Fashion

[Rasputin]

يک محقق آمريکايی که هزاران متن باستانی را بررسی کرده است می گويد که کمرهای باريک همواره نشانه زنان جذاب در طول تاريخ بوده اند.
دکتر دوندرا سينگ، متونی را از زمان ابتدا تا دوران مدرن ادبی هندی مورد بررسی قرار داد.
او دريافت که باريک اندامی معمولی ترين لغت ستايشی به کار رفته توسط يک نويسنده بوده است.

اين تحقيق که در مجله "رویال سوسایتی" جامعه منتشر شده است، شواهد حاکی از اهميت نقش تناسب کمر و باسن در جذب جنس مخالف را تکمیل می کند.

در حاليکه در جامعه و فرهنگ مدرن غربی اندازه کمر زنان از اهميت خاصی برخوردار است، کاملا روشن نيست که آيا اين امرهمواره مورد توجه بوده است يا خير.

برخی کارشناسان اشاره می کنند که در دوران های دیگری در تاريخ، مردان احتمالا کمرهای پهن را ترجيح می دادند.

تنها مدارک بازمانده در این زمینه اسناد فرهنگی هستند که به گفته دکتر سينگ، از دانشگاه تگزاس، که سال ها صرف بررسی تصاویر ارایه شده از زنان در طول تاريخ کرده است، در يک تحقيق تناسب کمر و باسن صدها تنديس از دوره های مختلف را سنجيده است.

اشعار اروتیک

در يک تحقيق بسيار جديد، وی با بررسی بيش از 345.000 متن که عموما مربوط به قرون شانزدهم تا هجدهم میلادی بوده اند، به مفاهیم مربوط به "جذابيت" زنان در ادبيات می نگرد.

در حاليکه اکثر متون بريتانيايی و يا آمريکايی بوده اند، تنها مجموعه کوچکی از اشعار عاشقانه و اروتيک هندی و چينی از قرن اول تا قرن ششم ميلادی يافت شده است.

با وجود این که بيشترين واژه مورد استفاده سينه بوده است، کمر و باسن 66 مرتبه تکرار شده بودند که به طور برجسته ای باريکی اش به جذابيت ربط داده شده است.


جذابیت جنسی منحنی اندام با کمر باریک و باسن ممکن است بیشتر به زنان خوش ذائقه مرتبط باشد تا به نشانه ای برای باروری


دکتر پیرز کرنلیسن، روانشناس

در قرنهای هفدهم و هجدهم گرايشی به زنان با اندازه های کمی بزرگ هم ديده می شود، گرايشی که به خصوص در آثار نقاشی "روبنس" مشهود است،اما علاقه به کمر باريک تر همواره در طول قرون ثابت مانده است.

دکتر سينگ می گويد:" فرض تاريخی مشترک درعلوم اجتماعی اين بوده است که معیارهای زيبايی قراردادی و منحصرا فرهنگی هستند که در سلایق فردی نیز بازتاب می یابد."

وی ادامه می دهد: "اين يافته که نويسندگان، کمر باريک را زيبا می پندارند، درعوض اشاره می کند که اين بخش از بدن، يک نشانه سلامتی و باروری و هسته اصلی زيبايی زن است که بر تفاوت های قومی و فرهنگی برتری می يابد."

آزمايش باروری

تحقيقات ديگر ارتباطی ميان تناسب کمر و باسن زن و قدرت باروری يافته اند و به اين ترتيب توضيح می دهند که چرا همواره درکنار سينه های زن، اندازه کمر نيز در انتخاب همسر برای مردان دارای اهميت بوده است.

تصور می شود سطح هورمون جنسی زنانه، استروژن، در سنين بلوغ نقش مهمی در تعيين شکل اندام زنانه در بزرگسالی داشته باشد.

دکتر پیرز کرنلیسن، روانشناس از دانشگاه یورک، در بریتانیا تجارب خود برای آزمون این نظریه را بیان کرده است.

او می گوید که جذابیت جنسی انحنای ایجاد شده بین کمبر باریک و باسن ممکن است تشبیهی باشد بیشتر برای زنانی که از تغذیه خوبی برخوردار بوده اند تا نشانه از قدرت باروری.

او از معادلات ریاضی برای متمایز کردن میزان 'انحنا' بین کمر و باسن که نشانگر تراکم چربی در بدن از سایر عواملی چون ساختار اسکلت و تاثیر هورمون های جنسی استفاده می کند.

[Rasputin]

It's a source of frustration for customers and shop assistants alike that in Spain women tend to go into the changing rooms with an armful of different sizes never knowing which one will fit this time or whether any will fit at all.

But by 2008 those days could be over. Spain's biggest fashion retailers have bowed to Government pressure to standardise their sizes and reflect the real size of Spain's growing population. For the first time ever the National Consumer Institute will measure Spanish females -- more than eight thousand of them to be exact -- between the ages of twelve and seventy. Spanish fashion houses will then try to fit them, rather than the other way round.

They've also agreed to decorate their shop windows with slightly bigger manikins. The Ministry of Health described the current ones as unreal dolls of alien dimensions which it sees as directly encouraging eating disorders such as anorexia. The move is likely to affect women and girls all over the world as international brands such as Mango and Zara have signed up to the agreement.

[Rasputin]

نميشه از مدل های جديد لباس حرف زد و از زيور آلات و کيف و کفش چيزی نگفت. مدل های جديد امسال رو نرگس قرنی که از طراح های مد در لندنه توضيح ميده. طراحی که ستاره هايی مثل Madonna يا Nicole Kidman مشتری های پر و پاقرصش هستند

نرگس قرنی: فصل قبل روی کيف ها کارهای فلزی زيادی ديده می شد. الان کيف ها همون اندازه بزرگ رو دارند اما خيلی ساده تر هستند. امسال دوباره چرم های براق مد شده.

