's really shallow about this culture," he says. "You know, there's a philosopher [who] says this wonderful thing. He says we're only giving democracy to the rest of the world now because we don't want it anymore. We only give them what we don't want; we give them our leftovers, our old clothes or our pity. And now we're giving them democracy, but we're not really interested in it, all we're interested in now is only materialism."

[donsaeid]

sheikh hassan nassrollah yek harfi to yeki az sokhanraniash zamane in eftezahe caricaturha zad ke inja bejast begam: Agar yek mosalmani peyda mishod ke fatwaye ayatollah khomeini ro amali mikard in "Bastards" hichvaght be khodeshon ejaze nemidadan be Peyghambare eslam tohin konan!

im just saying what he said! harfe man nist! be ghole farsa :p naghle ghol mikonam :)

[RedWine]

اشپیگل: سلمان رشدی 59 ساله، سالهای زیادی را صرف نوشتن وفکر کردن در باره ترور کرده است او با اشپیگل در باره چرا مردان جوان به ظاهر نرمال تبدیل به تروریست میشوتد، خطر مذهب ویا تبدیل شدن آمریکا به یک دولت استبدادی سخن می گوید.



اشپیگل: آقای رشدی شما مانند یک متخصص درشناخت تروریسم



رشدی: چه چیزی این افتخار را به من میدهد خودم را اصلا اینطور نمی بینم.



اشپیگل: کتاب شما خزه پوش با توصیفش از آمریکایی که توسط ترور تهدید میشود و از طرف بسیاری مانند یک کتاب پیامبرگونه دیده شد که 11 سپتامبر را پیشبینی میکند. آخرین کتاب شما "شالیمار دلقک" شرح میدهد که چگونه یک مجری سیرک در کشمیر تبدیل به یک تروریسم میشودوبرای بیشتر از یک دهه زندگی شما توسط ایرانیهای فناتیک با یک جایزه چهارمیلیون دلاری برای سرشما تهدید می شد.



رشدی: اگرشما فکر میکنید این کافی است که من را به عنوان متخصص تروریست بسنجید



اشپیگل: هنگام تحقیق برای کتابهایتان مخصوصا هم اکنون بعد از واقعه لندن که در لحضات آخر از آن جلوگیری کردند ممکن است ازخودتان سوال کرده باشید که چه چیزی این مردان به ظاهر نرمال را به طرفی سوق میدهد که خودشان را منفجر کنند.



رشدی: برای پدیده جهانی جهانی تروریسم دلایل بسیارومختلفی هست. درکشمیرتعدادی به جنبشهای به اصطلاح مقاومت میپیوندند چون به آنها لباس گرم وغذا می دهند. در لندن،حملات سال گذشته از طرف جوانانی اجرا گردید که ادغامشان در جامعه برملا شد شکست خورده است. اما ما حالا باتروریستهایی روبرو هستیم که میخواهند درمیان جامعه به مقامی برسند،جوانان مسلمانی که حتی از برخی از آزادی های فردیی که جامعه غربی به آنها داده است لذذت برده اند، گویا اینکه تبعیضهای اجتماعی دیگر نقشی بازی نمی کنند، با این وجود هرکسی میتواند تبدیل به تروریسم شود.



اشپیگل: رهبران مسلمان درنامه اشان به بلر مدعی شده اند که خواست پیوستن به تروریسم مربوط به سیاستهای بوش وبلر در عراق ولبنان است.آیا آنها کاملا در اشتباهند.آیا شقاوتها در ابوغریب وبدبینی ها درگوانتانامو به افزایش افراط گرایی کمک می کند.



رشدی: من دوست بلر نیستم و سیا ستهای آمریکا وبریتانیا را در خاور میانه مهلک ومصیبت آمیز میبینم، همیشه دلایلی برای انتقاد وهمچنین برای تخطی وغضب هست، اما چیزی هست که همه ما باید متوجه آن باشیم: تروریسم پیگیری اهداف مشروع با انواعی از وسیله های نامشروع نیست.هر چیزی هم که قاتلین بخواهند به آن دست یابند که یقینن درست کردن یک دنیای بهتر از اهداف آنها نیست. درعوض آنها آمده اند بیرون تا آدمهای بیگناه را به قتل برسانند.

برای مثال اگر نزاع بین فلسطین واسراییل هم معجزه آسا بین امروز تا فردا حل میشد بعید میدانم که این حملات کاهش پیدا کند.



