donsaeid
10-19-2006, 06:43 AM
احزاب سياسي رژيم صهيونيستي
حزب "يسرائيل بيتينو" توسط افيگدور ليبرمان در آغاز سال 1999 تاسيس شد. توجه اصلي اين حزب به مسائل مهاجران يهود از جمهوري هاي استقلال يافته اتحاد جماهير شوروي سابق معطوف است. به همين خاطر هواداران اين حزب تنها منحصر به اين مهاجران است كه در جريان انتخابات و نشست هاي مختلف از آن حمايت مي كنند.
حزب "يسرائيل بيتينو" (اسرائيل بيتنا ـ اسرائيل خانه ما)
حزبي سياسي است كه افيگدور ليبرمان در آغاز سال 1999 تاسيس كرد. توجه اصلي اين حزب به مسائل مهاجران يهود از جمهوري هاي استقلال يافته اتحاد جماهير شوروي سابق معطوف است. به همين خاطر هواداران اين حزب تنها منحصر به اين مهاجران است كه در جريان انتخابات و نشست هاي مختلف از آن حمايت مي كنند. اما بنيانگذار اين حزب يك يهودي راستگراي افراطي است كه صاحب نظرات و آراي مخالف عرب هاي فلسطيني در داخل "اسرائيل" است كه از نظرات مشهورش مي توان به فراخوان مداوم وي به كوچاندن همه عرب هاي داخل "اسرائيل" اشاره كرد.
از مهم ترين اصول و پايه هاي فكري اين حزب مي توان به تلاش بي وقفه آن براي تقويت نقاط اشتراك ميان صهيونيست ها بر اساس احترام متقابل و گرفتن حقوق ضعيفان اشاره كرد. همچنين در زمينه مسائل اجتماعي از جمله كمك به اقشار كم درآمد و فراهم كردن مسكن براي زوج هاي جوان و حمايت از طرح هاي اقتصادي و اجتماعي در مناطق فقيرنشين و شهرها فعاليت مي كند. اين حزب خواهان دادن حق راي به اسرائيلي هاي مقيم خارج و استقلال قواست. حزب اسرائيل خانه ما از مناديان تدوين قانون اساسي مورد اجماع همه صهيونيست ها براي رژيم صهيونيستي است و براي تاسيس شوراي امنيت ملي كه طرح هاي لازم را براي تضمين امنيت "اسرائيل" در مقابل دشمنان اطرافش (بر اساس تعبير خود حزب) ارائه دهد، تلاش مي كند.
اين حزب در پانزدهيمن انتخابات كنست (پارلمان) 4 كرسي به دست آورد. پس از انتخابات مذكور روشن شد كه اين حزب در اصل با دو فهرست انتخاباتي مشاركت كرده است. اين دو فهرست عبارت بودند از: اسرائيل خانه ما كه افيگدور ليبرمان و اليعازر كوهين از نمايندگان پارلمان عضو آن بودند و فهرست "علياه" كه يوري شطيرن و ميخائيل نودلمان از نمايندگان پارلمان عضو آن بودند.
حزب يسرائيل بيتنو به تمام قوا وارد عرصه انتخابات شد و تمام سعي خود را بر روي كسب آراي مهاجران روسي متمركز كرد و در اين خصوص با حزب يسرائيل بعلياه به رهبري ناتان شيرانسكي وارد جنگ تبليغاتي شديدي شد.
قبل از انتخابات 2003 اين حزب از حزب يسرائيل بعلياه جدا شد و در قالب تشكل ايحود ليئومي و اتحاديه ملي در انتخابات شركت كرد و 7 كرسي پارلمان را كسب و در دولت شارون نيز مشاركت كرد. افيگدور ليبرمان وزير اسكان رژيم صهيونيستي از حزب مذكور در دولت شارون حضور يافت و در بهار 2004 استعفا داد.
جنبش اگودات يسرائيل
جنبشي يهودي و متشكل از افراطيون مذهبي است. اين جنبش در اصل جنبشي جهاني است و در "اسرائيل" شاخه دارد. شاخه اين جنبش در "اسرائيل" «هستدروت اگودات يسرائيل در سرزمين اسرائيل» نام دارد كه به اختصار اگودات يسرائيل خوانده مي شود.
