Tweet
سرانجام كابوس صدام و رژيم بعث با اعدام او پايان يافت. مردم عراق ديگر مي*توانند راحت سر بر بالين بگذارند و حضور اجتماعي - سياسي فعالتري از خود بروز دهند چون باور كردند كه ديكتاتور خون*آشام چون غول زنداني در بطري، ديگر بار از آن خارج نخواهد شد تا جنايات بي*بديلش را عليه ملت عراق ازسرگيرد.
اعدام صدام روياي مرگ خون*آشام را به واقعيت تبديل كرد و عراقيهايي كه با شك و سوء*ظن جريان دادگاه او را از صحنه تلويزيونهاي خود مشاهده مي كردند، مي*توانند باور كنند كه معامله*اي براي احياي دوباره رژيم او در كار نيست، اگرچه طرح بازگرداندن بعثي*ها در نظام سياسي عراق دلنگراني واقعي مردم است كه دستكم در سي و اندي سال گذشته عادت كرده*اند ديرباور باشند و به وعده*ها سخت اعتماد كنند.
اما آيا اعدام ديكتاتور عراق مي*تواند نقطه اتكايي براي پايان همه خشونتهاي خونبار در اين كشور زخمي از دهه*ها جنگ و بي*ثباتي باشد ؟ آيا عراقيها بعداز مرگ صدام مي*توانند صبح بااطمينان از خانه*هايشان خارج شوند، در محله*هاي شلوغ رفت و آمد كنند و ديگر شاهد انفجار، ترور، آدم ربايي و درگيريهاي خشونت بار نباشند ؟
چنين تصوري از اوضاع عراق بسيار دور از واقعيت خواهد بود چون وضعيت جاري اين كشور هرگونه خوش بيني ساده*انگارانه را منتفي مي*كند. به عبارت ديگر اگر روزگاري منبع تهديد، ترس و نااميدي از آينده از ديد مردم عراق رژيم بعث بود حتي پس از سقوط رژيم صدام اين منبع بر قوت خو باقي ماند چون عوامل وابسته به رژيم مخلوع همچنان عامل بسياري از جنايات در سراسر كشور بودند اما حالا منبع تهديد وضعي متفاوت دارد و در واقع منابع ديگر تهديد جايگزين و افزون بر آن شده است.
عوامل رژيم سابق يكي از منابع تهديد براي امنيت مردم عراق بودند كه البته مرگ صدام مي*تواند تا حدود زيادي در نااميدي آنان از بازگشت وي به قدرت موثر باشد ولي در زمان حاضر عراق از جانب عوامل ديگري تهديد مي*شود كه از آن جمله*اند: اشغال چند ساله اين كشور، جنگ منافع ميان بازيگران منطقه*اي عرب كه گذشته از برخي اختلافهاي اصولي با رژيم بعث عراق ترجيحا وضع سابق را بهتر از موقعيت كنوني مي*دانند و منافع خود را از اين طريق تامين شده*تر مي*يافتند.
از اين رو طي سالهاي پس از سقوط رژيم صدام اين كشورها بيشترين تاثير گذاري را در گسترش ناامني در عراق داشته*اند. تاملي بر مواضع ماههاي اخير سران كشورهاي يادشده كه مدام بر طبل خطر ساختگي هلال شيعي در منطقه كوبيده*اند، حمايت*هاي صريح آنان از چالشهاي قدرت در عراق و سرانجام ماوا دادن به هواداران و عوامل شاخص رژيم بعث سابق همگي نشان مي*دهد، مرگ صدام هرگز مانع رشد انگيزه*هاي آنها براي پايان دادن به توطئه*افكني در داخل عراق نخواهد شد.
نبود نظام سياسي باثبات و گسترش روزافزون عوامل تروريستي در عراق مثل القاعده منبع تهديد ديگري است كه اصولا انگيزه آن براي ايجاد ناامني در عراق نمي*تواند احياي دوباره نظام بعثي در اين كشور باشد. القاعده جنگ با آمريكاييان و دشمني با اكثريت مردم عراق را به دلايل ديگري دنبال مي*كند كه مفهوم آن با تلاش براي احياي رژيم سابق بعث بيگانه است.
