Family

[Rasputin]

A family is a domestic group of people, or a number of domestic groups, typically affiliated by birth or marriage, or by comparable legal relationships including domestic partnership, adoption, surname and in some cases ownership (as was the case in the Roman Empire).

Although many people (including social scientists) have understood familial relationships in terms of "blood," many anthropologists have argued that the notion of "blood" must be understood metaphorically, and in that in many societies family is understood through other concepts rather than "blood."

Article 16(3) of the Universal Declaration of Human Rights says, "The family is the natural and fundamental group unit of society and is entitled to protection by society and the State".

[Rasputin]

Family in the West

The preceding types of families are found in a wide variety of settings, and their specific functions and meanings depend largely on their relationship to other social institutions. Sociologists are especially interested in the function and status of these forms in stratified, especially capitalist, societies.

Non-scholars, especially in the United States and Europe, use the term "nuclear family" to refer to conjugal families. Sociologists distinguish between conjugal families that are relatively independent of the kindreds of the parents and of other families in general, and nuclear families which maintain relatively close ties with their kindreds.

Non-scholars, especially in the United States and Europe, also use the term "extended family". This term has two distinct meanings. First, it is used synonymously with consanguinal family. Second, in societies dominated by the conjugal family, it is used to refer to kindred (an egocentric network of relatives that extends beyond the domestic group) who do not belong to the conjugal family.

These types refer to ideal or normative structures found in particular societies. In any society there is some variation in the actual composition and conception of families. Much sociological, historical and anthropological research is dedicated to understanding this variation, and changes over time in the family form. Thus, some speak of the bourgeois family, a family structure arising out of 16th and 17th century European households, in which the center of the family is a marriage between a man and woman, with strictly defined gender roles. The man typically is responsible for income and support, the woman for home and family matters. In contemporary Europe and the United States, people in academic, political and civil sectors have called attention to single-father-headed households, and families headed by same-sex couples, although academics point out that these forms exist in other societies.

[Rasputin]

Economic function of the family

In a traditional society the family is often supposed to have been the primary economic unit. This role has gradually diminished in modern times and in societies like the United States is much smaller except for certain sectors such as agriculture and a few upper class families. In China the family as an economic unit still plays a strong role in the countryside. However, the relations between the economic role of the family, its socio-economic mode of production and cultural values are highly complex.


Kinship terminology

A kinship terminology is a specific system of familial relationships. The now rather dated anthropologist Louis Henry Morgan argued that kinship terminologies reflect different sets of distinctions. For example, most kinship terminologies distinguish between sexes (this is the difference between a brother and a sister) and between generations (this is the difference between a child and a parent). Moreover, he argued, kinship terminologies distinguish between relatives by blood and marriage (although recently some anthropologists have argued that many societies define kinship in terms other than "blood").

But Morgan also observed that different languages (and thus, societies) organize these distinctions differently. He thus proposed to describe kin terms and terminologies as either descriptive or classificatory. "Descriptive" terms refer to only one type of relationship, while "classificatory" terms refer to many types of relationships. Most kinship terminologies include both descriptive and classificatory terms. For example, in Western societies there is only one way to be related to one's brother (brother = parents' son); thus, in Western society, brother is a descriptive term. But there are many ways to be related to one's cousin (cousin = mother's brother's son, mother's sister's son, father's brother's son, father's sister's son, and so on); thus, in Western society, "cousin" is a classificatory term.

Morgan discovered that what may be a descriptive term in one society can be a classificatory term in another society. For example, in some societies there are many different people that one would call "mother" (the woman of whom one was born, as well as her sister and husband's sister, and also one's father's sister). Moreover, some societies do not lump together relatives that the West classifies together (in other words, in some languages there is no word for cousin because mother's sister's children and father's sister's children are referred to in different terms).

