Announcement

Collapse
No announcement yet.

Facts about Wall between Israel & Palestines & Settlements

Collapse
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • Facts about Wall between Israel & Palestines & Settlements

    Since September 2000, the beginning of the second Intifada (Palestinian uprising), violence between Palestinians and Israelis has increased to an unprecedented level. Since June 2002, Israel has been building a wall inside the West Bank citing security reasons. However, because of its location and the impact this structure has on the Palestinian residents of the West Bank, the Wall is a violation of international law and Palestinian human rights.
    It effectively confiscates Palestinian land in the West Bank, destroys property and permanently alters occupied lands, and thus gravely breaches the Fourth Geneva Convention (1949) and the 1907 Hague Regulations which govern the obligations of an occupying power. The Wall is against the law. It is a barrier to the prospects for peace.

    AFSC Principles and Position
    The AFSC's position on the Palestinian-Israeli conflict is based on the Quaker belief that there is that of God in each person and a committment to nonviolent action for social change. Based on these beliefs and within the framework of international law and the UN Declaration of Human Rights, the AFSC strives for a lasting peace between Israelis and Palestinians that provides justice and security for all peoples living in the region.

    The Components of the Wall
    The Wall has multiple structures: concrete and fence. The concrete Wall is 25 feet high with watchtowers and firing posts every 200 meters. The fence-like Wall is made of layers of
    razor wire. Both wire and concerete structures of the Wall are equipped with 230-330 foot wide buffer zones that include electrical fencing, sand paths to trace footprints, sensors and cameras. In total, the entire structure will be at least 400 miles long, three times as long as the Berlin Wall.

    The Wall Confiscates Palestinian Land
    The Green Line, established as the Armistice Line after the 1967 Arab-Israeli War, is an internationally recognized border between Israel and the Occupied Palestinian Territories (OPT) - the West Bank, including East Jerusalem, and the Gaza Strip. The Wall, in most cases, is being built inside the West Bank, cutting in from the Green Line as far as ten miles at some points. It is estimated that, if the Wall is completed, some 50 percent - 55 percent of the West Bank will be de facto annexed to Israel (1).

    Palestinian Homes and Agricultural Lands are Destroyed for the Wall
    The occupying Israeli military forces have declared a buffer zone alongside the Wall as a no-man's land, paving the way for large-scale home and land demolitions. As of April 2003, some 3,670 acres of land have been razed for this buffer zone. More than 102,000 trees have been uprooted, many centuries-old olive trees (2).

    The Wall Isolates the Palestinian People
    If the Wall is completed, an estimated 320,000 Palestinians - 16 percent of the population of the West Bank - will be isolated between Wall and Green Line, and 200,000 Palestinians in East Jerusalem will be entirely cut off from the rest of the West Bank (3).
    According to Human Rights Watch, "The barrier is creating walled-in enclaves confining tens of thousands of people. It will institutionalize a system in which all movement is sharply curtailed.and endanger Palestinians' access to basic services like education and medical care (4)."

    The Wall is made possible by U.S. Aid to Israel
    The Israeli government has allocated more than $2 billion for the construction of the Wall even though it is confronting serious fiscal budget deficits. On average, the U.S. gives Israel $3 billion a year in aid, but in April 2003, the U.S. Congress authorized $9 billion in U.S.-backed loan guarantees to Israel (5). At that time the State Department announced that, in accordance with the stipulations of the Emergency Wartime Supplemental Appropriations Act, any Israeli government expenditures beyond the Green Line would result in dollar-for-dollar loan guarantee reductions.

    In August 2003, Secretary of State Colin Powell stated, "It's when the fence begins to intrude on land that is not on the Israeli side of the Green Line or starts to intrrude in a way that makes it more difficult for us to make the case for a viable Palestinian state ... it is appropriate for us to say to our Israeli friends we have a problem here (6)."

    Despite the fact that the U.S. government acknowledges that the Israeli government is constructing the Wall beyond the green Line, it has failed to reduce loan guarantees in accordance with the stipulations of the Emergency Wartime Supplemental Appropriations Act (though small, symbolic deductions have been made).

    The Wall Does Not Make Anyone Safer
    The construction of the Wall between two peoples will not create peace, but instead will exacerbate the conflict between Palestinians and Israelis. The means of construction and the path of the Wall are highly destructive and illegal. Security cannot be achieved if the tool for security is the cause of suffering for a people.

    [The Wall] has nothing to do with security; it certainly will not bring peace. It will only bring more hatred and bloodshed. The very idea that an obstacle of cement or wire could stop the hatred is ludicrous.
    Uri Avnery, The Evil Wall, May 8, 2003

    Voices from the Region
    Whatever we do they've got the power - they're going to build the Wall. We just want to appeal to everyone to stop Israel from stealing the land. It's not for security reasons. They need to be stopped from killing the old trees, trees which are as old as the Roman Empire.
    Najeh Shalabi - Mas'ha, West Bank (7)

    The fence is a death sentence for the Palestinians. [It] is a mistake, it will only exacerbate the problem, it will make people more frustrated. People here want to work, and you are creating more hatred instead of the possibility of living together.
    Shmil Elad - Einav Israeli Settlement, West Bank (

    Case Study: Reality in Qalqiliya

    The West Bank community of Qalqiliya has been hermetically sealed by the Wall. It surrounds the entire city and leaves one single gate for entry which is patrolled by Israeli Defense Forces soldiers who control the Palestinian residents' ability to enter and exit. Since the beginning of the second Intifada (uprising) against the occupation in September 2000, unemployment and poverty have been on the rise in Qalqiliya. Imposed closures prevent residents employed in Israel from going to work. On average, a family of five to seven members is now living on $60 USD per month.

    Because Qalqiliya sits above the Western Aquifer - which produces more than half of the freshwater resources in the West Bank - the area is agriculturally rich. Due to closures, dependence on agricultural lands for income has increased over the last three years, thus agricultural production constitutes 45percent of Qalqiliya's economy. However, the Wall will cause Qalqiliya to be isolated from at least thirteen of its groundwater wells. In addition, the Wall construction has led to the confiscation and isolation of more than 900 acres of land and has destroyed another 550 acres. Access to water wells and agricultural lands is crucial for the subsistence of the residents living in Qalqiliya.
    (Source: PENGON)

    For hundreds of thousands of Palestinian farmers, the Wall will represent a prison with no warden, with no means of sustaining their families - to the point that will force many of them to simply leave their homes, and try living elsewhere as refugees. This is an intention of quiet ethnic cleansing, the sort that cannot be photographed, but is nevertheless as effective and devastating.
    Ha'aretz, "The Separation Fence Will
    Hurt Palestinians Immensely", May 18, 2003

    U.S. Policy
    In 2003 the U.S. -led Quartet, which includes the United Nations, Russia, and the European Union, launched a Roadmap to Peace. Among the objectives in this document, the Roadmap to Peace is to bring an end to the Israeli occupation and create a "viable" Palestinian state. The steps to achieving these goals include an end to "confiscation and/or demolition of Palestinian homes and property" as well as to "destruction of Palestinian institutions and infrastructure." The Roadmap also calls on Israel to take "measures to improve the humanitarian situation [in the occupied territories] (9)."