منبع تهديد ديگر در عراق كه بايد آن را بيش از موارد ديگر مهم خواند گسترش خطرناك اختلافهاي قومي - مذهبي است كه پيامد آن به طور مستقيم مربوط است به مديريت غلط اشغالگران به ويژه ارتش آمريكا، توطئه*گري كشورهاي عرب زيانديده از برهم خوردن معادله قدرت در عراق و بالتبع منطقه، مطالبات زودهنگام و گاهي افراطي برخي جناحهاي قومي - سياسي، عدم همسويي لازم ميان وارثان اوضاع پس از سقوط رژيم بعث، گسترش فقر و بي*ثباتي ناشي از استمرار بلاتكيفي امنيتي و چشم*انداز روشن از آينده كشور، هدايت توطئه*گرانه عمليات ايذايي تروريستي در مناطق مختلف عراق و...
نكته مهم ديگر در اين ميان، اعدام صدام در زماني است كه اشغالگران آمريكايي - انگليسي و متحدانشان در وضع بحران مشروعيت در عراق بسر ميبرند از اين رو تعجيل در اعدام ديكتاتور سابق در دو سطح قابل ارزيابي است:
نخست اينكه آيا اعدام در خدمت به استقرار استراتژي معلوم درباره عراق انجام شده است ؟ يا اقدامي است زودهنگام براي اينكه فرصت چنين كاري در آينده از بين نرود ؟ بديهي است اعدام ديكتاتور خون*آشام عراق آرزويي است كه همه زخم*خوردگان از او و رژيم جنايتكارش سالها در دل داشته*اند و حالا مي توانند خشنود از تحقق اين رويا باشند اما مساله مهم تاثيرگذاري آن در اوضاع عراق است.
بدون ترديد مرگ صدام مي*تواند مرهمي بر زخمهاي مردم عراق باشد ولي نتيجه لازم را در خدمت به هدف استقرار آرامش و ثبات در اين كشور بايد در زمان حاضر بيش از هر زمان مورد توجه قرار داد. با اين حال نبايد از خاطر دور داشت كه تهديد و بي*ثباتي در عراق اكنون از منابع ديگري تغذيه مي*شود كه عوامل رژيم بعث يكي از آنها محسوب مي*گردد.
اعدام ديكتاتور عراق يك اتفاق ميمون براي ملت مجروح و رنج ديده اين كشور و همه ملتهايي است كه ۳۰سال حكومت رژيم بعث آنان را هدف قرار داد اما براي ترسيم چشم*انداز اميدبخش در اين كشور بايد منتظر اتفاقات ديگري هم بود كه تاثيرگذاران اصلي در اين عرصه هستند.
اعدام صدام روياي مرگ خون*آشام را به واقعيت تبديل كرد و عراقيهايي كه با شك و سوء*ظن جريان دادگاه او را از صحنه تلويزيونهاي خود مشاهده مي كردند، مي*توانند باور كنند كه معامله*اي براي احياي دوباره رژيم او در كار نيست، اگرچه طرح بازگرداندن بعثي*ها در نظام سياسي عراق دلنگراني واقعي مردم است كه دستكم در سي و اندي سال گذشته عادت كرده*اند ديرباور باشند و به وعده*ها سخت اعتماد كنند.
اما آيا اعدام ديكتاتور عراق مي*تواند نقطه اتكايي براي پايان همه خشونتهاي خونبار در اين كشور زخمي از دهه*ها جنگ و بي*ثباتي باشد ؟ آيا عراقيها بعداز مرگ صدام مي*توانند صبح بااطمينان از خانه*هايشان خارج شوند، در محله*هاي شلوغ رفت و آمد كنند و ديگر شاهد انفجار، ترور، آدم ربايي و درگيريهاي خشونت بار نباشند ؟
چنين تصوري از اوضاع عراق بسيار دور از واقعيت خواهد بود چون وضعيت جاري اين كشور هرگونه خوش بيني ساده*انگارانه را منتفي مي*كند. به عبارت ديگر اگر روزگاري منبع تهديد، ترس و نااميدي از آينده از ديد مردم عراق رژيم بعث بود حتي پس از سقوط رژيم صدام اين منبع بر قوت خو باقي ماند چون عوامل وابسته به رژيم مخلوع همچنان عامل بسياري از جنايات در سراسر كشور بودند اما حالا منبع تهديد وضعي متفاوت دارد و در واقع منابع ديگر تهديد جايگزين و افزون بر آن شده است.
