A Mohammadi was killed by Islamic Govroment

[Rasputin]

مقامات جمهوری اسلامی تاييد کرده اند که اکبر محمدی، دانشجوی ايرانی که در ارتباط با تظاهرات دانشجويی سال 1378 (1999) دستگير شده بود، در زندان اوين تهران در گذشته اما در مورد علل مرگ وی جزيياتی را انتشار نداده اند.
خبرگزاری دانشجويان ايران - ايسنا - روز دوشنبه، 31 ژوئيه، به نقل از سهراب سليمانی، مديرکل زندان های استان تهران، گزارش کرد که اکبر محمدی در ساعات شب يکشنبه در زندان در گذشت و جسد وی ساعت 12 شب به پزشکی قانونی تحويل شد.

پيشتر برخی منابع دانشجويی گزارش کرده بودند که اکبر محمدی دست به اعتصاب غذا زده است.

مديرکل زندان های استان تهران گفته است که اکبر محمدی در بهداری زندان اوين بستری و وضعيت جسمانی وی خوب بود اما به درخواست خود و تشخيص پزشک بهداری از بهداری ترخيص و به بند زندان منتقل شد.

به گفته آقای سهرابی، اکبر محمدی "بعد از انتقال به بند طبق گفته هم بندی هايش به حمام رفته و دوش گرفته است که در اين لحطه وضعيت جسمی او با مشکل مواجه شده و به همين دليل توسط زندانبان به نگهبانی منتقل می شود که در مسيرانتقال به بهداری فوت می کند."

در همين مورد، ايسنا از قول جمال کريمی راد، سخنگوی قوه قضاييه، با تاييد درگذشت اکبر محمدی در زندان، گزارش کرده است که هنوز علت فوت وی معلوم نيست و دراين مورد بايد در انتظار گزارش پزشکی قانونی بود.

سخنگوی قوه قضاييه نيز گفته است وضع آقای اکبری تا ساعات عصر يکشنبه مساعد بود اما در مورد وخامت ناگهانی شرايط زندانی و مرگ وی توضيحی نداده است.

آقای کريمی راد گفته است که به گزارش رييس زندان، اکبر محمدی از سوم مرداد (23 ژوئيه) دست به اعتصاب غذا زده بود اما آب و چای می نوشيده و افزوده است "در نهايت اين فرد مدعی بوده که در اعتصاب غذا به سر می برده است اما بايد منتظر (گزارش) پزشکی قانونی بود."

همزمان، خبرگزاری کارگران ايران - ايلنا - به نقل از خليل بهراميان، وکيل مدافع اکبر محمدی، گزارش کرده که پس از آگاهی از تصميم موکل خود به دست زدن به اعتصاب غذا برای قانع کردن وی برای خودداری از اين اقدام به زندان مراجعه کرد اما مقامات زندان اوين اجازه ملاقات به او ندادند.

آقای بهراميان ممانعت مسئولين زندان اوين از ملاقات با موکل خود را مغاير کنوانسيون های بين المللی و قوانين داخلی ايران توصيف کرده است.

وی افزوده است که به اکبر محمدی اجازه يک سال مرخصی از زندان داده شده بود اما مقامات بدون هيچ هشداری، مجددا او را بازداشت کردند و به زندان انتقال دادند که در زندان درگذشت.

آقای بهراميان توضيح داده است که اکبر محمدی که در جريان تظاهرات دانشجويی سال 1378 دستگير و محاکمه شده بود، نخست به اعدام محکوم شد اما اين حکم به دستور آيت الله خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی، به پانزده سال حبس شامل ده سال زندان و پنج سال حبس تعليقی تقليل يافت.

خبرگزاری ايسنا يادآور می شود که در تاريخ سوم مرداد سال جاری، آقای بهراميان پس از ملاقات با منوچهر محمدی در زندان، به اين خبرگزاری گفته بود که اکبر محمدی در اعتصاب غذا به سر می برد اما اجازه ملاقات با موکل خود را نيافته است.

اين خبرگزاری می افزايد که در آن زمان، مديرکل زندان های استان تهران اين خبر را رد کرده و گفته بود "شديد اين موضوع را تکذيب می کنم و اکبر محمدی در اعتصاب غذا به سر نمی برد."

منوچهر محمدی، برادر اکبر محمدی نيز در ارتباط با تظاهرات تيرماه سال 1378 که در پی حمله به خوابگاه دانشجويان دانشگاه تهران روی داد بازداشت و محاکمه شده است.

[Rasputin]

TEHRAN, Iran - A student leader who was on hunger strike in prison has died, human rights activists said Monday.