البته همين ساده شدن مدل ها و کمتر شدن کاربرد فلز در طراحی کيف ها باعث شده که مدل های جالب تری به بازار بياد و دست طراح ها کمی بازتر باشه.

و اما در مورد مدل های کفش. برخلاف سال های گذشته که کفش ها بی پاشنه و جلو تنگ بودند و با شلوارهای جين تنگ پوشيده می شدند، امسال اگر بی پاشنه هستند جلوی نوک تيزی دارند و اگر با پاشنه هستند نوکشون گرد و معمولاً جلو بازه. در بیشتر مدل های کفش از روبان، طناب و يا سگک های مختلف برای دور مچ پا استفاده ميشه.

ولی چطور کيف و کفش رو با هم هماهنگ کنيم؟

نرگس قرنی: چند سالی ميشه که هيچ کس کيف و کفش رو هماهنگ با هم نمیخره. کفشی ميخرند که با لباس شب و شلوارهای جين هماهنگ باشه اما کيف های گرانی می خرند که با لباس های مختلفی بخوره.




در مورد مدل های زيورآلات که شامل گردنبند و دستبند و گوشواره ميشه با پريما، طراح جواهر در لندن صحبت کرديم:

پريما: برعکس سال های پيش جواهرات امسال خيلی ساده شده. از زنجيرهای بلند، ظريف يا بزرگ استفاده می کنند. از مرواريدهای رنگی و سفيد به صورت تکی يا دو سه تا بيشتر استفاده ميشه. همچنان گوشواره های بزرگ بدون هيچ چيز ديگری مثل دستبند استفاده می کنند. رنگ ها بيشتر يک دست هست. مانند رنگ های کهربايی يا آبی فيروزه ای يک دست.

کمربندها هنوز پهن هستند، اما برخلاف پارسال که کمی پايين تر و دور باسن بسته می شد، امسال دور کمر بسته ميشن. کمربندها هم پارچه ای هستند و هم چرمی. ناگفته نماند که از پاپيون هم خيلی در مدهای امسال استفاده ميشه.

[Rasputin]

HALLE BERRY in Elie Saab

She's not up for an Oscar this year, but Berry put in her bid for Best Dressed while at a pre-Oscars celebration in Hollywood. The golden girl wore a pleated Elie Saab gown and accessorized with gold drop earrings and bracelet.

[Rasputin]

BBC video: Iran allows live models on catwalk

http://news.bbc.co.uk/player/nol/newsid_6400000/newsid_6402800/6402873.stm?bw=nb&mp=rm#

[Rasputin]

"من، شخصا دنبال مد نيستم، چون دوست ندارم شبيه ديگران باشم. برای همين هم تمام لباسهايم مارک دار هستند؛ البته از هر مارکی هم خريد نمی کنم. ترجيح می دهم به جای جيوردانو و بوسينی، از بنتون يا ورساچه خريد کنم."
"ماه پيش يک پالتو پوست منگو خريدم ، چون به نظرم خوشگل آمد و فکر کردم که می ارزيد؛ قيمتش شد يک ميليون تومان."

اين ها را اردشير، جوان ۲۴ ساله، ساکن جردن می گويد. تعريف او از مد، هر چيزی است که همه گير شده، برای همين ترجيح می دهد، تک پوش باشد. اما اين تعريف برای همه یکسان نیست و به همین خاطر گروهی از جوانان ايرانی با مد زندگی می کنند، عده ای تلاش می کنند مطابق آن باشند و برخی ديگر از آن دوری می کنند.

مريم، دختر بيست ساله ساکن محدوده ميدان فاطمی، درباره اين که مد از کجا شروع می شود و چطور رواج پیدا می کند، معتقد است: "مد ها در ايران،* هميشه از طريق ماهواره و برنامه های تلويزيونی آنها، رواج داده می شوند. بعد مغازه دارها و توليدی ها دنبال اين طرح ها می روند و تا جايی که بتوانند آنها را پياده می کنند،* يعنی تا جايی که صدای اکثريت جامعه بلند نشود."

او در ادامه تاکيد می کند :"بعد از رواج اوليه مد، آن قدر اين نوع لباس ها در جامعه زياد می شود که اکثر مردم مجبور می شوند از آنها استفاده کنند. مثلا من خودم، هميشه وقتی می خواهم لباس بخرم، دچار مشکل می شوم."

اردشير هم فکر می کند مد از طريق کمپانی های بزرگ مطرح می شود و می گويد: "اين مدها، همان لباس هايی است که کانال های fashion نشان می دهند. کم کم طراح های ديگر هم از آنها کپی برداری می کنند و مدها به وجود می آيند."

اما برخی نيز مخالف این نظریه اند که مد از طريق ماهواره ها يا به طور کلی از خارج مرزها، وارد ايران می شود. ياسمن، دانشجوی ۲۲ ساله ساکن سعادت آباد، درباره نحوه رواج مد در ايران عقيده دارد: "در ايران مد با اروپا و آمريکا تفاوت دارد. در اينجا، خود جوانها هستند که از يک سبک خاص شروع می کنند و آن قدر آن را رواج می دهند تا همه به همان شکل لباس می پوشند. اما مد در اروپا و آمريکا، از طريق کمپانی های بزرگ و طرحی که آن ها می دهند و نمايشگاه های سالانه ای که برگزار می کنند، شروع می شود."

مهری، محصل ۱۵ ساله ساکن نارمک، با اين که اعتقاد ندارد مد لباس در ايران، از خارج کشور وارد جامعه می شود، اما تاثير ماهواره را کم نمی داند: "يکی از دوستانم می گفت وقتی در آرايشگاه بوده، همه از يک مدل خاص مو حرف می زدند که در ماهواره تبليغ شده بود. ولی چون مارک های لباسی که در ماهواره مطرح می شود، خيلی گران است، تاثير پذيری جامعه از مد لباس ماهواره کمتر است."

