Saudi vs Iran

[donsaeid]

'عربستان با نفود ایران در عراق مقابله می کند'

یک مشاور امنیتی دولت عربستان سعودی گفته است که در صورت خروج زودهنگام نیروهای آمریکایی از عراق، سعودی ها برای جلوگیری از کشتار سنی های عراقی توسط شبه نظامیان شیعه مورد حمایت ایران، وارد عمل خواهند شد.

نواف عبید طی مقاله ای که در روزنامه واشنگتن پست منتشر شد، گفته است که عربستان سعودی در صورت خروج نیروهای آمریکایی از عراق، به تامین مالی گروه های مسلح سنی عراق روی خواهد آورد و سلاح در اختیار آنها می گذارد.

آقای عبید همچنین خاطر نشان کرده که گروه های مسلح جدیدی توسط سنی های عراقی تشکیل خواهد شد.

مشاور امنیتی و انرژی سفیر عربستان در آمریکا گفته است که ملک عبدالله، پادشاه سعودی تا کنون، علی رغم فشارهای بسیار از طرف رهبران سنی کشور و خاورمیانه برای کمک به سنی های عراق، دست به این کار نزده است.

به گفته آقای عبید، نسل جدیدی در حکومت عربستان که در موقعیت های حساسی هم قرار داند، خواهان نقش پر رنگ تر این کشور در منطقه هستند.

نواف عبید افزوده است که به رغم افزایش خشونت های قومی در عراق، ملک عبدالله، پادشاه عربستان به درخواست جورج بوش، رییس جمهوری آمریکا، تا کنون از دخالت در اوضاع عراق خودداری کرده است.

مشاور امنیتی دولت عربستان هشدار داده در صورت تغییر روند اوضاع و خروج نیروهای آمریکایی از عراق، وضعیت فرق تفاوت خواهد کرد.

آقای عبید در مقاله خود نوشته که عربستان با افزایش تولید نفت می تواند قیمت نفت را کاهش دهد که این امر می تواند برای ایران ویرانبار باشد.

نواف عبید متذکر شده که مقاله وی منعکس کننده نظرات شخصی وی است.

انتشار این مقاله در واشنگتن پست چند روز پس از آن صورت می گیرد که دیک چنی، معاون رییس جمهوری آمریکا برای دیدار با مقامات سعودی و مذاکره درباره مسایل منطقه به این کشور سفر کرده بود.

[donsaeid]

Saudi 'will step in if US quits Iraq'

WASHINGTON: Saudi Arabia will launch a "massive" intervention to help Iraq's minority Sunnis against Iran-backed Shi'ite attacks if the US pulls its troops out, a senior Saudi government adviser said yesterday.Writing in the Washington Post newspaper, security expert Nawaf Obaid said the withdrawal of US forces from Iraq could result in King Abdullah opening the gates to provide Iraq's Sunnis with funds, arms and logistical support.

Obaid, a scholar at the Centre for Strategic and International Studies in Washington and a security and energy adviser to the Saudi ambassador to the US, said King Abdullah has fended off "intense" pressure to provide financial and arms support for Iraq's Sunnis from Sunni leaders inside Saudi Arabia and around the Middle East.

Also pushing the monarch, he said, are "a new generation of Saudi royals in strategic government positions who are eager to see the kingdom play a more muscular role in the region".

But Obaid said that King Abdullah pledged to US President George W Bush that he would not intervene, despite the rise in bloody sectarian reprisal killings. However, that would change if the US begins pulling its troops out, Obaid warned.

Obaid's article, which he said reflected his own views and not the Saudi government's, came just days after US Vice-President Dick Cheney visited Riyadh.

[donsaeid]

The Saudis strike back at Iran
By M K Bhadrakumar

If ever the need arose to differentiate between brothers and friends, that was last week when Saudi King Abdullah bin-Abd al-Aziz al-Saud spoke of Iran as a "friend" of the Saudi state.

The king said this while receiving Iranian Ambassador Hossein Sadeqi during the latter's farewell call on the conclusion of an eventful two-year tour, which witnessed, arguably, a steady rise in the warmth and coziness of Saudi-Iranian relations.