    However, it is clear that the construction of the Wall - through home demolition, land confiscation, the uprooting of crops, the isolation of communities, and seperation from vital resources - undermines the prospect of a viable Palestinian state, and precludes the possibility of a two-state solution. These actions contradict the stipulations of the Roadmap, yet the Quartet has not taken further measures to ensure its proper implementation, and the U.S. Congress has failed to hold the Israeli government accountable, despite Congress' large aid package to Israel.
    نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


    صادق هدايت؛ بوف کور

  • #2
    ساخت ديوار حائل در سرزمين‌هاي اشغالي فلسطين از ديدگاه حقوق بين‌الملل

    اين مقاله در صدد است كه بر اساس رأي مشورتي ديوان، ساخت ديوار حائل را از ديدگاه منشور ملل متحد، قطعنامه‌هاي سازمان ملل، حقوق بين‌الملل بشردوستانه و حقوق بين‌الملل بشر ارزيابي كند و سپس آثار و پيامدهاي حقوقي مترتب بر نقض حقوق بين‌‌الملل ناشي از ساخت ديوار حائل را كه ديوان براي اسرائيل، دولت‌هاي ثالث و سازمان ملل متحد اعلام مي‌‌‌كند، تبيين كند.


    درآمدي بر رأي مشورتي ديوان بين‌المللي دادگستري


    كليدواژه: فلسطين، اسرائيل، ديوار حائل، حقوق بين‌‌الملل بشردوستانه، حقوق بين‌‌الملل بشر، دولتهاي ثالث، ديوان بين‌‌المللي دادگستري، رأي مشورتي، سرزمينهاي اشغالي.

    مقدمه

    يك. تاريخچه و مشخصات ديوار حائل


    بر اساس گزارش دبير كل سازمان ملل در باره ديوار حائل، سيستمهاي متعدد نظارت به موازات محوطه نصب شده است كه ظاهراً عبارت‌اند از دوربين و آيينه‌هاي متعدد؛ ديوارهاي بتوني به طول 5/8 كيلومتر عمدتاً در مجاورت اردوگاههاي فلسطينيان، به طور مثال در نزديكي شهر طولكرم و بعضي قسمتهاي بيت‌المقدس پيش‌بيني يا ساخته شده است. در بعضي از قسمتها، ديوار حائل حدود 5/7 كيلومتر از خط سبز[1] فاصله ‌مي‌‌‌گيرد تا شهركهاي يهودي‌نشين را در بر بگيرد؛ در حالي كه اردوگاههاي فلسطينيان را به محاصره در ‌مي‌‌‌آورد. نقشه ترسيمي ديوار حائل قريب 230,000 يهودي شهرك‌نشين را كه 178,000 نفر آنها در بيت‌المقدس شرقي زندگي ‌مي‌‌‌كنند، در بر ‌مي‌‌‌گيرد (گزارش دبير كل، ص5). بر اساس نقشه رسمي ديوار، حدود 975 كيلومتر مربع (6/16 درصد از مساحت كرانه باختري) در بين ديوار حائل و خط سبز قرار خواهد گرفت (گزارش دبير كل، ص4).

    دو. تبعات ساخت ديوار حائل براي مردم فلسطين

    مصادره زمينهاي فلسطينيان براي احداث ديوار: زمينهايي كه براي ساخت ديوار حائل تصاحب شده است، در كرانه باختري رود اردن به موجب بخشنامه‌هاي نظامي و يا در منطقه بيت‌المقدس توسط وزارت دفاع مصادره شده است. در اسرائيل اين بخشنامه‌ها از روزي كه امضاء مي‌‌‌شوند و حتي اگر به مالكان اموال مصادره‌شده شخصاً ابلاغ نشده باشند، معتبر تلقي مي‌‌‌شوند. مالكان يك يا دو هفته از زمان امضاء فرصت دارند كه در برابر كارگروه صلاحيت‌دار اعتراض كنند و نيز مي‌‌‌توانند از ديوان عالي اسرائيل تقاضاي تجديدنظر نمايند. بيش از 400 شكواييه به دادگاه بدوي و 15 تقاضاي تجديد‌نظر به ديوان عالي از سوي خانواده‌ها يا تمامي روستاها ارائه شده است (گزارش دبير كل، بندهاي 17-1.


    سه. رأي مشورتي ديوان بين‌‌المللي دادگستري


    ديوان ابتدائاً به ايرادات صلاحيتي كه اسرائيل مطرح كرده بود، پاسخ داد و به اتفاق آراي قضات، صلاحيت خود را براي پاسخ به تقاضاي صدور رأي مشورتي احراز و رأي مشورتي خود را در 9 ژوئيه 2004م. صادر كرد. مجمع عمومي سازمان ملل نيز در 20 ژوئيه 2004م. رأي مشورتي ديوان را تصويب كرد (A/RES/ES-10/15). متن رأي مشورتي ديوان، به غير از مواردي كه مربوط به صلاحيت آن و پذيرفتني بودن تقاضاست، به قرار زير است:

    ب. اسرائيل موظف است به موارد نقض حقوق بين‌‌الملل خاتمه دهد؛ بي‌درنگ عمليات احداث ديواري را كه در حال ساخت آن در سرزمينهاي اشغالي فلسطين، از جمله در داخل و اطراف بيت‌المقدس شرقي، است، متوقف كند، بي‌درنگ سازه‌هاي مربوط را در اين سرزمين تخريب كند و بلافاصله تمام قوانين و مقررات مربوط به آن را لغو و يا به حالت تعليق درآورد؛
    ج. اسرائيل موظف است تمامي خسارات واردشده ناشي از ساخت ديوار در سرزمينهاي اشغالي فلسطين، از جمله در داخل و اطراف بيت‌المقدس شرقي را جبران كند؛
    د. تمامي كشورها موظف‌اند وضعيت غيرقانوني ناشي از ساخت ديوار را به رسميت نشناخته و براي حفظ وضعيت ايجادشده در اثر ساخت ديوار هيچ كمك و مساعدتي نكنند؛ به علاوه تمام كشورهاي عضو كنوانسيون چهارم ژنو در خصوص حمايت از غيرنظاميان در زمان جنگ، مصوب 12 اوت 1949م. متعهدند ضمن احترام به منشور ملل متحد و حقوق بين‌‌الملل، اسرائيل را به رعايت حقوق بين‌‌الملل بشردوستانه مندرج در اين كنوانسيون وادار كنند؛
    Last edited by donsaeid; 09-20-2006, 09:28 AM.
    نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


    صادق هدايت؛ بوف کور

    Comment


    • #3
      1. ساخت ديوار حائل از ديدگاه حقوق بين‌‌الملل
      ديوان بين‌‌المللي دادگستري ساخت ديوار حائل در سرزمينهاي اشغالي فلسطين را از سه منظر ارزيابي مي‌كند:

