2- راه حل دوم این است که همانند کلاسهای دانشکدهها وسط ِ زمین فوتبال به نسبت 2 به 1 همانند تقسیم کردن ارث، یک پردهی یا دیوارهی سراسری بکشید و در هرقسمت یک تیم (طرف بزرگتر تیم مردان و طرف کوچکتر تیم زنان) بطور همزمان بازی را آغاز کنند. دیواره حایل باید تا انتهای سکوها امتداد یافته و هیچگونه روزنهای نداشته باشد. در ضمن دیواره باید اکوستیک و عایق هم باشد که صدای مردان بهیچوجه بگوشِ زنان نرسد. درهای ورودی هم باید مجزا و حفاظت شده باشد. چنانچه توپ مورد استفاده از طرف یکی از تیمها بطرف دیگر افتاد نباید نگران بود. چرا که "دست غیب" برون آید و با انبر مخصوص توپ را بجای اولش برمیگرداند. حسن ِ این پیشنهاد این است که از یک سو لازم نیست رییس جمهور عزیز سنگ روی یخ شده و فرمایشاتش را پس یگیرد و از دیگر سوی، نگرانی آیات عظام و دلشورهی ویرانکننده آنان در حفظ ِ ناموسِ اسلام تا حدی برطرف میشود.
3- اما سومین و آخرین پیشنهاد که در عینِ بیربط بودن ، مرنبط با موضوع هم هست، از گفتهی دوستِ خیرخواهی الهام میگیرم . ایشان گفتند طرحی را باید به مجلس شورای اسلامی برد و تقاضای قید سه فوریت کرد که بدون شک مورد تایید خود مجلس، شورای محترم نگهبان، مجمع تشخیص مصلحت نظام و شخص رهبر نیز قرار خواهد گرفت . اصل طرح تغییر نام ایران. چرا؟ زیرا: نخست این که ایران نام زن است و معقول نیست که کشوری که رهبریت جهان اسلام را بعهد دارد نامش زنانه باشد. دوم این که همین ایران خانم هشت سال مورد تجاوز صدام قرار گرفت. و سوم این که در دوران پهلوی با آمریکا روابط نامشروع داشته است. پس تغییر نام آن ضروری است. نام پیشنهادی آن دوست هم نریمان بود. که هم نر است و هم ایمان دارد! بقیهاش را خود دانید.




Comment