پس از حدود سی سال مبارزه ی اسلامی با فحشا, بیداد فحشا هنوز یکی از ویژگی های حکومت اسلامی و حاکمیت فقها ست.روش های مبارزه ی اسلامی با فحشا, برای چندمین بار در تاریخ , در سی سال گذشته نیز تجربه شد. آتش زدن و تخریب محل کار و زندگی فواحش( تن فروشان ), سوزاندن و اعدام تن فروشان, شکنجه و اعدام پااندازان خرده پا , محجبه کردن تن فروشی و دایر کردن " شهرنو" های اسلامی روش های به کار گرفته شده از سوی فقهاست .علی رغم اثبات نا کارایی این روشها ی ضد انسانی و ابلهانه, مرغ فقها در بکار گیری این روش ها "یک پا دارد" و کوتاه بیا نیستند, حتی به قیمت گسترش حیرت انگیز فحشا و عوارض آن , تا حد تبدیل شدن به صادرات حکومت اسلامی به جهان ! ,و حتی به قیمت اینکه گورستان های ایران به فاحشه خانه بدل شوند.(1) و صدها محله , همچون محله ی " خاک سفید" تهران در سراسر ایران بنا شود.
******
فحشا, این قدیمی ترین شغل در جهان, که تاریخی شگفت انگیز دارد به عنوان پدیده ی اجتماعی وجهانی نرم نرمک چهره عوض کرده است .
در گذشته های دور در نقاطی از جهان همخوابگی دختران باکره و زنان با مردان متعدد به عنوان آداب و رفتاری مذهبی عمل می شد, ضمن اینکه همزمان فحشا نیز یک حرفه و شغل بود. فاحشگی به عنوان یک شغل به رفتار زنانی اتلاق می شد که تن خود را در ازای دریافت پول و یا اجناسی معادل پول در اختیارمردان قرار می دادند تا آنان کامجویی کنند. با گذر زمان فحشا بیش از پیش به "واژهای اقتصادی" بدل شد. فاحشگی نوعی جلوه فروشی فقر شد , جلوه گری ای نان آور برای کلان جاکش ها ( پااندازان) , فاحشه ها, و پاانداز های خرده پا. در این میان اما نان فاحشه ها و پاانداز های خرده پا نانی "بخور و نمیر"و آغشته به شیره و تریاک و هرویین و انواع دیگر مواد مخدر , بزه کاری ها ی اجتماعی , بیماری ها و رنج ها جسمانی و روانی بوده است .
امروزه فحشا به عنوان یک پدیده ی انسانی , اجتماعی, حقوقی و اقتصادی چیزکی نمانده که سراز" علم فحشا شناسی" در آورد.
فحشا (روسپیگری )به عنوان بخشی از صنعت سکس (Sex Industry) و تجارت سکس(Sex Trade) یکی از پررونق ترین و پولساز ترین صنایع و تجارت ها در جهان شده است .میلیون ها انسان در این "بیزینس"( Business) چند بیلیون دلاری مشغول به کارند , تا آن جا که صاحبان کمپانی های ریز و درشت گرداننده این صنعت و تجارت , یعنی " پااندازها و جاکش های مدرن " و برخی از فاحشه های مرد و زن در کاخ های چند میلیون دلاری , با زندگی ای اشرافی عمرمی گذرانند.
در پهنه ی این صنعت و تجارت نه فقط جاکش ها وواسطه ها ی رنگارنگ , و فاحشه ها , تولید کنندگان و سازندگان و" ستارگان " فیلم های پورنو گرافی ( هرزه نگاری) , برخی از عکاسان و روز نامه نگاران و نویسندگان, نشریات سکسی , برخی از صاحبان و کارکنان بارها و کازینو ها, صاحبان و گردانندگان سایت های سکسی اینترنتی و.... حتی دانشمندان و " پرولتاریای صنعتی" نیز با ساختن انواع آلت های تناسلی مردانه و زنانه , عروسک های سکسی برای همخوابگی , وسایل الکترونیک خود ارضایی و دفع شهوت , دارو و مواد مختلف و....به کسب و کاری نان و آب دار مشغولند.
