Mother

[RedWine]

The Sunday that comes, is Mother's Day!.please don't forget it because they have given you life and they have taken care of you much, with a great or small gift, it does not matter or one smile or one call.you can make them very happy, they always take care of to us and love us.thank you very much.all of you are beautiful ppl .

[RoadRunner]

damet garm..
in kar ke boro bargard nadare.. hatman bayad anjam begire.

[Cop]

kamtarin chiziye ke mishe kard bara madar

[Riaz]

of course. I'm going to give my mother the same gift I give everyone for any occasion (because it's the best gift you can give): a pic of me topless.

[Riaz]

vali rast migi, kheyli moheme ke bara madar yek kare kheyli bozorgi kard.

[Nazanin]

of course. I'm going to give my mother the same gift I give everyone for any occasion (because it's the best gift you can give): a pic of me topless.


:lol: :lol:

[RoadRunner]

Shere Madar that u don't want to send her on mother's day :)

Goyand ma ra cho zad madar,
Aval khor o khab o khordan amokht.

Dovom be zabane bi zabani,
Kesh raftan o var malidan amokht.

Sovom sare sor sore ro barfa,
Madar be pedar soridan amokht

Alfaz nahad bar zabanam,
Ta shiveye fosh dadan amokhot

Dastam begereft o pah be pah bord,
Chon bache bodam namidonam koja bord

Pas hastiye ma ze hastiye ost,
Gar velkonadam beram be har ja,
Ta hastam o hast daramesh doost


:)

*** be kasi bar nakhore ke in vase shokhiye ***

[Nazanin]

hihihi bahal bood

[Cop]

LOOL ajret ba seyed al shohada lol

[RoadRunner]

lool

[elly khoshkele]

salam! road runner jan shere ghashangi bud!!!! bahal bud!!! oh by the way..... have any of u been away from ur mothers??? man eki ke hanuz ke hanuze engahdr mamaniyam ke nagu!!! agar mamanm nabashe asalaan man khabam nemibare!!!


hanuzam ke hanuze dardo delamo ba mamanm mikonam!!! hanuzam madaram juno omrame!!!


u noe no one in this world is like or can be like ur mother!! cherish them man!!!!! age az dasteashun beduin un ruze ruziye ke adam bayad vagehan az tahe del faryad bekeshe!!!!


omidvaram hich aks in halo peyda nakone!!! god forbid mannnnnnn!!!!!

[Nazanin]

omidvaram hich aks in halo peyda nakone!!! god forbid mannnnnnn!!!!!


Oun "man" e akharesh mano koshte

[elly khoshkele]

omidvaram hich aks in halo peyda nakone!!! god forbid mannnnnnn!!!!!


Oun "man" e akharesh mano koshtebi maze!!!

[RedWine]

barayeh madaram.
***

eshgh-e madaram.

goftamat:Bid,ghesei tazeh az to mikham.
delam tangast,avazeh delangizi az to mikhaham.
ta be to resam,beh khaterate bachegiam, be to resam.
ey madar ,eshgh bar lab neshandi va khandi va neshanm dadi.
hamash sabz shodi va ba ehsas va alagheh,shurandi.
damanat dur, vali man,mah mibinamet dar tamame shabhayeh ghorbat.
bi to mibuyamat dobareh az golhayam.
sarmast mishavam az eshghe damideh bar nafashayam.
ghese khanat,lab har barg ra mibusam.
ba mani,ta keh sabz mandeam bar baghat.

[RoadRunner]

salam! road runner jan shere ghashangi bud!!!! bahal bud!!! oh by the way..... have any of u been away from ur mothers??? man eki ke hanuz ke hanuze engahdr mamaniyam ke nagu!!! agar mamanm nabashe asalaan man khabam nemibare!!!


hanuzam ke hanuze dardo delamo ba mamanm mikonam!!! hanuzam madaram juno omrame!!!


u noe no one in this world is like or can be like ur mother!! cherish them man!!!!! age az dasteashun beduin un ruze ruziye ke adam bayad vagehan az tahe del faryad bekeshe!!!!


omidvaram hich aks in halo peyda nakone!!! god forbid mannnnnnn!!!!!

since i was 6-7 yrs old i have only seen my mom 3-4 time. dont ask how or why.. long story. just wait for the video of my life to come out :)

[RedWine]

RR ye ashna daram tu hollywood.mitunim film besazim az your life,koli puldar shim :D

[RoadRunner]

lool
daram ketab minvisam felan: "Not without my Son" lol
badesh dastane zendegi ro shoro mikonam :)

[RedWine]

hahaha RR ...bebinam,ki ro bezarim beh jayeh to bazi koneh ?B.Willis ya R.Gere :D

[Nazanin]

RR, u remind me A LOT of someone I knew ke ounam az bachegi hend raft madrese, & kollan bazi az chizaee ke gofti kheili ressemblance daran ba dastane oun. Kheili baram jalebe.

[RoadRunner]

RR, u remind me A LOT of someone I knew ke ounam az bachegi hend raft madrese, & kollan bazi az chizaee ke gofti kheili ressemblance daran ba dastane oun. Kheili baram jalebe.


befarma.. bad az ye sal chat taze ashena az ab dar omadim lol

[Nazanin]

loool RR. Amma khodaeesh I see some shebahat beyne bazi az dastanaye to o oun. Montaha oun HICHVAGHTE DIGE nemikhad pa sho bezare hend, khaterate besiyar talkhi dare az ounja, kheili zajr keshid bichare.
He went through hell.

