RedWine
04-24-2007, 02:09 PM
ليپوساكشن كه با اسامي ليپوپلاستي ( « تغيير شكل چربي») يا ساكشن ليپكتومي ( برداشت چربي با كمك ساكشن) نيز شناخته مي شود يك عمل جراحي زيبايي است كه چربي را از قسمتهاي متفاوتي از بدن بر مي دارد. نواحي كه بر روي آنها عمل انجام مي شود عبارتند از شكم، رانها، باسن، گردن، دست ها و جاهاي ديگري از بدن. چربي معمولا" از طريق يك كانول يا آسپيراتور برداشته مي شود. اگر چه فعاليت بدني و رژيم غذايي براي از دست دادن وزن و چربي هاي اضافي مفيد مي باشد ولي بعضي از رسوبات چربي ممكن است به اين تلاشها پاسخ ندهند. در اينگونه موارد استفاده از ليپوساكشن مي تواند يك انتخاب باشد.ليپوساكشن يك جايگزين بدون زحمت براي فعاليت و رژيم غذايي نيست. اين كار نوعي شكل دادن به بدن است و نه يك روش كاهش وزن. ميزان چربي برداشت شده بسته به پزشك، روش جراحي و بيمار متفاوت است ولي ميزان ميانگين آن معمولا" كمتر از ۱۰ پوند ( ۵ كيلوگرم ) است.
عوامل متعددي وجود دارند كه ميزان چربي را كه در يك جلسه مي توان با اطمينان برداشت كرد، محدود مي نمايند.
ولي در نهايت پزشك و بيمار تصميم مي گيرند . برداشت زياد چربي عواقب منفي بدنبال دارد. در افرادي كه بيش از حد ساكشن مي شوند در پوست برجستگي ها و يا دندانه هاي غير طبيعي ممكن است ديده شود.
گزارش هايي در مورد افرادي كه ۵۰ پوند ( ۷/۲۲ كيلوگرم) چربي از بدنشان برداشت شده اغراق آميزاست. در عين حال ، امكان شكل دادن با ليپوساكشن مي تواند كاهش وزن ظاهري كه ايجاد مي كند بيشتر از ميزان چربي واقعي برداشت شده از بدن باشد . اين عمل تحت بيهوشي عمومي يا لوكال قابل انجام است. بي خطر بودن تكنيك به ميزان بافت برداشت شده، انتخاب بيهوشي و سلامت عمومي بيمار دارد.
● انتخاب بيمار
هر فردي كانديد مناسبي براي ليپوساكشن نمي باشد . همانطور كه قبلا" ذكر شد، اين عمل جايگزين مناسبي براي رژيم غذايي يا تحرك بدني نيست . يك كانديد مناسب بايد :
▪ بيشتر از ۱۸ سال سن داشته باشد.
▪ از سلامت عمومي بهره مند باشد .
▪ رژيم غذايي و فعاليت بدني را بكار برده باشد ولي ۱۰ تا ۱۵ پوند آخر اضافه وزن در بعضي از قسمتهاي ذخيره اي بدن باقي مانده باشد.
ديابت ، عفونت و مشكلات قلبي عروقي معمولا" فرد را فاقد صلاحيت براي انجام اين عمل مي گردانند.
در افراد مسن، پوست الاستيسيته كمتري دارد، بنابراين معمولا" به سادگي در اطراف شكل جديد سفت نمي شود. در اين موارد علاوه بر ليپوساكشن, عمل هاي ديگري نيز بايد انجام گردد.
● روش انجام
اساس هر عمل جراحي ليپوساكشن بدين منظور است كه :
▪ ميزان مناسبي از چربي برداشت شود.
▪ حداقل آسيب در بافتهاي مجاور نظير عروق خوني و بافت همبند ايجاد كنند.
▪ تعادل مايعات بيمار مصون بماند
▪ حداقل ناراحتي براي بيمار و جراح ايجاد گردد
● تكنيك ها
در روش اصلي، يك كانول كوچك (مثل ني ) از طريق يك برش كوچك وارد مي شود. اين كانول به يك دستگاه واكيوم متصل مي گردد. جراح با احتياط كانول را در داخل لايه چربي به عقب و جلو مي كشد، سلولهاي چربي را جدا كرده و با ساكشن آنها را از بدن خارج مي كند.
امروزه بندرت از اين روش استفاده مي شود و جراحان از اصلاحات متعددي كه در اين روشها بوجود آمده است بهره مي گيرند.
● ليپوساكشن پايه تزريق مايع
مقدار اندكي مايع، كمتر از حجم چربي كه برداشت مي شود، در محل تزريق مي گردد.
اين مايع حاوي :
▪ ليدوكائين : بعنوان بي حسي موضعي
▪ اپي نفرين: جهت انقباض عروق خوني و كاهش حجم خونريزي
▪ يك محلول نمكي : مشابه محلولهاي نمكي بدن باشد.