      1-1. ساخت ديوار حائل از منظر اصول منشور ملل متحد و قطعنامه‌هاي سازمان ملل
      1-1-1. ساخت ديوار حائل و حق تعيين سرنوشت مردم فلسطين



      1-1-2. ساخت ديوار حائل و ممنوعيت تصرف اراضي با تهديد يا توسل به زور



      Last edited by donsaeid; 09-20-2006, 09:23 AM.
      نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


      صادق هدايت؛ بوف کور

      Comment


      • #4
        1-2. ساخت ديوار حائل و حقوق بين‌‌الملل بشردوستانه

        حقوق بين‌‌الملل بشردوستانه شامل مجموعه قواعد و مقرراتي است كه به هنگام مخاصمات مسلحانه بين‌‌المللي و نيز در دوران اشغال نظامي قابليت اجرايي پيدا مي‌‌‌كنند. قبل از بررسي ساخت ديوار حائل از ديدگاه حقوق بشردوستانه، بايد ديد اصولاً سرزمين فلسطين، سرزمين اشغالي و اسرائيل قدرت اشغالگر محسوب مي‌‌‌شود؟

        1-2-1. قابل اجرا بودن حقوق بين‌‌الملل بشردوستانه در سرزمين اشغالي فلسطين
        1-2-1-1. قابل اجرا بودن كنوانسيون چهارم لاهه 1907م.

        اسرائيل عضو كنوانسيون چهارم لاهه 1907م. نيست اما مقررات اين كنوانسيون به قواعد عرفي تبديل شده‌اند. همه دولتها از جمله اسرائيل نسبت به تعهدات مندرج در آن ملتزم هستند. ديوان در رد ادعاي اسرائيل مبني بر اشغالي نبودن سرزمين فلسطين به ماده 42 اين كنوانسيون استناد مي‌‌‌كند. اين ماده مقرر مي‌كند:



        سرزمينهاي واقع مابين خط سبز و مرز شرقي سابق فلسطين، در سال 1967م. به اشغال اسرائيل درآمد؛ بنابراين، طبق حقوق بين‌‌الملل عرفي اين سرزمينها اشغالي محسوب مي‌‌‌شود و حوادثي كه از آن زمان در فلسطين به وقوع پيوسته است، اين وضعيت را به هيچ وجه تغيير نداده‌اند (رأي مشورتي ديوان، بند7.

        1-2-1-2. قابل اجرا بودن كنوانسيون چهارم ژنو 1949م.


        اما بايد خاطر نشان ساخت كه يكي از عناصر اصلي اشغال نظامي عدم تعلق سرزمين اشغالي به قدرت اشغالگر است (سيد قاسم زماني، 1381، ص20). ديوان در پاسخ به ادعاي اسرائيل استدلالهاي متعددي ارائه مي‌‌‌كند: اولاً، اسرائيل در مناسبتهاي مختلف كنوانسيون چهارم ژنو را در مورد سرزمينهاي فلسطيني اجرا كرده است.[8] همچنين، ديوان عالي اسرائيل در رأي 30 مه 2004م. خود كنوانسيون چهارم ژنو را در فلسطين قابل اجرا اعلام كرد؛[9] ثانياً، ديوان به بند اول ماده 2 مشترك كنوانسيونهاي ژنو استناد كرده[10] اعلام مي‌‌‌كند كه بند اول اين ماده به دو شرط قابل اجراست: وجود يك مخاصمه مسلحانه و وقوع درگيري نظامي بين دو يا چند دولت متعاهد.[11] ديوان با ارائه استدلالهاي مختلف در رد ادعاي اسرائيل، اين گونه نتيجه‌گيري مي‌‌‌كند:


        1-2-2. ساخت ديوار حائل و نقض حقوق بين‌‌‌الملل بشردوستانه



        1-2-2-1. ساخت ديوار حائل و نقض مقررات عهدنامه 1907م. لاهه





        1-2-2-2. نقض مقررات كنوانسيون چهارم ژنو 1949م. و پروتكل اول الحاقي 1977م.

        ساخت ديوار حائل و ترتيبات مربوط به آن كه با تخريب و انهدام اموال خصوصي و عمومي فلسطينيان در سطح وسيع همراه است، با مواد 27، 49، 52، 53، 59، 64، و 147 چهارمين كنوانسيون ژنو مغاير است. ديوان به صراحت نقض مقررات كنوانسيون چهارم ژنو توسط اسرائيل را در سرزمينهاي اشغالي اعلام مي‌‌‌كند (رأي مشورتي ديوان، بند 125). مطابق ماده 27 اين كنوانسيون، شرافت، حقوق خانوادگي، اعتقادات و اعمال مذهبي، عادات و رسوم اشخاص تحت حمايت از هر گونه تعرض قدرت اشغالگر مصون است و بايد در هر زمان با آنان به طور انساني رفتار شود. كميته بين‌‌‌المللي صليب سرخ در تفسير ماده 27 اعلام مي‌‌‌كند كه نبايد به آزادي شخصي غيرنظاميان در سرزمينهاي اشغالي لطمه وارد شود و حتي اگر قدرت اشغالگر اقداماتي را براي تأمين امنيت نيروهاي نظامي خود اتخاذ كند، اين اقدامات نبايد حقوق اساسي غيرنظاميان را تضييع كند (Amnesty International, 2004).





        1-3. ساخت ديوار حائل و حقوق بين‌‌‌الملل بشر

        در باره رفتار اسرائيل به عنوان قدرت اشغالگر در سرزمين اشغالي فلسطين از ديدگاه حقوق بين‌‌‌الملل بشر دو موضوع در رأي مشورتي ديوان مورد توجه قرار گرفته است: ارتباط بين حقوق بين‌‌‌الملل بشردوستانه و حقوق بين‌‌‌الملل بشر و قابل اجرا بودن اسناد حقوق بشر در فلسطين.

