Marjane Satrapi

[Rasputin]

TEHRAN, Iran - Iran protested the Cannes Film Festival screening of "Persepolis," an animated adaptation of Marjane Satrapi's graphic novel about growing up in Iran after the Islamic revolution, a semiofficial news agency reported Sunday.

The film is competing for the festival's top prize, the Palme d'Or, and has its official screening on Wednesday.

A letter of protest was sent to the French Embassy in Tehran by the Iran Farabi Foundation, a government-affiliated body in charge of festivals in Iran, according to the ISNA news agency, which provided the text of the letter.

"This year the Cannes Film Festival, in an unconventional and unsuitable act, has chosen a movie about Iran that has presented an unrealistic face of the achievements and results of the glorious Islamic Revolution in some of its parts," the letter read.

The letter said the inclusion of the film would damage the reputation of the festival. Cannes organizers said they had no immediate comment.

ISNA did not indicate when the letter was sent but did report that Iranian authorities had not yet received a response.

Attempts to contact officials at the French Embassy in Tehran on Sunday went unanswered.

Earlier this year, the hit American movie "300" angered Iranians who said the Greeks-vs-Persians action flick insulted their ancient culture and provokes animosity against Iran. The film was seen as an attack on Persian history, a source of pride for Iranians across the political spectrum, including critics of the current Islamic government.

[donsaeid]

[Rasputin]

واكنش كارگردان پرسپوليس به اعتراض ايران

كارگردان انيميشن "پرسپوليس" در واكنش به اعتراض ايران به اين فيلم مدعي شد به هيچ وجه يك فيلم سياسي نساخته*است، بلكه فيلمش تنها درباره خانواده و اهميت خانواده است.

به گزارش فارس به نقل از خبرگزاري فرانسه، فيلم ضد ايراني «پرسپوليس» از جمله 22 فيلم شركت كننده در اين دوره از رقابت*هاي كن امروز به نمايش درآمد.

«ساتراپي» كه هم اكنون در كن به سر مي*برد در مصاحبه با خبرگزاري فرانسه گفت: اين فيلم به هيچ وجه يك فيلم سياسي نيست، بلكه تنها يك فيلم درباره خانواده من و اهميت خانواده است.

وي افزود: اين يك فيلم انساني و بشر دوستانه است نه يك فيلم سياسي.

«ساتراپي»در اظهار نظري گفت: من حقيقتا يك انسان دموكرات معتقد به گفتمانم، متاسفانه در عصر حاضر بشر اين ارزش را از دست داده ولي امروز به طور ويژه به آن نيازمنديم.

«ساتراپي» در پايان در پاسخ به اين سوال كه چرا براي فيلم خود از تصاوير سياه و سفيد استفاده كرده است، گفت: به نظر من اين مطلب كمك مي*كند تا هركس بتواند با آن ارتباط برقرار كند خواه در چين باشد خواه در شيلي يا كره. اين يك داستان جهاني است.

وي در مصاحبه*اي ديگر با روزنامه «هرالد تريبون» همچنين گفت: گرچه كتاب*هاي من بيشتر در آمريكا منتشر شده*اند ولي احساس مي*كردم كه در فرانسه بهتر مي*توانم اين پروژه را تحت كنترل خود بگيرم.

ساتراپي بدون توضيح درباره تاثير مخرب فيلمش بر افكار عمومي غرب درباره ايران، درباره ساخت «پرسپوليس» در هاليوود گفت: نسبت به هاليوود ترديد داشتم و فكر كردم كه ممكن است كه آنها از پروژه من يك «بدون دخترم هرگز» ديگري بسازند، فيلمي كه در آن ايرانيان را انسان*هايي ديوانه معرفي كرده بودند.

وي درباره ارتباط خود با مردم فرانسه گفت: من نتوانسته*ام ارتباط چندان راحتي با مردم فرانسه برقرار كنم آنها هميشه فكر مي*كنند كه همه چيز را مي*دانند ولي آنها هميشه حقيقت را نمي*دانند.

[Rasputin]

Satrapi blasts Iran's 'Persepolis' protest

Forget the battle of Thermopylae. Iranian film execs are staging their own battle of "Persepolis." Farabi Cinema Foundation, the country's government-affiliated film org, sent a letter of protest to the French cultural attache in Tehran about the film's selection in Cannes ahead of its official screening in competish.
Animated pic is based on Marjane Satrapi's best-selling graphic novels about a young girl growing up in Tehran around the time of the Iranian revolution. In the letter Farabi managing director Alireza Rezadad accused "Persepolis" of presenting "an unreal picture of the outcomes and achievements of the Islamic revolution."

