Art News

[Rasputin]

موزه هنرهاى معاصر تهران پس ازيك دوره رونق و تلاش چند ساله، با روى كار آمدن دولت محمود احمدى نژاد و تغيير مديران در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، معاونت هنرى وزارت خانه و مديريت موزه، رويكردى كاملا متفاوت به خود گرفت.

بودجه اين موزه به حداقل رسيد و «تغيير اولويت ها» باعث شد كه روزهاى شلوغ موزه هنرهاى معاصر، جاى خود را به سردى و سكوت بدهد؛ تا جايى كه حتى به جاى نمايش آثار مرتبط با هنرهاى مدرن و معاصر، كه از وظايف اوليه اين موزه بوده و هست، نمايشگاه هايى از هنرهاى سنتى چون خوش نويسى و نگارگرى و فرش در سالن هاى آن به نمايش در آيند.

پس از گشوده شدن بازارهاى بين المللى به روى آثار هنرمندان معاصر ايران و در نتيجه، فروش اين آثار در سطوحى كه در مقياس داخل ايران چشمگير مى نمايد، عده اى از رشد بى رويه قيمت ها در بازار داخل ابراز نگرانى كردند.

به همين دليل، جمشيد حقيقت شناس، رييس انجمن نقاشان، اعلام كرد كه كميته اى براى تعيين قيمت پايه آثار هنرى تشكيل شده است. ولى آيا يك اثر هنرى را مى توان در قالب تعرفه هاى رسمى كنترل كرد؟

اين موضوع تازه اى است كه در ميان هنرمندان و كارشناسان انتقادهاى زيادى برانگيخته است.

محمد ابراهيم جعفرى، نقاش و استاد دانشگاه هنر، و جهانگير كازرونى، مجموعه دار و كارشناس آثار هنرى، هردو در تهران، ميهمانان برنامه جنگ فرهنگى اين هفته « رادیو فردا» بوده اند.

كتاب:

در هفته اى كه گذشت، خبر نشر مجموعه آثار «رسول پرويزى»، نويسنده اى كه آثارش در سى سال گذشته ممنوع الچاپ بوده است، علتى شد تا بخش نقد و بررسى كتاب اين هفته به اين نويسنده اختصاص داشته باشد.

فرج سركوهى، منتقد كتاب و روزنامه نگار، مى گويد رسول پرويزى به جاى شيوه هاى مدرن داستان نويسى پس از هدايت، لحن روايى اش را از شيوه هاى نقالى بر مى گيرد و به توفيقى چشمگير در عرصه داستان نويسى ايران دست مى يابد.

و همه اينها عليرغم آن است كه رسول پرويزى ، اين عضو پيشين حزب توده و سناتور پسين در حكومت محمدرضا شاه پهلوى، در طول سه دهه نوشتن، تنها دو مجموعه قصه كوتاه منتشر كرد: «شلوارهاى وصله دار» و «لولى سرمست».

اين دو مجموعه، هفته گذشته به همراه سه داستان منتشر نشده ديگر از رسول پرويزى، تحت عنوان « قصه هاى رسول» در تهران منتشر شد.

[Rasputin]

http://www.pcworld.com/video/id,673-page,1-bid,0/video.html

[Rasputin]

http://www.pcworld.com/article/3910/computer_art_101.html

[Rasputin]

http://online.wsj.com/article/SB123085742209947813.html?mod=googlenews_wsj

[Rasputin]

http://www.chnpress.com/news/?id=7486&section=2

[Rasputin]

Priska C. Juschka Fine Art is pleased to present The Formulaic Nature of Appearances, new paintings by Iranian born artist Nicky Nodjoumi. By speaking literally and figuratively of two worlds simultaneously, the Western Hemisphere and the Middle East, Nodjoumi evokes individual dialogues against a continuous backdrop of ambiguity, allegory and irony.

Nodjoumi creates large scale oil paintings using a visual narrative that combines Persian metaphors and Iranian iconography with references of Western and foremost American culture and politics. The inherent symbolism of Mullahs and Ayatollahs juxtaposed with that of suit clad Western bureaucrats suggests an extremely delicate balance between and beyond all cultural and sociopolitical boundaries. On his canvases, the struggle against tyranny and domination, both personal and universal, unfolds seemingly in front of the viewer’s eye. Nodjoumi directs a staged scenario, full with connotations, revealing the hypocrisy within our societies - whether in form of ideological or physical exploitation, male supremacy or sexual repression.

