Persian Wedding

[RedWine]

Khob ki hast ke az aroosieh irani badesh biad va ya chizi naduneh ;)? chand vaght pish maghaleh jalebi resid beh dastam az yeki az dustan dar France (Khanoom-e Jahanbani) keh delam nayumad uno inja nazaram,montaha,maghaleh beh french hast va injur keh fahmidam kam kasi hast ke french inja beduneh,pas uno beh english tarjomeh kardam keh kam kam mizaramesh inja ta hameh bekhunan va ba in sonateh ghashang-e irani ashena beshan,chon midunam keh hodudeh 90% shomaha az in chiza info kafi nadarin,bad nist bekhunid va lezat bebarid.

Mamnun az hameh shoma.

[RedWine]

The first Part.
The Basics of a Persian Wedding

Persian Weddings are usually beautiful and elaborate functions that consists of many different traditions and parts. Before the Wedding ceremonies and parties begin, the couple needs to get engaged. In modern times, couples decide to get married and usually the groom-to-be will ask the father of the bride-to-be for her hand in marriage. This is a tradition that many cultures keep to show respect for the elderly.

The typical Iranian Wedding these days consists of two parts:

1. The Aghd. The Aghd is the legal ceremony that takes place where the officiant declares the couple husband and wife and a legal contract is signed.

2. The Aroosi. The second part of a Persian wedding is the Aroosi, which is the wedding party that follows the Aghd, either immediately or some time later. Here families and friends gather to celebrate the couple's union.

History of Persian Wedding

The history of Persian weddings goes back to times of Zoroaster and traditions that have been celebrated for centuries. The union of man and woman is considered sacred and exemplifies the ultimate joy and the greatest form of partnership. Man and woman are told to respect, love, and protect each other as described in this exerpt from an ancient Zoroastrian text:

"I say (these) words to you, marrying brides and bridegrooms! Impress them upon your mind: May you two enjoy the life of good mind by following the laws of religion. Let each one of you clothe the other with righteousness. Then assuredly there will be a happy life for you".

[Yasna 53.5, ancient Zoroastrian textbook"]


Persian weddings have also been duely influenced by the legal protection that is provided in Islam to the woman in the form of a “Mehr” which is the financial protection provided. Iranian weddings are celebrated with glory, distinction, and a large assembly of family and friends. Iranians consider this to be one of the most important of all occasions. In the past marriages were mostly arranged by the parents and older members of the family. This tradition is very dated and has not been practiced for over 2 generations, although family consent, as in any culture, is still valued. In ancient times, musicians announced the wedding to the town by playing the drums. The group that gathered for the marriage was called the assembly for the queenly bride. Traditionally, both the bride and the bridegroom dressed in white with garlands of flower on their necks. The color white is a symbol of purity, innocence and faithfulness. There are variations and differences in smaller villages and older towns, where some tribes hold on to older traditions and rituals, which may vary from the modern wedding.

[Cop]

aroosi irani endeshe :D merci redwine

[ToXiC]

man az khastegariash badam miad ..
man khodam tahala aroosi kese irani naboodam vali too tv ke neshoon mide zanoone mardoone jodast kheyli zayast ..

[RedWine]

The 2º part.

Khastegari - Proposing

Traditionally this is called the “Khastergari” where the suitor or the “Khastegar” accompanied by his parents, guardians or elder family members calls upon the bride’s family to ask for her hand in marriage. The bride’s family receives the guests warmly offering tea and sweets “shirini”. In the olden days, when the couple did not know each other too well, they would be allowed to go on a date. Today, arranged marriages are not typical in Iran or within Iranian culture. Most couples have met and fallen in love and are ready to make the commitment. It is always polite and respectful to ask the parents for the daughter’s hand in marriage. If you are about to ask someone to marry you and you want the correct phrase or pronunciation for "Will you marry me?" in Farsi


Shirin Khori - engagement party

This is the official engagement celebration where the couple exchanges “Namzadi” rings. The Namzadi means engagement and they are “Namzad” or fiancé/e to each other. This celebration usually takes place at the bride’s home although these days you can celebrate your engagement anywhere you wish. The couple is blessed by both parents and the guests proceed to eat loads of sweets and pastries, the “Shirini”. Among the shirini, typical cookies and candies, you could include Zoolbiyah Bamiyeh , Noon-e Berenji, ajil, pistachios and chocolates. The sweetness signifies the happiness and joy which will be brought into the new couple's life. After the engagement party, the couple is officially engaged and introduced as “namzad” which also means spoken for.

Baaleh Borun -the terms

After the engagement has been announced the parents of the bride negotiate the financial matters. Legally, the marriage is a contract and they want to make sure that the bride is getting a good deal. This consists of the Jahaz which is the dowry she gets and the mehr which is the gifts that are to be included in the contract. The official contract is known as the ghabaleh or aghdnameh. The discussions are in good humor and done pleasantly between the parties. Modern couples who are aware of the commitment often times do not follow these more traditional and old-fashioned procedures. It is always nice to be aware of the history and the place of marriage in the Iranian culture.

[ToXiC]

how cool :lol:

[I.M.M]

Toxic alan bazi ha joda migiran bazi ha makhlot.

bastegi dareh be eteghadat mazhabit and aghayedet.

[I.M.M]

arosi Irani akhar khoshgozaronieh wa khili ba haleh.
merci Rw jan

[Nazanin]

Merci Red joon

Man ba hameye in barnameha movafegha nistam, baziya hastan ke I personally would do differently (I'm not even gonna start on the arranged marriage topic), vali rooye ham rafte I like the whole idea.
Albate ba in movafegh nistam ke dokhtar-pesare masalan 1 bar baham harfe ezdevaj ro bezanan bad dige hichvaght nemtionesh nakonan ta in ke pesare bere ba khoonevadeye dokhtare harf bezane, I'm not down w/ this.
Tori ke I would do it ine ke WE discuss it together 1st, WE decide what we wanna do, how we want to do it, etc... & then he comes & talks to my family out of respect & also because in chiza vase man shakhsan mohemman. I don't like it "khareji" style at all, ke hame kara ro mikonan, bad be fak o famileshoon wedding date ro midan.