Akbar Mohammadi died in prison late Sunday, seven years after leading anti-government protests that were considered Iran's biggest domestic crisis since the 1979 Islamic revolution.

"He died after a nine-day hunger strike," said Kohyar Goodarzi, a member of the Student Committee of Human Rights Reporters of Iran.

[Michellica]

A prominent student activist Akbar Mohammadi died in the notorious Evin Prison Sunday night July 31st, 2006. Mr. Mohammadi had been on a hunger strike for more then a week, protesting the refusal by the Islamic Regime to allow him to seek proper medical treatment for life threatening injuries suffered as a result of torture.

Mr. Mohammadi was threatened and beaten by prison officials in order to stop him from continuing with his hunger strike, but he would not falter. He had chosen his path and would continue to the end... There are reports of him being beaten severely by prison guards the night of his death. Mr. Mohammadi did not die, he was MURDERED at the hands of the Islamic Regime.

Akbar Mohammadi was arrested during the July 1999 student uprising. His death sentence was commuted to 15 years imprisonment, and he had been serving his sentence for the past seven years. During his incarceration in the Evin Prison he was subjected to brutal torture which resulted in many permanent health problems including loss of hearing and severe back problems. Even during such trying times Mr. Mohammadi never backed down and at all times maintained his innocence. His love for Iran, freedom and democracy was greater then anything else, and he endured seven years of brutal torture and imprisonment at the hands of the barbaric Islamic Regime for his beliefs.

Unfortunately the news of Mr. Mohammadi's hunger strike was not widespread. Most major media outlets took upon themselves to ignore this important news. It is ironic that most of those same media outlets had no difficulty reporting the death of Mr. Mohammadi. The silence of the Media may very well have been one of the factors that lead to the death of Mr. Mohammadi. Unfortunately the Western Media refuse to report the truth until it is too late. How many more innocent people need to die, before media outlets such as AP, AFP and Reuters start reporting on what is really going on in Iran? How long and how many innocent lives later until they start reporting on the brutality of the Islamic Regime?

Unfortunately it was not only the Western news sources but also Iranian ones who neglected to report on Mr. Mohammadi's hunger strike. Most Iranian people abroad were silent while Mr. Mohammadi was going through unthinkable torture. How many more years and how many more murdered students until we decide to take the faith of our country into our own hands? How much longer until we stop our passivity and start to care about what is happening to our students? On this very sad day I cannot help but to think, shame on us, SHAME ON US ALL.

Mr. Mohammadi will live in my heart and the hearts of all freedom loving Iranians. He will never be forgotten and his death will not be in vein. As long as our country has brave and courageous people like him the Islamic Regime will never win.

SADNESS!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[abadani69]

دادگستری درباره مرگ اکبر محمدی

[abadani69]

جنبش دانشجویی یک یار و هم رزم خود را از دست داد. قتل اکبر محمدی بدست مرتجعین اسلامی قلب هر انسان آزادیخواهی را به درد می آورد، اندوه از دست دادن او چون شعله ای در قلب ما فعالین جنبش دانشجویی زبانه کشید. قتل او توسط رژیم زخمی بر پیکر جنبش مستقل دانشجویی است. این زخم را بی پاسخ نخواهیم گذاشت. و پاسخ ما به این جنایت وقیحانه همانا سازماندهی مبارزات رزمنده و گسترده و پیگیر علیه جمهوری اسلامی است.

زندانی سیاسی اکبر محمدی در مبارزات دانشجویی تیرماه 78 دستگیر شد و از آن هنگام تا کنون در زندان بسر برد. او علیرغم بیماری و ناتوانی ناشی از 7 سال زندان جان خود را بهای پافشاری بر عقایدش و دفاع از آرمانهایش کرد. این گونه مقاومت های دلیرانه آثار زیادی بر روحیه مبارزاتی مردم می گذارد و توشه خوبی برای پیشبرد این مبارزات استو

اکبر محمدی حتی در وصیت خود هم به مبارزه خود با جهل و خرافات پرداخت و توصیه کرد که لباس سیاه برایش به تن نکنیم. ما بهترین راه را برای گرامی داشتن خاطره او بر می گزینیم. ما راه اورا ادامه می دهیم و با سازماندهی مبارزات مستقل خود، جنبش دانشجویی را تداوم می بخشیم. تا یاد او برای همیشه در صفحات درخشان جنبش مستقل دانشجویی برای جامعه ای عاری از ستم و استثمار ثبت شود.

