جشن نوروز است ، هر روزی به ما نوروز باد
نوروز؛ چنان کهن که گویی تاریخ ایران و چنان پایدار همانند فرهنگ ایران. تازه کننده ی طبیعت و جان و دگرگون ساز اندیشه و روان.
جشنی پرشکوه، با آیین های اندیشه برانگیز.
بزرگ عید ایرانیان جهان و جهان ایرانی، عیدی که همه را فرا می خواند برای تازگی، همه را به پیشباز سبزی و گل می برد.
به گاه بهار، با داد اشا، زندگی نو می شود در درون و از برون.
جشن آفرینش تنها یکی از نام هایی ست که می توان بر نوروز نهاد.
بیان استوره ای پیدایش نوروز را به جمشید نامزد می کنیم.
سال نو و روزهای خوش را با نوروز آغاز می کنیم و آنچنان شادیم که گاه تا سالی دیگر سرچشمه شادی مان را فراموش
نمی کنیم.
به اهورامزدا برای مهربانی اش، برای دانایی اش، برای آفرینش عشق، برای آفرینش گل و همه زیبایی های طبیعی نماز
می بریم.
آرمان های مان را آرزو می کنیم: برای خانواده سلامتی و آرامش، برای دوستان، پیروزی، برای همشهری های مان بهترین خوشبختی ها را و برای ایران و ایرانی سرافرازی وآبادانی.
آیین ها را سال ها پاس می داریم. در نوروز، برون را، همه ساله – با شادی – دگرگون می کنیم و پاک: نوروز و شادی مان ماندگار بادا.
خانه را از گرد و غبار می روبیم، با خواست پاکی.
پوشاک نو، شیرینی، میوه، آجیل و... را به خانه می آوریم و با آنانی که توانایی کمتری دارند، دست در دست هم وهمراه هم به شادی و پایکوبی می پردازیم.
نفس را در باد بهاری شتشو می دهیم تا تازگی چشمه ی تن را در دل های مان احساس کنیم.
باران و خیسی را دوست می داریم. نگاه مان بر تن نمناک درختان خیره می ماند تا عصاره ی سبز از وجودشان بیرون بزند و آنگاه ست که به دانای بزرگ می اندیشیم.
هر سال در آغاز با خود و خدای خود پیمان های گوناگون می بندیم، از پیمان شکنی های گذشته مان ابراز پشیمانی می کنیم و دوست داریم از این نوروز دگرگون شویم. از خود می پرسیم آیا نیک گشته اند اندیشه، گفتار و کردارمان به نوروزهای سالیان زندگی مان؟
ای ایرانی! چنان بزی که گویی هر روزت است در اندیشه. به دور فکن ناپاکی ها را، بیاموز، بیاموزان و به کارگیر گفتار زرتشت پیامبر را: «ای مزدا! کسانی از آن پاداش گرانبها که نوید داده شده بهره مند خواهند شد که کار را از روی خرد و منش پاک انجام دهند، برای پیشرفت و آبادانی جهان کوشش نمایند، خواست خداوند هستی بخش را بر آورده سازند و در پرتو راستی و پاکی در پیشرفت اراده اهورایی کوشا باشند.»
شایسته است در سال نو با باوری نیرومند بخواهیم که بهتر از گذشته باشیم و از اورمزد در خواست کنیم تا برای دگرگونی درخود، یافتن اندیشه های نو برای بهتر زیستن و پاسداری از فرهنگ پر بار ایرانی یاری مان دهد.
بزرگ مرد اندیشه و راستی ، اشو زرتشت پاک به روز خرداد از ماه فروردین گیتی ومینو را با باور به اشا و به یاری وهومن پیامبری کرد.
بر پیمان با او پای فشاریم ، در نوروز بزرگ امسال – در زاد روز اشوزرتشت – در وجودمان نهال عشق بنشانیم ،که بهار است و گاه رویش :عشق به اشا و راستی، عشق به پاکی و دانایی، عشق به سرزمین اهورایی ایران، عشق به زندگی و شادی، عشق به مردم و...
نوروز هنوزهم راز ورمزهای فراوان در خود نهفته دارد، باید جستجو کرد و هر سال پیراهنی نو بر تن این پیر فرزانه کرد.
...ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم!
ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب!
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
گر نکوبی شیشه غم را به سنگ / هفت رنگش می شود هفتاد رنگ!
نوروزتان پیروز، شادی تان جاودان.
بوذرجمهر پرخیده
Comment