The king praised the trend in the relations between the two countries in recent years, and stressed the importance of bolstering Saudi-Iranian relations "in all fields", adding that Saudi Arabia had "confidence" in Iran. But what stood out was Saudi Arabia's characterization of ties between the two most important countries of the Muslim world as being between "friends".

Nevertheless, Iran's sense of unease about the shadows falling on Saudi-Iranian ties and the potentially deleterious trust deficit developing between them over issues of regional stability and peace was apparent in its decision last week to keep out Saudi Arabia from the trilateral summit that Tehran proposed, involving the heads of states of Syria and Iraq. What has led to a chill in Saudi-Iranian relations is the eruption of vicious sectarian strife in Iraq, apart from the crisis unfolding in Lebanon.

Saudi Arabia has viewed with disquiet the rapid ascendancy of Iranian influence in Iraq since the US invasion. The reasons are several, but primarily the Shi'ite claim of political empowerment in the region haunts Riyadh, coupled with the prospect of Iran's seemingly unstoppable march as the premier regional power in the Persian Gulf region and the Middle East. The disquiet has turned into dismay as the incipient murmurs of a likely shift in the United States' strategy in Iraq have lately become audible, and given the likelihood of the shift involving a constructive engagement of the regimes in Tehran and Damascus by Washington.

Despite sustained Saudi (and Egyptian) efforts to carve out a niche of influence in the fragmented Iraqi political landscape, the desired results haven't been forthcoming. The latest Saudi attempt was the Mecca Document of October 20, endorsed by 29 Iraqi Sunni and Shi'ite senior clerics who assembled in the Muslim holy city of Mecca. They vowed to God in front of the blessed Kaaba "not to violate the sanctity of Muslim blood and to incriminate those who shed [it]".

But not only has the Mecca Document not arrested Shi'ite-Sunni hostilities within Iraq, the sectarian divide has since dramatically widened. Iran alleges that conspiracies pitting the Sunnis against Shi'ites are afoot. The powerful Speaker of the Iranian majlis (parliament), Gholam-Ali Haddad-Adel, while visiting the eastern province of Sistan-Balochistan (bordering Pakistan's restive Balochistan province), said on Saturday, "Today the enemies wish to sow the seed of discord among Shi'ites and Sunnis and make them insult each other ... The enemies of Islam are attempting to disrupt Muslim vigilance, lay their hand on the wealth of Muslim lands and plunder their oil reserves. To achieve this goal, they are attempting to sow the seed of discord among Muslims."

Indeed, Western media have also reported that in recent months US and Israeli intelligence have been working together in equipping and training Kurdish, Azeri and Baloch tribesmen to undertake covert operations in Iran's northern and southeastern provinces. Tehran already visualizes that in Lebanon, too, in the latest confrontation, the battle lines will fast assume a Sunni-Shi'ite dimension.

The latent Saudi-Iranian rivalry is likely to play out in Lebanon. Unlike with the Iraq problem, there is a convergence of Saudi and US interests over Lebanon. Saudi commentators have been counseling Washington not to compartmentalize Iraq and Lebanon as separate issues.

From the Saudi perspective, any US-Iranian engagement in the region should not be limited to a US "exit strategy" in Iraq. The fear of a resurgent Iran is palpable. The London-based Al-Hayat newspaper recently compared Iranian President Mahmud Ahmadinejad to Osama bin Laden as two renegades equally bent on destabilizing the region.

That is why Saudi diplomacy worked in tandem with the US to get a "global consensus" over the setting up of an international tribunal to look into the murder of former Lebanese premier Rafik Hariri. Saudi commentators heaved a sigh of relief when Moscow decided to delink from Syria's (and Iran's) dogged opposition to the tribunal. But what was extraordinary was that the Saudis publicly commended the "significant and remarkable cooperation" from China in making it clear to the Russians that China was "on the side of the US, France and Britain" in the United Nations Security Council negotiations over the decision to set up the tribunal.

A Saudi commentator boasted, "By doing so, China left Russia with the sole option of cooperating and not obstructing." Indeed, the People's Daily recently took note of Washington's realization of the need of a "new direction" in its Middle East policy - "a new Middle East plan, which aims to unite moderate Arab countries who are concerned about the rise of Iran and rampant extremist forces, to form an anti-Iran and anti-extremist alliance" - though it doubted what a mere course correction could do in "extricating the US from the quagmire it created by itself in the Middle East".