عوامل رژيم سابق يكي از منابع تهديد براي امنيت مردم عراق بودند كه البته مرگ صدام مي*تواند تا حدود زيادي در نااميدي آنان از بازگشت وي به قدرت موثر باشد ولي در زمان حاضر عراق از جانب عوامل ديگري تهديد مي*شود كه از آن جمله*اند: اشغال چند ساله اين كشور، جنگ منافع ميان بازيگران منطقه*اي عرب كه گذشته از برخي اختلافهاي اصولي با رژيم بعث عراق ترجيحا وضع سابق را بهتر از موقعيت كنوني مي*دانند و منافع خود را از اين طريق تامين شده*تر مي*يافتند.
از اين رو طي سالهاي پس از سقوط رژيم صدام اين كشورها بيشترين تاثير گذاري را در گسترش ناامني در عراق داشته*اند. تاملي بر مواضع ماههاي اخير سران كشورهاي يادشده كه مدام بر طبل خطر ساختگي هلال شيعي در منطقه كوبيده*اند، حمايت*هاي صريح آنان از چالشهاي قدرت در عراق و سرانجام ماوا دادن به هواداران و عوامل شاخص رژيم بعث سابق همگي نشان مي*دهد، مرگ صدام هرگز مانع رشد انگيزه*هاي آنها براي پايان دادن به توطئه*افكني در داخل عراق نخواهد شد.
نبود نظام سياسي باثبات و گسترش روزافزون عوامل تروريستي در عراق مثل القاعده منبع تهديد ديگري است كه اصولا انگيزه آن براي ايجاد ناامني در عراق نمي*تواند احياي دوباره نظام بعثي در اين كشور باشد. القاعده جنگ با آمريكاييان و دشمني با اكثريت مردم عراق را به دلايل ديگري دنبال مي*كند كه مفهوم آن با تلاش براي احياي رژيم سابق بعث بيگانه است.
منبع تهديد ديگر در عراق كه بايد آن را بيش از موارد ديگر مهم خواند گسترش خطرناك اختلافهاي قومي - مذهبي است كه پيامد آن به طور مستقيم مربوط است به مديريت غلط اشغالگران به ويژه ارتش آمريكا، توطئه*گري كشورهاي عرب زيانديده از برهم خوردن معادله قدرت در عراق و بالتبع منطقه، مطالبات زودهنگام و گاهي افراطي برخي جناحهاي قومي - سياسي، عدم همسويي لازم ميان وارثان اوضاع پس از سقوط رژيم بعث، گسترش فقر و بي*ثباتي ناشي از استمرار بلاتكيفي امنيتي و چشم*انداز روشن از آينده كشور، هدايت توطئه*گرانه عمليات ايذايي تروريستي در مناطق مختلف عراق و...
نكته مهم ديگر در اين ميان، اعدام صدام در زماني است كه اشغالگران آمريكايي - انگليسي و متحدانشان در وضع بحران مشروعيت در عراق بسر ميبرند از اين رو تعجيل در اعدام ديكتاتور سابق در دو سطح قابل ارزيابي است:
نخست اينكه آيا اعدام در خدمت به استقرار استراتژي معلوم درباره عراق انجام شده است ؟ يا اقدامي است زودهنگام براي اينكه فرصت چنين كاري در آينده از بين نرود ؟ بديهي است اعدام ديكتاتور خون*آشام عراق آرزويي است كه همه زخم*خوردگان از او و رژيم جنايتكارش سالها در دل داشته*اند و حالا مي توانند خشنود از تحقق اين رويا باشند اما مساله مهم تاثيرگذاري آن در اوضاع عراق است.
بدون ترديد مرگ صدام مي*تواند مرهمي بر زخمهاي مردم عراق باشد ولي نتيجه لازم را در خدمت به هدف استقرار آرامش و ثبات در اين كشور بايد در زمان حاضر بيش از هر زمان مورد توجه قرار داد. با اين حال نبايد از خاطر دور داشت كه تهديد و بي*ثباتي در عراق اكنون از منابع ديگري تغذيه مي*شود كه عوامل رژيم بعث يكي از آنها محسوب مي*گردد.
اعدام ديكتاتور عراق يك اتفاق ميمون براي ملت مجروح و رنج ديده اين كشور و همه ملتهايي است كه ۳۰سال حكومت رژيم بعث آنان را هدف قرار داد اما براي ترسيم چشم*انداز اميدبخش در اين كشور بايد منتظر اتفاقات ديگري هم بود كه تاثيرگذاران اصلي در اين عرصه هستند.