اين حركت معتقد است كه تورات و ميراث يهود دو عامل اساسي موجوديت ملت "اسرائيل" و ادامه حيات آن است. شالوده فكري حزب اين است كه ملت يهود از تركيب و بافت سياسي ديگر ملت ها برخوردار نيست و اين ملت در اصل از ساير ملت ها متمايز است. آقاي اين ملت خداست (الوهيم) و تورات شريعت اين ملت است و سرزمين مقدس سرزميني است كه وعده آن از قرن ها پيش به ملت يهود داده شده است. به همين خاطر تورات منبع اصلي سياست هاي اين جنبش است. اگودات يسرائيل از اتحاديه آزاد امور يهوديان متدين آلمان نشأت گرفته است. اين اتحاديه توجهي ويژه به متحد كردن يهوديان متدين براي مقابله با عوامل تاثير گذار لائيك بر زندگي يهوديان دارد. اين جنبش در مه 1912 در كنگره اي كه در كاتوفيچ هلند منعقد شد، اعلام موجوديت كرد. يهوديان مذهبي از مجارستان، آلمان و روساي حوزه هاي علميه «يشيفوت» و خاخام هاي شرق اروپا در اين كنگره حضور يافتند. در واقع اين حزب پس از تصميم دهمين كنگره صهيونيسم در شهر پازل سوئيس در خصوص گنجاندن امور تربيتي و فرهنگي در پروژه صهيونيسم و برنامه هاي مختلف آن تاسيس شد.
واقعيت اين است كه صرف تاسيس اين حزب واكنش ها و بحث و جدل هايي را در ميان يهوديان تندرو مذهبي به دنبال داشت. اين جدل ها در اصل ميان يعقوب روزنهايم اولين رئيس اين حركت و اسحاق بوريال صورت گرفت. روزنهايم خواستار حمايت يهوديان از "اسرائيل" بدون نياز مبرم به حضور در سرزمين "اسرائيل" شد اما اسحاق پرويال خواهان تحقق هدف عالي و والاي يهوديان يعني حضور مجدد يهوديان در سرزمين موعود (فلسطين) و تشكيل دولت يهود شد كه بر اساس آموزه هاي تورات عمل كند. اين جدل ها پس از پايان جنگ جهاني دوم و حادثه هولوكاست پايان يافت. اين در حالي است كه اين حزب و صهيونيست ها در دهه سي قرن بيستم نيز با هم همكاري مي كردند.
با وجود اختلافات شديد ميان برخي جريان هاي اين جنبش در بيش تر اوقات اما اين جنبش توانست يك شبكه گسترده از مراكز ديني و تربيتي ايجاد كند كه مشهورترين آن ها مراكز بيت يعقوب است.
اين حركت در زمينه هاي اقتصادي و اجتماعي فعاليت گسترده اي دارد و اكنون هم نماينده جامعه يهوديان مذهبي در خيلي از كشورهاي جهان و سازمان ملل است.
يسرائيل بيتنا در تسهيل و فراهم كردن مقدمات مهاجرت يهوديان اروپا به فلسطين اشغالي بر اساس انديشه هاي ديني و توراتي فعاليت داشته است. اين جنبش همچنان از زمان جنگ جهاني دوم مقر مركزي خود در لهستان را حفظ كرده است و پس از آن مقري مركزي براي خود در قدس و لندن و نيويورك احداث كرد.
شوراي حكماي بزرگ تورات اين جنبش را رهبري مي كند ؛ به گونه اي كه تصميمات اين شورا (كه بيش تر به فتوا مي ماند) بر اعضاي جنبش و اتباع آن ساري و جاري است. اما سازماني كه از لحاظ اهميت پس از اين شورا قرار دارد، شوراي اعظم معبد است كه در هر چند سال يك بار و براي مدت زمان نامشخصي تعيين مي شود. پس از اين شورا ستاد جهاني و كميته اجرايي قرار دارد كه شوراي اعظم معبد اعضاي آن را انتخاب مي كند.