In his most recent paintings, Nodjoumi expands into an even more complex landscape - where his characters become synonyms for the conflicts within the constructed equilibrium of power. Invoking the ideas of the Flat Earth Theory that formerly preceded the occidental idea of Enlightenment, Nodjoumi leads the viewer into a world of separations by visually dissecting the composition with dividing lines. The result is a new formation onto the picture plane - Nodjoumi placing his subjects either above ground, suggesting the existing world or below into a nondescript, subterranean space equivalent to the underworld. Analogous to the legendary figure of Orpheus in Greek mythology alluring his audience with his songs and poems - Nodjoumi’s narrative leads through a world full of creatures, hovering above and below ground and similarly leaving an overall sensation of displacement behind. Furthermore, by unveiling the precarious relationship between oppressed and oppressor akin to the Social Pyramids of the ancient pharaohs, Nodjoumi leaves us with a distinct notion of unsettlement - as if nothing has changed ever since societies’ first formation.




Nicky Nodjoumi was born in 1942 in Kermanshah, Iran and currently lives and works in Brooklyn, New York. He earned his B.A. from Tehran University of Fine Arts in Tehran, Iran and his MFA from the City College of New York in 1974. Nodjoumi’s work has been the subject of several national and international solo exhibitions including Seyhon Gallery, Aria Gallery and a 1980 Retrospective at The Tehran Museum of Contemporary Art, in Tehran, Iran. Most recently, Nodjoumi co-curated Ardeshir Mohassess: Art and Satire in Iran with Shirin Neshat at the Asia Society and Museum, New York, NY.

This exhibition to be accompanied by the release of a catalog with an essay written by Shirin Neshat.

GALLERY HOURS: Tuesday – Saturday 11 AM – 6 PM or by appointment.





Priska C. Juschka Fine Art 547 West 27th Street 2nd Floor New York, NY 10001 (between 10th & 11th Ave.) T: 1 212 244 4320 F: 1 212 594 5452 E: gallery@priskajuschkafineart.com

[Rasputin]

http://www.tehranlondon.com/article.php?id=35628

[Rasputin]

Women's art in London
'The Masques of Shahrazad'

An art exhibition to coincide with International Women's Day, brings together the work of 28 prominent female Iranian artists.

[ame]http://www.youtube.com/watch?v=vDFuhDIXS8w[/ame]

[Rasputin]

http://www.youtube.com/watch?v=UeLrmZOlKO8

[Rasputin]

وقتی برای لحظاتی به دور و برت نگاه می کنی، حس می کنی که بر فراز ایران در حال پروازی، آن هم جایی که برخی از ما بیش از یک دهه، دو دهه و شاید سی سال است که از آن دوریم ؛ برفراز دماوند آبی پوش و مه آلود، برفراز دریاچه سفیدپوش مهارلو آکنده در نمک، بر بالای آسمان تپه لوت خاکی رنگ نزدیک همدان، بر روی باغهای آبیاری شده بوسیله قنات در فارس که می توانی بوی آنرا حس کنی...

ما اینجا گالری «لیلا تقی*نیا هلر » در قلب شهر نیویورک است. این گالری شامل ۲۹ عکس هوایی دست چین*شده از آثار گئورگ گرستر (Georg Gerster) در طی سالهای ۱۹۷۶ و ۱۹۷۷ بر فراز آسمان ایران است.

گالری با حضور خود او روز چهارم آوریل افتتاح شد و تا ۲۱ آوریل ادامه خواهد داشت.

اما این تنها دلیل برپایی این نمایشگاه نبود. انتشار کتاب «بهشت گمشده: برفراز ایران» که پس از سی سال برای اولین بار بیش از ۱۵۰ عکس از آثار وی را با موضوع دشت ها، کوهها، رودخانه ها، بناهای تاریخی و باستانی ایران منتشر می کند، نیز بهانه دیگری برای گردهمایی آنانی که به طبیعت و معماری ایران علاقمندند بود، تا کتاب را با امضای عکاس و ویراستار کتاب «مریم زاکس» Maryam Sachs دریافت کنند.


