Tweet
Nami Petgar Died
نامي پتگر نقاش ايراني درگذشت
نامي پتگر تا آخرين روزهاي عمرش نقاشي مي كرد
نامي پتگر نقاش معروف ايراني و يكي از اعضاي خانواده پتگر كه در ميان*شان چند نقاش معروف ديده مي شود، بر اثر سكته قلبي در آتليه شخصي اش در حال كشيدن نقاشي درگذشت.
نامي پتگر يكي از فرزندان علي اصغر پتگر نقاش معروف ايراني بود كه ديگر برادرش نيما پتگر نيز از نقاشان مشهور ايران است و برادر ديگرش ماني پتگر در زمينه سينما و عكاسي فعاليت دارد .
عموي او جعفر پتگر نيز از نقاشان معروف دوره خود بود. پدرش در كنار نقاشي روابطي نزديك با اهل ادب ايران داشته در خيابان منوچهري تهران كارگاهي افتتاح كرد كه محل ديدار بسياري از شاعران و نويسندگان ، از جمله شهريار، نيما، صادق هدايت و بزرگ علوي شد. رفت و آمد با چهره هاي برجسته ادبيات در زندگي نامي پتگر نيز تاثيرگذار بوده و او نيز از نقاشاني است كه رابطه اي نزديك با اهل ادبيات داشت .
نامي پتگر سال ۱۳۲۴ در تهران به دنيا آمد و نقاشي را از پدرش آموخت. او اگرچه تا لحظه آخر عمرش نقاشي مي كرد ، اما بيش تر شهرتش را مديون حضور پيگيرش در آموزش نقاشي است .
نامي پتگر از سال ۱۳۴۴ با تاسيس آموزشگاهي در زمينه آموزش نقاشي فعاليت داشت . حضورش در آموزش نقاشي آن قدر پر رنگ بود كه حتي جنبه نقاشي او را تحت تاثير قرار داده بود و در ميان نقاشان برجسته ايراني از اين نظر يك استثنا است.
او تنها در آموزشگاه خصوصي اش به امر آموزش نمي پرداخت و با تندريس در دانشگاه و حتي حضور در تلويزيون به اين امر مي پرداخت . او هم چنين در زمينه تاليف مقالات اموزشي و نظري فعال بود.
آثار نامي پتگر متاثر از فضاهاي ايراني است و در نقاشي هاي رنگ و بوي ايران كاملا به چشم مي خورد . او كه تحت تاثير پدر از نقاشي واقع گرا آغاز كرده بود و به آثار كمال الملك متمايل بود ، در سال هاي اخير به نقاشي هاي انتزاعي علاقه پيدا كرده بود و در آثارش موضوعات تجريدي پر رنگ شده بود ، با اين همه نشانه هاي ايراني در نقاشي اش برجسته بود و به
راحتي از كارهاي غير ايرانيان آثارش متمايز مي شد.
نامي پتگر در سفرهايي به رم، واتيكان، فلورانس، و پاريس، از هنر كلاسيك ومدرن اروپا بسيار آموخت، با اين حال همه كارهايش هم چنان ايراني ماند و تاثير از هنر غربي در او به گونه اي نبود كه آثارش كاملا رنگ و بوي ايراني اش را از دست بدهد.
حضور موثر او در امر آموز نقاشي باعث شده بود كه توجه كم تري به نقاشي هاي او بشود و به خصوص آثارش در مطبوعات بازتاب چنداني نداشت.
نامي پتگر تا آخرين روزهاي عمرش نقاشي مي كرد
نامي پتگر نقاش معروف ايراني و يكي از اعضاي خانواده پتگر كه در ميان*شان چند نقاش معروف ديده مي شود، بر اثر سكته قلبي در آتليه شخصي اش در حال كشيدن نقاشي درگذشت.
نامي پتگر يكي از فرزندان علي اصغر پتگر نقاش معروف ايراني بود كه ديگر برادرش نيما پتگر نيز از نقاشان مشهور ايران است و برادر ديگرش ماني پتگر در زمينه سينما و عكاسي فعاليت دارد .
عموي او جعفر پتگر نيز از نقاشان معروف دوره خود بود. پدرش در كنار نقاشي روابطي نزديك با اهل ادب ايران داشته در خيابان منوچهري تهران كارگاهي افتتاح كرد كه محل ديدار بسياري از شاعران و نويسندگان ، از جمله شهريار، نيما، صادق هدايت و بزرگ علوي شد. رفت و آمد با چهره هاي برجسته ادبيات در زندگي نامي پتگر نيز تاثيرگذار بوده و او نيز از نقاشاني است كه رابطه اي نزديك با اهل ادبيات داشت .
نامي پتگر سال ۱۳۲۴ در تهران به دنيا آمد و نقاشي را از پدرش آموخت. او اگرچه تا لحظه آخر عمرش نقاشي مي كرد ، اما بيش تر شهرتش را مديون حضور پيگيرش در آموزش نقاشي است .
نامي پتگر از سال ۱۳۴۴ با تاسيس آموزشگاهي در زمينه آموزش نقاشي فعاليت داشت . حضورش در آموزش نقاشي آن قدر پر رنگ بود كه حتي جنبه نقاشي او را تحت تاثير قرار داده بود و در ميان نقاشان برجسته ايراني از اين نظر يك استثنا است.
او تنها در آموزشگاه خصوصي اش به امر آموزش نمي پرداخت و با تندريس در دانشگاه و حتي حضور در تلويزيون به اين امر مي پرداخت . او هم چنين در زمينه تاليف مقالات اموزشي و نظري فعال بود.
آثار نامي پتگر متاثر از فضاهاي ايراني است و در نقاشي هاي رنگ و بوي ايران كاملا به چشم مي خورد . او كه تحت تاثير پدر از نقاشي واقع گرا آغاز كرده بود و به آثار كمال الملك متمايل بود ، در سال هاي اخير به نقاشي هاي انتزاعي علاقه پيدا كرده بود و در آثارش موضوعات تجريدي پر رنگ شده بود ، با اين همه نشانه هاي ايراني در نقاشي اش برجسته بود و به
راحتي از كارهاي غير ايرانيان آثارش متمايز مي شد.
نامي پتگر در سفرهايي به رم، واتيكان، فلورانس، و پاريس، از هنر كلاسيك ومدرن اروپا بسيار آموخت، با اين حال همه كارهايش هم چنان ايراني ماند و تاثير از هنر غربي در او به گونه اي نبود كه آثارش كاملا رنگ و بوي ايراني اش را از دست بدهد.
حضور موثر او در امر آموز نقاشي باعث شده بود كه توجه كم تري به نقاشي هاي او بشود و به خصوص آثارش در مطبوعات بازتاب چنداني نداشت.