اين جنبش فعاليت خود را در فلسطين در سال 1912 ميلادي آغاز كرد و فعاليت آن به دنبال اشغال فلسطين به دست انگليس افزايش يافت. موشه بلوي و يوسف حاييم زونفيلد مرشد اعلي از سال 1919 تا 1946 رهبر اين حزب بودند.
اين حزب جنگ سختي را عليه دفتر خاخام اعظم و خاخام ابراهيم اسحاق هكوهين كوك به راه انداخت. اين جنبش در دهه هاي بيست و سي قرن گذشته ميلادي يك سري مذاكراتي با طرف هاي فلسطيني و دولت قيمومت انگليس براي جلوگيري از افزايش تعداد صهيونيست ها داشتند. اما اين رويكرد به دنبال حادثه هولوكاست عليه يهوديان و ديگر قوميت ها در آلمان و ديگر كشورهاي اروپايي و مهاجرت گروه هاي يهودي به فلسطين تغيير يافت و به دنبال مهاجرت خاخام ميگور از لهستان به فلسطين و دامادش اسحاق مائير لوين (كه بعدا رهبر اين حزب در فلسطين شد) روابط اين حزب و شهرك هاي يهودي (يشوف) بهبود يافت.
به دنبال اين تحول نهادهاي صهيونيستي و يهودي در فلسطين به هم نزديك شدند و اين جنبش در سال 1947 ميلادي به زمره كساني پيوست كه خواهان برپايي دولت يهودي در فلسطين بودند.
به دنبال پيوستن اين حزب به اين افراد توافق نامه ديني «ستاتوس كفو» ميان اگودات يسرائيل و نهادهاي موسوم به يشوف امضا شد و به دنبال آن اگودات يسرائيل در مجلس ملت و شوراي موقت دولت داراي دو نماينده شد و لوين رهبر آن از زمان تشكيل رژيم صهيونيستي تا نوامبر 1952 وزير امور اجتماعي بود.
اگودات يسرائيل از زمان برپايي "اسرائيل" همواره در جهت حفظ اصول و پايه هاي زندگي جامعه يهوديان مذهبي تلاش كرده و براي تحقق اين هدف نيز از تمام توان سياسي خود و احيانا با صدور قوانين ديني جديد استفاده كرده است.
همچنين اين جنبش همواره در جهت جلوگيري از خدمت سربازي دختران يهودي و جوانان مذهبي يهودي كه در مراكز ديني «يشيفوت» مشغول به تحصيل هستند، تلاش كرده است.
اين حزب توجه خاصي به احداث مراكز آموزشي مستقل و مخصوص به خود داشته و همچنان از هيچ تلاشي براي جلب كمك و اختصاص بودجه براي ادامه فعاليت اين مراكز ديني خود دريغ نكرده است. اين حزب هميشه در بيانيه ها و تبليغات انتخاباتي خود اين مطلب را عنوان كرده است:«هدف اصلي اين جنبش يكپارچگي ملت اسرائيل در سرزمين اسرائيل و تحت سلطه تورات است كه يهوديان را در زندگي ديني، اقتصادي و سياسي خود در سرزمين اسرائيل راهنمايي مي كند.»
پس از پايان عضويت لوين در دولت در سال 1952 ديگر اين جنبش سمت وزيري را در وزارتخانه هاي "اسرائيل" عهده دار نبوده است و تنها سمت معاون وزير با اختيارات وزير را داشته است. همچنين رهبري حزب به رياست كميسيون مالي كنست توسط يكي از اعضايش توجه ويژه اي داشته و همواره براي پيوستن به دولت هاي ائتلافي حزب كار و ليكود آماده بوده است.
اما تركيب داخلي اين جنبش متشكل از يك مجموعه كميته هاي رقيب است كه مهم ترين آن ها كميته مركزي يعني جماعت خاخام گور و كميته شلومي ايمونيم به رهبري خانواده بوروش و كميته فيجنيتس است. كميته يهوديان مجارستان براي برهه اي طولاني فعاليت داشت و نماينده جوانان بود و مسئول آن هم خاخام اليعازر مناخيم شاخ بود. اين جنبش در سال 1988 دچار اختلاف و شكاف شد و جنبش «ديجيل هتورات يا علم تورات» از آن منشق شد. البته قبل از اين نيز در سال 1984 به دنبال اختلاف طايفه اي ميان اعضاي آگودات يسرائيل يك حزب ديگر از آن منشق شد كه جنبش يهوديان مذهبي شرقي تبار (سفارديم) «شاس» نام گرفت.
