Second Life is a 3-D virtual world entirely built and owned by its residents. Since opening to the public in 2003, it has grown explosively and today is inhabited by a total of 3,084,870 people from around the globe.
From the moment you enter the World you'll discover a vast digital continent, teeming with people, entertainment, experiences and opportunity. Once you've explored a bit, perhaps you'll find a perfect parcel of land to build your house or business.
You'll also be surrounded by the Creations of your fellow residents. Because residents retain the rights to their digital creations, they can buy, sell and trade with other residents.
The Marketplace currently supports millions of US dollars in monthly transactions. This commerce is handled with the in-world currency, the Linden dollar, which can be converted to US dollars at several thriving online currency exchanges.
Welcome to Second Life. We look forward to seeing you in-world.
From the moment you enter the World you'll discover a vast digital continent, teeming with people, entertainment, experiences and opportunity. Once you've explored a bit, perhaps you'll find a perfect parcel of land to build your house or business.
You'll also be surrounded by the Creations of your fellow residents. Because residents retain the rights to their digital creations, they can buy, sell and trade with other residents.
The Marketplace currently supports millions of US dollars in monthly transactions. This commerce is handled with the in-world currency, the Linden dollar, which can be converted to US dollars at several thriving online currency exchanges.
Welcome to Second Life. We look forward to seeing you in-world.
سوئد در دنيای مجازی 'زندگی دوم' يک سفارتخانه تاسيس می کند. سوئد اولين کشوری است که اعلام کرده، قصد دارد در اين دنيای مجازی اينترنتی سفارتخانه داشته باشد.
"زندگی دوم"، (Second Life)، دنيايی مجازی است که يک شرکت اينترنتی آمريکايی - که مقر آن در سانفرانسيسکوست - آن را خلق کرده و اکنون حدود سه ميليون نفر ساکن از سراسر جهان دارد.
ساکنان "زندگی دوم"، آواتار ناميده می شوند.
ساکنان اين دنيای مجازی در کنار بسياری از کارهای روزمره حتی می توانند املاک و مستغلات خريد و فروش کنند. از نظر فنی، همه اينها نه در دنيای واقعی که در دنيای ماورا الطبيعه "زندگی دوم" اتفاق می افتد.
"انستيتو سوئد"، نهادی تبليغاتی که همگام با وزارت خارجه سوئد فعاليت می کند، طرح راه اندازی سفارت سوئد در "زندگی دوم" را اداره می کند.
"اوله واستبرگ"، مدير اين انستيتو، می گويد که گشايش سفارتخانه مجازی باعث خواهد شد که اطلاعات در باره اين کشور در اختيار بسياری از کاربران جوان "زندگی دوم" قرار بگيرد.
شمار زيادی از شرکت های واقعی در دنيای مجازی "زندگی دوم" شعبه دارند.
"انستيتو سوئد" می گويد اين سفارتخانه گذرنامه و ويزا صادر نمی کند اما کاربران را برای دريافت ويزا و گذرنامه در دنيای واقعی راهنمايی می کند.
زندگی دوم
فيليپ روزدال، بنيانگذار اين دنيا می گويد: "زندگی دوم يک بازی رايانه ای نيست بلکه جايی است که مردم در آن به ساخت آلات و ادوات می پردازند. ابتدا باورش برای مردم سخت است تا اينکه وارد اين دنيا شده و در همان لحظات نخست معتادش می شوند."
در اين دنيای سه بعدی ساکنان تازه، امکان طراحی و انتخاب چهره و اندام و لباسشان را برای خودشان دارند، به مهمانی های شبانه می روند، رانندگی می کنند، پرواز می کنند، در يک چشم برهم زدن از يک نقطه به نقطه ديگر می روند خانه می سازند عکس می گيرند و به توليد قطعات موسيقی می پردازند.
اما آنچنان که ممکن است تصور شود، زندگی دوم از زندگی واقعی جدا نيست. چندی پيش يک نويسنده دنيای واقعی، کتابی صوتی برای زندگی دوم عرضه کرده که بسياری از ساکنان زندگی دوم در آن حضور دارند.
