Size '0' (Anorexia)

[RedWine]

Anorexia is the decreased sensation of appetite. While the term in non-scientific publications is often used interchangeably with one of its subtypes, anorexia nervosa, there are many possible causes for a decreased appetite, some of which may be harmless while others pose significant risk for the person.

The most common form of anorexia is simply satiation following the consumption of food. This happens in all normal humans and is called postprandial anorexia. It is important and healthy as it prevents overeating and obesity.

Common disorders that cause (harmful) anorexia include anorexia nervosa, severe depression, cancer, dementia, AIDS, and chronic renal disease and the use of certain drugs, particularly stimulants and narcotics. Environmentally induced disorders, such as altitude sickness, can also trigger an acute form of anorexia. Anorexia may also be seen in congestive heart failure, perhaps due to congestion of the liver with venous blood.

Although the presenting symptom (the one which prompts a patient to seek medical attention) in acute appendicitis is abdominal pain, the presence of anorexia is required to make the final diagnosis.

Some medications, antidepressants for example, can have anorexia as a side effect. Most notoriously, however, chemicals that are a member of the phenethylamine family are known to have more intense anorectic properties. For this reason, many individuals suffering from anorexia nervosa seek to use these medications as a crutch. Such prescription medications include Ritalin, Adderall, Dexedrine, and Desoxyn. In some cases, these medications are prescribed to patients prior to undergoing an operation requiring general anesthesia. This is a prophylactic measure taken to ensure no food will back up into the esophagus and cause the patient to stop breathing during the procedure.

[RedWine]

شايد شما هم شنيده باشين که چند وقت پيش، يک مانکن برزيلی ۱۲ ساله که با رژيم غذايی سيب و گوجه فرنگی زندگی می کرد، در شبی که قرار بود طی مراسمی از مانکن های بين المللی عکاسی بشه مرد



آنا کارولينا رستون" برای چند شرکت معروف از جمله "جورجی آرمانی" کار می کرد و وقتی مرد با ۱۷۰ سانتی متر قد، فقط ۳۸ کيلو وزن داشت.

اين دختر جوون از سن ۱۳ سالگی به شغل مانکنی مشغول بوده و به گفته مادرش سعی می کرده با پولی که از اين راه به دست می آورده، به خانواده اش کمک بکنه. مادر آنا بعد از مرگ دخترش در تلويزيون برزيل به همه پدر و مادرها گفت که مواظب سلامتی بچه هاشون باشن. اون گفت که هيچ پولی ارزش قربانی کردن بچه شما رو نداره و حتی معروف ترين مارک ها هم ارزشی ندارن!

مادر آنا گفت که مدام به دخترش می گفته که غذا بخوره يا دکتر بره. اما اون هميشه جواب می داده که "مامی، سر به سرم نزار!"

http://www.bbc.co.uk/worldservice/images/2006/12/20061202161432anacarolinareston.jpg
آنا کارولينا رستون

آنا سه هفته قبل از مرگش در بيمارستان بستری بود و در نهايت به خاطر نارسايی کليه فوت کرد. اين مانکن جوون که در کشورهای چين، مکزيک، ترکيه و ژاپن کار می کرده، به گفته اطرافيانش اخطلال در غذا خوردن داشته و به طور کلی از غذا خوردن امتناع می کرده. يکی از اقوامش گفته که مدت ها او فقط گوجه و سيب می خورده و از خوردن غذاهای معمولی امتناع می کرده. او گفت هر وقتی هم که آنا باهاشون غذا خورده، بعداً توی دستشويی بالا آورده!

آنا در روزهايی که به خاطر ضعف شديدش در بيمارستان بستری بود، هيچ مقاومتی در برابر غذا و دارو نشان نمی داد، اما به خاطر ضعف بيش از حدش، ديگه غذا و دارو هم تاثيری نداشتن!

قبل از اون هم در ماه آگوست امسال، يک مانکن ۲۲ ساله ديگه در يک شو در اروگوئه به علت نارسايی قلبی درگذشت. گفته ميشه او هفته ها با رژيم غذايی کاهو و نوشيدنی هايی رژيمی سر کرده بوده.

مرگ اين دو مانکن باعث شد تا برگزار کنندگان و مقامات دولتی، قوانين بازدارنده ای رو در نظر بگيرند. مثلاً در هفته مد مادريد، طبق دستور مقاوات دولتی شهر مادريد، مانکن هايی که طبق استاندارد سازمان بهداشتی جهانی، زير وزن طبيعی بودند، از شرکت در مسابقات و نمايش مد مادريد محروم شدند. در هفته مد لندن هم ممنوعيت های مشابهی اعمال شد.

http://www.bbc.co.uk/worldservice/images/2006/12/20061202161525model1.jpg

ولی برای مانکن شدن چه شرايطی بايد داشت و وزن و قد يک مانکن بايد در چه حدی باشه که به عنوان يک مدل لباس و عکاسی، همه جا مورد توجه باشه؟

مانی ززينخامه، عکاسی هست در نيويورک که مدل های مختلفی رو برای شرکت هايی مثل فورد انتخاب و معرفی می کنه، در مورد شرايط کلی مانکن ها ميگه:

مانی: از همه چيز مهمتر برای انتخاب مانکن ها، اندازه های اونها هست. اولاً قد بايد بين ۱۷۵ تا ۱۸۲ سانتی متر باشه. وزن بايد بين ۵۵ تا ۶۵ کيلو باشه. البته وزن کمتر هم اشکالی نداره. البته کمتر از ۵۰ کيلو انتخاب نميشه. دور سينه بايد ۶۵ تا ۷۵ سانتی متر باشه. دور کمر بايد ۵۲ تا ۵۷ سانتی متر باشه و دور باسن هم بين ۷۰ تا ۷۲ سانتی متر باشه.

