About Ardeshir Zahedi

[Rasputin]

[Rasputin]

[donsaeid]

Khoda lanaat kone khaenan be IRAN va IRANI

[Rasputin]

[Rasputin]

:و اين بحران هسته اي چه صيغه اي است كه آمريكا در بوق و كرنا مي دمد ؟ (البته در اينجا چون پاسخ هاي من را ناقص و يا مشابه داد از دو مصاحبه قبلي او نقل قول مستقيم مي كنم / قانعي فرد )

***اردشير زاهدي در مورد آغاز پروژه هسته*اي ايران با اهداف صلح*آميز و سياست آمريكا نسبت به آن مي گويد
"...من در آن زمان وزير خارجه ايران بودم و ما هفتمين يا هشتمين كشوري بوديم كه قرارداد منع گسترش سلاح هاي هسته*اي را امضا كرديم و اين (فن آوري) هم حق ايران بوده و هست و خواهد بود. رويه آمريكا در آن زمان چون اطمينان بيشتري به ثبات و موقعيت ايران داشتند ... مي*دانستند و قبول كرده بودند كه اين حق ايران است... و همين طور دولت فرانسه نيز اين علاقه را داشت و مي*خواستند هم كه با ما همكاري كنند. بعد كه سياست عوض شد در اين چند ساله، اين رويه تا حدي عوض شد به طوري كه مي*بينيم كه در سازمان ملل هم با آن روبرو هستيم. ولي اين حق ايران بوده، هست و خواهد بود و بايد هم به نظر من همان طور كه بارها گفته*ام روي مذاكرات حل بشود و نه با توپ و تفنگ...".

در گفتگو با راديو فرانسه بهره برداري صلح آميز از انرژي هسته اي را حق مسلم ايرانيان و همه كشورهاي عضو آژانس دانست و وي كه در سال 1968 به نمايندگي از ايران پيمان " ان پي تي " را امضا كرده و وزير خارجه حكومت سابق ايران از 1966 تا 1973 بوده است درباره برنامه هسته اي ايران در زمان شاه گفته است:«هدف ايران، يافتن يك منبع انرژي بود كه بتواند جايگزيني براي نفت باشد . زيرا شاه معتقد بود با اين روند استخراج نفت، ايران روزي مجبور خواهد شد آن را براي نيازهاي خود خريداري كند. او قصد داشت براي توليد انرژي به فنآوري صلح آميز اتمي متوسل شود و از نفت تنها در ساخت محصولاتي كه ارزش بيشتري دارند، استفاده شود.

او تصريح كرد، هدف برنامه هسته اي ايران نظامي نبود. اما با اين حال، كاملاً بديهي است زماني كه فنآوري صلح آميز هسته اي به دست مي*آيد، مرحله نظامي آن نيز قهرا در پي خواهد آمد. يعني اگر كشوري مهارت هاي اساسي اين فنآوري را به دست آورد، گسترش و توسعه آن نيز خود به خود حاصل خواهد شد. البته اين روند كمي آهسته و طولاني است، اما به هرحال با ادامه كار به دست خواهد آمد. او در اين خصوص تاكيد مي*كند كه اگر انرژي نظامي هسته اي تحت نظارت هاي بين المللي به دست آيد، ديگر مشكلي پيش نخواهد آمد. »

وي در تاييد سخنان خود مورد اسراييل، هند و پاكستان را پيش مي* كشد كه هرگز پيمان منع گسترش سلاح*هاي هسته*اي را امضا نكردند، ولي امروز در زمره قدرت هاي اتمي به حساب مي**آيند و اين مصداق بارز سياست يك بام و دو هوا در دنياست كه منصفانه نيست

________________________________________
ع/ف: و اين هم گپي ساده بود كه با زاهدي داشتم ؛ از عوامل كودتا كه در 26 مرداد 1332 در خارج از شهر اصفهان با سرهنگ امير قلي ضرغام معاون لشگر اصفهان ملاقات كرد و از وي خواست كه در صورت لزوم براي كودتا قواي خود را به تهران حركت دهد و ضرغام هم به وي پاسخ مثبت داد و يك روز پس از آنكه هندرسن سفير آمريكا با مصدق ديدار كرد ، بعد از ظهر 2 مرداد 1332 فرمان نخست وزيري سرلشگر زاهدي توسط كودتا چيان از راديو تهران خوانده شد و سقوط دولت مصدق را اعلام كردند .

