Pistachio

[Rasputin]

The Pistachio (Pistacia vera, Anacardiaceae; sometimes placed in Pistaciaceae) is a small tree up to 10 m tall, native to mountainous regions of central and southwestern Asia such as the Kopet Dag mountains of Turkmenistan southwest to northeastern Iran and western Afghanistan. It has deciduous pinnate leaves 10-20 cm long.

The plants are dioecious, with separate male and female trees. The flowers are apetalous and unisexual, and borne in panicles. The fruit is a drupe, containing an elongated seed (a nut in the culinary sense, but not a true botanical nut) with a hard, whitish shell and a striking light green kernel, having a very characteristic flavour.

When the fruit ripens, the shells split open partially . This happens with an audible pop, and legend has it that lovers who stand under a pistachio tree at night and hear the nuts popping open will have good luck.

[Rasputin]

با افزایش تولید پسته در ایران سال گذشته 140 هزار تن آن به ارزش 823 میلیون دلار صادر شده و پیش بینی می شود امسال صادرات پسته به 150 هزار تن برسد.
این میزان صادرات پسته در مقایسه با سال 1383 از نظر وزن و قیمت افزایش نشان می دهد. در این سال 129 هزار تن پسته به ارزش 523 میلیون دلار به خارج صادر شده بود.

تولید پسته نیز در سه سال گذشته افزایش یافته و از 180 هزار تن در سال 1383 به 220 هزار تن در سال گذشته رسیده و پیش بینی می شود امسال این رقم به حدود 250 هزار تن افزایش یابد.

نیمی از پسته صادراتی ایران در سال گذشته به کشورهای هنگ کنگ و امارات متحده عربی صادر شده که تا کنون بازار قابل توجهی به حساب نمی آمدند و دو کشور آلمان و ایتالیا که پیش از این درصدر فهرست خریداران پسته ایران قرار داشتند میزان کمی از پسته از ایران خریده اند.

ده سال پیش یعنی در سال 1374 از مجموع 124 هزار تن پسته ای که ایران صادر کرده بود اروپا با خریداری بیش از 100 هزار تن مهمترین مشتری پسته ایران بود.

محدودیت های اروپا

تغییر بازارهای صادراتی در پی محدویت هایی صورت گرفته است که اتحادیه اروپایی هشت سال پیش بر واردات پسته ایران اعمال کرده و هنوز کما بیش ادامه دارد.

به علت محدویت ها و سختگیری هایی كه اتحاديه اروپا برای اطمينان از سلامت و بهداشتی بودن، سر راه پسته ايران قرار داده صادرات به اين اتحاديه به شدت افت کرده است.

اتحاديه اروپا شهريور ماه سال 1376(سپتامبر 1997) واردات پسته ايران را به دليل آلودگی به "افلاتوكسين" كه گفته می شود سرطان زاست، ممنوع كرد.

اين ممنوعيت چهار ماه بعد در حالي برداشته شد كه هياتی اروپايی با سفر به ايران گزارشی از وضعيت بهداشتی پسته ارائه كرد.

گزارش اين هيات با توصيه هايی برای افزايش كيفيت بهداشتی پسته در مراحل كاشت، داشت و برداشت همراه بود و سبب شد اتحاديه اروپا با تعيين مبادی ورودی معينی، مجوز واردات پسته ايران به اروپا را صادر كند.

اتحاديه اروپا صادركنندگان پسته را ملزم كرد برای محموله های پسته گواهينامه رسمی دولت ايران را ارائه كنند و در صورتی كه ثابت شود گواهينامه های صادر شده قابل اعتماد است آن گاه از حجم بازرسی ها كاسته خواهد شد.

همزمان ايران نیز برنامه گسترده ای را برای اطمينان از رعايت استانداردهای مورد نظر اتحاديه اروپا به اجرا گذاشت و تلاش کرد جلوی صادرات پسته آلوده را به هر شكل ممكن بگيرد.
صادرات پسته نقش مهمی در صادرات ایران دارد

اما گزارش هایی که هر ساله در باره پس فرستادن محموله های صادراتی پسته از اتحاديه اروپا منتشر می شود نشان می دهد که مشکل آلودگی برطرف نشده و به همین علت پسته صادراتی ایران همچنان با محدویت هایی برای ورود به اتحادیه اروپا مواجه است.

