Open letter to Bush

[donsaeid]

[donsaeid]

جناب رئیس جمهور!

قانون مقابله با آنتی سمتیزمی که اخیرا صادر کرده اید و ما نیز با شما در مبارزه با این تفکر موافقیم، چیز جدیدی در اسلام و سرزمین های اسلامی نیست.

جریان آنتی سمتیزم در سرزمین ها و ملل مسیحی پدید آمد و از قرن چهارم میلادی که کنستانتین، امپراتور روم و مادرش هلن به مسیحیت گرویدند، آغاز شد و تا نیمه اول قرن بیستم یعنی تا زمان حاکمیت نازی ها در آلمان ادامه یافت.


این دولت های مسیحی بودند که یهودیان را از سرزمین شان بیرون، اموال شان را مصادره و حرمت شان را زیر پا گذاشتند. انگلستان، فرانسه، اسپانیا از جمله کشورهایی بودند که پادشاهان در آن دستوراتی را در مورد طرد کامل یهودیان از کشورهای تحت حاکمیت شان صادر کردند.

مسلمانان هیچ وقت کینه و نفرتی از یهودیان به خاطر نژاد و یا دین شان نداشتند و همان گونه که می دانید پیروان دین یهود مدت سیزده قرن را در امنیت و آزادی در پایتخت های مهم جهان اسلام زندگی می کردند و هیچ کس به اموال و حرمت شان تجاوز نمی کرد و هیچ کس آنان را مجبور نمی کرد که اندیشه های خود را کنار بگذارند و معابد خود را تخلیه کنند.

یهودیان در دمشق، بغداد، صنعا، قاهره، الجزایر و مراکش و در زمان حاکمیت اسلام بر اسپانیا از آزادی فراوانی برخودار بودند، در وضع اجتماعی خوبی به سر می بردند و حتی شماری از آنان به وزارت رسیدند، پول های زیادی را نیز جمع آوری کردند. یهودیان در کشورهای اسلامی از برخورد خوب مسلمانان بهره مند و از امنیت و آرامش ویژه ای برخودار بودند.

موسی بن میمون، از بزرگ ترین فلاسفه یهودی قرون وسطی می گفت که یکی از اسباب نبوغش حضور در یک محیط اسلامی بوده، محیطی که به او آزادی اندیشه اعطا کرده است.

این فیلسوف یهودی همچنین تاکید می کرد که اگر شرایطی مشابه یهودیان ساکن غرب داشت، همچون آنان در داخل یک گیتو (منطقه جدا و در انزوا) زندگی می کرد و در همان جا می مرد. (10)

یهودی ستیزی به معنای دشمنی و ستیزه با یهود، یک تفکر ساخته دست مسلمانان نیست، بلکه یک کالای غربی و مسیحی است که یهودیان در طی مدت ها از آن رنج می بردند و از این راهگذار نیز مصیبت های فراوانی را تحمل کردند که کمترین آنها چیزی به نام گیتو بود. یهودیان مجبور بودند که در گیتو (مناطق منزوی و جدا) که در هر شهر اروپایی نیز وجود داشت، زندگی خود را سر کنند.

با اینکه جهان اسلام در قرون متمادی بهترین برخورد را با یهودیان داشت، ولی آنها نمک نشناس بودند و به شنیع ترین شیوه با مسلمانان برخورد کردند و دشنه ای سخت را در قلب امت اسلام فرو نشاندند. یهودیان با اشغال بخشی باارزش از جهان اسلام و همچنین برپایی دولت اسرائیل در آن ــ دولتی که از نظر تمامی مسلمانان متجاوز و یاغی محسوب می شود ــ بزرگ ترین جنایت های شان را در حق این امت انجام دادند. (11)

ملت فلسطین اولین گروهی بودند که در جریان سوء استفاده یهودیان از بحث "آنتی سمتیزم" متضرر شدند و یهودیان از آن به عنوان ابزار و بهانه ای برای بیرون راندن ملت فلسطین از سرزمین شان و به راه انداختن کشتارهای هولناک استفاده کردند. ضمنا کشورهای مسیحی اروپایی نیز در شکل گیری دولت متجاوز و اشغالگر "اسرائیل" نقش مهمی داشتند و جایگاه این دولت را تثبیت کردند. پس از این مرحله نیز ابتدا انگلستان و بعد فرانسه عنصر شایان توجهی در تقویت این دولت بودند تا اینکه دور به شما ـ جناب رئیس جمهور ـ رسید. دولت شما همچنان مهم ترین نقش را در حمایت از رژیم متجاوز "اسرائیل" دارد، کمک های گوناگون به این رژیم می کند، سلاح های نوین در اختیارش می گذارد، در سایه چتر حمایت سیاسی خود قرارش می دهد، متعهد می شود که برای حفظ و بقای اسرائیل بکوشد، متعهد می شود که حضور اسرائیل را بر منطقه تحمیل کند، شماری از روسای عرب را وادار می کند تا این رژیم غاصب را به رسمیت بشناسند و با آن رابطه داشته باشند و از همین جاست که حالتی از دشمنی و کینه میان جهان اسلام و یهودیان اشغالگر و حامیان آنان و در پیشاپیش آنها دولت آمریکا بر این بقعه از زمین حاکم می گردد.



جناب رئیس جمهور!

آمریکا و کشورهای اروپایی هیچ توجیهی در حمایت از تجاوزات و اقدامات خصمانه رژیم صهیونیستی ندارند، چرا که برپایی دولت صهیونیستی [بر خلاف ادعاهای پوچ و باطل] تحقق وعده خداوند به یهودیان مبنی بر بازگشت به سرزمین میعاد نیست، بلکه تحقق وعده بالفور (12) و سیاستمداران بعد از او است که منافع آنی سیاسی را بر دست یابی به عدالت فروختند که پیشاپیش آنها باید از روسای جمهور آمریکا یاد کرد که یک نفر از آنها نیز شما ـ جناب رئیس جمهور ـ هستید.

خداوند متعال پس از آنکه یهودیان عهد خود را شکستند، به تورات و دستورات آن پشت کردند و دست به خون پیامبران آلودند، آنها را از رحمت و عنایت خود محروم ساخت، حکومت شان در فلسطین را ـ پس از مهلتی که تعیین کرده بود ـ نابود ساخت، آنها را از سرزمین فلسطین طرد و در بخش های مختلف کره خاکی پراکنده کرد و به دنبال آن ماجرای سرزمین موعودی که یهودیان دو هزار سال پیش یعنی در زمان عیسی مسیح (علیه السلام) در اختیار داشتند، پایان یافت و این همان چیزی است که تمامی کتب مقدس از عهد عتیق گرفته تا عهد جدید و همچنین کتاب مبین قرآن بر آن تاکید دارد و هر کس که ادعایی غیر از این دارد، به خدا افترا بسته است.

در میان روحانیون دین مسیح، افراد منصفی هستند که برپایی دولت اسرائیل و حمایت غربی ها از آن را تحدی به حکمی می دانند که خداوند در مورد قوم یهود ـ البته به خاطر جنایت هایی که مرتکب شده ـ صادر کرده است. متی المسکین از روحانیون برجسته مسیحی مصر می گوید:

"درخواست یهود برای برخورداری از یک میهن ملی و اینکه آنها برای دست یابی به این میهن از سلاح و حیله و نیرنگ استفاده کنند، به هیچ وجه در راستای تحقق وعده های الهی نیست، بلکه در واقع تحدی به حکم خداوند در مورد یهودیان است و یک تلاش بی نتیجه و دیوانه وار است برای خروج از سایه غضب و لعنت الهی. ضمنا دولت های غربی با حمایت خود از تلاش های یهودیان برای غصب سرزمین فلسطین که خداوند آن را از یهودیان ستانده است و همچنین حمایت از ایشان برای بازگشت یهودیان به سرزمین موعود ـ البته به زور اسلحه ـ در واقع از سر تحدی با حکم الهی وارد می شوند و آنها نیز گرفتار لعن و غضبی می گردند که بنی اسرائیل با آن رو به رو هستند." (13)

می خواهم خیلی صادقانه خدمت تان عرض کنم. منافع غرب مخصوصا آمریکا در گرو تعامل با کشورهای عربی منطقه و عدم جانبداری از دولت یهودی است، دولتی که تنها می گیرد و از عطایش خبری نیست. اسرائیل دولتی است که از انجام اقدامات جاسوسی و نقض پیمان ها ـ حتی در مورد صادق ترین دوستانش ـ نیز ابایی ندارد. غرب چه وقت می خواهد بفهمد که منافع حقیقی اش در کجاست؟



جناب رئیس جمهور!

یهودیان شایسته ترین افرادی هستند که در تاریخ بشریت باید نام "آنتی سمتیست" را بر آنها اطلاق کرد زیرا تنها دینی که به آن اعتقاد دارند، دشمنی و ستیزه با "دیگران" است. منظور از "دیگران" در اینجا هر فرد غیر یهودی است. آنها از غیر یهودیان با نام "غوییم" (بیگانگان) یاد می کنند و بر این باورند که ریختن خون، مصادره اموال و هتک حرمت زنان دیگران برای شان حلال است و در توجیه خود به متونی از کتب مقدس ارجاع می دهند و متاسفانه شمار زیادی از مردم هنوز هم این عبارت ها را تصدیق می کنند و به آن ایمان دارند و آن را کلامی بدون اشتباه می دانند.