        1-3-1. ارتباط بين ‌‌‌حقوق بين‌‌‌الملل بشردوستانه و حقوق بين‌‌‌الملل بشر

        Last edited by donsaeid; 09-20-2006, 09:24 AM.
        نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


        صادق هدايت؛ بوف کور

        Comment


        • #5

          1-3-2. قابل اجرا بودن حقوق بين‌‌‌الملل بشر در سرزمين اشغالي فلسطين





          1-3-3. ساخت ديوار حائل و نقض حقوق بين‌‌‌الملل بشر

          ديوان بر خلاف منطق خود در احصاء قواعد حقوق بين‌‌‌الملل حاكم بر سرزمينهاي اشغالي فلسطين، در ارزيابي و اعلام موارد تخلف اسرائيل از تعهدات بين‌‌‌المللي خود صرفاً به نقض برخي از اين قواعد در نتيجه ساخت ديوار حائل اشاره مي‌‌‌كند.[14] اسرائيل ملزم است حقوق تضمين‌شده در اسناد بين‌‌‌المللي حقوق بشر را در مورد تمامي افرادي كه در سرزمين آن ساكن يا تحت سلطه آن قرار دارند، اجرا كند. اما اسرائيل اصولاً ادعا مي‌‌‌كند كه در سرزمينهاي اشغالي به اين موازين متعهد و پايبند نيست.[15]

          1-3-3-1. نقض ميثاق بين‌‌‌المللي حقوق مدني و سياسي


          ديوان معتقد است كه علاوه بر آزادي تردد مردم فلسطين، آزادي دسترسي آنان به اماكن مقدس نيز به طور فاحش نقض شده است. ديوان با اشاره به وضعيت و جايگاه اماكن مقدس در دوران امپراطوري عثماني تصريح مي‌‌‌كند كه در ماده 13 منشور نمايندگي فلسطين، آزادي دسترسي به اماكن مقدس مذهبي و انجام فرايض ديني تضمين شده بود. پس از تقسيم فلسطين، در قطعنامه (II) 181 يك فصل به مكانهاي مذهبي اختصاص يافته و آزادي دسترسي، بازديد و زيارت آنها مطابق با حقوق موجود براي تمامي ساكنان فلسطين تضمين شده است (رأي مشورتي ديوان، بند 129). بعد از جنگ سالهاي 1948-1949م. در موافقت‌نامه آتش‌بس 1949م. بين اردن و اسرائيل كه عملاً به عنوان معاهده صلح با آن رفتار مي‌‌‌شود، اسرائيل متعهد شد آزادي دسترسي به اماكن مقدس را تضمين كند. به علاوه در بند 1 ماده 19 معاهده صلح 1994م. بين اسرائيل و اردن مجدداً اين تعهد مورد تاكيد قرار گرفت.

          1-3-3-2. نقض ميثاق بين‌‌‌المللي حقوق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي


          ديوان معتقد است كه ساخت ديوار حائل به حقوق اساسي اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي مردم فلسطين لطمه وارد كرده و مواد 6 (حق كار)، 10 (حمايت و كمك به خانواده و فرزندان)، 11 (حق برخورداري از سطح مناسب زندگي)، 12 (حق بهداشت) و 13 و 14 (حق آموزش) ميثاق بين‌‌‌المللي حقوق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي را نقض كرده است.

          1-3-3-3. نقض كنوانسيون حقوق كودك 1989م.

          ديوان معتقد است كه اسرائيل با ساخت ديوار حائل مواد 16، 24، 27 و 28 كنوانسيون حقوق كودك را نقض كرده است.

          2. استدلال اسرائيل در توجيه ساخت ديوار حائل

          حقوقدانان اسرائيلي در توجيه احداث ديوار حائل به چندين استدلال متوسل شده‌اند كه ذيلاً به اجمال بيان كرده پاسخ ديوان بين‌‌‌المللي دادگستري در رد آنها را بررسي مي‌‌‌كنيم.

          2-1. ضرورت نظامي

          اسرائيل به برخي مقررات حقوق بين‌‌‌الملل بشردوستانه از جمله مواد 49 و 53 چهارمين كنوانسيون ژنو كه قدرت اشغالگر را مجاز مي‌‌‌كنند در صورت اقتضاي ضرورت نظامي اقداماتي در سرزمين اشغال‌شده انجام دهد، استناد مي‌‌‌كند. بند 2 ماده 49 چهارمين كنوانسيون ژنو ممنوعيت انتقال اجباري اشخاص مورد حمايت ساكن اراضي اشغالي را در صورتي كه ضرورتهاي عاليه نظامي قدرت اشغالگر توجيه كند، تخصيص مي‌‌‌زند:


          اما همچنان كه عبارت فوق نشان مي‌‌‌دهد، در اين بند از ماده 49 سخن از تخليه اهالي سرزمين اشغالي است و نه انتقال اجباري مردم؛ از سوي ديگر، تخليه اراضي اشغالي يك اقدام موقتي است كه براي حفظ منافع و امنيت آن مردم انجام مي‌‌‌شود و با تضمينات پيش‌بيني‌شده در همان ماده همراه است (ABI-SAAB, IRRC 2004, p. 651). يكي از تضمينات مقرر اين است كه اشخاص تخليه‌شده بايد به محض پايان مخاصمه به كانون خود عودت داده شوند. ديوان خاطر نشان مي‌‌‌كند كه حتي اين استثناء شامل بند آخر ماده 49 نمي‌شود. بر اساس اين بند از ماده 49، انتقال بخشي از جمعيت غيرنظامي دولت اشغالگر به سرزمين اشغال‌شده ممنوع است و هيچ دليلي اين امر را توجيه نمي‌كند.

          ساخت ديوار حائل موجب تخريب و انهدام اموال و اراضي مردم غيرنظامي سرزمينهاي اشغالي شده است. لزوم حفظ حرمت اموال خصوصي مردم از طرف قدرت اشغالگر باصراحت در ماده 46 عهدنامه چهارم 1907م. لاهه مقرر شده است. بر اساس اين ماده:
          Last edited by donsaeid; 09-20-2006, 09:27 AM.
          نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


          صادق هدايت؛ بوف کور

          Comment


          • #6




            2-2. دفاع مشروع



            ديوان ضمن رد استدلال اسرائيل، به تبيين قاعده دفاع مشروع مي‌‌‌پردازد. ديوان اظهار مي‌‌‌كند كه ماده 51 منشور حق دفاع مشروع را در صورت حمله مسلحانه يك كشور عليه كشور ديگر به رسميت مي‌‌‌شناسد. اسرائيل مدعي اين نيست كه خشونتهايي كه عليه آن صورت مي‌‌‌گيرد، به يك دولت خارجي قابل انتساب هستند. اسرائيل بر سرزمين اشغالي فلسطين اعمال كنترل مي‌‌‌كند و همچنان كه خود عنوان كرده است، منشأ تهديدهايي كه براي توجيه ساخت ديوار و اعمال حق دفاع مشروع مطرح و عنوان شده‌اند، در داخل اين سرزمين قرار دارد و نه خارج از آن؛ بنابراين، وضعيت حاكم در سرزمينهاي اشغالي فلسطين متفاوت از وضعيتهايي است كه در قطعنامه‌هاي 1368 و 1373 شوراي امنيت پيش‌بيني شده است و اسرائيل به هيچ وجه نمي‌تواند در توجيه ساخت ديوار حائل به ماده 51 منشور ملل متحد و يا به قطعنامه‌هاي مزبور استناد كند (رأي مشورتي ديوان، بندهاي 33 و 139).[17]

            2-3. حالت ضرورت





            از آنجا كه ساخت ديوار حائل به ظاهر براي حفاظت از جان و مال يهوديان شهرك‌نشين در سرزمينهاي اشغالي است، براي استمرار يك عمل غيرقانوني يعني اسكان يهوديان در فلسطين اشغالي، انجام عمل غيرقانوني ديگر، ساخت ديوار حائل، توجيه‌ناپذير است؛ چون هدف از آن استمرار و تثبيت يك عمل غيرقانوني سابق است (ممتاز، سخنراني، 1383).