The Saudi expectation is that the UN decision to set up the tribunal (which was promptly approved by the Lebanese cabinet of Saudi-backed Prime Minister Fouad Siniora on Friday, despite warnings from Hezbollah) signifies a development of historic proportions in redrawing political alignments in the Middle East.

From the Saudi point of view, the tribunal will inexorably lead to the unraveling of the Ba'athist regime in Damascus; the breakup of the Iranian-Syrian nexus in the region; the return of Syria to the mainstream Arab fold; the near-total isolation of Hezbollah within Lebanon, which in turn could pave the way for its eventual co-option (once it is cleansed of militancy and sanitized from Iranian influence); and the overall weakening of Iran's standing as the Shi'ite powerhouse in the region, especially in Iraq.

Equally, the Saudis are displaying in Lebanon their true grit as a US ally in the region. They are showing that in countering Iranian influence they are prepared to dig in, no matter what it takes. Riyadh has cast aside its proclivity to remain on the sidelines while the Iraq crisis matured in the critical 2003-05 period, which led to its disastrous isolation (and Egypt's).

Riyadh expects Washington to take note that Iran's rising regional influence can still be arrested. Significantly, US Vice President Dick Cheney lost no time arriving in Riyadh on Saturday for a hurried two-hour meeting with King Abdullah. During the meeting, to quote the Saudi Press Agency, the two sides discussed "the whole range of events and developments on the regional and international scenes ... the Palestinian problem and the situation in Iraq in particular".

The choice of Cheney to undertake such a sensitive mission at this point speaks something of the thought processes of President George W Bush regarding Iraq. It also speaks something about the importance of Cheney in the last two years of Bush's presidency. Three things must be said about Cheney's beliefs. First, he is steadfast in his belief that the Iraq war is still a "doable" job. Second, he consistently maintains that an Iraq settlement is inconceivable without a regime change in Iran.

Most important, Cheney believes that when it comes to Israel's security, US politicians are alike. Name them, they are all "friends of Israel" - Democratic presidential hopefuls Senators Hillary Clinton and Evan Bayh, Democratic National Committee chairman Howard Dean, and the incoming chairman of the House Committee on International Affairs, Democratic Congressman Tom Lantos.

Thus it is of immense consequence that Bush decided to give Cheney a chance to perform (rather than Secretary of State Condoleezza Rice) in the center stage of the Middle East's geopolitics at this crucial turning point. The United States' strategy in the Iraq war is under intense scrutiny, and the White House should soon receive the report of the Iraq Study Group (ISG) co-chaired by former secretary of state James Baker and former congressman Lee Hamilton.

Cheney's consultations in Riyadh mesh with what Seymour Hersh wrote in the current issue of The New Yorker: "Sources with direct knowledge of the [ISG] panel's proceedings have told me that the group, as of mid-November, had ruled out calling for an immediate and complete American withdrawal but would recommend focusing on the improved training of Iraqi forces and on redeploying American troops."

[donsaeid]

What does this portend for Tehran? Certainly, what is becoming clear is that it is small change for Iran, even if the ISG recommends that Syria and Iraq should be brought into a regional conference to help stabilize Iraq, and if Bush accepts such a recommendation.

The point is Iran is inherently at a disadvantage with regard to the Saudi stratagem. The specter of a Shi'ite crescent is a useful rallying cry for the beleaguered regimes in Riyadh (and Cairo and Amman), whereas for Tehran it is a huge embarrassment and a major obstacle. For Iran, Shi'ite empowerment is a means to an end. Iran considers its manifest destiny to be the leader of the Islamic world.

As Tehran sees it, it has been a long wait but Iraq and Syria are finally emerging as a new center of gravity in the Arab world. And Iran is in alliance with it. Also, Iran sees a historic opportunity in that almost 100 years after the Sykes-Picot agreement carved up the Middle East, the regional powers may finally be able to fill the power vacuum to ensure the US withdrawal from Iraq. The process is no doubt cataclysmic and, therefore, imperfect, stuttering and difficult. Iran nonetheless must pursue it to its optimal potential.