یهودیان "آنتی سمتیست" های واقعی هستند، البته از باب همگونی از این اصطلاح استفاده کردم. این حق دیگران است که از دشمنی ها و اقدامات خصمانه مستمر یهودیان داد تظلم سر دهند، اقداماتی که باید نام "آنتی سمتیزم یهودی" را بر آن گذارد.

بی گمان نگاه تحقیرآمیز یهودی ها به عرب ها به ویژه فلسطینیان از زشت ترین و شرم آورترین انواع "آنتی سمتیزم" است. آنها حضور فلسطینیان در سرزمین فلسطین را نامشروع می دانند و این همان چیزی است که "گلدامائیر"، نخست وزیر اسبق اسرائیل بر آن تاکید می کرد. (14)

ژنرال "رافائیل ایتان" نیز با اظهارات نژادپرستانه خود، رنگ سیاهی بر شهرت خود زد. او عرب ها را سوسک های سمی توصیف می کرد که باید آنها را در داخل یک بطری زندانی کرد. (15)

خاخام "عوفادیا یوسف" از چهره های سرشناس دینی یهود در موعظه های خود که روز شنبه 5/8/2000 ایراد کرد، طی اظهاراتی شرم آور، در مورد عرب ها و مسلمین گفت: "خداوند ـ جل و علا شانه ـ از جنس عرب و ملت فلسطین تبری می جوید. (یعنی اینکه آنان حق زندگی ندارد، بلکه باید آنان را نابود کرد.)

وی در اظهارات احمقانه و کفرآمیز خود، کار را به توهین به حضرت باری تعالی کشاند و گفت: "خداوند هر روز به خاطر خلق عرب ها و فلسطینی ها اظهار ندامت می کند." (16)

"کاهانا" خاخام بزرگ آمریکایی در کتابی که با عنوان "خاری در چشم شما" (17) نگاشته و تقدیم قوم یهود کرده است، از شهروندان اسرائیلی می خواهد که فلسطینیان را از کشورشان بیرون کنند. این رهبر دینی یهودی معتقد است که حضور فلسطینیان در میهن تاریخی یهود، خواری است در چشم اسرائیلی ها. وی این دیدگاه نژادپرستانه خود را بر متون تورات بنا نهاده است.

هر کس که کتب ادبی که گروهی از ادبای یهودی در فلسطین اشغالی نگاشته اند، نگاهی بیاندازد، به این نکته پی می برد که این آثار ادبی، پست ترین چهره ممکن را از فلسطینیان ارائه می دهد و مدعی می شود که آنان مشتی بی سر و پای وحشی هستند که ارزش زیستن را ندارند و تنها شایسته مردن هستند. این آثار ادبی آکنده است از نژادپرستی کور و در واقع نوشته های آنان، صدها برابر آن چیزی است که یهودیان در اسرائیل متحمل می شوند ؛ از اقوال مخالفان شان گرفته تا اقدامات مبارزان فلسطینی.



جناب رئیس جمهور!

اجازه بدهید که برخی ملاحظات را در مورد قانونی که شما برای مقابله با پدیده آنتی سمتیزم صادر کرده اید، ذکر کنم:



1ـ این قانون بر غرور و نخوت یهودیان می افزاید و ادعاهای آنان مبنی بر اینکه "ملت برگزیده خدا" هستند، را تقویت می کند، ادعایی که هیچ ناقدی حق نزدیک شدن به آن را ندارد و به هیچ فردی اجازه داده نمی شود که یک کلمه در رد آن چیزی بگوید. قانونی که شما به تصویب رسانده اید، یهودیان را "مقدس ترین موجودات" در قرن 21 قرار می دهد ؛ موجوداتی که نقد می کنند، ولی نقد نمی شوند و از هر نوع حساب و کتاب در امان هستند.



2ـ تورات و قرآن خبر از آن می دهند که بنی اسرائیل دو بار بر تخت حاکمیت سرزمین مقدس نشستند و هر دو بار نیز باعث فساد شدند که در مرتبه دوم خداوند آنها را از سرزمین مقدس بیرون راند و مشمول این قانون الهی شدند (إن عدتم، عدنا) (1 یعنی اگر اقدام به اشغال سرزمین مقدس و گسترش فساد در آن کنید، ما نیز مجازات شما را پراکنده شدن و سرگردانی قرار می دهیم. شما با قانون خود تنها مهر تاییدی را بر اقدامات خصمانه و فساد یهودیان زدید و ریشه های وجودشان را تثبیت کردید.

همان طور که گفتم این قانون تنها بر تجاوزات، قلدرمنشی و فساد یهودیان در سرزمین مقدس می افزاید چرا که این قوم اصولا از تاریخ درس نمی گیرند و حتی از درک درس آشکاری که خداوند به آنها داد، نیز عاجز هستند.



3ـ این قانون باعث می شود که دولت اسرائیل جز محرمات و مقدسات بین المللی قرار گیرد که هیچ فرد و یا دولتی نباید به خود اجازه نزدیک شدن به آن را بدهد یا اینکه زبان به نقدش بگشاید و یا از عیوب مردانش سخن بگوید. بر این اساس، تمامی کشورهای عربی و اسلامی که از سیاست های اسرائیل و جنایت هایی که در حق ملت بی دفاع فلسطین مرتکب می شوند، انتقاد می کنند و خواستار اجرای مصوبات بین المللی که از سال 1948 در مورد مسئله فلسطین صادر شده، هستند و زبان به نقد سیاست های قلدرمآبانه اسرائیل و اقدامات سردمداران جنایتکار و قاتلش می گشایند، را باید جز آنتی سمتیست ها دانست و مجازات مورد نظر را در مورد آنان اجرا کرد.

[donsaeid]

جناب رئیس جمهور! من معتقد بودم بعید است که شما چنین قانونی را حتی برای دولت بزرگی مثل ایالات متحده آمریکا وضع کنید تا چه رسد به اینکه این کار را به خاطر منافع یک دولت کوچک ظالم و متجاوز انجام دهید.



4ـ در این قانون، هواداری محض شما از دولت متجاوز اسرائیل و اینکه شما در این زمینه از روسای جمهور پیشین آمریکا گوی سبقت را ربوده اید، امری مشهود و مبرهن است.

انتظار عرب ها و مسلمانان از شما عدل است نه ظلم ؛ رساندن حق به حقدار است نه یاری باطل. واقعا این خطای بزرگی است که شما یهودی ستیزی و مخالفت با دولت اسرائیل را از یک مقوله بدانید. اسرائیل یک دولت قانون شکن است که به هیچ وجه سر اطاعت در مقابل مصوبات سازمان ملل و دیگر سازمان های بین المللی خم نمی کند و همیشه قوانین جهانی را به زیر پا می گذارد. دلیل این حمایت مطلق چیست؟ چطور راضی می شوید که از طرح های ظالمانه اش حمایت کنید؟ استفاده از واژه "آنتی سمتیزم" برای سرپوش نهادن به اقدامات نژادپرستانه دولت اسرائیل تهدیدی جدی برای امنیت و سلامت جهان به شمار می رود.



5ـ این قانون با ده ها بند از کتب "عهد قدیم و جدید" که در آن یهودیان شرور و فاسد، با زشت ترین صفات خوانده اند، منافات دارد.

عهد قدیم و جدید پر است از گزارش هایی در مورد افراد شرور یهودی و بحث در مورد عیب ها و گناهان آنان. ضمنا هر کس بخواهد کتابی در مورد یهودیانی که از دایره احکام تورات و انجیل و شریعت موسی و عیسی (علیهما السلام) عدول کرده اند، کتابی بنگارد، تنها کافی است به اسفار مختلف تورات و انجیل مراجعه کند.

