jaleb bud
Size '0' (Anorexia)
Collapse
X
-
-
Title in post eshtebah hast...You're giving the misconception that someone with size zero has anorexia...There are some people that can eat all they want and their size is still zero! Although this could be due to a disease, its likely due to other factors like their metabolic rates...And so they can never ban models for being too skinny because its ethically wrong!
Comment
-
مانكن شدن به قيمت مرگ
الآن چه تن*تان است؟ ممكن است اين جمله شبيه حرف*هاي مرد منحرفي باشد كه پشت تلفن به كسي بگويد اما به آن فكر كنيد؛ الآن چه به تن داريد؟ الآن من يك تاپ هوگو باس پوشيده*ام، با شلوار جين دُلچي-گابانا، كمربند گوچي و كفش*هاي كانورس.
اگر كم*هوش نباشيد، تا به حال فهميده*ايد اين مقاله درباره* چيست. در يك كلام، مُد. طراحان مُد لباس*هاي مرا طراحي كرده*اند و خودِ مُد بر شيوه* لباس پوشيدنِ من اثر گذاشته است. همه* اين*ها خيلي هم عالي است؛ من از طرفداران پر و پا قرص لباس*هاي طراحان مُد هستم و اما نمي*خواهم درباره* لباس*ها با شما حرف بزنم. مي*خواهم از اين وسواس درباره*ي وزن حرف بزنم كه با مُد همراه است، اين نياز دايمي به لاغر بودن. مي*خواهم درباره*اين به شما اطلاعاتي بدهم.
اين ممكن است لزوماً تقصير طراحانِ مُد نباشد، اگر چه درباره* اين بحث زياد است. اين مسأله را بيشتر رسانه*ها درست كرده*اند. در اين روزگار، يك ايدئولوژي داريم كه مي*گويد لاغر و استخواني بودن سكسي است و اين را به ما حقنه كرده*اند. هر جا كه نگاه مي*كنم، زن*هاي لاغر و استخواني را دور و برم مي*بينم. از وقتي كه با رفقايم مي*روم آكسفورد استريت براي خريد تا وقتي كه تلويزيون تماشا مي*كنم. مي*دانم كه دخترهاي زيادي كه در سن و سالِ* من هستند، مي*خواهند آن چيزي باشند كه در خيابان يا تلويزيون مي*بينند؛ اين*ها از شكل*شان بدشان مي*آيد، از باسن*هاشان و از انحناهاي تن*شان. من دخترهاي پنج*ساله*اي را ديده*ام كه اسير اين ذهنيت هستند. مُد و تصوير آن در رسانه*ها مي*تواند چنان تأثير پر زوري بر مردم داشته باشد كه آن*ها را وادار مي*كند خودشان را كاملاً تغيير بدهند. تغيير كردن طبيعي است اما وقتي اين*قدر زير نفوذ و تأثير شديد بيروني باشد كه دگرساني كاملي پيدا كني و تبديل به آدمي كاملاً متفاوت شوي، نگران كننده مي*شود.
اين روزها مردم مي*خواهند به هر شكل ممكن لاغر بشوند. مردم مي*روند زير تيغ جراحي تا اندازه* شكم*شان را كوچك كنند؛ به اين مي*گويند باي*پسِ معده*اي. آن وقت رژيم*هاي غذايي افراطي مي*گيرند. رژيم اتكينز از آن رژيم*هايي بود كه مردم كربوهيدرات*ها را كاملاً كنار مي*گذاشتند. ده*ها رژيم گياهي داريم كه مردم فقط با خوردن سبزيجات زندگي مي*كنند، رژيم سوپ را هم داريم كه در آن چيزي جز سوپ نمي*خوري. من خودم شخصاً يكي را مي*شناسم كه آن*قدر به وزن بدن*اش و جرمِ آن وسواس داشت كه يكي از اين رژيم*هاي متداول سوپ را اختيار كرد. دو روز اين كار را كرد و روز سوم از حال رفت و بلافاصله بردندش بيمارستان تا به هوش بيايد. شانس آورد كه جان سالم به در برد، اما اين كاري است كه مردم مي*كنند. به خودشان گرسنگي مي*دهند. به جايي مي*رسند كه بدن*شان ديگر هيچ چربي*اي ندارد و از ماهيچه*هاشان تغذيه مي*كند و اين همان*جاست كه شديداً خطرناك مي*شود. قلب يك ماهيچه است، و چون بدن* هيچ ماهيچه*ي خاصي را براي تغذيه انتخاب نمي*كند، ممكن است از قلب تغذيه كند تا جايي كه منجر به مرگ شود!
