Bread

[Rasputin]

[Rasputin]

[Rasputin]

Types

Bread is a popular food in Western and most other societies, although East Asian societies typically prefer rice or noodles. It is often made from a wheat-flour dough that is cultured with yeast, allowed to rise, and finally baked in an oven. Owing to its high levels of gluten (which give the dough sponginess and elasticity), common wheat (also known as bread wheat) is the most common grain used for the preparation of bread, but bread is also made from the flour of other wheat species (including durum, spelt and emmer), rye, barley, maize (or corn), and oats, usually, but not always, in combination with wheat flour. Although common wheat is best suited for making highly-risen white bread, other wheat species are capable of giving a good crumb. Spelt bread (Dinkelbrot) continues to be widely consumed in Germany, and emmer bread was a staple food in ancient Egypt.

[Rasputin]

وزارت بازرگانی ايران برنامه ای در دست تهيه دارد که با اجرای آن نانوايی های سنتی تعطيل و نانوايی های موجود به توزيع کننده نان های ماشينی تبديل خواهند شد.
بنا به گزارش ها برای اجرای اين برنامه در ايران امکانات و تسهيلاتی برای توليد نان های ماشينی و صنعتی در نظر گرفته شده تا نان ماشينی در حجم انبوه و در کارخانه های نان سازی توليد شود.

طرح صنعتی شدن نان در وزارت بازرگانی تهيه شده و اگر اين طرح در دولت و مجلس ايران تصويب شود، نانوايی های سنتی در طول چند سال جمع آوری خواهد شد.

مسعود ميرکاظمی، وزير بازرگانی ايران، در مورد اين طرح گفته است: "صنوف خبازی (نانوايان) می توانند سهامدار کارخانه های صنعتی شوند و چون خبازهای واحد تجاری محسوب نمی شوند با دريافت مجوز تجاری توزيع کننده نان شوند."

ايران در سال جاری خورشيدی ۲۶۰۰ ميليارد تومان (نزديک به يک و نيم ميليارد پوند) يارانه به توليد نان اختصاص داده، اما نانوايان که در دو سال گذشته به دليل اجرای طرح تثبيت قيمت ها ناچار به ثابت نگه داشتن قيمت بوده اند، نسبت ثابت بودن قيمت نان معترضند.


بر اساس گزارش ها نزديک به ۳۰ درصد نان توليدی در ايران به دليل کيفيت نامطلوب دور ريخته می شود و يکی از اهداف اجرای اين طرح تازه جلوگيری از حجم گسترده ضايعات نان اعلام شده است



به گفته نانوايان ايرانی عرضه نان به قيمت ثابت دو سال پيش ديگر امکان پذير نيست چون حقوق کارگران نانوايی و ديگر هزينه های توليد افزايش يافته و آنها ديگر قادر به تامين هزينه ها نيستند.

برخی برآوردها نشان می دهد که هزينه نيروی انسانی در قيمت نان حدود ۷۵ درصد است و نقش اساسی در قيمت نان دارد.

به گفته وزير بازرگانی ايران، دولت يارانه را به دستمزد ها می پردازد نه به قيمت نان؛ برای همين بايد صنعتی سازی توليد نان به شکلی انجام شود که سهم نيروی انسانی در قيمت نان به سه تا پنج درصد کاهش يابد.

در يک سال گذشته نانوايان ايرانی بارها خواستار افزايش قيمت نان بودند اما دولت محمود احمدی نژاد با افزايش قيمت مخالفت کرده است.

به گفته برخی کارشناسان ثابت ماندن قيمت نان باعث کاهش بيشتر کيفيت نان شده و به علت افزايش هزينه ها، توليد نان غير اقتصادی شده است.


برخی کارشناسان می گويند در صورت عملی شدن طرح توليد نان صنعتی اين امکان وجود دارد که بخشی از کمبودهای غذايی و بهداشتی مردم با اضافه کردن موادی نظير آهن جبران شود



مزايا و معايب طرح

نان به عنوان مهمترين ماده غذايی در سبد خانوارهای ايرانی است و بخش عمده نان مصرفی به شکل سنتی و در انواع مختلفی نظير بربری، سنگک، تافتون و لواش توليد می شود.

بر اساس گزارش ها نزديک به ۳۰ درصد نان توليدی در ايران به دليل کيفيت نامطلوب دور ريخته می شود و يکی از اهداف اجرای اين طرح تازه جلوگيری از حجم گسترده ضايعات نان اعلام شده است.

برخی کارشناسان می گويند در صورت عملی شدن طرح توليد نان صنعتی اين امکان وجود دارد که بخشی از کمبودهای غذايی و بهداشتی مردم با اضافه کردن موادی نظير آهن جبران شود.

کم خونی يکی از بيماری های شايع در ايران است و اين کشور با همکاری بانک جهانی برنامه غنی سازی آرد با آهن را برای مقابله با کم خونی ناشی از فقر آهن در چند استان به اجرا گذاشته است.




بر اساس آخرين گزارش ها هم اکنون ۲۲ ميليون نفر در ۹ استان ايران از آرد غنی سازی شده استفاده می کنند.

ايران تا دو سال پيش از جمله بزرگترين وارد کنندگان گندم در جهان به شمار می رفت ولی اکنون در توليد گندم به خودکفايی رسيده است.