در تعریف فحشا و فاحشه (روسپی ,جنده , بد کاره و....), تغییر چندانی پدید نیامده است . فحشا هنوزهمان فروش تن است که فاحشه های مرد و زن انجام می دهند و به قول آخوندها امر دخول (InterCourse)این تعریف را می بندد و کامل می کند. اما هستند کسانی که بر آنند تا این تعریف را بسط و تعمیم دهند. اینان می پرسند آیا " ستارگان پورنو گرافی" که امر" دخول " شان , حتی دخول چند نفره شان را, در برابر چشم میلیون ها انسان به نمایش می گذارند و پول های کلان برای خود و کمپانی های تولید کننده می سازند , کارشان فحشا و فاحشگی نیست؟ و این کمپانی ها نوع " مدرن" جا کشی و پااندازی را انجام نمی دهند؟ و یا در میهن اسلام زده ی خودمان صیغه یا ازدواج موقت شرعی , پااندازی شرعی و فاحشگی نیست ؟ در این تعریف تکلیف رقاصه هایی که عریان زیر نور های رنکارنگ می رقصند ( Exotic dancing ) و با حرکات تحریک آمیز حتی سبب خود ارضایی مشتری می شوند, و یا عریان و نیمه عریان روی زانو های مشتری می نشینند(LapDancing) و یا تلفن کننده های سکسی(SexCommercialTelefone) و.... چه می شود؟ کارشان فحشا و خودشان در زمره فاحشه گان مرد و زن نیستند؟
در کنار واژه سازی های مختلف برای فحشا و فاحشه و جاکش ( پاانداز , خانم رییس و... ), تقسیم بندی ای نیزبرای انواع فحشا و فواحش و جاکشان صورت گرفته است. برای نمونه فحشا و فاحشه های خیابانی(StreetProstitution) فاحشه هایی که در محل ها و خانه های مشخص کار می کنند ( فاحشه های شهر نویی یا به تعبیر اسلامی اش "خانه عفافی"Brothels) , فاحشه هایی که در استخدام آژانس های مختلف فروش سکس هستند و این آژانس ها ضمن تبلیغ برای " کارگران جنسی" خود در تهیه جا نیز قبول مسؤلیت می کنند.( بسیاری از ثروتمندان, سیاست مداران , روحانیون و چهره های شناخته شده مشتریان انواع گوناگون این آژانس ها در سراسر جهان هستند). (EscortProstitution) , فاحشه ها یی که در کشوری دیگر انگیزه سفر توریست ها به آن کشور می شوند(SexTurism) , فاحشه های بیابانی , که ویژه رانندگان تریلی و سایر رانندگان هستند ( lot Lizard) و......
*******
علل و انگیزه روی آوردن به فحشا اساسا" کسب در آمد است, و انگیزه های جنسی در این روی آوری نقش مهمی ندارند . فاحشه ها و بخشی از پااندازان از میان فقیر ترین اقشار جامعه می آیند. بسیاری ازتن فروشان, دختران و زنان خانواده های روستایی و شهری ای هستند که فقر, اعتیاد و ناهنجاری های دیگر سامانه خانواده شان را در هم پیچیده است و آنان به اجبار به این حرفه روی می آورند.
برخی از فاحشه ها , به ویژه آنهایی که در "صنعت" و تجارت پورنوگرافی به کار مشغولند انگیزه هایی روانی برای روی آوردن به این شغل طرح کرده اند. " مرکز توجه قرار گرفتن, احساس قدرتمندی در برابر مردان , لذت بردن از تن نمایی و همخوابگی, شهرت طلبی و..." نمونه هایی از دلایل آنها در روی آوردن به این شغل است.