کنترل و نظارت بر صادرات

دکتر نادر دُرکی رئیس اداره کنترل و نظارت بر مواد غذایی رفسنجان می گوید: "برنامه دقیقی برای صادرات پسته تهیه شده است و اجازه صادرات پسته زمانی صادر می شود که نمونه های آزمایشگاهی آن مورد تائید باشد."

به گفته آقای دُرکی از تمام پسته هایی که برای صادرات کاندید می شوند نمونه برداری می شود و این نمونه در آزمایشگاهی مجهزی که نه سال پیش برای همین منظور در رفسنجان ایجاد شده مورد بررسی قرار می گیرد.

از هر 25 تن پسته که به طور میانگین 25 میلیون عدد پسته است 30 کیلو یعنی 30 هزار دانه پسته انتخاب می شود و بعد از گذراندن مراحل آزمایشگاهی و تائید آن، اجازه صادرات داده می شود.

تاکنون بیشتر از 50 هزار نمونه آزمایش شده است و به گفته دکتر درکی هر ساله هفت تا هشت هزار نمونه آزمایشگاهی مورد بررسی قرار می گیرد.

با وجود تلاش هایی که برای کاهش آلودگی پسته انجام شده مشکل هنوز به طور کامل حل نشده است و هر ساله مقادیری از محموله های پسته صادراتی ایران به خصوص از اروپا برگشت داده می شود.

آقای دُرکی می گوید: "باید یک کار همگانی صورت بگیرد. مشکل آلودگی فقط با این کار حل شدنی نیست چون ما فقط جلوی پسته های آلوده را می گیریم در حالی که باید جلوی آلوده شدن را گرفت. این کار لازم است اما کافی نیست و ما باید حلقه های طولانی این زنجیر را اصلاح کنیم چون هر کدام از حلقه های اشکال داشته باشد این زنجیر پاره است."

نگهداری درختان، روش کود دهی، سم پاشی، هرس، چیدن، پوست کنی و انبار داری از و مخصوصا حمل از بنادر از جمله مراحلی است به گفته کارشناسان نقش انکار ناپذیری در تولید محصول مرغوب دارند بنابر این باید روش های صحیح تولید محصول به باغداران و صادر کنندگان آموزش داده شود و گر نه پسته همیشه در معرض ابتلا به افلاتوکسین قرار خواهد داشت.

مغز پسته در حالت طبيعي 5 تا 7 درصد آب دارد و اگر به دلايلی ميزان رطوبت آن از 13 درصد بيشتر شود قارچی به نام "اسپرژيلوس" در آن فعال می شود كه ضمن فاسد كردن مغز پسته، سمی به نام افلاتوكسين از خود به جای می گذارد كه برای انسان خطرناك است.

راهی برای مبارزه با قارچ اسپرژيلوس كه وارد مغز پسته مي شود وجود ندارد و تنها راه مبارزه با آن، جلوگيری از ورود اين قارچ به مغز پسته است. به گفته كارشناسان، باغداران بايد در هنگام جمع آوری پسته از تماس آن با خاك جلوگيری كنند و محصول برداشت شده را از رطوبت ديدگی و محيط مرطوب دور نگهدارند.

بازارهای تازه

بازارهای تازه باعث شده تا پسته ايران بازارهای تازه ای در حاشیه خلیج فارس و آسیا برای خود دست و پا کند و كشورهای حاشيه خليج فارس و شرق آسيا برای پسته بيابد.

در چند سال گذشته ایران تلاش زیادی انجام داده تا خود را با استانداردهای اروپا هماهنگ کند و در عین حال بازارهای تازه ای نیز برای پسته های صادراتی خود بیابد.

شواهد حکایت از آن دارد که ایران به عنوان بزرگترین تولید کننده پسته جهان که زمانی بیشتر از 90 درصد بازار پسته اروپا را در دست داشته، این بازار را به رقیب خود امریکا واگذار کرده و برای خود بازارهای جديدی در كشورهای حاشيه خليج فارس و شرق آسيا دست و پا کرده است.