[Cop]

man az khastegariash badam miad ..
man khodam tahala aroosi kese irani naboodam vali too tv ke neshoon mide zanoone mardoone jodast kheyli zayast ..

bastegi be eteghadate khanevade dare... aghlabe aroosihaye irani ghatiye :)

[elly khoshkele]

man eki ke fagaht 2 ta arusiye iruni raftam!! vali asheghe rasmo rusama hastam!! not the arranged marriage part vali kolan!!(hamun juri ke nazi jun goftan)


vali eki az arusiyayi ke raftam... kheyli bad bud!! hame fagaht mast karde budano mikhnadidano miraghsiadan!! fagaht shode bud kesafat kari!! hey 2ta 2ta miraftan tu otagho miyumadn birun!!! nemigam ke hameye arusiyaye ghati injuiriyan!! na!! aslaan intor nist!! vali lets look at it at another view!! man maslaan ba hejabam va buye mashrub hatta halam be ham mikhore(daste khodam nist yooh bal miyaram(soory))


bad eki mesle man va khunevdam..(ke majburim be khater inke arusiye eh khunevadeye nazdik bud berim..) che hali behemun dast dad?? akhe pesara miyumadan jolye hame be mani ke ba hejab budam migoftam peyk nemizani?? man be nazaram kheyli behem tohin shod!!(khob un khar bude vali az in jur adam ha ham hastan ke az bahejaba badeshun miyad va maskharashun mikonana)

baraye hamin man believe mikonam ke har jofte arusiya ghashangan!!(fagaht be ghole IMM jun be aghayedetun rabt dare) pas nagin ke zayast baba!! baraye man arusiye joda bahal tare chon ham mitunam beraghasam ham mitunam khosh begzarunam!!!!!!!!!

[RedWine]

SOFREh aghd - The Wedding Spread

The Persian Aghd, which is the legal ceremony of the Iranian wedding, is a beautiful and joyful event celebrated with lots of music, laughter, food and love. For Moslem weddings, the Aghd is a legal contract between the man and the woman and extends many rights to the woman that are not common in other legal marriage contracts. Because of the diverse background of the people of Iran, not all Persian weddings are Moslem, and therefore depend on the chosen faith of the couple. Regardless of the faith, the Sofreh Aghd is usually present during a Persian wedding ceremony. These days, with lots of bicultural weddings, this cultural ritual is a beautiful and elegant way to celebrate a union. During this ceremony, a spread or sofreh is prepared for the bride and groom. Like other ancient Persian traditions such as the Haft Sin sofreh during Noruz, this event has roots in the Zoroastrian faith and does not relate to the Moslem religion. The Zoroastrian faith is based on the four elements of nature: earth, fire, water, and wind, and still has a strong influence on Persian celebrations. Traditionally the sofreh preparation is taken very seriously because what it contains is believed and hoped to be in the couple’s life and marriage. The word sofreh means “spread” like a table or food spread and appears in many Persian celebrations. The spread is typically set on the floor facing the east so that the couple facing the sofreh will face the light. It is best to use a traditional cloth for the sofreh, although in modern days sofrehs tend to be made of silk or white material often times decorated with lace. This of course depends on your taste and can vary from very elaborate to as modern and sleek as desired. It is recommended to have adequate padding or carpet under the sofreh so that the spread is supported properly. Sofrehs are designed on the floor in the room where the couple chooses to get married. These days, weddings are held any where from the family home to hotels, beaches, museums, national parks or the picturesque outdoors.

[RedWine]

The Music & The Entrance
Perhaps one of the most important things during the ceremony is the music you choose to play. There are many Persian songs that are beautiful and there are also many classical songs that will suit the occasion, especially if the marriage is a mixed one. Traditional music played when the couple walks to the sofreh is called Mobarak Bad (“Bada Bada Mobarak”). This song is a familiar, happy, upbeat tune that is recognized by most Iranians. It congratulates the couple on this joyful event and is played as the couple walks into the room and takes their seats. Some brides choose to walk out with their fathers following the more Western tradition. In this way you can have a full processional with the wedding party and have your father bring you to the groom at the head of the sofreh. Remember that this will be your day – so do as you please.
In addition to this, it is also common to burn some “Esfand” while the couple is making an entrance. Esfand is made from wild rue and is burned in many Zoroastrian ceremonies, rituals and purification rites in Iranian homes. When burned, the Esfand bits give off a pleasant odor and smoke similar to incense. The person carrying the Esfand may walk around the couple and carry the smoke near them to make sure all evil is kept away. To burn Esfand, you can place it on hot coals in a metal container called Manghal or brazier. This will burn and set off the desired effect.

[RedWine]

The Wedding Guests

It used to be that a very small select group of people would be allowed to witness the Aghd ceremony, since it was believed that younger, unmarried women should hear the wedding readings for the first time at their own wedding. In today’s weddings, your guests will find this cultural ceremony very interesting, especially those who may not have seen it before or may not know what the signifiance of the Sofreh Aghd is. Typically seats are not provided for the ceremony as in Western weddings. In most ceremony, guests are free to walk around and mingle quietly in the party while the ceremony is taking place. You may want to provide seating and a description of the Persian events so that your guests understand the meaning behind the traditions. You may also direct your guests to sit, if you wish, or let them know ahead of time that they can do as they please.

[RedWine]

The Couple & the Officiant
After the couple or the wedding party walks in, the couple is seated on a bench or wide chair at the head of the sofreh. They should face the sofreh and be able to see themselves in the mirror. At this point, the officiant arrives and typically sits on the right side of the sofreh, facing the couple. He proceeds to read the agreed upon vows and begins the ceremony. In this section, in a typical Moslem Iranian wedding, the officiant may be a Mullah or Moslem male priest, authorized to perform the legal part of the ceremony. If you are having a bi-cultural wedding, you may choose to have who you wish to perform this section. Some couples choose poetry readings, wedding vow exchanges or a simplified Persian reading in multiple languages to suit the occasion.