جاکش ها و پااندازها نیز با انگیزه های مختلف به این کار روی می آورند. بسیاری از اینان که از میان اقشار ففیر جامعه هستند برای گذران زندگی ای فقیرانه دست به چنین کاری می برند , اما کمپانی های بزرگ " جاکشی" را برخی از ثروتمندان و سیاستمداران و صاحبان مشاغل مهم دولتی ( به ویژه در دادگستری ها و شهرداری ها) می گردانند تا ضمن کسب سود های کلان از قافله ی لذت جویان نیز عقب نمانند ارزیابی حقوقی و برخورد قانونی با فحشا نیز متنوع و گوناگون است .
برخی فحشا را شغلی می دانند همچون مشاغلی دیگر. سؤال اینان از مخالفین این حرفه این است: چه فرقی ست میان فروش توانایی ذهنی و فکری ,فروش زیبایی ظاهری ,فروش زور بازو و...... فروش تن ؟ . هر کدام از اینها نوعی شغل اند, اینان خواستار تامین تمامی حقوق اجتماعی تن فروشان هستند. این نظر نیز وجود دارد که زنان حق دارند هرگونه که می خواهند از بدن شان استفاده کنند.
برخی فحشا را عملی کاملا" قانونی می دانند , اما پاره ای معتقدند این عمل قانونی می باید تحت نظم و ضوابطی
کنترل شود و محدویت هایی به ویژه برای پااندازان و واسطه های رنگارنگ قایل شد.
موافقین حقوقی و قانونی فحشا اما در برابرمخالفین جماعتی کوچک و اندک اند.اکثر سیاست مداران مذهبی و "اخلاق گرا"و مذهبیون از مخالفین سرسخت فحشا هستند . اینان به دلایل شرعی , " اخلاقی " و بهانه های بهداشتی خواستار نابودی فحشا هستند و از منع قانونی تا قتل شرعی فاحشه ها و پااندازان پیش رفته اند.
وآنجا که پای مجازات به میان می آید قربانیان از فقیر ترین فاحشه ها و پا اندازها هستند. مقامات دولتی ,فاحشه های ثروتمند و همنشین و همبستر "بزرگان" و کمپانی های بزرگ " جاکشی" نشان داده اند قدرت خرید مجازات و "عدالت" را دارند.
*******
حکومت ها و فاحشه ها
در میهنمان پرونده ی بسیاری از حکومت ها و بسیاری از حکومتی یان آلوده به سوء استفاده های غیر انسانی و چند جانبه از قربانیان فحشا ست . بهره برداری مالی , سیاسی , مذهبی و جنسی (سکسی) از فاحشه ها و پااندازان نمونه های از این دست ستمگری هاست.
نوشین احمدی خراسانی در رابطه با سوءاستفاده های گونه گون حکومت ها و حکومتی یان از تن فروشان و پا اندازان, به گوشه هایی از تاریخ میهنمان اشاره می کند و می نویسد:
"زماني* كه* نامة* گله*آميز «جمعي* از فاحشه*هاي* شهر رشت*» در 13 تيرماه* 1326 در روزنامة* مرد امروز منتشر شد و آن*ها نوشتند: «ما يك* عده* بيچاره*هاي* مظلوم* كه* فاحشه*هاي* رشت* را تشكيل* مي*دهيم*، از تعدي* و حق* و حساب*گيري*هاي* رئيس* شهرباني* رشت*.... عريضه*اي* به* اعليحضرت* داديم* و نوشتيم* كه* ما بيچاره*ها به* واسطة* نداشتن* سرپرست* و شدت* گرسنگي*، عصمت*فروشي* مي*كنيم*... چرا اين*ها دست* از سر ما برنمي*دارند، اگر ما پول* داشتيم* چرا ديگر زير اين* ننگ* مي*رفتيم*... شب*ها مرتب* مي*آيند و از هر خانه* 20 تومان* براي* رئيس* شهرباني* و ده* تومان* براي* خودش* پول* مي*برد... صد ديناري* كه* در مي*آوريم* اين* زالوها مي*برند...»