اشپیگل: هنوز باید دلیلی وجود داسته باشد یا حداقل چاشنیی برای این خواستهای شنیع،برای پاک کردن واز بین بردن زندگی دیگران وخود.



رشدی: لنین یکبار تروریست را تعبیر به یک ماجراجویی بوژوازی می کند و فکر میکنم آنجا حق با اوباشد. این دقیقا چیزیست که هست.یکباره نباید خیمه بنیادی اخلاقیات را بلااثر دید و افراد رامسئول اعمال خود دانست وهمچنین چاشنیها راهم فردی قلمداد کرد.تربیت وآموزش اتفاقا دراینجا نقش بازی میکند.سهیم کردن وبهرهمند ساختن احساسی بدفهم از ماموریتی که مردم را به طرف "عمل" سوق میدهد واضافه بر این یک روحیه گروهی هم وجود دارد،وقتی شما در یک گروه ادغام میشوید همه کس ادامه میدهد که همه کس را جلوتر وجلوتر به طرف یک وضعیت اجباری سوق دهد. تیپی از شخص موجود است که معتقد است اعمالش اورا تبدیل به یک موجود تاریخی میکند وبعد نوعی هم هست که بسادگی احساس میکند که جذب خشونت شده است وبله من فکر میکنم طلسم وفریبندگی هم نقش بازی می کند.



اشپیگل: شما جدا معتقدید که تروریسم فریبنده وطلسم آمیز است؟



رشدی: بله ترور طلسم است، نه تنها بلکه همچنین، من بمحکمی متقاعد شده ام که نوعی جاذبه و افسون با مرگ در میان بمبگذاران انتحاری وجود دارد. بسیاری تحت تاثیر تصویری گمراه کننده ازنوع جادو که در این نوع اعمال احمقانه ودیوانه م.جود است هستند. تصور بمب گذار انتحاری زمانی که او بسادگی بیهوده خودرا منفجر میکند وزندگی دیگران را هم قربانی میکند، اورا سوق میدهد که معتقد به اعمال قهرمانی شود. چیزی که نباید فراموش کرد این است قربانیانی که توسط اسلامیون رادیکال مرعوب و کشته میشوند بیشتر مسلمانان دیگری هستند.



اشپیگل: البته هیچ توجیهی برای تروریسم وجود ندارد، اما به هرحال نقطه های عزیمت متفاوتی موجودند، گروههای خشن وجود دارند که اتخاذی ناسیونالیستی دارند. یکی ممکن است هدفی قابل درک را بگوید وهرچیزدردسترس را بکارببرد.



رشدی: وکسانی دیگر مانند القاعده وجود دارند که ازبین بردن غرب وزندگی همه ما هدف اعلام شده شان است. این نوعی از تروریسم که خود را در کژیها و نارواییهای این دنیا میپیچاند تا اهداف وانگیزه های واقعی اش را پنهان کند وبه همه چیزی که باید برای ما مقدس باشد حمله کند. بحث با بن لادن واخلافش غیر ممکن است شما نمیتوانید با اینها پیمان صلح ببندید بلکه باید با آنها با هر وسیله دردسترس جنگید.



اشپیگل: وبا دیگران، تروریستهای ناسیونالیست باید با اینها وارد دیالوگ شویم؟



رشدی: بسته به این است که آیا آنها حاضرند که تحت فهرستی از شروط دست از مبارزه تروریستی بردارند.این طور پیداست که نشانه هایی از همکاری از طرف باسک ETA نشان داده شده است. مثل اینکه ازبن لادن برای آن حوزه بزرگی که برای تخریب انتخاب کرده تشکر کرد که رهبران ETA نمی خواهند مثل او باشند. وبا ارتش جمهوریخواه ایرلند مشکل بی اعتمادی در درون مردم خودشان بود دیگرهیچ دلیلی برای مبارزه زیرزمینی نمی دیدند. ریخته گری دوباره سازمانهای تروریستی به احزاب سیاسی در درازمدت حداقل غیر ممکن نیست. ممکن است که با گروهایی که بدایتشان با فناتیسم مذهبی نقش نبسته مؤثر باشد. ببرهای تامیل در سریلانکا برای مثال گروهی که مخترع مجازی بمبگذاری انتحاری بودند. عقبه مذهبی ندارند هدفشان روشن است دولت مستقل می خواهند.