حضرت هارون در توصیف قوم بنی اسرائیل به برادرش موسی (ع) گفت: "سرورم ناراحت نشوید، خودتان می دانید که این ملت شرور و بدکردارند." (19)

اشعیای نبی در توصیف بنی اسرائیل ـ البته به نقل از خداوند ـ می گوید: "وای بر این امت خطاکار! ملتی که بار گناهان شان سنگین است و ذریه ای بدکار و شرور و فرزندانی فاسد دارند!" (20)

ارمیای نبی به بنی اسرائیل گفت: "آیا یک فرد حبشی می تواند رنگ پوست خود را تغییر دهد یا یک پلنگ می تواند تغییری را در پوست راه راه خود ایجاد کند؟ آیا شما که عادت به انجام کارهای بد و شرارت دارید، می خواهید کار خوب انجام دهید؟" (21)

حزقیال نبی در مورد بنی اسرائیل می گوید: "پروردگار این گونه گفت: دستت را بر هم بزن و بگو که آه از دست اقدامات زشت قوم بدکار و شرور بنی اسرائیل" (22)

حضرت مسیح (علیه السلام) بدی های قوم یهود را این گونه بر می شمارد: "سست ایمان ـ کودن ـ خرافی و گمراه ـ فرزندان مار ـ ریاکننده ـ فاسق ـ نمی شنوند ـ نمی بینند ـ نمی فهمند ـ سنگ دل ـ قاتلان انبیا ـ اشراری فاسق" (23)

آن حضرت همچنین خطاب به یهودیان می گوید: "تا ابد از شما خیری بر نمی خیزد." (24)

اینها صفاتی است که در بیشتر یهودیان در طی نسل ها تجلی یافته و پژواک آن در میان انسان های شرور و بدکار این قوم بیشتر بوده است و با نظر به این مسئله، قانون مقابله با آنتی سمتیزم می خواهد بدهایی را که آنان دارند، نادیده بیانگاریم و به صفاتی که خداوند و انبیا پاکش یهودیان را بدان توصیف می کند، بی توجه باشیم.



6ـ چیزی که مسلمانان بیشترین هراس را از آن بابت دارند، آن است که قانون مذکور در مورد مقدسات مسلمانان، دین و فرهنگ شان جریان یابد و بعید نیست که اسرائیل روزی خواستار اجرای این قانون در مورد قرآن کریم شود و در صدد آن برآید تا آیاتی که مربوط به رفتار و برخورد شرم آور یهودیان با پیامبران و رسل الهی و همچنین بندگان پاک خدا است، حذف کند و حتی شیوه های دینی، تربیتی و تبلیغی را تغییر دهد. حقیقت تلخی که در این میان وجود دارد، آن است که اسرائیل عملا خواستار این امور شده است، ولی از اجرا شدن این درخواست ها به خدا پناه می بریم.



7ـ اولین کسانی که از این قانون ظالمانه زیان می بینند، عرب ها و مسلمانان هستند ؛ چرا که این افراد به مقابله با تجاوزات دشمن صهیونیستی و حامیان یهودی و غربی اش که منافع شان را در گرو حضور رژیم اشغالگر قدس در منطقه می دانند، می پردازند.

عرب ها و مسلمانان به ویژه فلسطینیان بیشترین درد و رنج را از راهگذار برپایی دولت "اسرائیل" متحمل شدند و ده ها سال است که به مقابله با اقدامات ددمنشانه بن گوریون، موشه دایان، اسحاق رابین، شیمون پرز، ایهود باراک، بنیامین نتانیاهو، آریل شارون و شائول موفاز و دیگر قاتلان جنایتکار صهیونیست که قلب های شان از جنس سنگ است، می پردازند.



8ـ بیش از یک قرن و از زمانی که واژه "آنتی سمتیزم" مطرح شد، برداشت مردم از آن، ستیزه با اقلیت یهودی بود که این کار ستیزه کردن بی دلیل با قوم یهود، در نوع خود یک اقدام نژادپرستانه است که ما نیز مخالف آن هستیم ؛ ولی امروز گستره معنایی قانون ظالمانه تان افزایش یافته است و هر گونه مبارزه با سیاست تجاوزکارانه "اسرائیل" و یا اقدامات جنایتکارانه رهبران درنده خوی صهیونیست نیز وارد این گستره می شود و صد البته که خلط میان این دو امر، غیر قابل قبول است و نتایج وخیمی را به دنبال خواهد داشت.

نکته ای که باعث تاسف هر چه بیشتر انسان می شود، انحرافی است که در مفهوم "آنتی سمتیزم" در عرصه فرهنگی پدید آمده است و این انحراف راه خود را به سمت فرهنگ نامه ها و قاموس های لغت نیز باز کرده است. به عنوان نمونه فرهنگ وبستر در تشریح واژه مذکور آن را دشمنی با اقلیت یهود، دشمنی با صهیونیست و همکاری با دشمنان دولت اسرائیل می داند.



9ـ این قانون با دموکراسی تناقض دارد، دموکراسی که دولت شما درصدد [مدعی] انتشار آن در جهان است. یکی از پایه های اصلی دموکراسی وجود مخالف است و شما در قانون خود هر گونه مخالفت با سردمداران اسرائیل را جرم می دانید.



10ـ قانون مقابله با "آنتی سمتیزم" در واقع تهدیدی آشکار برای بزرگ ترین نوع آزادی یعنی آزادی اندیشه، بیان و نقد به شمار می رود. مبارزه غیر واقعگرایانه با "آنتی سمتیزم" باعث شده است تا شماری از دولت ها به این بهانه، دست به سرکوب دانشمندان، اندیشمندان، نویسندگان و اساتید دانشگاه بزنند و امروز قانون ظالمانه شما حامی برخورد ناشایست با برجستگان عرصه اندیشه و خرد است.

قانون مقابله با پدیده "آنتی سمتیزم" یک نوع تروریسم فکری برای بستن دهان، شکستن قلم ها و ایجاد ترس در میان انسان های بیدار جهان است.



11ـ این قانون در تناقض با افکار عمومی جهان است. در پایان سال 2003، شورای اروپا، نظرسنجی را در مورد دیدگاه اروپایی ها در مورد "اسرائیل" برگزار کرد که 60 درصد پاسخ دادند که اسرائیل بزرگ ترین تهدید برای صلح جهانی به شمار می رود.

پس معنای این بی توجهی به افکار عمومی جهان و دیدگاه بخش اعظمی از کشورهای ـ به اصطلاح خودشان ـ پیشرفته چیست؟



12ـ عشق، کینه و انزجار، دوستی و دشمنی امری واقعی در زندگی انسانی است که دلایل مختلفی می تواند داشته باشد. چرا این قانون ما را مجبور می کند که از اقدامات جنایتکارانه اسرائیل ابراز انزجار نکنیم و در مقابل واقعیت های آشکار گزینه سکوت را برگزینیم.

[donsaeid]

13ـ پدیده "آنتی سمتیزم" در تمامی انحای عالم حتی در قلب آمریکا نیز وجود دارد. آیا تمامی جهان اشتباه می کند و یهودیان و اسرائیل راه صواب را می روند.



14ـ یکی از مهم ترین ملاحظاتی که در مورد قانون مقابله با پدیده "آنتی سمتیزم" وجود دارد، به تاخیر انداختن ظهور حضرت مسیح (ع) است. یهود ـ پس از آنکه حضرت مسیح در میان آنان به پیامبری مبعوث شد ـ مشکلات فراوانی را برایش پیش آوردند، علیه این رسول پاک توطئه کردند و از پادشاه رومی آن زمان خواستند تا ایشان را به صلیب بکشد ، البته به این حد هم بسنده نکردند و به وی و مادر پاک شان بهتان زدند.

حضرت مسیح در زمان خود، یهودیان را به خاطر اقدامات شان سرزنش می کرد و آنها را با عبارت هایی که شایستگی اش را داشتند، وصف می کرد.

حضرت مسیح ـ به اراده الهی ـ می داند که حتی در زمان بازگشت مجدد به زمین، بیشتر یهودیان از ایمان آوردن به او سر باز می زنند و از در مخالفت و جنگ با او وارد می شوند. حضرتش می داند که یکی از بزرگ ترین ماموریت هایی که در این بازگشت دارد، فرو نشاندن آتش فتنه ای است که برخی یهودیان در جهان به پا کرده اند.

به خاطر تمامی این مسائل، حضرت مسیح که پیام آور صلح در سرزمین مقدس است، از شما به خاطر صدور چنین قانونی سخت انتقاد خواهد کرد و با این قانون به شدت مخالفت خواهد کرد و بی گمان شما ـ جناب رئیس جمهور ـ هنگام بازگشت حضرت مسیح شرمسار خواهید شد.

به نظر ما مسلمانان، حضرت مسیح در آخرالزمان باز می گردد، مسیح دجال را می کشد و پیروان وی را شکست می دهد ؛ ولی ایده مسیحیان پروتستان که معتقدند برپایی دولت یهود در فلسطین باعث بازگشت سریع تر مسیح می شود، هیچ گواهی در اسفار مختلف ندارد. ضمنا اگر یهودیان با اصولگرایان مسیحی آمریکایی در مورد این مسئله هم نظر هستند و بر درستی آن تاکید می کنند، تنها به خاطر فریفتن آنان است ؛ فریبی که اصولگرایان مسیحی باید مراقب باشند تا در دام آن نیافتند.

یهودیان چه امروز و چه در دوره کهن هیچ باوری به بازگشت مسیح نداشته و ندارند. مسیحی که یهودیان در انتظار ظهورش هستند، متفاوت از عیسی بن مریم (ص) است.