قتل اکبر محمدی در زندان اوین هشداری جدی برای جنبش دانشجویی به طور خاص و مردم آزادی خواه جهان به طور عام است. هم اکنون جان دهها و صدها زندانی سیاسی همچون احمد باطبی در خطر است، ما می توانیم و باید با اعتراضات گسترده و متنوع در سطح داخلی و بین المللی مرتجعین اسلامی را رسوا کرده و از دست درازی آنان به سایر آزادی خواهان در بند جلوگیری کنیم.

قاتلان اکبر محمدی باید بدانند که با حذف او نسل جوانان آزادی خواه پایانی نخواهد یافت. ایثار و از خود گذشتگی این زندانیان الگویی برای پیشروی جنبش دانشجویی و جوانان است.

مرتجعین جمهوری اسلامی باید بدانند که این جنایت را نه می بخشیم و نه فراموش می کنیم و نه فریب می خوریم. همان گونه که هم بندان او می گویند:
"می دانیم راه آزادی ایران راهی پر رنج وطولانی است، می دانیم اکبر محمدی اولین جان باخته این راه نیست وآخری آن هم نخواهد بود، می دانیم که کابین آزادی بسیار گران است، با این حال به مردم ایران وبه همه خانواده های جان باخته راه آزادی وبه خانواده "محمدی " اطمینان می دهیم که ایستاده ایم وبهای آنرا به نقد جان می پردازیم."

در پایان از همه دانشجویان و آزادی خواهان دعوت می کنیم که با حضور گسترده خود در مراسم خاکسپاری اکبر محمدی این مراسم را به یک مبارزه رزمنده و جدی بر ضد رژیم بدل کنند.

همه زندانیان سیاسی آزاد باید گردند .
تمام دانشجویان در بند آزاد باید گردند..

[abadani69]

حشمت الله طبرزدي: اكبر محمدي در زندان اوين درگذشت ! او نمرد ، اكبر را كشتند

[abadani69]

"من این وضعیت را یک نوع حذف فیزیکی میدانم

[Rasputin]

[Rasputin]

در حالیکه جمعیت کثیری برای استقبال از والدین اکبر محمدی همراه با دائی او در فرودگاه مهرآباد حاضر شده بودند، وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی با دستگیری آنها به محض پیاده شدن از هواپیما، از روبرو شدن آنها با مستقبلین جلوگیری کرد و آنها را با کاروانی از هشت اتوموبیل به نقطه نامعلومی انتقال یافت. نسرین محمدی، خواهر اکبر محمدی، که با والدین خود در آنکارا دیدار داشت و آنها را در فرودگاه به سوی ایران بدرقه کرد، در مصاحبه با رادیو فردا می گوید مادر اکبر محمدی جریان دستگیری خود و شوهرش را تلفنی به برادرش که در فرودگاه برای استقبال از آنها حاضر شده بود، اطلاع داد ولی بعد تلفن او خاموش شد.
اشكان پازوكی (تهران)


پدر و مادر سالخورده اکبر محمدی، که هنگام جان سپردن او برای دیدار دگر فرزندان خود به ترکیه رفته بودند و در ایران نبودند، شب گذشته (دوشنبه شب) به ایران بازگشتند تا از چند و چون از دست رفتن فرزند خود مطلع شوند و جسد اکبر محمدی را تحویل بگیرند اما وقتی به فرودگاه مهرآباد تهران رسیدند، توسط ماموران حکومت بازداشت شدند و به نقطه نامعلومی انتقال یافتند. نسرین محمدی، خواهر اکبر محمدی، که در ترکیه پدر و مادر خود را به سمت ایران بدرقه کرد در مصاحبه با رادیو فردا در این باره توضیح می دهد.
اشکان پازوکی (رادیو فردا): خانم محمدی، آخرین خبری که از تهران دارید چه است و در باره پدر و مادرتان که به تهران رفته اند؟

نسرین محمدی (آنکارا): فقط اطلاع دارم که تماس گرفتیم و مادرم اینها وقتی رسیدند به فرودگاه مثل اینکه وزارت اطلاعات از در پشتی خانواده من را میبرد بیرون و مادرم زنگ زده بود به دائی یک دقیقه با او صحبت کرده بود و گفته بود هشت ماشین وزارت اطلاعات به زور اینها را میخواهند ببرند آمل، چون دائیام گفته بود که جلوی در اصلی فرودگاه منتظر آنها بودند و جمعیت زیادی آمده بودند به استقبال بابا و مامان و رژیم وحشت کرده بود و بعد از آن نه ما توانستیم با پدر ومادرم تماس بگیریم نه دائیام. ضمنا مامان به دائیام گفته بود که بابا از نظر قلبی وضعش وخیم است و دیگر از آن به بعد دیگر تلفن خاموش شده و وزارت اطلاعات مثل اینکه تلفن آنها را خاموش کرده و دیگر بیشتر خبری نداریم و به خانه زنگ زدیم گفتند پدر و مادرم نرسیدند به خانه و خبری نداریم و فقط گفته بودند... مامان در آن لحظه که با دائیام صحبت کرده بود، گفته بود دارند به زور ما را میبرند با هشت تا ماشین وزارت اطلاعات.
ا.پ.: آیا برای کالبد شکافی از پدر و مادر شما اجازه گرفته بودند؟