            2-4. حفظ امنيت ملي و نظم عمومي









            2-5. موقتي بودن ديوار



            Last edited by donsaeid; 09-20-2006, 09:27 AM.
            نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


            صادق هدايت؛ بوف کور

            Comment


            • #7
              ديوان در باره آثار حقوقي ساخت ديوار براي اسرائيل اظهار مي‌كند كه اولاً، اسرائيل ملزم است به حق تعيين سرنوشت ملت فلسطين احترام بگذارد و به تعهدات خود به موجب حقوق بشردوستانه و حقوق بشر پايبند باشد (رأي مشورتي ديوان، بند 149). از اين رو، ديوان اعلام مي‌‌‌كند كه اسرائيل ملزم است ساخت ديوار را متوقف كند. ديوان با اعلام اين مطلب كه نقض تعهدات بين‌‌‌المللي توسط اسرائيل در واقع، نتيجه ساخت ديوار است، معتقد است كه توقف نقض تعهدات بين‌‌‌المللي مزبور مستلزم تخريب بخشي از ديواري است كه در سرزمينهاي اشغالي از جمله در بيت‌المقدس شرقي و پيرامون آن ساخته شده است. به علاوه تمامي قوانين و بخشنامه‌هاي مصوب به منظور ساخت ديوار و ترتيبات مربوط به آن بايد بلافاصله لغو شوند (رأي مشورتي ديوان، بند 151)؛ ثانياً، ديوان معتقد است از آنجا كه ساخت ديوار در سرزمينهاي اشغالي به مصادره و تخريب منازل، مغازه‌ها و نيز زمينهاي كشاورزي منجر شده است، اسرائيل ملزم است تمامي خسارات واردشده به اشخاص حقيقي و حقوقي ناشي از رفتار غيرقانوني خود را جبران كند. ديوان يادآوري مي‌‌‌كند كه شيوه‌هاي اساسي جبران خسارت در حقوق عرفي توسط ديوان دائمي دادگستري بين‌‌‌المللي به صورت زير دسته‌بندي و اعلام شده است:


              بنابراين اسرائيل ملزم است به منظور جبران خسارتهاي وارده به مردم فلسطين، در وهله اول حتي‌المقدور وضع را به حال سابق باز گرداند و بدين منظور بخشهاي ساخته‌شده ديوار را تخريب و اعمال حقوقي مربوط را لغو كند و همچنين، اموال و زمينهاي مصادره‌شده را به صاحبان آنها بر گرداند. در وهله دوم، به منظور جبران خسارتهاي وارده، اسرائيل بايد به اشخاصي كه خانه‌ها و زمينهاي قابل كشت آنها تخريب شده است، در مواردي كه اعاده وضع به حال سابق به لحاظ مادي امكان‌پذير نباشد، مطابق با قواعد حقوق بين‌‌‌الملل غرامت مناسب پرداخت كند (رأي مشورتي ديوان، بند 153). به علاوه ديوان تأكيد كرده است كه اسرائيل به موجب كنوانسيون چهارم ژنو 1949م. متعهد است افرادي را كه متهم به نقض شديد حقوق بين‌‌‌الملل بشردوستانه هستند، چه دستور ساخت ديوار حائل را صادر كرده‌اند يا آن را طراحي و به اجرا گذاشته و يا در حال احداث آن مي‌‌‌باشند، دستگير و محاكمه كند (رأي مشورتي ديوان، بند 143).

              3-2. آثار حقوقي ساخت ديوار حائل براي كشورهاي ثالث

              ديوان بين‌‌‌الملل دادگستري در سال 1970م. در قضيه بارسلونا تراكشن بين تعهدات بين‌‌‌المللي كشورها قائل به تفكيك شده و اعلام داشت كه اگر برخي از تعهدات بين‌‌‌المللي دولتها تعهدات متقابلي هستند، برخي ديگر به لحاظ اهميت اساسي آنها براي جامعه بين‌‌‌المللي، تعهدات مربوط به همه (erga omnes) است و همه كشورها نفع حقوقي دارند كه اين تعهدات رعايت شوند (Barcelona Traction, CIJ. Rec. 1970, p. 32, par.33.).

              ديوان اعتقاد دارد برخي از تعهدات بين‌‌‌المللي كه اسرائيل با ساخت ديوار نقض كرده است، با جامعه بين‌‌‌المللي و منافع كشورهاي ديگر ارتباط داشته و به اصطلاح erga omnes محسوب مي‌‌شوند. ديوان از اين گونه تعهدات بين‌‌‌المللي كه توسط اسرائيل نقض شده است، به چند مورد باصراحت اشاره مي‌‌‌كند:


              ديوان همچنين، در اين مورد به قطعنامه (xxv) 2625 مجمع عمومي سازمان ملل استناد مي‌‌‌كند. در اين قطعنامه آمده است:


              در مورد حقوق بشردوستانه نيز ديوان رأي مشورتي خود راجع به مشروعيت تهديد يا استفاده از سلاحهاي هسته‌اي‌‌ را يادآوري مي‌‌‌كند. ديوان در اين رأي اظهار كرد:


              به اعتقاد ديوان قواعد موردنظر تعهداتي را در بر دارند كه رعايت آنها به جامعه بين‌‌‌المللي در مجموع آن مربوط مي‌‌‌شود و هر دولتي در رعايت اين تعهدات توسط دولتهاي ديگر منفعت حقوقي دارد. از طرف ديگر، ديوان ماده 1 مشترك كنوانسيونهاي ژنو را خاطر نشان مي‌‌‌سازد كه به موجب آن دولتهاي متعاهد پذيرفته‌اند كنوانسيونها را در همه احوال رعايت كرده و ديگران را به رعايت آنها وادار كنند. گرچه نمي‌توان با قاطعيت در باره مفاد اين تعهد اظهارنظر كرد (ممتاز و...، 1384، ص202)، اما ديوان با تفسير اين ماده تعهد هر دولت عضو كنوانسيونهاي ژنو را، حتي اگر درگير مخاصمات مسلحانه نباشد، به تضمين اجراي مقررات آنها استنباط كرد (رأي مشورتي ديوان، بند 15؛ به عبارت ديگر، تعهد مذكور در ماده 1 مشترك كنوانسيونهاي ژنو در زمره تعهدات erga omnes است؛ بنابراين، ديوان اظهار مي‌‌كند كه با توجه به ماهيت و اهميت حقوق و تعهدات نقض‌شده، همه دولتها متعهدند وضعيت غيرقانوني ناشي از ساخت ديوار را در سرزمينهاي اشغالي فلسطين به رسميت نشناخته و براي حفظ وضعيت به وجودآمده كمك و مساعدتي نكنند. ديوان همچنين اعلام مي‌‌‌كند كه همه دولتهاي عضو كنوانسيونهاي ژنو بايد اسرائيل را به رعايت حقوق بين‌‌‌الملل بشردوستانه مندرج در اين كنوانسيونها وادار كنند و مراقبت كنند كه به موارد نقض حق تعيين سرنوشت مردم فلسطين در اثر ساخت ديوار پايان داده شود (رأي مشورتي ديوان، بند159).