مدل ها برای انتخای شدن بايد اين اندازه ها رو داشته باشند. ضمناً بايد اين اندازه ها رو نگه دارند و اين کار بسيار مشکلی است. چرا که بايد رژيم خاصی داشته باشند و مدام ورزش کنند.

مانی معتقده که رقابت خيلی شديد در صنعت مد، علت ديگه اين همه فشار عصبی بر مانکن هاست.

مانی: کار که مانکن ها می کنند، يکی از پر خواست ترين کارها در غرب هست. هر کسی که به سن ۱۲ تا ۱۴ سالگی ميرسه دوست داره مدل باشه و يا توی مجله ها ديده بشه. بنابراين رقابت خيلی زياده. ماه پيش که در مونترال کانادا يک برنامه برای انتخاب دو نفر مدل داشتيم، ۵۶۱ نفر داوطلب اومدن و همه هم خوب بودند.

از همه اينا گذشته وقتی به نمايش های مد نگاه می کنند و دخترهای ترکه ای با آرايش های خاص و خيره کنندشون از جلوی شما يا دوربين تلويزيون رد ميشن، چه حسی دارين؟ آيا به نظر شما جذابن؟

http://www.bbc.co.uk/worldservice/images/2006/12/20061202161644model3.jpg

پسر: به نظر من قيافه قشنگی دارند اما جذابيت جنسی ندارند. به نظر من کل اين موضوع نمايشيه و جذابيت آنچنانی نداره. از ديدن من هم خيلی زياد لاغر هستند.

يک پسر ديگه: از نظر يک مرد ايرانی، فکر می کنم يک مانکن يعنی يک دختر لوند که نه چاق باشه و نه لاغر. بنابراين عموماً مرد ايرانی اين نوع مانکن ها خيلی لاغر رو نمی پسنده.

دختر: من از قيافه هاشون خوشم مياد. ولی دلم نميخواد مثل اونها باشم!

دکتر پرويز قديريان استاد تغذيه در دانشگاه مونترال که تحقيقات و تاليفات زيادی در زمينه تغذيه داره، در مورد کسانی که زير وزن هستند و از غذا خوردن امتناع می کنند ميگه:

دکتر پرويز قديريان: به عقيده من اين افراد قبل از رژيم گرفتن بايد پيش يک متخصص مغز و اعصاب برن چون اين افراد مريض روانی هستند! چرا که امکان نداره يک آدم سالم با نخوردن غذا خودکشی کنه! اين موضوع بين بعضی از جوون ها مد شده که غذا نمی خورند و فکر می کنند زمانی که زير وزن طبيعی هستند، خوشگل تر هستند. اما اينها به بيماری هايی مبتلا ميشن که هيچ کسی نميتونه درمانش کنه.

بدن انسان به همه جور غذا در حد متعادل نياز داره. ما بايد در حد مناسب پروتئين، مخصوصاً پروتئين حيوانی و گياهی، مواد قندی و چربی ها بايد به بدن برسونيم. وگرنه بدن درست کار نمی کنه.

حالا بايد چه کرد که افراد بيشتری قربانی اين وسواس بيش از حد در مورد وزن و هيکل خودشون نشن؟ وزن طبيعی هر کس بايد چقدر باشه؟

دکتر قديريان: وزن يک فرمول خاص داره. به طور مثال اگر شخصی ۱۵۰ سانتی متر قد داره، بايد ۵۰ کيلو وزن داشته باشه. البته ۲ يا ۳ کيلو بالا يا پايين تر مهم نيست. ولی اگر کسی وزنش ۲۰ درصد از اين مقدار زيادتر يا کمتر باشه، ما به اون مريض خيلی چاق يا لاغر می گوييم. البته در بعضی نژاد ها اين فرمول صادق نيست اما اکثراً به اين صورت به دست مياد که قدتون رو به سانتی متر اندازه گيری کنيد و ۱۰۰ سانتی متر ازش کم کنيد، باقی اون ميشه وزن طبيعی برای شما.

اما واکنش دنيای مد به اين ممنوعيت های اعمال شده برای به کارگيری مانکن های خيلی لاغر چی بوده؟

http://www.bbc.co.uk/worldservice/images/2006/12/20061202161719model4.jpg
مانکنی با سایز ۲۰

يک طراح مد گفته که نگرانی در مورد مانکن هايی که خيلی لاغرن و اصطلاحاً به اونها سايز صفری ميگن، بی مورده. اونها بيماری ندارن و فقط خيلی لاغر و استخونی هستن. اين طراح گفته بايد بيشتر نگران کسانی بود که اضافه وزن دارن.

يک طراحی معروف ديگه به نام "گالتير" در پاسخ به اين جنجال، در سی امين سالگرد شوی لباسش که در پاريس برگزار کرد، به جای مانکن های سايز صفر، از مانکن های سايز ۲۰ استفاده کرد!

[donsaeid]

in bimari bad dardie! taze anorexia ke hichi! on badbakhti ke bulimiam dare ke 1000 bar badbakhtar!