گئورگ گرستر، ۸۱ ساله شهروند سوئیس است

عکس و متن های کتاب تقریبا همه استان های ایران را دربرمی گیرد.

گرستر، ۸۱ ساله شهروند سوئیس است و بیش از ۴۰ سال است که از فراز ۱۱۱ کشور دنیا در شش قاره عکس برداری کرده است.

وی از سال ۱۹۵۶ به عنوان روزنامه نگار آزاد برای روزنامه نوین زوریخ می نویسد. او می گوید: "طبیعت ایران مرا مجذوب خود کرد. من عمیقا به کل فرهنگ، زبان، مذهب، معماری و...آن علاقمند شدم. میان همه این کشورها شیفته طبیعت دو کشور هستم: اتیوپی و ایران."

از او پرسیدم انگیزه*اش برای عکس برداری هوایی چیست؟ کشف جزییات بیشتر ، پاسخ او بود. گستر را در این سفر دکتر هوف Dr. Huff باستان شناس آلمانی همراهی می کرد که طبیعت ایران را می شناخت و به آثار باستانی ایران احاطه کامل داشت.


او ادامه داد: "من در مجموع ده هزار عکس در این مدت برداشته* ام. ما روزی دوبار، صبح و عصر، هربار حدود سه ساعت با هلیکوپتر پرواز می کردیم."

از مشکلات پروژه پرسیدم. او پاسخ داد: "خلبانان ایرانی بودند، یکی از مشکلات ما این بود که نقشه خوانی برایشان دشوار بود. یک بار گم شدیم . یکی از آنها گفت : ما الان در خاک شوروی هستیم. بعد کمی پایین تر آمدیم، من آرم کوکاکولا را دیدم، بعد گفتم نه این نمی تواند شوروی باشد ما در ایران هستیم!"


مسجد شاه اصفهان

گستر حدود ۱۰ هزار عکس از ایران گرفت و ماه مه ۱۹۷۸ ایران را ترک گفت و با انقلاب ایران پروژه وی ناتمام ماند.

دوباره به گالری برگردیم. گستر مشغول امضا است . به ویژه کتاب برای غیر ایرانیان که با بناهای تاریخی و طبیعت ایران آشنایی ندارند بسیار جذاب است. تعداد بازدید کنندگان ایرانی و غیر ایرانی هر لحظه بیشتر می شود. حال تعداد بازدیدکنندگان آنقدر زیاد است که واقعا جای سوزن انداختن نیست. تیم ما در حال ترک گالری است که ناگهان فرح پهلوی، ملکه سابق ایران وارد گالری شد.

او علاقه ویژه ای به فرهنگ و هنر در ایران دارد، در پاسخ این سوال که قرار بود سرانجام این پروژه در ایران چگونه باشد، توضیح داد: "گستر برای من نامه ای نوشت و تقاضای عکسبرداری کرد، من که نمی خواستم تنها وزارت فرهنگ و هنر درگیر باشد دو هلیکوپتر از هواپیمایی ملی ایران را در اختیار او قرار دادم. به هرحال می خواستیم کل کار به صورت کتاب منتشر شود ولی پروژه متوقف شد."




او افزود: "در ژانویه ۲۰۰۵ از مریم زاکس خواستم تا مرا در موزه هنر بوخوم در آلمان که نمایشگاهی در مورد «هنر پرشکوه ایران باستان»در آن برگزار می شد همراهی کند. ما در آنجا چند عکس از ایران دیدیم و من بلافاصله متوجه شدم که اینها عکس های گستر است."