But the brusqueness with which Washington moved last week to stifle the Iranian initiative on the trilateral summit with Iraq and Syria also underscores what Tehran is up against. Iraqi President Jalal Talabani just couldn't emplane for Tehran on Saturday. The Americans clamped a curfew on Baghdad and simply shut down the city's airport.


Syrian President Bashar al-Assad also stayed in Damascus on Saturday instead of proceeding to Tehran. The Iranian initiative seems all but stillborn. Iran has since clarified that the tripartite summit would be "good" but no such meeting had been planned "of the kind reported by certain sections of the media".

Meanwhile, the Arab League's 10-member Iraq Committee came up with an announcement on Saturday that it would hold a foreign minister-level meeting in Cairo on December 5 with a view to finding a way to end the "cascades of blood in Iraq".

No doubt, neither Iran nor Syria is likely to take lying low the US attempt to isolate them in the region. As prominent Middle East commentator Rami Khouri put it, they are "unlikely to behave like Libya by caving into the pressure and unilaterally giving the US what it wants ... They will demand a high price for cooperating with the US and helping it leave Iraq."

Therefore, it remains to be seen whether an international process in the form of the tribunal over Lebanon was a judicious move after all. In a region where assassinations form part of the political culture (and often, as for Israel, constitute an instrument of state policy), the setting up of a tribunal over Lebanon smacks of cynicism. Besides, such processes often acquire a momentum of their own, and it may so happen that the tribunal over Lebanon may spin out of US control. In essence, the international tribunal is a "new form of neo-colonial behavior" (to quote Khouri), even if the US is acting in league with Britain and France, two veteran battle-scarred colonial powers in the region, and despite China and Russia having acquiesced for reasons of their own.

To be sure, Iran and Syria will resist with all their capacity. For the present, though, the Iranians find themselves somewhat in the same predicament as Banquo in William Shakespeare's play Macbeth when "through the fog and filthy air", the noble warrior heard the witches' prophesy, "Thou shalt get kings, though thou be none."

M K Bhadrakumar served as a career diplomat in the Indian Foreign Service for more than 29 years, with postings including ambassador to Uzbekistan (1995-9 and to Turkey (1998-2001).

[jose_mourinho]

War for Religion , it is ridiculous.

[donsaeid]

it is more then that! it is about power and who is boss in middle east!

[jose_mourinho]

for everything. there is nothing more valuable than life.

[donsaeid]

عربستان مقابله با ایران به خاطر عراق را رد کرد


دولت عربستان سعودی، اظهارات مشاور امنیتی سفیر این کشور در آمریکا در مورد حمایت عربستان از سنی های عراق در صورت خروج زودهنگام از این کشور را رد کرده است.

نواف عبید، مشاور امنیتی و انرژی سفیر عربستان در آمریکا طی مقاله ای که در روزنامه واشنگتن پست منتشر شد، گفته بود که عربستان سعودی در صورت خروج نیروهای آمریکایی از عراق، به تامین مالی گروه های مسلح سنی عراق روی خواهد آورد و سلاح در اختیار آنها می گذارد.

یک منبع رسمی سعودی به خبرگزاری رسمی این کشور گفته است که در نوشتار آقای عبید هیچ واقعیتی وجود ندارد و نظرات وی منعکس کننده دیدگاه رسمی پادشاهی عربستان سعودی نیست.

این مقام عربستان سعودی همچنین خاطر نشان کرده که ، این کشور از امنیت، ثبات و وحدت در عراق حمایت می کند.

نوری المالکی، نخست وزیر عراق نیز پیشتر در واکنش به این مقاله گفته بود که این اظهارات، سیاست های دولت سعودی را منعکس نمی کند.

آقای نواف در این مقاله نوشته بود که در صورت خروج زودهنگام نیروهای آمریکایی از عراق، سعودی ها برای جلوگیری از کشتار سنی های عراقی توسط شبه نظامیان شیعه مورد حمایت ایران، وارد عمل خواهند شد.

به گفته مشاور امنیتی و انرژی سفیر عربستان در آمریکا، ملک عبدالله، پادشاه سعودی تا کنون، علی رغم فشارهای بسیار از طرف رهبران سنی این کشور و خاورمیانه برای کمک به سنی های عراق، دست به این کار نزده است.