[RedWine]

زن پس از يگ روز خسته گننده ، شام همسر و دو فرزندش را گه داد ، ظرفها را گه شست ، آشپزخانه را گه دستمال گشيد ، لباسهاي شسته شده را گه اتو گرد ، بچه ها را گه خواباند ، روبروي آيينه اتاق قرار گرفت . نگاهي به چروگهايي گه بر چهره اش نشسته ، انداخت . چقدر به نظر پير و فرسوده آمد . او فقط 38 سال داشت اما ذق ذق درد پاها و گمر درد شديد گه خواب شبانه را از چشمانش مي ربود ، از رنج بيشماري حگايت مي گرد گه براي اداره زندگي مي گشيد ، براستي چگونه مي شود اين همه رنج و سختي را قدر دانست ؟ !

مي گويند بهشت زير پاي مادران است، اين جمله را بارها شنيده ايم اما هنوز بسياري از ما مفهوم واقعي آن را درگ نگرده ايم. "مادر" مظهر قداست و پاگي، آن گه فرشتگان بر دستانش بوسه مي زنند و جايگاهي براي لطف و احسانش نمي توان تصور گرد.گسي گه همه مي دانيم بايد قدر دانش باشيم اما نمي دانيم چگونه بايد زحماتش را سپاس گوييم؟

زحمات بي دريغي گه مادر براي فرزندانش مي گشد به هيچ وجه قابل جبران نيست و نام نهادن تنها يگ هفته از سال به نام مادر نمي تواند پاسخگوي ايثار و از خود گذشتگي او باشد.

با همه اين تفاسير روز مادر نيز براي خود عالمي دارد گه شايد همين يگ هفته نيز با توجه به روحيه قانع مادر بتواند مراتب ارادت فرزندان را به مادران ابراز گند.

[aliamer3425]

Ba salam, pishapish rooze madaro be tamame madaraye Zahmatkesh, doosdashtani, Fadakar va az khodgozashte Tabrik migam. Vaghean Eshghe madar take to donya. omidvaram ke hameye shoma azizan dar kenare madaraye goletoon bashid va ba eshgh dasteshono beboosid va rooze madaro beheshoon tabrik begid.

~Madaram Taje Saram ey mehrabanam
To dino imoone man, Arame janam
Madaram haminrooza bar migardam,Gharghe boosat mikonam, Doret migardam~

http://www.clipartgallery.com/holidays/mothers_day/happy_mothers_day_rose.gif

[Parinaz_M]

Happy Mother's Day

[rfhr918]

rooze madar bar hameye madaraye mehraboon mobarakkk

[Sepideh_UK]

http://www.omsakthi.org/cards2/gfx/mothers3.jpg

[nanakhafan]

happy mothers day

[aliamer3425]

Harkase ham ka dar in site MADAR hast Rozesh mobarak :D

[Sepideh_UK]

Harkase ham ka dar in site MADAR hast Rozesh mobarak :D

i don't think any1 in tapesh is actually a mum though lolz

[aliamer3425]

i don't think any1 in tapesh is actually a mum though lolz

Khob man ham goftam harkase ;)

[horiyeh]

happpppppppppy mothers day!!!!!!!!!!!!!!!:Dwooooooowe

[jjbb]

كودكي كه آماده تولد بود ، نزد خدا رفت و از او پرسيد : (( مي گويند فردا شما مرا به زمين مي فرستيد ، اما من به اين كوچكي و بدون هيچ كمكي چگونه مي توانم براي زندگي به آنجا بروم ؟))
خداوند پاسخ داد : ((*از ميان تعداد بسيار فرشتگان من يكي را براي تو در نظر گرفته ايم . او در انتظار توست و از تو نگهداري خواهد كرد . ))

اما كودك هنوز مطمئن نبود كه مي خواهد برود يا نه !!!!

اينجا در بهشت من هيچ كاري جز خنديدن و آواز خواندن ندارم و اينها براي شادي من كافي هستند.
خداوند لبخندي زد ، فـــرشـــتــــه ات برايت آواز خواهد خواند و هر روز به تو لبخند خواهد زد ، و تو عشق او را احساس خواهي كرد و شاد خواهي شد
كودك ادامه داد : من چطور مي توانم بفهمم مردم چه مي گويند ، وقتي زبان آنها را نمي دانم ؟
خداوند او را نوازش كرد و گفت : فــــرشــــتـــه تو ، زيباترين و شيرين ترين واژه هايي را كه ممكن است بشنوي در گوش تو زمزمنه خواهد كرد و با دقت و صبوري به تو ياد خواهد داد كه چگونه صحبت كني .
كودك با ناراحتي گفت : وقتي كه مي خواهم با شما صحبت كنم چه كنم ؟
اما خدا براي اين سئوال هم پاسخي داشت (( فــــرشــــتــــه ات دستهايت را در كنار هم قرار خواهد داد و به تو ياد مي دهد كه چگونه دعا كني ))

كودك سرش را برگرداند ، شنيده ام كه در زمين انسانهاي بدي هم زندگي مي كنند ، چه كسي از من محافظت خواهد كرد ؟

فــــــرشــــــتــــــه ات از تو محافظت خواهد كرد ،*حتي اگر به قيمت جانش تمام شود .
كودك با نگراني ادامه داد اما من هميشه به اين دليل كه ديگر نمي توانم شما را ببينم ناراحت خواهم بود .
خداوند لبخند زد و گفت : فـــــــرشــــتــــه ات هميشه درباره من با تو صحبت خواهد كرد و به تو راه بازگشت نزد من را خواهد آموخت ، گرچه من هميشه در كنار تو خواهم بود .
و در آن هنگام بهشت آرام بود اما صدايي از زمين شنيده مي شود . كودك دانست كه بايد به زودي سفرش را آغاز كند . او به آرامي يك سئوال ديگر از خداوند پرسيد :
خدايا من بايد همين حالا بروم ، لطفاً نام فـــــرشــــتــــه ات را به من بگو ؛
خداوند شانه او را نوازش كرد و پاسخ داد : (( نام فــــــرشـــتـــه اهميتي ندارد و به راحتي مي تواني او را مـــــــــــادر صدا كني )

[DokhtarIrooni]

hichki tooye in donya madaretoon nemishe, yadetoon bashe

[jjbb]

chashm madar...j/k

[RedWine]

An eternity has past, time stopped, started and became irrelevant. Suddenly things are not the same anymore, a dyke has broken, a bridge has failed, an unsinkable ship has slipped beneath the waves; what was terra firma is now a swamp.