جنبش آگودات يسرائيل در پارلمان به اسم ديگري و آن هم يهدوت هتورات و يهوديت تورات حضور دارد.
اين جنبش در عرصه سياسي نقش مهمي براي تشكيل دولت ها در "اسرائيل" ايفا مي كند به خصوص اين كه اين جنبش حد نصاب قانوني تشكيل دولت جديد را فراهم مي كند. اين نياز مقرون به مسائل مالي است كه حزب برنده در انتخابات كه رهبر آن مكلف به تشكيل دولت شده است، به آن پايبند است.
اين جنبش شبكه اي از انجمن هاي زنان را تحت عنوان «زنان آگودات يسرائيل» و انجمن هاي جوانان تحت عنوان «جوانان آگودات يسرائيل» و جمعيت ها و كميته هاي ديگري را ايجاد كرده است و از اين طريق تلاش مي كند كه آراي صهيونيست ها را در انتخابات پارلمان جلب كند و بر دولت براي گرفتن بودجه و اعتبار مالي فشار آورد.
حداش
اين كلمه اختصار اين جمله عبري است:«حزيت ديموقراطيت لشالوم فشيفيون» (جبهه دمكراتيك صلح و سازش) و عبارت است از ائتلاف گروه هاي كمونيستي و داعيان صلح و سازش در ميان عرب ها و يهوديان "اسرائيل" به خصوص محافل مستقل عرب كه خود را كمونيست نمي دانند اما تحت اين نام قرار دارند. اين جبهه در سال 1977 تشكيل شد و علاوه بر نيروهاي چپ و ملي عربي و يهودي صدها عضو جنبش «پلنگ هاي سياه» به رهبري چارلي بيطون را به عضويت خود درآورد.
حزب "يسرائيل بيتينو" توسط افيگدور ليبرمان در آغاز سال 1999 تاسيس شد. توجه اصلي اين حزب به مسائل مهاجران يهود از جمهوري هاي استقلال يافته اتحاد جماهير شوروي سابق معطوف است. به همين خاطر هواداران اين حزب تنها منحصر به اين مهاجران است كه در جريان انتخابات و نشست هاي مختلف از آن حمايت مي كنند.
حزب "يسرائيل بيتينو" (اسرائيل بيتنا ـ اسرائيل خانه ما)
حزبي سياسي است كه افيگدور ليبرمان در آغاز سال 1999 تاسيس كرد. توجه اصلي اين حزب به مسائل مهاجران يهود از جمهوري هاي استقلال يافته اتحاد جماهير شوروي سابق معطوف است. به همين خاطر هواداران اين حزب تنها منحصر به اين مهاجران است كه در جريان انتخابات و نشست هاي مختلف از آن حمايت مي كنند. اما بنيانگذار اين حزب يك يهودي راستگراي افراطي است كه صاحب نظرات و آراي مخالف عرب هاي فلسطيني در داخل "اسرائيل" است كه از نظرات مشهورش مي توان به فراخوان مداوم وي به كوچاندن همه عرب هاي داخل "اسرائيل" اشاره كرد.
از مهم ترين اصول و پايه هاي فكري اين حزب مي توان به تلاش بي وقفه آن براي تقويت نقاط اشتراك ميان صهيونيست ها بر اساس احترام متقابل و گرفتن حقوق ضعيفان اشاره كرد. همچنين در زمينه مسائل اجتماعي از جمله كمك به اقشار كم درآمد و فراهم كردن مسكن براي زوج هاي جوان و حمايت از طرح هاي اقتصادي و اجتماعي در مناطق فقيرنشين و شهرها فعاليت مي كند. اين حزب خواهان دادن حق راي به اسرائيلي هاي مقيم خارج و استقلال قواست. حزب اسرائيل خانه ما از مناديان تدوين قانون اساسي مورد اجماع همه صهيونيست ها براي رژيم صهيونيستي است و براي تاسيس شوراي امنيت ملي كه طرح هاي لازم را براي تضمين امنيت "اسرائيل" در مقابل دشمنان اطرافش (بر اساس تعبير خود حزب) ارائه دهد، تلاش مي كند.