شیرین جوان هفده ساله ساکن میدان بهارستان با اینکه خودش ماهواره ندارد، مد ها را از آنچه شنیده یا در خانه اقوامش دیده، به کانال های ماهواره ای نسبت می دهد.

سیروس هم که ساکن خیابان نواب است، روند رواج مد در تهران را این طور توصیف می کند: "تولیدی ها دنباله روی ماهواره ها هستند. مغازه ها هم که فقط به فکر فروش خودشان هستند، این اجناس را می آورند و جوان ها هم استفاده می کنند."

کدام مارک، چه کسانی ، کجا؟


برخی مد را ابزاری برای جلب توجه جوانان در جامعه می دانند

مدها، علاوه بر طرح های متفاوت، بر اساس مارک های مهم نيز شناخته می شوند. برای برخی حتی اين که لباس را از کجا خريده اند نیز اهمیت دارد.

مريم، که به گفته خودش، مارک های معروف لباس را خيلی نمی شناسد، درباره کسانی که از مد پيروی می کنند معتقد است: "به نظرمن کسانی که دنبال مد هستند، عقلشان به چشمشان است و فقط می خواهند با ظاهرشان مطرح شوند. مد برای کسانی مهم است که چيزی برای عرضه به جامعه ندارند."

او درباره خودش می گويد: "من نه اون قدر پول دارم که خرج لباس کنم، نه دوست دارم جلف و انگشت نما باشم."

اردشير، مارک های خوب لباس را بنتون، ورساچه، باس، زارا، شانل و منگو معرفی می کند و می گويد: "قيمت ها، بستگی به مارکی که انتخاب می کنی و اينکه از کجا بخری دارد."

او در حالی که معتقد است "مغازه های کوچک، دنباله روی شرکت های بزرگ" هستند، درباره پاساژهای بزرگ و تاثير گذار در تهران می گويد: "در جامعه ما، پاساژ ها، شيک تر از مغازه های کنار خيابان هستند و ويترين هايشان، جذابيت بيشتری دارند."

ياسمن هم پاساژها را در تعيين مسير مد در ايران مهم می داند: "پاساژهايی تعيين کننده ترند که همه جور آدمی از آن ها خريد می کند؛ هم پولدارها، هم کسانی که سطح مالی متوسط دارند."

مهری وقتی می خواهد در مورد مغازه های مهم تاثير گذار در مد حرف بزند، از محله خودشان، نارمک می گويد: "در محل ما، مغازه ها خيلی مهم هستند و معمولا همه از مغازه های کنار خيابان خريد می کنند و داخل پاساژ ها نمی روند، اما در ونک، فرق می کند، همه از پاساژها خريد می کنند."

شیرین، خودش به پیروی از مد علاقه دارد، اما می گوید: "خانواده ام اجازه نمی دهند لباس هایی را که مد شده بپوشم. آن ها می گویند یک دختر خوب باید سنگین باشد و ساده لباس بپوشد." از نظر او، نوع لباس ها و نحوه دوخت آن ها که به عنوان مثال در مانتوهای کوتاه و بلند خودش را نشان می دهد، به عنوان مد لباس مطرح است.

اما سیروس در مورد کسانی که از مد پیروی می کنند نظر متفاوتی دارد: "به نظر من کسانی که دنباله روی مد هستند، آدم های بی فکری هستند. یک نفر نیست به آن ها بگوید تو فردا می خواهی زن بگیری، باید طوری بگردی که زنت ازت حساب ببرد."

گرچه هزينه پيروی از مد، مارک تا مارک و مغازه تا مغازه متفاوت است اما معمولا کسانی که دنبال مد هستند، نسبت به سايرين هزينه های بيشتری برای به روز نگه داشتن پوششان بايد بپردازند. مثلا شلوار جين، مارک ماوی؛ کفش آلستار و روسری تی تی از جمله مارک های معروف و البته گران به شمار می روند. يک روسری تی تی تا ۱۵ هزار تومان يا يک شلوار ماوی ۵۰ هزار تومان قيمت دارند. هزینه لباس های طرح جدید هم بیشتر از لباس های از مد افتاده است.

پدرها مادرها


بسیاری، پاساژها را در تعيين مسير مد در ايران مهم می دانند

آنچه در ظاهر جوانان ايرانی ديده می شود، نوعی از پوشش تقريبا مشابه است که می توان نام مد را روی آن گذاشت، اما برخورد خانواده ها با اين پديده، تفاوت های زيادی با يکديگر دارد.

"کسی که عاقل باشد، پولش را خرج لباس و کفش و اينجور چيز ها نمی کند. اما جوان ها، از اينکه دنبال اين چيزها بروند، لذت می برند و از وقت و درس و کار و زندگی می زنند تا يک ربع بيشتر به سر و وضعشان برسند." حسينی که شغل آزاد دارد، با اين که مد را قبول ندارد، با گفتن این نکات، می افزاید: "امروز ديگر نمی توان به بچه ها امر و نهی کرد و در همه چيز نمی شود جلوی آن ها را گرفت."

او درباره نحوه برخوردش با موضوع مد در خانواده خودش می گويد: "اگر نخواهيم همين قدر هم به بچه هايمان آزادی بدهيم که ديگر نمی توانيم کنترل شان کنيم. در جامعه امروز اگر با بچه ات دوست باشی، نتيجه بهتری می گيری. من هم چون در موارد ديگر حرفم را می خوانند، در اين زمينه، آزادشان می گذارم. خوب وقتی هم که بچه ام دلش می خواهد تند و تند کفش و لباس بخرد، مسلما هزينه ها زياد می شود."

خانم عظيمی، کارمند ۵۰ ساله، درحالی که تنوع طلبی را از ويژگی های جوان ها می داند، معتقد است که مد، راه دستيابی به اين نياز است: "مد ابزاری است که به جوان ها اين امکان را می دهد تا در مکانهای عمومی جلب توجه کنند. البته اين، به معنای جلف يا سبک بودن يک دختر يا پسر نيست."