اشپیگل: آیا باید درخواست چنین اقلیتی را که فقط بیباک هستند را قبول کرد. درباره شالیمارچطور قهرمان آخرین داستانتان که برای کشمیرآ دمکشی میکند،آیا باید سرنوشت آینده کشنیر را به او سپرد.



رشدی: شما باید به هرفردی جداگانه نگاه کنید وتنها را که شما میتوانید بفهمید چرا فردی تصمیم میگیرد دست به مبارزه مسلحانه بزند،نگاه کردن به شخصیت فردی او است . کیس شالیمار مخلوطی از دلایل شخصی وسیاسی است.



اشپیگل: داماد زخمیی نقش بازی میکند که سفیر آمریکایی در دهلی عشقش را دزدیده است،وهمچنین کشمیرهم که از یک جامعه چند فرهنگی صلحجو به یک زمین حاصلخیز برای تروریسم تغییر میکند نقش بازی می کند.چه چیزی شالیمار را به آغوش جهادیستها پرت میکند؟ حملات بیرحمانه ارتش هند است،آیا شما دچار مشکل نشدید با تصویر این واقعیت از کشمیر؟



رشدی: خوشبختانه نه خیلی کم، کتاب من درهند ممنوع نشد طوری که آیات شیطانی بود.طوری که کتابی دیگرم

" آخرین حسرت مور"برای مدت کمی بود،زیرا به قول بعضیها افترا زدن به یک سیاستمدار هندی بود. نظرهای مثبت زیادی هم در این باره ازهند گرفتم وحتی یکی از مهمترین جوایز ادبی هند را. به دلیل نیمه کشمیری بودن من مخصوصا علاقه زیادی به آن بهشت گمشده به آن منطقه دارم.شاید دلیل دیگری که اعتراضاتی نشد همه متوجه شدند که چگونه من حقیقتا تحقیقاتم را آنجا انجام داده ام وچقدر من از شرایط آنجا مطلع هستم.



اشپیگل: قهرمان شما آدمی دوست داشتنی است حداقل درآغاز داستان.



رشدی: بله من علاقه ای به نقش کردن تصویری سیاه وسفید نداشتم: اینجا مقصری که بنیادن واز اول فاسد است وآنجا قربانی بیگناه. نمیخواستم که چیزها را برای خودم آنچنان آسان کنم.من علاقه به تصویرکردن ترقی و تکامل" چگونه کسی درچنگ بنیادگرایان گرفتار میشود" را داشتم. وچگونه گروه های تروریستی به دنبال پیداکردن آدمکشهای بلقوه هستند دوروبرشان ومحیطشان را تجسس میکنند ومردم را اغفال کرده و فریب میدهند وازضعفشان بهره می گیرند. اسم کتاب شالیمار دلقک است نه شالیمار آدمکش.

[RedWine]

اشپیگل: مواضع ملی وسیاسی نقش بیشتری را در مبارزه کشمیر بازی میکنند اما همچنین مواضع مذهبی هم کلیدی هستند،آیا شما در باره قدرت مذهبیون رادیکال کنونی در سطح جهان نگران هستید.؟



رشدی: بنیادگرایان تمان ادیان شیاطین بنیادی دنیای امروز ما هستند. تقریبا تمام دوستان من آتئیست هستند پس من احساس تنهایی نمیکنم. اگر نگاهی به تاریخ بی اندازید متوجه میشوید که فهم اینکه چه چیزی شراست و چه چیزی خوب همیشه قبل از ادیان فردی موجود بوده است،ادیان بعدا توسط مردم برای بیان این تفکر اختراع شد.من یکی برای اینکه موجودی اخلاقی باشم احتیاجی به یک داور مقدس و برتر ندارم.



اشپیگل: شاید نه، ولی بسیاری ازمردم احتیاج به خدا دارند.ادیان درسطح جهان دارند یک بازگشت را تجربه می کنند. کوشش برای معنویت بیشترازهرموقعی ادا شده است،آیا این یک ترقی منفی است به نظر شما.



رشدی: بله



اشپیگل: این جواب روشنی است وهمچنین توهین به آدمهای بسیار.



رشدی: به نظرمن " دنیای روحانی" میبایست به یک دفتر راهنما چسبانده میشد واستفاده این دفتر مثلا برای 50 سال ممنوع میشد. چیزهایی که روحانی تلقی میشوند وهرروزهم برتعداد آنها افزوده میشود باور نکردنی است. این حتی به شامپوی روحانی، سگ کوچولوی روحانی هم رسیده است.



