Tweet
نام بابک خرمدين برای هر ايرانی که دست کم تا سال دوم راهنمايی، يعنی حدود دوازده سالگی در اين کشور درس خوانده باشد آشناست.
در کتاب تاريخ مدارس ايران از بابک خرمدين به عنوان فردی "مدعی پيامبری" در آذربايجان نام برده شده که دينی تازه ابداع کرد که پيروانش خود را خرمدين می ناميدند و به سرخ جامگان مشهور بودند، مردی که در برابر نفوذ و گسترش اسلام در ايران قدبرافراشت و سرانجام جان بر سر اين قيام نهاد.
بخشی از ايرانيان، قيام بابک خرمدين در برابر نفوذ و گسترش اسلام را تعبير به قيام او در برابر اعراب می کنند که از ديد آنان اشغالگرانی بوده اند که شاهنشاهی ساسانی را فروپاشاندند و باعث شدند کشورشان تا نهصد سال از داشتن دولت مرکزی ايرانی محروم بماند.
از اين نگاه، بابک به جای اينکه مدعی پيامبری خوانده شود در مقام قهرمان ملی جای می گيرد و ارج نهاده می شود.
اما بابک خرمدين طی سالهای اخير جايگاه تازه ای در ايران يافته و پس از حدود دوازده قرن دوباره پا در ميدان جدلهای سياسی کشورش گذاشته است.
در شهرستان کليبر در استان آذربايجان شرقی، در کوهستانی که از دورافتاده ترين نقاط ايران به شمار می رود بازمانده های دژی باستانی به نام قلعه بذ وجود دارد که بنابر متون مختلف تاريخی، بابک خرمدين از آنجا قيام کرد و امروزه نيز اين قلعه به نام بابک مشهور است.
کوهستانی که قلعه بذ در آن جای دارد به دليل طبيعت زيبا و آب و هوای ييلاقی اش از ديرباز تفريحگاه تابستانی مردم شهرهای اطراف بوده، اما طی سالهای اخير، شمار مردمی که برای گذراندن روزی تعطيل به اين کوهستان می روند بيشتر و دامنه مسافران آن گسترده تر شده است.
در گوشه و کنار جمعيت انبوه مسافران قلعه بابک، طی سالهای اخير تجمعهايی ديده شده از افرادی که به تبليغ برای برخورداری آذربايجانيان از حقوقی پرداخته اند که قانون اساسی ايران برای قوميتها درنظر گرفته، همچون تحصيل به زبان ترکی در مدارس.
قلعه بابک
قلعه بابک پس از قرنها بار ديگر در تاريخ ايران تحت نظارت امنيتی قرار گرفته است
اما برخی از شرکت کنندگان اين اجتماعات از اين هم فراتر رفته و خواسته های مهمتری مطرح کرده اند تا آنجا که حتی از جدايی آذربايجان از ايران و تشکيل کشوری يکپارچه با جمهوری آذربايجان سخن گفته و پرچم اين جمهوری را برافراشته اند.
اين قبيل اقدامات بوده که حساسيت روزافزون حکومت ايران را برانگيخته و باعث شده است قلعه بابک پس از قرنها بار ديگر در تاريخ ايران تحت نظارت امنيتی قرار گيرد.
اين حساسيتهای امنيتی در يکی دو سال اخير رسماً از زبان مقامات ايرانی و مراجع مذهبی مطرح شده، به طوری که اين حساسيتها متوجه شخص بابک خرمدين نيز شده است.
آيت الله موسوی اردبيلی، رئيس اسبق دستگاه قضائی ايران از اينکه بابک خرمدين به عنوان يکی از مفاخر آذربايجان مطرح شود ابراز تأسف کرده و گفته: "بابک کسی بود که اردبيل را تاراج کرد و در منطقه عرشه اردبيل به قدر موی سر به کشتار مردم اقدام کرد".
آيت الله صافی گلپايگانی، از مراجع تقليد قم نيز رسماً فتوا داده که ترويج افکار بابک خرمدين و دفاع از مواضع او، معارضه با اسلام و باعث تضعيف هويت اسلامی جامعه است و مسئولان بايد جداً از اين گرايشها جلوگيری کنند.
اما حکومت ايران بيش از آنکه نگران خطری باشد که تبليغ بابک خرمدين ممکن است متوجه اسلام و "هويت اسلامی جامعه" کند، ناخشنود از اين است که به نام بابک خرمدين، تماميت ارضی کشور زير سؤال برود.