"اگر هم می خواستم در مورد مد، مستقيما مداخله کنم و جلوی شان را بگيرم، نمی توانستم و اين کار فقط فاصله ای را بين من و بچه هايم به وجود می آورد."

او گرچه قبول دارد که به خاطر دنباله روی بچه ها از مد، هزينه سبد خانواده، تا حدی سنگين تر شده، اما می گويد: "ما سعی کرديم که به بچه ها ياد دهيم درست خرج کردن يعنی چی و چطور تعادل را درخواسته هايشان به وجود آورند."

اما همه خانواده ها نسبت به رفتارهای فرزندانشان، با مسامحه برخورد نمی کنند. خانم علوی، خانه دار ۴۸ ساله، يکی از اين افراد است. او نسبت به مد مخالفت جدی دارد: "همه بچه ها اينطور نيستند که به دنبال اين مسائل بروند، معمولا کسانی دنبال مد هستند که از تربيت درستی برخوردار نيستند و نمی توانند تشخيص بدهند که چطور بايد لباس بپوشند."

او درباره کنترل دنباله روی جوان ها از مد، کاملا به ايجاد مانع معتقد است و می گويد: "کنترل بايد باشد، در غير اين صورت ديگر هيچ ارزش پوششی در جامعه باقی نمی ماند. البته امروز اين قدر اين موضوع درجامعه عادی شده، که شما اگر بخواهيد جلوی بچه تان را بگيريد، همه فکر می کنند شما داريد اشتباه می کنيد."

"خلاقیت"


خیلی ها برنامه های تلویزیونی ماهواره را در جهت دهی به مد در ایران موثر می دانند

"بيشتر مدها را خود ما مغازه دارها به وجود می آوريم. بعد از اين که مدل لباسی در غرب توليد شد، اين خلاقيت توليد کننده های ايرانی است که روی آن طرح مانور بدهند و به شکلی درش بياورند که نزديک به خط قرمز فرهنگی جامعه خودمان نباشد."

آرمين، بوتيک دار مستقر در مرکز خريد ونک، با تاکيد بر اين که خودش هم مانند بيشتر همکارانش، وارد کننده است، در مورد تناسب مد های غربی با فرهنگ ايرانی می گويد: "وقتی می روم که جنسی را وارد ايران کنم، چيزی را انتخاب می کنم که در عين مد بودن، برای مردم صرف داشته باشد که برای خريدش، دست توی جيبشان کنند."

در ميان بوتيک دارها هم اتفاق نظری در مورد اين که مدها از کجا شروع می شوند و چگونه در ايران رواج پيدا می کنند وجود ندارد.

محمد علی، که در ميدان محسنی بوتيک دار است، بيشتر، کانال های ماهواره ای را تاثير گذار می داند و می گويد: "کانالهايی را که به وجود آورنده مد هستند، همه می شناسند. در کنار آنها، مارکهای معروف هستند که با هر تغيير فصل، طرح جديدی از لباس را به بازار ارائه می کنند و مجموعه اين ها، مد را به وجود می آورند."

او وظيفه پخش مد در جامعه را بر عهده مغازه دارها و صاحبان بوتيک می داند و معتقد است :"وقتی من ويترين مغازه ام را با يک رنگ يا طرح خاص می چينم، دارم می گويم که اين ها مد شده اند."

فريد که در ميدان ولی عصر مغازه دارد، معتقد است: "مدها معمولا از شمال شهر به وجود می آيند. از روی جنس های خارجی که وارد می شود و بيشترش هم در همان مناطق به فروش می رسد، معلوم می شود که چه چيزی قرار است مد شود. توليدی ها هم از روی آن لباس ها، طرح بر می دارند و عين همان يا شبيه آن را برای ما می فرستند."

محمد علی درباره اهميت پيروی مغازه دارها از مد می گويد: "اگر جنس مغازه مان روی مد سال نباشد، کاملا بازار را از دست می دهيم. لباس، يک جنس مصرفی است که با سليقه کوتاه مدت افراد سر و کار دارد و همه دلشان می خواهد که از بقيه عقب نباشند."

آرمين، هر چند قبول دارد که فروشنده های لباس بايد بر اساس مد حرکت کنند، ولی اضافه می کند: "البته بستگی به کار شما هم دارد. وقتی لباس محلی می فروشيد، اگر روی مد باشيد ديگر شغلتان معنايی ندارد."

فريد حتی روان شناسی قوی را برای يک مغازه دار مهم می داند و می گويد: "بايد بدانيم مردم، کی، چی می خواهند؟"

[Rasputin]

Latest fashion in Tehran !!!

[rfhr918]

in onvaght chie?mantoe tane in dokhtare?

[Rasputin]

Iran to clamp down on 'women dressed like models'

Iran will next week launch an annual summer crackdown on women, as well as men, whose dress is deemed to be out of line with its Islamic laws, the media reported on Tuesday.

The deputy head of Tehran's police Hossein Sadjedi-Nia warned that women "dressed up like models" with overly short mantos (coats), tight outergarments and inadequate headscarves would face being apprehended in the crackdown.

"The police forces are going to act against women who dress up like models in town. This drive is no different from the campaigns of previous years," he said.

"The arrested women will be taken to four centres. They will have to give a written engagement not to repeat the offence and can then leave when their family brings the appropriate clothing," he explained.

The police chief said that the drive, which starts on Saturday, will also target men "who wear clothes with offensive slogans and chains with certain insignia."

Women in Iran are by law obliged to cover their head with hijab (Islamic head covering) and a full length overcoat that covers all bodily contours. Visiting foreigners and religious minorities are not exempted.

Each year, as Iran's hot summer begins, the authorities announce a crackdown on loose dressing as hem lines become shorter and more skin is revealed.

However in recent years many Iranian women, especially in the capital Tehran, have sought to test the boundaries by pushing their headscarves back to reveal more hair as well as wearing shorter and tighter mantos.