Wednesday morning nine o’clock the phone rings. I’m on my way out of the apartment to my office, thinking a line of poetry that I can’t quite get right. I know who to ask, it is my mom, she know the rest of the line so why should a I worry. She always knows the poetry, in fact we have had long discussions about poets and what is attributed to one is accurate or not. Kind of esoteric stuff that goes on in literature classes but with less intensity.

That’s the word, intensity, discussions with mom are always intense, she has her world view and she stands by it. She is passionate about her likes and dislikes and that is what makes it fun to discuss things with her. No opinion is worthless and she certainly does not mince words about her views; like it or not she will inform you, in her own way what she thinks.

She is an unstoppable force of nature but with a twist, she can admit a mistake if proven wrong. The key word is prove. You can’t just state a fact and let it ride, you need your reference book and make sure your reference is not some nitwit because she’ll proceed to tear him apart first as an hors d’oeuvre, and then finish you of as the main course and declare point as the dessert.

I’ve won a few bouts with her, rare and I cherish them with glee and remind her of them from time to time when she gets on my case. The wins are few and far between, not because she is obstinate (although she can be) but because she requires logic, not emotion in proving your position. You can never win by simply increasing the volume of the discussion and throwing a tantrum, I’ve tried and lost miserably.

But all things aside, mom was a bulwark you could trust. What she said she would do was done, you could bet the bank on it. If she thought something shouldn’t be done she would let you know surly and firmly. Even if you insisted, tore your heart out, screamed, yelled, pleaded, sobbed, you were going nowhere if you couldn’t convinced her.

She had the respect of everyone because she respected everyone. In her eyes everyone was equal. She would serve tea to beggar and king equally and listen and record their wisdom with out bias. If a gardener made a ditty that was to the point, it went into her poetry file right next to Saadi, Ferdowsi, Rumi and Hafez. If a king spouted nonsense I was sure he would be immediately cut to size in no uncertain terms.

She considered no one beneath her and no one above her. Woe be the person who tried to pull rank on her! Don’t even go there. She would ban the person to kingdom come. And insincerity, she could smell it a mile away and would never, ever tolerate it.

But one thing would send her on a warpath like no other - injustice. That was an unforgivable crime. To commit a travesty of justice was to her worse than murder; she would never forgive or forget that. This was specially true if it was against someone who could not defend himself or committed by someone “who should know better”. The few people who got in her bad books was because of this “crime”; some made it out and even then, they were never fully rehabilitated. Her sense of justice extended to everyone equally, including many times , to my chagrin, to myself.

Charity was personal her, she did it, she did not delegate it. She did it one on one and never considered it charity but rather correcting an injustice. She felt it the duty of a person to help the less fortunate in person and with respect. She knew that the unfortunate were people like herself who had a streak of bad luck, nothing more nothing less. Did she have any charitable causes? If asked she would say “Cause, what cause?” Doing good was cause in itself. It was a personal obligation that came with one’s sense of existence, in fact, not doing good or being silent was an injustice.

The first line of the poem has been on my mind since I took my shower, “lalalal dada then... ?” I know it is not a four liner, it’s a two liner. I will call when I get to the office sort this out...

The phone is ringing, it’s my sister in law. Cool! I think, I’ll sort the poem out right now, why torture myself. She asks how things are and I say OK. How are things over there? She says OK. I say I need to ask my mom a question. She stops. There is a pause. I say is mom home? Pause, then slowly she says there has been an accident, your brother and mom were on the way to the Caspian and there has been an accident. What? Anyone hurt? Your brother is OK but Mom broke her leg and hip. Oh! Is it bad? I hear tears on the phone and she slowly says Mom died when they tried to take the X-ray.

Hell is a funny place. Theologians tell us it is an eternity of torture and pain. What do they know? Eternity is seconds, milliseconds, it is forever, it is the blow that is so pain full that time, itself, can not tolerate it. Time stops dead in its tracks allowing the blade of information to rip you apart killing you organ by organ while knowledge that you are breathing keeps you alive! That is Hell! I saw it, felt it, tasted it and smelt it all in one phone call, all in the time it took to say one word.

Someone had just burned my public library, killed my intellectual foil, shattered my defenses, marched on to my very soul with rough shod boots. Suddenly the storm is upon me, and I loose it. I can’t think. Are you sure I say? Tears. Really? Tears then good bye. I collapse. It has been less than a minute yet it lasts and lasts and lasts.

Who says time a distinct finite sequencing of events? Physicists? What do they know? Modern day theologians with an agenda. Time is what it takes to crawl, stagger and fight your way out of Hell and reduce the weight of sorrow.

Prometheus was suddenly all too real!!