مردم می توانند حقوق قانونی چيزهايی که در زندگی دوم توليد کرده اند را در زندگی واقعی برای خود ثبت کنند.
آنها می توانند محصولاتشان را با پول رايج در "زندگی دوم" يعنی ليندن دلار بفروشند و با دلار آمريکا در زندگی واقعی تعويض کنند. معاملاتی که اينک سر به ۴ ميليون دلار در ماه می زند. يک کاربر اخيرا رقمی معادل ۲۰۰ هزار دلار برای خريد زمين در "زندگی دوم" پرداخت کرد.
"زندگی دوم" در سال ۲۰۰۳ خلق شد و کاربرانی از گروه های سنی مختلف را به خود جلب می کند؛ "زندگی دوم" زنان و ميانسالان را در کنار نوجوانان به خود جلب کرده است.
"زندگی دوم"، (Second Life)، دنيايی مجازی است که يک شرکت اينترنتی آمريکايی - که مقر آن در سانفرانسيسکوست - آن را خلق کرده و اکنون حدود سه ميليون نفر ساکن از سراسر جهان دارد.
ساکنان "زندگی دوم"، آواتار ناميده می شوند.
ساکنان اين دنيای مجازی در کنار بسياری از کارهای روزمره حتی می توانند املاک و مستغلات خريد و فروش کنند. از نظر فنی، همه اينها نه در دنيای واقعی که در دنيای ماورا الطبيعه "زندگی دوم" اتفاق می افتد.
"انستيتو سوئد"، نهادی تبليغاتی که همگام با وزارت خارجه سوئد فعاليت می کند، طرح راه اندازی سفارت سوئد در "زندگی دوم" را اداره می کند.
"اوله واستبرگ"، مدير اين انستيتو، می گويد که گشايش سفارتخانه مجازی باعث خواهد شد که اطلاعات در باره اين کشور در اختيار بسياری از کاربران جوان "زندگی دوم" قرار بگيرد.
شمار زيادی از شرکت های واقعی در دنيای مجازی "زندگی دوم" شعبه دارند.
"انستيتو سوئد" می گويد اين سفارتخانه گذرنامه و ويزا صادر نمی کند اما کاربران را برای دريافت ويزا و گذرنامه در دنيای واقعی راهنمايی می کند.
زندگی دوم
فيليپ روزدال، بنيانگذار اين دنيا می گويد: "زندگی دوم يک بازی رايانه ای نيست بلکه جايی است که مردم در آن به ساخت آلات و ادوات می پردازند. ابتدا باورش برای مردم سخت است تا اينکه وارد اين دنيا شده و در همان لحظات نخست معتادش می شوند."
در اين دنيای سه بعدی ساکنان تازه، امکان طراحی و انتخاب چهره و اندام و لباسشان را برای خودشان دارند، به مهمانی های شبانه می روند، رانندگی می کنند، پرواز می کنند، در يک چشم برهم زدن از يک نقطه به نقطه ديگر می روند خانه می سازند عکس می گيرند و به توليد قطعات موسيقی می پردازند.
اما آنچنان که ممکن است تصور شود، زندگی دوم از زندگی واقعی جدا نيست. چندی پيش يک نويسنده دنيای واقعی، کتابی صوتی برای زندگی دوم عرضه کرده که بسياری از ساکنان زندگی دوم در آن حضور دارند.
مردم می توانند حقوق قانونی چيزهايی که در زندگی دوم توليد کرده اند را در زندگی واقعی برای خود ثبت کنند.
آنها می توانند محصولاتشان را با پول رايج در "زندگی دوم" يعنی ليندن دلار بفروشند و با دلار آمريکا در زندگی واقعی تعويض کنند. معاملاتی که اينک سر به ۴ ميليون دلار در ماه می زند. يک کاربر اخيرا رقمی معادل ۲۰۰ هزار دلار برای خريد زمين در "زندگی دوم" پرداخت کرد.
"زندگی دوم" در سال ۲۰۰۳ خلق شد و کاربرانی از گروه های سنی مختلف را به خود جلب می کند؛ "زندگی دوم" زنان و ميانسالان را در کنار نوجوانان به خود جلب کرده است.