اين نوك كوهِ يخ است، خطرهايي كه اين كار براي سلامتِ آدم دارد بالاتر از فهم ماست. مردمي كه اين رژيم*هاي فشرده را اختيار مي*كنند و زير تيغ مي*روند از خطرهاي آن براي سلامتي*شان آگاه*اند. كساني كه بي*اشتهايي رواني دارند فشار بسيار زيادي روي بدن*شان مي*آورند. اما قبل از اين*كه به اين*ها بپردازيم، چند نفر از شما واقعاً مي*دانيد بي*اشتهايي رواني چيست و چطور روي بدن*هاي ما اثر مي*گذارد؟ بگذاريد نگاهي بكنيم:
«بي*اشتهايي روانيِِ» تشخيصي روان*پزشكانه است كه اختلالي در خوردن را توصيف مي*كند كه مشخصه*هاي آن وزن پايين بدن و اعوجاج شكلِ تن است، با هراس وسواس*گونه از افزايش وزن. افرادي كه دچار كم*اشتهايي رواني هستند اغلب وزن بدن*شان را با گرسنگي كشيدن اختياري، پاكسازي، استفراغ، ورزش اضافي، يا روش*هاي كنترل وزن مثل قرص*هاي رژيمي يا داروهاي مُدِر كنترل مي*كنند. اين بيماري عمدتاً در دختران نوجوان غربي مشاهده مي*شود و در ميان شرايط رواني، يكي از بالاترين ميزان*هاي مرگ و مير را دارد كه تقريباً ۱۰ درصد از مردمي كه اين وضعيت در آن*ها تشخيص داده مي*شوند نهايتاً به علت عوامل مرتبط مي*ميرند. بي*اشتهايي رواني وضعيتي پيچيده است و مؤلفه*هاي رواني، عصبي-زيستي و جامعه*شناختي را در بر دارد.
بي*اشتهايي رواني وضعيتي است كه تهديد جاني دارد و مي*تواند فشار جدي روي بسياري از اندام*هاي بدن و منابع فيزيولوژيكِ آن وارد كند. بي*اشتهايي رواني فشار خاصي روي ساختار و كاركردِ قلب و سيستم قلب و عروق مي*گذارد و از همان ابتدا باعث نبض ضعيف (bradycardia) و دراز شدن بازه* QT مي*شود. افرادي كه بي*اشتهايي رواني دارند به طور معمول تعادل الكتروليتي آشفته*اي دارند و به ويژه ميزات فسفات*شان پايين است كه با نارسايي قلبي، ضعف عضلات، اختلال سيستم ايمني، و مرگ نابهنگام مربوط است. كساني كه پيش از بلوغ دچار بي*اشتهايي رواني مي*شوند ممكن است روند رشدشان با اختلال مواجه شود و سطح پاييني از هورمون*هاي لازم را داشته باشند (از جمله هورمون*هاي جنسي را) و سطح كورتيزول*شان به طور مزمن افزايش پيدا كند. در ۳۸ تا ۵۰ در صد موارد نيز ممكن است به خاطر بي*اشتهايي رواني، پوكي استخوان نيز رخ بدهد، زيرا تغذيه* بد منجر به رشدِ پريشان ساختارهاي لازم براي استخوان و چگالي آلي استخوان پايين مي*شود. اين وضعيت به همه* افراد به يك شيوه صدمه نمي*زند. تغييراتي در ساختار و كاركردِ مغز نشانه*هاي اوليه اين وضعيت هستند. گمان مي*رود كه بزرگ شدن بطنِ مغز به اين گرسنگي كشيدن مربوط است و وقتي كه وزن عادي بر مي*گردد به طور جزيي اين روند معكوس مي*شود. بي*اشتهايي رواني همچنين با كاهش جريان خون در نرمه*هاي گيجگاهي مرتبط است، اگر چه از آن*جايي كه اين يافته ارتباط مستقيمي با وزن فعلي ندارد ممكن است كه يك خصوصيت ريسك باشد تا عارضه* گرسنگي كشيدن.»
حالا همه* ما مي*دانيم بي*اشتهايي رواني چي*ست و اين چيزي است كه خيلي از مردم خود را دچار آن مي*كند فقط براي اين*كه شبيه چيزي باشند كه در تلويزيون مي*بينند. حالا كه به بي*اشتهايي رواني پرداختيم، بگذاريد به همراه آن يعني بيماري «جوع» نيز بپردازيم كه با بي*اشتهايي رواني همراه است. «جوع» اساساً بالا آوردن بعد از هر غذاست، با اميد پرهيز از افزايش وزن. اين را پاكسازي هم مي*نامند كه معمولاً به صورت استفراغ است اما مي*تواند به صورت* استفاده* افراطي از مسهل*ها، تنقيه و ساير داروها نيز باشند. من شخصاً افراد زيادي را مي*شناسم كه اين وضعيت را دارند. اصلاً انگار براي*شان مهم هم نيست كه اين مشكلي جدي است. عده*اي هم واقعاً از آن لذت مي*برند، بعضي*ها هم نه. بعضي*ها از آن نفرت دارند و اين كار را مي*كنند كه در مدرسه كسي به خاطر اندكي اضافه وزن سر به سرشان نگذارد يا براي اين*كه در جمع گوسفنداني كه از اين جريان تبعيت مي*كنند، پذيرفته شوند. حالا بياييد به پيامدهاي «جوع» نگاه كنيم
اين بلايي است كه اين همه مردم سر خود مي*آورند. اگر چند تا را نام ببريم: ناباروري، پوكي استخوان، سرطان و نارسايي قلبي. «جوع» معمولاً شانه به شانه بي*اشتهايي رواني مي*آيد. در نتيجه با فشار شديدي كه اين دو وضعيت روي اندام*هاي دروني و بدن*تان مي*آورد، معجزه*اي است كه افراد دچار اين عارضه زنده مي*مانند.