Satrapi, who co-helmed pic along with Vincent Paronnaud, faced down some heated questioning at the Wednesday press confab over the affair from irate Iranian journalists, one of whom quizzed her openly about why she was refusing to speak to the Iranian press.

"That is not the problem. I simply didn't want to nourish this dispute," responded Satrapi. "It has blown up out of proportion and I don't want to add fuel to the fire. I accept criticism. I believe in freedom of expression and speech."

Satrapi was backed up by exec producer Kathleen Kennedy, who has helped secure U.S. distribution for pic through Sony Pictures Classics.

"That a country like Iran is defined by extremism in the U.S. is unfair," Kennedy said. "Marjane has opened up a channel of communication."

The brouhaha over "Persepolis" has been exacerbated by the total lack of Iranian pics in official selection for the second year running. While Satrapi's tale is based in Iran and the dialogue is almost entirely in Farsi, pic is technically listed as a French production thanks to coin from Gaul-based 2.4.7 Films. Dreamachine is handling international sales.

The furor over WB's "300" earlier this year -- when an online petition protesting the depiction of Persians at the Battle of Thermopylae as deformed monsters garnered tens of thousands of signatures worldwide -- has also left some in the Iranian film biz feeling touchy.

"The letter was actually about the lack of Iranian films in Cannes," said Amir Esfandiari, Farabi's head of international affairs. "If they're going to select a film against Iran, we can protest why the festival committee didn't select a film from Iran itself."

Opinion was divided among some other Iranian execs, though.

"I believe 'Persepolis' is a good movie and if I was a member of the selection committee I would have chosen it as well," said one leading Iranian producer who insisted on anonymity. "As for the Iranian films, the quality of films has not been that high this year. However, we cannot deny that every film festival, whether its Cannes or Tehran's Fajr, has its own policies and these can be influenced by politics."

Away from the politics, Satrapi disclosed an English-language version of "Persepolis" is being prepped ahead of its U.S. release. Catherine Deneuve will return to voice the mother, with Gena Rowlands and Satrapi herself providing the voice of the grandmother and little girl, respectively.

[Rasputin]

Marjane Satrapi, Mastroianni and Vincent Paronnaud at CANNES film festival.

[donsaeid]

[Rasputin]

ساتراپی: پرسپوليس خواهان صلح و عشق است

مرجان ساتراپی روز چهارشنبه دوم خرداد در واکنش به اعتراض معاونت سينمايی وزارت ارشاد اسلامی به گنجاندن فيلم انيمیشن پرسپوليس در بخش مسابقه فستيوال کن در فرانسه و همزمان با نمایش این فیلم گفت پرسپولیس «خواهان صلح و عشق» است.

مرجان ساتراپی درباره فيلم پرسپوليس به خبرگزاری فرانسه گفت:«اين فيلم داستانی درباره زندگی است. فيلمی که خواهان عشق و صلح است. بعد از اين که شما فيلم را ببينيد ديگرتمايلی به جنگ و انقلاب نخواهيد داشت».

مرجان ساتراپی می گوید بعد از اين که شما پرسپولیس را ببينيد ديگرتمايلی به جنگ و انقلاب نخواهيد داشت «پرسپولیس» روز چهارشنبه در بخش نمايش ويژه برای دست اندرکاران مطبوعات به روی پرده رفت که با کف زدن های بسيار مورد تشويق قرار گرفت.

پیشتر، معاونت سينمايی وزارت ارشاد اسلامی ايران روز يکشنبه به نمايش «پرسپوليس» در فستيوال کن اعتراض کرد. در بيانيه اين وزارت خانه آمده است: «مديريت امور بين الملل بنياد سينمايی فارابی که مسئوليت حمايت از بين الملل سينمای ايران را عهده دار است، يک ماه پيش، پس از اطلاع از انتخاب فيلم انيميشن «پرسپوليس» در جشنواره فيلم کن ، مراتب اعتراض شديد مديريت سينمای کشور در خصوص انتخاب و نمايش اين فيلم در جشنواره مذکور را به صورت کتبی با امضای مديرعامل بنياد سينمايی فارابی به رايزن فرهنگی دولت فرانسه در ايران منعکس نموده است».