مریم زاکس، ویراستار کتاب می گوید: "ولی پیدا کردن یک ناشر به این سادگی ها نبود، به هر حال من به زوریخ رفتم و حدود ۱۰۰۰ عکس گرستر را مشاهده کردم. برای مثال شهر باستانی فیروزآباد که سال ۱۹۷۶ گرفته شده بود. بازار تبریز در قطع ۲۲ در ۳۰ سانتی متر ، ارگ بم که در سال ۱۹۷۷ عکس برداری شده و بعدها بر اثر زلزله ویران شد. تنگه هرمز با آبهای نیلگون، ۱۹۷۶، طبیعت بکر لرستان. ۱۹۷۶.برفراز انبارهای نفت اهواز در همان سال ، بر آسمان پرسپولیس ۱۹۷۶و صدهاعکس دیگر... ابتدا با یک ناشر آلمانی در مونیخ تماس گرفتم. حدود ۲ سال کار کردیم، همه عکسها، متن ها و شرح عکسها به زبان انگلیسی را آماده کردیم. درست موقع چاپ ناشر آلمانی گفت، من و همکارانم می ترسیم کتابی در مورد ایران منتشر کنیم."


فرح پهلوی میان گئورگ گستر و مریم زاکس



اما مریم نهایتا فیدون پرس (Phaidon Press)، ناشر انگلیسی اخیرا آن را منتشر کرد.

ویژگی کار گرستر در نگاه تیزبینانه او در انتخاب سوژه ها است. خود او عکس نمک خشک شده دریاجه مهارلو را تصویر مورد علاقه*اش می داند و می گوید این تصویر یک هنر واقعی و طبیعی است. نمکی که بر اثر گرمای تابستان از دریاچه بالا می آیدو از بالا آثار رفت و آمد بر روی این نمک مثل یک نقاشی آبستره سیاه و سفید است.

از دیگر ویژگی کار او انتخاب به موقع زمان تابش نور و ایجاد توازن بین سایه و نور است. برای مثال حرم امام رضا در مشهد که درسال ۱۹۷۷ عکس برداری شده، زاویه تابش نور خورشید این احساس را ایجاد می کند که شب است و پروژکتور به آن تابیده، با اینکه کل عکس ها در نور روز گرفته شده است.

[Rasputin]

حراج آثار هنري مدرن و معاصر کريستي 20 روز ديگر با حضور آثار هنري ايرانيان چکش مي خورد. حراج کريستي که يکي از معتبرترين برنامه هاي فروش آثار هنري در جهان محسوب مي شود هر سال مقارن با ارديبهشت ماه غير از لندن

- مکان اصلي حراج- در خاورميانه نيز برگزار مي شود. در کريستي خاورميانه به طور معمول بيشترين آثار به هنرمندان ايراني اختصاص دارد که اين بار نيز 54 اثر از ايران در اين حراج چوب حراج خواهد خورد. بالاترين قيمت پايه اين دوره از کريستي خاورميانه به تابلوي نقاشي از سهراب سپهري شاعر و نقاش معاصر ايراني تعلق دارد. قيمت پايه اين تابلو از سري نقاشي هاي سپهري با موضوع درخت 150 تا 200 هزار دلار تعيين شده است. بعيد به نظر مي رسد با توجه به سابقه فروش آثار در کريستي قيمت آثار در بالاترين حد به ميليون دلار برسد. پيش از اين در کريستي مجسمه پرسپوليس پرويز تناولي با مبلغي حدود دو ميليون دلار فروخته شد که بالاترين رقم فروش آثار ايراني ها در اين حراج محسوب مي شود.

اما در رديف فروش آثار که در پايگاه اينترنتي کريستي اعلام شده اثري ديگر از سهراب سپهري نيز با قيمت 150 تا 200 هزار دلار تعيين شده است. حسين زنده رودي نقاش ايراني نيز با چند اثر در اين حراج حضور دارد. يک اثر از او 150 تا 200 هزار دلار و اثر ديگرش 60 تا 80 هزار دلار تعيين شده است.

پرويز تناولي مجسمه ساز بنام ايراني که رکورددار فروش آثار در کريستي خاورميانه است نيز با چند اثر در فهرست فروش آثار قرار گرفته است. گران ترين قيمتي که براي يک اثر از او تعيين شده 120 تا 180 هزار دلار است که احتمالاً بار ديگر در فروش نهايي به بالاترين رقم ها دست پيدا خواهد کرد.