اشپیگل: خود شما یکبارنوشتید ما به جواب برای غیر قابل جوابها نیازمندیم. آیا زنذگی همین است که هست؟ آیا روح احتیاج به یک تشریح دارد نه از نوع عقلانی آن از نوع قلبی آن مظور است.



رشدی: البته که احتیاجاتی ورای احتیاجات مادی موجود هستند،همه ما آنها را احساس میکنیم. برای من بسا دگی جوابها درآنجا در متصرفات بهشتی مذهب نیست. اما من به کسی تحکم نمیکنم که چه چیزی را باور کند وچه چیزی را نه، ومن هم نمیخواهم این به من تحکم شود.



اشپیگل: چرا اسلام با ادعای برتری اش و احکام سختش برای زندگی روزانه باعث نشان دادن جذبه برای جوانها می شود.



رشدی: شما از من انتظار ندارید که جاذبه های اسلام را شرح!؟ انتظار دارید؟



اشپیگل: چه مصالحات وسازشهایی میتواند وباید غرب برای بازدشتن وجلوگیری از تهدید تروریزم انجام دهد.



رشدی: من مرد سازش و مصالحه هم نیستم، فکرمیکنم شما من را اشتباه گرفته اید.



اشپیگل: ولی شما خودتان در بحبوحه 11سپتامبر گفتید که محدود کردن حقوقها برای مراقبت از جامعه آزاد دربرابر تروریسم اجتناب ناپذیر است.



رشدی: من منظورم چک کردن سختتر هواپیماها و چیزهای دیگرشبیه به این بود، آزاردهنده هستند ولی میتوان آنها را به خاطر مواقع اظطراری به آسانی درک کرد.من فکر نمیکردم که بوش یک ماشین استبداد دولتی را سر پا کند.



اشپیگل: این کار را انجام داده؟



رشدی: اوه بله در این چند سال گذشته من رئیس انجمن قلم در نیویورک ورئیس انستیتوی نوسندگان آمریکایی بوده ام. دوباره ودوباره ما می بایستی با این حمله های وسیع به حقوق مدنی روبرو شویم و شکایات همیشه توجیه می شدند وحتی ظاهرش هم شبیه آن عملیات دستگیری وپاییدن حملات ضد تروریستی نبود. ومیدانم دررابطه با چی حرف

می زنم : از تاریخ تهدید شدن خودم من حقیقتا یک سمپاتی را دررابطه با مامورین رشد داده ام،محافظین من بزرگترین احترام من را شامل می شوند.



اشپیگل: پس بوش وبلرخیلی زیاده روی می کنند؟



رشدی: این مشکل سیاستمداران است که گرایش طبیعی به استبداد دارند،وقتی به آنها شانسی داده میشود زیاده روی

می کنند. ما باید مواظب خودمان باشیم من عمیقا متاثرم که سیاست آنگلو- امریکن وسیاست اعراب حالن همدیگر را تقویت می کنند، همین. بدترین پیشداوری. به عراق وبه لبنان نگاهی بی اندازید،هیچ منظره دیگری غیراز درگیری نمی بینید.اما ما همزمان به یک روشنی اخلاقی هم نیاز داریم چیزی که هم اکنون من اغلب درمیان مردم لیبرال نمی بینم، من خودم هم لیبرال هستم. ما به شفافیت در باره اینکه چه چیزی راست است و چه چیزی نیست احتیاج داریم.خواستی که از ارزشهایمان با کلمات روشن دفاع کنیم و حقیقی به شخص گناه کار گفت گناه کار.



اشپیگل: منظور شما از این چیست.



رشدی: من همیشه به سختی علیه قوانین کفرگویی بوده ام، که قراراست مذهب را از گزند تهمت وافترا محافظت کند. این کاملا درست است که مسلمین مانند هر کس دیگری در جامعه آزاد از آزدی های مذهبی بهره مند شوند وباز هم این کاملا درست است که برعلیه تبعیضات هرجا ومکانی که با آن روبرو می شوند اعتراض کنند.بدون شک درغرب عکس العملهایی منعکس میشود که به طرف بد گمانی نابالغ ضد اسلامی سوق داده می شود. از طرف دیگر چیزی که درست نیست برای رهبران مسلمان درکشورهای ماست که درخواست کنند که دین شان از انتقاد از بی احترامی،استهزا وتوهین مصون بماند. حتی انتقادهای از روی بدخواهی، حتی توهین به شخصیتها اینها قسمتی از آزادی بیان ما از پلورالیسم ما واز ارزشهای پایه ای ما هستند، که اگرمی خواهند با ما زندگی کنند باید مطیع این ارزشها باشند.