15ـ این قانون ظالمانه ـ در نظر بیشتر افراد ـ منافع آمریکا در جهان عرب و اسلام را تامین نکرده، بلکه زیان آمریکا را به دنبال دارد چرا که شمار زیادی از عرب ها و مسلمانان از خرید کالاها و صنایع آمریکایی خودداری و با داد و ستد کالاهای این کشور در بازارهای تجاری شان مخالفت خواهند کرد و تمایل به سمت دیگر کالاها پیدا می کنند که نشانه های این تهدید آغاز شده است. دولت صنعتی بزرگی مانند ایالات متحده در حال حاضر به جای افزایش دشمن، نیاز به افزایش بازارها و دوستان خود دارد و اینکه آمریکا منافع خود در جهان عرب و اسلام را به کسب رضایت و دوستی اسرائیل و یهودیان خودسر در جهان فروخته است، یک معامله زیان بار است که ضرر و زیان آن بعدها مشخص خواهد شد.



16ـ این قانون باعث گسترش حس تنفر از دولت آمریکا و نظام قانونگذار آن یعنی کنگره می شود و این دولت را در دایره دشمنان جهان عرب و اسلام قرار می دهد. این قانون می تواند به عاملی برای عدم اعتماد به سیاست ها و قانونگذاری های آمریکا و مجلس قانونگذاری این کشور شود و مسلمانان و عرب ها نیز با دیده تردید به سیاست ها و قانون های آمریکا به ویژه آنهایی که مربوط به کشورها و میهن شان است، بنگرند.

جناب رئیس جمهور! برای کشور شما بهتر آن است که در سیاست خود در قبال رژیم اسرائیل که مبتنی بر حمایت کامل و همه جانبه از این رژیم است، تجدید نظر کنید و دست از آزار و اذیت ملت فلسطین بردارید. بی گمان ادامه دشمنی ها با فلسطینیان، واکنش همگون طرف مقابل را نیز به دنبال خواهد داشت. پس بهتر آن است که رابطه ای بر اساس تعاون، تفاهم و احترام متقابل میان دولت آمریکا و جهان عرب وجود داشته باشد.



17ـ از دیگر مسائل تعجب برانگیز آن است که این قانون برای مقابله با اقدامات نژادپرستانه علیه یهودیان وضع شده است، حال آنکه متضمن نژادپرستی علیه نوع بشر است. هدف از وضع این قانون خدمت به نژادی واحد (یهود) از میان نژادهای مختلف، خدمت به دینی واحد ( یهودیت) از میان ادیان و خدمت به دولتی واحد (اسرائیل) است.

بشر نژادهای مختلفی دارد که از آن جمله مسلمانان هستند. مسلمانان هنوز به سان گذشته با شدیدترین اشکال رنج، درد، اهانت و آوارگی مواجه هستند.

در حال حاضر افرادی نابخرد و مغرض وجود دارند که مقدسات اسلام را به زیر سوال می برند و زبان به اهانت پیامبران اولوالعظم: حضرت محمد و عیسی می گشایند، پس چرا صدای آمریکا در اینجا خاموش است؟ چرا این قانون تنها صدای حمایت از یهودیان و دین شان را سر می دهد؟! چرا در جهان، تنها دولت اسرائیل است که باید به موجب این قانون، از این همه لطف آمریکا بهره مند شود؟



18ـ این قانون علاوه بر آنکه متضمن نژادپرستی است، قانونی است که برای تحقق منافع انتخاباتی و جلب آراء یهودیان آمریکا و در جریان انتخابات ریاست جمهوری صادر شده است که البته این مسئله چیز عجیبی نیست.

بیشتر قوانینی که برای حمایت از یهودیان صادر شده و مزایا و منافعی را برای آنها به دنبال داشته، در زمان اجرای انتخابات در آمریکا بوده است.



19ـ بی گمان، این قانون بدان منظور تصویب شده است که نسل کشی ها و جنایت های اشغالگران قدس را توجیه و مانع از آن شود که دیگر کشورها زبان به محکومیت جنایت های رژیم صهیونیستی بگشایند.

در این قانون مسئله "آنتی سمتیزم" به مسئله ای سیاسی بدل شده است تا بستری برای سرپوش نهادن بر جنایت های صهیونیستی باشد و به ابزاری برای اعمال فشار به کشورهای اروپایی و عربی جهت تغییر سیاست های شان بدل شود، تغییری که همسو با منافع آمریکا و اسرائیل باشد.

یهودیان نیز ظهور واژه "آنتی سمتیزم" در اواخر قرن نوزدهم را به فال نیک گرفتند، شکلی سیاسی به آن دادند و به نفع خود از آن سود بردند. هرتزل ـ بنیانگذار صهیونیسم مدرن ـ در اولین کنگره صهیونیسم در سال 1897 گفت: "سامی گری به ما قدرت و نیرو بخشیده است." (25)



20ـ این قانون در واقع مخالفت با حق کامل و مشروع دولت ها در وضع قوانین داخلی شان است. (یعنی اینکه آمریکا با وضع قانون مبارزه با "آنتی سمتیزم"، خط و خطوطی را برای سیاست ها و قوانین کشورها تعیین می کند.)

مردان قانون بر این باورند که قانون یادشده در تعارض با اصل حاکمیت دولت ها است. بر اساس قوانین موجود، هیچ دولتی نباید حدود دیگر دولت ها را زیر پا بگذارد که اگر این کار را بکند، در واقع حاکمیت کشوری دیگر را زیر پا گذاشته است. (26)



21ـ این قانون در واقع زیر پا گذاشتن ساده ترین اصول قوانین بین المللی است.



جناب رئیس جمهور! دولت شما می خواهد که بیش از 192 کشور در جهان را وادار به اجرای این قانون کند، قانونی که باعث می شود تا دولت شما به یک قدرت نظامی برتر تبدیل شود که با استفاده از این قدرت افکار و سیاست های خود را به تمامی کشورهای جهان تحمیل می کند.

این حق ماست که بپرسیم: جناب رئیس جمهور! چه کسی به دولت شما این اختیار را داده است تا مراقب وضعیت جهان باشید و به هر اقدام، سخن و یا برخوردی را که به مذاقتان خوش نیامد، اعتراض و کیفرخواست علیه قائلان و فاعلان آن تنظیم کنید و دست به محاکمه شان بزنید.

چه کسی به کنگره آمریکا اجازه داده است تا به سازمانی بدل شود که برای تمامی کشورهای جهان قانون وضع می کند.



22ـ این قانون نیاز به مشروعیت بین المللی و قانونی دارد. قانون بین المللی به هیچ وجه به یک کشور اجازه نمی دهد که جهان را بر اساس دیدگاه ها و قوانین خود اداره کند و حتی سازمان ملل و شورای امنیت که مدیریت جهان را به عهده دارد، اجازه تصویب چنین قانونی را ندارد.

پایبندی به اصل مشروعیت بین المللی و قانونی، جهان را به سمت صلح و همکاری می کشاند که همه خواهان آن هستند و خلاف آن نیز می تواند جهان را به سمت هرج و مرج، نابسامانی امنیتی، حاکمیت منطق زور در روابط انسانی بکشاند.



23ـ اگر واقعا هدف از وضع این قانون تاکید بر حفظ حقوق بشر و مقابله با تعصب و نژادپرستی است، باید مفاد این قانون در مورد هر ظلمی که در جهان رخ می دهد، اجرا شود و هر تجاوز و یا تعبیر کینه توزانه ای که علیه انسانیت ایراد می شود، مورد پیگیری قرار گیرد ؛ حتی اگر این کار به قیمت مجازات نژادپرستان ظالم یهودی بیانجامد.



24ـ این قانون عجیب و غریب در تاریخ بشریت بی نظیر بوده است و هیچ امپراتور، حاکم کشورگشا و یا دولت هایی که بر جهان حکمرانی می کردند که البته نمونه شان نیز کم نبود، چنین قانونی را در مورد خود وضع نکردند و چنین دیوار مصونیتی را برای خود نساختند.

تمامی افرادی که از آنها یاد کردیم، هیچ گاه قانونی را در مورد مجازات تمامی انسان ها ـ آن هم به خاطر نافرمانی از اوامرشان ـ صادر نکردند. پادشاهان آشور، بابل، فارس، مصر و همچنین اسکندر مقدونی و جانشینان وی و پادشاهان روم که تا مدت ها بر جهان حکمرانی می کردند و خلفای مسلمان که قلمرو وسیعی را سیطره حاکمیت خود داشتند و استعمارگران در عصر جدید، هیچ کدام اقدام به وضع چنین قانونی نکردند.

جناب رئیس جمهور! عجیب اینجاست که این قانون عجیب و غریب تنها توسط دولت شما به تصویب رسیده است، دولتی که به نظر یکی از اندیشمندانش، مرز تاریخ با آن (دولت آمریکا) به پایان رسیده است.



25ـ وضع قانون مقابله با آنتی سمتیزم، "مسئله فلسطین" را در یک وضعیت جدید قرار می دهد چرا که این قانون و عواقب وخیم آن بر وضعیت اراضی اشغالی، آینده سازش و حق بازگشت تاثیر مستقیم می گذارد. (27)

[donsaeid]

[donsaeid]

(1) کنگره آمریکا در 8 اکتبر سال 2004 م این طرح را تصویب و رئیس جمهور آمریکا نیز در 16 اکتبر همان سال موافقت خود را با آن اعلام کرد. شماره این مصوبه S 2292 می باشد.