[RedWine]

The Ceremony & the Language

Both bride and groom provide a witness, typically an older married male such as the fathers, older brother or similar. In traditional Persian weddings, the ceremony consists of preliminary blessings and questions to the witnesses, guardians and the couple. After the preliminary blessings and a few words about the importance of the institution of marriage, the officiant typically confirms with both parents that he can proceed with no objections. Then he asks the mutual consent of the couple. First the groom is asked if he wishes to enter into the marriage contract. Then the bride is asked the same question. Here, the bride traditionally plays shy and makes the groom wait for her hand in marriage by not answering the question right away. The guests scream in the background, “she is not here” or “the bride has gone to pick some flowers” or “the bride is thinking”. She has to wait and not answer the question until it is asked a third time. She then says yes on the third try and they are pronounced husband and wife. During the service and the readings, married female relatives of the couple hold over the couple's head a white silky Ghand cloth. Two pieces of crystallized sugar called Kalleh Ghand shaped like cones are rubbed together, showering the couple with white powder. This symbolic act is meant to sweeten the couple's life. In addition, a small part of the the Ghand cloth, maybe on the left side of the couple is sewn together with needle and thread to symbolize sewing the mother-in-law's lips together. In today’s weddings, you may choose to skip this part. Others prefer to say that is symblizes sewing the lips of "nay-sayers", which may be a better explanation for the tradition. You may also have your bridesmaids hold the ends of the cloth but be sure to have married friends or relatives rubbing the sugar on the Ghand cloth. Also, you may modify the traditional readings from the Koran to shorten them, or replace them with beautiful poems to your liking. Today’s officiants are very flexible and will do as asked. In addition, remember to have the ceremony also read in other languages that may be appropriate to the guests. In a bicultural wedding, ceremonies can be done in Farsi, English, and a third or fourth language depending on the origin of the couple.

[RedWine]

Husband & Wife

Once the couple is pronounced husband and wife, the officiant asks for God's blessing to be with the couple in their lives together. The bride and groom exchange rings and kiss. At this point, the honey is also presented to the happy couple. Here, the groom dips his finger into the honey and gives some to the bride. She does the same in turn and they are ensured a sweet and happy life together. The legal documents are signed by the couple and the witnesses and the wedding party hands out sweets, and pastries from the sofreh to the guests. Items from the sofreh are always thought to be blessed and bring good luck and great fortune. Bride and groom give each other more sweets such as sweet almonds and nuts. They may then proceed to light the candles on either side of the mirror, one for the bride and one for the groom to symbolize light in their new life.

[RedWine]

Jashne Aroosi - The Wedding Party

The aroosi is the big celebration following the Aghd ceremony, which is the official and contractual marriage ceremony. The aroosi, similar to a reception, can be celebrated right after the aghd or up to a year after it. In modern times, couples opt to have minimal to lavish receptions with buffets, dinners and lots of dancing. This is very similar to a western style wedding party. Entertainment, and DJ’s can provide a festive mood and atmosphere for the big celebration. Iranians are great lovers of dance so be sure to include lots of Persian music, even if your event is mixed or bicultural. The location is also very important and can be a home, a hotel reception hall, a museum or the great outdoors. Traditionally, the wedding party is paid for by the groom’s family but this no longer applies to modern couples. A wedding cake is very traditional and sweetens the union at the end of the night. Pick a cake that is personal and significant to your unique taste. Iranians tend to party into the wee hours of the night, so be sure you have a good DJ, lots of food and drink and your dancing shoes on.

[RedWine]

The wedding Dinner & reception

Traditional dinner in Persian weddings is served buffet style and is not as formal as its Western counterpart. A very traditional and delicious dish to serve is Javaher Polo, which is considered to be the King of Persian dishes. Javaher means jewelry and Polo is rice. The dish is made of orange peel, almonds, sugar, barberries, and pistachios. Not only is this dish tasty, but it is also aesthetically beautiful with different colors representing jewels such as diamonds, rubies and emeralds for the marriage. For more recipes and dinner ideas be sure to consult the cuisine section of our guide.


the First Dance

More and more weddings have a first dance where the couple officially opens the dance floor. We highly recommend dance classes that will prepare you for this event so that you can dazzle your friends and family on this special occasion. Our guide features exclusive information on where you can get dance lessons. Be sure to make the dance personal and memorable based on your own uniqueness and favorite songs. We also features a cultural section on Persian dance in case you are interested in performing a traditional Persian dance.

[RedWine]

wedding Entertainment
Perhaps one of the most important elements of Persian life and culture, which can be celebrated during the wedding, is Persian music. Not only should you make sure that you play the right tunes during the Aghd, but you can also infuse the party with Iranian elements if you use great songs from Iran’s great dance repertoire. Iranians love to dance and you better be sure that your band or DJ knows this. These days there are many local DJ’s who have great Iranian dance tunes. Some of the classic tunes we recommend looking into include:

Baba Karam
Mobarak Baad (this is to be played right before the ceremony)
Aroosi Bandari
Aroos O Damad
Khastergari
Aroose Naaz
Shaadoomad
Ghaasem Abaadi

Be sure to bring a few cousins who know the songs or some people who love to dance and have fun. In addition, you may consider hiring a live band. There are many that will perform or play a variety of Persian and Pop songs. Use our guide to find your ideal entertainment. Consider tunes that are great to dance to, no matter the origin or time. We prefer DJ’s to bands because that way you can also include other songs from other culture if your wedding is bicultural or if you want to feature dance tunes from all over the world.

[RedWine]

wedding Photography & Video

It’s true when they say that the day goes by very fast and the next thing you know you are looking at the pictures or the video of your wedding. If this is going to be your memory of it, then do your research in finding the perfect photographer. Look for someone who can take charge and lead groups of people. Weddings are incredibly hectic and the last thing you want is a soft-spoken photographer. Also, make sure that you look at plenty of his/her sample work and have the same artistic vision and dream of your big day. The same applies for your Video crew. We have provided a comprehensive list of resources for your to choose from. Be sure to explain any important cultural aspects of the wedding such as the Aghd so that their crew is ready and can take shots from the right angles. Explain your day and your ceremony in plenty of detail before hand and be sure they know to capture the details of your day.