اين محلول كمك مي كند كه سلولهاي چربي شل شده و خونريزي را به حداقل برسانند.سپس سلولهاي چربي ساكشن مي شوند.
● ليپوساكشن تورمي
در اين روش يك تغيير عمده نسبت به ليپوساكشن پايه ايجاد شده است . به جاي حجم اندك مايع، مقدار زيادي مايع، حدود ۳ تا ۴ برابر حجم چربي كه قرار است برداشت شود، به داخل محل تزريق مي شود.
نوع مايع مشابه با ليپوساكشن پايه است ولي اين افزايش حجم، بين عضله و بافت چربي فضايي را ايجاد مي كند كه مكان كافي براي لوله ساكشن كه جراح براي برداشت سلولهاي چربي استفاده مي كند، فراهم مي نمايد .
بسته به اندازه محل، اين عمل حدود ۴ ساعت يا بيشتر نسبت به ليپوساكشن پايه به طول مي انجامد. دليل آن اينست كه اين مايع بايد با احتياط وارد شود و حدود يكساعت زمان لازم است تا قبل از انجام هر كاري مايع پخش شده و ناحيه را متسع نمايد.
● بخيه
بخيه زدن يا نزدن به نظر جراح بستگي دارد. چون برشها كوچك هستند و مقدار مايعي كه بايد تخليه شود زياد است :
▪ بعضي از جراحان برشها را باز مي گذارند، تا مايع اضافي بهتر خارج شود. آنها دريافتند كه خروج آزاد مايع به بهبود سريعتر برشها كمك مي كند.
▪ بعضي ديگر بخشي از برش را بخيه مي زنند و فضايي را براي درناژ مايع باز مي گذارند.
▪ بعضي ديگر بخيه زدن را ۱ يا ۲ روز به تاخير مي اندازند تا بخش اعظم مايع تخليه گردد. در هر صورت، چون مايع در حال تخليه شدن است، پوشش زخم بايد مرتب تعويض شود.
http://www.houston-plastic-surgeon.net/images/liposuction2.jpg
ليپوساكشن فوق مرطوب ( Super- Wet )
در اين روش، حجم تزريق شده با ميزان حجم چربي كه قرار است برداشته شود تقريبا" برابر است. بسياري از جراحان پلاستيك براي موارد ليپوساكشن با حجم زياد اين روش را ترجيح مي دهند. زيرا تعادل بهتري از جهت هموستاز و اضافه بار بالقوه مايع برقرار مي سازد. عمل بسته به اندازه محل ۱ تا ۳ ساعت به طول مي انجامد .جهت انجام عمل تسكين وريدي همراه با ليدوكائين موضعي يا بيهوشي كامل ضرورت دارد.
ليپوساكشن با كمك اولترا سوند ( UAL )
اين عمل كه ليپوساكشن اولتراسونيك نيز ناميده مي شود، يك نوعي از ليپوساكشن تورمي است. كانول ويژه اي ارتعاشات اولتراسوند را به داخل بدن هدايت مي كند . اين ارتعاش ديوارۀ سلولهاي چربي را مي تركاند و چربي را امولسيونه مي كند، يعني آنرا به شكل مايع در مي آورد تا راحت تر ساكشن شود.براي كار در مناطقي كه بافت چربي بيشتري دارند مانند قسمت بالاي پشت و ناحيه سينه در مردان ، UAL انتخاب مناسبي است.
▪ زمان انجام نسبت به ليپوساكشن متداول بيشتر و نسبت به ليپوساكشن تورمي كمتر است.
▪ ميزان از دست دادن خون كمتر است.
▪ ولي به نظر مي رسد كه ريسك تشكيل سروما مختصري بيشتر است كه بايد با سوزن تخليه شود.
ليپوساكشن با كمك نيرو ( Power -assisted)
در اين روش از كانول ويژه اي كه داراي تحرك مكانيكي است استفاده مي شود، بگونه اي كه نياز به حركات دستي جراح نمي باشد از ساير جهات اين روش مشابه UAL مي باشد.
▪ حركات كانولا ظريف تر است بگونه اي كه ناراحتي كمتري براي بيمار ايجاد مي كند.
▪ در ضمن ، به نظر مي رسد به علت كنترل بهتر كانولا خطر سوراخ شدن ارگانهاي داخلي كمتر باشد
ليپوساكشن با كمك اولتراسوند خارجي ( EUAL يا XUAL )
XUAL نوعي از UAL است كه انرژي اولتراسوند از خارج از بدن و از طريق پوست تامين مي گردد و ديگر نيازي به كانولاي ويژه UAL نمي باشد.
اين روش بدين دليل ابداع گرديد، كه در بعضي از موارد ، روش UAL منجر به نكروز پوستي و سروما مي شود.