(2) آنتی سمتیزم: اصطلاحی نوین است که در اواخر قرن نوزدهم در اروپا رواج پیدا کرد و اولین نفری که از این واژه استفاده کرد، یک روزنامه نگار یهودی آلمانی به نام "ولهلم مار" بود. واژه Anti Semitisem به معنای سامی ستیزی (یهودی ستیزی) است.

یهودیان گمشده خود را در اصطلاح "آنتی سمتیزم" یافتند و از آن به عنوان ابزاری برای مقابله با دشمنان شان استفاده کردند و به هر کسی که زبان به انتقادشان می گشود و یا به رویارویی با آنان می پرداخت، اصطلاح مذکور را اطلاق و تلاش می کردند که بدترین بلاها را بر سرشان بیاورند و در قرن بیستم موفق شدند که شماری از کشورهای اروپایی و ایالات متحده آمریکا را مجبور به وضع قوانینی برای مجازات افراد متهم به یهودی ستیزی کنند.

یهودیان مشوقان اصلی گسترش این اصطلاح بودند زیرا تنها عنصر سامی موجود در اروپا به شمار می رفتند، ولی باید به این نکته توجه داشت که اروپا با آنها ـ به این اعتبار که منسوب به سام بن نوح بودند ـ مخالفت نمی کردند. نسبی که یهودیان خود را بدان منتسب می دانستند و از آن سود می بردند، در اوایل که نام "بنی اسرائیل" را یدک می کشیدند، بر آنها صدق می کرد، اما بعد از اینکه ملت ها و اقوام مختلف که هیچ نسبتی با اسباط بنی اسرائیل نداشتند، وارد این دین شدند، این اسم نیز اعتبار خود را از دست داد.

مقاومت اروپایی ها در مقابل یهودیان در نیمه دوم قرن بیستم روندی نزولی به خود گرفت و یهودیان و دولت شان به عنصری محبوب در دولت های اروپایی و ایالات متحده آمریکا بدل شدند تا جایی که این کشورها وارد مسابقه ای برای خدمت به یهودیان شدند، البته ایالات متحده در این مسابقه گوی سبقت بر همگان ربود. ضمنا تمامی کشورها، اشغالگری های رژیم صهیونیستی در فلسطین و آواره ساختن اهالی آن را تایید کردند و به اسرائیل به خاطر این ستم بی مانند در تاریخ بشریت تبریک گفتند و کار به جایی رسید که کشورهای غربی قانون تحریم انتقاد از اسرائیل و تندروهای یهودی را تصویب کردند و نام "آنتی سمتیزم" را بر آن نهاد و بعد از آن نیز قوانینی را وضع کردند که مربوط به مجازات تمامی کسانی بود که "آنتی سمتیست" شناخته می شدند و آخرین چیزی که ما را غافلگیر کرد، قانون آمریکایی "مقابله با آنتی سمتیزم" بود.

(3) نگاه کنید به روزنامه "الخلیج" چاپ امارات 25/1/2005، به قلم محمد جمال

(4) آیات 105 ـ 113 سوره نساء

(5) انجیل متی 27/22 ـ 23

(6) انجیل متی 27/25

(7) بسیاری از مولفان جدید نسبت به این مسئله هشدار دادند. برای بررسی بیشتر مراجعه شود به کتاب "حدود الصراع"، موفق صادق العطار، دار الأوائل، دمشق، ص 161. ضمنا در آن زمان "بنیامین فرانکلین" که تلاش های فراوانی را برای تهیه قانون اساسی آمریکا مبذول داشت، نیز چنین نظری را تایید کرد و از نمایندگان پارلمان خواست تا قانونی را در برای اخراج یهودیان از آمریکا تصویب کنند.

( سفر ارمیا 2/30

(9) انجیل متی 23/37

(10) نگاه کنید: مجله الازهر، شماره 5، سال 1426 هـ / 5/2005 مـ ، ص 886 ـ به قلم حسام وهبه.

موسی بن میمون (1135 ـ 1204 مـ) یکی از شخصیت های برجسته علمی یهودی و از جمله فلاسفه ای بود که در اندلس رشد و نما یافت. او پس از آن به مصر رفت و به عنوان طبیب صلاح الدین ایوبی مشغول به کار شد. وی تحت تاثیر اندیشه اسلامی و فلاسفه مسلمان بود.

(11) تشکیل دولت اسرائیل ـ که سومین دولت یهودی در تاریخ یهود به شمار می رفت ـ به تاریخ 15/5/1948 بر می گردد. اولین کشوری که اسرائیل را به رسمیت شناخت، ایالات متحده بود و پس از آن نیز شوروی سابق این کار را انجام داد. ضمنا ترومن، رئیس جمهور وقت آمریکا بر شماری از کشورهای کوچک فشار وارد آورد تا اسرائیل را به رسمیت بشناسند که البته هدفش از این کار جلب آرای یهودیان آمریکا بود.

(12) بالفور: وزیر امور خارجه انگلستان که وعده تشکیل یک میهن ملی را به یهودیان داد و این وعده به نام وی شناخته شد. بالفور از تمامی تلاش خود برای تشکیل یک دولت یهودی در فلسطین و اجرای وعده هایش استفاده کرد.

(13) اسقف متی المسکین در مقاله ای که با عنوان "ما وراء النار ـ یولیو 1967" در مجله الوطن العربی، شماره 625 و در تاریخ 3/2/1989 به چاپ رسید، به این نکته اشاره کرد.



(14) گلدامائیر، نخست وزیر اسبق رژیم صهیونیستی می گوید: "فلسطینی در فلسطین وجود ندارد!!، برخلاف تصورات موجود که می گوید در فلسطین فلسطینیانی بودند، خود را ملت فلسطین می دانستند، بعد ما آمدیم، آنان را بیرون کردیم و کشورشان را از آن خود کردیم، اصلا آنها در اینجا وجود نداشتند." / منبع: پرونده اسرائیل، روژه گارودی، ترجمه مصطفی فوده، به نقل از روزنامه فرانسوی زبان "لوموند" 15/10/1971 ـ ضمنا ما نیز عین عبارت مائیر را از کتاب "الخطاب الیهودی" تالیف دکتر زیاد حماد علیان، ص 144 برداشت کردیم.

(15) رافائیل ایتان: رئیس اسبق ستاد مشترک ارتش رژیم صهیونیستی که در تمامی جنگ های اسرائیل شرکت داشته و در زمان حمله 1982 دولت عبری به لبنان نیز فرماندهی ارتش را به دنبال داشت. وی اظهاراتی نژادپرستانه علیه عرب ها دارد. ایتان در 24/11/2004 در دریای مدیترانه غرق شد.

(16) نگاه کنید: "انهیار دولة اسرائیل" (فروپاشی دولت اسرائیل)، احمد عبدالوهاب، قاهره، ص 119

(17) خاخام مئیرکاهانا: یک یهودی آمریکایی تبار اسرائیلی است. یکی از درخواست های این خاخام یهودی که بنیانگذار حزب "کاخ" بود، بیرون راندن فلسطینیان از سرزمین شان بود. وی در سال 1990 به هلاکت رسید. کتاب او به نام "خواری در چشمان شما" توسط غازی السعدی ترجمه شد و برای اولین بار در سال 1985 توسط انتشارات "دارالجلیل" در امان به چاپ رسید.

(1 آیه هشت سوره اسرا

(19) سفر خروج 32/22

(20) سفر اشعیا 1 / 4

(21) سفر ارمیا 13/23

(22) سفر حزقیال 6/11

(23) ن.ک: انجیل متی 8/26 ـ 10/6 ـ 23/33 ـ 15/22 ـ 7/39 ـ 13/13 ـ 15 و 32/29 ـ 35 و 16/4

انجیل لوقا: 11/40

انجیل مرقس 8/ 17 ـ 18

این اوصاف در بقیه اناجیل آمده است.

(24) سفر متی 21/19، حضرت مسیح (ع) واقعا راست می گفت که جز تعداد اندکی از یهودیان، بقیه از افتخار رسالت محروم شدند. احکام تورات را زیر پا گذاشتند، پیامبران را کشتند، قرن ها در زمین فساد بر پا کردند و به هیچ وجه در پی صلاح و خیر نبوده و نیستند. ضمنا اشغالگری هاشان در فلسطین ـ آن هم بعد از اینکه خداوند، آنان را از این سرزمین بیرون کرد ـ و برپایی دولتی که به حکم آتش و آهن به روی کار آمده و همچنین اقدامات جنایتکارانه ای که علیه فلسطینیان مرتکب شده اند، امتداد فسادی است که آنها از دیرباز بر زمین جاری می کنند.