اين حزب در پانزدهيمن انتخابات كنست (پارلمان) 4 كرسي به دست آورد. پس از انتخابات مذكور روشن شد كه اين حزب در اصل با دو فهرست انتخاباتي مشاركت كرده است. اين دو فهرست عبارت بودند از: اسرائيل خانه ما كه افيگدور ليبرمان و اليعازر كوهين از نمايندگان پارلمان عضو آن بودند و فهرست "علياه" كه يوري شطيرن و ميخائيل نودلمان از نمايندگان پارلمان عضو آن بودند.
حزب يسرائيل بيتنو به تمام قوا وارد عرصه انتخابات شد و تمام سعي خود را بر روي كسب آراي مهاجران روسي متمركز كرد و در اين خصوص با حزب يسرائيل بعلياه به رهبري ناتان شيرانسكي وارد جنگ تبليغاتي شديدي شد.
قبل از انتخابات 2003 اين حزب از حزب يسرائيل بعلياه جدا شد و در قالب تشكل ايحود ليئومي و اتحاديه ملي در انتخابات شركت كرد و 7 كرسي پارلمان را كسب و در دولت شارون نيز مشاركت كرد. افيگدور ليبرمان وزير اسكان رژيم صهيونيستي از حزب مذكور در دولت شارون حضور يافت و در بهار 2004 استعفا داد.
جنبش اگودات يسرائيل
جنبشي يهودي و متشكل از افراطيون مذهبي است. اين جنبش در اصل جنبشي جهاني است و در "اسرائيل" شاخه دارد. شاخه اين جنبش در "اسرائيل" «هستدروت اگودات يسرائيل در سرزمين اسرائيل» نام دارد كه به اختصار اگودات يسرائيل خوانده مي شود.
اين حركت معتقد است كه تورات و ميراث يهود دو عامل اساسي موجوديت ملت "اسرائيل" و ادامه حيات آن است. شالوده فكري حزب اين است كه ملت يهود از تركيب و بافت سياسي ديگر ملت ها برخوردار نيست و اين ملت در اصل از ساير ملت ها متمايز است. آقاي اين ملت خداست (الوهيم) و تورات شريعت اين ملت است و سرزمين مقدس سرزميني است كه وعده آن از قرن ها پيش به ملت يهود داده شده است. به همين خاطر تورات منبع اصلي سياست هاي اين جنبش است. اگودات يسرائيل از اتحاديه آزاد امور يهوديان متدين آلمان نشأت گرفته است. اين اتحاديه توجهي ويژه به متحد كردن يهوديان متدين براي مقابله با عوامل تاثير گذار لائيك بر زندگي يهوديان دارد. اين جنبش در مه 1912 در كنگره اي كه در كاتوفيچ هلند منعقد شد، اعلام موجوديت كرد. يهوديان مذهبي از مجارستان، آلمان و روساي حوزه هاي علميه «يشيفوت» و خاخام هاي شرق اروپا در اين كنگره حضور يافتند. در واقع اين حزب پس از تصميم دهمين كنگره صهيونيسم در شهر پازل سوئيس در خصوص گنجاندن امور تربيتي و فرهنگي در پروژه صهيونيسم و برنامه هاي مختلف آن تاسيس شد.
واقعيت اين است كه صرف تاسيس اين حزب واكنش ها و بحث و جدل هايي را در ميان يهوديان تندرو مذهبي به دنبال داشت. اين جدل ها در اصل ميان يعقوب روزنهايم اولين رئيس اين حركت و اسحاق بوريال صورت گرفت. روزنهايم خواستار حمايت يهوديان از "اسرائيل" بدون نياز مبرم به حضور در سرزمين "اسرائيل" شد اما اسحاق پرويال خواهان تحقق هدف عالي و والاي يهوديان يعني حضور مجدد يهوديان در سرزمين موعود (فلسطين) و تشكيل دولت يهود شد كه بر اساس آموزه هاي تورات عمل كند. اين جدل ها پس از پايان جنگ جهاني دوم و حادثه هولوكاست پايان يافت. اين در حالي است كه اين حزب و صهيونيست ها در دهه سي قرن بيستم نيز با هم همكاري مي كردند.