XUAL با بهره گيري از اولتراسوند خارجي يك روش ممكن براي پيشگيري از اينگونه عوارض مي باشد. همچنين اين روش مي تواند بصورت بالقوه :
▪ هم در زمان عمل و هم بعد از آن ناراحتي كمتري براي بيمار ايجاد كند.
▪ از دست دادن خون را كاهش دهد.
▪ در بافت اسكار امكان دسترسي بهتري فراهم نمايد
▪ نواحي وسيعتري را مورد درمان قرار دهد
در عين حال، امروزه كاربرد وسيعي ندارد و مطالعات به اندازه تاثيرات آن قطعي نيستند .
عوامل متعددي وجود دارند كه ميزان چربي را كه در يك جلسه مي توان با اطمينان برداشت كرد، محدود مي نمايند.
ولي در نهايت پزشك و بيمار تصميم مي گيرند . برداشت زياد چربي عواقب منفي بدنبال دارد. در افرادي كه بيش از حد ساكشن مي شوند در پوست برجستگي ها و يا دندانه هاي غير طبيعي ممكن است ديده شود.
گزارش هايي در مورد افرادي كه ۵۰ پوند ( ۷/۲۲ كيلوگرم) چربي از بدنشان برداشت شده اغراق آميزاست. در عين حال ، امكان شكل دادن با ليپوساكشن مي تواند كاهش وزن ظاهري كه ايجاد مي كند بيشتر از ميزان چربي واقعي برداشت شده از بدن باشد . اين عمل تحت بيهوشي عمومي يا لوكال قابل انجام است. بي خطر بودن تكنيك به ميزان بافت برداشت شده، انتخاب بيهوشي و سلامت عمومي بيمار دارد.
● انتخاب بيمار
هر فردي كانديد مناسبي براي ليپوساكشن نمي باشد . همانطور كه قبلا" ذكر شد، اين عمل جايگزين مناسبي براي رژيم غذايي يا تحرك بدني نيست . يك كانديد مناسب بايد :
▪ بيشتر از ۱۸ سال سن داشته باشد.
▪ از سلامت عمومي بهره مند باشد .
▪ رژيم غذايي و فعاليت بدني را بكار برده باشد ولي ۱۰ تا ۱۵ پوند آخر اضافه وزن در بعضي از قسمتهاي ذخيره اي بدن باقي مانده باشد.
ديابت ، عفونت و مشكلات قلبي عروقي معمولا" فرد را فاقد صلاحيت براي انجام اين عمل مي گردانند.
در افراد مسن، پوست الاستيسيته كمتري دارد، بنابراين معمولا" به سادگي در اطراف شكل جديد سفت نمي شود. در اين موارد علاوه بر ليپوساكشن, عمل هاي ديگري نيز بايد انجام گردد.
● روش انجام
اساس هر عمل جراحي ليپوساكشن بدين منظور است كه :
▪ ميزان مناسبي از چربي برداشت شود.
▪ حداقل آسيب در بافتهاي مجاور نظير عروق خوني و بافت همبند ايجاد كنند.
▪ تعادل مايعات بيمار مصون بماند
▪ حداقل ناراحتي براي بيمار و جراح ايجاد گردد
● تكنيك ها
در روش اصلي، يك كانول كوچك (مثل ني ) از طريق يك برش كوچك وارد مي شود. اين كانول به يك دستگاه واكيوم متصل مي گردد. جراح با احتياط كانول را در داخل لايه چربي به عقب و جلو مي كشد، سلولهاي چربي را جدا كرده و با ساكشن آنها را از بدن خارج مي كند.
امروزه بندرت از اين روش استفاده مي شود و جراحان از اصلاحات متعددي كه در اين روشها بوجود آمده است بهره مي گيرند.
● ليپوساكشن پايه تزريق مايع
مقدار اندكي مايع، كمتر از حجم چربي كه برداشت مي شود، در محل تزريق مي گردد.
اين مايع حاوي :
▪ ليدوكائين : بعنوان بي حسي موضعي
▪ اپي نفرين: جهت انقباض عروق خوني و كاهش حجم خونريزي
▪ يك محلول نمكي : مشابه محلولهاي نمكي بدن باشد.
اين محلول كمك مي كند كه سلولهاي چربي شل شده و خونريزي را به حداقل برسانند.سپس سلولهاي چربي ساكشن مي شوند.
● ليپوساكشن تورمي
در اين روش يك تغيير عمده نسبت به ليپوساكشن پايه ايجاد شده است . به جاي حجم اندك مايع، مقدار زيادي مايع، حدود ۳ تا ۴ برابر حجم چربي كه قرار است برداشت شود، به داخل محل تزريق مي شود.