نمي*دانستند كه* سنت* باج*گيري* از تن*فروشي* زنان*، رسم* ديرينه*ي* حكومت*ها و دولتمردان* است*. چه* دريافت* ماليات* به*طور رسمي* از روسپيان* ـ افزون* بر باج*خواهي*هاي* مأموران* نظميه* ـ همواره* رواج* گسترده* داشته* است*. در سفرنامة* ونيزيان* در ايران* آمده* است*: «زنان* روسپي* كه* در اماكن* عمومي* رفت* و آمد مي*كنند نسبت* به* زيبايي* خود ماليات* مي*پردازند و هرقدر زيباتر باشند بايد بيشتر ماليات* بدهند.» (سفرنامة* ونيزيان*، ص* 386)
******
فحشا, این قدیمی ترین شغل در جهان, که تاریخی شگفت انگیز دارد به عنوان پدیده ی اجتماعی وجهانی نرم نرمک چهره عوض کرده است .
در گذشته های دور در نقاطی از جهان همخوابگی دختران باکره و زنان با مردان متعدد به عنوان آداب و رفتاری مذهبی عمل می شد, ضمن اینکه همزمان فحشا نیز یک حرفه و شغل بود. فاحشگی به عنوان یک شغل به رفتار زنانی اتلاق می شد که تن خود را در ازای دریافت پول و یا اجناسی معادل پول در اختیارمردان قرار می دادند تا آنان کامجویی کنند. با گذر زمان فحشا بیش از پیش به "واژهای اقتصادی" بدل شد. فاحشگی نوعی جلوه فروشی فقر شد , جلوه گری ای نان آور برای کلان جاکش ها ( پااندازان) , فاحشه ها, و پاانداز های خرده پا. در این میان اما نان فاحشه ها و پاانداز های خرده پا نانی "بخور و نمیر"و آغشته به شیره و تریاک و هرویین و انواع دیگر مواد مخدر , بزه کاری ها ی اجتماعی , بیماری ها و رنج ها جسمانی و روانی بوده است .
امروزه فحشا به عنوان یک پدیده ی انسانی , اجتماعی, حقوقی و اقتصادی چیزکی نمانده که سراز" علم فحشا شناسی" در آورد.
فحشا (روسپیگری )به عنوان بخشی از صنعت سکس (Sex Industry) و تجارت سکس(Sex Trade) یکی از پررونق ترین و پولساز ترین صنایع و تجارت ها در جهان شده است .میلیون ها انسان در این "بیزینس"( Business) چند بیلیون دلاری مشغول به کارند , تا آن جا که صاحبان کمپانی های ریز و درشت گرداننده این صنعت و تجارت , یعنی " پااندازها و جاکش های مدرن " و برخی از فاحشه های مرد و زن در کاخ های چند میلیون دلاری , با زندگی ای اشرافی عمرمی گذرانند.
در پهنه ی این صنعت و تجارت نه فقط جاکش ها وواسطه ها ی رنگارنگ , و فاحشه ها , تولید کنندگان و سازندگان و" ستارگان " فیلم های پورنو گرافی ( هرزه نگاری) , برخی از عکاسان و روز نامه نگاران و نویسندگان, نشریات سکسی , برخی از صاحبان و کارکنان بارها و کازینو ها, صاحبان و گردانندگان سایت های سکسی اینترنتی و.... حتی دانشمندان و " پرولتاریای صنعتی" نیز با ساختن انواع آلت های تناسلی مردانه و زنانه , عروسک های سکسی برای همخوابگی , وسایل الکترونیک خود ارضایی و دفع شهوت , دارو و مواد مختلف و....به کسب و کاری نان و آب دار مشغولند.
