Tweet
داستان عشق بس عجيب است . از آغاز تا کنون فلاسفه و عرفا و همه درباره عشق مطالب گفتند و نوشتند .از ليلی مجنون گرفته تا رومئو و ژوليت داستانهائی از عشقهای فرجام و نافرجام گفته شده ومی شود. به هرکس که قابليت بيان افکارش را دارد بگوئيد از عشق بگو فورا درک واحساسات و استدلالات گوناگونش را بيان می کند.ژ
همه ذرات در شورند از عشق همه افراد منصورند از عشق
و جالب بودن ماجرا در اين است که اگر باز هم از عشق بگوئيم و بنويسيم اين داستان تازگی و طراوتش را دارد.
از تمایلات و وابستگی ها و دلبستگی های بين انسانها گرفته تا ومحو در زيبائی طبيعت و مبهوت در صفات خداوند شدن همه را می توان عشق ناميد .واينکه چه چيز راعشق بناميم بستگی به طرز تفکر ونوع نگرش هر کس دارد .عشق را به سه دسته تقسيم می کنيم : 1-عشق حقيقی و مطلق 2- عشق مجازی 3- عشق کاذب
عشق کاذب
عشق لطيفه ايست قدسی و وديعه ايست الهی که در نهاد آفرينش و بويژه در وجود اشرف آن يعنی آدمی به وديعه گذاشته شده است. حال آن تمايلی که به تعريف عده ای عشق می نامندش به نظر من اصلا عشق نيست ولی باالاجبار ما نام عشق کاذب را روی آن می گذاريم .
عشق کاذب در واقع تمايلات غريزی است که در مخيله افرادی بوجود می آيد که سطح فکری مادی و ظاهر بين دارند . عشق کاذب در پس هوس و تمايلات زود گذر است وبا همان سرعتی که بوجود آمده باهمان سرعت از بين از بين می رود.
عشق هائی که از پی رنگی بود عشق نبود عاقبت نننگی بود
عشق کاذب در نتيجه نبود آگاهی در انسان وتسلط نداشتن بر ذهن بوجود می آيد.
عشقی که زعصمتش جدائی است آن عشق نه شهوت هوائی است
عشق آيينه بلند نور است شهوت ز حساب عشق دور است
در اينباره سعدی می فرمايد :
هرکس که نتوان گفت که صاحبنظراست عشق بازی دگرونفس پرستی دگراست
کسی که در دام اين نوع عشق دچار می شود دچار سطح فکری پايين و کوته بين می شودو از درک بسياری حقايق باز می ماند .
تو شهوت خويش را لقب عشق نهی از شهوت تا عشق , ره بسيار است
عشق مجازی
اولين عامل عشق زيبایی است . وچون زيبایی آشنای فطرت است , ميلی فطری را در دل ايجاد میکند که نتيجه آن محبت و در نهايت عشق است .
عالم مکان عشق وعشق بازی است . عشق واقعی عشق به خداوند است و برای اينکه اين عشق ملموس باشدخداوند عشق مجازی را قرار داد .
آسمانها و زمين و هر چه در آن است از جنس صفات خداوند است . در واقع همه زيباییها وتدبيری که در عالم است بازتاب صفات خداوند است وعالم مجازی است از خود خداوند . و عشق به طبيعت وانسانها عشق به خداوند است . اين عشق, عشق مجازی است.
"زيبایی در وجه خود همانا خداوند است . " حديث نبوی
مثل انگليسی می گويد :" هر کجا زيبایی است در آنجا عشق هم است "
پيامبر نيز می فرمايد:" سه چيز است به چشم نيرو می دهد:نگاه کردن بر سبزه ,آب روان, چهره زيبا"
علی (ع) می فرمايد:"خداوند زيباست وزيبایی را دوست دارد ."
عشق مجازی در واقع تماشای زيبایی است . سپس ديدن چهره خداوند در آن و لذت بردن از آن است که در نهايت غرق در لذت شدن است.
به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست عاشقم بر همه عالم که همه عالم ازاوست
غشق به همه انسانها عشق به خانواده وعشق ميان دو قلب که از پاکی لبريز باشند عشق مجازی است .شرط اين عشق آن است که تمايل به خداوند را در انسان پديد آورد .
يا رب به خدا یی خداييت وانگه به کمال کبرياييت
از عمر من آنچه هست بر جای بر گير و بر عمر ليلی افزای
عشق حقيقی
عشق حقيقی, عشق به خداوند است. و اين عشق در هيچ کس پديد نمیآيد مگر اين که عشق مجازی را به طور کامل درک کرده باشد. وقتی انسان عشق به تمام عالم داشته باشد و در نهايت از اين عشق غرق در روح عالم شود در واقع عشق به صفات و اسماء خداوند داشته و غرق در صفات خداوند می شود و اين نهايت عشق مجازی است. ولی در عشق حقيقی که مختص عده ای خاص است، خود صفات واسماء حجاب می شود. و وقتی شخص از آنها عبور کرد به تماشای محض خداوند می نشيند. خداوندی که در اين مرتبه بری از هر نام وصفت است.
در نهايت بگويم عاشق بودن و محب بودن مهم است نه اينکه معشوق ومحبوب بودن. به همه چيز و همه کس بیهيچ چشمداشتی عشق بورزيد و محبت خود را دريغ نکنيد.