در همین زمینه، مديرعامل مديرعامل بنياد سينمايی فارابی در بخشی از اعتراض به به تصميم فستيوال کن مبنی بر انتخاب «پرسپوليس»در بخش مسابقه، آن را« اقدامی غير متعارف و نامتناسب و برخلاف شعار آزادنگری و آزادانديشی» دانسته بود.

خانم ساتراپی در واکنش به اظهارات مقام های رسمی ايران عليه «پرسپوليس» گفت پرسپوليس يک فيلم سياسی نيست، بلکه فيلمی جهانی است و روايت هايی را بيان می کند که هر روز در نقطه ای از دنيا اتفاق می افتد.

مرجان ساتراپی، نويسنده مقيم پاريس، پنج سال پيش يا انتشار اولين کتاب کميک استريپ «پرسپوليس» که در واقع بيوگرافی تصويری نويسنده است، به شهرت جهانی رسيد.

فيلم انيمشن پرسپوليس بر مبنای کتاب «پرسپوليس»، ساخته شده است. داستان از دوران بچگی نويسنده که متولد شهر رشت است شروع می شود. در بخش های نخستين کتاب، داستان انقلاب و تغييرات سياسی و اجتماعی ناشی از آن و جنگ هشت ساله ايران و عراق، از ديدگاه «مرجان کودک» بازگو می شود.

خانم ساتراپی درباره «پرسپوليس» با اشاره به اين نکته که تندترين واکنش ها به فيلم پرسپوليس نه از طرف پاسداران انقلاب که از طرف او مطرح شده، گفت:« فيلم درباره صادق بودن با خود است، درباره انسانيت است».

نویسنده و کارگردان پرسپولیس گفته است که قصد ندارد که به سرزمین که به آن عشق می ورزد سفر کند چرا که بر ایران قانون حکومت نمی کند.

از ديگر کتاب های مرجان ستراپی می توان به «گلدوزی ها» اشاره کرد که نويسنده به موضوعاتی که در ايران «تابو» هستند، پرداخته است.

[abadani69]

در زماني که دولت ايران بر سر برنامه هسته اي خود در بن بست غرب گرفتار آمده است، کارگردان فيلم پرسپوليس مي گويد فيلم او يادآور اين نکته است که ايرانيان درست مانند ساير اعضاي بشر هستند.

مرجان ساتراپي در مصاحبه اي در کافه اي در شهر ساحلي کن فرانسه گفت: "آنچه ما مي خواستيم بگوييم اين است که اگر اين آدم ها شما را مي ترسانند، دقيق تر نگاه کنيد: آنها پدر مادر دارند، آنها معشوق دارند، اميد دارند، قصه دارند. تنها تفاوت واقعي در اين دنيا ميان احمق ها و غير احمق هاست."

ساتراپي مي گويد فيلم او در مورد يک نوجوان عادي است که پس از انقلاب اسلامي 1979 تازه به بلوغ مي رسد. اين فيلم برگرفته از رمان هاي مشهور تصويري اواست. پرسپوليس که اولين فيلم کارگرداني شده توسط ساتراپي است، کانديداي جايزه برتر جشنواره فيلم کن است.

ساتراپي مي گويد: "پرسپوليس درست همان اندازه که فيلمي در مورد بلوغ است، يک فيلم طنز در مورد غلبه بر ترس هايي چون سرکوبگري دولت تندروي ايران و بمباران دائمي جنگ ايران و عراق است."

مقامات ايران با ارسال نامه اي به سفارت فرانسه در تهران، در مورد حضور اين فيلم در جشنواره کن اعتراض کردند. در اين نامه آمده است: "بعضي از بخش هاي پرسپوليس چهره غيرواقعي دستاوردها و نتايج انقلاب شکوهمند اسلامي را نشان مي دهد."

اما ساتراپي مي گويد: "من هيچ نظري ندارم جزء اينکه مي گويم فيلم را ببينيد. من هرگونه انتقاد، اعتراض و نقطه نظري را مي پذيرم. نگرش تک بعدي هيچوقت خوب نيست، حتي اگر مال خودتان باشد."

وينسنت پارانود هنرمند و نقاش کتاب هاي مصور و همکار کارگردان ساتراپي در اين فيلم مي گويد: "ساتراپي نه ديدگاه يک مورخ، بلکه يک ديدگاه شخصي دارد. به اين خاطر است که ما اينقدر جذب داستان مي شويم."