[donsaeid]

What is bulimia?
Bulimia (buh-LEE-me-ah) nervosa, often called bulimia, is a type of eating disorder. A person with bulimia eats a lot of food in a short amount of time (binges) and then tries to prevent weight gain by getting rid of the food, called purging. Purging might be done by:

making yourself throw up
taking laxatives — pills or liquids that speed up the movement of food through your body and lead to a bowel movement
A person with bulimia may also exercise a lot, eat very little or not at all, or take pills to pass urine to prevent weight gain.

Who becomes bulimic?
Many people think that eating disorders affect only young, upper-class White females. It is true that most bulimics are women (90%). But bulimia affects people from all walks of life, including males, women of color, and even older women. It was once thought that women of color were shielded from eating disorders by their cultures, which tend to be more accepting of different body sizes. Sadly, research shows that as African American, Latina, Asian/Pacific Islander, and American Indian and Alaska Native women are more exposed to American ideals of beauty, they also become more likely to develop eating disorders.

What causes bulimia?
Bulimia is more than just a problem with food. A binge can be triggered by dieting, stress, or uncomfortable emotions, such as anger or sadness. Purging and other actions to prevent weight gain are ways for people with bulimia to feel more in control of their lives and ease stress and anxiety. There is no single known cause of bulimia, but there are some factors that may play a part.

Culture. Women in the U.S. are under constant pressure to fit a certain ideal of beauty. Seeing images of flawless, thin females everywhere makes it hard for women to feel good about their bodies. More and more, men are also feeling pressure to have a perfect body.
Families. If you have a mother or sister with bulimia, you are more likely to also have bulimia. Parents who think looks are important, diet themselves, or criticize their children's bodies are more likely to have a child with bulimia.
Life changes or stressful events. Traumatic events like rape, as well as stressful things like starting a new job, can lead to bulimia.
Personality traits. Someone with bulimia may have low self-esteem or feel hopeless. She or he may be very moody, have problems expressing anger, or have a hard time controlling impulsive behaviors.
Biology. Genes, hormones, and chemicals in the brain may be factors in developing bulimia.
What are signs of bulimia?
A person with bulimia may be thin, overweight, or have a normal weight. This makes it hard to know if someone has bulimia. But there are warning signs to look out for. Someone with bulimia may use extreme measures to lose weight by:

using diet pills, or taking pills to urinate or have a bowel movement
going to the bathroom all the time after eating (to throw up)
exercising a lot, even in bad weather or when hurt or tired
Someone with bulimia may show signs of throwing up, such as:

swollen cheeks or jaw area
calluses or scrapes on knuckles (if using fingers to induce vomiting)
teeth that look clear
broken blood vessels in the eyes
Someone with bulimia may also have a distorted body image, shown by thinking she or he is fat, hating her or his body, and fearing weight gain.

Bulimia can also cause someone to not act like her or himself. She or he may be moody or sad, or may not want to go out with friends.

[donsaeid]

http://www.4woman.gov/faq/Pix/bulimiafaqdia2.gif

[RedWine]

MILAN has formally barred ultra-skinny and underage models ahead of its February catwalk shows, as pressure grows on the fashion world to promote a healthier image.

The agreement reached between the city and its powerful fashion industry bans models under 16 and those with a body mass index - the ratio of weight to the square of height - of less than 18.5. This would mean that a 5ft 8in model who weighed less than 8st 10lb would be barred.

The accord also includes courses on healthy eating and and calls for a variety of clothing sizes in shows. "The agreement is the result of a common effort ... to communicate to our young people the importance of positive models of living," said Milan's mayor, Letizia Moratti.

In September Spain barred models below a certain weight from Madrid's shows , while Brazil launched a campaign this month to ban underage, underweight models after a young model died from complications resulting from anorexia.

Milan's fashion houses at first resisted calls to follow suit, with Mario Boselli, the head of Italy's National Fashion Chamber, saying that only "maybe one girl in 100" on show was too skinny.

[RedWine]

Anorexia is an eating disorder where people starve themselves. Anorexia usually begins in young people around the onset of puberty. Individuals suffering from anorexia have extreme weight loss. Weight loss is usually 15% below the person's normal body weight. People suffering from anorexia are very skinny but are convinced that they are overweight. Weight loss is obtained by many ways. Some of the common techniques used are excessive exercise, intake of laxatives and not eating.

Anorexics have an intense fear of becoming fat. Their dieting habits develop from this fear. Anorexia mainly affects adolescent girls.

People with anorexia continue to think they are overweight even after they become extremely thin, are very ill or near death. Often they will develop strange eating habits such as refusing to eat in front of other people. Sometimes the individuals will prepare big meals for others while refusing to eat any of it.

The disorder is thought to be most common among people of higher socioeconomic classes and people involved in activities where thinness is especially looked upon, such as dancing, theater, and distance running.

A Family Member has an Eating Disorder

If you have a family member that with an Eating Disorder, they need a lot of support. Suggest that your family member see an eating disorder expert. Be prepared for denial, resistance, and even anger. A doctor and/or a counselor can help them battle their eating disorder.

Symptoms of Anorexia?

There are many symptoms for anorexia, some individuals may not experience all of they symptoms. The symptoms include: Body weight that is inconsistent with age, build and height (usually 15% below normal weight).

Some other symptoms of anorexia are:

Loss of at least 3 consecutive menstrual periods (in women).
Not wanting or refusing to eat in public
Anxiety
Weakness
Brittle skin
Shortness of breath
Obsessiveness about calorie intake
Medical Consequences of anorexia?

There are many medical risks associated with anorexia. They include: shrunken bones, mineral loss, low body temperature, irregular heartbeat, permanent failure of normal growth, development of osteoporosis and bulimia nervosa.