اشپیگل: چه نقشی میتواند ادبیات در تشویق تلرانس وتقبیح ناشکیبایی داشته باشد.



رشدی: هیچ بدیلی برای فرهنگهای همجوار صلح جو موجود نیست. ترفیع این وظیفه ای است که ادبیات باید به آن بپردازد. شما متوجه هستید که بنیاد گراها معتقدند که ما به چیزی اعتقاد نداریم. در دنیا نظری آنها زمانی که ما نزدیک به سقوط درزوال هستیم آنها مشغول تصرف امور مسلم ومطلق هستند. ما قادریم که بر تروریسم پیروز شویم ولی نه با برپا کردن جنگ با آنها بلکه بایک زندگی نترس وهوشیارانه، اگرانتخابی میان مطلق و آزادی هست پس آزادی باید همیشه غالب گردد.



اشپیگل: بعد از فتوای آیت الله خمینی در یال 1989 شما تقریبا برای 10 سال عملا زندگی مخفی کردید.



رشدی: من فقط آماده بودم که از شما بخاطر اینکه هنوزدرگفت وگویمان کلمه فتوا را ذکر نکرده اید تشکرکنم.



اشپیگل: اما هرچقدر هم شما از آن متنفر باشید اجتناب ناپذیر است.



رشدی: بله، بله، می دونم، این اگر چه چیزی نبود که من بخاطرش شهرت جهانی پیدا کردم، در سالهایی بعد از آن مواقعی این احساس را داشتم آنطوری که مردم داستان زندگی من را مینوشتند ولی من مدت زیادی است که این را پشت سر گذاشته ام، آزاد زندگی میکنم مثل یک ساکن لندن ونیویورک وبه مسافرتهای مکرر به شهر زادگاهم بمبئی می روم.



اشپیگل: هر سه این شهرها شهرهایی هستند که مورد حمله جدی تروریستی قرار گرفته اند وهرسه به حالت خودشان بازگشته اند واز تعهدشان به زندگی آزاد مراقبت کرده اند.



رشدی: جالب است که این را گفتید، شاید این دلیلی باشد که من با احترام عاشق این شهرها هستم.



اشپیگل: طبق تعابیر شیعی فتوای خمینی نمیتواند پس گرفته شود چون یک حکم مذهبی است، حتی اگر رسما تهدیدی بر سر شما نیست، مهیجینی که در دور احمدی نژاد هستند میتواند هر زمان فتوا را فعال کند.



رشدی: من این تعمقهای ژورنالیستی را خوانده ام، ولی هیچ اهمیتی به آنها نمیدهم .



اشپیگل: آیا هنوز روز اعلام فتوا را بخاطر دارید، آیا سالگردش را هر سال بخاطرمی آورید.



رشدی: چطور میتوانم آن روز را از خاطره ام پاک کنم، روز والنتاین بود. از این رو من حداقل دادن گل به همسرم را فراموش نمی کنم.

[RedWine]

Salman Rushdie can again add "professor" to his résumé.

The award-winning author has joined Emory University for a five-year stint teaching world literature to graduate students. His appointment is coupled with the donation of his literary archive to the college's library, a collection that includes manuscripts, journals, letters and photographs from his writing career.

Rushdie, 59, said Tuesday that this will be his only long-term commitment with a U.S. university because he wants to focus on writing more novels. He chose Emory "because they asked me, and nobody else ever had," he told reporters at a news conference.

"The opportunity this offered is to go into much greater depth with a subject and with a group of people - both students and faculty," said Rushdie, who has lectured at campuses worldwide and was an honorary professor at MIT.

The worn pages of the unpublished short stories and hand-drawn journals that fill his archive are a boon for Emory, which wants to be known as a center for prestigious literary collections.

[RedWine]

NEW YORK (AP) — Francine Prose can't help it. No matter how many books she has written — more than 20 to date — she also has this "parallel self" that needs to take on political and social issues in real life, in real time.

Blame it on her age, her generation.

"I graduated from college (Radcliffe) in 1968," the 58-year-old Prose explained with a laugh during a recent telephone interview with The Associated Press. "And, while many of my contemporaries seem to have become right-wing nuts, that hasn't happened to me."