در کتاب تاريخ مدارس ايران از بابک خرمدين به عنوان فردی "مدعی پيامبری" در آذربايجان نام برده شده که دينی تازه ابداع کرد که پيروانش خود را خرمدين می ناميدند و به سرخ جامگان مشهور بودند، مردی که در برابر نفوذ و گسترش اسلام در ايران قدبرافراشت و سرانجام جان بر سر اين قيام نهاد.
بخشی از ايرانيان، قيام بابک خرمدين در برابر نفوذ و گسترش اسلام را تعبير به قيام او در برابر اعراب می کنند که از ديد آنان اشغالگرانی بوده اند که شاهنشاهی ساسانی را فروپاشاندند و باعث شدند کشورشان تا نهصد سال از داشتن دولت مرکزی ايرانی محروم بماند.
از اين نگاه، بابک به جای اينکه مدعی پيامبری خوانده شود در مقام قهرمان ملی جای می گيرد و ارج نهاده می شود.
اما بابک خرمدين طی سالهای اخير جايگاه تازه ای در ايران يافته و پس از حدود دوازده قرن دوباره پا در ميدان جدلهای سياسی کشورش گذاشته است.
در شهرستان کليبر در استان آذربايجان شرقی، در کوهستانی که از دورافتاده ترين نقاط ايران به شمار می رود بازمانده های دژی باستانی به نام قلعه بذ وجود دارد که بنابر متون مختلف تاريخی، بابک خرمدين از آنجا قيام کرد و امروزه نيز اين قلعه به نام بابک مشهور است.
کوهستانی که قلعه بذ در آن جای دارد به دليل طبيعت زيبا و آب و هوای ييلاقی اش از ديرباز تفريحگاه تابستانی مردم شهرهای اطراف بوده، اما طی سالهای اخير، شمار مردمی که برای گذراندن روزی تعطيل به اين کوهستان می روند بيشتر و دامنه مسافران آن گسترده تر شده است.
در گوشه و کنار جمعيت انبوه مسافران قلعه بابک، طی سالهای اخير تجمعهايی ديده شده از افرادی که به تبليغ برای برخورداری آذربايجانيان از حقوقی پرداخته اند که قانون اساسی ايران برای قوميتها درنظر گرفته، همچون تحصيل به زبان ترکی در مدارس.
قلعه بابک
قلعه بابک پس از قرنها بار ديگر در تاريخ ايران تحت نظارت امنيتی قرار گرفته است
اما برخی از شرکت کنندگان اين اجتماعات از اين هم فراتر رفته و خواسته های مهمتری مطرح کرده اند تا آنجا که حتی از جدايی آذربايجان از ايران و تشکيل کشوری يکپارچه با جمهوری آذربايجان سخن گفته و پرچم اين جمهوری را برافراشته اند.
اين قبيل اقدامات بوده که حساسيت روزافزون حکومت ايران را برانگيخته و باعث شده است قلعه بابک پس از قرنها بار ديگر در تاريخ ايران تحت نظارت امنيتی قرار گيرد.
اين حساسيتهای امنيتی در يکی دو سال اخير رسماً از زبان مقامات ايرانی و مراجع مذهبی مطرح شده، به طوری که اين حساسيتها متوجه شخص بابک خرمدين نيز شده است.
آيت الله موسوی اردبيلی، رئيس اسبق دستگاه قضائی ايران از اينکه بابک خرمدين به عنوان يکی از مفاخر آذربايجان مطرح شود ابراز تأسف کرده و گفته: "بابک کسی بود که اردبيل را تاراج کرد و در منطقه عرشه اردبيل به قدر موی سر به کشتار مردم اقدام کرد".
آيت الله صافی گلپايگانی، از مراجع تقليد قم نيز رسماً فتوا داده که ترويج افکار بابک خرمدين و دفاع از مواضع او، معارضه با اسلام و باعث تضعيف هويت اسلامی جامعه است و مسئولان بايد جداً از اين گرايشها جلوگيری کنند.
اما حکومت ايران بيش از آنکه نگران خطری باشد که تبليغ بابک خرمدين ممکن است متوجه اسلام و "هويت اسلامی جامعه" کند، ناخشنود از اين است که به نام بابک خرمدين، تماميت ارضی کشور زير سؤال برود.