Continued use of laxatives is harmful to the body. It wears out the bowel muscle and causes it to decrease in function. Some laxatives contain harsh substances that may be reabsorbed into your system.

Anorexia and Pregnancy

In order to have a healthy child, the average pregnant woman should gain between 25 and 35 pounds. Telling this to a person with anorexia is like telling a normal person to gain 100 pounds. If you are anorexic, you may have trouble conceiving a baby and carrying it to term. Irregular menstrual cycles and weak bones make it more difficult to conceive. If you are underweight and do not eat the proper variety of foods, you and your baby could be in danger.

Women with eating disorders have higher rates of miscarriages and your baby might be born prematurely which puts them at risk for many medical problems.

All pregnant women should receive proper prenatal care. Those recovering from anorexia or bulimia need special care. You should always take your prenatal vitamins and have regular prenatal visits. You should not exercise unless your doctor says it is okay and it is a good idea to enroll in a prenatal exercise class to be sure you are not overexerting yourself.

Anorexia in the News

Anorexia and Aging. Anorexia may be a serious disease for old men. Read more

Good news about Anorexia?

Anorexia can be overcome.
With proper care, you can overcome your eating disorder and have a healthy child.
Anorexia Statistics

One percent of teenage girls in the U.S. develop anorexia nervosa and up to 10% of those may die as a result.
Difference between anorexia and bulimia?

The biggest difference between anorexia and bulimia is that people suffering from bulimia eat large amounts of food and then throw up. This is called binge and purge. Anorexics do not eat large amounts and throw up. Bulimics do.

[RedWine]

مرگ دو مانکن جوان ۲۱ و ۲۲ ساله که بر اثر رژيم های طولانی مدت دچار سوء تغذيه، از کار افتادن قلب و نارسايی کليه شده بودند صنعت مد را دچار شوک کرد. هنوز بيشتر از چند ماه از اين مسئله نگذشته که خواهر يکی از اين دو مانکن، به اسم اليانا روماس، ۱۸ ساله هم به طور مرموزی درگذشته.

http://www.bbc.co.uk/worldservice/images/2007/02/20070224204814fashion_2.jpg

جسد اين دختر جوان در اتاقش توسط مادر بزرگش پيدا شد. خوانواده و دوستانش گفتند که او بخاطر رژيم و تلاش برای لاغر ماندن نمرده و همينطور آژانسی که اين مانکن برای آن کار می کرد هم اعلام کرد که او مشکل وزن نداشته است. با اين حال حدس زده ميشود که آليانا هم مثل خواهرش بخاطر فشار ناشی از مشکلات در رقابت برای گرفتن کار، دچار بوليميا و آنورکسيا بوده است.

بوليميا يک بيماری روانی است که در آن فرد غذا می خورد ولی بعد دچار عذاب وجدان می شود و بالا می آورد. آنورکسيا هم بيماری است که در آن فرد فکر می کند که خيلی چاق است و اصلا ميلی به غذا خوردن ندارد و از غذا خوردن امتناع می کند، حتی اگر از شدت لاغری پوست و استخوان هم شده باشد.


http://www.bbc.co.uk/worldservice/images/2007/02/20070224204829fashion_3.jpg

مردن پی در پی مانکن هايی که فقط با رژيم کاهو و سيب و گوجه فرنگی زندگی می کردند موجب ايجاد واکنش های جهانی بر عليه استفاده از مانکن های خيلی لاغر يا به اصطلاح سايز صفر شده است و در واکنش به اين مخالفت های بين المللی برگزار کنندگان هفته های مد در شهر های مختلف دنيا ممنوعيت هايی را هم اعمال کرده اند. مثلا در هفته مد مادريد در اسپانيا مسئولين استفاده از مانکنهای سايز صفر را ممنوع اعلام کردند و بنابراين طراحان مجبور شدند از مانکن های چاق تر که به نظر سالم تر می رسيدند استفاده کنند.

اما در هفته مد ايتاليا اگرچه سخت گيری هايی صورت گرفت اما مانکنهای سايزصفر از شرکت در نمايش های مد يا کت واک ها منع نشدند. به گفته مقامات برگزاری هفته مد در ميلان، مانکن ها برای اينکه بتوانند در نمايش های مد لباس شرکت کنند، بايد يک تاييديه پزشکی می آوردند که ثابت کند وزنشان مناسب است و سالم اند.که البته اين با مخالفت بعضی از آژانس های استخدام مانکن ها مواجه شد. ماريو گوری رييس آژانس مانکنی گلامور گفت که وزن به خيلی عوامل از جمله تراکم استخوان و شرايط بدنی فرد بستگی دارد و نمی شود هر مانکن سايز صفری را بيمار دانست و مانع کار مانکن ها شد. يک خواننده ايتاليايی هم که مخالف اين محدوديت ها و ممنوعيت ها بود گفت اگه سعی کنيد مانع کار مانکنهايی شويد که درآمد خيلی خوبی دارند، آنها می کشنتان و بين اين همه مانکن فقط دو - سه تای آنها آنورکسيا دارند.


http://www.bbc.co.uk/worldservice/images/2007/02/20070224204835fashion_4.jpg



درست در اوج اين گفتگوها در هفته مد ميلان يک دختر برزيلی ديگر هم جان خود را از دست داد. اين دختر جوان به نام ماريا گالوا وی يرا يک دوره مانکنی گذرانده بود و با اينکه لاغر بود در ذهن خود فکر ميکرد که خيلی چاق است. اين دختر ۱۴ ساله وقتی مرد تنها ۴۰ کيلو گرم وزن داشت.