پرسپوليس که يک انيميشن سياه و سفيد تخيلي است، با مرجانه که يک بچه استثنايي است و گفتگوهاي خيالي با خدا و کارل مارکس دارد، آغاز مي شود. او در عالم خيال خود را يک پيامبر مي بيند و به روزي فکر مي کند که "آنقدر بزرگ شده است که پاهايش را بتراشد."

والدينش [که کاترين دنوو و سيمون اکبريان به جاي انيمشن آنها سخن گفته اند] در تظاهرات مردمي که شاه سرکوبگر را سرنگون کرد، دستگير مي شوند. ناگهان زندانيان سياسي از جمله دايي مرجانه از زندان آزاد مي شوند. قصه هاي پرواز دايي به اتحاد جماهير شوروي و دستگيري او در راه بازگشت به ايران مرجانه را تحت تأثير قرار مي دهد.

اما اين اميد خيلي طول نمي کشد. وقتي رژيم اسلامي به قدرت مي رسد، مدرسه مرجانه مي خواهد که دخترها روسري به سر کنند. مهماني هاي والدينش در حالي مخفي برگزار مي شود که همه مهمان ها مشروبي را مي نوشند که از انگور له شده داخل وان حمام درست شده است. دايي او دوباره زنداني مي شود و مرجانه در يک صحنه دلخراش او را ملاقات مي کند.

مرجانه مثل يک نوجوان عادي طغيان مي کند. او ژاکتي را که روي آن نوشته است "پانک نمرده است" با يک روسري به تن مي کند. وقتي به بازار سياه مي رود تا سي دي بخرد، دست فروش ها نوارها را زير کت هايشان پنهان مي کنند و اسم سي دي هاي خواننده اي به نام "مايکل جکسون" را جار مي زنند که هرگز به آهنگ هايش گوش نکرده اند.

در نهايت پدر و مادر مرجانه که نگران امنيت دختر بي پروايشان هستند، او را به مدرسه اي در وين مي فرستند و اين صحنه از فيلم با دلشکستگي مرجانه توسط يک اتريشي متقلب تمام مي شود.

ساتراپي که اکنون 37 ساله است، بالاخره به فرانسه نقل مکان کرد، به مدرسه هنر رفت و چهار جلد پرسپوليس را نگاشت. به رغم همه مشکلات زندگي در ايران، او اندوه همه يادگار هايي را مي خورد که در ايران به جا گذاشته است.

در فيلم پرسپوليس مرجانه در حاليکه گريه مي کند، سيگار مي کشد و هواپيماهايي را که عازم تهران هستند، تماشا مي کند و يک روز را در فرودگاه اورلي پاريس به سر مي برد.

[abadani69]

سرانجام فیلم جنجالی 'پرسپولیس' که ایرانيان هوادار دولت به مخالفت شديد با نمايش آن در فستیوال کن دست زده بودند، سازنده خود مرجانه ساتراپی را در هنگام توزيع جوايز شصتمين جشنواره کن به بالای سن برد تا به عنوان فیلمسازی از فرانسه، جایزه ویژه هیئت داوران شصتمین جشنواره فیلم کن را به طور مشترک با کارگردان مکزیکی به دست آورد. و همان جا اعلام داشت که اين جايزه را به ايرانيان تقديم می کند.

اولین کار سینمایی خانم ساتراپی با همکاری ونسان پارونو، ساخته شده و مبنای آن کتاب مصوری است که این گرافیست ایرانی مقیم فرانسه چند سال پیش آن را بر اساس تجربه سال های زندگی خودش در ایران خلق کرد. . دیگر برنده امسال جایزه ویژه هیئت داوران فیلم روشنایی خاموش اثر کارلوس ریگاداس از مکزیک بود.

جایزه ویژه هیئت داوران پس از 'نخل طلا' و 'جایزه بزرگ'، عموما به عنوان سومین افتخار جشنواره کن شناخته می شود. در جشنواره امسال نخل طلا به یک فیلم رومانیایی با نام چهار ماه، سه هفته و دو روز رسید و جایزه بزرگ نیز به مزرعه سوگوار از ژاپن اهداء شد.