Armed with these different terms, Morgan identified six basic patterns of kinship terminologies:

Hawaiian: the most classificatory; only distinguishes between sex and generation.
Sudanese: the most descriptive; no two relatives are referred to by the same term.
Eskimo: has both classificatory and descriptive terms; in addition to sex and generation, also distinguishes between lineal relatives (who are related directly by a line of descent) and collateral relatives (who are related by blood, but not directly in the line of descent). Lineal relatives have highly descriptive terms, collateral relatives have highly classificatory terms.
Iroquois: has both classificatory and descriptive terms; in addition to sex and generation, also distinguishes between siblings of opposite sexes in the parental generation. Siblings of the same sex are considered blood relatives, but siblings of the opposite sex are considered relatives by marriage. Thus, one's mother's sister is also called mother, and one's father's brother is also called father; however, one's mother's brother is called father-in-law, and one's father's sister is called mother-in-law.
Crow: like Iroquois, but further distinguishes between mother's side and father's side. Relatives on the mother's side of the family have more descriptive terms, and relatives on the father's side have more classificatory terms.
Omaha: like Iroquois, but further distinguishes between mother's side and father's side. Relatives on the mother's side of the family have more classificatory terms, and relatives on the father's side have more descriptive terms.
Societies in different parts of the world and using different languages may share the same basic terminology; in such cases it is very easy to translate the kinship terms of one language into another, although connatations may vary. But it is usually impossible to translate directly the kinship terms of a society that uses one system into the language of a society that uses a different system.

Some languages, such as Chinese, Japanese, and Hungarian, add another dimension to some relations: relative age. There are, e.g., different words for "older brother" and "younger brother". Thus, although Westerners may naturally agree with Morgan that "brother" is descriptive rather than classificatory, speakers of these languages might disagree.

[Rasputin]

[Rasputin]

Shows the relationships and names for various family members.

[donsaeid]

مفهوم شناسى تربيت عاطفى

[donsaeid]

[donsaeid]

[donsaeid]

[donsaeid]

[donsaeid]

حاصل كلام

نكته اساسى در اين گفتار آن است كه مشكلات تربيتى از آن دست نيست كه توسط رشته هاى علمى تثبيت شده اى مانند فلسفه، روان شناسى يا جامعه شناسى قابل حل باشد. در اين وادى، به صورت پيوسته، سؤالاتى مطرح مى شود كه براى پاسخ به آن ها، تلاش افراد متفاوت در رشته هاى گوناگون را مى طلبد. به عنوان مثال، زمانى كه يك فيلسوف جنبه هاى فلسفى يك مشكل تربيتى را بررسى مى كند، مجموعه اى از سؤالات تجربى برايش مطرح مى شود و زمانى كه آن سؤالات را از همتايان خود در روان شناسى مى پرسد، معمولاً اين پاسخ را مى شنود كه در اين زمينه، آزمايش منظمى صورت نگرفته است. در بسيارى موارد، فقدان پژوهش هايى از اين دست را نمى توان به اين واقعيت نسبت داد كه آزمون فرضيه هاى محدود محال است، بلكه بايد گفت بسيارى از سنّت هاى سخت گيرانه در روان شناسى، دانشمندان را از پرداختن به اين بررسى ها نااميد كرده و چنين است كه دست اندركاران تربيتى جهالت نارواى خود درباره كودكان را همچنان ادامه مى دهند و با ذهن كودكان، به گونه اى خطرناك رفتار مى كنند كه كسى حاضر نيست اين خطر را نسبت به بدن آن ها تحمل كند.

حوزه تربيت عاطفى در خور توجه است. به عقيده نويسنده، غالب كارها در اين زمينه ـ به استثناى آثار نويسندگانى از قبيل سولمن (Solomon)، آس (Asch) و مگدا آرنولد ـ توسط دو سنّت رفتارگرايى و تنكردشناختى و تأكيد آن ها بر ترس و خشم به عنوان نمونه هاى عاطفى، به فلج كشانده شده است. مقصود اصلى من در اين مقاله، ترسيم نقشه اى مفهومى از اين محدوده بود كه اميدوارم توانسته باشم دو موضوع را بيان كنم:

1. چه عواملى موجب تفاوت نمودهاى عاطفى مى شود؟

2. اگر قرار باشد به صورت منظّم، مجموعه اى از مشكلات مربوط به اين حوزه بسيار مهم تعليم و تربيت را حل كنيم، به دانستن چه مسائلى نيازمنديم؟

[donsaeid]

رسانه ها و خانواده

ميزان مشاهده تلويزيون توسط افراد ايراني نزديك به چهار ساعت ونيم در روز است. اين ميزان بسيار زياد است ومي تواند به كاهش فضاي گفت وگو ميان اعضاي خانواده گردد. اين روند به افزايش فردگرايي وكاهش جمع گرايي منجر خواهد شد كه عامل مهمي در آسيب ديدن انسجام خانواده قلمداد مي شود.