[abadani69]

Mother the only truth in this world

My mother only had one eye.
I hated her … she was such an embarrassment.
She cooked for students & teachers to support the family.
There was this one day during elementary school where my mom came to say hello to me.
I was so embarrassed.
How could she do this to me?I ignored her, threw her a hateful look and run out.
The text day at school one of my classmate said,"EEEE, your mom only has one eye!"
I wanted to bury myself.I also wanted my mom to just. Disappear.
So I confronted her that day and said, "If you're only gonna make me a laughing stock,
why don't you just die?!!!"My mom did not respond …
I didn't even stop to think for a second a bout what I had said,
because I was full of anger.
I was oblivious to her feelings.
I wanted out of that house, and have nothing to do with her.
So I studied real hard, got a chance to go to Singrapore to study.
Then I got married.I bought a house of my own.
I had kids of my own.I was happy with my life, my kids and the comforts.
Then one day, my mother came to visit me.
She hadn't seen me in years and she didn't meet her grandchildren.
When she stood by the door, my children laughed at her,
and I yelled at her for coming over uninvited.
I screamed at hear, "How dare you com to my house and scare my children!
"GET OUT OF HERE! NOW!And to this, my mother quietly answered,
"Oh, I'm sorry.
I may have gotten the wrong address,
" And she disappeared out of sight.
One day, a letter regarding a school reunion came to my house in Singrapore.
So I lied to my wife that I was going on a business trip.
After the reunion, I went to the old shak just out of curiosity.
My neighbors said that she died.
I did not shed a single tear.
They handed me a letter that she had wanted me to have.
"My dearest son, I think of you all the time.
I'm sorry that I same to Singapor and scared your children.
I was so glad when I heard you were coming for the reunion.
But I may not be able to even get out of bed to see you.
I'm sorry that I was a constant embarrassment to you when you were growing up.
You see …….. when you were very little, you got into an accident, and lost your eye.
As a mother, I couldn't stand watching you having to grow up with one eye.
So I gave you mine.
I was so proud of my son who was seeing a whole new world for me, in my place,
with that eye with my love to you,
Your mother.

[donsaeid]

قداست مادر در فرهنگ اسلامى‏




واژه «ام» به لحاظ دربرداشتن بار معنايى خاصى كه دارد شاخص بعضى از سمبل‏ها و نمادها و ساير تركيبات وصفى جهت شناسايى بهتر بكار برده مى‏شود از قبيل تركيباتى نظير «ام القرى» كه به معناى سرزمين امن و امان مكه است كه مادر همه قريه‏ها شمرده مى‏شود. «ام غيلان» خارهاى بزرگ كه بسان درختى عظيم در بيابانهاى وسيع و ساير صحراها و فلات مى‏رويند.


واژه «اُم» به معناى مادر در قاموس فرهنگ اسلامى و فرهنگهاى مربوط به نهاد خانواده و جامعه، بخصوص جوامع مشرق زمين كه بعضاً با فرهنگ غنى اسلام توسعه يافته‏اند بسيار شاخص و ارزشمند است.

اين واژه به معناى مولد، سرمنشأ و اصل و ريشه هر چيز بكار برده مى‏شود. در «منتهى الارب» به معناى «والده» بكار رفته است و در «غياث اللغات» به معناى اصل، عماد و ستون كلمه بكار مى‏رود كه در آغاز كلمات ديگر آمده و با هر عبارتى كه به آن اضافه شود بكار برده خواهد شد.(1)


واژه «ام» به لحاظ دربرداشتن بار معنايى خاصى كه دارد شاخص بعضى از سمبل‏ها و نمادها و ساير تركيبات وصفى جهت شناسايى بهتر بكار برده مى‏شود از قبيل تركيباتى نظير «ام القرى» كه به معناى سرزمين امن و امان مكه است كه مادر همه قريه‏ها شمرده مى‏شود. «ام غيلان» خارهاى بزرگ كه بسان درختى عظيم در بيابانهاى وسيع و ساير صحراها و فلات مى‏رويند.

«ام المؤمنين» لقب زنان و همسران پيامبر به ويژه حضرت خديجه (س)مى‏باشد و «ام الائمه» مادر امامان كه لقب حضرت فاطمه زهرا(س) بشمار مى‏رود. نيز واژه «ام» به معناى اصل و منشأ پليدى و شر بكار برده مى‏شود مثل «ام الخبائث» كنايه از شراب كه مايه شر و فساد اخلاق انسانهاست و «ام الفساد» كنايه از ابر قدرتى همچون آمريكاست كه سر منشأ جنگ افروزيها، نابسامانيها و خونريزى ملتهاى بيگناه و مظلوم مى‏باشد.بدين لحاظ غالب منابع و متون عرفانى و اسلامى هرجا كه سخن از احترام و ارزشمند شمردن انسانهاست خصوصاً بر روى واژه زيباى «مادر» تكيه مى‏شود.
در «رساله حقوق» به نقل از فرمايش امام زين العابدين(ع) اين چنين روايت شده كه: و اما حق مادرت اين است كه بدانى او ترا از جايى برداشته كه كسى، كس ديگر را برنمى‏دارد و از ميوه دل خود به تو داده كه كسى به كس ديگر نمى‏دهد و ترا با تمامى اعضاى وجود خويش نگهبان بوده است و باكى نداشته كه خود گرسنه ماند اما در عوض ترا سير گرداند و خود تشنه ماند تا ترا سيراب سازد و خود برهنه باشد و ترا بپوشاند و خود در آفتاب باشد و ترا در سايه نگاه دارد و به خاطر تو بيدارى مى‏كشد و ترا از گزند گرما و سرما دور دارد پس جز به يارى خدا و توفيق او از عهده سپاس برنخواهى آمد.»(2)