درادامه جار و جنجال در مورد استفاده از مانکن های خيلی لاغر يا به اصطلاح سايز صفر اگرچه بحث و جدل زياد بود اما محدوديت خاصی اعمال نشد. نيما بهنود طراح لباس که در هفته مد نيويورک حضور داشت ميگويد:

" در اين فصل نمايش مد در نيويورک مانکن ها هم چهره ها و هم اندام هايشان نسبت به فصلهای قبل تغيير کرده بود. مانکنهايی که سايز های زير صفر هستند در اين فصل ديده می شوند اما تعداشان کمتر شده است. در هر شو دو يا سه تا از ين مانکنها بودند. "

اما اين سر و صداها در هفته مد لندن که همين هفته گذشته به پايان رسيد، شکل جدی تری به خود گرفت و طرفداران عدم استفاده از مانکن های خيلی لاغر يا به اصطلاح سايز صفر شديدتر موضع گرفتند و حتی خيلی از مانکن های خيلی معروف مثل نائومی کمپل هم بر عليه مانکن های سايز صفر حرف زدند. نائومی کمپل گفته بود که مانکن های سايز صفر از نظر روحی مريضند و کسی به آنها نگفته که لاغر شوند و لاغری بيش از حد مثل استفاده از مواد مخدر يا نوشيدنی های الکلی است و يک امر روانی است که مسئوليت اش را نبايد به گردن صنعت مد انداخت.






ولی بعضی از مانکن های ديگر مواضع مخالفی گرفتند و به جنبش ضد لاغری پيوستند. مثلا لوسی کلارکسون، که يک مانکن خيلی معروف است در هفت همد لندن شرکت نکرد و آن را تحريم کرد. لوسی گفت که قبلا مسئولين برگزاری هفته مد لندن جلوی چشم خودش به او گفته يودند که بدنش خيلی چاق و افتضاح است. و اين مسئله باعث شده بود که بخواهد وزن کم کند و هر چه بيشتر وزن کم کرد کارهای بيشتری در نمايش های مد به او پيشنهاد شد. و اين مسئله اينقدر از نظر روحی روی او تاثير گذاشت که مدام سعی می کرد وزن کم کند. تا جايی که دچار مشکل روحی شده بود و اين سوپر مدل هم تصميم گرفت ديگر در هفته مد لندن شرکت نکند تا مسئولين برگزاری آن دست از استخدام مانکن های سايز صفر بردارند.






عليرغم فشار های زيادی که به مسئولين برگزاری هفته مد لندن وراد شد آنها از تصويب قانونی بر عليه استفاده از مانکنهای سايز صفرخودداری کردند و عملا مسئوليت اين قضيه را به دوش طراح ها انداختند.

در بقيه نقاط اروپا هم اگرچه قاونی بر عليه استفاده از مانکن های خيلی لاغر يا به اصطلاح سايز صفر وضع نشده اما انگار بعضی از چيزها عوض شده. روشنک پريزاده طراح لباس در آمستردام هلند است:

" محدوديت قانونی برای شرکت ها در نظر نگرفته اند اما شرکت ها برای اينکه بر عليه آنورکسيا تبليغ کنند ديگر از مانکنهای خيلی لاغری که فرم مردانه دارند و هيچ فرم زنانه ای ندارند استفاده نمی کنند."

اما نظر مردم عادی در مئورد مکانکنهای خيلی لاغر يا سايز صفر چيست؟ آيا مردها آين مانکنهای خيلی لاغر را دوست دارند و می پسندند؟ يا برای انها زنان جذابی هستند؟ آيا زنها دوست داند مثل اين مانکنها باشند؟




مرد: " بهيج عنوان، اصلا ! نه تنها من و نه هيچ کدام از دوستام از اين هيکل خوششان نمياد. ممکنه است هيکل ها بدرد فشن ( مد) بخورد ولی ايده آل هايی که يک مرد از هيکل يک زن دارد خيلی با اينها تفاوت دارد. "

زن: "من دوست ندارم اونقدر لاغر باشم که انگار روی استخوان يک جوراب رنگ پا کشيده اند.اونجوری احساس می کنی توی تنشون خون ندارند و جسد های موميايی متحرکند..."

مرد: " يکی می بينيد در سايز صفر صورتش سلامت به نظر ميرسد که زيباست و خوشم هم مياد اما بعضی ها ميبينيد که انقدر خودشان را لاغر کرده اند فقط برای اينکه مدل باشند. اگه سلامت به نظر برسند بله، خوشم مياد."

از طرف ديگر شرکت " النا ميور" گفته که ميخواهد بعد از اين از مانکن هايی که سالم هستند استفاده کند و در آخرين نمايش مد اش از مانکنهای سايز ۱۲ به بالا استفاده کرده.

جان لوييس هم که يک شرکت ديگر توليد لباس در بريتانياست هم گفته که بعد از اين ميخواهد از مانکنهای سايز ۱۲ به بلا استفاده کند و گفته که چون بيشتر مصرف کندده ها از اين سايز هستند اين باعث ميشه که با مشتريان منصفانه تر رفتار بشود.

حالا بايد منتظر بمانيم و ببنيم که بقيه طراح ها و توليد کننده ها چکار می کنند. بنابراين اگر تصميم داريد وزن کم کنيد دست نگه داريد شايد تا سال آينده ديگر لاغری مد نباشد و طراح ها مانکنهايشان را از بين سايز ۱۲ به بالا انتخاب کنند.