The wedding Cake

The cake is a great addition to a wedding, sweetening the life of the couple even more than honey and shirini. For this reason, you may want to pick a cake that suits your taste and has some meaning to your partner. These days, bakers create the most beautiful and modern cakes that defy convention. For a full list of bakers, including Iranian cake makers, go to our resource guide.

[RedWine]

Pa Takhty - the day after the wedding

This phrase has a literal translation of “by the bed”. It is the ceremony that takes place the day after the wedding when friends and relatives of the couple are invited to pay a visit to the newly weds to offer blessings and more gifts. At the Pa Takhty, the couple is officially considered married.

[RedWine]

با توجه به بالارفتن سن ازدواج دختران و پسران و نیازها و مشکلات موجود هم اکنون حدود 80 در صد ازدواجها د جامعه از روی اجبار صورت می گیرد و همین امر مشکلات بیشماری در زندگی آینده آنها و فرزندانشان ایجاد می کند و در نهایت اکثر ازدواجهای اجباری به شکست و جدایی منجر می شود.
درحال حاضر سن ازدواج پسران به 35 سال و دختران به 28 سال افزایش یافته و همین امر باعث شده دختران برای رهایی از سرکوفت ها ، فشارها و مشکلاتی که در خانواده برایشان به وجود می آید راضی به ازدواج با مردان مسن و یا پسرانی شوند که از نظر تحصیلات ، خانوادگی و دارایی بسیار پایین تر از خودشان و یا در حد صفر هستند .
این گونه ازدواجهای اجباری مشکلات بیشماری را در زندگی آینده آنها ایجاد می کند و اکثرا نیز منجر به طلاق می شود .
با اینکه سن ازدواج پسران بالا رفته اما در این شرایط نیز آنها در آمد کافی برای اداره کردن یک زندگی را ندارند و حتی نمی توانند هزینه اجاره خانه خود را نیز بپردازند به همین دلیل سعی می کنند به سراغ دخترانی بروند که از نظر خانوادگی وضعیت مالی خوبی دارند و از این طریق بتوانند خود را بالا بکشند.
آمارهای غلطی که امروزه شاهد ارایه آنها از سوی نهادها و ارگانهای مختلفی هستیم باعث ایجاد نگرانی در دختران می شود و همین امر موجب می شود آنها به ازدواج اجباری شوند در صورتی که این آمارها اصلا صحت ندارد و در مجموع تعداد دختران شاید 400 هزار نفر از پسران بیشتر باشد

[RedWine]

لباسهای عروس و داماد از ديرباز هر دو به رنگ سفيد بوده و در اين مراسم گل به گردن داشته اند. اين رسم آئينی زرتشتی است و هنوز در هند و پاکستان مرسوم است که رنگ سفيد سمبل خلوص و پاکی و بيگناهی است.

سفره عقد بايد به روی زمين چيده شود و عروس و داماد در پائين سفره می نشينند . عقد در خانه پدر عروس برگزار می شود . عروس زمانی وارد مجلس می شود که تمامی مهمانها آمده باشند و داماد بايد در طرف راست عروس بنشيند که اين نيز بازمی گردد به آئينی زرتشتی . برای سفره عقد معمولا از يک تکه ترمه قديمی که نسل اندر نسل به خانواده عروس رسيده استفاده می شود. معمولا ترمه در وسط يک پارچه سفيد قرار می گيرد که وسايل عقد بر روی آن چيده می شود

وسايل عقد معمولا عبارتند از

۱- آئينه بخت و دو شمعدان (که سمبل روشنائی هستند و طبق سنن زرتشتی داماد بايد ورود عروس را از آن آئينه ببيند)
۲- سينی عاطل و باطل که تشکيل شده است از هفت دانه و ادويه. خشخاش – برنج – سبزی خوردن – نمک (برای دور کردن چشم شيطان) – رازيانه – چای- کندر (برای دور کردن چشم شيطان)
۳- نان سنگک که معمولا با خط خوش بر روی آن می نويسند "مبارک باد" که همراه با سبزی و پنير است. (عروس و داماد بايد از آن بخورند تا شادی به خانه آنها بيايد)
۴- يک ظرف انار يا سيب
۵- تخم مرغ – بادام – فندق
۶- گلاب
۷- شاخه نبات (برای شروع زندگی شيرين)
۸- منقل آتش (برای دور نگهداشتن چشم بد از عروس)
۹- سکه طلا
۱۰ – اسپند
۱۱ – دستمالی سفيد بالای سر عروس (دستمالی که معمولا بر روی سر عروس و داماد گرفته می شود و با سوزن و نخ هفت رنگ به نشانه بستن دهان خانواده شوهر دوخته می شود)
۱۲- دو عد کله قند
۱۳- يک ظرف عسل (به مناسبت شروع زندگی شيرين)
۱۴- نقل – باقلوا – توت شکری – نا ن برنجی – نان نخودچی – نان بادامی – سوهان عسلی
۱۵- قرآن ( که در ابتدا از اوستا بجای آن استفاده می شده)
۱۶- جانماز

خطبه عقد در حضور بزرگان خانواده خوانده می شود و بعد از آن حلقه ها رد و بدل می شود و عسل خورده می شود . بعد از آن مهمانان نزديک خانواده به عروس و داماد جواهرات و سکه های طلا هديه می دهند.

بعد از آن وارد بخش عروسی می شويم ميهانان بيشتری اضافه می شوند و معمولا مراسم رقص در اين زمان برگزار می شود . بعد از ان عروس و داماد برای صرف شام می روند و ميهمانان به آنها اضافه می شوند. بعد از صرف شام کيک بريده می شود و عروس و داماد بعد از اتمام مراسم به خانه خودشان می روند.

در حال حاضر برخی عناصر، رسوم و آداب غربی و همچنين پاره ای از سنن قديمی ايرانی به اين مراسم اضافه شده است از قبيل حنا بندان، پاتختی، که مجددا در بين خانواده های ايرانی خيلی طرفدار پيدا کرده است.