به نظر می رسد سختگیری های اتحادیه اروپا و موانع موجود بر سر واردات پسته به کشورهای عضو این اتحادیه، ایران را واداشته بازارهای هدف خود را تغییر دهد و مشتریان تازه ای برای این محصول صادراتی بیابد.

البته مقررات آسانتر ورود پسته به کشورهای حاشیه خلیج فارس و آسیای جنوبی شرقی در موفقیت ایران برای بازاریابی این محصول نقش اساسی ایفا کرده است.

ايران بزرگترين توليد كننده و صادر كننده پسته در جهان است و بيش از 40 درصد توليد جهاني را در اختيار دارد و امریکا بعد از این کشور دومین تولید کننده پسته است.

فصل برداشت پسته در باغ های رفسنجان



آمریکا رقیب ایران

تا پیش از انقلاب 1979 صادرات پسته ایران بسیار محدود بود و از 5 هزار تن در سال تجاوز نمی کرد که بخش عمده آن به امریکا صادر می شد.

با وقوع انقلاب و تحریم اقتصادی ایران از سوی امریکا صادرات پسته به آن کشور متوقف شد.

همزمان پسته کاری در امریکا رواج یافت و اکنون این کشور به عنوان دومین تولید کننده پسته جهان بزرگترین رقیب پسته ایران به شمار می رود. ترکیه نیز در دریف سوم تولید پسته بعد از آمریکا قرار دارد.

پسته بعد از فرش مهمترين كالای صادراتی غير نفتی است كه درآمد ارزی قابل توجهی را نصيب ايران می كند و سهم آن در صادرات كالاهای غير نفتی به حدود 14 درصد می رسد.

حدود 400 هزار هكتار از مناطق مركزی و شرقی ايران به توليد پسته اختصاص دارد كه 295 هزار هكتار آن بارور و 105 هكتار آن غير بارور(نهال) است.

نزدیک به 90 درصد پسته ایران دراستان کرمان تولید می شود اما در سال های گذشته سطح زیر کشت پسته در استان های یزد، سمنان، قم، قزوین، خراسان و سیستان و بلوچستان توسعه یافته است.

با وجود افزایش سطح زیر کشت پسته، خشکسالی های چند سال گذشته منجر به خشک شدن چاه های آب و شور شدن آبهای زیر زمینی شده و نگرانی هایی را در بین کشاورزان به وجود آورده است.

کشاوزران پسته کار می گویند کم آبی می تواند بحران تازه ای برای پسته ایران باشد که اکنون در سطح وسیعی کشت شده و به تنهایی نیمی از ارزش صادرات محصولات کشاورزی ایران را تشکیل می دهد.

[Rasputin]

در گرمای 38 درجه روزهای پایانی شهریور و اوایل مهر اکثر باغداران مشغول چیدن پسته هستند و در شهر رفسنجان و مناطق اطراف می توان وانت هایی را دید که پسته را از باغ ها به ترمینال های ضبط پسته (مراکز پوست کنی) منتقل می کنند.
شهر خلوت است و همه در باغ های پسته مشغول جمع آوری محصول هستند. بسیاری از باغدارانی که در شهرهای دیگر زندگی می کنند حالا سر و کله شان در شهر پیدا شده است.

در سطح شهر پارچه نوشته هایی نصب شده که روش های صحیح برداشت پسته، فرآوری و نگهداری آن در انبارها را به مردم آموزش می دهد تا پسته دچار آلودگی نشود. " سه عامل مهم در سلامت پسته: برداشت به موقع، فرآوری صحیح، و انبار داری مناسب را به خاطر بسپاریم و به آن عمل کنیم."

کارگران افغان در فصل پسته چینی در همه جای شهر رفسنجان دیده می شوند. حقوق کارگران مرد روزانه بین 8 تا 10 هزار تومان است. بچه ها نیز برای پسته چینی به کار گرفته می شوند. حقوق بچه ها نصف حقوق بزرگسالان است.