When the conservative Mahmoud Ahmadinejad was elected president in June 2005 there were expectations that the authorities would clamp down firmly on women's dress in public.

However there has been no sign of dress sense changing and the government has repeatedly said it wants to encourage people to dress better through encouragement rather than coercion.

[Rasputin]

گرایش جوان های ایران به مد روز و مارک های معروف دنیا باعث شده فروشگاه ها و مزون های عجیب و غریبی در تهران متولد شوند که شاید نمونه های آن در کشورهای دیگر دنیا هم به این اندازه زیاد نباشد.
تا چند ماه پیش در تبلیغ هایی که پشت جلد یکی از مجله های جوان پسند و پرطرفدار تهران چاپ می کردند، حد اقل شماره تلفنی از خودشان به جا می گذاشتند که بتوان ردشان را گرفت اما حالا همان را هم حذف کرده اند چون می دانند که مشتری هایی که طالب جنس های ناب آنها باشند پیدایشان می کنند. در ضمن بعد از یک یدو سالی که کارشان را شروع کرده اند حالا دیگر آنقدر شماره تلفن از مشتری هایشان جمع کردند که به محض ورود اولین لباس جدید به خاک ایران و با یک تلفن حاضر باشند هر چه لازم باشد بپردازند تا آن را در اولین فرصت جلوی دوستان و آشنایان و رقبا بپوشند.

شنیده بودم که پالتو های هجده میلیون تومانی هایی که از پوست طبیعی وارد کرده اند مشتری های خوبی داشته و خیلی از آن استقبال کرده اند. آرزو می کردم که حد اقل یکی از آنها مانده باشد که بتوانم آن را از نزدیک زیارت کنم. تلفنی وقت خرید گرفتم در جواب سئوالات آقایی که ملاقات ها را ترتیب می داد گفتم: "دو نفریم... کفش و لباس شاید هم پالتو اگر از زمستان چیزی مانده باشد...نه لباس شب نمی خواهیم...فکر می کنم که دو سه ساعته کارمان تمام شود"

آدرس را گرفتیم یکی از خیابان های خلوت شمال شهر، از ویترین و فروشگاه خبری نیست. یک ساختمان معمولی و شیک البته که بعد از ورود متوجه شدم هر طبقه اش ه فروش یک چیز اختصاص دارد. دو طبقه کفش، یک طبقه کیف، یک طبقه لباس مردانه، و یک طبقه زنانه.



بیشتر از همه می خواهم پالتو های پوست هیجده میلیونی را ببینم از فروشنده می پرسم که چیزی مانده یا نه؟ می گوید آنها را تمام کرده اند اما یک کیف بسیار زیبا از پوست بچه سوسمار دارد که اگر ببینم حتما آن را می خرم



آقایی که در را باز می کند کت و شلواری بسیار شیک با کراوات، سنجاق کراوات و دکمه های سردست ست با سنجاق پوشیده. در دلم خدا را شکر می کنم که بهترین لباس هایم را پوشیدم.

سالنی ساده با ویترین ها و کمد های شیشه ای که دور تا دور سالن را گرفته اند. اینجا نمونه هایی از کفش و کیف و لباس های جدید فروشگاه جمع شده. مادر و دختری روی مبل نشسته اند و دارند عکس جدید ترین مدل لباس ها "escada" را نگاه می کنند. فروشنده می گوید اگر سفارش بدهید تا هفته آینده فرستاده می شود. نگران نباشید به میهمانی هفته آینده می رسد.

دختر رو به مادرش می گوید جوراب شلواری ای که در عکس با دامن پوشیده شده را هم می خواهد مادرش از فروشنده قیمت را می پرسد: قابل شما را ندارد. حدود هفتاد یورو یعنی هشتاد هزار تومان. با دامنی که دخترتان پسندیده نزدیک هفتصد هزار تومان می شود. مادر و دختر باز در سکوت عکس ها را نگاه می کنند.

آن طرف تر هم یک خانم و آقای جوان و بسیار شیک پوش که یک نوزاد کوچک در کالسکه هم با خودشان دارند بر سر انتخاب انتخاب رنگ طلایی یا مشکی لباسی بحث می کنند.

بیشتر از همه می خواهم پالتو های پوست هیجده میلیونی را ببینم از فروشنده می پرسم که چیزی مانده یا نه؟ می گوید آنها را تمام کرده اند اما یک کیف بسیار زیبا از پوست بچه سوسمار دارد که اگر ببینم حتما آن را می خرم. در دلم افسوس می خورم که بالاخره نتوانستم پالتویی را که هم قیمت یک وام خانه بانک مسکن قیمت دارد ببینم.


اینکه به یک سوسمار مردم دست می زنم احساس خوبی ندارم. خوشبختانه قیمت این یکی رویش نوشته شده1800 یورو.



با کنجکاوی به دنبالش می روم. کیفی را به دستم می دهد. دم سوسماری که بیچاره حتی فرصت پیدا نکرده بود به اندازه کافی رشد کند را در دستم می گیرم و روی دوشم می گذارم. دمش بند کیف است. روی کیف هم چنگال های سوسمار و قسمتی از سرو چشمانش به عنوان تزئین وجود دارد. از نگاه های فروشنده متوجه می شوم که زیبایی کیف را می ستاید اما من از اینکه به یک سوسمار مردم دست می زنم احساس خوبی ندارم. خوشبختانه قیمت این یکی رویش نوشته شده1800 یورو.

مادر و دختر پول دامن و جوراب را می پردازند و به دنبال یک کیف و کفش به همراه یک فروشنده به طبقه دیگری می روند. سر صحبت را با فروشنده جوان باز می کنم و او بعد از چند دقیقه ای به کن اعتماد می کند: "یعنی تا چند سال پیش در جای دیگری بودیم و مشتری های بسیار محدودی داشتیم. خیلی از آنها از خانواده های مسئولان تراز اول و سرشناس جامعه هستند. هنوز هم به اینجا می آیند. گاهی هم ما اجناس را برای خرید به خانه هایشان می بریم. یکی از آقازاده ها دیروز اینجا بود و برای یک دست کت و شلوار، پیراهن، کراوات و سنجاق و دکمه سردست هایش پانزده میلیون تومان پول داد."