پيش از آن که نام مرجانه ساتراپی به عنوان برنده جایزه هیات داوران مطرح شود در بيش تر خبرها و گزارش ها از ايران به عنوان غایب بزرگ کن سخن می رفت و حتی از تحريم ايران هم نوشته شده بود. و اين دومين سالی است که از سيتمای پرتلالو ايران که درخشش بیست سال اخيرش را تا اندازه مديون جشنواره کن و کارهای موفق عباس کیا رستمی و محسن مخلمباف دو فیلمساز بزرگ ايرانی است، فیلمی در بخش مسابقه راه ندارد.

برخی دیگر از جوایز اهداء شده در شصتمین جشنواره فیلم کن عبارتند از:
بهترین هنرپیشه: کنستانتین لاوروننکو برای فیلم تبعید - روسیه
بهترین کارگردان: جولیان شنابل برای فیلم پروانه و ناقوس افتان - آمریکا
بهترین فیلمنامه: فاتح آکین برای فیلم لبه بهشت - ترکیه / آلمان
جایزه ویژه شصتمین دوره: گاس ون سانت کارگردان آمریکایی و برنده نخل طلا 2003 برای فیلم فیل

ونسان پارونو( راست) مرجانه ساتراپی و کارلوس ریگاداس. آسوشیتدپرس

[Rasputin]

جایزه ویژه داوران کن برای مرجانه ساتراپی


مرجانه ساتراپی گفت می خواهم این جایزه را به همه ایرانیان تقدیم کنم
فیلم 'پرسپولیس' ساخته مرجانه ساتراپی از فرانسه، جایزه ویژه هیئت داوران شصتمین جشنواره فیلم کن را به طور مشترک با یک فیلم از مکزیک، برد.
اولین کار سینمایی خانم ساتراپی با همکاری ونسان پارونو، ساخته شده و مبنای آن کتاب مصوری است که این گرافیست ایرانی مقیم فرانسه چند سال پیش آن را بر اساس تجربه سال های زندگی خودش در ایران خلق کرد.

جایزه ویژه هیئت داوران پس از 'نخل طلا' و 'جایزه بزرگ'، عموما به عنوان سومین افتخار جشنواره کن شناخته می شود. دیگر برنده امسال جایزه ویژه هیئت داوران فیلم روشنایی خاموش اثر کارلوس ریگاداس از مکزیک بود.

در جشنواره شصتم کن، که بسیاری آن را نقطه اوج فستیوال های سینمایی می دانند، نخل طلا به یک فیلم رومانیایی با نام چهار ماه، سه هفته و دو روز رسید و جایزه بزرگ نیز به مزرعه سوگوار از ژاپن اهداء شد.

مرجانه ساتراپی در سال 1969 در ایران به دنیا آمد و در سن چهارده سالگی به وین فرستاده شد اما پس از پایان دوران دبیرستان به ایران بازگشته و وارد دانشگاه شد.

پس از یک ازدواج ناکام در ایران به استراسبورگ در فرانسه و سپس به پاریس رفت و کار نقاشی و کتاب های مصور از جمله پرسپولیس را آغاز کرد.

وی در مراسم اختتامیه جشنواره کن، پس از اعلام رأی داوران برای فیلم پرسپولیس گفت: "می خواهم این جایزه را به همه ایرانیان تقدیم کنم."

برخی دیگر از جوایز اهداء شده در شصتمین جشنواره فیلم کن عبارتند از:


بهترین هنرپیشه: کنستانتین لاوروننکو برای فیلم تبعید - روسیه
بهترین کارگردان: جولیان شنابل برای فیلم پروانه و ناقوس افتان - آمریکا
بهترین فیلمنامه: فاتح آکین برای فیلم لبه بهشت - ترکیه / آلمان
جایزه ویژه شصتمین دوره: گاس ون سانت کارگردان آمریکایی و برنده نخل طلا 2003 برای فیلم فیل

[Rasputin]

[Rasputin]

Romanian film 4 Months, 3 Weeks and 2 Days has won the Palme d'Or at this year's Cannes Film Festival.
The film, which follows the harrowing journey of two women as they seek an illegal abortion in Communist Romania, is directed by Cristian Mungiu.

A Russian actor and a South Korean actress took top acting honours at the annual festival, now in its 60th year.

Jeon Do-yeon was named best actress for Secret Sunshine, while Russia's Konstantin Lavronenko won best actor.

The 46-year-old actor won the acting award for his role in Russia's The Banishment, by director Andrei Zviagintsev.

"This story, in which we believe so much, is going to reach lots of people now," said Palme d'Or winner Mungiu, speaking at the festival's closing ceremony at the Grand Theatre Lumiere.