هر کارگر معمولا 100کیلو پسته می چیند اما یکی از باغداران قدیمی می گوید در گذشته اگر کارگری کمتر از 300 کیلو پسته می چید می گفتند نتوانسته حقوقش را در بیاورد.


باغ پسته در رفسنجان

در زیر درختان پارچه بزرگی پهن شده و کارگران پسته ها را چیده و روی آن می ریزند. این پارچه معمولا روی زمین کشیده می شود و زیر یک درخت به زیر درخت دیگری منتقل می شود. بعد پسته ها به وانت یا تراکتورهایی که به گاری وصل است منتقل می شود تا برای پوست کنی به مرکز پوست کنی منتقل شود.

پوست کنی

بعد از چیدن، پسته برای پوست کنی به ترمینال های ضبط پسته حمل می شود. معمولا پوست پسته ها در فاصله دو تا دوازده ساعت بعد از چیدن گرفته شود. در گذشته پوست پسته به شیوه سنتی و با دست و چوب کنده می شد اما از چند سال پیش دستگاه هایی برای پوست کنی ساخته شده و باغداران عمده با خرید دستگاه ها کار پوست کنی را خودشان انجام می دهند برخی نیز با گرفتن دستمزد، پسته دیگران را پوست می کنند.

این دستگاه ها نیمه صنعتی هستند و بخشی از کار با دست انجام می شود اما مراکز بزرگی و مکانیزه ای نیز احداث شده که باغداران می توانند پسته های خود را برای پوست گیری به انجا انتقال دهند. هزینه پوست گیری برای هر کیلو پسته تر بیشتر از 70 تومان است.

در یکی از ترمینال های ضبط پسته غوغایی برپاست. وانت ها منتظر بارگیری پسته هستند و در ترمینال ضبط پسته کارگران زن و مرد مشغول کارند. پسته ها تازه چیده شده از درخت وارد دستگاهی می شود و بعد از پوست گیری از روی یک سطح گرم عبور داده شده می شود. بعد از آن پسته ها در محیط رو باز ترمینال ضبط پسته روی زمین پخش می شود تا خشک شود.

این پسته ها در مرحله بعد پسته ها وارد دستگاهی می شود تا پسته های خندان (دهن باز) و دهن بست و مغزها از هم جدا شود. بعد از پایان مراحل پوست کنی، پسته ها در کیسه های نایلونی ریخته می شود تا به مراکز فروش حمل شود.

قیمت هر کیلو در حال حاضر چهار هزار تومان است اما شرکت تعاونی پسته رفسنجان که هر ساله قیمت پسته را تعیین می کند هنوز قیمتی را اعلام نکرده است. به گفته باغداران تعیین قیمت از سوی تعاونی الزامی برای فروش پسته ایجاد نمی کند.

برخی تمایلی به فروش ندارند چون ممکن است قیمت پسته در فصل برداشت محصول معمولا کمتر است و باغداران انتظار دارند بعد از پایان فصل برداشت به مرور قیمت آن بیشتر شود بنابر این ترجیح می دهند تا پسته را در انبارها نگهدارند.

اما همیشه هم این پیش بینی درست از آب در نمی آید چون پسته محصولی صادراتی است شرایط سیاسی و روابط خارجی کشور نیز در قیمت آن موثر است و برخی از تجار فعال نگران آینده هستند و می گویند اگر پرونده هسته ای به نتیجه نرسد و تحریمی صورت بگیرد ممکن است قیمت پسته در ماه های بعد از قیمت فعلی نیز کمتر شود.

[Rasputin]

رفسنجان، قطب تولید پسته ایران با کم آبی شدیدی مواجه شده و بخشی از باغات پسته این شهر در پی بروز کم آبی در حال خشک شدن است.
این منطقه که بیشتر از نیمی از پسته ایران را تولید می کند در منطقه مرکزی ایران در جوار کویر قرار دارد. آب کشاورزی این منطقه پسته خیز معمولا از منابع زیر زمینی تامین می شود اما با پائین رفتن سطح آب های زیر زمینی هم اکنون عمق چاه های آب این منطقه به بیشتر از 270 متر رسیده و بخشی از چاه ها خشک و یا آب آن به شدت شور شده است.

