Iran shenasi as sadi ta simin

[jjbb]

[jjbb]

اين همه نشان میدهد که پژوهشهای ايرانشناسی، دست کم در آلمان، بهتدريج از محدوده سنتی گذشته فراتر می رود و اگر نتوان گفت که هويت تازهای يافته، حداقل میتوان ادعا کرد که وارد مرحله تازهای شده است و نسلی تازه از ايرانشناسان در راه است. از اين رو هر نهاد و نشريه و مجلهای که با هدف گسترش مطالعات و تحقيقات ايرانشناختی فعاليت میکند، ناگزير بايد با نگاهی نو بهاين گستره پهناور بنگرد و راه و روش و ساز و کار خود را با وضع جديد تطبيق دهد.

امکانات جنبی برای شناخت از ايران

ناگفته نگذارم که بيرون از اين حلقه و غير از فعاليتهای دانشگاهی و علمی، آشنايى مردمان سرزمينهاى آلمانىزبان با فلات پهناور ايران و شناخت آنان از تمدن و فرهنگ و هنر ايرانى و زبان و ادبيات فارسى، اغلب از طريق گزارشها و نوشتههای روزنامهها و نشريههای گوناگون و فيلمهاى مستند تلويزيونی و آثار جديد فيلمسازان ايرانی صورت میگيرد.

مطالعه کتابهايی نيز كه درباره تاريخ و فرهنگ ايران برای عامه کتابخوان بهزبان آلمانى نشر و پخش مىشود بهاين امر کمک میکند. گرچه اينگونه اطلاعات و آگاهیها هميشه بیطرفانه و خالی از پيشداوری و عاری از شائبههای سياسی نيست؛ اما بههر حال در آشنايی آلمانیزبانان با تمدن و فرهنگ و هنر ايران بیتأثير نبوده است.

سفرهاى تفريحى- معرفتى نيز كه بعضى مؤسسات جهانگردى، بهخصوص در سالهای گذشته، بهعلاقهمندان عرضه مىكنند، يکی از طرق خوب شناخت ايران و آشنايی با فرهنگ و آداب و رسوم ايرانيان است. مطالعه آثار ادبى نويسندگان معاصر ايران، بهويژه ادبيات داستانى هم كه در سالهاى اخير گسترش يافته و با اقبال روزافزون خوانندگان آلمانىزبان مواجه شده، در آشنايى بهتر آنان با فرهنگ و هنر ايران مؤثر بوده است.

نقش موسيقی در گسترش ايرانشناسی

آنچه اما تازگى دارد، رويكرد آلمانىزبانان بهموسيقى اصيل ايرانى است كه البته هنوز از گستردگى مطلوب برخوردار نيست. در رشته موسيقیشناسی دانشگاه برلين، بخشی بهمطالعه تطبيقی درباره موسيقی اختصاص دارد که از جمله بهموسيقی سنتی و کهن ايران و آسيای ميانه نيز پرداخته میشود. حتی چندی سال پيش از اين دانشجويی آلمانی پاياننامه خود را درباره "مقام سهگاه در موسيقی سنتی ايران و عراق" نوشت.

گذشته از چنين فعاليتهای دانشگاهی، نشانههاى اميدواركنندهاى نيز در دست است كه در صورت کوشش در عرضه موسيقى اصيل ايرانى در محيط و فضاى مناسب و ارتقاء كيفيت و اجراى آن، اين نوع موسيقی بهخوبى بتواند رواج و گسترش يابد و تبديل بهوسيلهاى مناسب و مطلوب براى آشنايى اوليه اروپاييان با يكى از دلنشينترين جنبههاى هنر ايرانى گردد. خاصه آنكه موسيقى اصيل ايرانى كمابيش با شعر فارسى پيوند خورده و عجين شده است و توسعه موسيقى بهگسترش زبان و شعر فارسى نيز ياری میر

سا