آثار نقاشي - خط محمد احصايي نيز همچون سال هاي گذشته در فهرست کريستي قرار دارد. تابلوي «يک خوشه نرگس» او با قيمت 120 تا 180 هزار دلار چکش حراج خواهد خورد. از ديگر هنرمندان ايراني حاضر در اين دوره از حراج کريستي مي توان به ابوالقاسم سعيدي نقاش، نصرالله افجه يي هنرمند خط - نقاشي، منير فرمانفرماييان، فرامرز پيلارام، آيدين آغداشلو نيز اشاره کرد. قيمت آثار اين هنرمندان ميان 40 تا 120 هزار دلار متغير است. اما دو عکس از عباس کيارستمي نيز در کريستي حضور دارد. يکي از عکس ها از مجموعه تک درخت ها است و عکس ديگر او پنجره يي به زندگي نام دارد. در کنار اين نام ها البته نام هاي ديگري چون پرويز کلانتري، صادق تيرافکن، هوشنگ پزشک نيا، رضا درخشاني، بهمن محصص، فرح اصولي، غلامحسين نامي و... با آثارشان در کريستي حضور دارند.

عباس کوثري عکاس نيز با يک عکس در کريستي حضور خواهد يافت.

اين نخستين حراج در سال نو خورشيدي است که ايراني ها در آن حضور دارند. حراج بعدي حدود دو ماه ديگر در لندن برگزار خواهد شد.

يک اثر براي حضور در حراج کريستي بايد مولفه هاي ويژه يي داشته باشد. اثر انتخاب شده بايد معاصر بوده و متعلق به يکي از هنرمندان باسابقه و شناخته شده هر کشور باشد. نحوه انتخاب آثار نيز در حرفه يي ترين شکل رجوع به مجموعه دارهاست. خيلي کم اتفاق مي افتد که مسوولان حراج به طور مستقيم با صاحب اثر مذاکره کنند. در بيشتر مواقع نيز اين مجموعه دارها هستند که با اعلام مالکيت آثار هنري به حراج آن را به عرضه مي گذارند. پايين ترين قيمت در کريستي پنج هزار دلار است.

[Rasputin]

از پیکاسو تا براک، از ون گوگ تا ماتیس و از رنوار و گوگن و مگریت تا خوان میرو و اندی وارهول و جکسون پالاک و ده*ها نام و شاهکار دیگر هنری را می توان یک*جا دراین*جا یافت: گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران.

این گنجینه* -که در ۳۰ سال گذشته تنها هرازگاهی تعدادی از آثار آن برای مدتی در سالن*های موزه هنرهای معاصر به نمایش در آمده- همیشه تحسین همگان را برانگیخته* است.

این آثار که تمامی آن در سال*های پیش از انقلاب به ایران راه یافتند، اغلب با تلاش فرح پهلوی، آخرین ملکه ایران، بود که ازحراجی*های لندن و نیویورک و سایر نقاط جهان خریداری شد. برخی از این آثار نیز از سوی سران کشورهای جهان، به خانواده سلطنتی ایران هدیه شد.


اثری از ماکس ارنست، نقاش آلمانی در موزه هنرهای معاصر تهران

تابلوهایی که در زمان خود نیز اگرچه بسیار ارزشمند بودند اما گذر زمان بر ارزش آن*ها افزوده است؛ تنها یک تابلوی این گنجینه از جکسون پالاک از سوی شرکت*های بین*المللی بیمه، تا ۱۲۰ میلیون دلار و مجموعه این کلکسیون چندین میلیارد دلار قیمت گذاری شده است.

شاید به همین دلیل است که تاکنون هیچ شرکت بیمه*ای در جهان به تنهایی قادر به بیمه کردن آثار این گنجینه نبوده است.

به گفته دکتر جهانگیر کازرونی، کارشناس هنری در تهران، گرداوری نسبتا تدریجی چنین گنجینه*ای بود که فکر ساختن موزه هنرهای معاصر را به ذهن مسئولان وقت آورد: «علت اینکه موزه هنرهای معاصر در آن سال*ها شکل گرفت، به دلیل مجموعه ای بود که از هنر معاصر دنیا خریداری شده بود، به طوری که [این گنجینه] یکی از بزرگ*ترین مجموعه*های منتخب از هنرهای تجسمی آمریکا و اروپا است که یک*جا جمع شده است».