              3-3. آثار حقوقي ساخت ديوار حائل براي سازمان ملل متحد

              از سالهاي اوليه تشكيل سازمان ملل، مسئله فلسطين با تصميمات اين سازمان در باره سرزمين فلسطين گره خورده است. در سال 1947م. مجمع عمومي به بهانه حفظ صلح و امنيت در منطقه با تصويب قطعنامه (II) 181، فلسطين را به دو قسمت تقسيم كرد و به ناحق و با بي‌عدالتي كامل 56 درصد از سرزمين متعلق به مردم بومي فلسطين را به يهوديان بومي و مهاجر، كه در آن تاريخ حدود 10 درصد جمعيت ساكن در فلسطين را تشكيل مي‌‌‌دادند، تقديم كرد. رهبران صهيونيستي كه در صدد سلطه بر تمام فلسطين بودند، به اين مقدار سرزمين بسنده نكردند و در جريان جنگهاي 1948-1949م. حدود 80 درصد فلسطين را تصرف كردند (حبيب‌زاده، 1383).

              سازمان ملل كه به دليل حمايتهاي بي‌دريغ امريكا و كشورهاي اروپايي از اسرائيل از يافتن راه حلي براي مسئله فلسطين و كمك به مردم اين سرزمين براي اعمال حق تعيين سرنوست خود و تشكيل دولت مستقل ناتوان بود، در برابر تهاجم و اشغال نظامي مناطق اختصاص يافته به فلسطينيان در قطعنامه تقسيم سكوت اختيار كرد. سپس، هنگامي كه در سال 1967م. بقيه سرزمين فلسطين نيز به اشغال اسرائيل در آمد، شوراي امنيت با صدور قطعنامه 242 (1967م.) صرفاً خروج نيروهاي نظامي اسرائيل را از مناطقي كه در جنگ سال 1967م. تسخير كرده بودند، درخواست كرد. ظاهراً به نظر شوراي امنيت اشغال نظامي بخشهايي از سرزمين فلسطين، حدود 25 درصد، توسط اسرائيل در جريان جنگهاي 1948-1949م. بلامانع و قانوني بوده است. البته، قطعنامه‌هايي هم كه در آنها شوراي امنيت بر لزوم خروج اسرائيل از كرانه باختري و نوار غزه تأكيد كرده است، تا كنون با بي‌اعتنايي كامل توسط اسرائيل مواجه بوده‌اند.

              با توجه به مطالب پيش‌گفته، مسئوليت سازمان ملل متحد به مثابه نهاد حافظ صلح و امنيت بين‌‌‌المللي در قبال مسئله فلسطين كاملاً روشن است. اما اين سازمان تاكنون از ايفاي تعهدات و مسئوليت خود در اين باره سرباز زده و يا به تعبير دقيق‌تر ناتوان بوده است. شايد بدين دليل است كه ديوان در بيان آثار حقوقي ساخت ديوار حائل براي سازمان ملل زبان ديپلماتيك را برگزيد و صرفاً سازمان ملل را به اتخاذ اقدامات جديد و تقويت تلاشهاي خود براي پايان دادن به وضعيت غيرقانوني ناشي از ساخت ديوار دعوت مي‌‌‌كند:


              ديوان همچنين ضمن ابراز دغدغه در باره حمايت از اهداف و اصول منشور ملل متحد، به ويژه حفظ صلح و امنيت بين‌‌‌المللي و حل و فصل مسالمت‌آميز اختلافات، خاطر نشان مي‌‌‌كند كه سازمان ملل بايد بر تلاشهاي خود به منظور پايان دادن هر چه سريع‌تر به اختلافات اسرائيل و فلسطين بيفزايد و صلحي عادلانه و پايدار در منطقه ايجاد كند (رأي مشورتي ديوان، بند 161). در نهايت ديوان اظهار مي‌‌‌كند كه موضوع ساخت ديوار بايد در يك چارچوب كلي‌تري ارزيابي شود. ديوان با يادآوري تاريخچه مسئله فلسطين و اقدامات خشونت‌آميز و سركوب‌گرانه طرفين درگيري در طول دهه‌هاي گذشته، اعتقاد دارد كه تنها راه پايان دادن به وضعيت غيرقانوني و اسفبار حاكم در سرزمينهاي اشغالي، اجراي با حسن‌نيت تمامي قطعنامه‌هاي شوراي امنيت به ويژه قطعنامه‌هاي 242 (1967م.) و 338 (1973م.) است. ديوان همچنين، توجه مجمع عمومي را به تقويت و تشديد تلاشهاي خود براي رسيدن به يك راه حل مبتني بر مذاكره و تشكيل دولت فلسطين جلب مي‌‌‌كند (رأي مشورتي ديوان، بند 162).
              Last edited by donsaeid; 09-20-2006, 09:26 AM.
              نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


              صادق هدايت؛ بوف کور

              Comment


              • #8
                نتيجه‌گيري

                رأي مشورتي ديوان بين‌المللي دادگستري در باره آثار حقوقي ساخت ديوار حائل در سرزمينهاي اشغالي فلسطين از لحاظ گوناگون يك رأي تاريخي و مهم است و نه تنها برخي از حقوق اوليه مردم فلسطين را، كه در طول دهه‌هاي گذشته توسط سوي اسرائيل نقض و يا ناديده گرفته شده است، رسماً اعلام و لزوم رعايت آن را يادآوري مي‌‌‌كند بلكه همچنين، جنبه‌هاي مختلف حقوق بشردوستانه به ويژه تعهدات قدرت اشغالگر را در سرزمينهاي اشغالي تفسير و تبيين مي‌‌‌كند. با اين حال، شايد به دليل اينكه ديوان يك ركن قضايي است و نه تقنيني، در اعلام حقوق مردم فلسطين به ويژه حق تعيين سرنوشت آنها، خود را در چارچوب قطعنامه‌هاي شوراي امنيت محصور كرده است. بدين ترتيب، ابعاد مثبت و منفي رأي ديوان به اجمال بررسي مي‌‌‌شود:

                يك. جنبه‌هاي مثبت رأي مشورتي ديوان

                ديوان مسئله فلسطين و اسرائيل را يك موضوع دوجانبه تلقي نمي‌كند بلكه آن را يك بحران منطقه‌اي‌‌ و بين‌‌‌المللي و كاملاً با موضوع حفظ صلح و امنيت بين‌‌‌المللي و در نتيجه با سازمان ملل مرتبط مي‌‌‌داند. ديوان اشاره مي‌‌‌كند كه ريشه مسئله فلسطين را بايد در نظام نمايندگي پيش‌بيني‌شده در ميثاق جامعه ملل جستجو كرد؛ بدين ترتيب اولاً، بر حق تعيين سرنوشت مردم فلسطين به گونه‌اي‌‌ كه در منشور نمايندگي فلسطين ذكر شده بود، صحه مي‌‌‌گذارد و ثانياً، تأكيد مي‌‌‌كند كه بايد مسئله فلسطين مطابق با مقررات و قواعد بين‌‌‌المللي حل و فصل شود.