(25) نگاه کنید به کتابچه "الصهیونیه و عداء السامیه"، ابراهیم الحاردلو، دانشگاه خارطوم، ص 12

(26) مجله الازهر ـ به منبع شماره ده نگاه کنید ـ ص 868

(27) ن.ک: مجله "الکتب ـ وجهات نظر"، شماره 79، آگوست 2005، قاهره، ص 18، به قلم نبیل علی

(2 ن.ک: نشریه المحرر، شماره 471، 30/10/2004، به قلم سلیم عبود

(29) ن.ک: "الصهیونیة و عداء السامیه"، ص 4

(30) این کتاب توسط رضی سلمان و با مقدمه ادوارد سعید به عربی ترجمه شد و برای اولین بار در سال 1996 توسط "شرکه المطبوعات للتوزیع و النشر" در بیروت به چاپ رسید.

(31) اشعیا 59/8 و با این وجود باز هم جناب آقای بوش، شارون را مرد صلح می داند.

(32) آیه 113 سوره آل عمران

(33) سفر "پادشاهان اولیه" 9/6 ـ 7

(34) انجیل متی 24/2 ـ انجیل لوقا 13/34 ـ 35

(35) سفر قضات 16/30



پیوست شماره (1)

نمونه هایی از کشتارهایی بیرحمانه، ترورها و انواع دیگر تجاوزاتی که گروهک های یهودی پیش از تشکیل دولت "اسرائیل" و بعد از آن، در حق ملت بی پناه فلسطین و عرب ها مرتکب شدند:



1ـ کشتارها و ترورها:

6/11/1944 "لورد مارین"، وزیر دولت انگلستان در امور خاورمیانه توسط دو تن از نیروهای سازمان صهیونیستی "شتیرن" در شهر قاهره ترور شد.

22/7/1946 سازمان صهیونیستی "آرگون"، هتل داود نبی در شهر قدس را منفجر کرد که در اثر آن 91 شهروند بی گناه کشته شدند.

31/12/1947 گروهک صهیونیستی موسوم به "هاگانا"، کشتاری وحشیانه در روستای "بلدالشیخ" به راه انداختند که نتیجه آن شهادت 600 فلسطینی بود.

9/4/1948 در کشتار وحشیانه و بی سابقه ای که گروهک صهیونیستی "هاگانا" در روستای "دیر یاسین" به راه انداخت، بیش از 250 نفر کشته شدند و برخی از اهالی مجبور شدند که به مناطق دیگر مهاجرت کنند و شمار زیادی از آنها نیز به کشورهای عربی، اروپایی و آمریکایی مهاجرت کردند. ضمنا آژانس یهود در نهایت مجبور شد که کشتار "دیریاسین" را محکوم کند، کشتاری که بعدها مناحیم بیگن افتخار می کرد در آن مشارکت داشته است.

13/4/1948 گروهک تروریستی "آرگون" به روستای "ناصرالدین" حمله و به جز 40 نفر، بقیه اهالی را به شهادت رساندند.

14/5/1948 در کشتاری که یگان صهیونیستی موسوم به "تیپ های جعفائی" در روستای (ابوشوشه) به راه انداخت، 50 زن و مرد و کودک بی دفاع کشته شدند.

12/7/1948 در کشتاری که ارتش رژیم صهیونیستی در شهر اشغالی "اللد" انجام داد، 250 نفر به شهادت رسیدند که شمار زیادی از آنها در داخل مسجد شهر بودند.

17/9/1948 ترور "کونت برنادوت" نماینده ویژه سازمان ملل توسط گروهک صهیونیستی "شتیرن"

14/10/1953 در کشتاری که ارتش اسرائیل در روستای "قبیه" به راه انداخت، 70 انسان بی گناه کشته شدند.

10/10/1956 در کشتاری که ارتش رژیم صهیونیستی در شهر "قلقیلیا" به راه انداخت که البته بخش توپخانه ای ارتش، ده هواپیما و یک یگان ویژه به فرماندهی "موشه دایان" نیز در آن مشارکت داشت، 70 نفر کشته شدند.

29/10/1956 در کشتاری که ارتش اسرائیل در روستای "کفرقاسم" به راه انداخت، 49 انسان بی گناه قربانی شدند.

در 11/1956 ارتش اسرائیل کشتار وحشیانه ای را در شهر خان یونس به راه انداخت که نتیجه آن شهادت 250 فلسطینی بی دفاع بود.

[donsaeid]

در سال 1966 اسرائیل به روستای "السموع" حمله و 18 تن را به شهادت رساند.

16/9/1982 در کشتاری که توسط اشغالگران قدس در اردوگاه "صبرا و شتیلا" در لبنان صورت گرفت، بیش از 3000 زن، مرد و کودک فلسطینی در 40 ساعت کشته شدند که این کشتار با اجازه مستقیم شارون، وزیر دفاع وقت اسرائیل انجام گرفت. فرماندهی نیروهای صهیونیست در حمله به لبنان به عهده "رافائیل ایتان" بود.

20/5/1989 یک سرباز صهیونیست به روستای "عیون قاره" حمله و هفت فلسطینی را به قتل رساند.

25/2/1994 یک تروریست اسرائیلی به نام "باروک گولدشتاین" در لحظه فضیلت نماز صبح وارد حرم ابراهیمی شد و نمازگزاران را به گلوله بست که در نتیجه آن 29 فلسطینی در حالی که مشغول نماز بودند، شربت شهادت را نوشیدند و به لقاء الله پیوستند.

8/4/1996 در کشتاری که دشمن صهیونیستی در منطقه "قانا" واقع در جنوب لبنان به راه انداخت، بیش از صد نفر را به شهادت رساند. این جنایت با همکاری نیروی هوایی رژیم اشغالگر قدس انجام گرفت.

27/8/2001 ابوعلی مصطفی، دبیر کل جبهه خلق برای آزادی فلسطین توسط کوردلان صهیونیست به شهادت رسید.

ـ 1/10/2001 محمد الدره، کودک فلسطینی در فاجعه ای دردناک، در آغوش پدرش به شهادت رسید.

ـ در جریان انتفاضه دوم که از 28/9/2000 آغاز و تا 15/10/2005 ادامه یافت، بیش از سه هزار فلسطینی که شمار زیادی از آنان را کودکان و زنان تشکیل می دادند، به دست کوردلان صهیونیست به شهادت رسیدند.

2ـ کشتارهایی که صهیونیست ها در مسجد مبارک الاقصی یعنی سومین مسجد مهم مسلمانان انجام دادند:

ـ 8/10/1990 صهیونیست ها اولین کشتار را در مسجدالاقصی انجام دادند که نتیجه آن شهادت 23 تن و زخمی شدن 850 تن بود.

ـ 25/9/1996 کشتار النفق رخ داد که طی آن هفت تن شهید و بیش از هفتصد تن مجروح شدند.

ـ 29/9/2000 سومین کشتار در مسجدالاقصی رخ داد، البته این کشتار بعد از گذشت یک روز از ورود شارون و سه هزار نظامی صهیونیست همراه وی به این مسجد مبارک، رخ داد که در نتیجه جنایت مذکور هفت فلسطینی کشته و بیش از 250 تن زخمی شدند.

3ـ آواره کردن فلسطینیان و تبعید آنان به خارج از فلسطین:

ـ بنا به گفته "مناحیم بگین" از تعداد 800 هزار فلسطینی، شمار 644 هزار نفر در نتیجه کشتار دیریاسین و دیگر قتل عام ها در سال 1948 آواره شدند.

ـ "توانبی" از مورخان بزرگ انگلیسی می گوید که تعداد عرب های ساکن فلسطین، قبل از تشکیل اسرائیل، 869 هزار نفر بود که 684 هزار نفر آنان آواره شدند.

ـ بعد از نبرد 1967 و اشغال کامل کرانه باختری توسط اسرائیل، بیش از 200 هزار نفر از فلسطینیان آواره شدند.

4ـ حمله به مسجدالاقصی در قدس، حرم ابراهیمی در الخلیل و دیگر مساجد و کلیساهای فلسطین

ـ 21/8/1969، دنیس روهان که یک یهودی استرالیایی تبار بود، در داخل مسجدالاقصی آتش روشن کرد که شعله های آن بخش های از مسجد از جمله منبر صلاح الدین ایوبی را در خود فرو برد که اهالی قدس برای خاموش کردن آتش سریع وارد عمل شده و در این کار موفق بودند.



ـ 31/10/1972 حاکم نظامی الخلیل دستور دارد که صحن مسجد ابراهیمی را مسقف کنند و به تصمیم وی شمار صندلی هایی که برای نشستن یهودیان در صحن حرم ابراهیمی اختصاص داده شده بود، افزایش یافت و بخشی از حرم به یهودیان تعلق گرفت که مسلمانان حق ورود و یا رفت و آمد در آنجا را نداشتند.

ـ در حال حاضر، یک معبد یهودی در کنار پله های منتهی به حرم ابراهیمی ساخته شده است.

ـ "گدئون لیوی"، روزنامه نگار یهودی در مقاله ای که در تاریخ 7/10/1997 در روزنامه عبری زبان "هاآرتص" به چاپ رسید، گزارش داد که آغاز روند اهانت به ارزش های دیگران از سال 1948 و با تخریب 400 مسجد و 400 کلیسا شروع شد که صهیونیست ها هیچ اثری از آنها باقی نگذاشتند و گورستان های مسلمانان را نیز تخریب کردند.