چند ماه پیش یکی از مشتری هایمان برای خرید یک دست کامل لباس زمستانی برای دوست دخترش که پیشنهاد ازدواجش را پذیرفته بود، به اینجا آمد. یک BMW برای نامزدش خریده بود و می خواست که هم رنگ اتومبیلش و مطابق آخرین مد اروپا برایش لباس ست کنیم



سعی می کردم خودم را بیش از بیش متعجب نشان بدهم تا بیشتر تحریک شود و حقایق بیشتری را برایم بگوید: چند مشتری هم داریم که از شهر های دیگر می آیند و اینجا خرید می کنند. چند ماه پیش یکی از مشتری هایمان برای خرید یک دست کامل لباس زمستانی برای دوست دخترش که پیشنهاد ازدواجش را پذیرفته بود، به اینجا آمد. یک BMW برای نامزدش خریده بود و می خواست که هم رنگ اتومبیلش و مطابق آخرین مد اروپا برایش لباس ست کنیم.

به نظر می آید که زن و مرد جوان هم در انتخاب موفق شده اند. لباس طلایی که تزئینات خیره کننده ای هم دارد انتخاب کرده اند. یک جعبه کوچک عطر و کمربند هم پسندیده اند. آقا یک چک می نویسد و با کالسکه به دنبال خانمش از در خارج می شود.

فروشنده که حالا متوجه شده ات من خریدار نیستم و دیگر به آنجا پا نمی گذارم به خانم و آقا اشاره می کند و می گوید: "این آقا دو تا زن دارد. همین هفته پیش آمده بود تا برای آن یکی که در دبی زندگی می کند هدیه بخرد. هر وقت این خانمش را می آورد اینجا یعنی می خواهد یکی دو ماهی برود دبی و برای راضی کردن خانمش حیابی برایش خرید می کند."

در حالی که وانمود می کنم موفق نشدم چیزی جالب توجه پیدا کنم، شماره تلفنم را به فروشنده می دهم تا به محض ورود جنس های تازه با من هم تماس بگیرد. بالاخره در لیست مشتری هایش قرار گرفتم. به خیابان که می آیم حرف های فروشنده و لباس ها دور سرم می چرخد. اما اینجا در خیابان های تهران از آن لباس ها و مارک ها خبری نیست. انگار زیر پوست شهر پنهان شده اند.

[Rasputin]

In Iran, spring brings out fashion police

A springtime morality campaign is sweeping through Iran's capital.

Police are cracking down on barbers giving Western-style haircuts and shop owners wearing T-shirts with English slogans. They are on the lookout for women wearing head scarves deemed too colorful or small.

Next, authorities plan a filter to block cellphone messages deemed "immoral," officials announced over the weekend.

Such efforts "to boost ethical security" are announced periodically by the Shiite Muslim regime, and the seasonal indignation usually dissipates within weeks. However, at a time of sharpening internal and external political pressures on the government, some residents fear that the current campaign, which is being more strictly enforced, may last far longer.

Indeed, one female member of parliament, Fatemeh Rahbar, supports the strictures and has called for their institutionalization.

"Enforcing appropriate dress [codes] should be done permanently, not seasonably," Rahbar said.

Shop owners are concerned that the crackdown will hurt business in shopping malls north of the capital where many young Iranians hang out.

More than 20 upscale fashion boutiques have been closed in recent weeks because their window displays were deemed offensive.

Adding to concerns is that enforcement has been assigned to the Basij, a hard-line government-backed militia.

Authorities have already issued warnings to 1,347 women for being inappropriately dressed. Another 59 deemed provocatively attired were briefly detained.

Last week, an Iranian newspaper reported that security forces had warned 11 European tourists visiting a vegetable market in northern Tehran to observe the Islamic dress code.



Keeping a low profile

Hussein, 23, who sells watches at a Tehran market, said the Basij had been intimidating shoppers. The salesman, who didn't give his family name for fear of reprisals, wore a blue shirt open at the collar. He said he had been told by a police officer to button up.

At Cafe Godo, Ali and a female companion contemplated fashion over milkshakes.

"These days we are more cautious," said Ali, who also asked that his full name not be used. The 32-year-old wore his hair tied in a pigtail.

In his shop at the bazaar, his long hair is hidden under a cap. The collar of his shirt shields a silver scorpion pendant when he visits more conservative parts of the city.

Other Iranian fashionistas have refused to back down, and continue to flaunt spiky hair cuts and Hawaiian shirts. Some women also still pay heed to the fashion adage: tight and timeless.



Against 'moral laxity'

But pressure is mounting.

In a state-sponsored demonstration near Tehran University last week, marchers loudly denounced tight and provocative dress.

A group of radical Shiite militiamen recently issued a declaration condemning "moral laxity and vulgarity promoted in the past years," an apparent reference to Mohammad Khatami, the reformist predecessor to hard-line President Mahmoud Ahmadinejad.

Although many young Iranians challenge the sartorial restrictions imposed by the country's Islamic law, Interior Minister Mostafa Pourmohammadi said the government was simply trying to enforce "ethical security" after the demonstrations against attire deemed inappropriate.

Some observers, however, say the crackdown is a ruse to deflect attention from more pressing issues.

[Rasputin]

[Rasputin]

ده توصيه مهم براي پوست

همه ما بطريهاي رنگارنگ محصولات بهداشتي و آرايشي اتظار معجزه داريم و تبليغات متعدد نيز ما را به سوي اين باور سوق ميدهند كه با استفاده از اين محصولات، پوستي صاف و محكم، بدون جوش و به نرمي حرير داشته باشيم.