آرايش مو و صورت عروس و خانواده ی او

رفتن به ماه عسل، ورود عروس با ماشين تزئين شده با گل، تزئين اتاق عقد همه رسومی است که از آداب غربی به عروسی های کنونی وارد شده است. و تکنولژی جديد که امکان گرفتن فيلم و ويدئو و دی وی دی را از مراسم می دهد و يکی از بخش های مهم عروسی در حال حاضر می باشد. و نهايتا بعضی از رسوم که ريشه آنها معلوم نيست از کجاست مثل خاموش کردن شمع در شب عروسی با کفش عروس يا گلبرگ که اين نمی تواند رسمی زرتشتی باشد چون بی احترامی به آتش است
يا نمونه ای ديگر رقصی است که جديدا در هنگام بريدن کيک عروسی معمولا توسط خواهر عروس يا يکی از نزديکان وی با چاقو نزيک به محل ايستادن عروس و داماد انجام می شود و اين رقص آنقدر ادامه پيدا می کند تا بالاخره چاقو به دست عروس و داماد می رسد و کيک عروسی بريده می شود. و همچنين تزئينات اتاق عقد و سفره عقد که تمامی بوسيله سليقه ای شخصی و خانگی معمولا به مراسم اضافه می شود و در بعضی ازموارد از دکوراتور استفاده می شود و يا بصورت آماده خريداری می شود.

[mahsaak]

wwwwwwwwwwwooooooooowwwwwwwww
mersi siamak joon . enshala aroosie khodet bashe khodam biam unja barat sofre aghd bechinam. khodaye man mishe man aroosie dash sia moono bebinam??!!!!

[RedWine]

لباس عروس یکی از مهمترین و یکی از اجزای نسبتا گران یک عروسی است . با وجود این گرانی، لباس یکی از چيزهايی است که عروسها کمتر حاضر به قبول چیزی کمتر از لباس رویایی خود می شوند.

به گفته خانم دهقانی که سالیان زیادی در کار دوخت لباس عروس فعاليت می کند، هر دختری از بچگی رویایی از لباس عروسی خودش در ذهن دارد و از آنجایی که عروسی فقط یک شب است، برايش خیلی مهم است که لباسی که آن شب بر تن میکند شبیه رویایش باشد. به گفته خانم دهقانی هزینه یک لباس عروس را بین 400 تا 700 هزار تومان تخمین می زنند، که این تفاوت قیمت به غیر از نوع پارچه، به نسبت زیاد بستگی به میزان کار دستی است که بر روی لباس انجام می شود، دارد.

آرایش عروس هم یکی دیگر از اجزای پر خرج و مهم یک عروسی است. در حال حاضر مدلهای متفاوتی در ایران رایج است ولی مدل عربی یکی از مدلهایی است که طرفدارن زیادی دارد. در این مدل بیشتر از نگینهای رنگی متفاوت بری صورت و موها استفاده می شود. این نگینها به شکلهای متفاوت است مانند ماه، ستاره و حتی حلزون.

به گفته خانم هما، مدیر یک سالن آرایش در تهران، هزینه ( فقط) آرایش عروس از 40 هزار تا 600 هزار تومان می رسد.

عروسی، نماد مصرفگرایی جامعه ایران

به گفته خانم تقی زاده برای پیدان کردن ریشه های تجملی و پرهزینه شدن عروسی در ایران باید به وضعیت جامعه ایران نگاه کرد. جامعه کنونی ابران، جامعه ای است که شرایط سختی، انقلاب و جنگ، را پشت سر گذاشته و پس از مدتها وقت این را پیدا کرده که به مسایل دیگری فکر کند. همچنین به عقیده او تلويزیونهای ماهواره ای یکی ازعلل گسترش این سیل جدید مصرف گرایی در ایران است.

دلیل دیگر را باید در رابطه اقتصادی بین خانواده های عروس و داماد جستجو کرد. بر اساس سنت رایج خانواده عروس مسوول تهیه جهیزیه و سیسمونی و خانواده داماد مهریه را بر عهده گرفته و بیشتر مواقع هزینه برگزاری عروسی بر عهده هر دو طرف است. ولی از آنجایی که گرفتن مهریه زیاد رایج نیست، مراسم عروسی تنها جایی است که خانواده عروس می توانند فکر کند که خانواده داماد هم به اندازه آنها خرج می کند!

[golgol85]

persian weddings are beautiful! kharejiha kheili khosheshoon miyad az aroosihaye irooni, chon kheili ba shokooh hastan va ye halo havaye khaasi daran:D

[nanakhafan]

man faghat az eyjash khosham miad
oonjash ke aroos mige : ba ejazeye bozorg tara baleeeeeeeeeee :D

[golgol85]

im still a bit peeved ke cherea dokhtar bayad az bozorgtara ejaze begire, vali pesareh az khodesh;) bazi dokhtara migan: ba ejazaye pedar madaram, pedar madare *blank* (you can fill in the blank with the name of the guy you want to marry) va baghiyeye bozorgtar ha, baleeeh. adam barayeh ehteram niceh ke ino bege, vali khosham nemiyad personally.

[RedWine]

The history of Persian weddings goes back to times of Zoroaster and traditions that have been celebrated for centuries. As such today's Iranians celebrate along the same lines regardless of what their faith might be. Much like Norooz, the Persian wedding is about celebrating life, wealth, health, and union, and is rooted in nature. So regardless of what you believe in, you will most like have a Sofreh Aghd at your wedding, to celebrate the union in a fun and traditional way.

The union of man and woman is considered sacred and exemplifies the ultimate joy and the greatest form of partnership. Man and woman are told to respect, love, and protect each other as described in this exerpt from an ancient Zoroastrian text:

'I say (these) words to you, marrying brides and bridegrooms! Impress them upon your mind: May you two enjoy the life of good mind by following the laws of religion. Let each one of you clothe the other with righteousness. Then assuredly there will be a happy life for you'.