[gg666]

behtarin kar ineke age kasi did ke digeh meil be ghaza nadare, bere doctor, va ba ghors fori dorost mishe adate ghazayee..man khodam tehran boodam hamintor shodam va age doctor nemiraftam khoda midoone alan be che rooziu mioftadam..kholase inke age beine shomaha( makhsoosan khanooma) mibinin asan nemitoonin ghaza bokhorin, be choono chera berin doctor...

[jjbb]

moteasefaneh injoor adam ha az bimari ravani mobtala hastan ke khodeshon ro kheili chagh mibinan. bara darmane injor ashkhas dar bakhshe ravani be zoor hata ba looleh ke to damagheshon gozashtan ghaza midan va har rooz vazneshon mikonan vali beheshon nemigan....darmane injor ashkhas kheili moshkele va ehtiyaz be support group daran.....

[gg666]

na baba,...man ke chagh naboodam..ama ye dafe digeh hichi nmikhastam va natoonestam bokhoram..kamelan bi eshteha shode boodam...ama ba ghors khoob shodam...

vali bad joori asar roo adam mizare..ta vekhai be khodet biai mibini cheghadr daghoon shodi..

[jjbb]

aziz manzoram be to aslan nabod. rajebe in model ha ke hamash fekr mikonan ke chagh hastan va aslan ham nistan
Masalan kasi ke depress mishe aslan delesh nemikhad ghaza bekhoreh na be khatere inke chagh mokeneh beshe in bekhatere vaze rohish hast.
man khodam vaghti az ye masalei kheili narahat misham ingar eshteha nadaram vali vaghti shadam hamash mikhoram....

[gg666]

na na...man be khodam nagereftam aziz..migam yani faghat in bar nemigarde be kasi ke self-image badi dari...gahi hala sare chizaye digeh ham in chiza pish miad..inam goftam ke age kasi vaghean intor shod be dade khodesh be moghe berese, chon ziad tool bekeshe taraf vaghean az pa dar miad..manzooram in bood jigaram...

[RedWine]

اين اعداد و ارقام مربوط به يك مانكن برزيلي است كه 15 نوامبر 2006 در اثر عفونت ناشي از بي اشتهايي مرضي يا «آنوركسي نوروزا» از دنيا رفت؛ در حالي *كه خيلي از دختران جوان به او و اندامش غبطه مي*خوردند.




اما مرگ اين مانكن برزيلي بعد از مرگ همتاي اروگوئه*اي او كه دچار نارسايي قلبي شده بود، موجب شد انقلابي در جهان مد رخ داده و فريادهاي اعتراض متوليان بهداشت اوج بگيرد. به طوري كه سازمان بهداشت جهاني هم واكنش نشان داد.

اين سازمان در گزارشي نگراني خود را از كم وزني بيش از حد دختران جوان و گرسنگي كشيدن مفرط آنها براي تقليد از مدل*ها، اعلام كرد. البته اين واكنش در برابر تبليغات گسترده غير علمي براي كاهش وزن و استفاده از زنان فوق*العاده لاغر در سالنهاي مد، خيلي مهم نيست؛ چرا كه همچنان شمار زيادي از دختران جوان، به تقليد از مدل*هايي كه از شدت لاغري رو به موت هستند، سعي مي*كنند خود را بيش از حد لاغر كنند!

فراموش نكنيد سازمان بهداشت جهاني افرادي با شاخص توده بدني زير 5/18 را دچار كمبود وزن دانسته و در جهان سوم چنين افرادي را مستحق كمك*هاي بشر دوستانه مي*داند. شاخص توده بدني مانكن مورد بحث، 5/13 بود!

حضور لاغرها در نمايش ممنوع!

به دنبال هشدار*هاي سازمان بهداشت جهاني، ابتدا در ماه سپتامبر موجي در برزيل و اسپانيا به راه افتاد كه جلوي فعاليت مانكن*هاي بسيار لاغر گرفته شود. اين معضل به حدي جدي شد كه برگزار كنندگان نمايش لباس در اين كشور از حضور مدل*هاي بسيار لاغر- كه ظاهر بيمار گونه آنها داد مي*زد استانداردهاي سلامت را ندارند - جلوگيري كردند.

در واقع، شركت*هاي مد مجبور شده*اند در انتخاب مانكن*هاي خود شاخص جديدي در نظر بگيرند. طبق قانون اين كشور مدل*هايي كه شاخص توده بدني(BMI ) كمتر از 18 داشته يا سن آنها كمتر از 16 سال باشد، از شركت در اين نمايش*ها محروم مي*شوند.

حتماً مي*دانيد در علم پزشكي معيارهاي مختلفي براي تعيين چاقي و لاغري افراد وجود دارد كه معتبر*ترين و مشهورترين آنها شاخص توده بدن است. اين معيار از تقسيم وزن (بر حسب كيلوگرم) بر مجذور قد (برحسب متر) به دست مي*آيد. طبق اين معيار فقط كساني كه شاخص توده بدني شان بين 5/18 تا 25 است، وزني ايده*آل دارند.

بقيه هم مي*آيند

پس از مدتي، كشورهاي ديگري از جمله آرژانتين هم با اسپانيا همراه شده و از شركت*ها خواسته*اند قبل از شروع هر برنامه گواهي سلامت مدل*هاي خود را ارائه دهند. حتي اين موج به انگلستان هم رسيده و وزير فرهنگ اين كشور با اشاره به الگو گرفتن دختران جوان از مدل*هاي بسيار لاغر، از مجريان نمايشگاههاي مد خواست مدلهاي بسيار لاغر و استخواني را بكار نگيرند.