نسرین محمدی: بدون اجازه خانواده ما بردند برای کالبد شکافی و وقتی بابا فهمید، زد توی سرش و گفت هیکل پسرم را میخواهند تکه پاره کنند. ای خدا پیکر پسرم را تکه پاره میکنند. بابا و مامان توی آنکارا چند بار بیهوش شدند و حالشان وخیم بود. توی فرودگاه هم که بردیم بابا یک دفعه مثل چوپ خشک شد و چشمهاش از حدقه آمده بود بیرون و تکان نمیخورد اصلا.

[Rasputin]

پدر و مار اکبر محمدی که در پی اعتصاب غذا در زندان به مرگی مشکوک درگذشت ترکیه را به مقصد ایران ترک کردند تا جنازه فرزند خود را تحویل بگیرند. نسرین محمدی خواهر اکبر محمدی که پدرومادرش را در فرودگاه بدرقه کرد، می گوید بنا به خبرهای رسیده از داخل زندان برادر او را کشته اند. خانم محمدی در مصاحبه با رادیو فردا در حالیکه بشدت گریه می کند، می گوید: اکبر در بهداری زندان اوین دست وپایش را دو روز با زنجیر به تخت بستند. از اکبر خواسته بودند که اعتصاب غذایش را بشکند، کتکش زدند، فحش دادند. اکبر اعتصابش را نشکست. زیر شکنجه گفت زنده باد ایران. مرگ بر استبداد. زنده باد مردم ایران. بخاطر این قاضی مرتضوی جلاد و عباسی آمدند بالای سرش و سم را ریختند توی دهنش. بدن نیمه جانش را آوردند به بند زندانیان سیاسی. اکبر یک ربع بعد از اینکه آوردند داخل بند، نیمه جان بود. مرد. همه تلفنها را قطع کرده بودند که خبر درز نکند. اکبر که رفت نمی توانیم برویم سرقبرش و آخرین بار ببوسیم. هیچکدام نمی توانیم بغلش بگیریم برای آخرین بار. پدر و مادرم هشت سال زجر کشیدند. حالا چی. امروز چی؟

[Rasputin]

A prominent student activist Akbar Mohammadi died in the notorious Evin Prison Sunday night July 31st, 2006. Mr. Mohammadi had been on a hunger strike for more then a week, protesting the refusal by the Islamic Regime to allow him to seek proper medical treatment for life threatening injuries suffered as a result of torture.

Mr. Mohammadi was threatened and beaten by prison officials in order to stop him from continuing with his hunger strike, but he would not falter. He had chosen his path and would continue to the end... There are reports of him being beaten severely by prison guards the night of his death. Mr. Mohammadi did not die, he was MURDERED at the hands of the Islamic Regime.

Akbar Mohammadi was arrested during the July 1999 student uprising. His death sentence was commuted to 15 years imprisonment, and he had been serving his sentence for the past seven years. During his incarceration in the Evin Prison he was subjected to brutal torture which resulted in many permanent health problems including loss of hearing and severe back problems. Even during such trying times Mr. Mohammadi never backed down and at all times maintained his innocence. His love for Iran, freedom and democracy was greater then anything else, and he endured seven years of brutal torture and imprisonment at the hands of the barbaric Islamic Regime for his beliefs.

Unfortunately the news of Mr. Mohammadi's hunger strike was not widespread. Most major media outlets took upon themselves to ignore this important news. It is ironic that most of those same media outlets had no difficulty reporting the death of Mr. Mohammadi. The silence of the Media may very well have been one of the factors that lead to the death of Mr. Mohammadi. Unfortunately the Western Media refuse to report the truth until it is too late. How many more innocent people need to die, before media outlets such as AP, AFP and Reuters start reporting on what is really going on in Iran? How long and how many innocent lives later until they start reporting on the brutality of the Islamic Regime?

