Be'sat (jashne Maba'as)

[mahsaak]

ستاره ای بدرخشيد و ماه مجلس شد
دل رميده ما را انيس و مونس شد

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت
بغمزه مسئله آموز صد مدرس شد

ببوی او دل بيمار عاشقان چو صبا
فدای عارض نسرين و چشم نرگس شد

بصدر مصطبه ام می نشاند اکنون دوست
گدای شهر نگه کن که مير مجلس شد

طربسرای محبت کنون شود معمور
که طاق ابروی يار منش مهندس شد

لب از ترشح می پاک کن برای خدا
که خاطرم به هزاران گنه موسوس شد

کرشمه تو شرابی به عارفان پيمود
که علم بی خبر افتاد و عقل بی حس شد

چو زر عزيز وجودست شعر من آری
قبول دولتيان کيميای اين مس شد

خيال آب خضر بست و جام کيخسرو
بجرعه نوشی سلطان ابوالفوارس شد

زراه ميکده ياران عنان بگردانيد پ
چرا که حافظ از اين راه برفت و مفلس شد

می آید از غـــــــار حـــــــــــرا ، آوای جــــبریل امـــین
شد جلوه گر نور خدا ،بر ختـــم المرسلین
از سوی حق آیـــد نــدا ،گویـد بخوان یــــا مـصـطفی
این آیــه عشق خـدا ،این لـــوح قرآن مبین
اقـــــرا باسم ربک بخوان ، ای رمــز ایجـــــاد جهـــان
ای رهنمای عاشقان ،ای دلربای دلنشین
آیــــد ز رب ذوالجلال ، ســـوی نـبی نـــــور جـــمال
شاهد بر این بزم وصال ،باشد امیر المومنین
هنگام هجران گشته طی ،ساقی رسد با جام می
با جرعه های پی زپی،باجان مستان شد قرین
غار حرا میخانه شد ، عالم همه مستانه شد
بر مصطفی پروانه شد مهرش به دلها شد عجین
آن نازنین دلدار ما ، ساقی ما سالار مامکتب نرفته یار ما ، با غمزه ای شد بر ترین

[tatatapesh]

مبارک

[mahsaak]

wwwwwwwwwwwooooooooowwwwwwwwwwww nice pic but not in religion acceptation, happy eid to u

[donsaeid]

[donsaeid]

ولي خداي پاك پيغمبران خود را در تصميمهايشان نيرو داد، و به ظاهر در ديدة ديگران ناتوان نمود، با قناعتي كه دلها و ديدگان را از بينيازي پر ميكرد و با گذشتي كه چشمها و گوشها را مملو ميساخت. اگر پيامبران را نيرويي بود كه كس را ياراي ستيز با آنان نبود و يا عزت و جاهي كه مورد ستم واقع نميشدند يا سلطنتي كه مردم به سويشان گردن ميكشيدند، و از هر سو بار سفر بسته آهنگ ايشان مينمودند تا هيبت و شكوهشان را بنگرند، در اين حال مردم اندرزهايشان را آسانتر ميپذيرفتند و در برابر آنان كمتر سركشي ميكردند، آنگاه از وحشتي كه از عظمت ظاهر انبيا بر آنها چيره ميشد يا به واسطة رغبتي كه آنها را متمايل ميساخت ايمان ميآوردند؛ يعني نيتهايشان خالص نبود و اعمال نيكشان ميان مؤمن حقيقي و ظاهري يكسان بود. اما خدا ميخواهد كه پيروي از فرستادگان وي و تصديقكتابهايش و فروتني در پيشگاهش و تسليم در برابر فرمانش و گردن نهادن به طاعتش اموري باشد خاص او و از هرگونه شايبهاي پاك باشد، كه هر چه آزمايش و امتحان بزرگتر، پاداش و ثواب آن بيشتر است.9
سرانجام در خطبة 226 شاهد شكوائية امام علي(ع) در فراق پيامبر اكرم(ص) هستيم؛ كلماتي كه در هنگام غسل دادن و كفن كردن رسول خدا بيان شده است:
اي فرستاده خدا! پدر و مادرم به فدايت، با مرگ تو رشتهاي گسسته شد كه با مرگ ديگران پاره نشود و آن رشته نبوت و اخبار غيبي و آسماني است.
حادثة خاصي بود مصيبت تو به گونهاي كه آنان كه به مصيبت مرگ تو دچار شوند ديگر سوگها را از ياد بردند، و همگان يكسان در مصيبت مرگ تو عزادار شدند، اگر ما را به شكيبايي فرمان نداده، و از زاري منع نكرده بودي، چنان ميگريستيم تا سرشكمان را به پايان رسانيم، درد جدايي تو در رفتن درنگ ميكند، و رنج و اندوه تو چون يار سوگند خوردهاي همره ماست، در سوگ تو هر چه بيتابي كنيم باز هم اندك است؛ ولي مرگ چيزي است كه كس را ياراي راندن و توان دفع آن نيست، پدر و مادرم فداي تو باد؛ ما را نزد پروردگارت ياد كن و به ما بينديش.

[donsaeid]

[donsaeid]

[donsaeid]

[donsaeid]

[donsaeid]