در پايان، اميدوارم باعث افزايش آگاهي شما درباره* اين موضوعات شده باشد و اميدوارم كه وقتي اين مقاله را تمام مي*كنيد به فكر فرو برويد. اين مشكلي بسياري جدي است كه دختران زيادي در جهان غرب به آن مبتلا هستند. يك چيز را به عهده*تشخيص شما خوانندگان مي*گذارم. به نظر شما تقصير كيست؟ تقصير صنعتِ مُد است؟ تقصير رسانه**هاست؟ يا خودِ مردمي كه دچارِ اين*ها هستند؟ شما بگوييد.
iran
Comment
-
School girls get anorexia warning
A recovered anorexic has been invited to talk to school pupils in Norwich about her near death experiences in an effort to halt a worldwide trend for anorexia.
With celebrities like Nicole Richie receiving treatment for an eating disorder and Hollywood trends emphasising stick thin actresses, young people are feeling more pressure than ever to slim down to unnatural sizes.
After reading an article in the Evening News Naomi Shelton head girl at Notre Dame school in Norwich contacted Claire Randall who almost lost her life to anorexia ten years ago - to speak to pupils at the school about the illness.
Ms Randall, now 38, gave a talk at the school on May 22 to highlight the dangers of anorexia and the way she had suffered because of the disease.
She said: “It is so important to tell these young people what the real consequences of being thin like these so-called glamorous celebrities.
“I hope that I can use my experiences to help other because anorexia has restricted me in so many ways - I have lost my job, I never married, I never developed properly and can't have children - and it spirals out of control dangerously fast.
“I was so happy to go into Notre Dame to talk to classes because not many people get to the stage I did and live.
“I feel like I owe something because I survived, and I should spread the message about how dangerous losing weight can become.”
Ms Randall has also been invited to speak at Thorpe St Andrew High School and this week appeared on a London radio station to talk about anorexia.
iran
Comment
-
I've been anorexic for 2years now... Its one of those things that takes over and is reali difficult to get out of. There are so many physical and mental side effects that come with it; hair loss, dry skin, dizziness, negative body image and feeling cold are just a few of them. The hardest part is all the lies and denial. Only recently my parents and family have realised that i am suffering with this ongoing disease and i deny every time i am told to seek help. Of course i know im sick and i'm reali malnourished etc.. but i WONT seek help or do anything about it. I'm reali stubborn and im happy this way. Its what im used to and the control i have over myself gives me a sense of power that i know very few people have. I dont see the ''need to eat food'' in order to live. I walk past restaurants, cafes, food stores, burger bars every single day and it never makes me want to eat any of it. The thought of food being inside me, breaking down, and adding to my body simply makes me feel uncomfortable and depressed. I have bullimic phases too, where i eat 'small' amounts and purge straight after. A small amount of food to normal people is considered a very large amount to some one who is anorexic. The metabolism almost stops working once the person has cut down on there food intake and breaking down food and burning the calories becomes extremely slow. Which means, we are most likely to gain weight from the smallest amount of food.
No one close to me knows what i go through. On the outside i am sociable and usually happy.
As an anorexic, i believe it is wrong to ban skinny models from the catwalks considering they are healthy and they eat. It IS possible to have a low BMI and still eat food. However, i also believe there should be a range of sizes on the catwalks.
One of the main triggers for me (over 2 years ago) was the MEDIA. Seeing these skinny girls on TV or in the media is what caused me to see myself as 'fat'. I'm now underweight with a low BMI of 16.5 simply because i believed i could lose a few lbs by not eating for a few weeks. Little did i know that actually it doesnt end after a few weeks. I could never see myself eating again after the first few weeks.
Anorexia is a disease. Its not cool and its deffinately not the key to weightloss. Its as dangerous, more dangerous, than most other illnesses..Proud to be Persian.
Comment
-
csite yea it occurs in guys too. I know a couple guys who were anorexic.
Do body builders starve themselves aswell? I know they eat alot of protein and body building shakes like Pro-Mass etc... as well as taking steroids. But i didnt know they dont eat a thing.Proud to be Persian.
Comment
-
anorexics, bulimics, people addicted to plastic surgery and some body builders and athletes have what is called "body dismorphia." i had it to when i had a diagnosis of EDNOS (eating disorder not otherwise specified).
body dismorphia is when you cannot see your body realistically. many anorexics are convinced that they are fat, and see that they are fat when they look in the mirror. bodybuilders may see themselves as scrawny when in fact they are very muscular. a person addicted to plastic surgery might see an ugly person when they are actually very beautiful.
body dismorphia is not simply an "oh i'm so fat" feeling. it is when a person is delusional about his or her shape.
don't deny the love. you know you want it.
Comment



Comment