Prose's parallel self should soon receive an official role. PEN, the international organization of writers and editors, is expected to name Prose the new president of its American Center when U.S. members gather March 19 for their annual meeting. She would succeed historian Ron Chernow, who declined to seek re-election, citing personal reasons.

Prose is a longtime PEN member and advocate who is running unopposed for president, a one-year term for which she receives no salary.

The author of such novels as "Blue Angel" and "Household Saints," and a recent nonfiction best seller, "Reading Like a Writer," Prose says part of her mission will be educating the public about PEN.

"One of the exciting things to me is that I think even though many people and most writers know about PEN, I think there's only a vague idea of what PEN actually does," she said, listing many programs, including "Freedom to Write," which supports writers who face persecution or imprisonment.

"PEN saves lives. I can't think of anything more important."

PEN (which, roughly, stands for Poets, Playwrights, Editors, Essayists and Novelists) was founded in London in 1921, in the aftermath of World War I, with the "unshakable conviction that if the writers of the world could learn to stretch out their hands to each other, the nations of the world could learn in time to do the same." The American Center was started a year later.

PEN has long been visible in defending writers abroad, whether Salman Rushdie against the "fatwa" of Iran's Ayatollah Ruhollah Khomeini or the charge of "insulting Turkishness" against Orhan Pamuk, last year's Nobel literature winner. Prose notes that since the Sept. 11 attacks and the passing of the Patriot Act, the organization also has been paying more attention to human rights issues in the United States.

It's become clearer to us that there are free speech problems at home," Prose said. "We're very concerned that the Patriot Act makes it possible for the FBI to get records for librarians and bookstores. And we're worried about the increasing incursion on journalists' ability to keep their sources secret."

Author Sidney Offit, who headed the PEN nomination committee, said Prose was an obvious choice, respected as a writer and as a colleague, dedicated to the work of PEN and willing to listen to others.

"She's wonderful," said Offit, whose books include "The Adventures of Homer Fink" and "Memoir of the Bookie's Son."

"She brings not only collegiality and familiarity, but a willingness to do it, a passion. ... Writers do not receive ego satisfaction by titles, being president of something. Most writers are almost totally focused on the distinction of their books."

Prose acknowledged feeling both honored and apprehensive when asked to run for president. She immediately accepted the nomination, but then had a "What have I done?" moment as she thought about the commitment she was taking on.

"I am a writer, and writers have to be careful about guarding their time" she said. "But it seemed so important, so valuable to help direct a human rights organization at a time in history when human rights is in so much danger."

Asked if she expects to have enough writing time, she responded, hopefully: "I'm the kind of person who just assumes that time is infinitely expandable."

And if it isn't?

"If I weren't able to write," she said, with a laugh, "I would be an extremely unhappy PEN president."

[RedWine]

Rushdie knighted in honours list

Sir Salman was able to return to public life in 1999
Salman Rushdie, who went into hiding under threat of death after an Iranian fatwa, has been knighted by the Queen.
His book The Satanic Verses offended Muslims worldwide and a bounty was placed on his head in 1989.

But since the Indian-born author returned to public life in 1999, he has not shied away from controversy.

A devout secularist, he backed Commons Leader Jack Straw over comments on Muslim women and veils and has warned against Islamic "totalitarianism".

The son of a successful businessman, Sir Salman was born into a Muslim family in Mumbai in 1947.

He was educated in England at Rugby School and studied history at Cambridge University.

Booker prize

Following an advertising career in London, he became a full-time writer.

I am thrilled and humbled to receive this great honour

Salman Rushdie

His first novel, Grimus, was published in 1975 but was generally ignored by the book-buying public and literary establishment.

But his second effort - the magic realist novel Midnight's Children - catapulted him to literary fame.

It won the Booker Prize in 1981 and was awarded the Booker of Bookers in 1993 after being judged the best novel to have won the prize during its 25-year history.

Sir Salman, who turns 60 on 19 June, is renowned as a martyr for free speech and purveyor of story as political statement.

Death sentence

HAVE YOUR SAY
Why should a footballer, pop star or the like get a knighthood for having a job they love?

Ian Martin, Lowestoft


Send us your comments
He takes history and fictionalises it, with imaginative brilliance, and much of his work is set in his native India and Pakistan.

His fourth book - The Satanic Verses in 1988 - describes a cosmic battle between good and evil and combines fantasy, philosophy and farce.

It was immediately condemned by the Islamic world because of its perceived blasphemous depiction of the prophet Muhammad.

