Tweet
Happy Weddings In Tajikistan
جشنواره نوروزي عروسان در تاجيكستان؛ فرصتي براي جويندگان بخت
از نوروز سال گذشته تا امروز 215 نفر دختران روستاي غزنترك عروسي كرده اند و گروهي از آنها امسال در "جشن عروسان" ساكنان روستا شركت داشتند
در يكي از ناحيه هاي شمال تاجيكستان به نام غانچي هر سال در آستانه نوروز مراسمي با نام "عيد عروسان" برگزار مي شود كه منحصر به چند روستاي اين منطقه است.
در اين جشن كه همه ساله در هشتم مارس برگزار مي شود، عروساني شركت مي كنند كه از آستانه نوروز گذشته تا آغاز بهار امسال عروسي كرده اند و همچنين دختران و جواناني كه جوياي همسر هستند.
نوعروسان خود را براي پذيرايي از مهمانان آماده مي كنند. آنها بهترين لباسهايي را كه براي عروسي تهيه كرده اند، به تماشا مي گذارند. سفره را نيز خود آنها مي چينند.
مرحله ديگر "جشن عروسان" در غانچي از پذيرايي مهمانان عبارت است. آن را به زبان مردم اين محل "خانه گشتك" مي گويند كه همان ديد و بازديد است و در آن تنها زنان و دختران نورس شركت مي كنند.
ن شش سال پيش بار اول همسر آينده خود را در اينجا، در "عيد عروسان" ديده بودم و عهد بستيم كه ازدواج كنيم. حالا پسري داريم كه به خاطر آن روز و اين عيد او را مهرآفرين نام گذاشتيم، زيرا مهر اولين ما در اينجا آغاز يافت
يكي از ساكنان ناحيه غانچي
طبق معمول اين مراسم با دعاي زنان روزگارديده آغاز مي شود و با رقص و بازي به پايان مي رسد. صلحيه يولداشوا كه يك ماه قبل عروسي كرده است، مي گويد: "وقتي كوچك بودم، مي ديدم كه تازه عروسان چطور براي "عيد عروسان" خود را آماده مي كردند. آرزو داشتم من هم عروس شوم و حالا خوشبختم كه به اين آرزويم رسيدم."
در اين روز خويش و تبار با هدايا به تبريك تازه عروس مي روند. عروس هم به مهمانان عطر، صابون، حنا يا آيينه اهدا مي كند.
فيروزه احمداوا كه آموزگار است، در باره آيين محلي مي گويد: "عيد عروسان از نياكان ما، از مادر و مادربزرگهاي ما باقي مانده است. ما تلاش مي كنيم كه اين آيين را در آينده هم زنده نگاه داريم. اين رسم نشان مي دهد كه عروس بايد چگونه در خانه مادرعروس رفدار كند، چه گونه مهمانان را پيشواز بگيرد و به آنها احترام بگزارد."
مردم با صداي سورناي و سرودخواني به بزمگاه "جشن عروسان" مي روند. زني سرود "سلامنامه" مي خواند "عيد عروسان" در مركز ناحيه غانچي، زودتر از جشن عروسان روستاي غزنترك برگزار شد.
عيد عروسان به لهجه مردم اين محل "تپه چه"، يعني تپه كوچك نام دارد و در هيچ جاي ديگر تاجيكستان برگزار نمي شود.
از نوروز سال گذشته تا امروز 215 نفر دختران روستاي غزنترك عروسي كرده اند و گروهي از آنها امسال در "جشن عروسان" ساكنان روستا شركت داشتند.
اين جشن فقط عبارت از رقص و خرسندي و گردش نيست. بعضي جوانان و دختران در كنار جشن و خرسندي بخت خود را مي جويند
نيكروزجان سليمف، ساكن ناحيه غانچي با همسرش اميده وهاباوا و پسر كوچك خود به جشن عروسان آمده است. وي مي گويد: "من شش سال پيش بار اول همسر آينده خود را در اينجا، در "عيد عروسان" ديده بودم و عهد بستيم كه ازدواج كنيم. حالا پسري داريم كه به خاطر آن روز و اين عيد او را مهرآفرين نام گذاشتيم، زيرا مهر اولين ما در اينجا آغاز يافت."