ـ روزنامه الخلیج، چاپ امارات در شماره 30/1/2000 خود مقاله ای را به قلم "عبدالمجید اغباریه" در این باره به چاپ رساند ؛ در این مقاله آمده است: "اشغالگران 1200 مسجد را در سال 1948 و بعد از آن ویران و گورستان های مختلفی را تخریب کردند."

5ـ تخریب روستاها، منازل و اشغال شهرها

ـ اشغالگران صهیونیست در سال 1948 و پس از آن صدها روستا را تخریب و با خاک یکسان کردند که اسامی این روستاها و مناطق را دکتر ولید الخالدی در کتاب "حتی لا ننسی" (تا اینکه فراموش نکنیم) ذکر کرده است.

ـ اشغالگران در سال 1948 شهرهای عربی ذیل را به تصرف خود درآوردند و آنها را یهودی کردند: یافا ـ حیفا ـ صفد ـ اللد ـ الرمله ـ طبریا ـ بیسان ـ المجدل ـ بئرسبع ـ شفا عمرو

ـ پس از جنگ 1967 م اشغالگران منطقه عرب نشین قدس را به اشغال خود درآوردند و هنوز هم سایه شوم اشغالگران در این شهر حضور دارد.

ـ دولت "اسرائیل" ساخت دیوار حائل را در اطراف شهر قدس آغاز کرد که هدف از آن یهودی سازی شهر قدس و ممانعت از ورود عرب های مقیم اطراف آن به داخل شهر بود.

ـ اشغالگران صهیونیست هزاران منزل مسکونی را تخریب کردند و شمار زیادی را آواره کردند.

6ـ دیوار حائل:

اسرائیل ساخت دیوار حائل را در آغاز نیمه دوم سال 2003 آغاز کرد. این طرح ابتدا با جدا کردن بخش هایی از کرانه باختری از بقیه سرزمین فلسطین آغاز شد و در تاریخ 19/7/2004 دادگاه بین المللی لاهه رای به غیر قانونی بودن دیوار حائل صادر کرد.

7ـ زیان های وارده به اقتصاد فلسطین

ـ قطع هزاران اصله درخت میوه

ـ تخریب هزاران هکتار زمین زراعی



منابع پیوست شماره 1:

1ـ الحرکة الوطنیة الفلسطینیة: صقر ابوفخر، الموسسه العربیة للدراسات و النشر، بیروت، 2003

2ـ التطرف الاسرائیلی: طاهر شاش، دار الشروق، القاهره، 1997

3ـ الکیان الصهیونی: عبدالناصر محمد مغنم، دار ابن خزیمه، الریاض، 2003

4ـ الصهیونیة و العنف: حسین الطنطاوی، دارالمسیره، بیروت، 1977

5ـ وقائع فلسطینیة: تحریر عبدالعزیز السید، امان، اردن، 2000

6ـ المجازر الصهیونیة: جواد احمد، مرکز دراسات الشرق الاوسط، امان، 2000

7ـ جرائم الاحتلال الصهیونی ضد المدینة المقدسة: نواف الزرو، امان، اردن، 2000



پیوست شماره 2:

ترجمه قانون مقابله با آنتی سمتیزم که در تاریخ 16/10/2004 در کنگره آمریکا به تصویب رسید و در تاریخ 16/10/2004 مورد تایید رئیس جمهور این کشور قرار گرفت.



بند اول:

عنوان مختصر: پیگیری اقدامات آنتی سمتیستی در سطح جهانی

بند دوم:

وقایع رخ داده:

1ـ حوادث آنتی سمتیستی در کشورهای مختلف از جمله برخی کشورهای دموکراتیک در جهان، در سال های اخیر شکل فزاینده ای به خود گرفته است.

2ـ در سه ماهه پایانی سال 2003 و در سه ماهه اول سال 2004 حوادث خشونت بار آنتی سمتیستی بسیاری در جهان رخ داده است:

الف ـ مالزی: در شهر بوتراجیا و در اکتبر سال 2003، نخست وزیر پیشین مالزی در برابر 67 تن از مسئولان کشورهای مختلف که در کنفرانس سران کشورهای اسلامی گرد هم آمده بودند، با اظهار این مطلب که یهودیان از طریق مزدوران خود جهان را اداره می کنند، بر ضرورت دست یابی به پیروزی نهایی آن هم با تکیه بر 1.3 میلیارد مسلمان تاکید کرد و گفت: "نباید بگذاریم که مسلمانان در برابر چند میلیون یهودی شکست بخورند."

ب ـ ترکیه: در شهر استانبول و در 15 نوامبر سال 2003، دو خودرو در برابر دو معبد یهودی منفجر شد که به کشته شدن 24 و زخمی شدن بیش از 250 تن انجامید.

ج ـ اتریش: در پنجم ژانویه 2004، شماری از افراد، با حضور در باغ پارلمان اتریش، شعارهای آنتی سمتیستی سر دادند.

د ـ روسیه: در پانزدهم ژانویه 2004، گروهی افراد خرابکار به مقبره 50 یهودی اهانت کردند و آرم نازی ها (صلیب شکسته) را بر روی تصاویر موجود بر سر گورها کشیدند و عبارت های آنتی سمتیستی نوشتند.

هـ ـ کانادا: در شهر تورنتو و در 19 تا 21 مارس 2004، شماری افراد خرابکار به یک مدرسه و معبد یهودی هجوم آوردند و شعارهای آنتی سمتیستی را بر در و دیوار معبد و خانه های همجوار آن که اغلب شان یهودی نشین بودند، نوشتند.

و ـ فرانسه: در شهر تولون و در 23 مارس 2004 یک معبد و یک مرکز متعلق به اقلیت های یهودی به آتش کشیده شد.

3ـ آنتی سمتیزم در اشکال مختلف قدیم و جدید خود بروز می کند و در جهان عرب و اسلام نیز با روندی رو به رشد رو به رو است که تجلی آن را می توان در کتاب های منتشر شده و همچنین انتشاراتی هایی دید که دولت ها در مصر و دیگر کشورهای عربی در اختیار دارد.

4ـ در نوامبر سال 2002 تلویزیون دولتی مصر، یک سریال تلویزیونی آنتی سمتیستی پخش کرد. این سریال "فارس بلا جواد" (سوار بی اسب) نام داشت که مبتنی بر نظریه خرافی موسوم به "پروتوکول های حکمای صهیون" است. این پروتوکول دروغین در قرن اخیر، توسط حاکمان دیکتاتور مانند "آدولف هیتلر" به عنوان دستاویزی برای توجیه اقدامات خشونت آمیز علیه یهودیان به کار می رفت.

5ـ درنوامبر سال 2003 شبکه تلویزیونی "العربی"، یک سریال تلویزیونی با عنوان "الشتات" پخش کرد. در این سریال چنین تصور شده است که یهودیان مردمی هستند که مشغول توطئه چینی برای حاکمیت یهود بر جهان هستند.

6ـ افزایش دشمنی ها و اعمال خشونت ها علیه یهودیان، سازمان امنیت و همکاری اروپا OSCE را واداشت تا در ژوئن سال 2003 کنفرانسی را برای بررسی مسئله آنتی سمتیزم تشکیل دهد.

7ـ سازمان امنیت و همکاری اروپا دومین کنفرانس خود را برای بررسی پدیده آنتی سمتیزم در 28 و 29 آوریل 2004 در برلین برگزار کرد. رئیس هیات آمریکایی حاضر در این کنفرانس را شهردار پیشین نیویورک "اد کوتش" به عهده داشت.

8ـ دولت آمریکا قدرتمندانه از تلاش هایی که برای مقابله با پدیده آنتی سمتیزم صورت می گیرد، دفاع می کند که البته این کار را با همکاری دیگر کشورها و سازمان های بین المللی مانند سازمان امنیت و همکاری اروپا و سازمان ملل انجام می دهد.

9ـ کنگره همیشه از تلاش هایی که برای پیگیری مسئله افزایش خشونت علیه یهودیان صورت می گیرد، حمایت می کند. مجلس سنا و همچنین مجلس نمایندگان آمریکا توصیه هایی را در مورد ضرورت توجه به این مسئله صادر کرده و از وزارت امور خارجه آمریکا خواستند تا اقدامات آنتی سمتیستی را که در جهان رخ می دهد، به ثبت برساند.

10ـ آنتی سمتیزم گهگاه به شکل تحقیر صهیونیست ها و جنبش ملی یهود و همچنین اقدامات تحریک آمیز علیه اسرائیل بروز می کند.



بند سوم:

دیدگاه کنگره

دیدگاه کنگره در این رابطه بر اصول ذیل استوار است:

1ـ دولت آمریکا باید با قدرت از تلاش هایی که برای مقابله با پدیده آنتی سمتیزم در سطح جهانی صورت می گیرد، حمایت کند و این کار را نیز باید در روابط دو جانبه خود با دیگر کشورها لحاظ کرده و از طریق همکاری با سازمان امنیت و همکاری اروپا OSCE، اتحادیه اروپا و سازمان ملل به انجام برساند.