در روايات آمده كه روزى رسول اللّه(ص) در مسجد نشسته بود جبرئيل فرود آمد و سلام كرد و عرضه داشت: يا رسول‏اللّه! قدم به قبرستان بقيع گذاريد تا شايد به بركت حضور شما رحمت شما شامل حال برخى از اموات گردد. پيامبر(ص) به بلال دستور داد تا در مدينه ندا كند كه مردم به قبرستان آيند. آن حضرت از درون قبرى صداى ناله و زفير استماع نمود تا اينكه زنى به حضور پيامبر(ص) شرفياب شد و در حالى كه بر آن قبر اشاره كرده بود عرضه داشت: يا رسول اللّه(ص) من مادر صاحب اين قبر هستم فرمان چيست؟ آن حضرت فرمود: او را حلال كن، زيرا فرزندت در عذاب است. آن زن عرضه داشت يا رسول اللّه (ص) من او را حلال نمى‏كنم...زيرا من او را از شيره جان پرورده‏ام و مشقات و سختيهاى فراوانى را به جان خريده‏ام، او را بسيار دوست داشتم تا روزى رسد كه پشتيبان و حامى و پناهگاه من باشد ولى به هنگام بزرگسالى به آزار من پرداخت.


سپس حضرت دست به دعا برداشت كه: خدايا به حق خمسه النجباء...صداى اين فرزند را به گوش مادرش برسان تا شايد به فرزندش رحم كند. و به مادر دستور داد تا گوش به خاك قبر پسر گذارد و ناله‏هاى او را استماع كند. مادر ناله جانسوزى شنيد كه مى‏گويد: اى مادر... بالاى سرم و پائين پايم از چپ و راست همه در آتش عذاب است از من درگذر و گرنه تا قيامت به همين درد و محنت مبتلا خواهم بود. مادر به حال پسر رقّت كردو گفت: خداوندا از سر تقصير او گذشتم. در حال خداوند بر آن جوان معذّب لباس رحمت پوشانيد.(3)

شيخ اجل سعدى شيرازى(ره) خود به دوران جوانى بخاطر يك اهانت به مادر اين چنين اذعان مى‏دارد كه: وقتى به جهل جوانى بانگ بر مادر زدم دل آزرده به كنجى نشست و گريان همى گفت، مگر خردى فراموش كرده‏اى كه درشتى مى‏كنى؟!


چه خوش گفت زالى به فرزند خويش‏
چو ديدش پلنگ افكن و پيلتن‏
گر از عهد خرديت ياد آمدى‏
كه بيچاره بودى در آغوش من‏
نكردى در اين روز بر من جفا
كه تو شيرمردى و من پير زن(4)

[donsaeid]