اردشير – همين مصاحبه شونده ما – كه براي كسب قدرت پدر چنين كرد ، نمي دانست كه روز 16 فروردين 1334 پدرش بايد تسليم نظر شاه و آمريكا و توافق آنان شود و استعفا دهد ( چون سپهبد زاهدي ميداني براي عرض اندام شاه حسود نمي گذاشت و خود را سامان ده كودتا مي دانست ) و سپس به عنوان رياست نمايندگي دايم ايران در دفتر اررپايي سازمان ملل متحد در ژنو منصوب شد .

اردشير در 19 شهريور 1336 با شهناز پهلوي ازدواج كرد . و در 25 دي 1338 سفير كبير ايران در آمريكا شد . و بعد وزير خارجه شد . و دوباره در 8 دي 1351 سفير ايران در آمريكا شد . در 18 شهريور 1357 كه حامل پيام كارتر به شاه بود وارد ايران شد در 17مهر ماه پيام را به شاه داد . در 17 دي 1357 توسط ميرفندرسكي از كار بركنار مي شود و در 19 دي با موافقت بختيار – براي هميشه - از ايران خارج شد و يا به عبارتي ديگر از صحنه سياسي ايران بيرون رفت كه رفت و ديگر تاريخ مي ماند و قضاوت بي رحمش كه هر انساني چه كرده است ؟! .

[Rasputin]

اردشير زاهدي وزيرخارجه پيشين ايران، با انتشار نامه سرگشاده*اي خطاب به سناتور جان مك*كين اعلام كرد، ايران همواره قرباني تجاوز بوده است.

سناتور مك*كين نامزد پيشرو جمهوري*خواهان در انتخابات آينده آمريكا هفته گذشته در ميزگردي در يك پايگاه دريائي آمريكا گفته بود، نگران جاه*طلبي ايراني*ها است كه "قدمتي تاريخي مبني بر تسلط پارس*ها بر منطقه دارد."

اردشير زاهدي در نامه خود با اظهار تاسف از چنين اظهاراتي از سوي يك مقام رسمي سناي آمريكا در مورد تاريخ و فرهنگ كهن ايران، نوشته است:"اين اشارات در قالبي تاريخي مي*تواند ناقل پيام مبهمي به آمريكائيان درباره ايرانيان، در اين روزهاي حساس باشد."

زاهدي در اين نامه تاكيد كرده است، در طول 20 سال فعال ديپلماتيك و دوستي با 7 رييس جمهور آمريكا، هرگز نشنيده است كه آنان بگويند؛ ايران در طول تاريخ پرافتخار و همزيستي صلح آميز با همسايگان، انديشه تسلط بر آنان را در سر مي پرورانده است.

وزيرخارجه پيشين ايران در دوره قبل از انقلاب در بخش ديگري از نامه خود خطاب به مك*كين نوشته است:"در طول قرون ايران قرباني اشغال و تجاوز بيگانگان از چپ و راست، از اسكندر و اعراب و مغول و حتي افاغنه و روسيه قرار گرفته تا همين قرن بيستم كه ارتش*هاي انگلستان و روسيه دوبار ايران بي*طرف و بدون دفاع را در بحبوحه دو جنگ جهاني نيمه اول قرن بيستم به اشغال خود درآوردند."

اردشير زاهدي فرزند فضل الله زاهدي، در سال ١٣٣٨ براي اولين*بار به سفارت ايران در واشنگتن منصوب شد و به مدت دو سال در اين مقام خدمت كرد. وي در سال ١٣٤٠به ايران بازگشت و در سال ١٣٤١در دولت اسدالله علم سفارت كبراي شاهنشاهي ايران در لندن در دربار "سنت*جيمز" را به عهده گرفت. زاهدي در سال ١٣٤٥در دولت امير عباس هويدا به وزارت امور خارجه ايران منصوب شد. وي در سال 1351 بارديگر سفير ايران در آمريكا شد و تا پايان حكومت پهلوي در همين سمت ماند.