اما اين وسواس براي بينقص بودن به حدي نامعقول رسيده است. چين و چروكها بالاخره مي آيند و به چهره شخصيت و عمق ميدهند. تغييرات ديگر هم به دنبال آن از راه ميرسند، طرح صورت مشخصتر شده و استخوانها در طول زمان زاويه دارتر ميشوند. چهره زخمي ميشود، كك و مك در مي آورد و خلاصه از گذشت زمان تاثير ميگيرد.

آيا اين آثار فاجعه هستند؟ يا تنها نقشي از زندگي به شمار ميروند؟ محصولات خاصي براي پوشاندن تمام اينها وجود دارند، اما پا به سن گذاشتن روندي طبيعي و زيباست براي همه رخ ميدهد و ما با پذيرفتن آن به چشم همه زيباتر خواهيم بود.

تعداد بسياري از محصولات ماجرا را بيش از حد پيچيده كرده اند و علاوه بر گران بودن، وقت گير هم هستند. شما ميتوانيد از روشهايي بسيار ساده تر و به همان اندازه موثر استفاده كنيد. از افراط بپرهيزيد، اگر پوستي خشك داريد آنرا بيش از حد مرطوب نكنيد و اگر پوستتان چرب است، تمام چربي آن را نگيريد. در اينجا به ده توصيه براي داشتن پوستي سالم و زيبا اشاره ميكنيم:

1. پوست را در برابر خورشيد محافظت كنيد. از كرمهاي ضد آفتاب استفاده كرده و از تابش مستقيم آفتاب در ساعات 10 تا 2 بپرهيزيد.

2. سيگار نكشيد. پوست اندامي بزرگ است و به مقدار زيادي خون نياز دارد. سيگار به شدت به اين جريان خون آسيب ميرساند. به همين دليل پوست افراد سيگاري كدر و خاكستري است. زيرا خوني كه بايد اكسيژن را به پوست برساند سرشار از سموم و مواد اكسيد كننده است.

3. استراحت و تغذيه كافي و صحيح داشته باشيد.

4. تا حد امكان در شرايط تنش زا-چه احساسي و چه محيطي- قرار نگيريد. ممكن است مشكل به نظر برسد اما كافي است صفحه حوادث روزنامه را مطالعه نكنيد!


5. دو مرتبه در روز صورت خود را بشوييد و سپس از يك محصول مناسب استفاده كنيد. عده اي به تصور تميزي چهره، صبح صورت خود را نميشويند و اين بسيار عجيب است. پوست صورت در طول شب پر از گرد و غبار رختخواب و سلولهاي مرده ميشود. حتما صبح صورت خود را با آب و صابون بشوييد.


6. گاهي بخشهايي از پوست فراموش ميشوند. آرنج، پاشنه پا، گردن و سينه نيز به كرم مرطوب كننده نياز دارند. اگر در تابستان صندل ميپوشيد، روي پا را هم كرم ضد آفتاب بزنيد.

7. تا حد امكان از دستكاري پوست صورت خودداري كنيد و دستهاي خود را بيشتر بشوييد. گاهي نميتوان از خراشاندن، فشردن و كندن دانه هاي پوست خودداري كرد. اما هرچه بيشتر به پوست خود آسيب برسانيد، آثار باقي مانده روي صورت بيشتر و عميق تر ميشوند.

8. لوازم آرايش خود را تميز نگهداريد. اسفنجها و برسهاي پودر و سايه چشم را در داخل قوطي دربسته و تميز نگهداريد. درب لوازم آراش را محكم ببنديد و هر از گاهي لوازم كهنه را دور ريخته و برسها را بشوييد. عمر مفيد لوازم آرايش بين 6 تا 12 ماه است. از خريدن لوازم بسيار گران خودداري كنيد تا در زمان مشخص بتوانيد با دل راحت آن را دور بياندازيد.

9. اعتدال را رعايت كنيد. دليل نميشود كه چون محصولي خوب است ان را بيش از حد مصرف كنيد. براي مثال، مرطوب كننده ها از جمله محصولات بسيار پرطرفدار هستند و معمولا بيش از حد مصرف ميشوند. ما تحت تاثير تبليغات تصور ميكنيم كه هر سانتي متر از پوست بدنمان بايد با يك نوع كرم پوشانده شود. يك محصول ديگر كه مورد استفاده افراطي قرار ميگيرد مواد لايه بردار هستند كه استفاده بيش از حد آنها ميتوان پوست را به شدت تحريك پذير و آسيب ديده كند.

10. مراقب فروشندگان محصولات آرايشي باشيد. اگر بخواهيد به نصايح تبليغاتي آنها توجه كنيد بايد روزي دو ساعت و نيم جلوي آينه باشيد و 80 لايه مختلف روي پوست خود قرار دهيد. تعداد و تنوع محصولات بهداشتي و آرايشي خود را مختصر و مفيد نگهداريد و هنگام به كار بردن يك محصول جديد، عجله نكنيد، ابتدا آنرا روي پوست بازو يا مچ امتحان كنيد. هر محصول آرايشي حاوي 20 تا 40 ماده مختلف است و شما با بكار بردن يك محصول جديد، بدن خود را در معرض 20 تا 40 ماده جديد كه ممكن است آلرژي زا باشند قرار ميدهيد.

[Rasputin]

گزارش «لوس*آنجلس*تايمز» از شبكه* «fashion» هاي زير زميني در تهران

در حالي كه مسئولان انتظامي، از كشف شبكه*هاي سازماندهي*شده فساد براي تخريب امنيت اجتماعي و فرهنگ ايراني ـ اسلامي در تهران خبر مي*دادند، روزنامه معتبر «لوس*آنجلس*تايمز» در گزارش مشروحي، از تعدادي از اين شبكه*ها كه در پوشش محافل زيرزميني مد در تهران فعال هستند، خبر داد.