فلسفه احترام و تكريم نسبت به والدين

خداوند متعال در قرآن كريم شيوه‏ها و الگوهاى مختلف در راستاى احترام به مقام والدين به ويژه مادر براى ما معرفى فرموده است يعنى علاوه بر اينكه به دوران سرشار از رنج و درد باردارى اشاره مى‏فرمايد، نحوه تكريم و تجليل را نسبت به مقام مادر براى ما اثبات مى‏فرمايد آيه زير از سوره احقاف گواه بارزى بر اين مدعاست:
«و وصّينا الانسان بوالديه احساناً حملته امّه كرها و وضعته كرها و حمله و فصاله ثلثون شهراً حتى اذا بلغ اشدّه و بلغ اربعين سنةً قال ربّ اوزعنى ان اشكر نعمتك الّتى انعمت علىّ و على والدىّ...؛(5) و ما انسان را به احسان و نكوداشت در حق مادر خويش سفارش كرديم كه چگونه مادر با رنج و زحمت بار حمل را تحمل نمود و با درد و رنج توصيف‏ناپذير وضع حمل كرد چه در طول اين سى ماه بزرگترين ايثار و فداكارى را در مورد فرزندش انجام مى‏دهد.»
بعد از دوران زايمان كه يكى از سخت‏ترين لحظات زندگى مادر است دوران حساس و سخت ديگرى در پيش است. دوران مراقبت شبانه روزى از فرزند، دورانى كه فرزند كوچك بيمار قادر به بيان محل درد نيست و در صورت گرسنگى و تشنگى و يا گرم و سرد بودن محيط زندگى قادر به بيان آنها نيست. مادر بايد يك يك اين نيازها را تشخيص داده و برآورده سازد. لذا آيه مى‏فرمايد هنگامى كه طفل به حد رشد و تكامل رسيد آنگاه سزاوار است كه عرضه دارد خدايا، مرا بر نعمتى كه عطا فرمودى توانايى بخش و نحوه تشكر كردن از والدين را به من بياموز.
در پاره‏اى از احاديث آمده است كه ام سلمه خدمت پيامبر(ص) رسيد و عرض كرد: همه افتخارات نصيب مردان شده، زنان بيچاره چه سهمى از اين افتخارات دارند؟ پيامبر(ص) فرمود: «بلى اذا حملت المرئة كانت بمنزلة الصائم القائم المجاهد بنفسه و ماله فى سبيل اللّه فاذا وضعت كان لها من الاجر مالايدرى احدٌ ما هو لعظمة، فاذا ارضعت كان لها بكلّ مصة كعدل عتق محررٍ من ولد اسماعيل، فاذا فرغت من رضاعه ضرب ملكٌ كريم و على جنبها و قال استأنفى العمل فقد غفرلك...؛(6) هنگامى كه زن باردار مى‏شود در تمام طول مدت حمل به منزله روزه دار و شب زنده دار و مجاهد در راه خدا با جان و مال است و هنگامى كه وضع حمل مى‏كند آنقدر خدا به او پاداش مى‏دهد كه هيچكس حد آنرا از عظمت نمى‏داند و هنگامى كه فرزندش را شير مى‏دهد در برابر هر مكيدنى از سوى كودك خداوند پاداش آزاد كردن برده‏اى از فرزندان اسماعيل را به او مى‏دهد و هنگامى كه دوران شيرخوارگى كودك تمام شد يكى از فرشتگان بزرگوار بر پهلوى او مى‏زند و مى‏گويد: برنامه اعمال خود را از نوآغاز كن چرا كه خداوند همه گناهان ترا بخشيد.»
نكته بسيار مهم كه از محتواى آيه سوره احقاف برمى‏آيد مسئله مهلت شكرگزارى فرزند نسبت به خداوند كه نعمت وجود والدين را به او افاضه فرموده و تكريم مقام والدين در سن چهل سالگى «اربعين سنه» مى‏باشد. آدمى در اين سن به اوج بلوغ حكمت و دانش عقلانى نايل مى‏شود و غالب انسانهايى كه در سنين پختگى و نضج افكار قرار مى‏گيرند و عمر ارزشمند را صرف كارهاى ناشايست و لغو و باطل نمى‏كنند چنين سنينى به منزله شكوفايى قوه تفكر و تعقل بشر تا به سر حد كمال مى‏باشد. همانگونه كه پيامبر اسلام(ص) در چهل سالگى به مقام شامخ رسالت مبعوث گرديد.
همچنين نص آيه شريفه «حتى اذا بلغ اشدّه و بلغ اربعين سنه» دلالت بر اين موضوع دارد كه گاه فرزند در اوج دوران حيات از شور و حال نشاط و چالاكى خاص خويش برخوردار است و گاهى در حين غرور جوانى اسباب نگرانى و زحمت و دردسر را براى والدين فراهم مى‏سازد. لذا رسيدن به مرحله «بلغ اشدّه» زمان آرامش روح و تعادل عقل انسان كمال يافته و شايد آخرين مهلت شكرگزارى نسبت به والدين باشد. اما جاى سؤال باقى است كه آيا تشكر و قدردانى از زحمات والدين به مدت زمان خاصى مربوط است تا انسان قادر به انجام اين تكليف بزرگ بوده فرصت مطلوب اين نعمت عظيم را از دست ندهد و در هنگام مرگ از بابت كوتاهى تقصير، شرمنده از دنيا نرود؟!
بدين لحاظ حضرت سجاد(ع) در مناجات خويش از پروردگار متعال درخواست توفيق در اداى حقوق والدين فرموده و از خداوند مسئلت مى‏نمايد كه آن جناب را نسبت به دانش و ادراك وظايفى كه درباره ايشان واجب است توفيق بخشد از ديدگاه سيد الساجدين حقوق والدين و اداى حسن وظيفه نسبت به زحمات آنان بقدرى ارزشمند شمرده مى‏شود كه حتى بعد از مرگ آنها، انسان قادر به دريافت كنه اين عظمت نمى‏باشد و نمى‏تواند ذرّه‏اى از آنهمه محبت را جبران سازد.
آن حضرت در اين راستا خطاب به درگاه كبريائى و آستان ربوبى اين چنين بيان مى‏فرمايد: «... و الهمنى علم ما يجب لهما علىّ الهاماً واجمع لى علم ذلك كلّه تماماً، ثمّ استعملنى بما تلهمنى منه و وفقنى للنّفوذ فيما تبصرنى من علمه حتّى لايفوتنى استعمال شى‏ء علمتنيه ولا تثقل اركانى عن الحفوف فيما الهمتنيه...؛(7) خدايا... دانستن آنچه درباره والدين بر من واجب است الهام نما و آموختن همه آن واجبات را بى‏كم و كاست برايم فراهم آور. سپس مرا به آنچه كه به من الهام مى‏فرمايى وادار كن و براى انجام در آنچه به دانستن آن بينايم مى‏سازى توفيقم ده تا بجا آوردن چيزى از آن‏چه مرا به آن دانا گردانيده‏اى از من فوت نگردد و اندام و اعضاء من از خدمت در آنچه به من الهام نموده‏اى سنگين نشود.»
همچنين خداوند متعال در ارتباط با زحمات طاقت فرسا و رنجهاى بيشمار مادر چه در حين باردارى و چه در ايام پرورش فرزندان وصيت يا توصيه‏اى مشابه در سوره لقمان فرموده است: «و وصّينا الانسان بوالديه وهناً على وهنٍ و فصاله فى عامين ان اشكرلى و لوالديك الىّ المصير..؛(8) و ما به هر انسانى سفارش كرديم كه در حق مادر خويش نيكى كند كه از روى «وهن» (سنگينى و ضعف) بار حمل فرزند را برداشته تا مدت دو سال كه طفل را از شير باز مى‏گيرد. هر انسانى بايستى در ابتدا مرا شكر گويد و آنگاه مادر را تشكر و سپاس گويد و بازگشت خلق بسوى خداست.»
حال چرا كلمه «وهن» در اين آيه ذكر شده؟ خداوند در اين آيه به مستدل‏ترين دلايل علمى اشاره كرده مى‏فرمايد: «مادر، فرزند خويش را حمل مى‏كند در حالى كه هر روز ضعف و سستى او افزون مى‏شود.» اين مسئله از نظر علمى هم ثابت شده و تجربه نيز نشان داده كه مادران در دوران باردارى گرفتار وهن و سستى مى‏شوند. زيرا شيره جان خويش را به پرورش طفل اختصاص داده و از تمام مواد حياتى وجود خود بهترين عناصر حيات بخش را تقديم او مى‏دارند.(9)

