"هر نيم ساعت يکی، بالاش هم سيگار؛ اينجوری قرص می ترکد. بعدش می ری بالا. اگه بخوای خوب اثر کنه، بايد يه جای گرم باشی که قشنگ عرق کنی. خودم تجربه نکردم، اما اونهايی که خورده اند می گن اگه انرژی ات رو تخليه نکنی، ممکنه خطرناک باشه."
اشکان،* جوان بيست ساله ای که دوران سربازی اش را می گذراند، اين خاطره را از مصرف قرص های توهم زا توسط دوستانش تعريف می کند. قرص هايی که چهار، پنج سالی است در ايران رواج جدی پيدا کرده است.
امير محمد پيام، روان شناس و محقق، مواد مخدر را به طور کلی به سه دسته مخدرها، توهم زاها، توان افزاها يا محرک ها تقسيم می کند.
"دسته مخدرها مانند ترياک، هروئين و مرفين از جمله موادی هستند که ريشه طبيعی شان خشخاش است و به صورت شيميايی و صنعتی به گونه ای تهيه می شوند که روی گيرنده های مرفين مغز مؤثر باشند."
"دسته دوم مواد اعتياد آور، توهم زاها هستند. تعدادی از آنها ريشه طبيعی دارند مثل حشيش، گرس و بنگ. تعدادی هم ريشه شيميايی دارند مانند آمفتامين ها،باربيتوراتها، متاآمفتامين ها (که اکستازی جزو اين گروه است) و داروهای روانگردان شيميايی ديگر مثل ال.اس.دی، اسپيد يا شيشه. اين مواد مستقيم روی مغز تأثير می گذارند و هدف اصلی تأثيرگذاری آنها ‘فکر’ مصرف کننده است."
"و دسته سوم مواد اعتيادآور هم محرک ها هستند که برخی طبيعی هستند مثل کوکائين و برخی ديگر صنعتی و شيميايی هستند مثل کرک."
نادر که الان سی سالش شده، چهارسال پيش قرص اکس را که از دسته توهم زاهاست مصرف کرده است: "با دوستانم رفته بوديم شمال. قرص ها را کنار دريا مصرف کرديم؛ احساس می کرديم دريای خزر يک برکه کوچک است. می خواستيم داخلش شيرجه بزنيم. البته چون کم مصرف کرده بوديم، خيلی زود سرحال آمديم؛ آنهم موقعی بود که يکی از بچه ها، داشت آرام آرام توی همون برکه غرق می شد."
مصرف يک ماده توهم زا چه حسی دارد؟
"اشک خدا مثل پماد می ماند، اگر مقدار کمی اش را روی پيشانی ات بمالی، ۲۴ تا ۴۸ ساعت می ری توی اورانوس". محمد، جوان بيست ساله ای که بعد از گرفتن فوق ديپلم به سربازی رفته، اين را به عنوان مثالی از تاثيرات قرص ها و مواد توهم زا می گويد.
آرش، بيست و شش ساله، معمولا گرس مصرف می کند، اما تجربه ديگری هم دارد: "دکس شبيه شربت سينه است. ۶ – ۷ تا شيشه اش را نيم ساعت به نيم ساعت می خورند و تا دو روز حالت خستگی و لختی دارند. رضا، دوستم که فيلمبردار تلويزيون است تعريف می کرد که يک شب از سر صحنه فيلمبرداری، خانه دوستش می رود و دکس می زند،* بعد احساس می کند که همزمان، هم در منزل دوستش بوده و هم سر صحنه فيلمبرداری . نمی توانسته تشخيص دهد که بالاخره تصميم گرفته به خانه دوستش برود و الان آنجاست يا اينکه سر صحنه مانده است".
آرش همچنين از انواع ديگر اين قرص ها اسم می برد و می گويد: "بنز و ميتسوبيشی از ديگر قرص های توهم زا به شمار می روند؛ بنز قسمت عاطفه در مغز را حساس تر می کند؛ جوان ها از آن برای ارتباطات جنسی استفاده می کنند. تاثيرش آنقدر قوی است که در يک مهمانی دو تا پسر خورده بودند و از هم لب می گرفتند".
محمد از دوست سی ساله ای تعريف می کند که در يک مهمانی با عينک شکسته ديده بودش: "پرسيدم چی شده؟ گفت يک بار که اکس زده بودم، ستاره های آسمان را می ديدم که برق می زنند. در بين آن ها يک ستاره دايم در حرکت بود و من می خواستم بگيرمش. دنبالش می رفتم، ستاره هم فرار می کرد، بعد خوردم ستون وسط اتاق و عينکم شکست".