به گفته آقای عبید، نسل جدیدی در حکومت عربستان که در موقعیت های حساسی هم قرار دارند، خواهان نقش پر رنگ تر این کشور در منطقه هستند.

نواف عبید نوشته بود که به رغم افزایش خشونت های قومی در عراق، ملک عبدالله، پادشاه عربستان به درخواست جورج بوش، رییس جمهوری آمریکا، تا کنون از دخالت در اوضاع عراق خودداری کرده است.

آقای عبید هشدار داده بود که در صورت تغییر روند اوضاع و خروج نیروهای آمریکایی از عراق، وضعیت تفاوت خواهد کرد.

آقای عبید در مقاله خود آورده بود که که عربستان با افزایش تولید نفت می تواند قیمت نفت را کاهش دهد که این امر می تواند برای ایران، ویران کننده باشد.

نواف عبید متذکر شده بود که مقاله وی منعکس کننده نظرات شخصی وی است.

[donsaeid]

[donsaeid]

مهتدي: عربستان به اتحاد ضد ايراني پيوسته است


يك كارشناس ارشد مسائل خاورميانه گفت: در ائتلاف ضد ايراني شش كشور آمريكا، انگلستان و اسراييل به*اضافه اردن، مصر و عربستان سعودي حضور دارند كه ورود عربستان سعودي در اين طرح يك تحول مهم است.


محمد علي مهتدي درخصوص تبعات شكل*گيري اتحاديه ضد ايراني در منطقه اظهاركرد: شكل*گيري اتحاديه ضد ايراني با مشاركت آمريكا، انگليس و برخي دول عربي منطقه را دچار قطب*بندي خواهد كرد كه عواقب وخيمي را در پي خواهد داشت.

اين كارشناس ارشد خاورميانه افزود:* اگر فعاليت*هاي اين اتحاديه با ماجراجويي*هاي نظامي آمريكا و اسراييل در منطقه ادامه يابد، به طور حتم سراسر خاورميانه در آتش، نا امني و هرج و مرج فرو مي*رود و اين به سود هيچ كشور و ملتي جز آمريكا و اسراييل نخواهد بود.

مهتدي با اشاره به پيروزي حزب*الله در جنگ سي و سه روزه با اسراييل اظهار داشت: شكست اسراييل در تحقق اهداف خود از اين جنگ ضربه*اي به طرح آمريكا در خاورميانه وارد كرد؛ بنابراين متفكرين صهيونيستي در دانشگاه بارايلان تلاويو اين طرح را كه اسراييل بايد يك ائتلاف سني را عليه شيعه در منطقه ايجاد كند، بررسي كردند و همزمان نيز وزير خارجه اسراييل اين را علناً اظهار داشت.

وي خاطرنشان كرد: بعد از آن خانم رايس به منطقه آمد و با ملك عبدالله پادشاه عرستان ملاقاتي كرد و بعد وزراي امور خارجه كشورهاي عربي به اصطلاح همپيمان با آمريكا را در قاهره جمع كرد و از آن زمان مجموعه اقداماتي از سوي يك ائتلاف غربي - عربي عليه جمهوري اسلامي ايران و عليه نيروهاي مقاومت در منطقه رخ داده است.

مهتدي تصريح كرد: در ائتلاف ضد ايراني شش كشور آمريكا، انگلستان و اسراييل به*اضافه اردن، مصر و عربستان سعودي حضور دارند كه ورود عربستان سعودي در اين طرح يك تحول مهم است.

اين كارشناس ارشد خاورميانه گفت: عربستان به عنوان كشوري كه موقعيت خاصي در جهان اسلام دارد، سياست ويژه خود را دنبال مي*كند؛* لذا همكاري عربستان در اين ائتلاف يك تحول مهم محسوب مي*شود؛ البته خبرهايي مبني بر ملاقات برخي از مسئولان امنيتي عربستان با مسئولان امنيتي اسراييل در امان نيز درج شد.