تاثير وسايل ارتباط جمعي بر پيوندهاي عاطفي درخانواده ها

چكيده

يكي از مولفه هاي خانواده منسجم ، پيوند عاطفي است كه در اثر وجود و استمرار فضاي گفت وگو ، تعاطي افكار و تبادل نظر ميان اعضاي آن شكل مي گيرد. پيوند عاطفي ، خود به عنوان يك عامل انگيزشي موجب ارتقاء انسجام خانواده مي شود و اين سيكل مي تواند همچنان ادامه يابد. براين اساس پيوند عاطفي و انسجام خانواده با يكديگر همبستگي مثبت و بالايي دارند.

عوامل گوناگوني موجب آسيب ديدن پيوند عاطفي خانواده شده و مآلا انسجام آن را به مخاطره مي اندازند. يكي از عوامل اثرگذار بر گسستگي انسجام خانواده ، گسترش رسانه هاي جمعي و استفاده افراطي از آنها مي باشد. رسانه هاي جمعي بويژه رسانه هاي شنيداري وغير متعامل به دليل كاركرد متنوع خود و ايجاد تغييرات پيوسته ، بتدريج جاي ارتباط بين فردي ازنوع چهره به چهره را گرفته وتوانسته اند فضاي انفرادي را بجاي فضاي جمعي و اجتماعي خانواده حاكم كنند ، بطوري كه گسترش تكنيكي رسانه هاي شنيداري و رايانه اي ، ارتباط مستقيمي با فردگرايي ودوري از گروه را نشان مي دهد. دراين مسير ، تعامل فرد با رسانه الكترونيكي وغير احساسي شكل مي گيرد وبه دليل برتري تكنولوژيكي وتجهيز فني ابزارهاي رسانه اي ، نوعي رعب فرهنگي وانفعال شخصيتي درفرد ايجاد مي شود. نتيجه اين مي شود كه افراد خانواده به جاي گفت وگوي صميمي با يكديگر با ابزارهاي الكترونيكي ارتباط برقرار مي كنند ، ارتباطي كه فاقد بارعاطفي واحساسي است. اين آسيب دردو نوع ارتباط ، بيشتر خودرا نشان مي دهد : يكي ارتباط بين فرزندان و والدين ، و ديگري ارتباط بين زن وشوهر.

تجربيات نشان مي دهند كه هراندازه ارتباط ميان فرزندان و والدين وهمچنين ارتباط ميان همسران به دليل تغيير مخاطب كاهش يابد ، فاصله عاطفي وهيجاني وهمچنين فاصله شناختي ميان اعضاء نظام خانواده بيشتر مي شود. آمارهاي رسمي نشان مي دهند كه ميزان مشاهده تلويزيون توسط افراد ايراني نزديك به چهار ساعت ونيم در روز است. اين ميزان بسيار زياد است ومي تواند به كاهش فضاي گفت وگو ميان اعضاي خانواده گردد. اين روند به افزايش فردگرايي وكاهش جمع گرايي منجر خواهد شد كه عامل مهمي در آسيب ديدن انسجام خانواده قلمداد مي شود.

خانواده و گروه

خانواده ، يك گروه پويا ست. گروه تنها مجموعه اي ازافرادنيست ، بلكه نشان دهنده نوع وشكل روابط ميان اعضاي آن نيز هست. گروه را مي توان مجموعه اي ازافراد دانست كه با برقراري ارتباط با يكديگر و انجام كاروفعاليت مشترك ، هدف مشتركي را نيز دنبال مي كنند (بورمان ، 1969، به نقل از فرهنگي ،1382). درتقسيم بندي گروه ها ، خانواده را مي توان جزو گروه هاي كوچك بحساب آورد كه با اندكي تفاوت ، ازقوانين گروههاي بزرگ تبعيت مي كنند. ازمهمترين قواعد اين گروهها تحولي بودن آنهاست.