قرص ها چگونه توهم می آفرينند؟
ويکی پديا، دانشنامه آزاد اينترنتی، درباره تاثيرات مواد توهم زا نوشته: "از علائم مصرف اين مواد، خطوط رنگينی است که به هنگام بسته شدن چشم*ها در منطقه ی بينايی پديدار شده و حرکت می**کنند. همين خطوط ممکن است به صورت اشباح و رويدادهای نامفهومی در نظر بيمار پديدار گردد يا چهره افراد و سمبل*های رويايی ديگر را به خود بگيرد".
"اگر مصرف کننده ال.اس.دی چشم*هايش را باز کند، رنگ*ها را اشباع *شده *تر خواهد ديد. عمق تصاوير و اشياء در نظرش تشديد خواهد شد و بعد تصاوير طولانی تر می*شود. اشيای ثابت ممکن است در نظرش به حرکت در آيند و به عمق کابوس *های مختلف خواهد رفت و گاهی* چيزهايی پيرامون خود خواهد ديد که سايرين توان ديدن آن را ندارند."
امير محمد پيام، روان شناس، در گفت و گو با سايت اينترنتی تبيان از همين اثرات به زبان ديگری می گويد: "وقتی مواد توهم زا و روان گردان وارد خون می شوند با افزايش قند خون و تپش قلب و به طور کلی با تأثير بر سيستم سمپاتيک، موجب افزايش عملکرد قوای جسمانی می شوند. به همين خاطر وقتی اکس مصرف می کنند تمايل به تحرک، رقص و پايکوبی دارند".
"در دسته آمفتامين ها با تأثيراتی نظير افزايش تحرک، روابط راحت تر و رفتارهای پرخطر جنسی روبروييم. اثرات تصنعی نشاط آور قرص اکستازی Ecstasy (قرص اکس)، ۲۰ تا ۴۰ دقيقه بعد از مصرف شروع می شود. حداکثر اثر قرص ۶۰ تا۹۰ دقيقه بعد از استفاده از آن است و بعد از گذشت زمان کوتاه ۳ تا ۵ ساعت، اثرات آن رو به کاهش می رود."
بهروز، بيست و سه ساله هم از تجربيات دوستانش در اين زمينه تعريف می کند: "مهربونت می کنه، باعث می شه خيلی حرف بزنی، مردمک چشم رو باز می کنه، برای همين از نور بدت می آد. روابط جنسی رو تشديد می کنه، با موسيقی حال می کنی".
علاوه بر اثرات گفته شده، خارش، کاهش اشتها، افزايش فشار خون، لرزش، سردرد، تهوع، تعريق و فرو رفتن به حال اغما از تاثيرات منفی مصرف اين مواد به شمار می رود.
"فوقش مرگ"
چند سال پيش بود که روزنامه ها از خودکشی جوانی از يکی از برج های شهرک غرب سخن گفتند. اما دوستانش می گفتند که او تنها يک اشتباه کرده بود و آن اين که فاصله طبقه خودشان تا زمين را به اندازه يک پله فرض کرده بود و ... آنها گفته اند او قرص اکس مصرف کرده بود.
روزنامه هموطن سلام از قول رويا نوری، مسئول واحد تحقيقات اجتماعی موسسه داريوش در مورد اين نوع تاثير گذاری می نويسد: "به دليل اثر گذاری اين قرص ها بر قسمت*های شنوايی، بينايی و حرکتی مغز و ايجاد اختلال در اين بخش ها، سقوط از بلندی، توهمات افراد، رقص*های طولانی و بيداری*های طولانی مدت که تا ۷۲ ساعت به طول می*انجامد، طبيعی به نظر می رسد".
با اين حال زهير معتقد است: "کسی که از روی برنامه مواد مخدر و توهم زا مصرف کند، ظرفيتش هم بالا می رود".
آرش هم در مورد گرس به عنوان ماده محرکی که خودش مصرف می کند، اعتقاد دارد: "يک انرژی در مغز آزاد می کند و تحولاتی ايجاد می کند که حواس آدم حساس تر و تحريک می شود. من در طبيعت و کوير گردی ازش استفاده می کنم".
البته او تاکيد می کند که اين مواد "بسته به نوع ‘تفکر’ فرد استفاده کننده، اثر متفاوتی هم دارد. برای فردی حتی ممکن است به بد تريپ شدن اش منجر شود؛ يعنی احساس های درونی بد در او بروز پيدا کند. اما اين حالت کمتر رخ می دهد".