اثری از نقاش روس واسیلی کاندینسکی در موزه هنرهای معاصر تهران
جهانگیر کازرونی که خود مجموعه*دار و صاحب گالری آثار هنری در تهران است، می افزاید: «قرار بود در کنار اینکه این مجموعه [برای مردم ایران] به نمایش گذاشته می*شود، اقداماتی هم درباره هنر معاصر ایران انجام شود و آثار ایرانی نیز در این موزه به معرض نمایش درآید.»

در سال*های پس از انقلاب ، آن بخش از آثار هنری که از کاخ*های خاندان سلطنتی و یا سایر سران حکومت پیشین به جای ماند و از وقایع دوران انقلاب -چون سرقت در ماه*های اول انقلاب، فروش یکجا در کنار مبلمان و وسایل لوکس و تزئینی توقیف شده از منازل وابستگان حکومت پیشین یا مصادره* و یا خروج از کشور- جان به در برد، نیز به تدریج به این گنجینه اضافه شد.

اگرچه از سرنوشت این موزه تا سال*های دولت محمد خاتمی هیچ خبر تائید شده*ای در دست نبود، اما از اواسط دهه ۷۰ خورشیدی و با جان گرفتن موزه هنرهای معاصر تهران، آثارموجود در این موزه نیز در مسیر تبادلات فرهنگی، چند باری به موزه*های بزرگ جهان فرستاده شدند و به نمایش در آمدند.


اثری از پابلو پیکاسو، نقاش اسپانیایی، در موزه هنرهای معاصر تهران
همین تبادلات توجه موزه*های بزرگ جهان را به گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران جلب کرد.

دیری نگذشت که از سوییس تا اسپانیا و از فرانسه تا ایتالیا و حتی موزه*های مهم آمریکا، همه خواستار امانت گرفتن این آثارشدند و از این رهگذر، آثار مهمی نیز به موزه هنرهای معاصرتهران برای نمایش عمومی امانت داده شد.

پس از آن بود که این مجموعه در گزارش*های منتشر شده در برخی نشریات معتبر جهان به عنوان یکی از پنج تا ۱۰ کلکسیون اول دنیا و البته بهترین و ارزشمندترین مجموعه هنری در خاورمیانه، شناسایی شد.

با این حال در سال*های اخیر ، کمتر به این گنجینه پرداخته شده است. اما مسئولان این موزه در اعلام برنامه*های ماه آینده خود ، خبر از نمایش این آثار داده*اند؛ نمایشگاهی که بر اساس این خبر متشکل از ۱۲۰ یا ۱۵۰ اثر منحصر به فرد از آثار گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران خواهد بود.

[Rasputin]

http://www.radiofarda.com/content/f3...i/1620692.html

[Rasputin]

موزۀ ویکتوریا و آلبرت لندن، به تازگی کنفرانسی به نام “Patterns of Perfection” یا "انگاره های کمال" برگزار کرد که در آن ۱۲هنرپژوه، از جمله دو ایرانی دکتر لیلا دیبا و دکتر هادی مکتبی حضور داشتند و با ایراد مقالاتی به بحث و گفتگو درباره طراحی و بافت پارچه های ایرانی و منسوجات دورۀ قاجار و همچنین تأثیر متقابل طرح های ایرانی و طرح های بریتانیایی پرداختند.

در موزۀ ویکتوریا و آلبرت مجموعه ای غنی از فرش ایرانی و منسوجات دوره صفوی و قاجار نگهداری می شود. "فرش اردبیل" که در زمان شاه طهماسب بافته شده و عنوان "معروفترین فرش جهان" را به خود اختصاص داده نیز از اشیاء منحصر به فرد این موزه محسوب می شود.

اما آنچه انگیزۀ برگزاری این کنفرانس دو روزه بود، وجود مجموعۀ نفیسی از منسوجات دورۀ قاجار است که به تازگی موزۀ ویکتوریا و آلبرت اقدام به دسته بندی و فهرست نگاری آن نموده است.