به گزارش بازتاب، اين روزنامه مي*نويسد: اين امر نخست از يك پيام كوتاه آغاز شد كه دريافت*كنندگان آن را به محلي براي يك مراسم سري دعوت مي*كرد. يك مكالمه مرموز تلفني هم به دنبال آن رخ مي*داد. زني پرسيد: «چه كسي شما را معرفي كرده است؟»، «چه كسي را مي*شناسيد؟» مردي سوار بر پرايد هاچبك كره*اي نزديك شد و كاغذي را به ماشين ما داد؛ كروكي آپارتماني در شمال پايتخت.

در آنجا مردان و زنان با كت و شلوار و روسري به لابي آپارتمان وارد مي*شوند. چهره*ها كمي عبوس بود. مرد جواني مدارك آنان را كنترل مي*كرد تا از جعلي نبودن آنها مطمئن شود و سپس به آنان اجازه ورود به پلكان و ورود به درياي پوست و عطر را مي*داد.


موسيقي در سالن و ... و جمعيتي كه با عوض كردن لباس خود، چهره ديگري به سالن داده بودند. يك فرش قرمز در وسط و مانكن*هايي كه در پارچه*هاي ساتن و ابريشم آن را اشغال كرده بودند.

آزيتا 46 ساله، يكي از طراحان كه همراه دختر بيست ساله*اش شركت كرده، مي*گويد: «همه زن*ها جذب صنعت مد شده*اند. ما به اين علت عاشق مد (مختلط) هستيم كه روحانيون از آن متنفرند».
به رغم مبارزه شديد دولت با بدحجابي در خيابان*ها، هنوز هم تنوع*طلبي و پيروي از مد در ايران وجود دارد.

سامي 23 ساله، طراح يك مدل كه در آن روز نمايش داد، مي*گويد: «من از مسئله اتمي ايران باخبرم و مي*دانم كه چه اتفاقي مي*افتد. مطمئنا من هم نگران هستم، اما نمي*توانم كاري انجام بدهم؛ بنابراين، زندگي خودم را مي*كنم. من عاشق ايران هستم. عاشق دوست*پسرم هستم و به همين دليل اينجا را دوست دارم».

در تهران كه 28 سال از انقلاب اسلامي آن مي*گذرد، نمايش مدهاي اسلامي رايج است، ولي تقريبا تاكنون نمايش مد مختلط زنان و مردان در ايران نبوده است و حتي يكي از ISPهاي ايراني از فيلتر شدن جستجوي كلمه «fashion» در سايت گوگل خبر مي*دهد.

اما همه مشكلات سياسي و اقتصادي ايران، مانع نشده تا صدف سي ساله، طراح اصلي اين*گونه نمايش*هاي مد شود. او روزها و شب*هاي زيادي را بي*خوابي كشيده است تا اين برنامه را طراحي و ساماندهي كند.

وي يك طبقه از ساختمان والدينش در شمال تهران را با تغييراتي در اتاق*ها به يك سالن مد تبديل و در اقدامي خطرناك، سايت اينترنتي*اش را نيز راه*اندازي كرده است. او با شش مدل (مانكن) قرارداد بسته است كه چهار نفر آنان خارجي هستند. او مي*گويد كه مي*توانسته از مدل*هاي ايراني نيز استفاده كند، اما اندام آنان مطابق استانداردهاي بين*المللي نبوده است.

او و دوست پسرش، سرانجام در ازاي 1000 دلار مكاني را براي برگزاري مراسم خود به صورت گسترده پيدا و البته تعهدي امضا مي*كنند كه همه زن*ها شئونات اسلامي را در محل رعايت كنند.

اما با بازگشايي مراسم همه اين قوانين نقض مي*شود. ميثم 23 ساله هنرمند آرايشگر، كار آرايش صورت مدل*ها (مانكن*ها) را بر عهده دارد. صداي موسيقي و فلاش*هاي دوربين*ها در سالن نمايش پخش مي*شود و البته بايد متوجه باشيم كه همه زنان و مردان حاضر در اين مجلس، خطر بازداشت شدن را به جان خريده*اند.

سامي كه شش سال را در امارات به اين كار مشغول بوده و سال گذشته به ايران بازگشته است، مي*گويد: «من براي اين كار عالي هستم، ولي كمي مي*ترسم. مدل (مانكن) بودن در تهران به معني مخفي شدن است. طراحان زماني كه ما را بخواهند، به ما زنگ مي*زنند و مردم نيز در آخرين دقيقه دعوت مي*شوند. كسي آدرس را نمي*داند. همه چيز در ايران اين*گونه است؛ همه چيز مخفي است».

در پايان، صدف و همكارانش، همگي به صحنه مي*آيند تا پاسخگوي احساسات قوي تماشاگران باشند.


قيمت بليت اين مراسم از 130 دلار به 760 دلار افزايش يافته است؛ كشوري كه حقوق معلمانش، سالانه 2500 دلار است، به راحتي با يك شب (نمايش مد) هزينه اجاره مكان خود را به دست مي*آورند.

به نظر، دولت ايران نيز تا زماني كه اين مسائل چندان به چشم نيايد، مايل به متلاشي كردن آنها نيست.


مردم ايران با توجه به فضاي موجود در جامعه، به نظر به جاي عبور از مرزهاي سياست، مرزهاي مد را رد كرده*اند.

پرستو 29 ساله، مترجم نيمه*وقت، پس از مراسم مي*گويد: «من شوكه شده بودم؛ چراكه اين نخستين باري بود كه چنين چيزي را در كشورم مي*ديدم. ابتدا باور نمي*كردم، اما كم*كم فضاي ايجادشده توسط هم*وطنانم عادت كردم. واقعا لذت بردم و بار ديگر شوكه نخواهم شد».

[maryam9]

just wow

i would have taken a photo too lol

Latest fashion in Tehran !!!