مادران اولياء و پيامبران‏

خداوند متعال در قرآن كريم از زنانى همچون ساره همسر ابراهيم و يا همسر زكريا و قابليت و استعداد مادرشدن در آنها ياد مى‏كند. اگرچه اين قبيل زنان سالهاى زيادى از عمر خود را سپرى نمودند لكن خداوند آنان را مستعد مادرى و بروز عواطف مادرانه فرمود. نظير همسر زكريا كه با وجود نازايى و كبر سن، خداوند به او يحيى را مرحمت فرمود همانگونه كه در آيات زير به زكريا تولد يحيى بشارت داده شده است:
«يا زكريا انّا نبشرك بغلامٍ اسمه يحيى لم نجعل له من قبل سميّا؛ اى زكريا ما ترا به پسرى بنام يحيى بشارت مى‏دهيم كه قبل از او چنين نامى را براى كسى قرار نداديم.»
زكريا كه در محراب عبادت بسر مى‏برده است سخت از اين ندا مدهوش شده و با شگفتى هرچه تمام عرضه مى‏دارد كه:
«قال ربّ انّى يكون لى غلامٌ و كانت امرأتى عاقراً و قد بلغت من الكبر عتياً...؛ خدايا... چگونه براى من پسرى خواهد بود در حالى كه زنم نازاست و من به نهايت كهنسالى و پيرى رسيده‏ام.»
«عاقر» در اصل از واژه «عقر» به معنى ريشه و اساس يا به معنى «حبس» است و اين كه به زنان نازا عاقر مى‏گويند به خاطر آن است كه كار آنها از نظر پيدايش فرزند به پايان رسيده يا اين كه تولد فرزند در آنها محبوس شده است.(10)
اما به رغم اين ابهامات آنگونه كه علم امروزه و عقايد عامه ثابت مى‏كند كه باردارى براى زن در سنين بالا خطرناك و مشكل آفرين مى‏باشد خداوند قادر و توانا بر اينگونه عقايد پوچ خط بطلان كشيده و مى‏فرمايد:
«قال كذلك قال ربّك هو علىّ هين و قد خلقتك من قبل و لم تك شيئاً...؛ فرمود: اينگونه پروردگارت گفته و اراده كرده است كه اين كار بر من آسان است من قبلاً ترا آفريدم و چيزى نبوده‏اى!»
همين بشارت را خداوند به «ساره» همسر ابراهيم در سن نودسالگى مى‏بخشد.
«فبشّرناها باسحق و من وراء اسحق يعقوب، قالت يا ويلتى أالدوانا عجوزٌ و هذا بعلى شيخاً انّ هذا لشى‏ء عجيبٌ...؛ پس او را بشارت داديم به اسحاق و از پس اسحاق به يعقوب. گفت اى واى بر من آيا فرزند آورم در حالى كه من زنى پير بيش نيستم و شوهرم پيرمردى بيش نيست بدرستيكه هر آينه اين چيزى است عجيب.»(11)
حتى خداوند بدون دخالت اسباب و وسايط مربوط به زناشويى و نكاح قادر است كه از زنى بى‏شوهر، فرزندى در حد و مرتبه پيامبر خلق نمايد نظير مريم(س) دختر عمران كه در نهايت پاكدامنى و زهد در ميان قوم و عشيره خود مى‏زيست و به نيكوترين وجهى خدا را عبادت مى‏نمود هنگامى كه جبرئيل در هيئت انسانى نيكو بر مريم جلوه كرده و عرضه مى‏دارد كه: «انا رسول ربّك لأهب لك غلاماً زكيّاً؛من فرستاده خدا بسوى تو هستم تا پسرى پاكيزه به تو ببخشم.»
مريم(س) كه دست هيچ مردى به او نرسيده بود با بيم و هراس سؤال مى‏كند: «انّى يكون لى غلامٌ و لم يمسسنى بشرٌ و لم اك بغيّا...؛ چگونه براى من پسرى خواهد بود در حالى كه مرا هيچ انسانى لمس نكرده و بدكاره و شقى نبودم.»(12)
مريم(س) در چنين حالاتى تنها به اسباب ظاهرى مى‏انديشيد و تصورش همچون ساير انسانها بر اين بود، براى اينكه زنى صاحب فرزند شود دو راه بيشتر ندارد يا ازدواج و انتخاب همسر و يا آلودگى و انحراف...
خداوند همان جمله‏اى را كه به ساره فرمود به مريم فرمود. «هو علىّ هيّن» چه بسا زنانى كه با طى مراحل و مقدمات ظاهرى و شرعى از طريق عقد نكاح با مردان محرم مى‏شوند لكن از نحوه تربيت صحيح فرزندان در ناآگاهى بسر مى‏برند و غالباً فرزندانى مجرم و مفسد به جامعه بشرى تحويل مى‏دهند!! همچنين جاى سؤال و ابهام باقى است كه در صورت نيافتن شوهرى زاهد و پارسا يك زن ديندار چگونه مى‏تواند فرزندى پديد آورد؟!.
اين امر براى خداوند بسيار آسان است اما براى انسانها اين باور و يقين كه خداوند مى‏تواند از يك زن بكر فرزندى پيامبرگونه پديدآورد بسيار غيرممكن مى‏نمايد، حال هدف از پيدايش مولودى بدون پدر چه بوده؟ استاد محقق آيت اللّه مكارم شيرازى مى‏فرمايد كه: «ما مى‏خواهيم او را آيه و اعجازى براى مردم قرار دهيم «و لنجعله آية للنّاس». ما مى‏خواهيم او را رحمتى از سوى خود براى بندگان بنمائيم. «و رحمةً منّا» اين امرى است پايان يافته و جاى گفتگو ندارد. «و كان امراً مقضيا».(13)