"جنیفر ویردن" مجری اصلی این طرح می گوید: در ماه ژوئیۀ ۲۰۰۸(تیرماه ۱۳۸۷) من و همکارم "دکتر پاتریشیا بیکر" این پروژه را آغاز کردیم. ما توانستیم حدود ۷۰۰ طرح متعلق به دوره قاجار را دسته بندی کنیم، اما متاسفانه، پاتریشیا بیکر سال گذشته درگذشت. بعد از آن، کار را با "فریبا تامپسون" که یک پژوهشگر ایرانی است، ادامه دادم و دسته بندی ۲۰۰ طرح باقی مانده را به یاری او به پایان رساندم.

خانم تامپسون در ادامه به وارد کردن این اطلاعات برروی پایگاه اطلاع رسانی موزه پرداخت و من تألیف کتابی را در این باره آغاز کرده ام. این کتاب که حدود ۲۰۰عکس رنگی به همراه متن های وابسته را شامل می شود، تا سال ۲۰۱۰ منتشر خواهد شد و به معرفی منسوجات دورۀ قاجار که در موزۀ ویکتوریا و آلبرت نگهداری می شود، می پردازد".

بخشی از هزینۀ این پروژه توسط "بیناد میراث ایران" (Iran Heritage Foundation) تأمین شده است، اما یکی از عوامل مهم موفقیت این پروژه، همکاری صمیمانه مسئولین و کارمندان موزه بوده است.

جنیفر ویردن می افزاید، برگزاری این کنفرانس ایدۀ پاتریشیا بیکر بود. او معتقد بود که برپایی چنین کنفرانسی نه تنها باعث معرفی این پروژه می شود، بلکه گفتگو با پژوهشگران و متخصصان شرکت کننده در کنفرانس می تواند ابهامات موجود در نتایج این پژوهش را رفع کند.

او متعقد است، اگر این کنفرانس فقط به توضیح منسوجات ایران درزمان قاجار و آنچه در موزه وجود دارد، می پرداخت، افراد کمی را جذب می کرد. به همین علت بخشی از این کنفرانس را به شرح و چگونگی تأثیر متقابل منسوجات ایران و بریتانیا اختصاص دادیم.

وی از این که این کنفرانس برای اولین بار در لندن درباره بافته های دوره قاجار برگزار شده و توانسته حدود ۱۶۰ شرکت کننده علاقمند را به خود جذب کنند، خوشحال است و می گوید، امیدوارم افراد شرکت کننده در این گردهمایی متوجه شده باشند که بخشی از طرح های موجود در بریتانیا از منسوجات ایرانی تأثیر و الهام گرفته است.

جنیفر ویردن که علاقمندی خاصی به طرح و نقشه های ایران دارد منسوجات موجود در موزۀ ویکتوریا و آلبرت لندن را به نوک کوه یخی تشبیه می کند. او می گوید، آن چه در این موزه در معرض دید عموم قرار گرفته، تنها بخش کوچکی از بافته های موجود درموزه است، اما اشخاص علاقمند می توانند با تعیین وقت قبلی و مراجعه به انبارهای موزه از این مجموعۀ بی نظیر دیدن کنند.

او تألیف و انتشار کتاب منسوجات دورۀ قاجار را راهنمایی برای معرفی بافته های موجود در موزۀ ویکتوریا و آلبرت جهت تحقیق و مطالعه علاقه مندان می داند.

موزۀ ویکتوریا و آلبرت در سال ۱۸۵۲ با نام موزۀ "کنزینگتون" تأسیس شد. در سال ۱۸۹۹ این موزه به افتخار خانوادۀ سلطنتی آن زمان به نام ویکتوریا و آلبرت تغییر نام داد. این موزه که به اختصار V&A نیزنامیده می شود، آثار قدیمی بسیاری ازکشور های دنیا، از آسیای جنوبی و چین تا خاورمیانه و کشورهای اسلامی، همچنین آثار هنرمندان اروپایی و جواهرات سلطنتی ملکۀ بریتانیا را در خود نگهداری می کند و گاه به نمایش می گذارد.

[Rasputin]

http://zamaaneh.com/news/2008/10/post_6845.html