"I also hope that this award that I am getting tonight is going to be good news for small film-makers from small countries because it looks like you don't necessarily need a big budget and a lot of stars."


Do-yeon plays a grieving mother and wife in the South Korean drama

US director Julian Schnabel won the best director prize for his adaptation of the best-selling French book, The Diving Bell and the Butterfly, while Japan's The Mourning Forest claimed the Grand Prix.

The Jury Prize was shared between Mexico's Silent Light, by Carlos Reygadas, and animated Iranian film Persepolis, from Marjane Satrapi and France's Vincent Paronnaud.

Another US director Gus Van Sant, and Cannes favourite, won a special prize - created to celebrate the festival's 60th year- for his film Paranoid Park, about a teenage skateboarder's dark secret.

Actress Jane Fonda was handed a surprise lifetime achievement award by festival chief Gilles Jacob. "You are a woman who fights and wins," he told the 69-year-old Hollywood star.

Fonda said she was "overwhelmed". "I have the feeling my father is with me tonight. The whole Fonda family thanks you," she said in French.


Fonda received a surprise lifetime achievement award on Sunday

The prize has only been awarded on three previous occasions, to French directors Alain Resnais and Gerard Oury and the French actress Jeanne Moreau.

The international jury, led by British director Stephen Frears, selected the winners from a shortlist of 22 films, which included Quentin Tarantino's Death Proof, David Fincher's Zodiac and Wong Kar Wai's My Blueberry Nights.

US film-makers Joel and Ethan Coen had been among those tipped to take home the Palme d'Or, but left with empty-handed.

In contrast to last year, which saw Ken Loach's The Wind That Shakes the Barley take the top prize, no British films featured in this year's competition.

[Rasputin]

Romanian film 4 Months, 3 Weeks and 2 Days has won the Palme d'Or at this year's Cannes Film Festival.
The film, which follows the harrowing journey of two women as they seek an illegal abortion in Communist Romania, is directed by Cristian Mungiu.

A Russian actor and a South Korean actress took top acting honours at the annual festival, now in its 60th year.

Jeon Do-yeon was named best actress for Secret Sunshine, while Russia's Konstantin Lavronenko won best actor.

The 46-year-old actor won the acting award for his role in Russia's The Banishment, by director Andrei Zviagintsev.

"This story, in which we believe so much, is going to reach lots of people now," said Palme d'Or winner Mungiu, speaking at the festival's closing ceremony at the Grand Theatre Lumiere.

"I also hope that this award that I am getting tonight is going to be good news for small film-makers from small countries because it looks like you don't necessarily need a big budget and a lot of stars."


Do-yeon plays a grieving mother and wife in the South Korean drama

US director Julian Schnabel won the best director prize for his adaptation of the best-selling French book, The Diving Bell and the Butterfly, while Japan's The Mourning Forest claimed the Grand Prix.

The Jury Prize was shared between Mexico's Silent Light, by Carlos Reygadas, and animated Iranian film Persepolis, from Marjane Satrapi and France's Vincent Paronnaud.

Another US director Gus Van Sant, and Cannes favourite, won a special prize - created to celebrate the festival's 60th year- for his film Paranoid Park, about a teenage skateboarder's dark secret.

Actress Jane Fonda was handed a surprise lifetime achievement award by festival chief Gilles Jacob. "You are a woman who fights and wins," he told the 69-year-old Hollywood star.

Fonda said she was "overwhelmed". "I have the feeling my father is with me tonight. The whole Fonda family thanks you," she said in French.


Fonda received a surprise lifetime achievement award on Sunday

The prize has only been awarded on three previous occasions, to French directors Alain Resnais and Gerard Oury and the French actress Jeanne Moreau.

The international jury, led by British director Stephen Frears, selected the winners from a shortlist of 22 films, which included Quentin Tarantino's Death Proof, David Fincher's Zodiac and Wong Kar Wai's My Blueberry Nights.

US film-makers Joel and Ethan Coen had been among those tipped to take home the Palme d'Or, but left with empty-handed.

In contrast to last year, which saw Ken Loach's The Wind That Shakes the Barley take the top prize, no British films featured in this year's competition.

[Rasputin]

The Jury Prize, a tie, was awarded by Jamel Debbouze to Persepolis by Marjane Satrapi ( co-director Vincent Paronnaud) and to Silent Light by Carlos Reygadas.

[abadani69]