با اين حال اخبار درج شده در روزنامه ها، حکايت از خطراتی دارد که گاه مصرف کننده اين مواد را تا مرگ هم با خود می برد.
اشکان،* جوان بيست ساله ای که دوران سربازی اش را می گذراند، اين خاطره را از مصرف قرص های توهم زا توسط دوستانش تعريف می کند. قرص هايی که چهار، پنج سالی است در ايران رواج جدی پيدا کرده است.
امير محمد پيام، روان شناس و محقق، مواد مخدر را به طور کلی به سه دسته مخدرها، توهم زاها، توان افزاها يا محرک ها تقسيم می کند.
"دسته مخدرها مانند ترياک، هروئين و مرفين از جمله موادی هستند که ريشه طبيعی شان خشخاش است و به صورت شيميايی و صنعتی به گونه ای تهيه می شوند که روی گيرنده های مرفين مغز مؤثر باشند."
"دسته دوم مواد اعتياد آور، توهم زاها هستند. تعدادی از آنها ريشه طبيعی دارند مثل حشيش، گرس و بنگ. تعدادی هم ريشه شيميايی دارند مانند آمفتامين ها،باربيتوراتها، متاآمفتامين ها (که اکستازی جزو اين گروه است) و داروهای روانگردان شيميايی ديگر مثل ال.اس.دی، اسپيد يا شيشه. اين مواد مستقيم روی مغز تأثير می گذارند و هدف اصلی تأثيرگذاری آنها ‘فکر’ مصرف کننده است."
"و دسته سوم مواد اعتيادآور هم محرک ها هستند که برخی طبيعی هستند مثل کوکائين و برخی ديگر صنعتی و شيميايی هستند مثل کرک."
نادر که الان سی سالش شده، چهارسال پيش قرص اکس را که از دسته توهم زاهاست مصرف کرده است: "با دوستانم رفته بوديم شمال. قرص ها را کنار دريا مصرف کرديم؛ احساس می کرديم دريای خزر يک برکه کوچک است. می خواستيم داخلش شيرجه بزنيم. البته چون کم مصرف کرده بوديم، خيلی زود سرحال آمديم؛ آنهم موقعی بود که يکی از بچه ها، داشت آرام آرام توی همون برکه غرق می شد."
مصرف يک ماده توهم زا چه حسی دارد؟
"اشک خدا مثل پماد می ماند، اگر مقدار کمی اش را روی پيشانی ات بمالی، ۲۴ تا ۴۸ ساعت می ری توی اورانوس". محمد، جوان بيست ساله ای که بعد از گرفتن فوق ديپلم به سربازی رفته، اين را به عنوان مثالی از تاثيرات قرص ها و مواد توهم زا می گويد.
آرش، بيست و شش ساله، معمولا گرس مصرف می کند، اما تجربه ديگری هم دارد: "دکس شبيه شربت سينه است. ۶ – ۷ تا شيشه اش را نيم ساعت به نيم ساعت می خورند و تا دو روز حالت خستگی و لختی دارند. رضا، دوستم که فيلمبردار تلويزيون است تعريف می کرد که يک شب از سر صحنه فيلمبرداری، خانه دوستش می رود و دکس می زند،* بعد احساس می کند که همزمان، هم در منزل دوستش بوده و هم سر صحنه فيلمبرداری . نمی توانسته تشخيص دهد که بالاخره تصميم گرفته به خانه دوستش برود و الان آنجاست يا اينکه سر صحنه مانده است".
آرش همچنين از انواع ديگر اين قرص ها اسم می برد و می گويد: "بنز و ميتسوبيشی از ديگر قرص های توهم زا به شمار می روند؛ بنز قسمت عاطفه در مغز را حساس تر می کند؛ جوان ها از آن برای ارتباطات جنسی استفاده می کنند. تاثيرش آنقدر قوی است که در يک مهمانی دو تا پسر خورده بودند و از هم لب می گرفتند".
محمد از دوست سی ساله ای تعريف می کند که در يک مهمانی با عينک شکسته ديده بودش: "پرسيدم چی شده؟ گفت يک بار که اکس زده بودم، ستاره های آسمان را می ديدم که برق می زنند. در بين آن ها يک ستاره دايم در حرکت بود و من می خواستم بگيرمش. دنبالش می رفتم، ستاره هم فرار می کرد، بعد خوردم ستون وسط اتاق و عينکم شکست".