با وجود اختلافات شديد ميان برخي جريان هاي اين جنبش در بيش تر اوقات اما اين جنبش توانست يك شبكه گسترده از مراكز ديني و تربيتي ايجاد كند كه مشهورترين آن ها مراكز بيت يعقوب است.
اين حركت در زمينه هاي اقتصادي و اجتماعي فعاليت گسترده اي دارد و اكنون هم نماينده جامعه يهوديان مذهبي در خيلي از كشورهاي جهان و سازمان ملل است.
يسرائيل بيتنا در تسهيل و فراهم كردن مقدمات مهاجرت يهوديان اروپا به فلسطين اشغالي بر اساس انديشه هاي ديني و توراتي فعاليت داشته است. اين جنبش همچنان از زمان جنگ جهاني دوم مقر مركزي خود در لهستان را حفظ كرده است و پس از آن مقري مركزي براي خود در قدس و لندن و نيويورك احداث كرد.
شوراي حكماي بزرگ تورات اين جنبش را رهبري مي كند ؛ به گونه اي كه تصميمات اين شورا (كه بيش تر به فتوا مي ماند) بر اعضاي جنبش و اتباع آن ساري و جاري است. اما سازماني كه از لحاظ اهميت پس از اين شورا قرار دارد، شوراي اعظم معبد است كه در هر چند سال يك بار و براي مدت زمان نامشخصي تعيين مي شود. پس از اين شورا ستاد جهاني و كميته اجرايي قرار دارد كه شوراي اعظم معبد اعضاي آن را انتخاب مي كند.
اين جنبش فعاليت خود را در فلسطين در سال 1912 ميلادي آغاز كرد و فعاليت آن به دنبال اشغال فلسطين به دست انگليس افزايش يافت. موشه بلوي و يوسف حاييم زونفيلد مرشد اعلي از سال 1919 تا 1946 رهبر اين حزب بودند.
اين حزب جنگ سختي را عليه دفتر خاخام اعظم و خاخام ابراهيم اسحاق هكوهين كوك به راه انداخت. اين جنبش در دهه هاي بيست و سي قرن گذشته ميلادي يك سري مذاكراتي با طرف هاي فلسطيني و دولت قيمومت انگليس براي جلوگيري از افزايش تعداد صهيونيست ها داشتند. اما اين رويكرد به دنبال حادثه هولوكاست عليه يهوديان و ديگر قوميت ها در آلمان و ديگر كشورهاي اروپايي و مهاجرت گروه هاي يهودي به فلسطين تغيير يافت و به دنبال مهاجرت خاخام ميگور از لهستان به فلسطين و دامادش اسحاق مائير لوين (كه بعدا رهبر اين حزب در فلسطين شد) روابط اين حزب و شهرك هاي يهودي (يشوف) بهبود يافت.
به دنبال اين تحول نهادهاي صهيونيستي و يهودي در فلسطين به هم نزديك شدند و اين جنبش در سال 1947 ميلادي به زمره كساني پيوست كه خواهان برپايي دولت يهودي در فلسطين بودند.
به دنبال پيوستن اين حزب به اين افراد توافق نامه ديني «ستاتوس كفو» ميان اگودات يسرائيل و نهادهاي موسوم به يشوف امضا شد و به دنبال آن اگودات يسرائيل در مجلس ملت و شوراي موقت دولت داراي دو نماينده شد و لوين رهبر آن از زمان تشكيل رژيم صهيونيستي تا نوامبر 1952 وزير امور اجتماعي بود.
اگودات يسرائيل از زمان برپايي "اسرائيل" همواره در جهت حفظ اصول و پايه هاي زندگي جامعه يهوديان مذهبي تلاش كرده و براي تحقق اين هدف نيز از تمام توان سياسي خود و احيانا با صدور قوانين ديني جديد استفاده كرده است.