2ـ وزارت امور خارجه باید تمامی حوادث آنتی سمتیستی که در تمامی جهان رخ می دهد، به ثبت برساند.



بند چهارم:

گزارشی در مورد وضعیت:

وزیر خارجه باید حداکثر تا 15 نوامبر 2004، گزارشی را به کمیسیون روابط خارجی مجلس سنا و کمیسیون روابط جهانی مجلس نمایندگان آمریکا تقدیم کند. این گزارش در مورد اقدامات آنتی سمتیستی در سراسر جهان می باشد که شامل موارد ذیل می باشد:



1ـ ضرب و شتم و یا حمله به نهادها و موسسات متعلق به اقلیت های یهودی مانند: مدارس، معابد و مقابر در کشورهای مختلف.

2ـ واکنش کشورها نسبت به اقدامات آنتی سمتیستی

3ـ تدابیری که دولت ها برای حمایت از آزادی دینی یهودیان اندیشیده اند.

4ـ تلاش هایی که دولت ها در راستای کنار گذاشتن تعصب و گسترش روحیه تسامح صورت می دهند.

5ـ تبلیغاتی که در رسانه های دولتی و غیر دولتی در ایجاد تنفر و انجام اقدامات نژادپرستانه علیه یهودیان پخش می شود.

[donsaeid]

بند پنجم:

تاسیس دفتر ویژه ای برای پیگیری و مجازات اقدامات آنتی سمتیستی:

یک بند به اساس نامه وزارت خارجه که در سال 1956 صادر شده است، اضافه خواهد شد که جای آن بعد از بند 58 ـ 22/ U.S.C 2730 خواهد بود. بند جدید به شرح ذیل است:

بند شماره 59، پیگیری و مجازات اقدامات آنتی سمتیستی:

1ـ تشکیل دفتری برای پیگیری و مجازات اقدامات آنتی سمتیستی: وزیر امور خارجه اجرای آن را به عهده خواهد داشت و جزء چارت تشکیلاتی این وزارتخانه خواهد بود.

2ـ رئیس دفتر:

الف ـ نماینده ویژه پیگیری و مجازات آنتی سمتیست ها: رئیس این دفتر به منزله نماینده ویژه پیگیری و مجازات اقدامات آنتی سمتیستی می باشد که در این بند از آن با عنوان "نماینده ویژه" یاد می شود.

ب ـ تعیین نماینده ویژه: وزیر امور خارجه تعیین نماینده ویژه را به عهده خواهد داشت و وزیر خارجه این اختیار را دارد که اگر بهتر دید، نماینده را از میان کارمندان رسمی و کارمندان وزارت تعیین کند. ضمنا وزیر خارجه می تواند تا پیش از آنکه نماینده را به صورت رسمی تعیین کند، به یکی از مسئولان و کارکنان وزارت اجازه دهد که این پست را به عهده گیرد.

ج ـ هدف دفتر: تاسیس این دفتر با اهداف ذیل انجام می گیرد:



1ـ پیگیری و مقابله با رخدادهای آنتی سمتیستی و اقدامات تحریک آمیز علیه یهودیان.

2ـ نظارت و ارزیابی کار تنظیم گزارش و یا بخش ویژه ای از آن که در بندهای ذیل ذکر آن آمده است: (7) و (B) B506 و B2304 که مربوط به بررسی و ارزیابی اقدامات آنتی سمتیستی و میزان و چگونگی آن است تا اینکه این مسئله در گزارش سالیانه حقوق بشر جای گیرد.

3ـ نظارت و ارزیابی بخش مربوط به بندهای (IV) ، A(1( B102 در مورد قانون آزادی های دینی در سراسر جهان که در سال 1998 تنظیم شده است. (1) (( B ـ U.S.C 6421 22(( IV (( A که مربوط به ارزیابی و توصیف اقدامات آنتی سمتیستی و میزان و چگونگی آن و همچنین اقدامات تحریک آمیز آنتی سمتیستی می باشد تا آنکه در ضمن گزارش سالیانه در مورد آزادی های دینی در سطح جهانی مورد بررسی قرار گیرد.

دـ رایزنی ها: نماینده ویژه پیگیری و مقابله با آنتی سمتیزم می تواند در کارهای خود با سازمان های محلی و همچنین نهادهای بین المللی غیر دولتی و یا هر موسسه دیگری که رایزنی با آن را گامی در راه اجرای وظایفش می داند، به رایزنی بپردازد.

بند ششم:

ذکر بیانیه ها در گزارش سالیانه وزارت امور خارجه در رابطه با اقدامات آنتی سمتیستی در کشورهای خارجی.

الف ـ درج بیانیه ها درگزارش مربوط به اجرای حقوق بشر در هر کدام از کشورها. بر این اساس قانون کمک های خارجی 1961 (22 U.S.C 2151 etseq) این موارد به آن اضافه می شود:



1ـ در بند [ 116 () (d 22 u.s.c 2151 d) n)]

الف) اشاره به بندهای 8، 9، 10

ب) بعد از بند (7) بند ذیل اضافه می شود.



( تا حد ممکن، طبیعت و میزان حوادث آنتی سمتیستی و همچنین تحریک به انجام اقدامات آنتی سمتیستی که در سال گذشته شاهد بوده ایم، ثبت خواهد شد، که موارد ذیل را شامل می شود:

الف ـ خشونت های جسمی یا آزار ملت یهود و یا تخریب موسسات یهودی از جمله مدارس، معابد و گورستان.

ب ـ تبلیغات هایی که در رسانه های دولتی و غیر دولتی در راستای تشویق تنفر نژادی یا اقدامات خشونت بار علیه یهودیان انجام می شود.

ج ـ ثبت اقداماتی که دولت ها در برخورد با اقدامات خشونت طلبانه انجام داده اند و یا تدابیر لازمی که برای متوقف ساختن هر گونه تبلیغ و یا تحریک علیه یهودیان اندیشیده شده است.

د ـ تلاش های دولت ها در راستای وضع قوانین مربوط به حمایت از آزادی دینی ملت یهود.

هـ ـ تلاش هایی که دولت ها صورت می دهند تا آموزش ها در راستای زدودن روحیه تعصب و گسترش روحیه تسامح باشد.

2ـ و بعد از جمله چهارم بند [2304 (s( b02 (b) b22 u.s.c] این جمله گنجانده خواهد شد: تا حد امکان، ماهیت و طبیعت حوادث آنتی سمتیستی مشخص شود که منظور حوادثی است که در بند [116 () (d] ذکر آن آمده است.

ب ـ درج بیانیه ها در گزارش سالیانه آزادی های دینی در جهان، بر اساس بند [102 ((b) 1a) ()] مربوط به "قانون آزادی های دینی در جهان" که عبارت های ذیل به آن اضافه می شود:



1ـ بند (II) واژه ( و = AND) در آخر بند.

2ـ در بند (III) نقطه ای که در آخر است، حذف می گردد و جای خود را به (و = AND) می دهد.

3ـ در بند (III) جمله جدیدی با این مضمون اضافه خواهد شد:



تا حد امکان، ماهیت و طبیعت اقدامات آنتی سمتیستی و همچنین اعمال تحریک آمیز علیه یهودیان در هر کشوری که در سال گذشته اتفاق افتاده است، ثبت شود. این اقدامات شامل موارد ذیل است:

1ـ هر گونه ضرب و شتم و یا آزار و اذیت ملت یهود و همچنین اقدامات خشونت بار و یا تخریب موسسات یهودی و یا فرم های تبلیغاتی رسانه های دولتی و یا غیر دولتی که متضمن تحریک افراد علیه یهودیان است.

2ـ تدابیر لازمی را که دولت در هر کشور برای مقابله با اقدامات خشونت بار علیه یهودیان و یا متوقف ساختن هر گونه تبلیغ و یا تحریک برای انجام اقدامات آنتی سمتیستی اندیشیده است که در برگیرنده قوانین و اقدامات اجرایی برای تامین آزادی دینی یهودیان و همچنین تلاش برای گسترش روحیه ضد تعصبی و همچنین گسترش اندیشه تسامح است.

ج ـ تاریخ اجرای متون قانونی اضافه شده به قانون مقابله با آنتی سمتیسم:

متن بخش اضافات که شامل بندهای فرعی "الف" و "ب" می شود، به همراه اولین گزارشی که ارائه می شود، اجرا خواهد شد، البته به اقتضای بند: [02 S، (b) 116 B d))] در قانون مساعدت های خارجی سال 1961:

[22 u.s.c 2151 ، (d) n 2304 b))] و بند [102(b)] در قانون آزادی های دینی در سطح جهان در سال 1998 [22 u.s.c 6312 b))] که بعد از 180 روز از تاریخ وضع این قانون صادر می شود.

امضا: سخنگوی مجلس نمایندگان آمریکا

معاون رئیس جمهور آمریکا و رئیس مجلس سنای آمریکا