وي بيانات اخير مقام معظم رهبري در اين زمينه را مورد اشاره قرار داد و گفت: در اين مدت شاهد موج تبليغات و اقدامات وسيعي عليه جمهوري اسلامي ايران و در جهت فتنه*انگيزي بين مسلمانان سني و شيعه بوديم؛ به طوري كه كوشش شد تا نقاط بحراني منطقه به خصوص عراق، لبنان و حتي فلسطين را در چارچوب كشمكش*هاي مذهبي سني و شيعه قلمداد كنند و به دليل افزايش تبليغات سياسي و رسانه*اي نيز سخنان اخير مقام معظم رهبري هشداري به كشورهاي عربي بود تا از اين تفرقه و فتنه انگيزي پرهيز كنند و تسليم طرح*هاي اسراييل و آمريكا نشوند.

مهتدي تصريح كرد: در اين مدت از سوي محافل مختلف در عربستان اظهار نظراتي راجع به جامعه تسنن عراق شد و وضعيت را بگونه*اي ترسيم كردند كه گويا شيعيان در فكر از بين بردن سني*هاي عراق هستند و عربستان سعودي نيز وظيفه دارد از سني*هاي عراق حمايت كند.

اين كارشناس ارشد خاورميانه اضافه كرد: آنچه در عراق رخ مي*دهد، يك طرح صهيونيستي -آمريكايي است و اكثر كشته*هاي روزمره در عراق شيعيان هستند كه از طريق همين طرح كشته مي*شوند.

گفتني است حضرت آيت الله خامنه*اي در سخنراني روز عيد غدير با اشاره به برخي تحليلها، نشانه*ها و اخبار مبني بر تلاش آمريكا براي تشكيل اتحادي با حضور انگليس و چند كشور عربي بر ضد جمهوري اسلامي ايران خاطر نشان كردند: اين اتحاد، همكاري با دو دولت نحس و نجس بر ضد ملتي است كه مايه عزت اسلام بوده و در اين راه جانفشاني بسياري كرده است؛ بنابراين دولتهاي عربي بايد مراقب اين دام خطرناك باشند.

ايشان تصريح كردند: اگر چنين اتحادي هم شكل بگيرد، فايده*اي نخواهد داشت؛ زيرا در دوران جنگ تحميلي، اتحادي بالاتر و قدرتمندتر از اين شكل گرفت تا با مزدوري صدام روسياه و بدعاقبت، قسمتي از خاك ايران را اشغال كنند و هشت سال هم تمام تلاش خود را به كار گرفتند، اما در نهايت نتوانستند هيچ غلطي انجام بدهند و اكنون نيز توطئه آنها بر ضد نظام اسلامي به جايي نخواهد رسيد.

رهبر معظم انقلاب، پيشرفت جمهوري اسلامي ايران را در عرصه*هاي مختلف، از جمله در زمينه هاي علمي و فناوري، متعلق به دنياي اسلام دانستند و افزودند: انرژي هسته*اي به عنوان دستاوردي بومي، مايه افتخار ملت ايران و دنياي اسلام است و اگر برخي دولتهاي عربي و اسلامي تصور كنند با تشكيل اتحاد با آمريكا و انگليس و اعمال تحريم مي*توانند رضايت رژيم صهيونيستي را جلب و خيال اين رژيم غاصب را آسوده كنند، دچار خطاي سياسي شده*اند.

[donsaeid]

احمدي نژاد وارد عربستان شد


محمود احمدي*نژاد رئيس جمهور ايران بمنظور گفتگو با مقامات عربستان سعودي امروز وارد رياض شد.



به نقل از خبرگزاري فرانسه، احمدي نژاد كه در مقام رئيس جمهور ايران ، دومين بار است كه به عربستان سفر مي كند در فرودگاه مورد استقبال ملك عبدالله پادشاه عربستان قرار گرفت.

در مراسم استقبال از احمدي*نژاد غير از پادشاه عربستان، شخصيت*هايي مثل سعود الفيصل وزير امور خارجه،
بندر بن سلطان معاون دبير شوراي امنيتي ملي و عبدالعزيز بن عبدالله پسر و مشاور عالي ملك عبدالله نيز حضور داشتند.

احمدي*نژاد قرار است در ديدار با مقامات عربستاني درخصوص درگيري قومي در عراق، بحران لبنان و كشمكش هسته*اي ايران و غرب بحث و تبادل نظر كند.

احمدي*نژاد بعدازظهر امروز شنبه پيش از ترك تهران به مقصد عربستان، توسعه روابط با كشورهاي اسلامي، مستقل و همسايه را از اصول مقطعي سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران برشمرد و گفت: روابط دو كشور بزرگ ايران و عربستان در طول سالهاي گذشته رو به گسترش بوده و قصد داريم كه آن را باز هم گسترش دهيم.