در ازل پرتو حسنت ز تجلي دم زد عشق پيدا شدوآتشبههمه عالم زد
جلوه كرد رخش ديد ملك عشقنداشت عين آتش شدازاين غيرت و بر آدم زد
عقلميخواستكزآنشعله چراغ افروزد برق غيرت بدرخشيدوجهان برهم زد
مدعي خواست كه آيدبه تماشاگهراز دست غيب آمد و برسينه نامحرم زد
حميد علی محمدي
همه ذرات در شورند از عشق همه افراد منصورند از عشق
و جالب بودن ماجرا در اين است که اگر باز هم از عشق بگوئيم و بنويسيم اين داستان تازگی و طراوتش را دارد.
از تمایلات و وابستگی ها و دلبستگی های بين انسانها گرفته تا ومحو در زيبائی طبيعت و مبهوت در صفات خداوند شدن همه را می توان عشق ناميد .واينکه چه چيز راعشق بناميم بستگی به طرز تفکر ونوع نگرش هر کس دارد .عشق را به سه دسته تقسيم می کنيم : 1-عشق حقيقی و مطلق 2- عشق مجازی 3- عشق کاذب
عشق کاذب
عشق لطيفه ايست قدسی و وديعه ايست الهی که در نهاد آفرينش و بويژه در وجود اشرف آن يعنی آدمی به وديعه گذاشته شده است. حال آن تمايلی که به تعريف عده ای عشق می نامندش به نظر من اصلا عشق نيست ولی باالاجبار ما نام عشق کاذب را روی آن می گذاريم .
عشق کاذب در واقع تمايلات غريزی است که در مخيله افرادی بوجود می آيد که سطح فکری مادی و ظاهر بين دارند . عشق کاذب در پس هوس و تمايلات زود گذر است وبا همان سرعتی که بوجود آمده باهمان سرعت از بين از بين می رود.
عشق هائی که از پی رنگی بود عشق نبود عاقبت نننگی بود
عشق کاذب در نتيجه نبود آگاهی در انسان وتسلط نداشتن بر ذهن بوجود می آيد.
عشقی که زعصمتش جدائی است آن عشق نه شهوت هوائی است
عشق آيينه بلند نور است شهوت ز حساب عشق دور است
در اينباره سعدی می فرمايد :
هرکس که نتوان گفت که صاحبنظراست عشق بازی دگرونفس پرستی دگراست
کسی که در دام اين نوع عشق دچار می شود دچار سطح فکری پايين و کوته بين می شودو از درک بسياری حقايق باز می ماند .
تو شهوت خويش را لقب عشق نهی از شهوت تا عشق , ره بسيار است
عشق مجازی
اولين عامل عشق زيبایی است . وچون زيبایی آشنای فطرت است , ميلی فطری را در دل ايجاد میکند که نتيجه آن محبت و در نهايت عشق است .
عالم مکان عشق وعشق بازی است . عشق واقعی عشق به خداوند است و برای اينکه اين عشق ملموس باشدخداوند عشق مجازی را قرار داد .
آسمانها و زمين و هر چه در آن است از جنس صفات خداوند است . در واقع همه زيباییها وتدبيری که در عالم است بازتاب صفات خداوند است وعالم مجازی است از خود خداوند . و عشق به طبيعت وانسانها عشق به خداوند است . اين عشق, عشق مجازی است.
"زيبایی در وجه خود همانا خداوند است . " حديث نبوی
مثل انگليسی می گويد :" هر کجا زيبایی است در آنجا عشق هم است "
پيامبر نيز می فرمايد:" سه چيز است به چشم نيرو می دهد:نگاه کردن بر سبزه ,آب روان, چهره زيبا"
علی (ع) می فرمايد:"خداوند زيباست وزيبایی را دوست دارد ."
عشق مجازی در واقع تماشای زيبایی است . سپس ديدن چهره خداوند در آن و لذت بردن از آن است که در نهايت غرق در لذت شدن است.
به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست عاشقم بر همه عالم که همه عالم ازاوست
غشق به همه انسانها عشق به خانواده وعشق ميان دو قلب که از پاکی لبريز باشند عشق مجازی است .شرط اين عشق آن است که تمايل به خداوند را در انسان پديد آورد .
يا رب به خدا یی خداييت وانگه به کمال کبرياييت
از عمر من آنچه هست بر جای بر گير و بر عمر ليلی افزای
عشق حقيقی
عشق حقيقی, عشق به خداوند است. و اين عشق در هيچ کس پديد نمیآيد مگر اين که عشق مجازی را به طور کامل درک کرده باشد. وقتی انسان عشق به تمام عالم داشته باشد و در نهايت از اين عشق غرق در روح عالم شود در واقع عشق به صفات و اسماء خداوند داشته و غرق در صفات خداوند می شود و اين نهايت عشق مجازی است. ولی در عشق حقيقی که مختص عده ای خاص است، خود صفات واسماء حجاب می شود. و وقتی شخص از آنها عبور کرد به تماشای محض خداوند می نشيند. خداوندی که در اين مرتبه بری از هر نام وصفت است.
در نهايت بگويم عاشق بودن و محب بودن مهم است نه اينکه معشوق ومحبوب بودن. به همه چيز و همه کس بیهيچ چشمداشتی عشق بورزيد و محبت خود را دريغ نکنيد.
در ازل پرتو حسنت ز تجلي دم زد عشق پيدا شدوآتشبههمه عالم زد
جلوه كرد رخش ديد ملك عشقنداشت عين آتش شدازاين غيرت و بر آدم زد
عقلميخواستكزآنشعله چراغ افروزد برق غيرت بدرخشيدوجهان برهم زد
مدعي خواست كه آيدبه تماشاگهراز دست غيب آمد و برسينه نامحرم زد
حميد علی محمدي
(
Comment