تحول گروه

گروه به عنوان يك نظام جمعي، همواره درحال تحول وتغيير مي باشد. خانواده نيزكم وبيش ازآغاز شكل گيري خود از مراحلي گذر مي كند. گذرازاين مراحل درجهت هدفمندي نظام (سيستم) مي باشد. هدف اصلي گروه خانواده ، رسيدن به سطحي است كه بتواند ثبات و تداوم خودراحفظ نمايد. اين هدف را مي توان با عنوان انسجام خانواده نام برد كه به آن گروه ، شخصيتي پايدار مي دهد. به عبارت ديگر، انسجام گروه را مي توان به عنوان سطح بالاي گروه (خانواده ) مطرح نمود. وقتي اعضاي گروه بتوانند نيازهاي همديگر را درجهت هدف فردي وجمعي خود تامين نمايند ، درواقع موجد انسجام گروه مي شوند. به عبارتي انسجام گروه به عنوان سطح بالاي تحول ، درگرو مشاركت ، هدفمندي و عملكرد متناسب با تامين تعامل نيازهاي اعضاي گروه مي باشد. براين اساس ، انسجام خانواده را مي توان به عنوان مهمترين مولفه پويايي وحفظ آن قلمدادنمود.



پيوندعاطفي

اگر انسجام گروه به عنوان عامل پايداري خانواده ، طبعا واجد مشخصه هايي خواهد بود كه تضمين كننده شخصيت پايدارگروه مي باشد. در روي آورد روانشناختي ، پيوند عاطفي مشخصه اي است كه فضاي رواني گروه را براي وصول به اهداف تعيين شده وانسجام ، تسهيل مي كند. دليل آن ، وجود نيروي انگيزشي پيوند عاطفي است كه موجب مي شود اعضاي گروه درتامين نيازهاي يكديگر به صورت فعال مشاركت كنند.

پيوند عاطفي به دلايل گوناگوني پديدارشده و گسترش مي يابد. يكي ازمهمترين زمينه هاي ايجاداين پيوند ، وجود زمينه ارتباطات صحيح بين فردي است. اين ارتباط به درستي انجام نمي پذيرد مگرآنكه اعضاي گروه با نوعي تفهيم وتفاهم و درك متقابل با يكديگر تعامل داشته باشند. يكي ازاين عوامل كه ارتقادهنده پيوندعاطفي مي باشد ، گفت وگو است كه عبارت از برقراري ارتباط وتعامل كلامي با يك ياچندنفر مي باشد. درفضاي ارتباطاتي بويژه ارتباطات بين فردي ، گفت و گو صرفا يك رفتارعادي نيست بلكه الگويي است كه فضاي عاطفي وهيجاني حاكم بر مناسبات افراد را شكل مي دهد. گفت وگويي كه واجدمنظورارتباطي وتعامل مي باشد، داراي دومولفه وبه عبارتي داراي دو مهارت مي باشد : يكي ، مهارت گوش دادن وديگري مهارت همدلي. با بهره گيري مناسب ازاين دومهارت مي توان جريان ارتباطي گفت وگو را درجهت تفاهم ودرك متقابل براه انداخت.