[donsaeid]

[donsaeid]

خبرگزاری رسمی عربستان سعودی از موافقت محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری ایران با "طرح صلح عربی" در دیدار اخیرش با ملک عبدالله، پادشاه سعودی در ریاض خبر داده اما یک مقام دفتر ریاست جمهوری ایران با تکذیب این خبر اعلام کرده است که در مذاکرات سران ایران و عربستان در ریاض اشاره ای به طرح صلح عربی نشده است.
حدود یک ماه پیش نیز، پس از دیدار علی لاریجانی دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران با پادشاه و وزیر خارجه عربستان در ریاض، یک مقام سعودی که نامش فاش نشد به خبرگزاری های بین المللی گفت که آقای لاریجانی نامه رهبران ایران را مبنی بر اعلام آمادگی ایران برای همکاری با آمریکا در خاورمیانه، تسلیم رهبران عربستان کرده است. سخنان این مقام ناشناس سعودی هم بلافاصله از طرف شورای عالی امنیت ملی ایران تکذیب شد.

با توجه به دو رویداد فوق، این پرسش مطرح می شود که چرا سعودی ها خبرهایی را از مذاکرات خصوصی خود با مقام های ایرانی به بیرون درز می دهند که فورا از سوی آنها تکذیب می شود؟

آیا سعودی ها با اقدام خود قصد قرار دادن ایران در مقابل عمل انجام شده را دارند یا اینکه جمهوری اسلامی سیاست دوگانه ای را مبنی بر نشان دادن نرمش در مذاکرات پشت پرده و انعطاف ناپذیری در موضع گیری های علنی در پیش گرفته و یا اینکه اصولا بین دو طرف سوء تفاهمی رخ داده است؟

بعید به نظر می رسد که سعودی ها با شیوه محتاطانه ای که در سیاست خارجی خود دارند بخواهند با جعل خبر، یک کشور را در مقابل عمل انجام شده قرار دهند، بخصوص اینکه آنها تلاش می کنند تا چهره ای قابل اعتماد از خود در عرصه جهانی ترسیم کنند.

دوگانگی سیاست مخفی و علنی ایران هم هر چند که سابقه ای طولانی دارد، اما بعید است که فردی مانند آقای احمدی نژاد در نامه به سران عربستان برای همکاری با آمریکا اعلام آمادگی کند و یا در دیدار با ملک عبدالله خود را موافق طرح صلح عربی نشان دهد.

طرح صلح عربی مصوبه اجلاس سال ۲۰۰۲ سران اتحادیه عرب در بیروت است که از عادی سازی روابط کشورهای عرب با اسراییل در برابر عقب نشینی آن کشور از سرزمین های اشغالی جنگ شش روزه سال ۱۹۶۷ حمایت می کند.

این طرح با ابتکار ملک عبدالله که در آن زمان ولیعهد سعودی بود، تدوین شد و به عنوان طرح ملک عبدالله شهرت پیدا کرد، اما پس از آنکه سران عرب با پاره ای اصلاحات طرح را به تصویب رساندند، به نام طرح صلح عربی مشهور شد.

قاعدتا قبول چنین طرحی از طرف محمود احمدی نژاد به معنای چرخش ۱۸۰ درجه ای در سیاست های منطقه ای و بین المللی ایران است و در داخل ایران هیچ نشانه ای حاکی از اینکه جمهوری اسلامی آماده چرخشی با این وسعت و به این سرعت در سیاست خود باشد به چشم نمی خورد.

بنابراین احتمال اینکه دو طرف در مذاکرات خود دچار سوء تفاهم شوند، بسیار است. مقام های سعودی به علت آنکه سابقه ای طولانی در تصدی پست های دولتی دارند، به زبان دیپلماتیک آشنا هستند و در مذاکرات خود با طرف های خارجی از این زبان بهره می گیرند، اما رئیس جمهور ایران به عنوان فردی تازه کار و ناآشنا با زبان دیپلماتیک، امکان بروز سوء تفاهم در مورد گفته های خود و طرف مقابل را فراهم می کند.