نوع مايع مشابه با ليپوساكشن پايه است ولي اين افزايش حجم، بين عضله و بافت چربي فضايي را ايجاد مي كند كه مكان كافي براي لوله ساكشن كه جراح براي برداشت سلولهاي چربي استفاده مي كند، فراهم مي نمايد .
بسته به اندازه محل، اين عمل حدود ۴ ساعت يا بيشتر نسبت به ليپوساكشن پايه به طول مي انجامد. دليل آن اينست كه اين مايع بايد با احتياط وارد شود و حدود يكساعت زمان لازم است تا قبل از انجام هر كاري مايع پخش شده و ناحيه را متسع نمايد.
● بخيه
بخيه زدن يا نزدن به نظر جراح بستگي دارد. چون برشها كوچك هستند و مقدار مايعي كه بايد تخليه شود زياد است :
▪ بعضي از جراحان برشها را باز مي گذارند، تا مايع اضافي بهتر خارج شود. آنها دريافتند كه خروج آزاد مايع به بهبود سريعتر برشها كمك مي كند.
▪ بعضي ديگر بخشي از برش را بخيه مي زنند و فضايي را براي درناژ مايع باز مي گذارند.
▪ بعضي ديگر بخيه زدن را ۱ يا ۲ روز به تاخير مي اندازند تا بخش اعظم مايع تخليه گردد. در هر صورت، چون مايع در حال تخليه شدن است، پوشش زخم بايد مرتب تعويض شود.
http://www.houston-plastic-surgeon.net/images/liposuction2.jpg
ليپوساكشن فوق مرطوب ( Super- Wet )
در اين روش، حجم تزريق شده با ميزان حجم چربي كه قرار است برداشته شود تقريبا" برابر است. بسياري از جراحان پلاستيك براي موارد ليپوساكشن با حجم زياد اين روش را ترجيح مي دهند. زيرا تعادل بهتري از جهت هموستاز و اضافه بار بالقوه مايع برقرار مي سازد. عمل بسته به اندازه محل ۱ تا ۳ ساعت به طول مي انجامد .جهت انجام عمل تسكين وريدي همراه با ليدوكائين موضعي يا بيهوشي كامل ضرورت دارد.
ليپوساكشن با كمك اولترا سوند ( UAL )
اين عمل كه ليپوساكشن اولتراسونيك نيز ناميده مي شود، يك نوعي از ليپوساكشن تورمي است. كانول ويژه اي ارتعاشات اولتراسوند را به داخل بدن هدايت مي كند . اين ارتعاش ديوارۀ سلولهاي چربي را مي تركاند و چربي را امولسيونه مي كند، يعني آنرا به شكل مايع در مي آورد تا راحت تر ساكشن شود.براي كار در مناطقي كه بافت چربي بيشتري دارند مانند قسمت بالاي پشت و ناحيه سينه در مردان ، UAL انتخاب مناسبي است.
▪ زمان انجام نسبت به ليپوساكشن متداول بيشتر و نسبت به ليپوساكشن تورمي كمتر است.
▪ ميزان از دست دادن خون كمتر است.
▪ ولي به نظر مي رسد كه ريسك تشكيل سروما مختصري بيشتر است كه بايد با سوزن تخليه شود.
ليپوساكشن با كمك نيرو ( Power -assisted)
در اين روش از كانول ويژه اي كه داراي تحرك مكانيكي است استفاده مي شود، بگونه اي كه نياز به حركات دستي جراح نمي باشد از ساير جهات اين روش مشابه UAL مي باشد.
▪ حركات كانولا ظريف تر است بگونه اي كه ناراحتي كمتري براي بيمار ايجاد مي كند.
▪ در ضمن ، به نظر مي رسد به علت كنترل بهتر كانولا خطر سوراخ شدن ارگانهاي داخلي كمتر باشد
ليپوساكشن با كمك اولتراسوند خارجي ( EUAL يا XUAL )
XUAL نوعي از UAL است كه انرژي اولتراسوند از خارج از بدن و از طريق پوست تامين مي گردد و ديگر نيازي به كانولاي ويژه UAL نمي باشد.
اين روش بدين دليل ابداع گرديد، كه در بعضي از موارد ، روش UAL منجر به نكروز پوستي و سروما مي شود.
XUAL با بهره گيري از اولتراسوند خارجي يك روش ممكن براي پيشگيري از اينگونه عوارض مي باشد. همچنين اين روش مي تواند بصورت بالقوه :
▪ هم در زمان عمل و هم بعد از آن ناراحتي كمتري براي بيمار ايجاد كند.
▪ از دست دادن خون را كاهش دهد.
▪ در بافت اسكار امكان دسترسي بهتري فراهم نمايد
▪ نواحي وسيعتري را مورد درمان قرار دهد
در عين حال، امروزه كاربرد وسيعي ندارد و مطالعات به اندازه تاثيرات آن قطعي نيستند .