بر اساس برخی از برآوردها سالانه سطح آب های زیر زمینی این منطقه 5 متر پائین تر می رود و ادامه این وضعیت می تواند به خشک شدن باغ های این منطقه منجر شود.

خشکسالی های های سال های اخیر و گسترش باغات پسته، استفاده از آب های زیر زمینی را گسترش داده و تعداد چاه های آب از 2800 حلقه به حدود 3800 حلقه رسیده است است.

در سالهای پیش از انقلاب حفر چاه های جدید برای استفاده کشاورزی ممنوع بوده اما بعد از انقلاب سطح زیر کشت پسته به سرعت گسترش یافته و بر تعداد چاه ها افزوده شده است.

چاه آب در دل کویر

در گوشه ای از شهر رفسنجان که چاه آب خشک شده باغداران در دل کویر حاشیه شهر یک چاه آب حفر کرده اند. برای حفر این چاه برق، به دل کویر کشیده شده و در میان شن های روان چاهی به عمق 270 متر حفر شده است.

یکی از باغدارن می گوید: برای حفر این چاه، انتقال برق به سر چاه و انتقال آب به باغ ها بیشتر از 100 میلیون تومان هزینه شده است.

به گفته این باغدار رفسنجانی، باغدارانی که این چاه را حفر کرده اند شانس آورده اند چون هم این امکان را داشته اند که چاه دیگری در نزدیکی باغ شان در حاشیه کویر حفر کنند وهم این که چاه حفر شده به آب رسیده است.

در بخش های دیگر شهر، باغداران چنین امکانی ندارند واگر چاه آب آنها خشک شود باید قید باغ را بزنند و درختان پسته را برای فروش چوب به کارخانه نئوپان شهر، قطع کنند.

کمتر کسی حاضر می شود دسترنج 50 ساله اش را همان وقت قطع کند اما در کمتر از سه سال بی آبی کار خود را می کند و درختان پسته خشک می شوند آنوقت دیگر کسی تردیدی برای قطع درختان ندارد. زیرا امیدی به آب نیست و باید وقت را غنیمت شمرد و از آخرین ثمر باغ که چوب درختان باشد، استفاده کرد.

کارخانه نئوپان شهر که برای استفاده از شاخه های اضافی و هرس شده درختان ساخته شده اکنون بازار بیشتر پیدا کرده و می تواند تخته های بیشتری از این درختان خشک شده بسازد.

با این که باغات قدیمی شهر در معرض خشک شدن قرار دارند در حاشیه شهر مجاور کویر باغات تازه ای احداث شده که عمری کمتر از 5 سال دارند. بخشی از همین باغ های تازه احداث پیش از بار دادن به دلیل کمبود آب در حال خشک شدن هستند.

انتقال بخشی از آب رودخانه کارون که از زمان ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی مطرح بود و در دولت محمد خاتمی پیگیری می شد به دلیل برخی مخالفت ها به فراموشی سپرده شده است.

نگرانی های باغداران

در گوشه و کنار شهر رفسنجان می توان باغاتی را دید که درختان 50 ساله آن در حال خشک شدن است و باغداران به دلیل نبود آب باغ را رها کرده اند.

سالانه به طور متوسط هشت بار باغات پسته آبیاری می شود البته اگر آبی باشد. مجموعه ای از چند باغ از یک چاه استفاده می کنند و استفاده از آب نوبتی است.

وقتی نوبت به باغی می رسد آب در زیر درختان روان می شود و حوضچه های کنار درختان پر می شود. شیوه آبدهی غرقابی است و باغداران با درست کردن کرت هایی از خاک، آب را در پای درختان جمع می کنند.

با این شیوه بخشی از آب هدر می رود برای همین تعداد محدودی از باغداران با هزینه های زیاد به آبیاری قطره ای روی آورده اند اما این شیوه درهمه جا قابل استفاده نیست فقط کسانی که چاه های اختصاصی دارند یا تعداد شرکای چاه زیاد نیست قابل استفاده است.