نامه هایی که آقای احمدی نژاد به جورج بوش رئیس جمهوری آمریکا و پاپ بندیکت شانزدهم، رهبر کاتولیک های جهان نوشت، نشان داد که وی با سیاست بین الملل و رویدادها و تحولات جهانی چندان آشنا نیست و همین نکته ممکن است بر ایجاد سوء تفاهم بین او و مقام های سعودی افزوده باشد.

احتمال اینکه ملک عبدالله در مذاکرات خود با آقای احمدی نژاد درباره موضوع فلسطین اشاره ای به طرح ابتکاری خود کرده باشد بسیار است و احتمال اینکه آقای احمدی نژاد نیز بدون اطلاع از جزئیات آن طرح، علاقه خود را به آن نشان داده باشد، کم نیست.

به هر حال، صرف نظر از آنچه بین سران ایران و عربستان رد و بدل شده است، این مساله کمابیش روشن است که طرح صلح عربی مورد نظر ملک عبدالله در روزهای آینده سبب دردسر ایران خواهد شد.

از رفتار سعودی ها و سایر اعراب میانه رو بخصوص اردنی ها و مصری ها چنین برداشت می شود که آنها شرایط منطقه را فرصتی بی نظیر برای استقرار صلح بین اسراییل و فلسطینی ها می دانند و در صددند که در اجلاس ماه جاری میلادی سران اتحادیه عرب در عربستان، ابتکار صلح دقیق تر و روشن تری را بر مبنای طرح صلح عربی به اسراییل پیشنهاد کنند.

در مقابل، اسراییل نیز هر چند که برخی بندهای طرح صلح عربی بویژه بندی که به حق بازگشت آوارگان فلسطینی بر اساس قطعنامه ۱۹۶ مجمع عمومی سازمان ملل اشاره دارد، رد کرده است، اما اصل طرحی را که از جانب ملک عبدالله ارائه شده، زمینه مناسبی برای حل فصل بحران فلسطین دانسته است.

بر همین اساس، به نظر می رسد که تلاش های پشت پرده ای از سوی طرف های مختلف بین المللی برای نزدیک کردن دیگاه اعراب و اسراییل برای پایان دادن به مناقشه خود در جریان است و اگر ایران بخواهد در مقابل این روند عملا ایستادگی کند و یا موضع تبلیغاتی شدیدی علیه آن اتخاذ کند، روابطش با اعراب بخصوص سعودی ها بیش از پیش تیره خواهد شد.

ملک عبدالله و محمود احمدی نژاد هر چند بر سر همکاری برای کاهش تنش های فرقه ای در جهان اسلام توافق کرده اند، و حتی ممکن است این توافق در مورد عراق تا حدودی عملی شود، اما هنگامی پای سایر بحران های خاورمیانه به میان آید، ایران و عربستان در دو جهت کاملا مخالف قرار خواهند گرفت.

[donsaeid]

چلبي: ايران و عربستان پايه توازن منافع منطقه هستند


رئيس حزب كنگره ملي عراق، ايران و عربستان را پايه و نقطه اتكاي توازن منافع منطقه دانست و گفت: تفاهم اين دو كشور به كاهش اختلافات فرقه*اي در عراق و منطقه كمك مي*كند.



احمد چلبي معاون سابق نخست وزير عراق در گفت*وگو با پايگاه خبري "ايلاف" از نشست سران اخير ايران و عربستان در رياض استقبال كرد و آن را در راستاي ثبات، پيشرفت و شكوفايي منطقه توصيف كرد.

چلبي گفت انتظار دارد نتايج مثبت اين نشست بر اوضاع امنيتي، سياسي عراق تاثير داشته باشد زيرا عربستان و جمهوري اسلامي ايران تاثير زيادي بر توازن عراق و منطقه دارند.

رئيس حزب كنگره ملي عراق همچنين ابراز اميدواري كرد، تفاهم ايران و عربستان در تحقق ثبات در منطقه به طور كل و در عراق به شكل خاص ثاثيرگذار باشد و به حمايت منطقه*اي از ملت عراق در رويارويي با چالش*ها و مشكلات بيانجامد و از سطح اختلافات فرقه*اي كه منطقه و عراق شاهد آن است، بكاهد.

[donsaeid]