همچنين اين جنبش همواره در جهت جلوگيري از خدمت سربازي دختران يهودي و جوانان مذهبي يهودي كه در مراكز ديني «يشيفوت» مشغول به تحصيل هستند، تلاش كرده است.
اين حزب توجه خاصي به احداث مراكز آموزشي مستقل و مخصوص به خود داشته و همچنان از هيچ تلاشي براي جلب كمك و اختصاص بودجه براي ادامه فعاليت اين مراكز ديني خود دريغ نكرده است. اين حزب هميشه در بيانيه ها و تبليغات انتخاباتي خود اين مطلب را عنوان كرده است:«هدف اصلي اين جنبش يكپارچگي ملت اسرائيل در سرزمين اسرائيل و تحت سلطه تورات است كه يهوديان را در زندگي ديني، اقتصادي و سياسي خود در سرزمين اسرائيل راهنمايي مي كند.»
پس از پايان عضويت لوين در دولت در سال 1952 ديگر اين جنبش سمت وزيري را در وزارتخانه هاي "اسرائيل" عهده دار نبوده است و تنها سمت معاون وزير با اختيارات وزير را داشته است. همچنين رهبري حزب به رياست كميسيون مالي كنست توسط يكي از اعضايش توجه ويژه اي داشته و همواره براي پيوستن به دولت هاي ائتلافي حزب كار و ليكود آماده بوده است.
اما تركيب داخلي اين جنبش متشكل از يك مجموعه كميته هاي رقيب است كه مهم ترين آن ها كميته مركزي يعني جماعت خاخام گور و كميته شلومي ايمونيم به رهبري خانواده بوروش و كميته فيجنيتس است. كميته يهوديان مجارستان براي برهه اي طولاني فعاليت داشت و نماينده جوانان بود و مسئول آن هم خاخام اليعازر مناخيم شاخ بود. اين جنبش در سال 1988 دچار اختلاف و شكاف شد و جنبش «ديجيل هتورات يا علم تورات» از آن منشق شد. البته قبل از اين نيز در سال 1984 به دنبال اختلاف طايفه اي ميان اعضاي آگودات يسرائيل يك حزب ديگر از آن منشق شد كه جنبش يهوديان مذهبي شرقي تبار (سفارديم) «شاس» نام گرفت.
جنبش آگودات يسرائيل در پارلمان به اسم ديگري و آن هم يهدوت هتورات و يهوديت تورات حضور دارد.
اين جنبش در عرصه سياسي نقش مهمي براي تشكيل دولت ها در "اسرائيل" ايفا مي كند به خصوص اين كه اين جنبش حد نصاب قانوني تشكيل دولت جديد را فراهم مي كند. اين نياز مقرون به مسائل مالي است كه حزب برنده در انتخابات كه رهبر آن مكلف به تشكيل دولت شده است، به آن پايبند است.
اين جنبش شبكه اي از انجمن هاي زنان را تحت عنوان «زنان آگودات يسرائيل» و انجمن هاي جوانان تحت عنوان «جوانان آگودات يسرائيل» و جمعيت ها و كميته هاي ديگري را ايجاد كرده است و از اين طريق تلاش مي كند كه آراي صهيونيست ها را در انتخابات پارلمان جلب كند و بر دولت براي گرفتن بودجه و اعتبار مالي فشار آورد.
حداش
اين كلمه اختصار اين جمله عبري است:«حزيت ديموقراطيت لشالوم فشيفيون» (جبهه دمكراتيك صلح و سازش) و عبارت است از ائتلاف گروه هاي كمونيستي و داعيان صلح و سازش در ميان عرب ها و يهوديان "اسرائيل" به خصوص محافل مستقل عرب كه خود را كمونيست نمي دانند اما تحت اين نام قرار دارند. اين جبهه در سال 1977 تشكيل شد و علاوه بر نيروهاي چپ و ملي عربي و يهودي صدها عضو جنبش «پلنگ هاي سياه» به رهبري چارلي بيطون را به عضويت خود درآورد.