چاه های آب معمولا شرکای بسیاری دارند و رسیدن به تفاهم کار ساده ای نیست. علاوه بر این هزینه آماده سازی باغات برای استفاده از شیوه آبیاری قطره ای بالاست و به همین دلیل معدود کسانی می توانند از عهده پرداخت این هزینه ها برآیند.

با این همه کم آبی مختص پسته کاران رفسنجانی نیست. این مشکل تمام مناطق پسته خیر ایران است که به دلیل واقع شدن منطقه ای گرم و خشک از کم آبی رنج می برند. البته بهترین نوع پسته نیز در آب و هوای گرم و خشک این منطقه تولید می شود و از این لحاظ هوای گرم و بیابانی منطقه مزیت به حساب می آید به شرط آنکه آبی باشد تا درختان پسته خشک نشوند.

[Rasputin]

عکس هايی از باغ های پسته در ايران

[hamoun]

thanks man

[Rasputin]

Almost 10 years after an EU ban rocked the industry, Iran's pistachio suppliers are looking forward to a bumper year and hoping to consolidate their position as the top exporter of one of the world's choicest nuts. Iran offers the perfect environment for the pistachio tree - which thrives in the baking summers and cold winters of the arid southeast - and along with carpets and saffron the nut is one of the country's most iconic exports. It is also of considerable economic importance as the third largest foreign currency earning export and accounts for some 50 percent of Iran's total agricultural exports.
But in 1997 - at a time when relations between Iran and Europe slumped to one of their lowest ebbs - the European Union suspended imports of Iranian pistachios because of excessive levels of a possibly carcinogenic toxin. Aflatoxin is a substance found in mould and has been linked to cancer in the liver and kidneys. The effects of the ban are still being felt. But the head of the agriculture ministry's pistachio office, Behrouz Qaybi, told AFP that this year's crop was expected to top last year's 230,000 tonnes, and intense efforts have been made to stop the contamination problem. "We expect to increase production to 250,000 tonnes in the current Iranian year (ends March 2007) and we are committed to supplying the nuts according to the standards," he said.
In 1997, the level of aflatoxin in Iran's pistachios was higher than 100 parts per billion (ppb) but the country's adhesion to the EU regulations has reduced the figure to between two and 15 ppb, Qaybi said. The EU applies some of the strictest regulations in the world on the levels of aflatoxin - a maximum of two ppb, while most other importers accept parcels of up to 10 to 15 ppb. Any unfit consignments are rejected by the EU countries. Iranian pistachios go through a so-called "green corridor" involving multi-staged checks on the split-shelled nuts destined to be nibbled abroad. "We have also put in place another procedure to spot hazardous and critical points from farms up to transportation and storage," Qaybi said.
Iran's government, which only plays a supervisory role in the exports of pistachios, applies its own sanctions on exporters who record a level of more than 10 per cent returned consignments during a three-month period, he added. The Islamic republic is the world's biggest exporter of pistachios, accounting for more than a third of the stylish nuts that adorn coffee tables and chic restaurants around the globe. Next come the United States, Turkey and Syria. In the first seven months of the current Iranian year, Iran's pistachio exports - worth $454.7m - accounted for about 50 per cent of the country's agricultural exports, according to Iran's customs office. After petrochemicals, iron and steel, the humble pistachio is Iran's most important non-oil export.
Yet amid disgruntled echoes of the complaints of EU political interference that marked the 1997 ban, a proportion of Iran's pistachio exports are still being sent back by the bloc. "Some 16 per cent of consignments sent to the EU were returned in 2005 and only three percent were returned from other destinations," senior consultant of Iran's Chamber of Commerce, Industries and Mines, Assadollah Asgaroladi, told AFP. Iran's greenish-red split shell nuts are still subject to a full check by the European Union, increasing the probability of the cargos being returned.
"The United States, which is ahead of others in terms of health, returns the 20 ppb contaminated pistachios. We consider the EU's standard as an unfriendly and political move besides the trade and competition aspects," Asgaroladi complained. "Each 25-tonne consignment that is returned will cost the exporter 10,000 euros," said Asgaroladi, who owns a large dried fruits and nuts exports company. He said that China - with 40,000 tonnes of imports per year - ranks as Iran's biggest customer for pistachios, while the EU and Russia, each with 30,000 tonnes a year of imported pistachios, are next.
Even moves by the US to prevent dollar-based transactions to and from Iran have not been a setback for the country in keeping its position in the pistachio export market, he said. "The US dollar-sanctions have troubled our transactions, as most of the deals are based on the dollar. But we shift the currency to euro or use other banking systems, especially in the Far East, to dodge the barrier," Asgaroladi said.