زاهدي نوشته با قبول اين واقعيت كه آمال تاريخي ملت ها، از جمله ايرانيان، با رفتن و آمدن دولت ها و رژيم ها تغيير نمي كند، هيچ يك از مورخان اين پندار را كه "ايرانيان به قدمت تاريخ، آمال تسلط بر منطقه را دارند" ثبت نكرده اند

اردشير زاهدي وزير خارجه پيشين ايران به سخنان سناتور آمريكائي جان مك كين كه درباره "آمال تاريخي ايرانيان جهت تسلط بر منطقه" ايراد كرده، پاسخ شديد الحني داد.

سناتور مك كين كه نامزد پيشرو جمهوري خواهان براي رياست جمهوري آينده آمريكاست هفته گذشته در ميز گردي در يك پايگاه دريائي آمريكا بعد از اشاره به پيشرفت هاي ايران در زمينه غني سازي اورانيوم كه به گفته وي در عين حال مي تواند در ساخت و توليد سلاح اتمي استفاده شود، گفته است : "من همچنان نگران جاه طلبي ايراني ها هستم كه قدمتي تاريخي مبني بر تسلط پارس ها بر منطقه دارد".

آقاي زاهدي در نامه خود يادآور شده كه اين اشارات در قالبي تاريخي ميتواند ناقل پيام مبهمي به آمريكائيان درباره ايرانيان، در اين روزهاي حساس باشد. به نوشته وي "خواندن اظهارات سناتور مك كين در حالي كه قلب او را بعنوان يك ايراني جريحه دار ساخته، بدون شك اكثريت ايرانيان را به عمق آگاهي ها و درك "سناتور محترم" نسبت به تاريخ گذشته و معاصر ايران مايوس كرده است.

زاهدي نوشته با قبول اين واقعيت كه آمال تاريخي ملت ها، از جمله ايرانيان، با رفتن و آمدن دولت ها و رژيم ها تغيير نمي كند، هيچ يك از مورخان اين پندار را كه "ايرانيان به قدمت تاريخ، آمال تسلط بر منطقه را دارند" ثبت نكرده اند.

وزير خارجه پيشين ايران نوشته است: "در يك دوره ۲۰ ساله از ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۹ كه با ۷ رئيس جمهوري آمريكا كار كرده و افتخار دوستي صميمانه اي را با همه آنها داشته ام از هيچ يك نشنيده بودم كه كشور من در طول تاريخ پرافتخار و همزيستي صلح آميز با همسايگان انديشه تسلط بر آنان را در سر مي پرورانده است.

به عقيده آقاي زاهدي، "برعكس، در طول قرون ايران قرباني اشغال و تجاوز بيگانگان از چپ و راست، از اسكندر و اعراب و مغول و حتي افاغنه و روسيه قرار گرفته تا همين قرن بيستم كه ارتش هاي انگلستان و روسيه دوبار ايران بي طرف و بدون دفاع را در بحبوحه دو جنگ جهاني نيمه اول قرن بيستم به اشغال خود درآوردند".

زاهدي كه ۷۹ سال دارد و آخرين مقام او در رژيم گذشته سفير ايران در واشنگتن بود در نامه نسبتاً مفصل خود با اشاره به اين كه در همه دوران بعد از جنگ دوم جهاني، ايران نيرومند بعنوان عامل مهم تامين صلح و ثبات خاورميانه و آسياي باختري در قلب سياست همه زمامداران آمريكا، دموكرات و جمهوري خواه بود نوشته " محتمل است انقلاب ۱۹۷۹ پي امدهاي مغايري در توازن ايراني كه همواره عامل ثبات در منطقه بود بوجود آورده باشد، اما چنين پيامدهائي محققاً ريشه در آرزو و آمال تاريخي ايرانيان ندارد."
زاهدي ادامه مي دهد تجربه تلخ تجاوزات بيگانگان در گذشته به ايرانيان آموخت كه در جلوگيري و دفع هر تجاوز احتمالي تنها گزينه پيش روي آنان آمادگي و قوي بودن در دفاع از وقار، تماميت و حاكميت سرزمين اجدادي است.

"ايرانيان اين آمادگي و ايستادگي را در ۱۹۸۰ و بدنبال تجاوز ارتش صدام، صرف نظر از كمك هاي بيدريغ غرب و شرق و نيز برخي از كشورهاي ثروتنمد نفت خيز منطقه به ديكتاتور بغداد به اثبات رسانيدند".