در انگليس تقريبا 5 تا 10 درصد زنان 14 تا 24 ساله از بيماري بي*اشتهايي عصبي رنج مي*برند و حتي سن ابتلاي اين بيماري پايين آمده و كودكان 8-7 ساله را هم گرفتار كرده است.

بي*اشتهايي عصبي يا آنوركسي نروزا نوعي اختلال در خوردن است كه در آن فرد به شكل وسواس*آميزي خود را از خوردن غذا محروم مي*كند تا به اندامي بيش از حد لاغر دست پيدا كند.

اين بيماران اگرچه دارند از لاغري پس مي*افتند، اما باز هم احساس چاقي مي*كنند. يكي ديگر از علائم اين بيماري علاقه وسواسي به رژيم*هاي سخت غذايي، ورزش*هاي سنگين و اكراه از خوردن غذا حتي در كنار ديگران است.

نوع ديگر اين بيماري هم بوليميا است كه در آن فرد بر خلاف نوع اول اشتها دارد، اما بعد از خوردن خود را وادار به استفراغ مي*كند. هر دو اين اختلالات رواني مي*توانند به مرگ بينجامند يا عوارض دائمي مانند نازايي و استخوانهاي شكننده ايجاد كنند.

ايتاليا، آخر از همه

به تازگي كشور ايتاليا هم با وجود مقاومت*هايي كه متوليان مد در ابتدا نشان دادند، بالاخره به جمع اين كشورها پيوست. در خبرهاي بي.بي.سي آمده وزير جوانان اين كشور با ابراز خوشحالي از تصويب اين قانون گفته: «60 درصد نوجوانان ايتاليا دوست دارند از آنچه هستند لاغرتر باشند.

البته مرزي بين لاغري و بيماري وجود دارد كه معمولا مورد توجه نيست. ما مي*خواهيم با تصويب و اجراي اين قانون اين مرز را شناسانده و حد را نگه داريم. شايد بتوانيم يك تصور سالم از زيبايي را در ميان مردم زنده كنيم.»

البته اين تصور منحصر به ايتاليا نيست. كارشناسان انگليسي معتقدند در اين كشور هم اين تصور رواج دارد كه هر چه زنان لاغرتر باشند، زيباترند و اين تصور همراه با تصاوير مانكن*هاي مشهور مجلات مد مي*تواند يكي از علل افزايش آمار آنوركسي و بوليميا باشد.

حرف آخر

پزشكان سازمان بهداشت جهاني با بررسي وزن شمار زيادي از مدلهاي لباس، دريافته*اند وزن آن*ها حداقل 10 كيلوگرم كمتر از استاندارد شاخص سلامتي است.

در ضمن محققان به اين نتيجه رسيده*اند كه ميل دختران جوان به داشتن تناسب اندام و روي آوردن كور كورانه به رژيم*هاي لاغري، خطر پوكي استخوان، نارسايي قلب، تنبلي كبد (سيروز) و اختلالات رواني را در اين گروه افزايش داده و آن*ها را مستعد دردهاي عضلاني- اسكلتي شديد مي*كند.

رسانه*هاي جهان هم در تكاپو هستند تا مردم و بخصوص مدلهاي در معرض آسيب را از مشكلاتي كه به دنبال لاغري بيش از حد گريبانگيرشان خواهد شد، آگاه كنند.

اما با تمام اين حرفها هنوز هم دختران جواني هستند كه در لاغر شدن و رسيدن به اندامي مانكني، با هم، چشم و هم چشمي دارند و بدون توجه به عواقبش رژيم*هاي آنچناني گرفته و مشتري قرص*هاي لاغري شده*اند.

از قديم گفته*اند، اندازه نگه*دار كه اندازه نكوست!

[Lime_Margarita]

RED WINE. hmmmmmmmm pass migi bekhorim digeh haaa? migama shohar giram nayomad o ina goftan chagh o kopoli o bazar pasand khodet bayad begirim LOL

[mmmbio1685]

jaleb bud

[322300]

Title in post eshtebah hast...You're giving the misconception that someone with size zero has anorexia...There are some people that can eat all they want and their size is still zero! Although this could be due to a disease, its likely due to other factors like their metabolic rates...And so they can never ban models for being too skinny because its ethically wrong!

[abadani69]

I am one these people :D

[RedWine]

مانكن شدن به قيمت مرگ

الآن چه تن*تان است؟ ممكن است اين جمله شبيه حرف*هاي مرد منحرفي باشد كه پشت تلفن به كسي بگويد اما به آن فكر كنيد؛ الآن چه به تن داريد؟ الآن من يك تاپ هوگو باس پوشيده*ام، با شلوار جين دُلچي-گابانا، كمربند گوچي و كفش*هاي كانورس.
اگر كم*هوش نباشيد، تا به حال فهميده*ايد اين مقاله درباره* چيست. در يك كلام، مُد. طراحان مُد لباس*هاي مرا طراحي كرده*اند و خودِ مُد بر شيوه* لباس پوشيدنِ من اثر گذاشته است. همه* اين*ها خيلي هم عالي است؛ من از طرفداران پر و پا قرص لباس*هاي طراحان مُد هستم و اما نمي*خواهم درباره* لباس*ها با شما حرف بزنم. مي*خواهم از اين وسواس درباره*ي وزن حرف بزنم كه با مُد همراه است، اين نياز دايمي به لاغر بودن. مي*خواهم درباره*اين به شما اطلاعاتي بدهم.