Unfortunately it was not only the Western news sources but also Iranian ones who neglected to report on Mr. Mohammadi's hunger strike. Most Iranian people abroad were silent while Mr. Mohammadi was going through unthinkable torture. How many more years and how many more murdered students until we decide to take the faith of our country into our own hands? How much longer until we stop our passivity and start to care about what is happening to our students? On this very sad day I cannot help but to think, shame on us, SHAME ON US ALL.

Mr. Mohammadi will live in my heart and the hearts of all freedom loving Iranians. He will never be forgotten and his death will not be in vein. As long as our country has brave and courageous people like him the Islamic Regime will never win.

[Rasputin]

مصاحبه خبری وزير عدليه ج.ا
اكبرمحمدی با اعتصاب غذا مرد
درباره احمد باطبی هم بعدا می گويم!
پس از مرگ اكبر محمدی نيز فاجعه ادامه دارد

گزارش شفاهی يك دانشجوی دانشگاه... بنام " هه..." كه از زندان بيرون آمده، به پيك نت:
«من و چندتای ديگه از بچه ها را در ميدان 7 تير، روزی كه زنان اعلام تجمع كرده بودند گرفتند. در زندان من را روی يك تخت بستند و با دستگاهی شبيه دستگاه جوش اكسيژن پشتم را سوزاندند. قبل از آن بازجو به دو نفر ديگر كه كنار دستش بودند گفت، برای آنكه درد زنان را بهتر بفهمد ببريدش به آن اتاق. من را بردند و بهم تجاوز كردند... فعلا هم مثل خيلی های ديگر از درس محرومم كرده اند. خيلی ها را به اين اتهام كه چپ هستيد از درس محروم كرده و از دانشگاه اخراج كرده اند... »







مصاحبه وزير دادگستري(عدليه):

«ايشان به ما ديروز اعلام كرد كه حالشان خوب نيست و به بهداری زندان مراجع كرد و سرم وصل كردند . ساعت 19 به بند باز گردانده شد و ساعت 21 و زمانی به بهداری رسانده شد كه فوت كرده بود. »

اين بخشی از مصاحبه وزيرعدليه در جمهوری اسلامی، درباره مرگ اكبرمحمدی پس از 10 روز اعتصاب غذای اعتراضی در زندان جمهوری اسلامی است. خبری كه روز گذشته با عنوان "مرگ يك زندانی سياسی پس از ده روز اعتصاب غذا در ايران" به سراسر جهان مخابره شد و بسياری از مطبوعات جهان آن را منتشر كردند.

خبرنگاری می پرسد:

- فكر می كنيد جوامع بين المللی چه واكنشی نشان دهند؟

وزير عدليه با خنده و شوخی می گويد: خدا شما را خير بدهد، قبل از اينكه آنها محكوم كنند، شما شروع كرديد.

- شما فكر می كنيد مسئولان زندان در قبال جان اعتصاب كنندگان وظيفه ای ندارند؟

وزيرعدليه: مسئوليت مسئولان زندان اين است كه قاضی پرونده را مطلع كنند و علت اعتصاب غذا را بدانند.

- اما وكيل آقای محمدی گفته می خواسته با او ديدار كند و او را از اعتصاب غذا منصرف كند ولی مسئولان اجازه ملاقات به وی را ندادند.

وزيرعدليه- من چنين مطلبی نشنيدم ولی شنيدم در اعتصاب غذايش كه كامل و ناقص هم بوده، برادرش آمده و با وی صحبت كرده و پزشك بهداری هم به او سرم وصل كرده است.

- چرا «احمد باطبی» دوباره دستگير شده است؟

- انشاءالله بعدا در اين مورد صحبت می كنيم!

(اكبر محمدی از دانشجويان دستگير شده شبيخون به خوابگاه دانشجويان در 18 تيرماه 1378 بود.)

[Rasputin]

Halam az dirouz ta hala aslan khub nist ! Akbar Mohammadi ro koshtan beh hameyeh mobarezin zeddeh in hokumateh eslami tasliat migam !

Rouzi khahad umad keh tak takeh in akhoundhayeh la'anati ro mohakemeh konim va e'edam konim, rouzi misheh keh khaenine iran unhaei keh az adam foroushi va jasusi nun mikhoran az akhoundayeh eslami ro khanevadeh hayeh keh bacheh hashun ro az dast dadan,unha ro tikeh tikeh konan .

Motmaen bashid keh in akhunda mundani nistan ! Iran maleh mast,nah maleh inha ! dir ya zud inha raftani hastan,dar atash khahand sukht !

Marg Bar Jomhurieh Eslami

[Raiden]

Thats only one of the Hundreds of crimes that u never hear of.

[Rasputin]

Thats only one of the Hundreds of crimes that u never hear of.

Exactly !

Thx for your reply !