گوش دادن ، با شنيدن متفاوت است. شنيدن يك عمل زيستي است كه شامل دريافت يك پيام ازطريق كانالهاي حسي است ، شنيدن ، تنها بخشي ازفرايندگوش دادن است. اما گوش دادن فرايندي است كه عناصري چون دريافت ، درك ، توجه ، معناگذاري وپاسخگويي توسط شنونده را درخود دارد(بركو وهمكاران ،1953، ترجمه دكتر اعرابي وهمكاران ،137. نكته ديگر آن است كه فرايند گوش دادن همواره با ارتباط چشمي همراه است. تجربيات روانشناختي گواه اين يافته مهم هستند كه هنرگوش دادن كه مي تواند كاركرد درمانگري نيزداشته باشد ، به وسيله ارتباط چشمي براه مي افتد. همچنين يافته ها نشان مي دهند كه ارتباط چشمي به عنوان يكي ازمولفه هاي اساسي ايجاد امنيت و توجه مطرح مي شود. وقتي درمناسبات كلامي ، گوش دادن با ارتباط چشمي همراه شود ، طرفين ازيكديگر احساس احترام وتوجه دريافت مي كنند ، واين امر به همدلي ودرك متقابل آنها كمك مي كند. پس گوش دادن بدون ارتباط چشمي ، بكار نمي افتد و به مرتبه شنيدن ، به عنوان يك عمل زيستي ، نزول مي كند. اين دو مولفه را نمي توان ازهم تفكيك نمود. براين اساس ، خانواده هايي كه با يكديگر ارتياط چشمي برقرار وحرفهاي همديگر را خوب گوش مي كنند ، واجد پيوند عميق تري نسبت به خانواده هاي ديگر مي باشند.

همدلي ، فرايند عاطفي شناختي است كه طي آن يك شخص ازعواطف ، احساسات وشناخت طرف ديگر آگاهي مي يابد. برخي آن را به معني تجربه مشترك يك هيجاني در دونفر مي دانند. كارل راجرز ، همدلي را توانايي همراهي فرد بافردي ديگر به جايي كه احساسات آن شخص اورا رهنمون گرديده است ، مي داند ( پورافكاري ، 1373).

وقتي دراثر گفت وگو ، با عنايت به مولفه هاي گوش دادن و همدلي ، پيوندعاطفي درخانواده شكل مي گيرد ، تاثير آن به صورت متقابل ، موجب ارتقاي فضاي گفت و گو و انسجام مي شود واين سيكل همچنان رو به تكامل ادامه مي يابد، مگرآنكه اختلالي در روند تحول گروه بوجود آيد. به پاس استمرار فضاي گفت وگو ، تعاطي افكار و تبادل نظر ميان اعضاي خانواده شكل مي گيرد. براين اساس ، گفت وگو ، پيوند عاطفي و انسجام خانواده ، به عنوان متغيرهايي مطرح مي شوند كه با يكديگر همبستگي مثبت و بالايي دارند و همديگر را تسهيل مي كنند.



آسيبهاي خانواده

درمقابل ، عوامل گوناگوني موجب آسيب ديدن پيوند عاطفي خانواده شده و مآلا انسجام آن را به مخاطره مي اندازند. يكي ازاين عوامل ، عامل تفرد است كه به صورت واگرايي اعضاي خانواده ، عمل مي كند. دردنياي پرشتاب فناوري امروز ، ابزارهايي وجود دارند كه افراد را به صورت انفرادي به خود مشغول كرده وآنهارا از تعامل با ديگران باز مي دارند. رسانه هاي جمعي ازاين دسته ابزارها به شمار مي روند. البته اين موضوع نافي منافع ابزارهاي تكنولوژيكي نيست ، اما نوع بهره برداري غيرفرهنگي ازابزارهاي فني موجب شده است كه كاركرد آنها عمدتا درجهت تقويت فردگرايي سوق پيدا كند. به عبارتي ، اگرجريان فرهنگي شدن ابزارهاي رسانه اي تحقق بيابد ، مضرات آنها به شدت كاهش مي يابد وكاركرد اصلي خودرا پيدا مي كنند. گرچه برخي نظريه ها بيانگر اين مطلب هستند كه ذات ابزارهاي الكترونيكي به دليل استفاده از عنصر تغيير ، نمي تواند موجد آرامش باشند ، بلكه مخل آن مي باشند. برخي ديگر اين نظريه را افراطي و يك سويه مي دانند. البته وارسي اين دو نظريه در اين نوشته مقدورنيست وطرح اين مطلب دراين نوشته براي بيان لزوم رعايت احتياط درجهت استفاده ازابزارهاي رسانه اي مي باشد.

[donsaeid]

[donsaeid]

[donsaeid]