[Yasna 53.5, ancient Zoroastrian textbook']



Persian weddings have also been duely influenced by the legal protection that is provided in Islam to the woman in the form of a “Mehr” which is the financial protection provided. Iranian weddings are celebrated with glory, distinction, and a large assembly of family and friends. Iranians consider this to be one of the most important of all occasions. In the past marriages were mostly arranged by the parents and older members of the family. This tradition is very dated and has not been practiced for over 2 generations, although family consent, as in any culture, is still valued. In ancient times, musicians announced the wedding to the town by playing the drums. The group that gathered for the marriage was called the assembly for the queenly bride. Traditionally, both the bride and the bridegroom dressed in white with garlands of flower on their necks. The color white is a symbol of purity, innocence and faithfulness. There are variations and differences in smaller villages and older towns, where some tribes hold on to older traditions and rituals, which may vary from the modern wedding.

http://www.persianmirror.com/Images/Articles/834/aghdsample3.jpg


Persian Weddings are usually beautiful and elaborate functions that consist of many different traditions and parts. Before the wedding ceremonies and parties begin, the couple needs to get engaged. In modern times, couples decide to get married and usually the groom-to-be will ask the father of the bride-to-be for her hand in marriage. This is a tradition that many culture keep in showing respect for the elderly. It is important though to also respect the traditions of each person and family, so that other ways of celebration should always be considered.

The typical Iranian wedding these days consists of two parts:

1. The Aghd. The Aghd is the legal ceremony that takes place where the officiant declares the couple husband and wife and a legal contract is signed. Here, the elaborate 'Sofreh Aghd', which is the spread of union for the couple is displayed.


2. The Aroosi. The second part of a Persian wedding is the Aroosi, which is the wedding party that follows the Aghd, either immediately or some time later. Here families and friends gather to celebrate the couple's union.

[RedWine]

عروسی به سبک ايرانی
دو صحنه از زندگی در جامعه چندلايه ايران

http://www.zigzagmag.com/GetPicture.aspx/ecdd69e1b5744bd7a4b69c186ddd98c7.jpg

چهره زن*های خارجی، (عموماً اروپایی و آمریکایی) که برای اولین بار به ایران سفر می*کنند در ورودی فرودگاه مهرآباد تهران دیدنی است. به آنها گفته شده ایران جایی است که طبق قانون باید همه زنان بدن و موهایشان را بپوشانند ولی در پوشاندن یا نپوشاندن صورت و دست*هایشان البته اختیار با خودشان است.

آنها در حالی به ایران می*رسند که روپوش*های بلند و گشاد تیره رنگ پوشیده*اند و موهایشان را تا بالای ابروها پوشانده*اند. اما از گمرک فرودگاه که می*گذرند روزگارشان شبیه روزگار آلیس در سرزمین عجایب است.

اینجا کجاست؟ همان ایرانی که درباره*اش شنیده*اند؟ پس این زن*ها با موهایی که سطح کمی از آن پوشیده شده و مقدار بیشترش از جلو و پشت سر بیرون مانده اهل کجا هستند؟ این روسری*های رنگی، صورت**های آرایش کرده و مانتوهایی که شبیه پیراهن*هایی تنگ و کوتاه هستند از کجا آمده**اند؟

این سوالی است که مردان انقلابی دهه پنجاه در ایران حتماً بارها از خودشان می*پرسند. شاید هرگز به جواب خوشایندی نرسند. آنها با کابوس دیگری هم درگیرند. همراه با مانتوهایی که آب می*روند، از منظر آنها، این ارزش*های انقلابی و اسلامی است که تحلیل می*روند.

اما ایران واقعاً چه جور جایی است؟ جایی که در آن اگر اهلش باشی می*شود همه سوروسات زندگی به سبک هزار و یک شب را فراهم کرد یا جایی که ماموران پلیسش اجازه نمی*دهند دختر و پسرها با خیال راحت دست همدیگر را بگیرند؟

عکسهايی که می بينيد، یکی از پیچ*های زندگی پیچیده ایرانی*ها را نشان می دهد. تماشای همين دو صحنه از زندگی در تهران امروز، شايد کافی باشد تا مطمئن*مان کند که برای سئوال «ایران چه جور جایی است؟» نمی توان یک پاسخ قطعی يافت.

در فاصله میان قوانین حکومتی و عرف غیر*رسمی اتفاق*های زیادی می*افتد.

میدان محسنی یکی از مراکز گران*قیمت برای تهیه لباس عروس است. خیلی*ها مشتری این لباس*های زیبا هستند. هم خانواده*هایی که عروسی*های شلوغ مختلط برگزار می*کنند و هم خانواده*های مذهبی که عروسی*هایشان به دو بخش زنانه و مردانه تقسیم می*شود.

http://www.zigzagmag.com/GetPicture.aspx/718b408298484de7a2ab046e45896bb2.jpg

عکس را یک سال پیش در یکی از مزون*های لباس عروس در میدان محسنی گرفتم وقتی برای گرفتن لباس عروس دوستی رفته بودیم. برای عکاسی از مسئول سالن اجازه گرفتم اما زن*های سرتاپا سیاهپوش را هم با عملیات ژانگولر توی کادر جا دادم. زن*ها دو نفر بودند یکی میانسال و دیگری جوان، عروس جوان.

لباسی که انتخاب کرده بودند البته بسیار زیبا بود و طبیعتاً تماشای دختر جوان روبنده*پوش چند دقیقه بعد در آن لباس هیجان*انگیز بود. من از آن قسمت البته نتوانستم عکس بگیرم!

دو- هزینه اجاره باغ برای گرفتن فیلم و عکس از عروس و داماد یکی از هزاران هزینه*ای است که زوج های جوان ایرانی باید در فهرست مخارج خودشان بگنجانند. اما این عروس و داماد جوان با استفاده از یکی از پارک*های عمومی تهران کمی از مخارجشان را کم کرده*اند.