زاهدي در نامه خود اظهار تعجب كرده كه اشارات سناتور مك كين بخصوص در جمعي آشنا با تاريخ ايران ايراد شد كه حداقل از انتساب نخستين اعلاميه حقوق بشر به كوروش، رهائي يهوديان در بابل و هموار ساختن راه بازگشت آنان به سرزمين موعود كاملاً آگاه بودند.

هرالد تريبيون بين المللي، از جمله روزنامه هائي كه اشارات مك كين را در شماره ۹ فوريه چاپ كرد، از روي تصادف در همان صفحه و در ستون نقل اخبار يك صد سال قبل گزارشي داشت از تهران بدين مضمون كه : جلسه علني مجلس شورا در روز ۶ فوريه ۱۹۰۸ بدليل اعتراض به ورود و نفوذ قزاق هاي بيشتري از روسيه به سرزمين آذربايجان ايران متشنج بود.

زاهدي با اشاره به اين "حسن تصادف" نامه خود را با اين كلمات به پايان برده كه بهانه روس ها براي تجاوز به خاك ايران نيازي به تعبير و تفسير بيشتر ندارد.

[Rasputin]

Dear Sir,

Senator MacCain’s recent remarks on Iran at a panel discussions (I.T. 9 – 10 February) in which he expressed concern over the Iranians ambition, “which are as old as history: a Persian domination of the region” was to me heart breaking. Such remarks could have conveyed an ambiguous message in these crucial days to the American people. His remarks are also disappointing to the majority of the Iranians as to the senator’s knowledge and understanding of Iran’s history, past and contemporary.

By assuming the fact that the aspirations of all nations, including those of the Iranians do not change with the going and the coming of an administration or regime, I do not recall any historian has recorded “as old as history” an ambition of the domination of the region by the Persians.

Having had the privilege of working closely from 1959 to 1979 with seven American Presidents from both parties, with all of whom I am proud to say I had most cordial friendships, I never came across a similar remark by any of them that my country at any time in its more than two and half thousand years of proud history and peaceful co- existence had an eye on the neighbouring territories or indeed the ambition of dominating them. On the contrary, it was Iran that throughout the same period of her existence had been invaded by foreign adventurers, beginning by Alexander the Great in 335 B.C , the Arabs in 633–656, the Mongols in the 13 Century, the Afghans and the Russians in the 18th and 19 centuries - up to the last occupations of a neutral and defenceless Iran by the British and Russian armies during the first and second world wars.

In fact throughout post Second World War era and up to 1979 the emergence and existence of a powerful Iran was the core of the US policy under various administrations, both the Republican and Democrat, as a vital source of maintaining peace and stability of the Middle East and Western Asia. The 1979 revolution in Iran may temporarily have had certain adverse consequences on the balance of such Iranian factor of stability, but surely it has no origin in the alleged historical ambition.

Having had the bitter experience of the past invasions from east and west, north and south of the glob, the sole choice for the Iranians to deter the would be aggressors had been and is to become powerful enough to defend their land, dignity, integrity and sovereignty. This was last proved in the 1980s invasion of southern Iran by Saddam’s Iraqi army; notwithstanding the generous support provided by the west and the east as well certain regional oil rich nations to the dictator of Baghdad.

Astonishingly, the distinguished Senator’s remarks were made at a gathering well familiar with the Persian history; the least with the Cyrus the Great first Declaration of the Human Rights and his treatment of the Jews in Babylon, paving their return to the Promised Land.

Ironically, your paper in reporting Senator MacCain’s lecture on the Persian history, noted side by side a dispatch from Tehran back precisely 100 years ago; in February 1908 in its “In Our Pages” column: “of the sitting of the (Persian) National Assembly as a very stormy one due to further entry of Russian Cossacks in the Persian territory of Azarbyjan” on a pretext that need no amplification!


Yours truly,

Ardeshir Zahedi
Villa les Roses
Montreux
Switzerland
13 February 2008


H.T. Ardeshir Zahedi was the Shah’s ambassador in Washington twice in the late fifties and early seventies and was Iran’s foreign affairs minister 1967 to 1970.

[Dokhtar Bandari]

[Dokhtar Bandari]

ooooooooooooopppps.. taghalob kardam...lol