اين ممكن است لزوماً تقصير طراحانِ مُد نباشد، اگر چه درباره* اين بحث زياد است. اين مسأله را بيشتر رسانه*ها درست كرده*اند. در اين روزگار، يك ايدئولوژي داريم كه مي*گويد لاغر و استخواني بودن سكسي است و اين را به ما حقنه كرده*اند. هر جا كه نگاه مي*كنم، زن*هاي لاغر و استخواني را دور و برم مي*بينم. از وقتي كه با رفقايم مي*روم آكسفورد استريت براي خريد تا وقتي كه تلويزيون تماشا مي*كنم. مي*دانم كه دخترهاي زيادي كه در سن و سالِ* من هستند، مي*خواهند آن چيزي باشند كه در خيابان يا تلويزيون مي*بينند؛ اين*ها از شكل*شان بدشان مي*آيد، از باسن*هاشان و از انحناهاي تن*شان. من دخترهاي پنج*ساله*اي را ديده*ام كه اسير اين ذهنيت هستند. مُد و تصوير آن در رسانه*ها مي*تواند چنان تأثير پر زوري بر مردم داشته باشد كه آن*ها را وادار مي*كند خودشان را كاملاً تغيير بدهند. تغيير كردن طبيعي است اما وقتي اين*قدر زير نفوذ و تأثير شديد بيروني باشد كه دگرساني كاملي پيدا كني و تبديل به آدمي كاملاً متفاوت شوي، نگران كننده مي*شود.




اين روزها مردم مي*خواهند به هر شكل ممكن لاغر بشوند. مردم مي*روند زير تيغ جراحي تا اندازه* شكم*شان را كوچك كنند؛ به اين مي*گويند باي*پسِ معده*اي. آن وقت رژيم*هاي غذايي افراطي مي*گيرند. رژيم اتكينز از آن رژيم*هايي بود كه مردم كربوهيدرات*ها را كاملاً كنار مي*گذاشتند. ده*ها رژيم گياهي داريم كه مردم فقط با خوردن سبزيجات زندگي مي*كنند، رژيم سوپ را هم داريم كه در آن چيزي جز سوپ نمي*خوري. من خودم شخصاً يكي را مي*شناسم كه آن*قدر به وزن بدن*اش و جرمِ آن وسواس داشت كه يكي از اين رژيم*هاي متداول سوپ را اختيار كرد. دو روز اين كار را كرد و روز سوم از حال رفت و بلافاصله بردندش بيمارستان تا به هوش بيايد. شانس آورد كه جان سالم به در برد، اما اين كاري است كه مردم مي*كنند. به خودشان گرسنگي مي*دهند. به جايي مي*رسند كه بدن*شان ديگر هيچ چربي*اي ندارد و از ماهيچه*هاشان تغذيه مي*كند و اين همان*جاست كه شديداً خطرناك مي*شود. قلب يك ماهيچه است، و چون بدن* هيچ ماهيچه*ي خاصي را براي تغذيه انتخاب نمي*كند، ممكن است از قلب تغذيه كند تا جايي كه منجر به مرگ شود!

اين نوك كوهِ يخ است، خطرهايي كه اين كار براي سلامتِ آدم دارد بالاتر از فهم ماست. مردمي كه اين رژيم*هاي فشرده را اختيار مي*كنند و زير تيغ مي*روند از خطرهاي آن براي سلامتي*شان آگاه*اند. كساني كه بي*اشتهايي رواني دارند فشار بسيار زيادي روي بدن*شان مي*آورند. اما قبل از اين*كه به اين*ها بپردازيم، چند نفر از شما واقعاً مي*دانيد بي*اشتهايي رواني چيست و چطور روي بدن*هاي ما اثر مي*گذارد؟ بگذاريد نگاهي بكنيم:

«بي*اشتهايي روانيِِ» تشخيصي روان*پزشكانه است كه اختلالي در خوردن را توصيف مي*كند كه مشخصه*هاي آن وزن پايين بدن و اعوجاج شكلِ تن است، با هراس وسواس*گونه از افزايش وزن. افرادي كه دچار كم*اشتهايي رواني هستند اغلب وزن بدن*شان را با گرسنگي كشيدن اختياري، پاكسازي، استفراغ، ورزش اضافي، يا روش*هاي كنترل وزن مثل قرص*هاي رژيمي يا داروهاي مُدِر كنترل مي*كنند. اين بيماري عمدتاً در دختران نوجوان غربي مشاهده مي*شود و در ميان شرايط رواني، يكي از بالاترين ميزان*هاي مرگ و مير را دارد كه تقريباً ۱۰ درصد از مردمي كه اين وضعيت در آن*ها تشخيص داده مي*شوند نهايتاً به علت عوامل مرتبط مي*ميرند. بي*اشتهايي رواني وضعيتي پيچيده است و مؤلفه*هاي رواني، عصبي-زيستي و جامعه*شناختي را در بر دارد.




بي*اشتهايي رواني وضعيتي است كه تهديد جاني دارد و مي*تواند فشار جدي روي بسياري از اندام*هاي بدن و منابع فيزيولوژيكِ آن وارد كند. بي*اشتهايي رواني فشار خاصي روي ساختار و كاركردِ قلب و سيستم قلب و عروق مي*گذارد و