اين کشور در سال ۱۳۸۰ با وارد کردن ۵ ميليون و ۸۰۰ هزار تن توليد گندم در صدر وارد کنندگان گندم جهان قرار داشت اما اکنون با توليد بيشتر از ۱۱ ميليون تن نياز مصرفی خود را تامين می کند.

طرح ساماندهی گندم، آرد و نان با هدف متوقف کردن پرداخت يارانه نان و جايگزينی آن با پرداخت مستقيم يارانه به قشرهای محروم از پنج سال پيش مطرح بوده اما چون جمعيت زير خط فقر در ايران شناسايی نشده اند، اين طرح قابليت اجرا پيدا نکرده است.

به گفته کارشناسان توليد گندم تنها مشکل ايران نيست و اين کشور بايد فعلا به فکر بهبود کيفيت نان باشد و حذف يارانه نان را به شناسايی افراد زير خط فقر موکول کند زيرا بيشتر از يک چهارم گندم توليد شده به دليل ارزان بودن با پخت نامناسب نان از گردونه مصرف انسان خارج می شود و به صورت ضايعات و خوراک دام در می آيد.

[Rasputin]

Barbari bakery in Tehran

[LadyPersia]

where is SANGAK?!?!!!!!!

[abadani69]

ishalla dar roozhaye ayande be onja ham gasht vo gozari mikonim va ax migirim va vase shoma mizarim

[LadyPersia]

thanks maybe then i can print it and eat it hahaha jk!

[Rasputin]

نان در فرهنگ خانوادگی تاجيکان از ارج و حرمت ويژه ای برخوردار است و جزء مقدسات عرفی است. از اين جاست که تا نوزادی به دنيا می آيد، پاره ای نان را زير بالين وی درون گهواره می گذارند. يا مهمانی که از راه می رسد، در فرودگاه با نان و نمک استقبال می شود، به گونه ای که چندين نان با اندازه های مختلف روی هم خوابيده است و کوچک ترين آن بر فراز هرم است که رويش يک مشت نمک دارد. تکليف مهمان اين است که يک پاره نان را به نمک بزند و بخورد. اين هرم نان را می توان در سفره های نوروزی تاجيک ها هم ديد که جزو لوازم سفره های نوروزی است.




شايد همين احترام ويژه باعث شده است که تاجيک ها به نحوه پختن نان هم توجهی خاص مبذول می کنند و هنر نانوايی در ميان تاجيک ها شگرد های پيچيده و متفاوتی دارد. هر خانواده از شيوه اى خاص در نان پزی استفاده مى كند و می توان گفت در هر خانواده تاجيک در اين زمينه هنرمندانی چيره دست وجود دارند. اما اين حقيقت مانع موجوديت حرفه خاص نان پزی يا نانوايی نمی شود.




نان تاجيکی با انواع مختلفی که دارد، در سراسر کشور های آسيای ميانه و حتا بيرون از آن محبوب است. دليل اين محبوبيت اصول و شيوه های خاص پختن نان است. تاجيک ها ترجيح می دهند نان را بر فراز آتش تنور های دست ساز کلالگران (سفالگران) بپزند.




تحولات اجتماعی اخير باعث شده که تعداد هر چه بيشتر مردم به تاون (فر) های برقی رو آورند. اما نانوايی ها همچنان تنور های سنتی خود را حفظ کرده اند و می گويند که بدون آن تنور نان تاجيکی هم آن نانی نيست که بايد باشد.




يک کلالگر (سفالگر) تاجيک می گويد که تنورهايش بيشتر از هر فرآورده ديگرش خريدار دارد چون در واقع، شيوه های سنتی خاص نانوايی تاجيکی را می توان تنها در همين تنور ها به کار برد. همين تنورهاست که نان روزانه بيش از هشتاد درصد مردم تاجيکستان را تامين می کند، يعنی نان تاجيکی محبوب تر از نان های قرصی و مستطيل روسی است.




در نان تاجيکی رنگ هم نقش عمده ای دارد: ميزان سرخی روی نان بيانگر کيفيت آن است، هر چه سرخ تر، بهتر. نانواهای تاجيک می گويند که نحوه آميختن شير و روغن ميزان سرخی نان را تعيين می کند.




نان تاجيکی را می توان بنا به مناطق مختلف تاجيک نشين نيز دسته بندی کرد. نان های معمولی روغنی که در اکثر نانوايی ها تهيه می شود، معروف به فطير است. در اين ميان فطير سمرقندی از ساير فطير ها متمايز است و وجه تمايز آن گياه سياهدانه و زيره و بزرک است که روی آن می پاشند و می مالند.




گروه ديگر نان پزها برای افزودن بر مزه آن روی نان دانه های گردو را هم خرد می کنند. از لحاظ حجم نان های مسچاهی (در شمال تاجيکستان) بزرگتر از ساير نان های تاجيکی اند و به گفته نانواهای مسچاهی، برای تهيه يک نان مسچاهی حدود ده کيلو آرد مصرف می شود. نان های تاجيکی همچنين شامل انواع کلوچه، شيرمال، چپّاتی، بازاری، پيازی، جزّگی و غيره می شود که هر کدام از شگرد ويژه تهيه و در نتيجه، طعمی خاص برخوردار اند.

[Rasputin]