بيشتر شركت كنندگان اين جشن مردمي دختران نورس و زنان هستند. زيب النسا عظيماوا، معاون رئيس ناحيه غانچي مي گويد: "يك هدف اين آيين محلي تربيه دختران جوان است. به اين سبب مردم اين آيين را تا كنون زنده نگاه مي دارند."
كسي دقيق نمي داند كه اين رسم از كي آغازشده است. طبق يكي از فرضيه ها، در سالهاي اول دوره شوروي سابق، در آغاز دهه 1930 ميلادي، اولين زنان تاجيك در اينجا حجاب يا روسري خود را كنار گذاشته اند.
با گذشت سالها اين جشن رنگ سياسي خود را دوباره از دست داده و اكنون به يك آيين محلي تبديل شده است.
طبق روايت ديگر، زماني گروهي از راهزنها به اين ده حمله كردند و جوانمردان ده را به قتل رساندند. نوعروسان شجاع و جسور غانچي براي حفظ ننگ و ناموس همدياران خود به مقابل حمله گران برامدند و آنها را وادار به ترك اين منطقه كردند. اما گويا اين تازه عروسان به سنگ تبديل شده اند.
گفته مي شود "عيد عروسان" به خاطر گراميداشت خاطره آن دختران جسور غانچي برگزار مي شود. صف آراستن عروسان در اين جشن نشاته اي از آن حادثه است. ضمنا حالا در اين ناحيه كوهي با نام "چهل دختران" واقع است.
به هر حال از ميان دختران جواني كه امسال در اين جشن شركت داشتند، تا بهار آينده باز دهها نفر عروسي خواهند كرد و به اين ترتيب اين آيين در غانچي از نسل به نسل گذشته و زنده باقي مي ماند.
از نوروز سال گذشته تا امروز 215 نفر دختران روستاي غزنترك عروسي كرده اند و گروهي از آنها امسال در "جشن عروسان" ساكنان روستا شركت داشتند
در يكي از ناحيه هاي شمال تاجيكستان به نام غانچي هر سال در آستانه نوروز مراسمي با نام "عيد عروسان" برگزار مي شود كه منحصر به چند روستاي اين منطقه است.
در اين جشن كه همه ساله در هشتم مارس برگزار مي شود، عروساني شركت مي كنند كه از آستانه نوروز گذشته تا آغاز بهار امسال عروسي كرده اند و همچنين دختران و جواناني كه جوياي همسر هستند.
نوعروسان خود را براي پذيرايي از مهمانان آماده مي كنند. آنها بهترين لباسهايي را كه براي عروسي تهيه كرده اند، به تماشا مي گذارند. سفره را نيز خود آنها مي چينند.
مرحله ديگر "جشن عروسان" در غانچي از پذيرايي مهمانان عبارت است. آن را به زبان مردم اين محل "خانه گشتك" مي گويند كه همان ديد و بازديد است و در آن تنها زنان و دختران نورس شركت مي كنند.
ن شش سال پيش بار اول همسر آينده خود را در اينجا، در "عيد عروسان" ديده بودم و عهد بستيم كه ازدواج كنيم. حالا پسري داريم كه به خاطر آن روز و اين عيد او را مهرآفرين نام گذاشتيم، زيرا مهر اولين ما در اينجا آغاز يافت
يكي از ساكنان ناحيه غانچي
طبق معمول اين مراسم با دعاي زنان روزگارديده آغاز مي شود و با رقص و بازي به پايان مي رسد. صلحيه يولداشوا كه يك ماه قبل عروسي كرده است، مي گويد: "وقتي كوچك بودم، مي ديدم كه تازه عروسان چطور براي "عيد عروسان" خود را آماده مي كردند. آرزو داشتم من هم عروس شوم و حالا خوشبختم كه به اين آرزويم رسيدم."
