RedWine
08-22-2006, 04:06 PM
غار زيبای علیصدر در ۷۵ کيلومتری همدان و در کنار روستای علیصدر از توابع شهر کبودر اهنگ واقع شده است. اين غار به دليل وجود گذرگاه های آبی قابل قايق*رانی و اشکال زيبای طبيعی بر ديوارهای غار مورد توجه گردشگران داخلی و خارجی است.
از شهرکبودراهنگ که بگذری تابلوهای کوچک و بزرگ در راه، مسافر را به سمت غار هدايت می*کنند. کمی بعد به محوطه بزرگ بيرونی غار می رسيم. که در واقع مجموعه ای سياحتی است که برای رفاه مسافرين ساخته شده است. از سوئيت های کوچک برای اقامت چند روزه در کنار غار گرفته تا رستوران، زمين بازی برای کودکان و همينطور فروشگاه هايی که صنايع دستی همدان را می فروشند، در اين مجموعه وجود دارد. البته دست فروش ها را هم نبايد ناديده گرفت، آنها هم پای ثابت اين محل هستند.
گذشته غار علیصدر
در مورد تاريخچه شناسايی غار علیصدر نيز می*گويند، مردم روستای علیصدر و روستاهای اطراف از گذشته به وجود غار پی برده بودند و از آب آن استفاده می*کردند. ولی برای اولين بار در سال ۱۳۴۲ يک گروه کوهنوردی از اعضای هيات کوهنوردی همدان اين غار را شناسايی کرد و با وسايل ابتدايی مانند فانوس و تيوپ، مسافتی از غار را طی کرد. پس از آن نيز با پخش خبر کشف غاری شگفت انگيز در اطراف همدان، سيل بازديدکنندگان و محقيقين برای بازديد و مطالعه روانه غار شدند
بازديد از غار علیصدر
برای ورود به غار و تماشای ديدنی*های آن ابتدا بايد بليط گرفت و به صف ايستاد. اگر يک روز تعطيل تابستان را برای ديدن غار انتخاب کرده باشيد، احتمالا بايد يکی دو ساعتی در صف بايستيد تا نوبت شما شود. در اين فاصله می*توانيد سری به بازارهای اطراف بزنيد.
بعد از ورود به غار از تالارهای طبيعی عبور می کنيم که با نورهای رنگی روشنايی زيبايی پيدا کرده اند. پس از رسيدن به ايستگاه اول سوار قايق می*شويم، راهنما از افراد محلی است که با يک قايق پدالی سه قايق ديگر را که با طناب به دنبال هم قطار شده اند می کشد و ضمن هدايت قايق در مسيرهای پر پيچ و خم، گاهی توضيحاتی در مورد غار و اشکال در مسير می دهد.
در مسيرهای تنگ*تر گاهی قايق ها با ديواره غار برخورد می*کنند و مسافرين که جليقه نجات هم بر تن ندارند، از ترس افتادن در آب، در فضای بسته غار سر و صدای کر کننده ای راه می اندازند.
آب داخل غار به قدری زلال و شفاف است که با کمترين نوری به راحتی می توان عمق چند متری غار را ديد. اين آب زلال و بی رنگ و بو است و در بعضی نقاط عمق آن تا ۱۴ متر می*رسد، اما به دليل غلظت بالای کلسيم در اين آب هيچ جانداری در اين آب زندگی نمی*کند. هوای داخل غار خنک و عاری از گرد و غبار است. راهنمای غار می گويد هوای غار در تابستان خنک و در زمستان هوای داخل غار اندکی گرمتر می شود.
عبور از ميان فيل
قايق ها از ميان راهروهای تنگ غار پيش می*روند و زيبايی های غار بر روی ديوارها و سقف غار نظرها را به سوی خود جلب می*کند. قنديل های آهکی آويزان و ستونک های برآمده از کف منظره ای حيرت انگيز ايجاد کرده اند. اين مناظر طبيعی با نورپردازی های جالب و رنگ های مختلف تزئين شده اند.
برخی از مسيرها و اشکال هم برای خود نامی دارند، قايق وارونه، پنجه عقاب، ميدان فيل، کبوتر آزادی، مجسمه آزادی و .. اين نامگذاری*ها به دليل شباهت های مسيرها يا اشکال غار روی آنها گذاشته شده است.
آنقدر محو تماشای زيبايی های غار شده ايم که گذشت زمان را متوجه نمی*شويم و دقايقی بعد به انتهای مسير قايقرانی می*رسيم . قايق ها يک به يک در کنار مسير متوقف می*شوند و مسافرين را پياده می*کنند. از ميان ده*ها تالار آبی غار ما تنها بخشی از يکی از مسيرها را ديده ايم. گفته می شود هنوز هم مسيرهای زيادی از اين غار هستند که تاکنون شناسايی نشده اند.