در تعریف فحشا و فاحشه (روسپی ,جنده , بد کاره و....), تغییر چندانی پدید نیامده است . فحشا هنوزهمان فروش تن است که فاحشه های مرد و زن انجام می دهند و به قول آخوندها امر دخول (InterCourse)این تعریف را می بندد و کامل می کند. اما هستند کسانی که بر آنند تا این تعریف را بسط و تعمیم دهند. اینان می پرسند آیا " ستارگان پورنو گرافی" که امر" دخول " شان , حتی دخول چند نفره شان را, در برابر چشم میلیون ها انسان به نمایش می گذارند و پول های کلان برای خود و کمپانی های تولید کننده می سازند , کارشان فحشا و فاحشگی نیست؟ و این کمپانی ها نوع " مدرن" جا کشی و پااندازی را انجام نمی دهند؟ و یا در میهن اسلام زده ی خودمان صیغه یا ازدواج موقت شرعی , پااندازی شرعی و فاحشگی نیست ؟ در این تعریف تکلیف رقاصه هایی که عریان زیر نور های رنکارنگ می رقصند ( Exotic dancing ) و با حرکات تحریک آمیز حتی سبب خود ارضایی مشتری می شوند, و یا عریان و نیمه عریان روی زانو های مشتری می نشینند(LapDancing) و یا تلفن کننده های سکسی(SexCommercialTelefone) و.... چه می شود؟ کارشان فحشا و خودشان در زمره فاحشه گان مرد و زن نیستند؟
در کنار واژه سازی های مختلف برای فحشا و فاحشه و جاکش ( پاانداز , خانم رییس و... ), تقسیم بندی ای نیزبرای انواع فحشا و فواحش و جاکشان صورت گرفته است. برای نمونه فحشا و فاحشه های خیابانی(StreetProstitution) فاحشه هایی که در محل ها و خانه های مشخص کار می کنند ( فاحشه های شهر نویی یا به تعبیر اسلامی اش "خانه عفافی"Brothels) , فاحشه هایی که در استخدام آژانس های مختلف فروش سکس هستند و این آژانس ها ضمن تبلیغ برای " کارگران جنسی" خود در تهیه جا نیز قبول مسؤلیت می کنند.( بسیاری از ثروتمندان, سیاست مداران , روحانیون و چهره های شناخته شده مشتریان انواع گوناگون این آژانس ها در سراسر جهان هستند). (EscortProstitution) , فاحشه ها یی که در کشوری دیگر انگیزه سفر توریست ها به آن کشور می شوند(SexTurism) , فاحشه های بیابانی , که ویژه رانندگان تریلی و سایر رانندگان هستند ( lot Lizard) و......
*******
علل و انگیزه روی آوردن به فحشا اساسا" کسب در آمد است, و انگیزه های جنسی در این روی آوری نقش مهمی ندارند . فاحشه ها و بخشی از پااندازان از میان فقیر ترین اقشار جامعه می آیند. بسیاری ازتن فروشان, دختران و زنان خانواده های روستایی و شهری ای هستند که فقر, اعتیاد و ناهنجاری های دیگر سامانه خانواده شان را در هم پیچیده است و آنان به اجبار به این حرفه روی می آورند.
برخی از فاحشه ها , به ویژه آنهایی که در "صنعت" و تجارت پورنوگرافی به کار مشغولند انگیزه هایی روانی برای روی آوردن به این شغل طرح کرده اند. " مرکز توجه قرار گرفتن, احساس قدرتمندی در برابر مردان , لذت بردن از تن نمایی و همخوابگی, شهرت طلبی و..." نمونه هایی از دلایل آنها در روی آوردن به این شغل است.
جاکش ها و پااندازها نیز با انگیزه های مختلف به این کار روی می آورند. بسیاری از اینان که از میان اقشار ففیر جامعه هستند برای گذران زندگی ای فقیرانه دست به چنین کاری می برند , اما کمپانی های بزرگ " جاکشی" را برخی از ثروتمندان و سیاستمداران و صاحبان مشاغل مهم دولتی ( به ویژه در دادگستری ها و شهرداری ها) می گردانند تا ضمن کسب سود های کلان از قافله ی لذت جویان نیز عقب نمانند ارزیابی حقوقی و برخورد قانونی با فحشا نیز متنوع و گوناگون است .