[Rasputin]

[Rasputin]

[Rasputin]

Federal food safety officials warned Monday that consumers should stop eating all foods containing pistachios while they figure out the source of a possible salmonella contamination.

Still reeling from the national salmonella outbreak in peanuts, the Food and Drug Administration said central California-based Setton Pistachio of Terra Bella Inc., the nation's second-largest pistachio processor, was voluntarily recalling a portion of the roasted nuts it has been shipping since last fall. A Setton spokeswoman said that amounts to more than 2 million pounds of nuts.

"Our advice to consumers is that they avoid eating pistachio products, and that they hold onto those products," said Dr. David Acheson, assistant commissioner for food safety. "The number of products that are going to be recalled over the coming days will grow, simply because these pistachio nuts have then been repackaged into consumer-level containers."

Two people called the FDA complaining of gastrointestinal illness that could be associated with the nuts, but the link hasn't been confirmed, Acheson said. Still, the plant decided to shut down late last week, officials said.

The recalled nuts represent a small fraction of the 55 million pounds of pistachios that the company's plant processed last year and an even smaller portion of the 278 million pounds produced in the state in the 2008 season, according to the Fresno-based Administrative Committee for Pistachios.

California alone is the second-largest producer of pistachios in the world.

According to the company's Web site, Setton Pistachio is in the corporate family of Commack, N.Y.-based Setton International Foods Inc. The company sells nuts, dried fruit, edible seeds, chocolate and yogurt-coated candies.

The FDA learned about the problem last Tuesday, when Kraft Foods Inc. notified the agency that it had detected salmonella in roasted pistachios through routine product testing. Kraft and the Georgia Nut Co. recalled their Back to Nature Nantucket Blend trail mix the next day.

The FDA contacted Setton Pistachio and California health officials shortly afterward, in what Acheson called a "proactive move."

By Friday, grocery operator Kroger Co. recalled one of its lines of bagged pistachios because of possible salmonella contamination, saying the California plant also supplied its nuts. Those nuts were sold in 31 states.

Fabia D'Arienzo, a spokeswoman for Tulare County-based Setton Pistachio, said the company was only recalling certain bulk roasted in-shell and roasted shelled pistachios that were shipped on or after September 1.

Because Setton Pistachio shipped tote bags of nuts weighing up to 2,000 pounds to 36 wholesalers across the country, it will take weeks to figure out how many products could be affected, said Jeff Farrar, chief of the Food and Drug Branch of the California Department of Public Health.

"It will be safe to assume based on the volume that this will be an ingredient in a lot of different products, and that may possibly include things like ice cream and cake mixes," Farrar said. "The firm is already turning around trucks in transit to bring those back to the facility."

Salmonella, the most common cause of food-borne illness, is a bacteria that causes diarrhea, fever and cramping. Most people recover, but the infection can be life-threatening for children, the elderly and people with weakened immune systems.

For nuts, roasting is supposed to kill the bacteria. But problems can occur if the roasting is not done correctly or if roasted nuts are re-contaminated. That can happen if mice, rats or birds get into the facility.

Last winter, a national salmonella outbreak was blamed on a Georgia company under federal investigation for flouting safety procedures and knowingly shipping contaminated peanuts.

The outbreak is still ongoing. More than 690 people in 46 states have gotten sick. Nearly 3,900 products made with peanut ingredients from Peanut Corp of America have been recalled.

California public health authorities have taken hundreds of samples at Setton's processing facility, but lab results have not yet determined whether salmonella was found at the plant, Farrar said. The food companies' own tests of the contaminated products isolated four different types of salmonella, but none were the same strain as the one found in the peanuts, Acheson said.