It was banned in many countries with large Muslim communities and in 1989, Ayatollah Khomeini, Iran's spiritual leader, issued a fatwa, ordering Sir Salman's execution.

In 1998, the Iranian government said it would no longer support the fatwa, but some groups have said it is irrevocable.


Sir Salman and his actress wife Padma Lakshmi

Despite living as a virtual prisoner, with full police protection, Sir Salman continued to write and produced several novels and essays during his confinement.

His re-emergence has not been without controversy.

In backing Jack Straw over his comments on Muslim women wearing veils, Sir Salman said veils "suck" as they were a symbol of the "limitation of women".

He also weighed into the furore surrounding the Danish cartoons, which satirised the Prophet Muhammad, warning against Islamic "totalitarianism".

Of his knighthood for services to literature, Rushdie said: "I am thrilled and humbled to receive this great honour, and am very grateful that my work has been recognised in this way."

[RedWine]

سلمان رشدی لقب شوالیه گری دریافت کرد


آقای رشدی در سال 1999 توانست بار دیگر زندگی کم و بیش عادی را از سر گیرد
سلمان رشدی نویسنده بریتانیایی که در پی فتوای قتلی که آیت الله خمینی علیه او صادر کرد برای سالیان دراز در اختفا زندگی می کرد از سوی ملکه الیزابت لقب شوالیه گری دریافت کرده است.
کتاب "آیه های شیطانی" آقای رشدی احساسات بسیاری از مسلمانان در اطراف جهان را جریحه دار کرد و در سال 1989 حتی جایزه ای برای سرش تعیین شد.

اما این نویسنده هندی الاصل که از سال 1999 بار دیگر زندگی عادی را از سر گرفت در این مدت از جنجال پرهیز نکرده است.

آقای رشدی که یک سکولار سفت و سخت است از سخنان جک استرا، وزیر خارجه سابق بریتانیا، در مورد زنان مسلمان و حجاب پشتیبانی کرده و علیه "استبداد گرایی" اسلامی هشدار داده است.

وی که فرزند یک بازرگان موفق هندی است در سال 1947 در یک خانواده مسلمان در شهر مومبای (بمبئی سابق) به دنیا آمد.

وی که در دانشگاه کمبریج انگلستان تحصیل کرده است، نخستین رمان خود، "گریموس"، را در سال 1975 چاپ کرد که عمدتا مورد بی توجهی خریداران کتاب و محافل ادبی قرار گرفت.

اما دومین تلاش او در داستان نویسی - بچه های نیمه شب - او را یک شبه به شهرت ادبی رساند.

این کتاب جایزه بوکر سال 1981 را برد و در سال 1993 پس از آنکه بهترین رمان در میان برندگان بوکر در 25 سال نخست اعطای جایزه شناخته شد "بوکر بوکرها" را برد.

وی در روز 19 ژوئن پا به 60 سالگی می گذارد.

فتوای مرگ

سلمان رشدی با قوه خارق العاده تخیل تاریخ را به زبان داستان به تصویر می کشد و اکثر آثارش در هند و پاکستان می گذرد.

کتاب چهارم او - آیه های شیطانی چاپ 1988 - نبردی کیهانی میان خیر و شر را ترسیم می کند و عالم خیال، فلسفه و طنز را در هم می آمیزد.


سلمان رشد و همسرش پامدا لاکشمی که هنرپیشه است

اما این کتاب بلافاصله پس از چاپ به خاطر آنچه مسلمانان ارائه تصویری کفرآمیز از پیامبر اسلام دانستند محکوم شد.

کتاب در بسیاری کشورهای اسلامی ممنوع شد و در سال 1989، آیت الله خمینی بنیانگذار جمهوری اسلامی، با صدور فتوایی خواستار قتل سلمان رشدی شد. این فتوا رسما تا سال 1998 به قوت خود باقی بود.

سلمان رشدی که پس از آن فتوا عملا مثل یک زندانی و تحت محافظت پلیس زندگی می کرد به نگارش رمان و چندین رساله ادامه داد.

آقای رشدی پس از ظهور مجدد در انظار عمومی از جنجال پرهیز نکرده است.

وی در حمایت از سخنان جک استرا درباره زنان مسلمانی که روبنده می پوشند حجاب را "زننده" توصیف کرده است زیرا آن را مظهر "محدودیت برای زنان" می داند.

وی همچنین در پی جنجالی که در جهان اسلامی بر سر کاریکتاتورهای پیامبر اسلام که در یک روزنامه دانمارکی چاپ شده بود به راه افتاد، نسبت به "استبداد گرایی" اسلامی هشدار داد.