این عکس را آبان ماه همین امسال در یکی از پارک*های عمومی تهران گرفتم.

http://www.zigzagmag.com/GetPicture.aspx/b59b6927a1414bee9149b2f6f8dfb420.jpg

عروس و داماد جوان بی*خیال همه دنیا و انگار نه انگار که اینجا «جمهوری اسلامی ایران» باشد جلوی دوربین فیلمبرداری و عکاسی فیگورهای عاشقانه می*گرفتند.

از آرامشی که داشتند خوشم آمد. از این*که برای دقایقی قید همه مقررات سختگیرانه رسمی را زده بودند. مقررات سختگیرانه**ای که سعی می*کند عرف غير رسمی را به انزوا بکشاند اما انگار چندان موفق نیست.

[honia2002]

Nice topic :) Yeah everyone likes to spend whatever it takes to have the dream night :)

[honia2002]

Inja too america aroos mamoolan kheyli arayeshe sadeyi dare khob baraye hamin majboor nist arayeshgah bere!

[RedWine]

گالری ماه مهر ميزبان عکس های حسن سربخشيان از عروسی اقوام مختلف ايرانی است. در اين نمايشگاه ۲۷ قطعه عکس در دو اندازه از پنج مراسم عروسی در کلات نادری خراسان شمالی، تالش گيلان، خرم آباد لرستان و قوم منداييان در اهواز ديده می شود.
تضاد سنت و مدرنيسم در همان نگاه نخست در نزد اقوام مختلف ايرانی خود را به رخ می کشد.

اين تضاد در عکس های مناطقی مانند تالش، کلات نادری و خرم آباد به نحو چشمگيری مشهود است.

در عکس های خرم آباد در جايی که زنان و دختران با لباس های محلی همراه با داماد می رقصند، دختری چادرپوش مشغول فيلمبرداری است، يا در عکس های کلات نادری در حالی که عروس را به شيوه سنتی کاملا در پارچه ای قرمز پيچيده اند، داماد کت و شلوار پوشيده و کراوات زده است.

عکاس اين شانس را داشته که در دو مراسم عروسی در تالش شرکت کند و عکس بگيرد.هر دو عروسی ويژگی هايی دارند: در يکی عروس و داماد و اکثر مهمانان لباس هايی امروزی برتن دارند، اما نکته جذاب اين است که خنچه های سنتی را زنانی با لباس های امروزی بر سر گرفته اند و بر خلاف معمول لباس عروس آبی رنگ است.

در عروسی دوم همه چيز بيشتر سنتی است: عروس لباس زيبای محلی برتن دارد، خنچه ها را همچنان زنانی با لباس های امروزی می چرخانند و داماد کت و شلوار برتن دارد.

اما جذاب ترين نکته در اين عروسی، زمانی است که پدر عروس به رسم قديم گرده نانی را با پارچه به شکم عروس می بندند و به اصطلاح به او برکت می دهد.

منداييان که پيروان يحيی تعميد دهنده هستند، از اقوام گمنام ايرانی اند که در اهواز و در حاشيه رود کارون زندگی می کنند.


درعروسی در تالش، پدر عروس به وی برکت می دهد

اين نخستين باری است که از مراسم تعميد و عروسی اين قوم عکسی منتشر می شود.

عکس هايی از تعميد عروس و داماد و برکت دادن به عروس در نمايشگاه ديده می شود. اما زيباترين عکس نمايشگاه عکسی از دستان عروس و داماد مندايی است که انگشتری از ساقه گل بر انگشتان آنان ديده می شود.

حسن سربخشيان در اين نمايشگاه که سومين نمايشگاه انفرادای اوست به عکاسی مستند اجتماعی روی آورده است.

او می گويد عکاسی مستند اجتماعی از علايق شخصی اوست و محدوديت هايی که در يک سال گذشته در حوزه عکاسی خبری ايجاد شده، او را به اين سو هدايت کرده است.

عکس های اين نمايشگاه حاصل سفرهای يکسال گذشته عکاس به نقاط مختلف ايران است.

در اين عکس ها تضاد و تقابل سنت و مدرنيسم، تيپ شناسی اقوام مختلف ايران و آيين و سنت های عروسی اين اقوام به تصوير کشيده شده است.

حسن سربخشيان مهم ترين وجه اين عکس ها را که در محيط های کاملا سنتی تهيه شده، نمايش رسوخ مدرنيسم در فضاهای بومی ايران می داند و از آن راضی نيست، چون به نظر او بومی بودن و سنت های خاص به کار جذابيت تصويری می بخشند.

حسن سربخشيان فعاليت حرفه ای خود را از ۱۳۷۸ آغاز کرده و پيش از اين کتاب نبض زمان با گزارش های تصويری از ايران، المپيک آتن، عراق، افغانستان و مراسم حج منتشر شده است.


در یک عروسی مدرن در تالش، عروس لباس آبی بر تن دارد

او در ۱۳۸۳ جايزه تک عکس خبری مسابقه کاوه گلستان و جايزه اول مسابقه گفتگو و در ۱۳۷۴ عکس برگزيده سال را به دست آورده و عکاس برگزيده سه دوره جشنواره مطبوعات در سال های ۱۳۷۹- ۱۳۸۰ و ۱۳۸۲ بوده است.

سربخشيان داوری بخش عکاسی مطبوعات جشنواره مطبوعات را در ۱۳۸۳ و داوری مسابقه کاوه گلستان را در ۱۳۸۴ به عهده داشته است.

اين نمايشگاه تا دوازدهم بهمن در گالری ماه مهر ادامه خواهد داشت و در روزهای ۲۶ دی ماه و سوم بهمن با حضور عکاس جلسات نقد و بررسی نمايشگاه در گالری ماه مهر برگزار خواهد شد.

[RedWine]

Persian Wedding Knife Dance

YouTube - Persian Wedding Knife Dance

[Lime_Margarita]

RED SHARAB jan!! biya khanevadam ro happy kon maro bar gir be hamsari!! biya savab kon daste pakam ro bogzar dar dastane mardoneyeh pashmaloyeh iranit azizam!!! injor maghaleh ha nanevis injaaa nemidooni ma dokhtar hayeh irooni janbe in chiza ro nadarim?lol kari nakon azize dele lime ke beram loan begiram khodam ro zire gharze dolat bezaram jahiziyeh begiram haa!!