[donsaeid]

تساوى تكريم والدين از ديدگاه قرآن كريم‏

اگر چنانچه از آلام و متاعب عديده مادران در دوران باردارى و وضع حمل و پرورش فرزند در قرآن كريم سخن به ميان آمده است و بطور اندك از زحمات پدر اشاره رفته است اين مسئله دليل بر بى اهميت شمردن مقام پدران نمى‏باشد. خداوند در مقام تساوى تكريم والدين خطاب به فرزندان جهت حمايت و دستگيرى مى‏فرمايد: «و احفض لهما جناح الذلّ من الرحمة و قل ربّ ارحمهما كما ربّيانى صغيرا؛(14) و بالهاى خود را از روى فروتنى و مهربانى و رحمت بر سر هر دو آنها بگشاى و بگو خدايا به آنها رحم كن همانگونه كه مرا در كودكى پرورش دادند.»
از ديدگاه خداوند منّان بحدى رحمت و رأفت ارجمند و مقدس شمرده مى‏شود كه عطوفت فرزند به منزله دوبال پرنده قلمداد شده كه از روى ذلّ و فروتنى بر سر پدر و مادر گشاده مى‏گردد اين تشبيه زيبا در اصطلاح علم بيان به استعاره مكنيه تعبير شده است. چون هنگام حذف ادات تشبيه عبارتى كه مفهوم مى‏گردد همانا فروتنى،رأفت و عطوفت سرشار از عشق و عاطفه فرزندان مى‏باشد.(15)
در اين آيه به ظرافت‏هاى حساس و نكته‏هاى پرمعنا در رابطه با احترام به پدر و مادر و نيز آزمايش فرزندان در ارتباط با نحوه نگاهدارى صحيح و ايثارگرانه آنها اشاره شده است:
1- توجه به حالات پيرى پدر و مادر كه در زمان كهولت و بيمارى بيشتر به حمايت و محبت نيازمند مى‏باشند چه آنها ممكن است كه بر اثر ناتوانى نتوانند از جاى برخيزند يا در امر نظافت شخصى كوشا باشند لذا فرزندان مورد آزمايش قرار مى‏گيرند كه آيا از صبر و حوصله كافى براى نگهدارى مهربانانه و مؤدبانه برخوردار هستند يا خير؟
2- ايجاد انگيزه تواضع و فروتنى «خفض جناح».
3- هنگامى كه فرزند سر برآستان الهى مى‏سايد و پروردگار خويش را حمد و سپاس مى‏گويد پدر و مادر را در حال حيات و ممات فراموش نكند و از خداوند براى آنها تقاضاى رحمت كند و به خدا عرضه دارد كه: بارالها! همانگونه كه آنها در كودكى مرا تربيت كردند و از نشاط و جوانى به لحاظ بالندگى و تكامل فرزند خويش ايثار نمودند هم اكنون آنها را مشمول عنايت و رحمت خود قرار بده.

نيكى بايد مستقيم و بدون واسطه باشد

قرآن كريم در سوره انعام، آيه 151، نيكى به پدر و مادر را بلافاصله بعد از مبارزه با شرك عنوان مى‏نمايد كه دليل بر اهميت فوق العاده حق پدر و مادر در دستورات فرهنگ اسلامى است. در اين آيه مى‏فرمايد: «الّا تشركوا به شيئاً و بالوالدين احساناً؛هيچ چيز را شريك خدا قرار ندهيد و نسبت به پدر و مادر نيكى كنيد.»
اصل فرمايش اين است كه: «بالوالدين احساناً؛ اگر مى‏فرمود: الى الوالدين احساناً؛ يعنى نيكى كردن هرچند به طور مستقيم و يا غير مستقيم باشد. اما «بالوالدين احساناً» يعنى نيكى كردن به طور مستقيم و بدون واسطه، آيه مى‏فرمايد موضوع نيكى به پدر و مادر آنقدر اهميت دارد كه بايد فرزند شخصاً و بدون واسطه آنرا انجام دهد.(16)

اطاعت از والدين مشرك جايز نيست‏
همه ما مى‏دانيم كه شرك در اسلام عملى حرام و زشت شمرده مى‏شود و انسان مشرك نجس قلمداد مى‏گردد. از ديدگاه اسلام اگرچه مقام پدر و مادر بسى ارزشمند شمرده مى‏شود لكن فرزند مسلمان وظيفه دارد از اطاعت پدر و مادر مشرك سرباز زند. نمونه بارز آن داستان سلمان فارسى است كه بر آئين مجوس بود لكن بعد از گرايش به اسلام از نزد والدين خويش كه هر دو مشرك بودند گريخت و از اوامر آنها اطاعت ننمود.
قرآن كريم در سوره عنكبوت اگرچه ما را به احسان نسبت به والدين فرا مى‏خواند لكن در جايى از آيه مى‏فرمايد كه اطاعت از پدر و مادر مشرك كه سعى و تلاش بر شرك ورزيدن فرزندان خويش دارند جايز نيست. آيه ذيل گواه بارزى بر اين مدعاست: «و وصّينا الانسان بوالديه حسناً و ان جاهداك لتشرك بى ما ليس لك به علمٌ فلاتطعهما...»(17) ما به انسان توصيه كرديم به پدر و مادر خويش نيكى كند و اگر آن دو تلاش كنند و اصرار ورزند كه براى من شريك قائل شوى كه به آن علم ندارى از آنها اطاعت مكن.

تربيت صحيح مادر گام اساسى بسوى سعادت‏
عمده طرز تفكر موهوم در جامعه عرب قبل از اسلام بر اين باور استوار بود كه نه تنها