وی در مورد دریافت لقب شوالیه گری به پاس خدماتش به عالم ادبیات، گفت: "من از دریافت این افتخار بزرگ احساس هیجان و کوچکی می کنم، و عمیقا سپاسگذارم که کارم به این شکل مورد توجه قرار گرفته است."

[RedWine]

Iran has criticised the British government for its decision to give a knighthood to author Salman Rushdie.
His book The Satanic Verses offended Muslims worldwide and led to Iran issuing a fatwa in 1989, ordering Sir Salman's execution.

Iran Foreign Ministry spokesman Mohammad Ali Hosseini said the decision to praise the "apostate" showed Islamophobia among British officials.

The UK Foreign Office said Sir Salman's honour was "richly deserved".

'Detested figure'

Mr Hosseini told a press conference: "Giving a medal to someone who is among the most detested figures in the Islamic community is... a blatant example of the anti-Islamism of senior British officials.

The measure that has taken place for paying tribute to this apostate and detested figure will definitely put British statesmen and officials at odds with Islamic societies, the emotions and sentiments of which have again been provoked."

He added that the knighthood showed that the process of insulting Islamic sanctities was not accidental but was being supported by some Western countries.

Sir Salman, 59, was one of almost 950 people to appear on the Queen's Birthday Honours list, which was announced on Saturday.

All are nominated by the public or expert organisations.

A spokesman for the Foreign and Commonwealth Office declined to comment on the Iranian spokesman's remarks, saying Sir Salman's honour had been deserved and the reasons for it were self-explanatory.

Fantasy and farce

The Indian-born author's fourth book - The Satanic Verses in 1988 - describes a cosmic battle between good and evil and combines fantasy, philosophy and farce.

It was immediately condemned by the Islamic world because of its perceived blasphemous depiction of the prophet Muhammad.

It was banned in many countries with large Muslim communities and in 1989, Ayatollah Khomeini, Iran's spiritual leader, issued a fatwa.

In 1998, the Iranian government said it would no longer support the fatwa, but some groups have said it is irrevocable.

The following year, Sir Salman returned to public life.

[donsaeid]

ستاد پاسداشت شهداي نهضت جهاني اسلام جايزهاي 150هزار دلاري براي هر كس كه بتواند حكم امام خميني مبني بر اعدام سلمان رشدي مرتد را اجرا كند، تعيين كرد.



فروز رجايي فر دبيركل ستاد پاسداشت شهداي نهضت جهاني اسلام در گفتگو با فارس، با اعلام اين خبر گفت: در سال 83 اين ستاد مبلغ 100 هزار دلار براي فردي كه بتواند سلمان رشدي مرتد را اعدام كند، تعيين كرده بود.



وي با اشاره به اقدام اسلام ستيزانه انگليس در اعطاي نشان شواليه به سلمان رشدي افزود: از همان ابتداي صدور حكم مهدورالدم بودن سلمان رشدي از سوي حضرت امام خميني (ره) مسلمانان زيادي مترصد اجراي اين حكم تاريخي امام هستند و به همين دليل سلمان رشدي تا كنون 19 سال است كه در كابوس زندگي مي كند.



دبيركل ستاد پاسداشت شهداي نهضت جهاني اسلام به قسمتي از پيام امام خميني(ره) براي اعدام سلمان رشدي اشاره كرد كه فرمودند: "سلمان رشدي اگر توبه كند و زاهد زمان هم گردد، بر هر مسلمان واجب است با جان و مال تمامي* همّ خود را به كار گيرد تا او را به درك واصل گرداند. اگر غير مسلماني از مكان او مطلع گردد و قدرت اين را داشته باشد تا سريعتر از مسلمانان او را اعدام كند، بر مسلمانان واجب است آنچه را كه در قبال اين عمل مي*خواهد به عنوان جايزه يا مزد عمل به او بپردازند."



رجايي فر تصريح كرد: انگليسي ها و حاميان اسلام ستيز سلمان رشدي بايد مطمئن باشند كه كابوس اين نويسنده مرتد تا لحظه مرگش پايان نخواهد يافت و بر دستان هركس كه بتواند اين مرتد را اعدام كند، بوسه مي*زنيم و مبلغ 150 هزار دلار هديه ناقابل به مجري حكم امام خميني(ره)براي اعدام سلمان رشدي است

[indian_blues]

who