[RedWine]

بعد از آن كه بله برون برگزار مي شد و جريان عقدو عروسي حتمي مي گرديد طرفين خانواده هاي عروس و داماد به فكر خريد جهاز براي دختر و لوازم عقد كه كلاً بر عهده داماد بود مي افتادند.
معمولاً خواهر شوهر و جاري و عمه شوهر و خاله شوهر از طرف داماد و به همين صورت از طرف عروس به علاوه يكي دو مرد براي خريد انتخاب مي شدند و مادرهاي هيچ يك از دوطرف يعني نه مادر شوهر و نه مادر عروس نمي بايست درين كار دخالت داشته باشند كه سبك بود و دوراز شأن.
براي خريد حتماً تقويم را نگاه مي كردند كه ساعت سعد باشد، قمر در عقرب و تحت الشعاع نباشد اولين خريد كلام الله وآئينه و چراغ (يا شمعدان) بود كه در اولين اقلام خريداري مي شد…پس از آن چادر نماز و سپس لباس (در حدي كه توافق شده بود) و در آخر چادر سياه خريداري مي شد آن وقت به صرافت خريد جواهر مي افتادند.
هرچه قوم داماد چانه مي زد و به اصطلاح باريك مي گرفت، قوم عروس سليقه به خرج مي دادند وجواهرات سنگين و گرانقيمت انتخاب مي كردند… اما به هرحال به توافقي مي رسيدند و خريد خانواده داماد انجام مي گرفت.
از آن سو خانواده عروس سرگرم تهيه جهاز بودند. اغلب خانواده هاي دختردار از همان زمان كه دختر عروسك بازي مي كرد اشيايي را به عنوان جهيزيه آينده دختر مي خريدند و كنار مي گذاشتند، سرويس چايخوري، سرويس غذاخوري، ديك و ديك بر و قابلمه و سماور و قوري، رختخواب و چادرشب، قالي و قاليچه، لگن و اسباب حمام… اما با اين حال براي تكميل جهاز دختر خانواده عروس به دنبال خريد كمبودها بود، لوازم دم دستي مثل جارو و خاك انداز وآتش گردان، باديه و گوشت كوب و… اينها آخرين خريدها بود بعد از بله برون، تا روزي كه جهاز را در طبق مي گذاشتند و طبق كشها به دنبال هم راهي خانه داماد مي شدند در خانه عروس جنب و جوشي برپا بود يكي چرخ خياطي جلويش بود ملحفه، تشك و لحاف را مي دوخت يكي رويه متكا و بالش را مي بريد ديگري در فكر تهيه سفره و كيف قند، كيسه اسپند و لباس توخانه، دستمال و امثال آن بود.
درين كار خيلي دقت و وسواس به خرج مي دادند چرا كه كمبودها موجب سركوفت و سرزنش عروس مي شد.
روزي كه طبق كشها مي آمدند، خانواده عروس سعي مي كرد بار طبقها سبك باشد ولي تعداد طبق كشها بيشتر… چرا كه تعداد طبق كشها نشان از معتبر بودن جهاز دختر درنگاه در و همسايه داشت.
گاهي اوقات در جهاز دختر از يك شئ دو سه مورد پيدا مي شد مثلاً چند دست رختخواب داشتن، چند دست ظرف غذاخوري داشتن… اينها اعتبار جهاز دختر بود.
تشريفات عقد
بعد از خريد عروسي و آمادگي جهاز نوبت به مراسم عقدكنان مي رسيد كه خبرآن از طرف خانواده داماد به خانواده عروس داده مي شد و اين روز و ساعت قطعاً روز و ساعتي مبارك بود و هر دوطرف با ديدن تقويم در آن به توافق رسيده بودند. تهيه وسايل عقد بنابر قرار قبلي (خشكه يا تره) به عهده يكي از طرفين بود. يا خانواده عروس از خانواده داماد مخارج را مي گرفت(خشكه) و خود متعهد تهيه و تدارك وسايل عقد مي شد، يا اين كار را خانواده داماد خود انجام مي دادند.
عقد علي القاعده در خانه عروس انجام مي گرفت و اگر شرايط خانهٌ عروس چندان مساعد نبود به خانهٌ يكي از نزديكان عروس مثل دايي، عمو، عمه يا خاله منتقل مي شد اطاقها راكاملاً جاروب و تميز مي كردند به در و ديوار قاليچه و عكس رونما مي كوبيدند آب حوض را خالي مي كردند و دوباره آب مي بستند، دور حوض گل و گلدان مي چيدند چراغهاي زنبوري را روشن مي كردند و در مسيرمدعوين قرار مي دادند. كوچه را سراسر آب مي پاشيدند و آشغالهاي توي جوي را جمع آوري مي كردند و اگر عقدكنان جاسنگين بود، در حياط و اتاقها ميز و صندلي مي چيدند و بر روي هر ميزي ميوه، شيريني و سيگار و كبريت مي گذاشتند. لدي الورود با ميهمانان با شربت تهيه شده و چاي تازه دم وآماده پذيرايي مي كردند و ليوانها و استكانها پس از جمع كردن از روي ميزها بلافاصله شسته مي شد اگر تهيه وسايل عقد با داماد بود يك روز زودتر طبق كشان وسايل عقد را به خانه عروس مي بردند…

[RedWine]

Persian Wedding - Iranian Wedding Song & Traditions


YouTube - Persian Wedding - Iranian Wedding Song & Traditions

[RedWine]

Nice video clip . Aroosi Daruish (The Singer)


YouTube - Aroosi Daruish (The Singer)(www.MypersianMusi.com)

[DokhtarIrooni]

Nice video clip . Aroosi Daruish (The Singer)


http://www.youtube.com/watch?v=Zi3U8OU0Lz0

bah bah adam gheresh migireh ino mibine :smt050

[RedWine]

YouTube - My Mom and Dad's Wedding