در اين روز خويش و تبار با هدايا به تبريك تازه عروس مي روند. عروس هم به مهمانان عطر، صابون، حنا يا آيينه اهدا مي كند.
فيروزه احمداوا كه آموزگار است، در باره آيين محلي مي گويد: "عيد عروسان از نياكان ما، از مادر و مادربزرگهاي ما باقي مانده است. ما تلاش مي كنيم كه اين آيين را در آينده هم زنده نگاه داريم. اين رسم نشان مي دهد كه عروس بايد چگونه در خانه مادرعروس رفدار كند، چه گونه مهمانان را پيشواز بگيرد و به آنها احترام بگزارد."
مردم با صداي سورناي و سرودخواني به بزمگاه "جشن عروسان" مي روند. زني سرود "سلامنامه" مي خواند "عيد عروسان" در مركز ناحيه غانچي، زودتر از جشن عروسان روستاي غزنترك برگزار شد.
عيد عروسان به لهجه مردم اين محل "تپه چه"، يعني تپه كوچك نام دارد و در هيچ جاي ديگر تاجيكستان برگزار نمي شود.
از نوروز سال گذشته تا امروز 215 نفر دختران روستاي غزنترك عروسي كرده اند و گروهي از آنها امسال در "جشن عروسان" ساكنان روستا شركت داشتند.
اين جشن فقط عبارت از رقص و خرسندي و گردش نيست. بعضي جوانان و دختران در كنار جشن و خرسندي بخت خود را مي جويند
نيكروزجان سليمف، ساكن ناحيه غانچي با همسرش اميده وهاباوا و پسر كوچك خود به جشن عروسان آمده است. وي مي گويد: "من شش سال پيش بار اول همسر آينده خود را در اينجا، در "عيد عروسان" ديده بودم و عهد بستيم كه ازدواج كنيم. حالا پسري داريم كه به خاطر آن روز و اين عيد او را مهرآفرين نام گذاشتيم، زيرا مهر اولين ما در اينجا آغاز يافت."
بيشتر شركت كنندگان اين جشن مردمي دختران نورس و زنان هستند. زيب النسا عظيماوا، معاون رئيس ناحيه غانچي مي گويد: "يك هدف اين آيين محلي تربيه دختران جوان است. به اين سبب مردم اين آيين را تا كنون زنده نگاه مي دارند."
كسي دقيق نمي داند كه اين رسم از كي آغازشده است. طبق يكي از فرضيه ها، در سالهاي اول دوره شوروي سابق، در آغاز دهه 1930 ميلادي، اولين زنان تاجيك در اينجا حجاب يا روسري خود را كنار گذاشته اند.
با گذشت سالها اين جشن رنگ سياسي خود را دوباره از دست داده و اكنون به يك آيين محلي تبديل شده است.
طبق روايت ديگر، زماني گروهي از راهزنها به اين ده حمله كردند و جوانمردان ده را به قتل رساندند. نوعروسان شجاع و جسور غانچي براي حفظ ننگ و ناموس همدياران خود به مقابل حمله گران برامدند و آنها را وادار به ترك اين منطقه كردند. اما گويا اين تازه عروسان به سنگ تبديل شده اند.
گفته مي شود "عيد عروسان" به خاطر گراميداشت خاطره آن دختران جسور غانچي برگزار مي شود. صف آراستن عروسان در اين جشن نشاته اي از آن حادثه است. ضمنا حالا در اين ناحيه كوهي با نام "چهل دختران" واقع است.
به هر حال از ميان دختران جواني كه امسال در اين جشن شركت داشتند، تا بهار آينده باز دهها نفر عروسي خواهند كرد و به اين ترتيب اين آيين در غانچي از نسل به نسل گذشته و زنده باقي مي ماند.