برخی فحشا را شغلی می دانند همچون مشاغلی دیگر. سؤال اینان از مخالفین این حرفه این است: چه فرقی ست میان فروش توانایی ذهنی و فکری ,فروش زیبایی ظاهری ,فروش زور بازو و...... فروش تن ؟ . هر کدام از اینها نوعی شغل اند, اینان خواستار تامین تمامی حقوق اجتماعی تن فروشان هستند. این نظر نیز وجود دارد که زنان حق دارند هرگونه که می خواهند از بدن شان استفاده کنند.
برخی فحشا را عملی کاملا" قانونی می دانند , اما پاره ای معتقدند این عمل قانونی می باید تحت نظم و ضوابطی
کنترل شود و محدویت هایی به ویژه برای پااندازان و واسطه های رنگارنگ قایل شد.
موافقین حقوقی و قانونی فحشا اما در برابرمخالفین جماعتی کوچک و اندک اند.اکثر سیاست مداران مذهبی و "اخلاق گرا"و مذهبیون از مخالفین سرسخت فحشا هستند . اینان به دلایل شرعی , " اخلاقی " و بهانه های بهداشتی خواستار نابودی فحشا هستند و از منع قانونی تا قتل شرعی فاحشه ها و پااندازان پیش رفته اند.
وآنجا که پای مجازات به میان می آید قربانیان از فقیر ترین فاحشه ها و پا اندازها هستند. مقامات دولتی ,فاحشه های ثروتمند و همنشین و همبستر "بزرگان" و کمپانی های بزرگ " جاکشی" نشان داده اند قدرت خرید مجازات و "عدالت" را دارند.
*******
حکومت ها و فاحشه ها
در میهنمان پرونده ی بسیاری از حکومت ها و بسیاری از حکومتی یان آلوده به سوء استفاده های غیر انسانی و چند جانبه از قربانیان فحشا ست . بهره برداری مالی , سیاسی , مذهبی و جنسی (سکسی) از فاحشه ها و پااندازان نمونه های از این دست ستمگری هاست.
نوشین احمدی خراسانی در رابطه با سوءاستفاده های گونه گون حکومت ها و حکومتی یان از تن فروشان و پا اندازان, به گوشه هایی از تاریخ میهنمان اشاره می کند و می نویسد:
"زماني* كه* نامة* گله*آميز «جمعي* از فاحشه*هاي* شهر رشت*» در 13 تيرماه* 1326 در روزنامة* مرد امروز منتشر شد و آن*ها نوشتند: «ما يك* عده* بيچاره*هاي* مظلوم* كه* فاحشه*هاي* رشت* را تشكيل* مي*دهيم*، از تعدي* و حق* و حساب*گيري*هاي* رئيس* شهرباني* رشت*.... عريضه*اي* به* اعليحضرت* داديم* و نوشتيم* كه* ما بيچاره*ها به* واسطة* نداشتن* سرپرست* و شدت* گرسنگي*، عصمت*فروشي* مي*كنيم*... چرا اين*ها دست* از سر ما برنمي*دارند، اگر ما پول* داشتيم* چرا ديگر زير اين* ننگ* مي*رفتيم*... شب*ها مرتب* مي*آيند و از هر خانه* 20 تومان* براي* رئيس* شهرباني* و ده* تومان* براي* خودش* پول* مي*برد... صد ديناري* كه* در مي*آوريم* اين* زالوها مي*برند...»
نمي*دانستند كه* سنت* باج*گيري* از تن*فروشي* زنان*، رسم* ديرينه*ي* حكومت*ها و دولتمردان* است*. چه* دريافت* ماليات* به*طور رسمي* از روسپيان* ـ افزون* بر باج*خواهي*هاي* مأموران* نظميه* ـ همواره* رواج* گسترده* داشته* است*. در سفرنامة* ونيزيان* در ايران* آمده* است*: «زنان* روسپي* كه* در اماكن* عمومي* رفت* و آمد مي*كنند نسبت* به* زيبايي* خود ماليات* مي*پردازند و هرقدر زيباتر باشند بايد بيشتر ماليات* بدهند.» (سفرنامة* ونيزيان*، ص* 386)
Comment