                ديوان با يادآوري قطعنامه‌هاي شوراي امنيت و مجمع عمومي در باره اشغالي بودن سرزمينهاي فلسطين، كه در سال 1967م. به تصرف اسرائيل در آمد، اسرائيل را رسماً قدرت اشغالگر اعلام كرده و اظهار مي‌‌كند كه اين كشور بايد به قواعد و مقررات حقوق بين‌‌‌الملل بشردوستانه در سرزمينهاي اشغالي پايبند باشد.
                ديوان همچنين، لزوم رعايت حقوق بشر در فلسطين توسط اسرائيل را يادآور شده و با رد استدلال اسرائيل مبني بر عدم حكومت حقوق بشر در زمان جنگ در مناطق اشغالي، اعلام مي‌‌‌كند كه برخي از قواعد حقوق بشر به هيچ وجه قابل تعليق يا قابل اغماض نيستند و در هر شرايطي و در همه احوال بايد مورد احترام باشند.
                يكي از ويژگيهاي رأي مشورتي ديوان در باره ديوار حائل اين است كه ديوان بر خلاف رويه خود، دلايل توجيهي و استدلال يك كشور (اسرائيل) را هم در باره صلاحيت ديوان و هم در مورد ماهيت سؤال به عمل آمده از آن رد كرد و به طور مستدل به هر يك از ادعاهاي اسرائيل پاسخ داد.
                با توجه به ماهيت برخي از تعهدات بين‌‌‌المللي نقض‌شده در اثر ساخت ديوار حائل، ديوان نه تنها تعهدات اسرائيل به توقف ساخت ديوار، تخريب بخشهاي ساخته‌شده و جبران خسارات واردشده به مردم فلسطين را اعلام مي‌كند بلكه همچنين، به تعهدات دولتهاي ديگر اشاره مي‌‌‌كند كه طبق آن بايد دولت اشغالگر (اسرائيل) را به رعايت تعهدات خود در سرزمينهاي اشغالي وادار كنند.
                مهم‌تر از همه، ديوان موجوديتي به نام ملت فلسطين را به رسميت مي‌‌‌شناسد كه از حاكميت و حق تعيين سرنوشت برخوردار است و از مجمع عمومي سازمان ملل درخواست مي‌‌‌كند كه بر تلاشهاي خود براي تشكيل دولت فلسطين بيفزايد.

                دو. جنبه‌هاي قابل انتقاد رأي مشورتي ديوان

                علي‌رغم جنبه‌هاي بسيار مثبت رأي مشورتي ديوان دست‌كم در باره يك موضوع مهم رأي ديوان قابل تأمل است. ديوان با توجه به قطعنامه‌هاي شوراي امنيت به ويژه قطعنامه 242 (1967م.) و موافقت‌نامه آتش‌بس 1949م. بين اردن و اسرائيل در پايان جنگهاي 1948-1949، خط سبز را عملاً به عنوان يك خط مرزي پذيرفته و تنها سرزمينهايي را كه در سال 1967م. به تصرف اسرائيل در آمده، سرزمينهاي اشغالي محسوب كرده است. در حالي كه اگر مبناي تشكيل اسرائيل را قطعنامه 181 (1947) مجمع عمومي بدانيم، طبق اين قطعنامه حدود 56 درصد سرزمين فلسطين به يهوديان تعلق گرفت؛ اما در جريان جنگهاي 1948-1949م. اسرائيل حدود 25 درصد ديگر از سرزمينهايي را كه در قطعنامه تقسيم، به مردم فلسطين اختصاص يافته بود، اشغال كرد. در موافقت‌نامه آتش‌بس بين اردن و اسرائيل نيز به صراحت قيد شده است كه امضاي اين موافقت‌نامه هيچ گونه حق حاكميتي را براي طرفين در مورد سرزمينهاي تصرف‌شده ايجاد نمي‌كند. پس از جنگ سال 1967م. و اشغال بقيه بخشهاي فلسطين توسط اسرائيل، شوراي امنيت با صدور قطعنامه 242 (1967م.) خروج نيروهاي نظامي اسرائيل را صرفاً از سرزمينهايي كه در اين جنگ اخير اشغال كرده بودند، درخواست كرد. ديوان، ركن قضايي سازمان ملل، مي‌‌‌توانست و بسيار مناسب بود از فرصت به دست‌آمده استفاده كند و در مورد وضعيت حقوقي سرزمينهايي كه در سالهاي 1948-1948م. توسط اسرائيل اشغال نظامي شده بود، نيز اظهارنظر كند. با كمال تأسف ديوان با اينكه بيان مي‌كند وضعيت غيرقانوني ناشي از ساخت ديوار را بايد در يك چارچوب كلي‌تري ارزيابي شود، خط سبز را يك خط مرزي در نظر گرفت و به طور تلويحي از بررسي وضعيت حقوقي دقيق سرزمينهاي اشغال‌شده در سالهاي 1948-1949م. امتناع كرد.
                البته، پاسخ ديوان و شايد بيشتر حقوقدانان به انتقاد فوق مسلماً اين خواهد بود كه ديوان اصولاً به سؤالي كه از آن شد، پاسخ مي‌‌‌دهد و ملزم نيست در باره ابعاد ديگر موضوع بحث و اظهار‌نظر كند؛ اما دست‌كم در اين رأي مشورتي، ديوان ابعاد مختلف مسئله فلسطين را، به ويژه اشغالي بودن اين سرزمين، بررسي كرده است و علي‌رغم اشغال طولاني‌مدت سرزمينهاي فلسطين توسط اسرائيل، ديوان به صراحت اظهار مي‌‌‌كند حوادثي كه از سال 1967م. در اين سرزمينها واقع شده است، وضعيت اشغالي بودن آن را تغيير نداده است (رأي مشورتي ديوان، بند 7. همين استدلال مي‌‌‌تواند در مورد اشغالي بودن سرزمينهايي كه در جنگهاي 1948-1949م. توسط اسرائيل تصرف شده است، نيز صادق باشد.