از شهرکبودراهنگ که بگذری تابلوهای کوچک و بزرگ در راه، مسافر را به سمت غار هدايت می*کنند. کمی بعد به محوطه بزرگ بيرونی غار می رسيم. که در واقع مجموعه ای سياحتی است که برای رفاه مسافرين ساخته شده است. از سوئيت های کوچک برای اقامت چند روزه در کنار غار گرفته تا رستوران، زمين بازی برای کودکان و همينطور فروشگاه هايی که صنايع دستی همدان را می فروشند، در اين مجموعه وجود دارد. البته دست فروش ها را هم نبايد ناديده گرفت، آنها هم پای ثابت اين محل هستند.
گذشته غار علیصدر
در مورد تاريخچه شناسايی غار علیصدر نيز می*گويند، مردم روستای علیصدر و روستاهای اطراف از گذشته به وجود غار پی برده بودند و از آب آن استفاده می*کردند. ولی برای اولين بار در سال ۱۳۴۲ يک گروه کوهنوردی از اعضای هيات کوهنوردی همدان اين غار را شناسايی کرد و با وسايل ابتدايی مانند فانوس و تيوپ، مسافتی از غار را طی کرد. پس از آن نيز با پخش خبر کشف غاری شگفت انگيز در اطراف همدان، سيل بازديدکنندگان و محقيقين برای بازديد و مطالعه روانه غار شدند
بازديد از غار علیصدر
برای ورود به غار و تماشای ديدنی*های آن ابتدا بايد بليط گرفت و به صف ايستاد. اگر يک روز تعطيل تابستان را برای ديدن غار انتخاب کرده باشيد، احتمالا بايد يکی دو ساعتی در صف بايستيد تا نوبت شما شود. در اين فاصله می*توانيد سری به بازارهای اطراف بزنيد.
بعد از ورود به غار از تالارهای طبيعی عبور می کنيم که با نورهای رنگی روشنايی زيبايی پيدا کرده اند. پس از رسيدن به ايستگاه اول سوار قايق می*شويم، راهنما از افراد محلی است که با يک قايق پدالی سه قايق ديگر را که با طناب به دنبال هم قطار شده اند می کشد و ضمن هدايت قايق در مسيرهای پر پيچ و خم، گاهی توضيحاتی در مورد غار و اشکال در مسير می دهد.
در مسيرهای تنگ*تر گاهی قايق ها با ديواره غار برخورد می*کنند و مسافرين که جليقه نجات هم بر تن ندارند، از ترس افتادن در آب، در فضای بسته غار سر و صدای کر کننده ای راه می اندازند.
آب داخل غار به قدری زلال و شفاف است که با کمترين نوری به راحتی می توان عمق چند متری غار را ديد. اين آب زلال و بی رنگ و بو است و در بعضی نقاط عمق آن تا ۱۴ متر می*رسد، اما به دليل غلظت بالای کلسيم در اين آب هيچ جانداری در اين آب زندگی نمی*کند. هوای داخل غار خنک و عاری از گرد و غبار است. راهنمای غار می گويد هوای غار در تابستان خنک و در زمستان هوای داخل غار اندکی گرمتر می شود.
عبور از ميان فيل
قايق ها از ميان راهروهای تنگ غار پيش می*روند و زيبايی های غار بر روی ديوارها و سقف غار نظرها را به سوی خود جلب می*کند. قنديل های آهکی آويزان و ستونک های برآمده از کف منظره ای حيرت انگيز ايجاد کرده اند. اين مناظر طبيعی با نورپردازی های جالب و رنگ های مختلف تزئين شده اند.
برخی از مسيرها و اشکال هم برای خود نامی دارند، قايق وارونه، پنجه عقاب، ميدان فيل، کبوتر آزادی، مجسمه آزادی و .. اين نامگذاری*ها به دليل شباهت های مسيرها يا اشکال غار روی آنها گذاشته شده است.
آنقدر محو تماشای زيبايی های غار شده ايم که گذشت زمان را متوجه نمی*شويم و دقايقی بعد به انتهای مسير قايقرانی می*رسيم . قايق ها يک به يک در کنار مسير متوقف می*شوند و مسافرين را پياده می*کنند. از ميان ده*ها تالار آبی غار ما تنها بخشی از يکی از مسيرها را ديده ايم. گفته می شود هنوز هم مسيرهای زيادی از اين غار هستند که تاکنون شناسايی نشده اند.