Tweet
تفاوت كشورهاي ثروتمند و فقير، تفاوت قدمت آنها نيست
براي مثال كشور مصر بيش از 3000 سال تاريخ مكتوب دارد و فقير است!
اما كشورهاي جديدي مانند كانادا، نيوزيلند، استراليا كه 150 سال پيش وضعيت قابل توجهي نداشتند، اكنون كشورهايي توسعه*يافته و ثروتمند هستند.
تفاوت كشورهاي فقير و ثروتمند در ميزان منابع طبيعي قابل استحصال آنها هم نيست.
ژاپن كشوري است كه سرزمين بسيار محدودي دارد كه 80 درصد آن كوه*هايي است كه مناسب كشاورزي و دامداري نيست اما دومين اقتصاد قدرتمند جهان پس از آمريكا را دارد. اين كشور مانند يك كارخانه پهناور و شناوري مي*باشد كه مواد خام را از همه جهان وارد كرده و به صورت محصولات پيشرفته صادر مي*كند.
مثال بعدي سويس است.
كشوري كه اصلاً كاكائو در آن به عمل نمي*آيد اما بهترين شكلات*هاي جهان را توليد و صادر مي*كند. در سرزمين كوچك و سرد سويس كه تنها در چهار ماه سال مي*توان كشاورزي و دامداري انجام داد، بهترين لبنيات (پنير) دنيا توليد مي*شود.
سويس كشوري است كه به امنيت، نظم و سختكوشي مشهور است و به همين خاطر به گاوصندوق دنيا مشهور شده*است (بانك*هاي سويس).
افراد تحصیل*کرده*اي كه از كشورهاي ثروتمند با همتايان خود در كشورهاي فقير برخورد دارند براي ما مشخص مي*كنند كه سطح هوش و فهم نيز تفاوت قابل توجهي در اين ميان ندارد.
نژاد و رنگ پوست نيز مهم نيستند. زيرا مهاجراني كه در كشور خود برچسب تنبلي مي*گيرند، در كشورهاي اروپايي به نيروهاي مولد تبديل مي*شوند.
پس تفاوت در چيست؟
تفاوت در رفتارهاي است كه در طول سال*ها فرهنگ و دانش نام گرفته است.
وقتي كه رفتارهاي مردم كشورهاي پيشرفته و ثروتمند را تحليل مي*كنيم، متوجه مي*شويم كه اكثريت غالب آنها از اصول زير در زندگي خود پيروي مي*كنند:
1. اخلاق به عنوان اصل پايه
2. وحدت
3. مسئوليت پذيري
4. احترام به قانون و مقررات
5. احترام به حقوق شهروندان ديگر
6. عشق به كار
7. تحمل سختي*ها به منظور سرمايه*گذاري روي آينده
8. ميل به ارائه كارهاي برتر و فوق*العاده
9. نظم*پذيري
اما در كشورهاي فقير تنها عده قليلي از مردم از اين اصول پيروي مي*كنند.
ما ايرانيان فقير هستيم نه به اين خاطر كه منابع طبيعي نداريم يا اينكه طبيعت نسبت به ما بيرحم بوده*است.
ما فقير هستيم براي اينكه رفتارمان چنين سبب شده*است.
ما برای آموختن و رعايت اصول فوق كه (توسط كشورهاي پيشرفته شناسايي شده است) فاقد اهتمام لازم هستيم.
اگر شما اين نامه را براي ديگران نفرستيد:
اتفاقي براي شما نمي*افتد،
گربه شما نمي*ميرد،
از محل كارتان اخراج نمي*شويد،
هفت سال بدبختي بر سرتان آوار نمي*شود
و مريض هم نخواهيد شد.
اما اگر ميهن خود را دوست داريد،
اين پيغام را به گردش بياندازيد تا شايد تعداد بيشتري از هموطنانمان مانند شما آن را بفهمند، تغيير كرده و عمل كنند .
براي مثال كشور مصر بيش از 3000 سال تاريخ مكتوب دارد و فقير است!
اما كشورهاي جديدي مانند كانادا، نيوزيلند، استراليا كه 150 سال پيش وضعيت قابل توجهي نداشتند، اكنون كشورهايي توسعه*يافته و ثروتمند هستند.
تفاوت كشورهاي فقير و ثروتمند در ميزان منابع طبيعي قابل استحصال آنها هم نيست.
ژاپن كشوري است كه سرزمين بسيار محدودي دارد كه 80 درصد آن كوه*هايي است كه مناسب كشاورزي و دامداري نيست اما دومين اقتصاد قدرتمند جهان پس از آمريكا را دارد. اين كشور مانند يك كارخانه پهناور و شناوري مي*باشد كه مواد خام را از همه جهان وارد كرده و به صورت محصولات پيشرفته صادر مي*كند.
مثال بعدي سويس است.
كشوري كه اصلاً كاكائو در آن به عمل نمي*آيد اما بهترين شكلات*هاي جهان را توليد و صادر مي*كند. در سرزمين كوچك و سرد سويس كه تنها در چهار ماه سال مي*توان كشاورزي و دامداري انجام داد، بهترين لبنيات (پنير) دنيا توليد مي*شود.
سويس كشوري است كه به امنيت، نظم و سختكوشي مشهور است و به همين خاطر به گاوصندوق دنيا مشهور شده*است (بانك*هاي سويس).
افراد تحصیل*کرده*اي كه از كشورهاي ثروتمند با همتايان خود در كشورهاي فقير برخورد دارند براي ما مشخص مي*كنند كه سطح هوش و فهم نيز تفاوت قابل توجهي در اين ميان ندارد.
نژاد و رنگ پوست نيز مهم نيستند. زيرا مهاجراني كه در كشور خود برچسب تنبلي مي*گيرند، در كشورهاي اروپايي به نيروهاي مولد تبديل مي*شوند.
پس تفاوت در چيست؟
تفاوت در رفتارهاي است كه در طول سال*ها فرهنگ و دانش نام گرفته است.
وقتي كه رفتارهاي مردم كشورهاي پيشرفته و ثروتمند را تحليل مي*كنيم، متوجه مي*شويم كه اكثريت غالب آنها از اصول زير در زندگي خود پيروي مي*كنند:
1. اخلاق به عنوان اصل پايه
2. وحدت
3. مسئوليت پذيري
4. احترام به قانون و مقررات
5. احترام به حقوق شهروندان ديگر
6. عشق به كار
7. تحمل سختي*ها به منظور سرمايه*گذاري روي آينده
8. ميل به ارائه كارهاي برتر و فوق*العاده
9. نظم*پذيري
اما در كشورهاي فقير تنها عده قليلي از مردم از اين اصول پيروي مي*كنند.
ما ايرانيان فقير هستيم نه به اين خاطر كه منابع طبيعي نداريم يا اينكه طبيعت نسبت به ما بيرحم بوده*است.
ما فقير هستيم براي اينكه رفتارمان چنين سبب شده*است.
ما برای آموختن و رعايت اصول فوق كه (توسط كشورهاي پيشرفته شناسايي شده است) فاقد اهتمام لازم هستيم.
اگر شما اين نامه را براي ديگران نفرستيد:
اتفاقي براي شما نمي*افتد،
گربه شما نمي*ميرد،
از محل كارتان اخراج نمي*شويد،
هفت سال بدبختي بر سرتان آوار نمي*شود
و مريض هم نخواهيد شد.
اما اگر ميهن خود را دوست داريد،
اين پيغام را به گردش بياندازيد تا شايد تعداد بيشتري از هموطنانمان مانند شما آن را بفهمند، تغيير كرده و عمل كنند .