                3. آثار حقوقي ساخت ديوار حائل از ديدگاه حقوق بين‌‌‌الملل

                نظر به تعهدات بين‌‌‌المللي نقض‌شده در نتيجه ساخت ديوار حائل، ديوان با بيان آثار حقوقي مترتب بر اين عمل غيرقانوني وظايف و الزاماتي را براي اسرائيل به عنوان دولت متخلف، كشورهاي ثالث و سازمان ملل متحد برمي‌شمارد.
                Last edited by donsaeid; 09-20-2006, 09:29 AM.
                نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                صادق هدايت؛ بوف کور

                Comment


                • #9


                  نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                  صادق هدايت؛ بوف کور

                  Comment


                  • #10
                    چهره هاي شيطاني شهرك سازي در قدس اشغالي
                    نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                    صادق هدايت؛ بوف کور

                    Comment


                    • #11
                      intresting to know since they put the fence up teft in jeruslam has decreased signifigantly


                      G-d determines who walks into your life....It is up to you to decide who you let walk away, who you let stay, and who you refuse to let go.


                      Comment


                      • #12
                        [i] به*طور خلاصه مي*توان اين*گونه بيان نمود كه بحرانها عموما با كنش*ها، رويدادها يا دگرگونيهاي محيطي شناخته مي*شوند كه پيش از وقوع مخاصمات نظامي به وقوع مي*پيوندند.



                        بحران در خاورميانه

                        اهميت خاورميانه در سياست جهاني در دوران پس از جنگ سرد بسيار افزايش يافته است. خاورميانه به دليل موقعيت ژئواستراتژيكي و ژئوپولتيكي مورد توجه بسياري از قدرتهاي بزرگ در جهان بوده است و بسياري از بحرانهاي اين منطقه را قدرتهاي بزرگ ايجاد كرده*اند تا از طريق آنها بتوانند منافع كشورهاي خويش را تامين كنند.

                        تاكنون بحرانهاي متعددي در خاورميانه پديد آمده است كه از جمله آنها مي*توان به جنگ شش*روزه اعراب و اسرائيل (1967)، جنگ ايران و عراق (1359.ش/ 1980)، جنگ داخلي لبنان (1975) و ساخت ديوار حائل از سوي اسرائيل در سال 2002 اشاره كرد.

                        يكي از ويژگي*هاي نسبتا ثابت نظام منطقه*اي خاورميانه، تداوم بحران در اين نظام است. اين بحرانها و تداوم آنها ريشه*هاي متعددي دارد، ولي شايد بتوان در راس همه آنها، در حال تكوين بودن نظام دولتي در اين منطقه را مطرح كرد.

                        يكي از بحرانهاي مهم خاورميانه درگيري بين فلسطين و اسرائيل است كه ثمره آن ناتواني اسرائيل و ساخت ديوار حائل مي*باشد.


                        روند تاريخي بحران فلسطين
                        بحران فلسطين، از آغاز تا امروز، شش مرحله تاريخي را پشت سر گذاشته است كه به اختصار عبارت*اند از:

                        1ــ مرحله اول (1878ــ194 با شكل*گيري جنبش صهيونيسم سياسي در كنفرانس بال (187 آغاز مي*شود و با تاسيس رژيم صهيونيستي (194 خاتمه مي*يابد. در اين دوره، تحولاتي از جمله هم*پيماني جنبش صهيونيسم با انگلستان و قدرتهاي بين*المللي، موجهاي مهاجرت يهوديان از سراسر جهان به فلسطين و ساخت پي*درپي شهركهاي يهودي در اراضي فلسطين صورت مي*گيرد.

                        2ــ مرحله دوم (1948 ــ1967) از زمان جنگ نخست به*اصطلاح اعراب ــ اسرائيل (1948 ــ 1949) آغاز مي*شود و با جنگ دوم اعراب ــ اسرائيل (1967) خاتمه مي*يابد. در اين مرحله سازمان آزاديبخش فلسطين تاسيس مي*شود.[ii]

                        3ــ مرحله سوم (1967ــ1982) با سيطره جنبش ملي آزاديبخش فلسطين (فتح) و ديگر گروههاي مقاومت بر سازمان آزاديبخش فلسطين (ساف) آغاز مي*شود. در اين مرحله تحولاتي را شاهديم از جمله: تاكيد بر هويت ملي فلسطين و استقلال تصميم*گيري فلسطينيان، تثبيت نمايندگي فلسطينيان از سوي ساف، و بازگشت مقاومت*كنندگان پس از انجام عمليات به پايگاههاي خود در كشورهاي پيراموني.

                        4ــ در مرحله چهارم (1982 ــ 1991) يك سلسله تحولاتي به وقوع مي*پيوندد، از جمله: استمرار افول جريان ناسيوناليسم عربي و آغاز افول جريان چپ و سوسياليستي در جهان عرب و فلسطين در پرتو تحولات شوروي و بلوك شرق سابق، و تثبيت انقلاب اسلامي ايران و رشد اسلام*خواهي و جريان اسلام سياسي در كل منطقه و فلسطين.

                        5ــ مرحله پنجم (1991ــ 2000) با برگزاري كنفرانس صلح مادريد (1991) و مشاركت غيررسمي ساف در آن از طريق هيات مشترك فلسطيني ــ اردني آغاز مي*شود و با بن*بست مذاكرات صلح كمپ ديويد دوم (2000) ميان ياسر عرفات، رهبر ساف، و ايهود باراك، نخست*وزير وقت اسرائيل، خاتمه مي*يابد. تحولات مهم اين مقطع، امضاي توافقنامه*هاي صلح اسلو و غزه ميان ساف و اسرائيل مي*باشد.

                        6ــ مرحله ششم (2000 تا به امروز) با شروع انتفاضه دوم (الاقصي) آغاز مي*شود و تا به امروز با فراز و نشيب ادامه يافته است. ويژگي اساسي اين مرحله تلفيق ميان سه الگوي تاريخي حاكم بر راهبرد مبارزاتي فلسطينيان در مقاطع پيشين است. به عبارت ديگر، در اين مرحله الگوي مقاومت چريكي نخبه*گرا (حاكم بر مرحله سوم)، الگوي مقاومت و انتفاضه عمومي مردمي (حاكم بر مرحله چهارم) و الگوي مذاكرات سياسي و صلح (حاكم بر مرحله پنجم) تاحدودزيادي در كنار يكديگر قرار گرفته*اند و تلاش مي*شود به*طور همزمان به كار گرفته شوند. طبيعي است كه چنين تلفيقي در راهبردهاي فلسطيني مقبول اسرائيل نمي*باشد.[iii]

                        با توجه به مطالب فوق مي*توان به اين جمع*بندي رسيد كه فلسطين بحرانهاي متعددي را در پيش*روي داشته است. يكي از بحرانهاي مهمي كه گريبانگير فلسطين شده، ساخت ديوار حائل از سوي اسرائيل است. در قسمت بعدي به رويكرد تاريخي ساخت ديوار حائل مي*پردازيم.
                        نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                        صادق هدايت؛ بوف کور

                        Comment


                        • #13
                          نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                          صادق هدايت؛ بوف کور

                          Comment


                          • #14
                            نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                            صادق هدايت؛ بوف کور

                            Comment


                            • #15
                              نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                              صادق هدايت؛ بوف کور

                              Comment

                              Working...
                              X