قرص ها چگونه توهم می آفرينند؟
ويکی پديا، دانشنامه آزاد اينترنتی، درباره تاثيرات مواد توهم زا نوشته: "از علائم مصرف اين مواد، خطوط رنگينی است که به هنگام بسته شدن چشم*ها در منطقه ی بينايی پديدار شده و حرکت می**کنند. همين خطوط ممکن است به صورت اشباح و رويدادهای نامفهومی در نظر بيمار پديدار گردد يا چهره افراد و سمبل*های رويايی ديگر را به خود بگيرد".
"اگر مصرف کننده ال.اس.دی چشم*هايش را باز کند، رنگ*ها را اشباع *شده *تر خواهد ديد. عمق تصاوير و اشياء در نظرش تشديد خواهد شد و بعد تصاوير طولانی تر می*شود. اشيای ثابت ممکن است در نظرش به حرکت در آيند و به عمق کابوس *های مختلف خواهد رفت و گاهی* چيزهايی پيرامون خود خواهد ديد که سايرين توان ديدن آن را ندارند."
امير محمد پيام، روان شناس، در گفت و گو با سايت اينترنتی تبيان از همين اثرات به زبان ديگری می گويد: "وقتی مواد توهم زا و روان گردان وارد خون می شوند با افزايش قند خون و تپش قلب و به طور کلی با تأثير بر سيستم سمپاتيک، موجب افزايش عملکرد قوای جسمانی می شوند. به همين خاطر وقتی اکس مصرف می کنند تمايل به تحرک، رقص و پايکوبی دارند".
"در دسته آمفتامين ها با تأثيراتی نظير افزايش تحرک، روابط راحت تر و رفتارهای پرخطر جنسی روبروييم. اثرات تصنعی نشاط آور قرص اکستازی Ecstasy (قرص اکس)، ۲۰ تا ۴۰ دقيقه بعد از مصرف شروع می شود. حداکثر اثر قرص ۶۰ تا۹۰ دقيقه بعد از استفاده از آن است و بعد از گذشت زمان کوتاه ۳ تا ۵ ساعت، اثرات آن رو به کاهش می رود."
بهروز، بيست و سه ساله هم از تجربيات دوستانش در اين زمينه تعريف می کند: "مهربونت می کنه، باعث می شه خيلی حرف بزنی، مردمک چشم رو باز می کنه، برای همين از نور بدت می آد. روابط جنسی رو تشديد می کنه، با موسيقی حال می کنی".
علاوه بر اثرات گفته شده، خارش، کاهش اشتها، افزايش فشار خون، لرزش، سردرد، تهوع، تعريق و فرو رفتن به حال اغما از تاثيرات منفی مصرف اين مواد به شمار می رود.
"فوقش مرگ"
چند سال پيش بود که روزنامه ها از خودکشی جوانی از يکی از برج های شهرک غرب سخن گفتند. اما دوستانش می گفتند که او تنها يک اشتباه کرده بود و آن اين که فاصله طبقه خودشان تا زمين را به اندازه يک پله فرض کرده بود و ... آنها گفته اند او قرص اکس مصرف کرده بود.
روزنامه هموطن سلام از قول رويا نوری، مسئول واحد تحقيقات اجتماعی موسسه داريوش در مورد اين نوع تاثير گذاری می نويسد: "به دليل اثر گذاری اين قرص ها بر قسمت*های شنوايی، بينايی و حرکتی مغز و ايجاد اختلال در اين بخش ها، سقوط از بلندی، توهمات افراد، رقص*های طولانی و بيداری*های طولانی مدت که تا ۷۲ ساعت به طول می*انجامد، طبيعی به نظر می رسد".
با اين حال زهير معتقد است: "کسی که از روی برنامه مواد مخدر و توهم زا مصرف کند، ظرفيتش هم بالا می رود".
آرش هم در مورد گرس به عنوان ماده محرکی که خودش مصرف می کند، اعتقاد دارد: "يک انرژی در مغز آزاد می کند و تحولاتی ايجاد می کند که حواس آدم حساس تر و تحريک می شود. من در طبيعت و کوير گردی ازش استفاده می کنم".
البته او تاکيد می کند که اين مواد "بسته به نوع ‘تفکر’ فرد استفاده کننده، اثر متفاوتی هم دارد. برای فردی حتی ممکن است به بد تريپ شدن اش منجر شود؛ يعنی احساس های درونی بد در او بروز پيدا کند. اما اين حالت کمتر رخ می دهد".
با اين حال اخبار درج شده در روزنامه ها، حکايت از خطراتی دارد که گاه مصرف کننده اين مواد را تا مرگ هم با خود می برد.
Comment